Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρέα Μάρκου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6444/11, 29 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B160 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Eνώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6444/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον
- Ανδρέα Μάρκου, εκ Λεμεσού
- Χρίστου Κυριάκου, εκ Λεμεσού
- Τζόν Ρόνευ, εκ Λεμεσού
- Μιχάλη Σιακά, εκ Λεμεσού
- Θεόδωρου Δημητρίου, εκ Λεμεσού
- Αχιλλέα Ιωάννου, εκ Λεμεσού Κατηγορουμένων --------------------- Ημερομηνία: 29 Ιουλίου, 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Για Κατηγορούμενο 1: κ. Γ. Κονναρής Για Κατηγορούμενους 2 και 6: κ. Σαουρής Για Κατηγορούμενο 3: κα Αγαπίου Για Κατηγορούμενο 4: κ. Καλλής Για Κατηγορούμενο 5: κ. Ασσιώτης Κατηγορούμενοι: παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορία για το αδίκημα της οχλαγωγίας στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή αθλητικού χώρου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 60 - 62 και 73 του περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου του 2008, Ν. 48(Ι)/2008, και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, οι κατηγορούμενοι, στις 16.4.2011, στη Λεμεσό, συμμετείχαν σε οχλαγωγία στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή του Θεμιστόκλειου σταδίου, δηλαδή σε απόσταση 500 μέτρων από τον περιφραγμένο χώρο του πιο πάνω σταδίου. Η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή κατατέθηκε εκ συμφώνου από όλες τις πλευρές, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου. Αυτή αποτελείται από συνολικά 6 καταθέσεις των αστυνομικών που συνέλαβαν τους κατηγορούμενους καθώς επίσης την κατάθεση της ανακριτή της παρούσας υπόθεσης. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, οι συνήγοροι υπεράσπισης υπέβαλαν εισήγηση στο Δικαστήριο ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων για τον λόγο ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά των αδικημάτων. Ειδικότερα, η εισήγηση του κ. Καλλή, η οποία υιοθετήθηκε από τους υπόλοιπους συνηγόρους υπεράσπισης, ήταν ότι δεν υπάρχει μαρτυρία για το πού ακριβώς έλαβε χώρα το κατ΄ ισχυρισμό επεισόδιο, και κυρίως ποιος είναι ο περιφραγμένος χώρος που περιλαμβάνει τον αθλητικό χώρο εντός της έννοιας που αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 2 του Νόμου, για να καταδειχθεί σε ποια απόσταση από τον περιφραγμένο χώρο έγινε το κατ΄ ισχυρισμό επεισόδιο. Έτσι ελλείπει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τη διάπραξη του αδικήματος στην περιοχή και απόσταση που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος. Περαιτέρω ο κ. Καλλής εισηγήθηκε ότι δεν έχει προσκομισθεί μαρτυρία για να καταδείξει τον σκοπό των κατηγορουμένων κατά την συμμετοχή τους στην συνάθροιση αυτή, και επομένως ελλείπει μαρτυρία αναφορικά με την πρόθεση τους που είναι συστατικό του αδικήματος. Ήταν η θέση του κ. Καλλή ότι όλοι οι κατηγορούμενοι πρέπει να αθωωθούν και απαλλαγούν σε αυτό το στάδιο. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος είπε ότι το τι συνιστά περιφραγμένο χώρο εμπίπτει εντός της δικαστικής γνώσης και υπάρχει μαρτυρία αναφορικά με την περιοχή και απόσταση όπου διαπράχθηκε το αδίκημα, η οποία καθορίζεται από όλους τους αστυνομικούς που πήγαν στο μέρος και συνέλαβαν τους κατηγορούμενους. Ήταν επίσης η θέση του κ. Αργυρού ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι βρίσκονταν στο μέρος και οχλαγωγούσαν, επομένως υπάρχει μαρτυρία για την ένοχη σκέψη των κατηγορουμένων. Ο κ. Αργυρού εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων, και κάλεσε το Δικαστήριο να προβεί σε αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας στο τελικό στάδιο της δίκης. Για τον σκοπό εξέτασης της εισήγησης της υπεράσπισης, κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στη μαρτυρία που έχει προσαχθεί για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Με βάση το περιεχόμενο της κατάθεσης του Α/Αστ. 1817 Π. Ιακώβου, του Ειδικού Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού (ΕΑΟ) της ΜΜΑΔ, ημερ. 17.4.2011, Τεκμήριο 1, στις 17.4.2011 και ώρα 14.00, αυτός ορίστηκε καθήκον για τον καλαθοσφαιρικό αγώνα μεταξύ των ομάδων ΑΕΛ-ΕΘΑΛ, στο στάδιο Melford Arena, στη Λεμεσό. Μετά το τέλος του αγώνα, πήραν οδηγίες από τον Ανωτ. Υπαστυνόμο Κ. Κωνσταντίνου, που ήταν ο επικεφαλής της αντιοχλαγωγικής ομάδας της ΜΜΑΔ, για να μεταβούν στο αθλητικό κέντρο Θεμιστόκλειο στα Πάνω Πολεμίδια για ενίσχυση των μέτρων ασφάλειας της ΑΔΕ Λεμεσού, για τον τελικό κυπέλου πετόσφαιρας γυναικών μεταξύ των ομάδων ΑΠΟΛΛΩΝ-ΑΕΛ. Περί ώρα 21.10 και ενώ βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας, γύρω στους 200 φιλάθλους του Απόλλωνα άρχισαν να ρίχνουν εναντίον της διμοιρίας του ΕΑΟ, υπεύθυνος του οποίου ήταν ο Υπαστυνόμος Δ. Μακρής, πέτρες, βόμβες μολότοφ και κροτίδες. Στην αντίθετη πλευρά του δρόμου μαζεύτηκαν γύρω στους 200 οπαδούς της ΑΕΛ, οι οποίοι έριχναν και αυτοί πέτρες, μολότοφ και ξύλα προς το μέρος τους, αφού αυτοί ήταν στη μέση για να αποφύγουν τη μεταξύ τους συμπλοκή. Ο Α/Αστ. 1817 επιβιβάστηκε με τον Υπαστυνόμο Μακρή στο ειδικό όχημα που διαθέτει η ομάδα για οχλαγωγίες, και έκαναν έφοδο προς την πλευρά των οπαδών του Απόλλωνα και σε απόσταση περίπου 30 μέτρων, στην αριστερή πλευρά του δρόμου, στο χωράφι, κατάφερε να ακινητοποιήσει ένα πρόσωπο το οποίο βρισκόταν εκεί. Αφού τον συνέλαβε και το εν λόγω πρόσωπο μεταφέρθηκε μαζί με άλλους συλληφθέντες στην ΑΔΕ Λεμεσού, ο Α/Αστ. 1817 και πάλι επιβιβάστηκε στο όχημα και μετέβη ξανά στο αθλητικό κέντρο Θεμιστόκλειο, στην πλευρά που βρίσκονταν οι οχλαγωγούντες οπαδοί της ΑΕΛ. Κατόπιν νέας εφόδου, κατάφερε, μετά από καταδίωξη, να ακινητοποιήσει άλλο ένα πρόσωπο που βρισκόταν με τον υπόλοιπο όχλο. Αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε, η ώρα 12.15 τον συνέλαβε και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εν έκαμα τίποτε». Ο συλληφθείς ήταν ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος μεταφέρθηκε μαζί με άλλους συλληφθέντες στην ΑΔΕ Λεμεσού, όπου παραδόθηκε στον Υπαστυνόμο Λευτέρη Κυριάκου, του ΤΑΕ Λεμεσού, για τα περαιτέρω. Με βάση το περιεχόμενο της κατάθεσης του Λοχ. 1603 Ν. Πέτρου, του ΕΑΟ της ΜΜΑΔ, ημερ. 16.4.2011, Τεκμήριο 2, και αφού ήταν στο ίδιο καθήκον όπως και ο Α/Αστ. 1817, περί ώρα 21.35, ενώ βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας, 100-150 φίλαθλοι της ΑΕΛ έριχναν προς τη διμοιρία του ΕΑΟ πέτρες, ξύλα, φωτοβολίδες με όπλο ρίψης φωτοβολίδων και κροτίδες καθώς επίσης ύβριζαν και ασχημονούσαν. Κατόπιν οδηγιών από τον επικεφαλής Ανωτ. Υπαστυνόμο Κ. Κωνσταντίνου για να επέμβουν και αποκαταστήσουν την τάξη, ο ίδιος ήταν τοποθετημένος επικεφαλής σε αντιοχλαγωγικό όχημα της Μονάδας. Στην συνέχεια κατέβηκε από το όχημα και έτρεξε προς το μέρος των οχλαγωγούντων, ανάμεσα στους οποίους εντόπισε ένα πρόσωπο που έτρεχε να διαφύγει της σύλληψης. Ο Λοχ. 1603 τον καταδίωξε και αφού κατάφερε να τον ακινητοποιήσει, τον συνέλαβε και του εξήγησε τον λόγο της σύλληψης του. Του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός απάντησε «Μα εν έκαμα τίποτε». Αυτός ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος ακολούθως παραδόθηκε στο όχημα μεταφοράς κρατουμένων με επικεφαλής τον Υπαστυνόμο Μακρή. Τις ίδιες ενέργειες όπως αυτές του Λοχ. 1603 περιγράφει ότι έκανε ο αστ. 2678 Σάββας Δημητρίου, επίσης του ΕΑΟ της ΜΜΑΔ, στην κατάθεση του ημερ. 16.4.2011, Τεκμήριο 3, και οι οποίες αφορούν τον τρίτο κατηγορούμενο. Όταν ο αστ. 1603 συνέλαβε τον τρίτο κατηγορούμενο και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Μα εγώ εν επέταξα τίποτε». Ο αστ. 456 Π. Ηλία του ΕΑΟ της ΜΜΑΔ, στη δική του κατάθεση ημερ. 16.4.2011, Τεκμήριο 4, επανέλαβε το καθήκον και τις οδηγίες που είχε την επίδικη μέρα και αναφέρει ότι στις 21.00 και ενώ βρίσκονταν έξω από το γήπεδο, 200 περίπου φίλαθλοι του Απόλλωνα που βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας άρχισαν να ρίχνουν εναντίον τους πέτρες, μολότοφ και φωτοβολίδες. Έλαβαν οδηγίες από τον Υπαστυνόμο Μακρή και κινήθηκαν προς το μέρος τους για να αποκαταστήσουν την τάξη, ενώ παράλληλα, από την αντίθετη κατεύθυνση, μαζεύτηκαν 200 περίπου φίλαθλοι της ΑΕΛ, οι οποίοι έριχναν επίσης μολότοφ, πέτρες και ξύλα. Ο Λοχ. 1603 τους έδωσε οδηγίες να κινηθούν προς την πλευρά των οπαδών της ΑΕΛ για να αποτρέψουν τη μεταξύ τους συμπλοκή. Σε απόσταση 30-40 μέτρων, ο αστ. 456 κατάφερε να συλλάβει ένα πρόσωπο το οποίο βρισκόταν μεταξύ των οχλαγωγούντων. Τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη, και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εγώ εν έκαμα τίποτε». Το εν λόγω πρόσωπο είναι ο τέταρτος κατηγορούμενος, ο οποίος μεταφέρθηκε στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Λεμεσού και παραδόθηκε στον Υπαστυνόμο Κυριάκου του ΤΑΕ Λεμεσού. Ο αστ. 1924 Κ. Κυπριανού, της ΜΜΑΔ, στην κατάθεση του ημερ. 16.4.2011, Τεκμήριο 5, αναφέρει ότι λίγο πριν την έναρξη του αγώνα, οπαδοί των 2 ομάδων μαζεύτηκαν έξω από το γήπεδο με πρόθεση να συμπλακούν. Κατόπιν οδηγιών από τον Υπαστυνόμο Μακρή να παραταχθούν στη μέση των οπαδών των 2 ομάδων για να αποτραπεί η συμπλοκή, οι οπαδοί των 2 ομάδων έριξαν εναντίον των αστυνομικών πέτρες, κροτίδες και φωτοβολίδες. Αυτοί κινήθηκαν προς το μέρος των οπαδών της ΑΕΛ, τους καταδίωξαν και ο αστ. 1924 κατάφερε να ακινητοποιήσει ένα από αυτούς σε παρακείμενο χωράφι, σε απόσταση 100 μέτρων. Τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε, και η ώρα 21.25 τον συνέλαβε. Αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν έκαμα τίποτε». Αυτός είναι ο πέμπτος κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν μέλος του όχλου των οπαδών της ΑΕΛ που έριχναν πέτρες και κροτίδες εναντίον των αστυνομικών κατά τη διάρκεια των επεισοδίων. Ο συλληφθείς μεταφέρθηκε με τους υπόλοιπους συλληφθέντες στην ΑΔΕ Λεμεσού και παραδόθηκε στο ΤΑΕ για τα περαιτέρω. Τέλος, στην κατάθεση του ημερ. 16.4.2011, Τεκμήριο 6, ο αστ. 1697 Γ. Αλεξίου του ΕΑΟ της ΜΜΑΔ, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι περί ώρα 21.10, ενώ βρίσκονταν εξωτερικά του Θεμιστόκλειου αθλητικού κέντρου στη Λεωφόρο Νίκαιας, 200 οπαδοί του Απόλλωνα άρχισαν να ρίχνουν πέτρες και φωτοβολίδες εναντίον της διμοιρίας του ΕΑΟ, ενώ ο ίδιος ήταν τοποθετημένος σε αντιοχλαγωγικο όχημα. Προέβη σε 2 συλλήψεις. Περί ώρα 21.25 ενώ βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας και πήραν οδηγίες από τον Υπαστυνόμο Κωνσταντίνου, κατευθύνθηκαν με το αντιοχλαγωγικό όχημα προς μερίδα οπαδών της ΑΕΛ, οι οποίοι έριχναν εναντίον της διμοιρίας του ΕΑΟ πέτρες, φωτοβολίδες και ξύλα. Κατόπιν οδηγιών να αποκαταστήσουν την τάξη, κατέβηκαν από το αντιοχλαγωγικό όχημα, ενώ οι οπαδοί συνέχισαν να ρίχνουν προς το μέρος τους πέτρες, φωτοβολίδες και ξύλα. Ανάμεσα στους οχλαγωγούντες ο αστ. 1697 εντόπισε ένα πρόσωπο με μούσι, μαύρα ρούχα και κοτσίδα, να συμμετέχει στην οχλαγωγία ρίχνοντας πέτρες και ξύλα. Κατάφερε να τον ακινητοποιήσει αφού έτρεξε προς το μέρος του, και τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εν έκαμα τίποτε». Στη συνέχεια, στις 21.37, ο αστ. 1697 τον συνέλαβε και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή στο Νόμο αυτός απάντησε «Κάμε ό,τι νομίζεις». Πρόκειται για τον έκτο κατηγορούμενο, ο οποίος ακολούθως παραδόθηκε στο όχημα μεταφοράς κρατουμένων. Στις 17.4.2011, η Λοχ. 176 Ε. Μιχαήλ του ΤΑΕ Λεμεσού ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης οχλαγωγίας, και την ίδια μέρα παρουσίασε τους 21 εμπλεκόμενους κατηγορούμενους στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης τους. Την επόμενη μέρα καταχωρήθηκε η υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Αυτό είναι το περιεχόμενο της κατάθεσης της Λοχία 176 ημερ. 18.4.2011, Τεκμήριο
- Τα κριτήρια που διέπουν το ζήτημα απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πολύ γνωστά. Όπως υποδηλώνει ο όρος «εκ πρώτης όψεως» η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση - βλ. Re In Κάκος
(1985)1 C.L.R. 250. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Azinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9, στην οποία αναλύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν η Κατηγορούσα Αρχή έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ο Δικαστής δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά η απόφαση του περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης - βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Το άρθρο 60 του περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου του 2008, Ν. 48(Ι)/2008προνοεί τα ακόλουθα: «
(1)Παράνομη είναι η συνάθροιση προσώπων εντός των εγκαταστάσεων του αθλητικού χώρου με σκοπό να διαπράξουν από κοινού ποινικό αδίκημα ή να εκτελέσουν από κοινού κάποιο σκοπό και τα οποία συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο που προκαλεί στα πρόσωπα που βρίσκονται στην περιοχή εύλογο φόβο ότι συναθροίστηκαν με αυτό τον τρόπο με σκοπό να διασαλεύσουν την ειρήνη ή να παρεμποδίσουν την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα ή της εκδήλωσης ή ότι με τέτοια συνάθροιση, άσκοπα και χωρίς αποχρώντα λόγο, προκαλούν άλλα πρόσωπα σε διασάλευση της ειρήνης ή σε παρεμπόδιση της ομαλής διεξαγωγής του αγώνα ή της εκδήλωσης.
(2)Η συνάθροιση είναι παράνομη, και αν ακόμη άρχισε ως νόμιμη, αν οι συμμετέχοντες σ΄ αυτή συμπεριφέρονται όπως περιγράφεται στο εδάφιο
(1)ανωτέρω.
(3)Όταν η παράνομη συνάθροιση αρχίζει να επιτελεί το σκοπό για τον οποίο έγινε, για διασάλευση της ειρήνης και προς τρόμο του κοινού, η συνάθροιση χαρακτηρίζεται ως οχλαγωγία και οι συναθροισμένοι λογίζονται οχλαγωγικώς συναθροισμένοι.» Το άρθρο 61 του Νόμου προνοεί ότι οποιοδήποτε πρόσωπο συμμετέχει σε παράνομη συνάθροιση σύμφωνα με το άρθρο 60, είναι ένοχο πλημμελήματος, και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος ή σε χρηματική ποινή μέχρι 2000 ευρώ η και στις δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 62 προνοεί ότι οποιοδήποτε πρόσωπο συμμετέχει σε οχλαγωγία εντός των εγκαταστάσεων αθλητικού χώρου ή στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή είναι ένοχο πλημμελήματος και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος ή σε χρηματική ποινή μέχρι 2000 ευρώ η και στις δύο αυτές ποινές. Επομένως, με βάση το άρθρο 62, συνιστά αδίκημα η συμμετοχή οποιουδήποτε προσώπου σε οχλαγωγία εντός των εγκαταστάσεων αθλητικού χώρου ή στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή. Η διάπραξη του αδικήματος της συμμετοχής σε οχλαγωγία στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή αποδίδεται στους κατηγορούμενους, με βάση το κατηγορητήριο. Η αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή καθορίζεται στις λεπτομέρειες αδικήματος ως αυτή του Θεμιστόκλειου Σταδίου, δηλαδή σε απόσταση 500 μέτρων από τον περιφραγμένο χώρο του πιο πάνω σταδίου. Η εν λόγω αναφορά στις λεπτομέρειες αδικήματος γίνεται εν όψει της ερμηνείας που αποδίδεται στον όρο «αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή» στο άρθρο 2 του Νόμου ως «την περιοχή που περιβάλλει τις εγκαταστάσεις αθλητικού χώρου και εκτείνεται περιμετρικά σε απόσταση πεντακοσίων μέτρων από τον περιφραγμένο χώρο». Οι εγκαταστάσεις αθλητικού χώρου ερμηνεύονται και πάλι στο άρθρο 2 του Νόμου ότι περιλαμβάνουν «εκτός από τον αθλητικό χώρο, τους χώρους στάθμευσης και κάθε άλλη υποδομή η λειτουργία της οποίας συνδέεται με τη χρήση του αθλητικού χώρου». Η ερμηνεία του όρου «αθλητικός χώρος», όπως περιέχεται και πάλι στο άρθρο 2, είναι οποιοσδήποτε περιφραγμένος χώρος «στον οποίο διεξάγονται αγώνες ή εκδηλώσεις, όπως κλειστά και ανοικτά στάδια, γήπεδα, αθλητικά κέντρα, αθλητικές πισίνες, και περιλαμβάνει τον αγωνιστικό χώρο, τις κερκίδες, τους διαδρόμους, τα εστιατόρια, τα κυλικεία ή άλλους χώρους που περιβάλλουν τον αγωνιστικό χώρο και περιλαμβάνονται στον περιφραγμένο χώρο». Ακόμα θα πρέπει κανείς να ανατρέξει και στην ερμηνεία του όρου «αγωνιστικός χώρος» που αναφέρεται στο άρθρο 2, και που «σημαίνει το χώρο όπου με βάση τους κανονισμούς παιδιάς του αντίστοιχου αθλήματος διεξάγεται ο αγώνας και περιλαμβάνει το χώρο που έχει ειδικά περιφραχθεί προς το σκοπό αυτό». Με μιαν αντικειμενική θεώρηση του συνόλου της μαρτυρίας που προσάχθηκε για την Κατηγορούσα Αρχή, και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής ούτε σε οποιαδήποτε συμπεράσματα ή ευρήματα, το πρωταρχικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί το συστατικό της συμμετοχής των κατηγορουμένων σε οχλαγωγία στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή του Θεμιστόκλειου Σταδίου. Είναι πρόδηλο από τις πρόνοιες του άρθρου 62, ότι ο χώρος της συμμετοχής σε οχλαγωγία αποτελεί συστατικό του αδικήματος, και καθορίζεται ρητά από τον ίδιο το Νόμο. Αυτό κρίθηκε αναγκαίο και απόλυτα δικαιολογημένο για να συνδέσει την αξιόποινη συμπεριφορά με τον αθλητικό χώρο, εφόσον ο σκοπός του Νόμου είναι η καταστολή της βίας στους αθλητικούς χώρους. Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που προσφέρθηκε για την Κατηγορούσα Αρχή, οι Α/Αστ. 1817, Λοχ. 1603 και αστ. 2678, στις καταθέσεις τους, Τεκμήρια 1, 2 και 3 αντίστοιχα, τοποθετούν το επεισόδιο στη Λεωφόρο Νίκαιας, αφού μετέβησαν στο αθλητικό κέντρο Θεμιστόκλειο. Ο Α/Αστ. 1817 τοποθετεί τους οπαδούς της ΑΕΛ στην αντίθετη πλευρά του δρόμου, ενώ έκαναν έφοδο προς την πλευρά των οπαδών του Απόλλωνα σε απόσταση περίπου 30 μέτρων, στην αριστερή πλευρά του δρόμου στο χωράφι. Οι Λοχ. 1603 και αστ. 2678 αναφέρουν ότι οι φίλαθλοι της ΑΕΛ έριχναν προς αυτούς, που βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας, πέτρες και άλλα αντικείμενα χωρίς να προσδιορίζουν πού αυτοί οι οπαδοί βρίσκονταν. Ο αστ. 456 στη δική του κατάθεση, Τεκμήριο 4, αναφέρει ότι οι αστυνομικοί βρίσκονταν έξω από το γήπεδο και οι φίλαθλοι του Απόλλωνα βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας, και κατόπιν οδηγιών κινήθηκαν προς το μέρος τους. Από την αντίθετη κατεύθυνση μαζεύτηκαν οι οπαδοί της ΑΕΛ και σε απόσταση 30-40 μέτρων συνέλαβε τον τέταρτο κατηγορούμενο. Ο αστ. 1924, στην κατάθεση του, Τεκμήριο 5, τοποθετεί τους οπαδούς των 2 ομάδων έξω από το γήπεδο, ενώ καταδίωξε και ακινητοποίησε τον πέμπτο κατηγορούμενο σε απόσταση 100 μέτρων σε παρακείμενο χωράφι. Ο αστ. 1697 προσδιόρισε την ύπαρξη των αστυνομικών εξωτερικά του αθλητικού κέντρου στη Λεωφόρο Νίκαιας, οι φίλαθλοι του Απόλλωνα έριχναν πέτρες σε αυτούς, ο ίδιος ανέκοψε ένα οπαδό κοντά στο Νοσοκομείο Λεμεσού, στη Λεωφόρο Νίκαιας εντόπισε άλλο άτομο που έτρεχε και τον ακινητοποίησε ενώ αυτός βρισκόταν πάνω σε παρακείμενο δέντρο και κατευθύνθηκαν προς τη μερίδα των οπαδών της ΑΕΛ με το αντιοχλαγωγικό όχημα, εναντίον του οποίου έριχναν πέτρες και άλλα αντικείμενα, και αυτός έτρεξε προς το μέρος του έκτου κατηγορούμενου και τον ακινητοποίησε. Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, όπως αυτή προκύπτει μέσα από τις καταθέσεις, Τεκμήρια 1-6, συνάγεται ότι οι φίλαθλοι των 2 ομάδων βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας, στις δύο πλευρές του δρόμου. Όμως ελλείπει μαρτυρία που να προσδιορίζει τη Λεωφόρο αυτή σε σχέση με το αθλητικό κέντρο Θεμιστόκλειο, όσον αφορά την τοποθεσία αυτής και την απόσταση της από το εν λόγω αθλητικό κέντρο. Ούτε και υπάρχει μαρτυρία που να περιγράφει το εν λόγω αθλητικό κέντρο και τους χώρους αυτού για να διαφανεί ποιος είναι ο περιφραγμένος χώρος του εν λόγω αθλητικού κέντρου και έτσι να μπορεί να καθοριστεί η απόσταση των 500 μέτρων από αυτόν, που αποτελεί την αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή αυτού όπως καθορίζει ο Νόμος. Επιπλέον υπάρχει η αναφορά του αστ. 456 ότι οι αστυνομικοί βρίσκονταν έξω από το γήπεδο, ενώ οι 200 φίλαθλοι του Απόλλωνα βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας και τους έριχναν διάφορα αντικείμενα και από την αντίθετη κατεύθυνση μαζεύτηκαν οι φίλαθλοι της ΑΕΛ. Και πάλι αυτή η μαρτυρία δεν αποκαλύπτει την τοποθεσία και απόσταση της εν λόγω Λεωφόρου σε σχέση με το γήπεδο. Η απόσταση των 30-40 μέτρων όπου ο αστ. 456 προέβη στην σύλληψη του τέταρτου κατηγορούμενου παραμένει απροσδιόριστη σε σχέση με το γήπεδο, και έτσι καθίσταται αδύνατος ο καθορισμός της απόστασης μεταξύ του σημείου σύλληψης του τέταρτου κατηγορούμενου και του γηπέδου, για να διαφανεί το σημείο όπου οχλαγωγούσαν οι οπαδοί της ΑΕΛ. Ο αστ. 1924 αναφέρει ότι οι οπαδοί των 2 ομάδων μαζεύτηκαν έξω από το γήπεδο με πρόθεση να συμπλακούν, και κατόπιν οδηγιών οι αστυνομικοί παρατάχθηκαν στη μέση τους για να αποτραπεί συμπλοκή, ενώ αυτοί άρχισαν να ρίχνουν διάφορα αντικείμενα εναντίον των αστυνομικών, και σε απόσταση 100 μέτρων περίπου σε παρακείμενο χωράφι ο αστ. 1924 ακινητοποίησε τον πέμπτο κατηγορούμενο. Η τοποθέτηση των οπαδών έξω από το γήπεδο είναι γενική και αδύνατη να προσδιορίσει την απόσταση τους από το γήπεδο, ιδιαίτερα εφόσον υπάρχει και η υπόλοιπη μαρτυρία ότι οι οπαδοί βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας, χωρίς συσχετισμό της Λεωφόρου με το γήπεδο, όπως αναφέρεται και πιο πάνω. Το Δικαστήριο θα μπορούσε να καταλήξει στο παρόν στάδιο ότι υπάρχει μαρτυρία ότι η Λεωφόρος Νίκαιας βρίσκεται έξω από το γήπεδο, χωρίς όμως και πάλι η απόσταση να καθορίζεται με οποιοδήποτε τρόπο. Θεωρώ ότι οποιοδήποτε συμπέρασμα επί αυτής της μαρτυρίας ότι η απόσταση της Λεωφόρου από το γήπεδο δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 500 μέτρα θα συνιστούσε μία αυθαίρετη κατάληξη η οποία ουδόλως υποστηρίζεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Η απόσταση των 500 μέτρων επεκτείνεται βέβαια και στον περιφραγμένο χώρο που περιλαμβάνει τους χώρους στάθμευσης και άλλες εγκαταστάσεις που συνδέονται με τη χρήση του αθλητικού χώρου, για τα οποία και πάλι ελλείπει παντελώς μαρτυρία. Η ίδια διαπίστωση του Δικαστηρίου ισχύει και σε σχέση με την αναφορά του αστ. 1697 ότι οι αστυνομικοί βρίσκονταν εξωτερικά του γηπέδου στη Λεωφόρο Νίκαιας, όπου 200 φίλαθλοι του Απόλλωνα έριχναν διάφορα αντικείμενα, και σε κατοπινό στάδιο, ενώ βρίσκονταν στη Λεωφόρο Νίκαιας, κατευθύνθηκαν προς μερίδα οπαδών της ΑΕΛ. Η εν λόγω Λεωφόρος τοποθετείται και πάλι εξωτερικά του γηπέδου, χωρίς βέβαια να προσδιορίζεται η απόσταση. Ούτε και δίνεται περιγραφή του τι συνιστά τον αθλητικό χώρο για να μπορεί κατά συνέπεια το Δικαστήριο να προσδιορίσει την απόσταση των οπαδών και των δύο ομάδων σε σχέση με τον αθλητικό χώρο, είτε να καθορίσει τον περιφραγμένο χώρο αυτού εντός της νομικής έννοιας του όρου και την απόσταση των οπαδών των δύο ομάδων σε σχέση με αυτόν. Με μιαν απλή παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, καταλήγω ότι η μαρτυρία αναφορικά με την τοποθεσία των φιλάθλων των 2 ομάδων, και κυρίως της ΑΕΛ, όπου ανήκαν οι κατηγορούμενοι, είναι γενική και αόριστη σε βαθμό που καθιστά αδύνατο για το Δικαστήριο να καταλήξει στον καθορισμό του σημείου όπου βρίσκονταν οι κατηγορούμενοι κατά τον επίδικο χρόνο σε σχέση με την απόσταση τους από τον περιφραγμένο χώρο του Θεμιστόκλειου σταδίου, και ακόμα στον καθορισμό του περιφραγμένου χώρου αυτού. Οποιαδήποτε κατάληξη του Δικαστηρίου περί της παρουσίας των κατηγορουμένων εντός απόστασης 500 μέτρων από τον περιφραγμένο χώρο του σταδίου αποτελεί απλή εικασία και δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία ικανή για την στοιχειοθέτηση αυτού του συστατικού του αδικήματος. Επομένως, καταλήγω ότι ελλείπει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί το συστατικό του αδικήματος που αφορά τον χώρο της συμμετοχής σε οχλαγωγία όπως αυτός καθορίζεται από το Νόμο. Αναφορικά με τη δεύτερη εισήγηση της υπεράσπισης ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί το συστατικό της πρόθεσης εκ μέρους των κατηγορουμένων, αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, ικανοποιούμαι ότι τα υπόλοιπα συστατικά του αδικήματος της συμμετοχής της οχλαγωγίας στοιχειοθετούνται. Επομένως, προκύπτει από όσα αναφέρονται πιο πάνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν με βάση τα άρθρα 60-62 του Νόμου 48(Ι)/2008. Όμως, η κατηγορία στηρίζεται επίσης στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και είναι άξιο απορίας γιατί η νομική βάση της κατηγορίας δεν περιέχει και τα άρθρα 70 και 72 του Κεφ. 154. Αυτά αφορούν το γενικό αδίκημα της συμμετοχής σε οχλαγωγία, με τα ίδια συστατικά του αδικήματος όπως αυτό του Νόμου 48(Ι)/2008, με τη διαφορά της έλλειψης προσδιορισμού του χώρου διάπραξης αυτού. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η ενώπιον του μαρτυρία καταδεικνύει ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει εντός των προνοιών των άρθρων 70 και 72 του Κεφ. 154, η οποία είναι ικανή σε αυτό το στάδιο να στοιχειοθετήσει τα συστατικά του αδικήματος έτσι ώστε να αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων για συμμετοχή σε οχλαγωγία δυνάμει των εν λόγω άρθρων. Αυτή η διαπίστωση του Δικαστηρίου εγείρει το ερώτημα κατά πόσο σε αυτό το στάδιο δικαιολογείται η τροποποίηση του κατηγορητηρίου με την προσθήκη νέας κατηγορίας για το αδίκημα της συμμετοχής σε οχλαγωγία, κατά παράβαση των άρθρων 70 και 72 του Κεφ. 154. Το άρθρο 83
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, δίνει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο, σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης, να τροποποιεί, μεταβάλλει ή προσθέτει κατηγορίες όπου το κατηγορητήριο είναι ελαττωματικό, και είναι αυτό το άρθρο που τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον η διαδικασία δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί και βρισκόμαστε στο στάδιο της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Σχετική είναι η υπόθεση Leonidou v. Police
(1987)2 C.L.R.
- Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι ο δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του κατηγορούμενου και γενικά των δικαιωμάτων της υπεράσπισης. Η ποινή που προβλέπεται σε περίπτωση καταδίκης για το αδίκημα της συμμετοχής σε οχλαγωγία στο άρθρο 62 του Νόμου 48(Ι)/2008 είναι πολύ μικρότερη από αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 72 του Κεφ.
- Στο πρώτο προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος ή χρηματική ποινή μέχρι 2000 ευρώ ή και οι δύο αυτές ποινές, ενώ στο δεύτερο προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 3 έτη. Αυτό είναι καθοριστικό για τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι τυχόν τροποποίηση του κατηγορητηρίου με την προσθήκη κατηγορίας που επιφέρει μεγαλύτερη ποινή θα επιφέρει δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα των κατηγορουμένων. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο καταλήγει ότι δεν μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της τροποποίησης του κατηγορητηρίου με την προσθήκη νέας κατηγορίας. Αυτή η κατάληξη σφραγίζει και την πορεία της υπόθεσης. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων, οι οποίοι απαλλάσσονται και αθωώνονται στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ............... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Criminal / Interim Judgment Αναφορά: Οχλαγωγία - Βία στους αθλητικούς χώρους cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο