BELLA CASA LIMITED ν. ΠΑΝΙΚΟΣ ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 3202/11, 27.07.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B157 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3202/11 BELLA CASA LIMITED v. ΠΑΝΙΚΟΣ ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 27.07.11 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Π. Κονταξής Για Κατηγορούμενο: κος Α. Ιωάννου Κατηγορούμενος: παρόν ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει εφτά κατηγορίες πράξης καταδολίευσης σε διαταγή του Δικαστηρίου ως εξ' αποφάσεως οφειλέτης κατά παράβαση του Ν.60(Ι)/2008 και του Περί Πολιτικής Δικονομία Νόμου, Κεφ.6 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων κατηγορείται ότι ενώ ήταν εξ' αποφάσεως οφειλέτης στην αγωγή αρ.1711/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με ενάγοντες την παραπονούμενη εταιρεία και στις 05.11.09 διατάχθηκε να πληρώνει μηνιαίως το ποσό των €50,00 από 01.12.09 και ακολούθως την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης παρέλειψε να καταβάλει τις μηνιαίες δόσεις που αφορούν την περίοδο από 01.07.10 μέχρι 01.01.11. Μετά που ο κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε αίτημα με σκοπό την προδικαστική εκδίκαση του. Συγκεκριμένα, ο κύριος Ιωάννου εισηγήθηκε πως επειδή εναντίον του πελάτη του εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής η παρούσα ποινική υπόθεση δεν μπορούσε να καταχωρηθεί και κατ' επέκταση να προωθηθεί χωρίς προηγουμένως να είχε εξασφαλιστεί η άδεια του Δικαστηρίου. Είναι επίσης η θέση του κυρίου Ιωάννου πως ένεκα της έκδοσης του διατάγματος παραλαβής ο κατηγορούμενος δεν είχε ούτε υποχρέωση αλλά ούτε και δικαίωμα να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για χρέος που δημιουργήθηκε πριν από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος παραλαβής. Όπως εξήγησε ο κύριος Ιωάννου δεν μπορεί κάποιοι πιστωτές να πληρώνονται από την περιουσία του πτωχεύσαντος και κάποιοι να παραμένουν εκτεθειμένοι. Προς στήριξη του αιτήματος του ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης παρέπεμψε στα άρθρα 9 και 34 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 μετά των συναφών τροποποιήσεων, όπου όπως υπέδειξε απαιτείται εκ των προτέρων άδεια του Δικαστηρίου προκειμένου να καταχωρηθεί υπόθεση εναντίον προσώπου που εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής. Ενισχύοντας την επιχειρηματολογία του ο κύριος Ιωάννου παραλλήλισε τη διαδικασία που έπρεπε κατά την άποψη του εδώ να ακολουθηθεί με αυτή που εφαρμόζεται στην περίπτωση εκκαθάρισης νομικών προσώπων. Σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου, πρόκειται για διαδικασίες που ταυτίζονται και χαρακτήρισε το άρθρο 220 του Κεφ.113 πανομοιότυπο με το άρθρο 9 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 έχοντας παράλληλα τον ίδιο σκοπό. Παρέπεμψε δε στο άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 μετά των συναφών τροποποιήσεων αλλά και στην υπόθεση Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου v. Samoa Clothing Industry και άλλου (Αρ.1)
(2000)2 Α.Α.Δ. 289. Καταλήγοντας, ο κύριος Ιωάννου κάλεσε το Δικαστήριο να δώσει οδηγίες στην παραπονούμενη εταιρεία να καταχωρήσει σχετική αίτηση η οποία να επιδοθεί στον Επίσημο Παραλήπτη εντός 15 ημερών έτσι ώστε αυτός να συμπεριληφθεί στη διαδικασία. Από την άλλη ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κώλυμα στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας υπόθεσης ως έχει και αφού παρέπεμψε στο άρθρο 91Β
(3)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 μετά των συναφών τροποποιήσεων καθώς και στην υπόθεση Ευαγγέλου v. Κωστάκης Κουρέας & Υιός Λτδ
(2005)2 Α.Α.Δ. 415 κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει το αίτημα του κατηγορουμένου. Στα πλαίσια εξέτασης του θέματος τα μέρη κατάθεσαν από κοινού τ' ακόλουθα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων, για σκοπούς έκδοσης της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης, είναι κοινά παραδεκτό ως προς την αλήθεια τους: (α) Φωτοαντίγραφο Επίσημης Εφημερίδας της Κυπριακής Δημοκρατίας ημερομηνίας έκδοσης 11.2.11 όπου στη σελίδα 529 αυτής δημοσιεύεται η έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του κατηγορουμένου ημερομηνίας 07.10.10 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. (β) Πιστό αντίγραφο διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 05.11.09 με το οποίο διαταζόταν ο κατηγορούμενος όπως πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του δια μηνιαίων δόσεων εκ €50,00 αρχής γενομένης από 01.12.09 και την πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι τελείας εξοφλήσεως. Το Δικαστήριο άκουσε με προσοχή τη νομική επιχειρηματολογία των μερών επί του συγκεκριμένου ζητήματος και στα πλαίσια έκδοσης της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης άντλησε καθοδήγηση από σχετικές νομοθεσίες και νομολογία. Κατ' αρχήν αυτό που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι το άρθρο 91Β
(3)του Κεφ.6 στο οποίο με παρέπεμψε ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ουδεμία σχέση έχει με το ζήτημα που εγέρθηκε. Με όλο το σεβασμό προς τον κύριο Κονταξή, το εν λόγω εδάφιο του συγκεκριμένου άρθρου πραγματεύεται τις υπερασπίσεις ενός κατηγορουμένου για το αδίκημα της καταδολίευσης, οι οποίες όμως εξετάζονται από το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Στο στάδιο όμως αυτό δεν εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης αλλά απλώς εξετάζεται το προαναφερόμενο νομικό αίτημα που ο συνήγορος υπεράσπισης έθεσε προδικαστικά. Συνεπώς, το εδάφιο που επικαλέστηκε ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής δεν έχει οποιοδήποτε έρεισμα στο στάδιο αυτό. Προχωρώντας στην εξέταση του αιτήματος, το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι σε ποινικές υποθέσεις που αφορούν πράξεις καταδολίευσης από φυσικά πρόσωπα εναντίον των οποίων εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας τους εφαρμόζεται ή πρέπει να εφαρμοστεί η ίδια διαδικασία με αυτή που ακολουθείται σε νομικά πρόσωπα που τελούν υπό εκκαθάριση. Η καταχώρηση και/ή προώθηση μιας ποινικής υπόθεσης που αφορά κατηγορούμενο ένα νομικό πρόσωπο που βρίσκεται σε στάδιο εκκαθάρισης διέπεται από το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, το άρθρο αυτό προνοεί επί λέξει τα εξής: "Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμία αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει." Το περιεχόμενο του πιο πάνω άρθρου προϋποθέτει την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου προτού αρχίσει ή συνεχίσει είτε μία υπόθεση πολιτικής φύσεως είτε οποιαδήποτε άλλης μορφής διαδικασίας. Το δε λεκτικό του εν λόγω άρθρου είναι τέτοιο που κάτω από τον όρο 'διαδικασία' κατατάσσει και την περίπτωση ποινικής διαδικασίας, δηλαδή μίας ποινικής υπόθεσης. Στην υπόθεση Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου v. Samoa Clothing Industry και άλλου (Αρ.1)
(2000)2 Α.Α.Δ. 289, η οποία αφορά ποινική διαδικασία εναντίον εταιρείας που διαλύθηκε, το Ανώτατο Δικαστήριο με αναφορά σε κυπριακή και αγγλική νομολογία αποφάσισε πως το άρθρο 220 του Κεφ.113 θα πρέπει να ερμηνεύεται με ευρύτητα. Μέσα από την ίδια υπόθεση υποδείχθηκε ακόμη κατά τρόπο σαφή και αδιαμφισβήτητο ότι όταν το άρθρο 220 αναφέρεται σε 'διαδικασία' περιλαμβάνει και ποινική διαδικασία. Μπροστά σε μία τέτοια κατάσταση η κατηγορούσα αρχή καταχωρεί αίτηση τροποποίησης του τίτλου της ποινικής υπόθεσης καθιστώντας τον Επίσημο Παραλήπτη ως μέρος της διαδικασίας επιδίδοντας του την εν λόγω αίτηση. Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε προγενέστερα στην ποινική υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.α.
(1999)2 Α.Α.Δ. 523 όπου χορηγήθηκε άδεια για συνέχιση της διαδικασίας στην οποίαν κατηγορούμενη ήταν εταιρεία που τελούσε υπό εκκαθάριση καθώς επίσης διάταγμα τροποποίησης του τίτλου. Η πιο πάνω διαδικασία όμως δεν μπορεί να εξισωθεί ή να ταυτιστεί με την περίπτωση ποινικής υπόθεσης που αφορά φυσικό πρόσωπο επί του οποίου εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του καθότι το λεκτικό των σχετικών άρθρων αποκλείει κατά τρόπο σαφή και κατηγορηματικό ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Με το υπό εξέταση ζήτημα θεωρούνται σχετικά τα άρθρα 9, 11 και 34
(2)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 μετά των συναφών τροποποιήσεων, μέσα από τα οποία απαιτείται η άδεια του Δικαστηρίου για έγερση αγωγής ή συνέχιση οποιασδήποτε διαδικασίας με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει. Η έννοια όμως εδώ της 'διαδικασίας' περιορίζεται σε διαβήματα και ενέργειες που άπτονται μόνο πολιτικής φύσεως υπόθεσης. Αν κάποιος ανατρέξει και μελετήσει το άρθρο 2 του Κεφ.5 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του νόμου αυτού εύκολα θα διαπιστώσει πως όπου στη νομοθεσία αναφέρεται η λέξη 'Δικαστήριο' σημαίνει το Δικαστήριο που έχει πτωχευτική δικαιοδοσία βάσει του νόμου αυτού. Σύμφωνα με το άρθρο 87 του Κεφ.5, Δικαστήρια που έχουν δικαιοδοσία σε πτώχευση είναι τα Επαρχιακά Δικαστήρια που κατά την ενάσκηση της δικαιοδοσίας αυτής έχουν όλες τις εξουσίες που παρέχονται στα Επαρχιακά Δικαστήρια κατά την εκδίκαση αστικής αγωγής. Στην ποινική υπόθεση Ευαγγέλου v. Κωστάκης Κουρέας & Υιός Λτδ
(2005)2 Α.Α.Δ. 415, η οποία αφορούσε το αδίκημα της πράξης καταδολίευσης εξ' αποφάσεως πιστωτή από εξ' αποφάσεως χρεώστη κατά παράβαση των άρθρων 90
(1), 91Α
(3)και 91Β
(1)του Κεφ.6, τέθηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ο ισχυρισμός πως το πρωτόδικο δικαστήριο παρερμήνευσε το άρθρο 11
(1)του Κεφ.5 με αποτέλεσμα να μην λάβει υπόψη ή να αξιολογήσει ορθά το γεγονός της έκδοσης διατάγματος πτώχευσης του κατηγορουμένου. Συνεπώς, κατά το συνήγορο του κατηγορουμένου, το Δικαστήριο όφειλε να ενεργήσει αυτεπάγγελτα στη βάση του άρθρου 11
(1)και να αποφασίσει κατά πόσο θα ανέστελλε την εκκρεμούσα διαδικασία ή θα επέτρεπε τη συνέχισή της με όρους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας το σκεπτικό του πρωτόδικου δικαστηρίου επισήμανε τα πιο κάτω, το περιεχόμενο των οποίων ομιλεί από μόνο του και μοιραία επισφραγίζει την έκβαση του υπό εξέταση ζητήματος: "Το γεγονός ότι η Επίσημη Παραλήπτρια είχε διοριστεί ως προσωρινή παραλήπτρια της περιουσίας του δε συνιστούσε, βάσει του Κεφ. 5, κώλυμα για τον εφεσείοντα να απευθυνθεί στο αρμόδιο Δικαστήριο για τροποποίηση και ή αναστολή και ή ακύρωση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Ούτε εγειρόταν ζήτημα το Δικαστήριο να εφαρμόσει, στα πλαίσια της ενώπιόν του ποινικής διαδικασίας, το άρθρο 11
(1)του Κεφ. 5. Όταν το άρθρο 11
(1)του Κεφ. 5 ομιλεί για "Το Δικαστήριο" και για "κάθε Δικαστήριο" εννοεί το Δικαστήριο που έχει πτωχευτική δικαιοδοσία (άρθρο 2, Κεφ. 5) και κάθε Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμούν πολιτικές διαδικασίες εναντίον του χρεώστη. Δεν εννοεί Δικαστήριο στο οποίο, όπως στην προκείμενη περίπτωση, εκκρεμούν ποινικές διαδικασίες εναντίον του χρεώστη." Υιοθετώντας τα πιο πάνω στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο κρίνει πως το γεγονός της έκδοσης διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του κατηγορουμένου είναι άνευ σημασίας. Η συγκεκριμένη περίπτωση αφορά ποινική υπόθεση και ως εκ τούτου η κατηγορούσα αρχή δύναται να την καταχωρήσει και παράλληλα να την προωθήσει χωρίς την απαιτούμενη από το Κεφ.5 άδεια του Δικαστηρίου. Έπεται ότι το προδικαστικό αίτημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης απορρίπτεται. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση/Πτώχευση φυσικού προσώπου/Συνέχιση διαδικασίας/Κεφ.5 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο