Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. PEZA ΕΣΜΑΙΛΙΧΕΖΕΛ ΖΕΧΜΕΙΤΑΝ, Αρ. Υπόθεσης 20317/09, 29 Ιουλίου, 2011

(1998)2 Α.Α.Δ. 391), όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα είναι δυνατή στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Βλ. και την Εvpalia Trading Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ.162 και Akil v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ.149, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: «Σύμφωνα με τη νομολογία είναι επιτρεπτό για ένα δικαστήριο να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο.» Περαιτέρω, όπως επισημαίνεται στην Κυπριανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ.816: «Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις και το Εφετείο επεμβαίνει, όταν διαπιστωθούν τέτοιες, μόνο όταν είναι ουσιαστικής μορφής και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν πρόθεση εκ μέρους του να πει ψέματα.» Τέλος, όπως αναφέρεται συναφώς στην Akil (ανωτέρω): «Αντιφάσεις που αφορούν μικρολεπτομέρειες, όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία που γενικά έχει κριθεί ως αξιόπιστη, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν.» Για το γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής, το μόνο που θέλω να πω είναι να επισημάνω το ανεπίτρεπτο σχολιασμού, ως σχετικού προς ενοχή, του γεγονότος αυτού. Αναφορικά με το περιεχόμενο των δύο ανακριτικών καταθέσεων του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη, ότι, το βάρος που θα δοθεί στα διάφορα μέρη τους επαφίεται στη διακριτική μου ευχέρεια (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109). Παραπέμπω τέλος και στην υπόθεση Aλ-Χάματ και άλλων ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ.117, σύμφωνα με την οποία, η προσφυγή στο ψεύδος δε στοιχειοθετεί θετικά τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Η ουσία της μαρτυρίας της εξετάστριας της υπόθεσης, αστυφύλακα 1891 Μ. Αττεσλή (ΜΚ1) έγκειται στις ενέργειες που έχει προβεί στο πλαίσιο της υπό διερεύνηση τότε υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου. Απορρέει δε από το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης (βλ. το τεκμήριο 1), το οποίο υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης. Αν και αντεξετάστηκε σε κάποιο βαθμό από την ευπαίδευτη δικηγόρο του κατηγορουμένου, εντούτοις, δεν αμφισβητήθηκε για οτιδήποτε ανέφερε συναφώς με τις ενέργειές της. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία της, αναφορικά με αυτές, γίνεται αποδεκτή. Συγκρατώ από τη μαρτυρία της τα εξής: Στις 29.8.2009, γύρω στα μεσάνυχτα, όπως προκύπτει σε συνδυασμό και με άλλη μαρτυρία, οδήγησε την παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου εξετάστηκε από το γιατρό Στυλιανίδη (ΜΚ12), ο οποίος διαπίστωσε ότι βρισκόταν στον πέμτο μήνα εγκυμοσύνης. Έλαβε τις δύο ανακριτικές καταθέσεις από τον κατηγορούμενο, ενώ παρουσίασε στο Δικαστήριο και τα 6 χάπια cytotec 200 mcg misoprostol, που σύμφωνα με την παραπονούμενη, της χορήγησε ο γιατρός στην Πάφο, όπου τη μετέφερε ο κατηγορούμενος, προκειμένου να τα πάρει για να κάνει έκτρωση το παιδί της. Παρουσίασε ακόμη και τη συνταγή που της έδωσε ο ίδιος γιατρός καθώς και ένα κουτί που περιέχει 22 ίδια χάπια με τα προηγούμενα, τα οποία, σύμφωνα με άλλη μαρτυρία - αποδεκτή και αυτή - παρέλαβε η Αστυνομία από το ιατρείο του υπό αναφορά γιατρού - συγκεκριμένα του Α. Πατσαλίδη - . Βλέπε αντίστοιχα τα τεκμήρια 3, 6 και

1. Η μαρτυρία του αρχιαστυφύλακα 4615 Α. Αναστασίου (ΜΚ2) είναι ιδιαίτερα σημαντική, αν ληφθεί υπόψη η φύση και το περιεχόμενό της. Απορρέει δε από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του μάρτυρα (βλ. το τεκμήριο 10) το οποίο υιοθέτησε κι αυτός για σκοπούς κυρίως εξέτασης. Ο μάρτυρας, ουσιαστικά δεν αντεξετάστηκε από την ευπαίδευτη δικηγόρο του κατηγορουμένου. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του για ό,τι αφορά γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική γνώση ή ενέργειες στις οποίες έχει προβεί ο ίδιος, γίνεται αποδεκτή. Στο βαθμό που η μαρτυρία του είναι εξ' ακοής, με την παραπονούμενη κυρίως να προβαίνει στην αρχική δήλωση, ενώ δέχομαι ότι έγιναν οι συγκεκριμένες δηλώσεις, δεν τις δέχομαι προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους. Οι λόγοι, θα διαφανούν στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας της παραπονούμενης. Συγκρατώ από τη μαρτυρία του συγκεκριμένου μάρτυρα τα εξής: Στις 29.8.2009 και περί ώρα 02:30, ενώ βρισκόταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό προσήλθε η παραπονούμενη, πολιτικός πρόσφυγας από το Ιράν, η οποία του ανάφερε προφορικά, ότι την ίδια μέρα και περί ώρα 02:00, την επισκέφθηκε στην κατοικία της ο εραστής της, ονόματι Μάρκος από το Ιράν - δηλαδή, ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με άλλη μαρτυρία - ο οποίος, μετά από έντονη συζήτηση μεταξύ τους, για το γεγονός, όπως ήταν η θέση της, ότι εγκυμονούσε το παιδί του και αυτός την πίεζε συνεχώς να το αποβάλει πήρε από το κομοδίνο τα προσωπικά της έγγραφα και αναχώρησε από τη σκηνή. Του ανάφερε ακόμη η παραπονούμενη, ότι δεν ήθελε να αποβάλει το παιδί του κατηγορούμενου και ζήτησε τη βοήθεια της Αστυνομίας, επειδή δεν ήθελε να επιστρέψει στην κατοικία της γιατί φοβόταν. Μαζί της βρισκόταν και η κόρη της, ηλικίας 6 χρονών. Ο μάρτυρας έκανε αρκετές προσπάθειες για να εντοπίσει διερμηνέα της ιρανικής γλώσσας, για να πάρει κατάθεση από την παραπονούμενη για τα γεγονότα, επειδή αυτή δεν μιλούσε καλά την αγγλική γλώσσα. Λόγω του προχωρημένου της ώρας, αυτό δεν κατέστη δυνατό, ωστόσο, ο μάρτυρας, από αυτά που του είπε η παραπονούμενη κατάλαβε ότι ζήτησε τη βοήθεια της Αστυνομίας, προκειμένου να καλέσει τον κατηγορούμενο να της επιστρέψει τα προσωπικά της έγγραφα καθώς και να του γίνει αυστηρή παρατήρηση να μην την πιέζει να αποβάλει το παιδί, γιατί η ίδια δεν ήθελε κάτι τέτοιο. Η σπουδαιότητα της μαρτυρίας του υπό αναφορά μάρτυρα, θα διαφανεί αργότερα. Η μαρτυρία του αστυφύλακα 3498 Φ. Όντετση (ΜΚ4) είναι τυπική. Απορρέει δε από το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (βλ. το τεκμήριο 17). Ο μάρτυρας δεν έχει αμφισβητηθεί για ό,τι ανάφερε πως έκανε στον ουσιώδη χρόνο. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Το ίδιο ισχύει και για την αστυφύλακα 342 Χρ. Σοφοκλέους (ΜΚ5), της οποίας η μαρτυρία, για ό,τι αφορά τις ενέργειές της, επίσης γίνεται αποδεκτή. Η μαρτυρία τόσο αυτής όσο και του προηγούμενου μάρτυρα, αφορά στη διακίνηση τεκμηρίων. Και η μαρτυρία του αρχιαστυφύλακα 633 Ν. Πιτσιλλή (ΜΚ6) είναι σημαντική. Μολονότι ο μάρτυρας, αντεξεταζόμενος, απαντούσε, είτε κάνοντας υποθέσεις είτε δηλώνοντας πως δε θυμόταν, εντούτοις, δεν αμφισβητήθηκε σε σχέση με οτιδήποτε αναφέρει στη γραπτή του κατάθεση (βλ. το τεκμήριο 18) που κι αυτός υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης και γενικά, για οτιδήποτε ανάφερε στο συγκεκριμένο στάδιο της μαρτυρίας του. Σε σχέση με αυτά, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Συγκρατώ από αυτή τα εξής: Στα πλαίσια της υπό διερεύνηση τότε υπόθεσης απόπειρας άμβλωσης και κοινής επίθεσης εναντίον της παραπονούμενης, στις 30.8.2009 και ώρα 21:40 συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης το γιατρό Ανδρέα Πατσαλίδη. Αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε: «Εν να σας πω τι έγινε». Την ίδια μέρα, μεταξύ των ωρών 21:50 - 22:15, ο μάρτυρας, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, διενήργησε έρευνα στο ιατρείο του υπό αναφορά γιατρού που βρίσκεται στην οδό Μπιζανίου στη Πάφο. Κατά την έρευνα, η οποία έγινε στην παρουσία του γιατρού Πατσαλίδη και του αστυφύλακα 1680 ανευρέθηκε πάνω σε γραφείο ένα χάρτινο κουτί με 22 χάπια cytotec (τεκμήριο 4). Όταν ο μάρτυρας επέστησε στο γιατρό Πατσαλίδη την προσοχή στο Νόμο,αυτός απάντησε:«Εν ποτούτα που της έδωσα». Η ουσία της μαρτυρίας του λοχία 1653 Κ. Περικλέους (ΜΚ7) έγκειται στο γεγονός, ότι, στις 30.8.2009 και μεταξύ των ωρών 23:40 - 01:15 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Ανδρέα Πατσαλίδη (βλ. το τεκμήριο 20) σε σχέση με την υπό διερεύνηση τότε υπόθεση απόπειρας άμβλωσης και κοινής επίθεσης εναντίον της παραπονούμενης (για την οποία εν τέλει προσάφθηκαν σχετικές κατηγορίες μόνο εναντίον του κατηγορούμενου). Ο αστυφύλακας 2362 Θ. Θεοδότου (ΜΚ9), στις 29.8.2009 και περί ώρα 20:30 ήταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη, όταν προσήλθε η παραπονούμενη για να προβεί σε γραπτή κατάθεση σχετικά με το παράπονο που υπόβαλε την ίδια μέρα, στις 02:30, στον αρχιαστυφύλακα 4615 Α. Αναστασίου (ΜΚ2) εναντίον του κατηγορούμενου. Της έλαβε κατάθεση με τη βοήθεια διερμηνέα μεταξύ των ωρών 21:20 και 22:30 (βλ. τα τεκμήρια 11 - στη μητρική της γλώσσα - και 11Α - πιστή μετάφραση στα ελληνικά-). Μετά το τέλος της κατάθεσης, η παραπονούμενη παρέδωσε στο μάρτυρα τα 6 χάπια cytotec 200 mcg mısoprostol (τεκμήριο 3) καθώς και τη συνταγή της κλινικής «Άγιος Ραφαήλ» που βρίσκεται στην Πάφο (τεκμήριο 6), τα οποία, όπως του ανέφερε, της είχε δώσει πριν λίγες μέρες ο γιατρός στην Πάφο. Δέχομαι τη μαρτυρία του υπό αναφορά μάρτυρα σε σχέση με όλα τα παραπάνω και ως αναντίλεκτη, εκτός από αξιόπιστη, αλλά και για τον επιπλέον λόγο, ότι, εν μέρει επιβεβαιώνεται και από άλλη - αξιόπιστη μαρτυρία. Εκείνο που δεν μπορώ να δεχθώ είναι το μέρος της μαρτυρίας του σε σχέση με το περιεχόμενο της καταγγελίας της παραπονούμενης στο ΜΚ
2. Στο βαθμό που διαφέρει η μαρτυρία μεταξύ των δύο μαρτύρων προτιμώ τη μαρτυρία του ΜΚ2 που είναι άμεση, συν τοις άλλοις, υπό την έννοια ότι ήταν ο δέκτης της καταγγελίας της παραπονούμενης, σε αντίθεση με τη μαρτυρία του ΜΚ9, η οποία, επί του προκειμένου είναι εξ' ακοής. Ο Κ. Αθηαινίτης (ΜΚ10) μου έκανε αρκετά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν άμεσος, απαντούσε αυθόρμητα και με ειλικρίνεια σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, ενώ, από τη συνολική του παρουσία στο εδώλιο του μάρτυρα, δε διέγνωσα να είχε πρόθεση είτε να ψευσθεί είτε να παραποιήσει τα γεγονότα. Ούτε και είχε συμφέρον είτε για το ένα είτε για το άλλο. Παρότι αντεξετάστηκε σε κάποιο βαθμό κατέστη αδύνατο να κλονιστεί η αξιοπιστία του σε σχέση με οτιδήποτε ανέφερε. Ούτε και επιχειρήθηκε κάτι τέτοιο θα έλεγα. Ο μάρτυρας, που κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (βλ. το τεκμήριο 24) ανάφερε τα εξής, μεταξύ άλλων, τα οποία θεωρώ ως αποδεδειγμένα γεγονότα (μερικά από αυτά απορρέουν σε συνδυασμό και με όσα είπε αντεξεταζόμενος): Ειδικότερα: Στον ουσιώδη χρόνο, ο μάρτυρας διατηρούσε κτηματομεσιτικό γραφείο στη Λεμεσό. Στις 13.8.2009 του τηλεφώνησε κάποιος Μάρκος, τηλέφωνο 99499659, ο οποίος, μιλώντας του στα ελληνικά του ζήτησε ένα διαμέρισμα ενός ή δύο υπνοδωματίων για ενοικίαση. Την ίδια μέρα έδειξε στο Μάρκο, ο οποίος συνοδευόταν από μια κοπέλα με το όνομα Elnaz από το Ιράν και την κόρη της, το διαμέρισμα 32 που βρίσκεται στην πολυκατοικία Gabriel Court, στην οδό Σπυρίδωνα Τρικούπη. Άρεσε στο Μάρκο και την Εlnaz το διαμέρισμα, οπότε πήγαν στο σπίτι της ιδιοκτήτριας, όπου η Elnaz υπόγραψε συμβόλαιο για ένα χρόνο. Την ίδια ώρα, η Elnaz έδωσε στην ιδιοκτήτρια €200.00 έναντι του ενοικίου (των €450.00), ενώ, την επομένη, μαζί με το Μάρκο πήγαν στο γραφείο του και του έδωσαν το υπόλοιπο ποσό. Το Σάββατο 29.8.2009 και ώρα 20:00 περίπου, του τηλεφώνησε ο Μάρκος και του είπε ότι έσπασε η πόρτα του διαμερίσματος της Elnaz και να ειδοποιήσει τον ιδιοκτήτη να τη φτιάξει. Του είπε ακόμη, ότι η Elnaz, τον κατηγόρησε στην Αστυνομία ότι είναι έγκυος από αυτόν και ότι αυτό ήταν ψέματα. Στις 30.8.2009 μετέβη στο διαμέρισμα και είδε την πόρτα σπασμένη. Ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο ο Μάρκος και για την παραπονούμενη η Elnaz είναι βέβαιο πέραν πάσης αμφιβολίας. Ακολουθεί το σκεπτικό: Καταρχήν αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών ότι ο κατηγορούμενος ακούει στο συγκεκριμένο όνομα (Μάρκος) ενώ, η παραπονούμενη ονομάζεται Elnaz. Έπειτα προκύπτει από τις γραπτές καταθέσεις της παραπονούμενης ότι στον ουσιώδη χρόνο διέμενε στη διεύθυνση που βρίσκεται το διαμέρισμα που της βρήκε ο μάρτυρας. Ακολούθως ανάφερε ο μάρτυρας χωρίς να έχει αμφισβητηθεί ότι ο Μάρκος του τηλεφώνησε από το τηλέφωνο με αριθμό
3. Αυτό τον αριθμό τηλεφώνου έχει δώσει ο κατηγορούμενος στις δύο ανακριτικές του καταθέσεις (τεκμήρια 8 και 9). Έπειτα, ο Μάρκος μιλούσε ελληνικά στο μάρτυρα, γεγονός το οποίο - ότι ο κατηγορούμενος μιλούσε και μιλά ελληνικά - επίσης αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Ωστόσο, ο μάρτυρας, στο Δικαστήριο, ουσιαστικά αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, ως το πρόσωπο ονόματι Μάρκος που αναφέρει στην κατάθεσή του. Τέλος είναι και το γεγονός, ότι, όταν ο Μάρκος τηλεφώνησε στο μάρτυρα στις 29.8.2009 και του είπε μεταξύ άλλων, ότι η Elnaz τον κατηγόρησε στην Αστυνομία ότι είναι έγκυος από αυτόν, αυτό, δηλαδή, η καταγγελία με το συγκεκριμένο περιεχόμενο αποτελούσε γεγονός (βλ. την κατάθεση του ΜΚ2 - τεκμήριο 10 -). Δε νομίζω να χρειάζεται να επεκταθώ. Συγκρατώ από τη μαρτυρία του υπό αναφορά μάρτυρα και τα εξής, τα οποία ανάφερε αντεξεταζόμενος: Στο γραφείο του μίλησε και με την παραπονούμενη, η οποία του είπε πως ενδιαφέρεται για ένα διαμέρισμα ενός ή δύο υπνοδωματίων, διότι θα έμενε μαζί με την κόρη της. Ο Μάρκος μιλούσε ελληνικά, η παραπονούμενη δε θυμάται. Ωστόσο, δεν αποκλείει να μιλούσε αγγλικά, τα οποία μιλά ο ίδιος πάρα πολύ καλά. Τελευταίος μάρτυρας που κατάθεσε για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής είναι ο ειδικευόμενος γιατρός στη μαιευτική και γυναικολογία Κ. Στυλιανίδης (ΜΚ12). Η ουσία της μαρτυρίας του - αναντίλεκτη και κατ' επέκταση αποδεκτή - η οποία εν μέρει επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία της εξετάστριας (ΜΚ1) έγκειται στα εξής, τα οποία, κατά κύριο λόγο απορρέουν από το περιεχόμενο του σχετικού ιατρικού εντύπου που ετοίμασε, συναφώς με την παραπονούμενη (βλ. το τεκμήριο 28): Στις 30.8.2009 και ώρα 1:45 προσήλθε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού η παραπονούμενη, η οποία ανάφερε ξυλοδαρμό προ διημέρου από το σύντροφό της. Συγκεκριμένα, χτυπήματα στην πλάγια αριστερή κοιλιακή χώρα. Η παραπονούμενη του παρουσίασε και cytotec 200 mcg tabs που της χορηγήθηκαν από ιδιώτη γυναικολόγο για αποβολή, τα οποία όμως δεν κατανάλωσε. Κατά την εξέτασή της διέγνωσε ότι βρισκόταν στην 16η με 17η εβδομάδα της κύησης, με το έμβρυο να παρουσιάζει φυσιολογική ανάπτυξη. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι η παραπονούμενη δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις. Η Π. Κουπεπίδου (ΜΚ8) είναι η διευθύντρια των Φαρμακευτικών Υπηρεσιών. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, στον ουσιώδη χρόνο ετοίμασε την επιστημονική έκθεση εξέτασης (βλ. τεκμήριο 21) συναφώς με τα τεκμήρια 3 και 4 - τα 6 χάπια και το ένα κουτί με τα 22 χάπια cytotec (misoprostol) 200 mcg αντίστοιχα - και υιοθέτησε το περιεχόμενό της για σκοπούς κυρίως εξέτασης. Μολονότι αντεξετάστηκε και σε κάποιο βαθμό αμφισβητήθηκε από την ευπαίδευτη δικηγόρο του κατηγορούμενου, εντούτοις, κατέστη αδύνατο να κλονιστεί η αξιοπιστία της. Αν και σε σημαντικό βαθμό η μαρτυρία της είναι εξ ακοής, εντούτοις, την αποδέχομαι και τούτο γιατί, η φύση της μαρτυρίας της επί του προκειμένου είναι τέτοια, που θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο αν όχι αδύνατο να προσαχθεί πρωτογενής μαρτυρία. Έπειτα είναι και το γεγονός, ότι, η μάρτυρας που προΐσταται μιας κυβερνητικής υπηρεσίας, ούτε τέθηκε μα ούτε και προέκυψε πως είχε κάποιο συμφέρον είτε να ευνοήσει είτε να βλάψει είτε τη μια πλευρά είτε την άλλη. Ακολούθως, στο βαθμό που έχει αμφισβητηθεί αυτό έγινε με ισχυρισμούς οι οποίοι είτε παρέμειναν αίολοι είτε είναι και αντιφατικοί. Εν πάση περιπτώσει, η μάρτυρας που κατάθεσε και ως εμπειρογνώμονας, με έχει πείσει ότι περί αυτού πρόκειται, πρώτον, επειδή με έχει εφοδιάσει με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια που τεκμηριώνουν με πειστικό τρόπο τους ισχυρισμούς της, τα οποία θα με βοηθήσουν να καταλήξω στη δικαστική μου κρίση (βλ. Pouris and another v. The Republic

(1983)2 CLR 170, Philippou v. Odysseos

(1989)1 CLR 1 κ.ο.κ.) και δεύτερον, επειδή η μαρτυρία της συνάδει απόλυτα με τη μαρτυρία του Α. Κοντεμενιώτη (ΜΚ11), ο οποίος, επίσης κατάθεσε και ως εμπειρογνώμονας. Ακολουθεί ότι η μαρτυρία της Π. Κουπεπίδου γίνεται αποδεκτή. Από αυτή δε απορρέουν τα εξής: Σύμφωνα με την εγκεκριμένη του χρήση, το φαρμακευτικό προϊόν cytotec ενδείκνυται για χορήγηση για τη θεραπεία του γαστρικού και δωδεκαδακτυλικού έλκους και για προφύλαξη δημιουργίας ελκών από χρόνια χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Σύμφωνα με τις αναφερόμενες αντενδείξεις, το συγκεκριμένο φάρμακο απαγορεύεται να χορηγείται σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή που προγραμματίζουν να μείνουν έγκυες καθώς αυξάνει το μυϊκό τόνο και τις συσπάσεις της μήτρας, γεγονός το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μερική ή ολική αποβολή του εμβρύου. Επιπλέον, η χρήση του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει σχετιστεί με γενετικές ανωμαλίες, όπως τερατογένεση. Λόγω της δράσης του στη μήτρα χρησιμοποιείται για σκοπούς άμβλωσης, χωρίς να είναι εγκεκριμένη η συγκεκριμένη χρήση. Μετά το 2004, το συγκεκριμένο φάρμακο δεν έχει άδεια κυκλοφορίας στην Κυπριακή Δημοκρατία. Τα όσα έχω αναφέρει για την προηγούμενη μάρτυρα ισχύουν ακόμη περισσότερο για τον Α. Κοντεμενιώτη (ΜΚ11), ο οποίος, πέραν από το γεγονός ότι προέβηκε στη σχετική εξέταση για την οποία η προηγούμενη μάρτυρας ετοίμασε την επιστημονική έκθεση (τεκμήριο 21), με όσα ανάφερε στο Δικαστήριο, με παραπομπή και σε τεκμήρια (βλ. τα τεκμήρια 25, 26 και 27) τεκμηρίωσε ακόμη πιο πειστικά τα όσα ανάφερε η Π. Κουπεπίδου, συναφώς με την ενδεδειγμένη χρήση, της αντενδείξεις και γενικά για οτιδήποτε αφορά το φάρμακο cytotec. Τόσο πειστικός ήταν ο μάρτυρας, σε σημείο που εν τέλει, ακόμη και η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορούμενου, έστω έμμεσα, υιοθέτησε τη θέση του ως προς τις πιθανές επιπτώσεις από τη χορήγηση του συγκεκριμένου φαρμάκου σε έγκυο, που είναι ακόμη και η αποβολή του εμβρύου, μεταξύ άλλων. Η τελευταία υποβολή που του έγινε από την κ. Ιωάννου επιβεβαιώνει πλήρως την παραπάνω διαπίστωσή μου. Συγκεκριμένα, η κ. Ιωάννου, του υπόβαλε ότι έγκυος μέχρι τριών μηνών που πήρε το συγκεκριμένο φάρμακο μπορεί να της προκληθεί αιμορραγία και όταν ζητήσει βοήθεια γυναικολόγου, σε ποσοστό 99%, ο γυναικολόγος, με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μπορεί να σώσει το μωρό. Ακόμη κι αν υποτεθεί ότι είναι ορθή η παραπάνω θέση τίθεται το ερώτημα τι θα απογίνει το μωρό εάν δεν παρασχεθεί η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή από το γυναικολόγο στην έγκυο, πολλώ μάλλον, όταν, υποθετικά ομιλούντες προς το παρών, αυτός που χορηγεί το φάρμακο στην έγκυο είναι ο ίδιος ο γυναικολόγος. Δε νομίζω να χρειάζεται να επεκταθώ. Ακολουθεί ότι η μαρτυρία και αυτού του μάρτυρα, επί της ουσίας, γίνεται αποδεκτή. Κατά κύριο λόγο απορρέει από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 21 και τούτο, ανεξάρτητα από το γεγονός, ότι αυτό ετοιμάστηκε από την προϊσταμένη του Π. Κουπεπίδου (ΜΚ8). Η παραπονούμενη Elnaz Babaei Balov (ΜΚ3) είμαι βέβαιος, ότι πλείστα όσα έχει αναφέρει ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Ωστόσο, την ίδια ώρα διαπιστώνω και σοβαρές αντιφάσεις στη μαρτυρία της, σε σχέση με ουσιαστικά γεγονότα που περιβάλλουν τις επίδικες κατηγορίες, σε βαθμό που είμαι υποχρεωμένος να απορρίψω τη μαρτυρία της ως αναξιόπιστη και στερούμενη πειστικότητας. Ειδικότερα: Ισχυρίζεται η παραπονούμενη στην πρώτη της γραπτή κατάθεση στην Αστυνομία (τεκμήριο 11Α) ότι, όταν ανακοίνωσε του κατηγορούμενου πως ήταν έγκυος αυτός δεν επιθυμούσε το μωρό, ενώ η ίδια ήθελε να το κρατήσει και όχι να το κάνει αποβολή. Στην τρίτη της κατάθεση στην Αστυνομία (τεκμήριο 13Α) δύο μέρες μετά, εντελώς αβίαστα ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος της είπε για πρώτη φορά, ότι δεν ήθελε να κρατήσει το μωρό και προσπάθησε να την πείσει να το κάνει αποβολή, όταν και οι δύο ήταν στο ιατρείο του γιατρού στην Πάφο. Το μέγεθος της αντίφασης είναι ολοφάνερο, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός, ότι, η παραπονούμενη υιοθέτησε το περιεχόμενο και των τεσσάρων καταθέσεων που έδωσε στην Αστυνομία, για σκοπούς κυρίως εξέτασης. Ούτε και μου διαφεύγει ότι, στην κυρίως εξέταση και πάλιν ισχυρίστηκε ότι το θέμα της αποβολής συζητήθηκε μεταξύ τους, όταν το παιδί ήταν τεσσεράμισι μηνών. Στην πρώτη της κατάθεση και πάλιν φέρει το γιατρό στην Πάφο να της δίνει κάτι χάπια (τεκμήριο 3) και να της λέει να τα πιεί για να σκοτωθεί το μωρό μέσα στην κοιλιά της και στη συνέχεια να πάει να της κάνει έκτρωση, να της το βγάλει. Περαιτέρω, της έδωσε και ένα χαρτί ο γιατρός (τεκμήριο 6) στο οποίο έγραψε τα τηλέφωνά του. Στη δεύτερη της κατάθεση (τεκμήριο 12Α) αναφέρει ότι τα δύο τηλέφωνα που αναγράφονται στο τεκμήριο 6, τα έγραψε ο γιατρός στην Πάφο, για να επικοινωνήσει μαζί του, μετά που θα έπαιρνε τα χάπια που της έδωσε για να πάει στο ιατρείο του να αφαιρέσει το μωρό. Στην τρίτη της γραπτή κατάθεση (τεκμήριο 13Α) ισχυρίζεται ότι στην Πάφο, ο κατηγορούμενος και ο γιατρός μιλούσαν μεταξύ τους στα αγγλικά, τα οποία η ίδια δε γνωρίζει καθόλου. Ο κατηγορούμενος της μετάφραζε κάποια πράγματα που του έλεγε ο γιατρός μα όχι όλα. Ερώτημα. Τελικά, τι από τα δύο συνέβηκε; Της είπε οτιδήποτε ο γιατρός απευθείας ή μιλούσε με τον κατηγορούμενο και αυτός της μετάφραζε μερικά; Έπειτα, το τεκμήριο 6, της το έδωσε ο γιατρός στην Πάφο, ο οποίος έγραψε τα δύο τηλέφωνα που αναφέρονται σε αυτό, για να επικοινωνήσει μαζί του μετά που θα έπαιρνε τα χάπια που της έδωσε, για να πάει στο ιατρείο του να της αφαιρέσει το μωρό ή το έδωσε στον κατηγορούμενο, επειδή η ίδια δε γνώριζε τη γλώσσα, χωρίς μάλιστα να γνωρίζει ποιος έγραψε τα τηλέφωνα, όπως ισχυρίστηκε απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν, πάντοτε κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης; Η παραπονούμενη υπήρξε αντιφατική, σε σχέση και με το πότε και πού ήταν όταν πληροφορήθηκε ότι θα έπαιρνε τα χάπια για να κάνει έκτρωση, πάντοτε, με αναφορά σε όσα ανάφερε στην κυρίως εξέταση. Αιωρείται ακόμη το ερώτημα, εάν το συγκεκριμένο γεγονός έλαβε χώρα στο ιατρείο του γιατρού στην Πάφο ή στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου στην επιστροφή τους για τη Λεμεσό. Στην πρώτη της γραπτή κατάθεση (τεκμήριο 11Α) ισχυρίζεται ότι, όταν της είπε ο κατηγορούμενος να πάνε σε γιατρό στην Πάφο και το ρώτησε γιατί να πάνε της είπε για να ελέγξει την κατάσταση της εγκυμοσύνης της. Αντεξεταζόμενη ωστόσο ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος της είπε να πάνε στο γιατρό, γιατί δεν ήθελε το παιδί. Εξ αυτού τίθεται το ερώτημα, γιατί τότε πήγε στο γιατρό στην Πάφο, αφού η ίδια ήθελε το παιδί; Αντεξεταζόμενη και πάλιν ισχυρίστηκε ότι, όταν έμαθε πως ήταν έγκυος ήταν με την εντύπωση ότι είχε ηπατίτιδα και γι' αυτό το λόγο ήταν συγχυσμένη και για αυτό επαναλάμβανε το ίδιο τεστ (ηπατίτιδας). Φυσικά, όταν λίγο αργότερα, της υποβλήθηκε ότι ο λόγος που πήγε στο γιατρό ήταν για να κάνει έκτρωση διότι δεν ήθελε το μωρό και τούτο γιατί φοβήθηκε από τις επιπτώσεις της ηπατίτιδας απάντησε ως εξής: «Το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Το αποτέλεσμα για ηπατίτιδα το πήρα δύο μήνες πριν μείνω έγκυος γι' αυτό δεν ανησυχούσα και δεν είχα κανένα πρόβλημα.» Το πόσο κραυγαλέα είναι η αντίφαση είναι ολοφάνερο. Και τι να πω για τον ισχυρισμό της, ότι κατάλαβε πως ο κατηγορούμενος θα την έπαιρνε στο γιατρό όταν ήδη ήταν στο αυτοκίνητο, τη στιγμή, που στην κυρίως εξέταση ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος μίλησε με το γιατρό και έκλεισε ραντεβού. Άξια αναφοράς είναι η επιμονή της, ότι στην Πάφο, ο γιατρός και ο κατηγορούμενος μιλούσαν αγγλικά, ενώ η ίδια δε μίλησε καθόλου μα ούτε και κατάλαβε τίποτα. Αντεξεταζόμενη πάντοτε ισχυρίστηκε ότι στον ουσιώδη χρόνο ούτε μιλούσε μα ούτε και γνώριζε αγγλικά καθόλου. Περαιτέρω ούτε ελληνικά γνώριζε. Καθώς έχει αναφέρει: «Ούτε καλημέρα ούτε καλησπέρα.» Αν ληφθεί υπόψη, ότι αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών, ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε από τότε και να γράφει και να μιλά καλά ελληνικά ως επίσης, ότι, αποδεδειγμένα, ο γιατρός στον οποίο μετέβη η παραπονούμενη είναι Κύπριος, διερωτώμαι για ποιο λόγο αυτός να μιλά με τον κατηγορούμενο στα αγγλικά και όχι στα ελληνικά. Και πώς μπορεί να ισχυρίζεται η παραπονούμενη, ότι, ούτε μίλησε ούτε κατάλαβε τίποτα στο ιατρείο του γιατρού στην Πάφο, τη στιγμή που τόσο στις γραπτές της καταθέσεις όσο και με τη δια ζώσης μαρτυρία της αναφέρεται με λεπτομέρεια στο τι διαμείφθηκε στο ιατρείο στην Πάφο, σε σημείο μάλιστα, που φέρει τον κατηγορούμενο να νευριάζει, όταν του είπε πως δε θα κάνει έκτρωση. Φυσικά, το κατά πόσο γνώριζε ή όχι αγγλικά η παραπονούμενη αποδεικνύεται από τη μαρτυρία του αρχιαστυφύλακα 4615 Α. Αναστασίου (ΜΚ2) ο οποίος τη δέχθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Ιωάννη στις 29.8.2009 και περί ώρα 02:30, η οποία του ανάφερε προφορικά στα αγγλικά, μέρος όσων καταμαρτυρεί του κατηγορούμενου. Να υπενθυμίσω ότι καθώς έχει αναφέρει ο μάρτυρας έκανε αρκετές προσπάθειες για να εντοπίσει διερμηνέα της ιρανικής γλώσσας, για να πάρει κατάθεση από την παραπονούμενη για τα γεγονότα, επειδή αυτή δε μιλούσε καλά την αγγλική γλώσσα. Επομένως, δεν μπορεί η παραπονούμενη να ισχυρίζεται, ότι, ούτε γνώριζε μα ούτε και μιλούσε καθόλου αγγλικά τότε. Θα επιχειρήσω τώρα να αναδείξω μερικές από τις σοβαρές αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε η παραπονούμενη, συναφώς με τα γεγονότα που περιστρέφονται άμεσα με το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας, η οποία, με τη σειρά της είναι άμεσα σχετική, με το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας. Ειδικότερα: Με την πρώτη της κατάθεση (τεκμήριο 11Α), ισχυρίζεται ότι στις 28.8.2009, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ο κατηγορούμενος πήγε στο σπίτι της. Όταν του είπε ότι δεν πρόκειται να ρίξει το μωρό νευρίασε περισσότερο και άρχισε να την κλωτσά μπροστά στην εξάχρονη κόρη της, σε διάφορα μέρη του σώματός της. Το μόνο που έκανε η ίδια ήταν ότι προσπάθησε να γλυτώσει την κοιλιά της από καμιά κλωτσιά. Λίγο παρακάτω ισχυρίζεται ότι ενώ βρισκόταν ακόμη στο σπίτι της συμπατριώτισσάς της, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο δικό της και αφού έσπασε την πόρτα μπήκε μέσα. Φεύγοντας επειδή ήξερε που είχε τα έγγραφά της τα πήρε. Μετά από το περιστατικό αυτό, η ίδια ειδοποίησε την Αστυνομία. Απαντώντας σε κάποια ερώτηση της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ισχυρίστηκε ότι πήγε στην Αστυνομία και εκεί τους εξήγησε τα πάντα. Ας δούμε τώρα όμως τι ακριβώς ανάφερε στον αρχιαστυφύλακα 4615 Α. Αναστασίου (ΜΚ2) που δέχθηκε το σχετικό παράπονο, λίγη ώρα αργότερα και συγκεκριμένα στις 29.8.2009 γύρω στις 02:30. Ότι μισή ώρα περίπου προηγουμένως και συγκεκριμένα γύρω στις 02:00 - και όχι πριν τα μεσάνυχτα - την επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος στην κατοικία της. Εκεί αφού είχαν έντονη συζήτηση μεταξύ τους, για το γεγονός ότι ήταν έγκυος το παιδί του και την πίεζε να το αποβάλει και αυτή δεν ήθελε, ο κατηγορούμενος πήρε από το κομοδίνο τα προσωπικά της έγγραφα και αναχώρησε από τη σκηνή. Αυτό που κατάλαβε ο μάρτυρας από τα λεγόμενά της ήταν ότι ζητούσε από την Αστυνομία να καλέσει τον κατηγορούμενο να της επιστρέψει τα προσωπικά της έγγραφα και να του γίνει αυστηρή παρατήρηση να μην την πιέζει να αποβάλει το παιδί. Δε νομίζω εάν είχε αναφέρει στο μάρτυρα, ότι ο κατηγορούμενος την κλωτσούσε στην κοιλιά είτε ακόμη ότι έφυγε και αφού επέστρεψε έσπασε την πόρτα και μπήκε στο σπίτι της, θα είχε λόγο να μην το αναφέρει στην κατάθεσή του. Και για να μην του αναφέρει είτε το ένα είτε το άλλο σημαίνει ότι το πρώτο, λογικά δεν έγινε και το δεύτερο, που μάλλον έγινε, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Κ. Αθηαινίτη, δεν έγινε από τον κατηγορούμενο. Υπάρχει όμως και συνέχεια. Αναφέρομαι σε όσα είπε η παραπονούμενη αντεξεταζόμενη, σε σχέση με την ίδια πτυχή της υπόθεσης. Καταρχήν, ενώ έδωσε τέσσερις γραπτές καταθέσεις στην Αστυνομία και δεν αναίρεσε οποτεδήποτε τον ισχυρισμό της, σύμφωνα με την πρώτη, ότι ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο σπίτι της και αφού έσπασε την πόρτα και μπήκε μέσα πήρε τα έγγραφά της και έφυγε ισχυρίστηκε ότι αυτά έγιναν από κάποιο ξάδελφο του κατηγορούμενου. Όταν της υποδείχθηκε από την κ. Ιωάννου τι είχε πει επί του προκειμένου στην πρώτη της γραπτή κατάθεση, αντιλαμβανόμενη προφανώς το μέγεθος της αντίφασης και πόσο εκτεθειμένη ήταν, εκτιθέμενη ακόμη περισσότερο ισχυρίστηκε τα εξής, τα οποία ουδόλως ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. «Είπα στην Αστυνομία ότι ο Reza (κατηγορούμενος) τηλεφώνησε του Vashit και σύμφωνα με τις διαταγές του Reza ο Vashit ήρθε και έσπασε την πόρτα μου διότι ο Reza πήρε το παιδί μαζί του και έφυγε γιατί έκλαιγε. Το ίδιο και το παιδί μου που ήταν εκεί. Ο Reza δε χρειαζόταν να σπάσει την πόρτα γιατί κρατούσε κλειδί. Στην Αστυνομία τους είπα ότι ο Vashit έσπασε την πόρτα γι' αυτό το λόγο τον σύλλαβαν και τον έφεραν Αστυνομία.» Κι όμως, σε κανένα από τους τέσσερις αστυνομικούς που της πήραν τις τέσσερις γραπτές καταθέσεις καθώς και στο ΜΚ2 στον οποίο προέβηκε προφορικά σε καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου ανέφερε οτιδήποτε από τα παραπάνω. Όσα ακολουθούν αποκλείουν και την παραμικρή πιθανότητα που υπήρχε να γίνει πιστευτή η παραπονούμενη, για όσα ανάφερε επί της ουσίας: Ακόμη και όταν της αναγνώστηκε το σχετικό απόσπασμα από την πρώτη της γραπτή κατάθεση (τεκμήριο 11Α), σύμφωνα με το οποίο καταλογίζει στον κατηγορούμενο ότι πήρε από το κομοδίνο της τα έγγραφα της και έφυγε αρνήθηκε πως είπε κάτι τέτοιο. Μάλιστα επέμενε ότι το μόνο που είπε είναι ότι αυτό έγινε από το Vashit, σύμφωνα με οδηγίες του κατηγορούμενου. Περαιτέρω επέμενε ότι είπε και στο ΜΚ2 - στον οποίο έκανε προφορικά για πρώτη φορά την καταγγελία της - ότι τη χτύπησε ο κατηγορούμενος και έπειτα, ότι σύμφωνα με τις οδηγίες του, ο ξάδελφός του της έσπασε την πόρτα. Μολονότι θα μπορούσα να συνεχίσω θεωρώ αρκετά όσα έχουν αναφερθεί προκειμένου να αναδείξω το μέγεθος της αναξιοπιστίας της παραπονούμενης και πόσο αντιφατική ήταν σε ουσιαστικές πτυχές της υπόθεσης, σε βαθμό που δε χρειάζεται να ασχοληθώ είτε με την εκδοχή του κατηγορούμενου είτε με την εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος, σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ανάμεσά τους και μερικά, ιδιαίτερα σημαντικά, τα οποία με αναγκάζουν να καταθέσω τον ακόλουθο προβληματισμό. Με βάση όσα έχουν αναφερθεί στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας των διαφόρων μαρτύρων κατηγορίας, αλλά, και λαμβάνοντας υπόψη μέρος της μαρτυρίας της παραπονούμενης, το οποίο, είτε επιβεβαιώνεται από άλλη - αξιόπιστη μαρτυρία - είτε αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών -έχοντας υπόψη τη γραμμή αντεξέτασής της από την ευπαίδευτη δικηγόρο του κατηγορούμενου - τα ακόλουθα γεγονότα, θα πρέπει να θεωρούνται αποδεδειγμένα: Η παραπονούμενη στον ουσιώδη χρόνο μετέβηκε στο ιατρείο συγκεκριμένου γιατρού στην Πάφο. Ανεξαρτήτως του ποιος την πήρε σε αυτό, ο συγκεκριμένος γιατρός, ενώ γνώριζε πως ήταν έγκυος, της χορήγησε χάπια, καταρχήν, των οποίων η κυκλοφορία στην Κύπρο ήταν απαγορευμένη και έπειτα, η χορήγησή τους σε έγκυο γυναίκα, μη ενδεδειγμένη, κατά ακρίβεια απαγορευμένη και αυτό, επειδή μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή του εμβρύου, μεταξύ άλλων. Ο προβληματισμός μου ή απορία καλύτερα είναι επί τη βάση ποιας λογικής ο συγκεκριμένος γιατρός αναγράφεται ως μάρτυρας στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης και μένω ως εδώ, για να μη θεωρηθεί ότι παρεμβαίνω στα δικαιώματα ή εξουσίες οποιασδήποτε άλλης αρχής ή εξουσίας. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου είτε στην πρώτη είτε στη δεύτερη κατηγορία, οπότε αυτός, δικαιωματικά αθωώνεται και στις δύο κατηγορίες. ............ (Υπ.) Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΡ Subject: General / Criminal / Final Αναφορά: Απόπειρα άμβλωσης, κοινή επίθεση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο