ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Ανδρούλλα Ελευθερίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 30552/10, 18 Αυ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Ανδρούλλα Ελευθερίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 30552/10, 18 Αυγούστου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:23 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ Ενώπιον: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 30552/10 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.

Ανδρούλλα Ελευθερίου
Κωστάκη Ευαγόρου
Τρύφωνας Τόκας Κατηγορουμένων ------------- Ημερομηνία: 18 Αυγούστου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Κέκκος Για την Κατηγορουμένη 1: κ. Ευσταθίου μετά κ. Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Καλλής Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Πουργουρίδης Κατηγορούμενοι: παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Oι κατηγορούμενοι 2 και 3 με βάση το κατηγορητήριο όπως τελικά τροποποιήθηκε αντιμετωπίζουν τρεις κατηγορίες πλαστογραφίας (κατηγορίες 1, 2, 3), τρεις κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (κατηγορίες 4, 5, 6), δύο κατηγορίες πλαστογραφίας σχετιζόμενες με ηλεκτρονικό υπολογιστή (κατηγορίες 12 και 13), δύο κατηγορίες συγκάλυψης (κατηγορίες 16 και 22), δύο κατηγορίες δόλιων συναλλαγών (κατηγορίες 18 και 19), δύο κατηγορίες εξασφάλισης πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις (κατηγορίες 20 και 21) και δέκα κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορίες 23 μέχρι 32). Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει κατηγορία για δόλια συναλλαγή σε ακίνητη περιουσία που ανήκει σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 15). Η κατηγορούμενη 1 παραδέχθηκε ενοχή στο σύνολο των κατηγοριών που εκκρεμούν εναντίον της (μετά την αναστολή κάποιων από αυτών που αντιμετώπιζε αρχικά) και η υπόθεση παραμένει για γεγονότα και ποινή μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας και έκδοσης απόφασης για τους κατηγορούμενους 2 και
Συνοπτικά η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής έχει ως ακολούθως: Μετά που κάποιος εκτιμητής ακινήτων επικοινώνησε με το Κτηματολόγιο αναφέροντας ότι δεν μπορούσε να εντοπίσει το τοπογραφικό συγκεκριμένου τεμαχίου γης στα Κ. Πολεμίδια, διενεργήθηκε έρευνα στο μηχανογραφικό σύστημα του Κτηματολογίου. Διαπιστώθηκε ότι το συγκεκριμένο πιστοποιητικό είχε εκδοθεί δυνάμει διαδικασίας απαλλοτρίωσης με το φάκελο ΑΧ1470/10 τον οποίο είχε χειριστεί η κατηγορούμενη 1, υπάλληλος του Κτηματολογίου Λεμεσού στον κλάδο απαλλοτριώσεων. Από περαιτέρω έρευνα που έγινε διαπιστώθηκε ότι ενώ το εν λόγω κτήμα ανήκε σε Τουρκοκύπριο, διεκπεραιώθηκε από την κατηγορούμενη 1 εγγραφή απαλλοτρίωσης και το κτήμα μεταγράφηκε στο όνομα του κατηγορούμενου 2 ως κληρονόμου του. Ο εν λόγω φάκελος ήταν εικονικός και δεν υπήρχε απαλλοτρίωση του εν λόγω τεμαχίου. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι σε έτερο κτήμα στα Κ. Πολεμίδια που ανήκε σε δύο Τουρκοκύπριους και επτά Ελληνοκύπριους και υπήρξε αντικείμενο απαλλοτρίωσης, τα μερίδια των Τουρκοκυπρίων μεταγράφηκαν στο όνομα του κατηγορούμενου 3 μετά από μη εξουσιοδοτημένες ενέργειες της κατηγορούμενης
Για όλες αυτές τις ενέργειες καταλογίζεται στους κατηγορούμενους κοινό σχέδιο δράσης. Από πλευράς υπεράσπισης, ο κατηγορούμενος 2 ουσιαστικά προέταξε τον ισχυρισμό ότι ήταν δικαιούχος σε εγγραφή των κτημάτων από τον παππού του καθώς επίσης και άγνοια του για τις ενέργειες της κατηγορούμενης 1, οι οποίες, όπως ισχυρίστηκε, δεν απαιτούντο να γίνουν για να αποκτήσει δικαιώματα επί των ακινήτων. Ο κατηγορούμενος 3 από τη πλευρά του επικαλέστηκε την άγνοια του για οτιδήποτε επιλήψιμο και τη θυματοποίηση του από την εξέλιξη των γεγονότων. Χωρίς ο ίδιος να αποκτήσει όφελος, βρέθηκε υπόλογος μεγάλου χρέους και τόκων το οποίο δημιούργησε για να δανείσει χρήματα στον κατηγορούμενο 2, λαμβάνοντας τα ακίνητα ως εξασφάλιση, εν αγνοία του για οτιδήποτε παράνομο. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε ως Τεκ. 1 έγγραφο το οποίο περιλαμβάνει τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία, με την έγκριση του Δικαστηρίου, οι τρεις πλευρές κατέθεσαν. Η κατάθεση των εν λόγω παραδεκτών γεγονότων ξεκίνησε με την κατάθεση των Τεκ. 2 έως 32 ως εξής: · Τοπογραφικό σχέδιο της Κυπριακής Δημοκρατίας, περιοχή Κ. Πολεμίδια (Α.Π.1) - Τεκ.2 · Φάκελος του Κτηματολογίου με στοιχεία ΑΧ1470/10 τον οποίο άνοιξε και χειρίστηκε η κατηγορούμενη 1 - Τεκ.3 Δηλώθηκε παράλληλα ότι ο φάκελος βρέθηκε στο γραφείο της κατηγορούμενης 1 στις 12.6.10 από την Λοχ. 176 Ελένη Μιχαήλ. · Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας με στοιχεία αρ. εγγραφής 0/31203, τεμάχιο 1704, Φ/Σχ.53/64 περιοχή Ανθούπολης, Κ. Πολεμίδια Λεμεσός, εγγεγραμμένο στο όνομα του κατηγορούμενου 3 σε μερίδιο 2/3, με ημερομηνία εγγραφής 28.1.2010 και ημερομηνία έκδοσης 12.3.2010 - Τεκ.
Δηλώθηκε παράλληλα ότι το πιστοποιητικό φέρει επίσημη σφραγίδα του Κτηματολογίου και είναι υπογραμμένο από την κατηγορούμενη
Το πιστοποιητικό βρέθηκε στο γραφείο του κατηγορούμενου 3 από τον Αστ. 494 στις 12.6.2010 ο οποίος το παρέλαβε και το παρέδωσε στην Λοχ. 176 Ελένη Μιχαήλ. · Πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας με στοιχεία αρ. εγγραφής 0/31268, τεμάχιο 646, Φ/Σχ.53/55, περιοχή Αγ. Νικολάου, Δήμος Κ. Πολεμιδιών, εγγεγραμμένο στο όνομα του κατηγορούμενου 2, με ημερομηνία εγγραφής και έκδοσης 21.5.2010 - Τεκ.
Δηλώθηκε παράλληλα ότι το πιστοποιητικό φέρει την επίσημη σφραγίδα του Κτηματολογίου και είναι υπογραμμένο από την κατηγορούμενη
Το πιστοποιητικό βρέθηκε στο γραφείο του κατηγορούμενου 3 στις 12.6.2010 από τον Αστ. 494 ο οποίος το παρέλαβε και το παρέδωσε στην Λοχία 176 Ελένη Μιχαήλ. · Αίτηση Δανείου αρ. 2968, αρ. γραμματίου 2968/10 με αιτητή τον κατηγορούμενο 3 στην ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου - Τεκ.
· Έντυπο Κτηματολογίου και Χωρομετρίας [Ν.271] ημερ. 30.3.2010, Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου - Τεκ.
· Έγγραφο υποθήκης ημερ. 30.3.2010 σε σχέση με την αίτηση Δανείου 2968 - Τεκ.
· Έγγραφο συμφωνίας δανείου ημερ. 30.3.2010 μεταξύ του κατηγορούμενου 3 και της ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου - Τεκ.
· Έκθεση Εκτίμησης τεμαχίου 1703 από Γλαύκο Αγαθαγγέλου - Τεκ.
· Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας με στοιχεία αρ. εγγραφής 0/31202, τεμ. 1703, Φ/Σχ.53/64 εγγεγραμμένο στο όνομα του κατηγορούμενου 3 σε μερίδιο 2/3 με ημερομηνία εγγραφής 28.1.2010 και ημερομηνία έκδοσης 12.3.2010 - Τεκ.
Δηλώθηκε παράλληλα ότι το πιστοποιητικό φέρει την επίσημη σφραγίδα του Κτηματολογίου και είναι υπογραμμένο από την κατηγορούμενη
Το πιστοποιητικό βρέθηκε στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου στις 12.6.2010 από τον Αστ. 494 ο οποίος το παρέλαβε και το παρέδωσε στην Λοχ. 176 Ελένη Μιχαήλ. · Απόδειξη αρ. 576800 του Κτηματολογίου ημερ. 30.3.2010 - Τεκ.
· Αίτηση δανείου 2977 αρ. γραμματίου 2968/10 με αιτήτρια την Μαρία Τόκα στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου - Τεκ.
· Έντυπο Κτηματολογίου Ν. 271 με αρ. Δήλωσης Υποθήκης Υ3599/10 ημερ. 14.4.2010 - Τεκ.
· Έγγραφο υποθήκης της ΣΠΕ Ύψωνα ημερ. 14.4.2010 σε σχέση με την Αίτηση Δανείου 2977 - Τεκ.
· Έγγραφο συμφωνίας Δανείου ημερ. 14.4.2010 μεταξύ της Μαρίας Τόκα και της ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου - Τεκ.
· Απόδειξη αρ. 606481 του Κτηματολογίου ημερ. 14.4.2010 - Τεκ.
· Γενικό Πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 20.4.2007 δυνάμει του οποίου η Μαρία Τόκα διορίζει τον κατηγορούμενο 3 ως γενικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της - Τεκ.
· Φάκελος του Κτηματολογίου με στοιχεία ΔΑΕ 71/99 που αφορά το τεμάχιο 588 - Τεκ.
Δηλώθηκε παράλληλα ότι το φάκελο τον παρέδωσε ο Ανδρέας Κουρουσίδης, Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού, στην Λοχ. 176 στις 14.6.
· Δύο τοπογραφικά σχέδια με στοιχεία 53/55 και 53/64 τα οποία παρέδωσε ο Ανδρέας Κουρουσίδης, στην Λοχ. 176 στις 14.6.2010 - Τεκ. 20

(1)και 20

(2)αντιστοίχως. · Τρεις εκθέσεις Λεπτομερειών Ακινήτου που αφορούν τα τεμάχια 646, 1703, 1704 εκτυπωθείσες στις 11.6.2010 από την Ειρήνη Κανάρη μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή της και παραδοθείσες στην Λοχ. 176 - Τεκ. 21

(1), 21

(2), 21

(3)αντιστοίχως. · Κατάσταση διακίνησης του φακέλου με αρ. ΑΧ.1470/10 εκτυπωθείσα από την Ειρήνη Κάναρη μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή της και παραδοθείσα στην Λοχ. 176 - Τεκ. 22. · Τρία Πιστοποιητικά Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας, ανυπόγραφα, εκτυπωθέντα από την Ειρήνη Κανάρη, μέσω του ηλεκτρονικού της υπολογιστή που αφορούν τα τεμάχια 1703, 1704 και 646 - Τεκ. 23

(1), 23

(2)και 23

(3)αντιστοίχως. Δηλώθηκε παράλληλα ότι τα πιστοποιητικά εκτυπώθηκαν από την Ειρήνη Κανάρη στις 15.6.2010 και παραδόθηκαν στην Λοχ.

· Αναφορά της Ειρήνης Κανάρης ημερομηνίας 28.1.2010 - Τεκ.
Δηλώθηκε παράλληλα ότι την εν λόγω αναφορά εκτύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή η Ειρήνη Κανάρη και παρέδωσε στις 15.6.2010 στην Λοχ.
· Δύο συγκαταθέσεις ημερ. 16.4.2010 και δύο επιστολές προς τον Διαχειριστή Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ημερ. 27.1.2010 τις οποίες παρέδωσε η Ειρήνη Κανάρη προς τη Λοχ. 176 - Τεκ. 25

(1), 25

(2), 25

(3)και 25

(4)αντιστοίχως. · Οκτώ σελίδες εκτυπωμένες από τον Αιμίλιο Αλεξάνδρου, Λειτουργό Πληροφορικής Α του Τμήματος Υπηρεσιών Πληροφορικής Υπουργείου Οικονομικών μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή που δείχνουν τις ενέργειες στις οποίες προέβη η κατηγορούμενη 1 μηχανογραφικά σε σχέση με τα τεμάχια 588 και 586, ως αυτές επεξηγούνται λεπτομερώς στις καταθέσεις του Αιμίλιου Αλεξάνδρου μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή - Τεκ.

· Τέσσερις σελίδες εκτυπωμένες από τον Αιμίλιο Αλεξάνδρου από το μηχανογραφημένο σύστημα του Κτηματολογίου τις οποίες παρέδωσε ο ίδιος στις 16.6.2010 στον Αστ. 3498 ο οποίος την ίδια ημέρα παρέδωσε στην Λοχ. 176 - Τεκ.
· Φωτοαντίγραφο του πιστοποιητικού ακίνητης ιδιοκτησίας με τα ίδια στοιχεία όπως το πιστοποιητικό με αρ. Τεκ. 5 - Τεκ.
Δηλώθηκε παράλληλα ότι το πιστοποιητικό παρέλαβε ο Αστ. 3498 από τον Σπύρο Σπυρίδωνος, ο οποίος το παρέλαβε από τον κατηγορούμενο
· Ειδικό πληρεξούσιο Έγγραφο με το οποίο ο κατηγορούμενος 2 διορίζει ως ειδικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του τον Ανδρέα Κυριάκου Αθανασίου, σε σχέση με το Τεμ. 646, Φ/Σχ.53/55 - Τεκ.
· Δέκα δείγματα υπογραφής της κατηγορούμενης 1 - Τεκ.
· Φωτοαντίγραφο Πιστοποιητικού Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας στην Τουρκική γλώσσα με στοιχεία αρ. εγγραφής 23289 τεμάχιο 586 Περιοχή Κλαδερά Πολεμίδια εγγεγραμμένο στο όνομα Kemal Abbaz HadjiAbdullah - Τεκ. 31

(1), μαζί με μετάφραση αυτού στα Ελληνικά - Τεκ. 31

(2). · Φάκελος του Κτηματολογίου με στοιχεία ΑΔΛ.85/09 ο οποίος αφορά διαδικασία διόρθωσης λάθους σε σχέση με το τεμάχιο 588 -Τεκ.

Δηλώθηκε παράλληλα ότι το φάκελο παρέδωσε η Ειρήνη Κανάρη στον Λοχ. Α. Πόλια στις 21.7.
Όπως περαιτέρω δηλώθηκε όλα τα πιο πάνω τεκμήρια παρέλαβε από την Λοχ. 176 Ελένη Μιχαήλ ο Αστ. 2118 Ανδρέας Πόλιας στις 20.3.2011 και από τότε τα είχε στην κατοχή του για σκοπούς κατάθεσης τους στο δικαστήριο. Η διακίνηση όλων των πιο πάνω τεκμηρίων είναι νομότυπη και καμίαν αλλοίωση δεν έχουν υποστεί τα εν λόγω τεκμήρια. Στο υπόλοιπο τους μέρος τα παραδεκτά γεγονότα αναφέρονται στα εξής: Στις 9.6.2010 ο Πόλυς Κουρουσίδης, ο οποίος εργάζεται ως εκτιμητής ακινήτων στη Λευκωσία, τηλεφώνησε στον Χαράλαμπο Στυλιανού, Κτηματολογικό Λειτουργό του Κτηματολογίου Λεμεσού για να του αναφέρει ότι του ανατέθηκε από την Τράπεζα Societé Generale να προβεί σε εκτίμηση του τεμαχίου 646 αρ. εγγραφής 31268 Φ/Σχ. 53/55, όμως από το τοπογραφικό σχέδιο που είχε στην κατοχή του δεν μπορούσε να εντοπίσει το συγκεκριμένο τεμάχιο
Αμέσως ο Χαράλαμπος Στυλιανού διενέργησε έρευνα στο μηχανογραφικό σύστημα του Κτηματολογίου και διαπίστωσε ότι το συγκεκριμένο πιστοποιητικό ακίνητης ιδιοκτησίας για το τεμάχιο 646 είχε εκδοθεί δυνάμει διαδικασίας απαλλοτρίωσης με τον φάκελο ΑΧ.1470/
Ακολούθως ο Χ. Στυλιανού ειδοποίησε την υπεύθυνη του κλάδου έκδοσης τίτλων κατόπιν απαλλοτρίωσης, Ειρήνη Κανάρη και την παρακάλεσε να διενεργήσει έρευνα για το όλο θέμα. Αργότερα την ίδια ημέρα η Ειρήνη Κανάρη τον πληροφόρησε ότι είχε βρει το φάκελο ΑΧ1470/10 και ότι τον είχε χειρισθεί η κατηγορούμενη 1 και ότι είχε διαπιστώσει κάποια παρατυπία στην όλη διαδικασία και για αυτό το λόγο έπρεπε να ενημερωθεί ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Ανδρέας Κουρουσίδης. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας παρευρέθηκαν σε σύσκεψη στο γραφείο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Α. Κουρουσίδη οι Λειτουργοί Ειρήνη Κανάρη, Χαράλαμπος Στυλιανού, Ευστάθιος Ευσταθίου και Μάριος Ευριπίδου. Ανατέθηκε στον Ευστάθιο Ευσταθίου όπως ετοιμάσει επιστολή προς την Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού για ενημέρωση τους σχετικά με την υπόθεση, την οποία και ο Ευστάθιος Ευσταθίου ετοίμασε (Τεκ. 33) και έστειλε στις 10.6.
Ο Α/Αστ 556 Α. Αποστόλου υπηρετεί στην ΑΔΕ Λεμεσού και είναι αποσπασμένος στο ΤΑΕ. Tην 12.6.2010 και ώρα 0645 στην οδό Μορφέως 11 στην Αγία Φύλα συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (Τεκ. 34) για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος, κατάχρησης εξουσίας, πλαστογραφίας - κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, δεκασμού δημόσιου λειτουργού κ.α. την κατηγορούμενη
Την πληροφόρησε για τους λόγους της σύλληψης της, της επέστησε την προσοχή της στο νόμο και του απάντησε ότι δεν έχει να πει τίποτε. Ο Αστυφύλακας 494 Μάριος Φιλίππου, υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ Λεμεσού. Στις 12/6/2010 και μεταξύ των ωρών 1450-1505, μαζί με την Αστ. 2979 κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης για έρευνα του κατηγορούμενου 3 (Τεκ. 35) και στην παρουσία του, διενήργησε έρευνα στο γραφείο του στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου, που βρίσκεται στην οδό Ηλία Κανάουρου αρ. 24, στον Ύψωνα, αφού προηγουμένως τον πληροφόρησε ότι δεν είναι υπόχρεος να δώσει τέτοια συγκατάθεση και πως οτιδήποτε βρεθεί μπορεί να δοθεί ως μαρτυρία στο Δικαστήριο. Κατά την διάρκεια της έρευνας ο κατηγορούμενος 3 του παρέδωσε ένα πρωτότυπο πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. εγγραφής 0/31203, τεμάχιο 1704, Φ/Σχ.53/64, στο όνομα του Τρύφωνα Τόκα. Αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε ότι το κοτσιάνι είναι δικό του. Επίσης του παρέδωσε ένα πρωτότυπο πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. εγγραφής 0/31268, τεμάχιο 646, Φ.Σχ.53/55, στο όνομα του κατηγορούμενου
Αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο απάντησε ότι το κοτσιάνι του το έφερε στο γραφείο του ο κατηγορούμενος
Επίσης την ίδια μέρα 12.6.2010 και ώρα 1510, έναντι απόδειξης παραλαβής, παρέλαβε από τον Πανίκο Χαραλάμπους, Υπεύθυνο Δανείων της ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου τα έγγραφα Τεκ. 6-
Όλα τα πιο πάνω έγγραφα τα κράτησε ως τεκμήρια τα οποία παρέδωσε την ίδια μέρα 12.6.2010 στην Λοχ. 176 Ε. Μιχαήλ. Ο Αστ. 3512 Μ. Περικλέους του ΤΑΕ Λεμεσού την 15.6.2010 παρέλαβε από τη Λοχ. 176 Ε. Μιχαήλ τα ακόλουθα: 1) Το φάκελο με στοιχεία ΑΧ 1470 (Τεκ. 3) 2) Δέκα δείγματα γραφής της κατηγορούμενης 1 (Τεκ. 30). Τα πιο πάνω τεκμήρια τα μετέφερε και τα παρέδωσε για εξέταση την ίδια μέρα 15.6.2010 και ώρα 10:20 στην Γ/Α 580 Π. Κουττούκη του Εργαστηρίου Γραφολογίας δια σχετικής αίτησης για επιστημονική εξέταση τεκμηρίων, έντυπο Αστ. 161 ημερ. 15.6.2010 (Τεκ. 36). Το έντυπο Αστ. 161 το παρέλαβαν οι Γ/Αστ. Π. Κοντάκη και ο Λοχ. 837 Γ. Χρυσάνθου ο οποίος και ετοίμασε την έκθεση γραφολογίας με αρ. εργαστηρίου 276/10 ημερ. 17.6.2010 (Τεκ. 37). Ο Αστ. 2979 Κ. Αριστοδήμου του ΤΑΕ Λεμεσού, παρέλαβε στις 20.6.2010 και ώρα 0905 από την Mysteyde AK Bilek από τη Μόρφου, ένα φωτοαντίγραφο τουρκικού τίτλου ιδιοκτησίας για το τεμάχιο με αριθμό 586 και αριθμό εγγραφής 23289 στην περιοχή Κλαδερά το οποίο ακολούθως την 20.6.2010 και ώρα 09:15, παρέδωσε στη Λοχ. 176 Ε. Μιχαήλ. Ο Αστ. 3498 Φώτης Οντέτση του ΤΑΕ Λεμεσού δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (Τεκ. 38) την 11.6.2010 και ώρα 19:40 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού συνέλαβε τον κατηγορούμενο 3 από την Λεμεσό. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο του απάντησε «Τι να πω. Κάμε την δουλειά σου». Σε σχέση με την υπόθεση αυτή την 15.6.2010 στη Λεμεσό έλαβε κατάθεση από τον Αιμίλιο Αλεξάνδρου Λειτουργό Πληροφορικής Α του Τμήματος Υπηρεσιών Πληροφορικής, Υπουργείου Οικονομικών. Την ίδια μέρα παρέλαβε από τον Αιμίλιο Αλεξάνδρου 8 έγγραφα που ήταν εκτυπώσεις από το ηλεκτρονικό σύστημα του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Τα έγγραφα αυτά τα παρέδωσε την ίδια μέρα στην Λοχ. 176 Ελένη Μιχαήλ. Επίσης την 16.6.2010 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού έλαβε δεύτερη κατάθεση από τον Αιμίλιο Αλεξάνδρου και παρέλαβε από αυτόν 4 έγγραφα που ήταν εκτυπώσεις από το ηλεκτρονικό σύστημα του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Τα έγγραφα αυτά τα παρέδωσε την ίδια μέρα στην Λοχία 176 Ελένη Μιχαήλ. Την 17.6.2010 στην Λεμεσό έλαβε κατάθεση από τον Σπύρο Σπυρίδωνος διευθυντή του καταστήματος της Societé Generale στην οδό Τζων Κένεντυ στην Λεμεσό, ο οποίος του παρέδωσε και ένα αντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας του τεμ. 646 Φ/53/55 αριθμός τίτλου 31268 τοποθεσία Κλαδερά ενορία Άγιος Νικόλαος κοινότητα Δήμος Κ. Πολεμιδιών και ένα πρωτότυπο πληρεξούσιο έγγραφο μεταξύ των Κωστάκη Νεοκλέους και Αντρέα Κυριάκου Αθανασίου. Τα έγγραφα που παρέλαβε από τον Σπυρίδωνος τα παρέδωσε την ίδια μέρα στην Λοχία 176 Ελένη Μιχαήλ. Την 18.6.2010 και ώρα 1225 στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού (κεντρικός σταθμός) δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (Τεκ. 39) συνέλαβε την Ανδρούλλα Ελευθερίου από τη Λεμεσό σχετικά με αδικήματα
Συνομωσίας προς διάπραξη του κακουργήματος της απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις.
Συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος της πλαστογραφίας σχετιζόμενης με ηλεκτρονικό υπολογιστή
Απόσπασης περιουσίας ύψους €400.000 με ψευδείς παραστάσεις
Πλαστογραφίας σχετιζόμενης με ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αφού της εξήγησε τους λόγους σύλληψης της και της επέστησε την προσοχή στον νόμο αυτή απάντησε ότι δεν είχε να πει τίποτε. Επίσης στις 18.6.2010 και ώρα 12:41 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης ημερ. 18.6.2010 (Τεκ. 40) συνέλαβε τον κατηγορούμενο 3 ο οποίος απάντησε «Τι να πω;» Την 18.6.2010 και μεταξύ των ωρών 1300-1330 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 3, η οποία σε μεταγενέστερο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε ως Τεκ.
Η Λοχ. 176 Ελένη Μιχαήλ του ΤΑΕ Λεμεσού, είχε ορισθεί ως η ανακριτής της υπό εκδίκαση υπόθεσης. Στις 11.6.2010 εκτέλεσε ένταλμα έρευνας (Τεκ. 41) ενάντια της κατηγορούμενης 1 ημερ. 11.6.2010 τόσο στην οικία της όσο και στο γραφείο της. Στην οικία της δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε επιλήψιμο ενώ στο γραφείο της ανευρέθηκε ο φάκελος ΑΧ1470/
Κατόπιν επίστησης της προσοχής της στον Νόμο η κατηγορούμενη 1 απάντησε ότι είναι ο εικονικός φάκελος που έκανε. Στις 11.6.2010 και μεταξύ των ωρών 2015-2115 κατέγραψε την ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο
Στις 12.6.2010 και μεταξύ των ωρών 1600-1715 κατέγραψε την ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη
Στις 21.6.2010 και μεταξύ των ωρών 2100-2125 κατέγραψε δεύτερη ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης
Μεταξύ των ημερομηνιών 11-20.6.2010 παρέλαβε τα τεκμήρια με αρ. 2-30 ανωτέρω τα οποία και παρέδωσε στις 20.3.2011 στον Αστ. 2118 Α. Πόλια. Επιπρόσθετα στις 3.9.2010 και ώρα 1740 στο ΤΑΕ Λ/σού συνέλαβε τον κατηγορούμενο 2 (Τεκ. 42), αφού τον ενημέρωσε για τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, της απάντησε να κάνει τη δουλειά της. Στην συνέχεια και μεταξύ των ωρών 1800-1900 κατέγραψε την ανακριτική του κατάθεση. Στις 5.9.2010 και μεταξύ των ωρών 1150-1240 κατέγραψε την δεύτερη ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου
Στις 7.9.2010 η Λοχ. 176 έλαβε συμπληρωματική κατάθεση από τον Ευστάθιο Ευσταθίου με την οποία ο Ευστάθιος Ευσταθίου της ανάφερε ότι ο φάκελος με στοιχεία Writ 28/1942 ο οποίος αφορά αναγκαστική πώληση τεμαχίου (άγνωστου προς αυτόν), από έρευνα που διενήργησε διαπίστωσε ότι τον παρέλαβε η κατηγορούμενη 1 στις 18.8.2006 και έκτοτε δεν έχει επιστραφεί στο Κτηματολόγιο. Η απόδειξη παραλαβής του φακέλου από την κατηγορούμενη 1 κατατέθηκε ως Τεκ.
Η Ζωούλα Κούτσιου Λοϊζου είναι αδελφή με τον Νίκο Χριστοφή και είναι συνιδιοκτήτες του τεμαχίου 588 Φ/Σχ.53/64, Κάτω Πολεμίδια, Ανθούπολη το οποίο κληροδότησαν από την γιαγιά τους Καλλισθένη Χ"Βασίλη πριν περίπου 10 χρόνια. Είναι επίσης συγγενείς με τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες Αγαθοκλή Αγαθοκλέους, Κλειώ Χαραλάμπους Γεωργιάδου, κ.α. Η Ζωούλα Λοϊζου δεν γνωρίζει τους κατηγορούμενους 2 και 3 και δεν γνωρίζει για το ότι μέρος του τεμαχίου 588 έχει εγγραφεί στο όνομα του κατηγορούμενου
Ο Νίκος Χριστοφή έμαθε πριν λίγα χρόνια ότι στο τεμάχιο 588 υπάρχουν και Τουρκοκύπριοι συνιδιοκτήτες. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 2 ως πελάτη στην τράπεζα που δουλεύει και γνωρίζει το ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι συγχωριανός του. Πριν περίπου 5 χρόνια ο κατηγορούμενος 2 τον επισκέφθηκε στην τράπεζα και τον ρώτησε αν ενδιαφερόταν να του πουλήσει το μερίδιο του στο τεμάχιο 588 και αν ναι, αν μπορούσε να επηρεάσει και τους υπόλοιπους συγγενείς του. Ο Ν. Χριστοφή είχε δώσει στον κατηγορούμενο 2 και φωτοαντίγραφα των τίτλων των μεριδίων αυτού και της αδελφής του. Η πρόταση δεν υλοποιήθηκε ποτέ λόγω διαφοράς που είχαν στην τιμή πώλησης. Τον κατηγορούμενο 3 τον έχει ακουστά λόγω επαγγέλματος. Για την εγγραφή μέρους του τεμαχίου 588 στον κατηγορούμενο 3 έμαθε από συγγενή του συνιδιοκτήτη λίγες μέρες πριν τις 15.6.
Ο Αγαθοκλής Αγαθοκλέους είναι συνιδιοκτήτης του τεμαχίου 588 το οποίο έχει κληρονομήσει από την μητέρα του Βικτώρια Ν.Χ.Βασίλη και είναι πρώτος εξάδελφος με τον κατηγορούμενο
Δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο 3 και δεν γνώριζε ότι μέρος του τεμαχίου 588 εγγράφηκε στο όνομα του κατηγορούμενου
Η Κλειώ Γεωργιάδου, είναι επίσης συνιδιοκτήτρια του τεμαχίου 588 το οποίο κληρονόμησε δια δωρεάς από τη μητέρα της, Ευτυχία Αγαθοκλέους Ιωάννου το
Ο κατηγορούμενος 2 είναι πρώτος ξάδελφος της μητέρας της αλλά ποτέ δεν είχαν ιδιαίτερες σχέσεις. Δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο 3 και δεν γνώριζε ότι το μερίδιο του τεμαχίου 588 εγγράφηκε στο όνομα του κατηγορούμενου
Ο Κυριάκος Παπαχαραλάμπους εργάζεται ως Α΄ Συνεργατικός Λειτουργός στην Υπηρεσία Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών και υπό την ιδιότητα του αυτή είναι υπεύθυνος για την ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου όπου εργαζόταν ως γραμματέας ο κατηγορούμενος
Μετά τη σύλληψη του κατηγορούμενου 3, αυτός τέθηκε σε επ΄ αόριστο άδεια. Ο Άριστος Παλούζας είναι ο Κοινοτάρχης του Ύψωνα. Στις 7.6.2010 πήγαν στο γραφείο του ο κατηγορούμενος 2 μαζί με τον Αντρέα Κ. Αθανασίου και του ζήτησαν να ετοιμάσει ειδικό πληρεξούσιο από τον κατηγορούμενο 2 προς τον Αντρέα Κ. Αθανασίου για το τεμάχιο 646 Φ/Σχ.53/55 Κ. Πολεμίδια. Ο Άριστος Παλούζας το σύνταξε, ο κατηγορούμενος 2 το υπόγραψε στην παρουσία του και ο Άριστος Παλούζας το πιστοποίησε. Το πληρεξούσιο έγγραφο είναι κατατεθειμένο ως Τεκ.
Η Μαρία Τόκα, στην κατάθεση της που κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός (Τεκ. 63), αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 3 είναι πατέρας της. Όσον αφορά το δάνειο με αριθμό αίτησης 2977 ημερομηνίας 31.3.2010 για το ποσό των €200.000 από τη ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου έγινε στο όνομα της από τον πατέρα της, ο οποίος είναι γραμματέας της ΣΠΕ και ενήργησε ως πληρεξούσιος εκπρόσωπος της, βάσει πληρεξουσίου που υπέγραψε η ίδια. Το δάνειο έγινε στο όνομα της επειδή ο πατέρας της έχει ήδη άλλο δάνειο επ΄ ονόματι του και δεν μπορούσε να πάρει δεύτερο. Οι υπογραφές στα σχετικά τραπεζικά έγγραφα δεν είναι δικές της αλλά του πατέρα της που είναι πληρεξούσιος της. Ο Νεοκλής Χ"Βασίλης πέθανε στις 30.11.33 και η Μαρικκού Παναγιώτη Άνιφτου ήταν όντως σύζυγος του Νεοκλή X"Βασίλη και όχι μητέρα του και είχε πεθάνει το 1910 η Μαρικκού Παναγιώτη Άνιφτου. Ο Ναζίφ Οσμάν ή Παναγιώτης Άνιφτος βαφτίστηκε Χριστιανός το 1885 και απεβίωσε το
Τα παιδιά του Παναγιώτη Άνιφτου ήταν η Παναγιωτού Παναγιώτη Άνιφτου, ο Κλεάνθης Παναγιώτη Άνιφτου, ο Μιχαήλ Παναγιώτη Άνιφτου, ο Κωνσταντής Παναγιώτη Άνιφτου και η Μαρικκού Παναγιώτη Άνιφτου. Η Μαρικκού Παναγιώτη Άνιφτου παντρεύτηκε το Νεοκλή Χ"Βασίλη με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, τον Κλείτο Νεοκλή Χ"Βασίλη, τη Βικτώρια και την Καλλισθένη. Η μητέρα τους Μαρικκού Άνιφτου πέθανε το
Ο σύζυγος της Νεοκλής Χ"Βασίλης παντρεύτηκε στη συνέχεια δεύτερη γυναίκα με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Χαράλαμπο Χ"Βασίλη και το Χριστοφή Χ"Βασίλη. Στη συνέχεια παντρεύτηκε τρίτη φορά την Παναγιωτού Κωνσταντή και απέκτησαν τρία παιδιά τη Μαρία Νεοκλή Χ"Βασίλη, τον Γιώργο Νεοκλή Χ"Βασίλη και τον Ευαγόρα Νεοκλή Χ"Βασίλη. Ο Ευαγόρας Νεοκλής Χ"Βασίλης είναι ο πατέρας του κατηγορούμενου
Επίσης ο Ευαγόρας Χ"Βασίλης εκτός από τον 2ον κατηγορούμενο είχε ακόμα δύο παιδιά, την Παναγιώτα Ευαγόρα Νεοκλέους και την Άννα Ευαγόρα Νεοκλέους. O Mάριος Ευριπίδου (ΜΚ1), Βοηθός Κτηματολογικός Λειτουργός στον Κλάδο Εκτιμήσεων στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού χειρίστηκε την υπόθεση απαλλοτρίωσης ΔΑΕ με αριθμό 71/
Η εν λόγω διαδικασία αφορούσε τη δημιουργία εσωτερικού οδικού δικτύου στη βιομηχανική ζώνη Κάτω Πολεμιδίων στη Λεμεσό και μεταξύ των κτημάτων που επηρεάστηκαν από το εν λόγω έργο συμπεριλαμβάνεται το τεμάχιο με αριθμό 588 του Φ.Σχ.53/64, με αριθμό εγγραφής 22292 που ευρίσκεται στην ενορία Ανθούπολης του Δήμου Κάτω Πολεμιδίων. Ιδιοκτήτες του εν λόγω τεμαχίου κατά την ημερομηνία της απαλλοτρίωσης (δηλαδή 25.6.99) ήταν οι ακόλουθοι: 5/9 μερίδια στ΄ όνομα του Τουρκοκύπριου Hilmi Appas Hadjiabdoullah, 1/9 μερίδιο Hasip Appas Hilmi, 1/27 μερίδιο Νικόλας Παναγιώτη Κούτσιος, 1/27 μερίδιο Ιωάννης Παναγιώτης Κούτσιος, 2/27 Χριστοφής Νικόλας Κούτσιος, 1/27 μερίδιο Ζωούλλα Ανδρέα Κούτσιου, 1/27 Νίκος Ανδρέα Χριστοφή, 1/18 μερίδιο Αγαθοκλής Ιωάννη Αγαθοκλέους και 1/18 μερίδιο Κλειώ Χαραλάμπους Γεωργιάδου. Λόγω του ότι το εμβαδό του κτήματος μειώθηκε μετά από επαναυπολογισμό του από τον κλάδο χαρτογραφήσεων και από το εναπομείναν εμβαδό απαλλοτριώθηκε κάποια έκταση, αφού λήφθηκαν οι έγγραφες συγκαταθέσεις των Ελληνοκυπρίων ιδιοκτητών καθώς και του κηδεμόνα διαχείρισης Τουρκοκυπριακών περιουσιών εκδόθηκαν δύο νέοι τίτλοι εγγραφής, ήτοι ο τίτλος με αριθμό εγγραφής 31202 Φ.Σχ. 53/64 τεμάχιο 1703 έκτασης 5578 τ.μ. και ο τίτλος με αριθμό εγγραφής 31203 Φ.Σχ. 53/64 τεμάχιο 1704 έκτασης 1408 τ.μ. Αναφορικά με το φάκελο απαλλοτριώσεων με στοιχεία ΑΧ1470/2010 (Τεκ.3) ο ίδιος δεν είχε καμία σχέση με τον εν λόγω εικονικό φάκελο ούτε γνωρίζει το άτομο που προέβη στην εκτίμηση των τεμαχίων 1703 και 1704 που περιλαμβάνονται σ΄ αυτό. Στις 9.6.2010 περιήλθε σε γνώση του μάρτυρα η μεταγραφή Τουρκοκυπριακού ακινήτου στο όνομα μη δικαιούχου προσώπου. Λόγω του ότι ο φυσικός φάκελος εγγραφής της απαλλοτρίωσης ΔΑΕ 71/1999 δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί ο μάρτυρας έκανε έρευνα στο σύστημα πληροφοριών γης στο οποίο καταγράφονται μηχανογραφικά οι διακινήσεις των φακέλων όπου διαπίστωσε ότι οι Τουρκοκύπριοι συνιδιοκτήτες των τεμαχίων 1703 και 1704 είχαν διαγραφεί και στη θέση τους καταχωρήθηκε σαν πρόσωπο δικαιούμενο εγγραφής, δηλαδή ως ιδιοκτήτης, ο Τρύφων Τόκας. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι για να γίνει μεταγραφή Τουρκοκυπριακών κτημάτων στο όνομα Ελληνοκύπριου απαιτείτο να γίνει αγοραπωλητήριο έγγραφο, να ληφθεί η έγκριση του κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών περιουσιών για πώληση του ακινήτου τούτου στον Ελληνοκύπριο και μετά να γίνει εγγραφή. Περαιτέρω ανέφερε ότι με τη διαδικασία απαλλοτρίωσης δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί μία τέτοια μεταγραφή. Ο Α/Αστ. 2118 Αντρέας Πόλιας, (ΜΚ2) υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού. Στις 11.6.10 μετά που ορίστηκε μέλος της ανακριτικής ομάδας για διερεύνηση των υπό εξέταση αδικημάτων στην παρουσία του Χριστάκη Νεοκλέους ερεύνησε κατόπιν δικαστικού εντάλματος έρευνας (Τεκ. 44) την οικία και υποστατικά του κατηγορούμενου 2 όπου βρήκε και παρέλαβε από το τρίτο συρτάρι του γραφείου του ένα τοπογραφικό σχέδιο της περιοχής Κάτω Πολεμιδιών (Τεκ.2), επέστησε την προσοχή του Χρ. Νεοκλέους στο Νόμο και αυτός απάντησε «είναι του πατέρα μου». Η Λοχ. 176 Ελένη Μιχαήλ, (ΜΚ3), υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού. Στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης στις 11.6.10 κατέγραψε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 3 (Τεκ. 48). Μεταξύ δε της 11.6.10 και 20.6.10 παρέλαβε τα τεκμήρια που περιλαμβάνονται στον κατάλογο τεκμηρίων (Τεκ. 45). Στις 3.9.10 και ώρα 17:40 στο ΤΑΕ Λεμεσού συνέλαβε τον κατηγορούμενο 2 και αφού τον ενημέρωσε για τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, της απάντησε «να κάμεις τη δουλειά σου». (Το ένταλμα σύλληψης ημερ. 18.6.10 κατατέθηκε ως Τεκ. 49). Στη συνέχεια και μεταξύ των ωρών 18:00 και 19:00 κατέγραψε την ανακριτική του κατάθεση (Τεκ. 46). Στις 5.9.10 και μεταξύ των ωρών 11:50 μέχρι 12:40 κατέγραψε τη δεύτερη ανακριτική του κατάθεση Τεκ.
Στις 23.5.11 πήρε συμπληρωματική κατάθεση από τον υπάλληλο της ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου κ. Πανίκο Χαραλάμπους. Ο Ευστάθιος Ευσταθίου, (ΜΚ4), Βοηθός Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός στον τομέα της Διοίκησης. Στις 11.6.10 του ανατέθηκε να ετοιμάσει επιστολή προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση δόλιας μεταβίβασης ακινήτου σε μη δικαιούχο πρόσωπο (Τεκ 33). Σε συνάρτηση με το φάκελο με στοιχεία Writ 28/1942 αυτός, σύμφωνα με το μάρτυρα, αφορά αναγκαστική πώληση τεμαχίου μετά από διάταγμα του Δικαστηρίου και φυλάγεται στην αποθήκη του Κτηματολογίου Λεμεσού. Από έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι ο φάκελος αυτός παρελήφθη από την κατηγορούμενη 1 στις 18.8.06 όπως φαίνεται από απόδειξη παραλαβής του φακέλου από την ίδια (Τεκ. 43). Ο μάρτυρας διευκρίνισε κατά την αντεξέταση πως όλη η εργασία που έγινε σε συνάρτηση με αυτή την πώληση περιλαμβάνεται στον εν λόγω φάκελο και χωρίς αυτόν δεν μπορεί ο μάρτυρας να αναφερθεί σε οποιοδήποτε στοιχείο. Η Ειρήνη Κανάρη, (ΜΚ5), προϊσταμένη του Τομέα Εγγραφής Απαλλοτριώσεων στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού ανέφερε ότι το γραφείο της εκδίδει τίτλους εγγραφής για κτήματα που έχουν απαλλοτριωθεί προηγουμένως και έχει καταβληθεί η αποζημίωση στους ιδιοκτήτες τους κατόπιν οδηγιών του υπεύθυνου εκτιμητού. Στο ίδιο τμήμα εργάζεται και η κατηγορούμενη 1 η οποία εκτελεί χρέη κτηματολογικού γραφέα. Η μάρτυρας ανέλυσε με λεπτομέρεια τα καθήκοντα της καθώς και αυτά της κατηγορούμενης
Όπως διευκρινίζεται στην κατάθεση της μάρτυρος μόνο στην ίδια επιτρέπεται να κάνει κανονική εγγραφή ενός κτήματος και αυτό για λόγους ασφαλείας αν και το ηλεκτρονικό σύστημα που χρησιμοποιείται από το Κτηματολόγιο επιτρέπει στην κατηγορούμενη 1 να το πράξει όμως κάτι τέτοιο απαγορεύεται από την υπηρεσία. Στις 9.6.2010 μετά που κάποιος πολίτης επικοινώνησε με υπάλληλο του Κτηματολογίου αναφέροντας του ότι είχε στην κατοχή του τίτλο χωρίς να μπορεί να εντοπίσει το κτήμα στο σχέδιο από έλεγχο που έκανε εντόπισε το φάκελο έκδοσης του εν λόγω τίτλου με αριθμό ΑΧ 1470/10 και διαπίστωσε ότι ο φάκελος αυτός ανοίχθηκε και εξελίχθηκε από την κατηγορούμενη
Όταν ζήτησε εξηγήσεις από την κατηγορούμενη 1 αυτή πήρε το κινητό της και έφυγε λέγοντας της ότι κάτι συνέβη επείγον. Έκτοτε δεν την ξαναείδε. Από περαιτέρω έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι ο φάκελος αυτός αφορούσε κτήμα με αριθμό εγγραφής 5/22/5/23289 που βρίσκεται στην ενορία Αγίου Νικολάου στα Κάτω Πολεμίδια Φ. Σχ. 53/55 Τεμάχιο 586 συνολικής έκτασης 9365 τ.μ. που ανήκει στον Τουρκοκύπριο Hadjiabdullah Appaz Kemal. Επίσης διαπίστωσε ότι διεκπεραιώθηκε από την κατηγορούμενη 1 η εγγραφή απαλλοτρίωσης και είχε ήδη μεταγραφεί το κτήμα από τον εν λόγω Τουρκοκύπριο στον κατηγορούμενο 2 ως κληρονόμο του. Περαιτέρω η μάρτυρας διαπίστωσε ότι το εν λόγω κτήμα δεν επηρεαζόταν από απαλλοτρίωση με οποιοδήποτε τρόπο και έτσι δεν υπήρχε οποιοδήποτε δικαιολογητικό για τη μεταγραφή του κτήματος από τον τομέα εγγραφής απαλλοτριώσεων. Η διαδικασία απαλλοτρίωσης έγινε από την κατηγορούμενη 1 για να μπορεί η ίδια να κάνει τη μεταγραφή. Η κατηγορούμενη 1 δεν είχε καμία εξουσιοδότηση ή οδηγίες να προβεί σ΄ αυτές τις πράξεις, άνοιξε δε εικονικό φάκελο στις 19.5.2010 με αριθμό ΑΧ 1470/10 και καταχώρησε το κτήμα δίδοντας παράλληλα οδηγίες στον υπεύθυνο του τομέα νέων κτηματικών χαρτογραφήσεων για αρίθμηση τεμαχίου. Στις 20.5.10 μεταφέρθηκε ο φυσικός φάκελος και μηχανογραφικά στο συντονιστή τομέα νέων κτηματικών χαρτογραφήσεων. Την ίδια ημέρα δόθηκε προσωρινή αρίθμηση του κτήματος από 586 σε 646 και ο φάκελος επεστράφη στην κατηγορούμενη 1 στις 21.5.10 οπόταν η ίδια έκανε κανονική εγγραφή και στη συνέχεια τυπώθηκε ο τίτλος. Από περαιτέρω έλεγχο που έγινε στο τμήμα απαλλοτριώσεων διαπιστώθηκε ότι στην απαλλοτρίωση με αριθμό ΔΑΕ 71/99 το κτήμα με Φ. Σχ. 53/64 τεμάχιο 588 και αριθμό εγγραφής 22292 συνολικής έκτασης 9040 τ.μ. που βρίσκεται στην περιοχή Ανθούπολης στα Κάτω Πολεμίδια το οποίο ανήκε σε δύο Τουρκοκύπριους και επτά Ελληνοκύπριους, στις 28.1.10 τα μερίδια των Τουρκοκυπρίων μεταβιβάστηκαν στον κατηγορούμενο
Από έλεγχο που διενήργησε η μάρτυρας διαπίστωσε ότι στις 27.1.10 η κατηγορούμενη 1 έδωσε από μόνη της οδηγίες στον τομέα νέων κτηματικών χαρτογραφήσεων για αρίθμηση τεμαχίου του πιο πάνω ακινήτου με αριθμό 588 και ακολούθως η αρμόδια υπάλληλος ενεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες της κατηγορούμενης 1 έδωσε προσωρινή αρίθμηση τεμ. 1703 και 1704 λόγω του ότι το κτήμα χωρίστηκε μετά από απαλλοτρίωση του δρόμου που έγινε το 1999 σε δύο τεμάχια. Την επόμενη ημέρα η κατηγορούμενη 1 προχώρησε στην προσωρινή εγγραφή και την ίδια ημέρα έκανε και την κανονική εγγραφή και τυπώθηκε και ο νέος τίτλος ιδιοκτησίας. Στις 30.3.10 τα 2/3 μερίδια του κτήματος υποθηκεύτηκαν από τον κατηγορούμενο 3 στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου με αριθμό υποθήκης 3212/
Στις 14.4.10 τα ίδια μερίδια ξαναυποθηκεύτηκαν από τον κατηγορούμενο 3 στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου με αριθμό υποθήκης 3599/
Όλες οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν έγιναν εν αγνοία της μάρτυρος. Η μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκ. 51 επιστολή που απέστειλε στην αστυνομία σχετικά με το ιστορικό των δύο επιδίκων κτημάτων που η κατηγορούμενη 1 μετέγραψε σε μη δικαιούχα πρόσωπα και ως Τεκ. 52-58 τα έγγραφα που είχε επισυνάψει στο Τεκ. 51 και αναφέρονται σ΄ αυτό με σημεία Β-Θ αντίστοιχα. Ως Τεκ. 59 κατέθεσε δύο έγγραφα "snapshot" από ηλεκτρονικό υπολογιστή για το τεμάχιο με αρ.
Η μάρτυρας διευκρίνισε προφορικά στο Δικαστήριο ότι με το φάκελο ΔΑΕ γίνοντο μηχανογραφικά όλες οι διεργασίες της απαλλοτρίωσης συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής των δικαιούχων και μετά της έκδοσης τίτλου ενώ στο φάκελο ΑΧ η μόνη λειτουργία είναι η καταχώριση του κτήματος που επηρεάστηκε από την απαλλοτρίωση και η έκδοση τίτλου στους δικαιούχους. Αναφερόμενη στο φάκελο ΑΧ 1470/10 (Τεκ. 3) η μάρτυρας είπε ότι ένας αρμόδιος υπάλληλος του Κτηματολογίου όταν τον δει αντιλαμβάνεται ότι ήταν εικονικός γιατί δεν υπάρχει μέσα γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης, διάταγμα απαλλοτρίωσης, θέσμιο σχέδιο όπου να φαίνεται η έκταση της απαλλοτρίωσης ούτε οδηγίες του αρμόδιου εκτιμητή που διενήργησε την απαλλοτρίωση. Περαιτέρω δεν υπάρχουν ούτε τα απαιτούμενα στοιχεία στο εξωτερικό του φακέλου, παραδείγματος χάρη ποια ήταν η απαλλοτριούσα αρχή. Αναφορικά με την εγγραφή ενός εκ των επιδίκων κτημάτων στο όνομα του κατηγορούμενου 2 ως κληρονόμου Τουρκοκύπριου ιδιοκτήτη, η κα Κανάρη διευκρίνισε ότι για να εκδοθεί τίτλος στο όνομα κληρονόμου του ιδιοκτήτη της περιουσίας που επηρεάστηκε απαιτείται έγκυρο πιστοποιητικό θανάτου και κληρονόμων καθώς και άλλα έγγραφα που καθορίζονται από τη σχετική νομοθεσία και τότε γίνεται και η ανάλογη καταχώριση στο μηχανογραφικό σύστημα. Όταν δε ο ιδιοκτήτης ήταν Τουρκοκύπριος η ιδιοκτησία μετά το 1974 περιήλθε στην κατοχή του διαχειριστή Τουρκοκυπριακών περιουσιών ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν εκδίδει πιστοποιητικό θανάτου και κληρονόμων έτσι ώστε να μεταγραφεί το κτήμα σε Τουρκοκύπριο κληρονόμο πόσο μάλλον σε Ελληνοκύπριο. Η μάρτυρας γνωρίζει τον κατηγορούμενο 2 λόγω υπόθεσης επίταξης κτήματος που ο ίδιος ήταν ιδιοκτήτης και αργότερα όταν στο τμήμα της εργαζόταν η κατηγορούμενη 1 πήγαινε συχνά στο γραφείο για κοινωνική επίσκεψη και η ίδια διαπίστωσε πως οι σχέσεις του με την κατηγορούμενη 1 ήταν φιλικές. Ο δε κατηγορούμενος 3 επισκεπτόταν συχνά το Κτηματολόγιο για διεκπεραίωση εγγραφής υποθηκών και άλλων εργασιών της ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου. Κατά την αντεξέταση της ΜΚ5 από το συνήγορο του κατηγορούμενου 2 κατατέθηκε ως Τεκ. 60 πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 9.8.2006 με αιτητή τον κατηγορούμενο 2 σε συνάρτηση με τα «εγγεγραμμένα και καταχωρημένα κτήματα στ΄ όνομα του Νεοκλή Χ"Βασίλη αποξενώσεις από το 1933 και μετά στις Κοινότητες Ερήμη, Ύψωνα, Κ. Πολεμίδια». Η Γεωργία Τσίτση (ΜΚ6), Βοηθός Γραμματειακός Λειτουργός στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού αναφέρθηκε σε έρευνα που έκανε για τα κτήματα που υπήρχαν εγγεγραμμένα στο όνομα του κάθε ενός από τους τρεις κατηγορουμένους παραθέτοντας λεπτομέρειες των ανευρεθέντων στοιχείων και κατέθεσε ως Τεκ. 61 τα σχετικά πιστοποιητικά έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας. O Πανίκος Χαραλάμπους (ΜΚ7), Τμηματάρχης Δανείων στη ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του τρεις καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία ημερομηνίας 14.6.10, 17.6.10 και 23.5.11 (Έγγραφα Ζ, Ζ1 και Ζ2 αντίστοιχα). Σ΄ αυτές επεξηγούνται οι διαδικασίες που ακολουθούνται όταν υποβάλλεται αίτηση για παροχή δανείου στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου καθώς και η καταχώριση υποθηκών προς εξασφάλιση των εν λόγω δανείων. Ειδικά αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 3 στις 26.3.10 υπέβαλε αίτηση δανείου για ποσό €200.000 και υποθηκεύτηκε το επ΄ ονόματι του ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/31202 αρ. τεμαχίου 1703 Φ/Σχέδιο 53/64 μερίδιο 2/3 έκτασης 5578 τ.μ. Το εν λόγω δάνειο εγκρίθηκε και παραχωρήθηκε στον κατηγορούμενο
Περαιτέρω στις 31.3.2010 ο κατηγορούμενος 3 ενεργώντας βάσει γενικού πληρεξουσίου εγγράφου υπέβαλε αίτηση δανείου για περαιτέρω ποσό €200.000 εκ μέρους της κόρης του Μαρίας Τόκα και υποθηκεύτηκε το πιο πάνω ακίνητο και πάλι. Μετά που ακολουθήθηκαν όλες οι ενδεδειγμένες διαδικασίες το δάνειο εγκρίθηκε και το ποσό παραχωρήθηκε στη Μαρία Τόκα. Μετά την έκδοση διατάγματος αποκάλυψης που επιδόθηκε στη ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου ο μάρτυρας έδωσε λεπτομέρειες των λογαριασμών που τηρούνται στο εν λόγω ίδρυμα από τους κατηγορούμενους 1, 2 και 3 (Βλ. έγγραφο Ζ1). Περαιτέρω δόθηκαν από το μάρτυρα λεπτομέρειες του τραπεζικού λογαριασμού που ανήκει στον κατηγορούμενο 3 και τη σύζυγο του καθώς και έγγραφα που αφορούν τις πράξεις ανάληψης σε μετρητά ή επιταγές. Καταστάσεις λογαριασμού της κατηγορούμενης 1 στην ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου κατατέθηκαν ως Τεκ. 64, καταστάσεις λογαριασμού του κατηγορούμενου 2 και της εταιρείας του στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα κατατέθηκαν ως Τεκ. 65, καταστάσεις λογαριασμού του κατηγορούμενου 3 και άλλων συγγενικών του προσώπων στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα κατατέθηκαν ως Τεκ. 66, δέσμη αποδείξεων της ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου σε συνάρτηση με το λογαριασμό του κατηγορούμενου 3 και της συζύγου του καθώς και μια κατάσταση λογαριασμού κατατέθηκαν ως Τεκ.
Ο Αιμίλιος Αλεξάνδρου (ΜΚ8), Λειτουργός Πληροφορικής Α΄ στο Τμήμα Υπηρεσιών Πληροφορικής στο Υπουργείο Οικονομικών, ο οποίος εκτελεί καθήκοντα προϊσταμένου τεχνικής υποστήριξης συστήματος πληροφοριών γης του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και υπεύθυνος για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος, επεξηγεί σε κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 15.6.10 και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Η) τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος αυτού. Με αναφορά στην κατηγορούμενη 1, η οποία είναι υπάλληλος του Κτηματολογίου Λεμεσού και η οποία είχε προσωπικό κωδικό ως χρήστης "ELEFTHAN" παρέθεσε πράξεις που έχουν γίνει με τη χρήση του εν λόγω κωδικού. Οι πράξεις αυτές αφορούν την εγγραφή ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5/22/5/0/31268 σε πρόσωπο με αριθμό ταυτότητας που αντιστοιχεί στον κατηγορούμενο 2, σύμφωνα με το σύστημα, στις 21.5.
Επίσης με το συγκεκριμένο κωδικό εκτυπώθηκαν αντίγραφα τίτλων ιδιοκτησίας για το πιο πάνω ακίνητο σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, δύο φορές στις 21.5.2010 και μια την 1.6.
Ο αριθμός φακέλου που χρησιμοποιήθηκε για τις εν λόγω πράξεις είναι S/AX/1472/2010 o οποίος είναι υποφάκελος του φακέλου S/AX/1470/2010 που είναι ο φυσικός φάκελος. Από έρευνες που έγιναν στο σύστημα φαίνονται οδηγίες που έχουν δοθεί από τον κωδικό "ELEFTHAN" προς τον υπεύθυνο του τομέα κτηματικών χαρτογραφήσεων στις 19.5.
Περαιτέρω διαφάνηκε ότι με τον ίδιο κωδικό έχουν εγγραφεί τα 2/3 μερίδια των ακινήτων με αρ. εγγραφής 5/22/2/0/31202 και 5/22/2/0/31203 στο φυσικό πρόσωπο με αριθμό ταυτότητας που αντιστοιχεί σύμφωνα με το σύστημα στον κατηγορούμενο
Επίσης διαφάνηκε ότι με τον ίδιο κωδικό έχουν εκτυπωθεί αντίγραφα τίτλων ιδιοκτησίας για τα πιο πάνω ακίνητα στις 28.1.2010 δύο φορές, στις 2.2.2010 δύο φορές και στις 12.3.2010 τέσσερις φορές. Από περαιτέρω έλεγχο που διενήργησε στο σύστημα ο μάρτυρας διαφάνηκε ότι με τη χρήση του φακέλου S/AX/1472/2010 ο ιδιοκτήτης Hadjiabdullah Appas Kemal Appas έχει χαρακτηριστεί ως πρώην ιδιοκτήτης και η ενέργεια αυτή έγινε στις 21.5.
Επίσης διαφάνηκε ότι με τη χρήση του φακέλου S/ΔΑΕ/8320/2001 δύο Τουρκοκύπριοι ιδιοκτήτες με συνολικό αριθμό μεριδίων 6/9 χαρακτηρίστηκαν ως πρώην ιδιοκτήτες για την εγγραφή 5/22/2/0/22292 και η ενέργεια αυτή έγινε στις 28.1.
Ο μάρτυρας επίσης επεξήγησε τα Τεκ. 26 και
Ο Ανδρέας Κυριάκου (ΜΚ9), είναι νυμφευμένος με την αδερφή της συζύγου του κατηγορούμενου
Ο ίδιος μαζί με τον κατηγορούμενο 2 μετέβησαν στην τράπεζα Societé Generale, της οποίας ο ίδιος είναι καλός πελάτης, έτσι ώστε να λάβει δάνειο στο όνομα του για λογαριασμό του κατηγορούμενου 2 δίδοντας ως εγγύηση ακίνητη ιδιοκτησία που σύμφωνα με το πιστοποιητικό που του έδωσε ο κατηγορούμενος 2 βρισκόταν εγγεγραμμένη στο όνομα του. Το εν λόγω πιστοποιητικό, φωτοαντίγραφο του οποίου κατατέθηκε ως Τεκ. 68 αναφέρεται σε χωράφι με αριθμό τεμαχίου 646 και αριθμό εγγραφής 31268 το οποίο βρίσκεται στον Άγιο Νικόλαο στην περιοχή Κλαδερά στα Κάτω Πολεμίδια. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 έδωσε στο μάρτυρα πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο του επέτρεπε είτε να πουλήσει είτε να πράξει οτιδήποτε άλλο σε σχέση με το εν λόγω κτήμα. Το εν λόγω πληρεξούσιο κατατέθηκε ως Τεκ.
Τα χρήματα που θα λάμβανε ο μάρτυρας από το εν λόγω δάνειο θα τα έδιδε στον κατηγορούμενο
Αυτά επιβεβαιώθηκαν και από τον Σπύρο Σπυρίδωνος (ΜΚ10) Διευθυντή του καταστήματος Societé Generale στη Λεμεσό. Περαιτέρω ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι στις 7.6.2010 απέστειλε φωτοαντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας στην εταιρεία Total Valuations και ενημέρωσε τον εκτιμητή κ. Πόλυ Κουρουσίδη να προχωρήσει σε εκτίμηση του μια που το εν λόγω κτήμα θα υποθηκευόταν προς εξασφάλιση του δανείου που θα παραχωρείτο στον Ανδρέα Κυριάκου Αθανασίου άλλως Δωράτη. Αργότερα ενημερώθηκε από τον Κουρουσίδη ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στον τίτλο ιδιοκτησίας και δεν θα προχωρούσε σε εκτίμηση. Η μαρτυρία του Άθου Περικλέους (ΜΚ11), Κτηματολόγου Επιτόπιων Ερευνών στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού αφορά το ιστορικό των επίδικων κτημάτων πριν το
Το τεμάχιο 588 του Φ.Σχ.53/64 προήλθε από μεγαλύτερο χωράφι που εγγράφηκε πριν το 1900 στο όνομα Ναζίφ Οσμάν που βαφτίστηκε Χριστιανός Ορθόδοξος και ονομάστηκε Παναγιώτης Άνιφτου. Το 1/3 μερίδιο του παλιού τεμαχίου, που αναφέρεται ως τεμάχιο αριθμός 5, εγγράφηκε στο όνομα της Παναγιωτούς Παναγιώτη Άνιφτου, κόρης του Παναγιώτη Άνιφτου. Το ίδιο μερίδιο εγγράφηκε το 1926 στα ονόματα Κλεάνθη Π. Άνιφτου, Γιαννή Φωκλή και Νικόλα Χριστοφή Κούτσιου από 1/9 μερίδιο στον καθένα. Στη συνέχεια το τεμάχιο 5 διαχωρίστηκε σε τρία νέα τεμάχια το 1938 και από αυτά το τεμάχιο 5/1, που είναι το σημερινό τεμάχιο 588, έκτασης 9040 τ.μ., έμεινε εγγεγραμμένο στα τρία πιο πάνω πρόσωπα ανά 1/9 μερίδιο στο καθένα. Η εγγραφή του ως ολόκληρου πλέον τεμαχίου έγινε με το φάκελο Α7210/1948 στους Κλεάνθη Παναγιώτη Άνιφτου 4/9, Γιαννή Φωκλή 1/9, Νικόλα Χριστοφή Κούτσιου 1/9, Κλείτο Νεοκλή Χ"Βασίλη 1/9, Βικτώρια Νεοκλή Χ"Bασίλη 1/9 και Καλλισθένη Νεοκλή Χ"Βασίλη 1/
Το τεμάχιο 586 του Φ. Σχ. 53/55 ήταν καταχωρημένο στην αρχική φόρμα του Κτηματολογίου, φόρμα 115, στους κληρονόμους του Νεοκλή Χ"Βασίλη και ήταν έκτασης 9365 τ.μ. Το 1925 η Παναγιωτού Παναγιώτη Άνιφτου πήρε τίτλο ιδιοκτησίας για το 1/3 μερίδιο του τεμαχίου. Στη συνέχεια το 1926 το 1/3 αυτό μερίδιο μεταφέρθηκε στους Κλεάνθη Παναγιώτη Άνιφτου, Γιαννή Φωκλή και Νικόλα Χριστοφή Κούτσιου από 1/9 μερίδιο στον καθένα. Το 1944 ο Γιαννής Φωκλή δώρισε το 1/9 μερίδιο του στον Κλεάνθη Παναγιώτη Άνιφτου και ο Νικόλας Χριστοφή Κούτσιου έδωσε το μερίδιο του με δωρεά στον Hilmi Appas Hadjiabdullah. Ακολούθως, το 1948 το εν λόγω τεμάχιο μεταφέρθηκε σε νέα εγγραφή ως ολόκληρο πλέον τεμάχιο και εγγράφηκε στους Κλεάνθη Παναγιώτη Άνιφτου 5/9, Hilmi Appas Hadjiabdullah 1/9, Κλείτο Νεοκλή Χ"Βασίλη 1/9, Βικτώρια Νεοκλή Χ"Βασίλη 1/9 και Καλλισθένη Νεοκλή Χ"Βασίλη 1/
Όπως εξήγησε ο ΜΚ11 πριν το 1946 τα κτήματα χωρίζονταν σε κατηγορίες κτημάτων και τα υπό αναφορά κτήματα ανήκαν στην κατηγορία «αραζί μιριέ». Τα κτήματα αυτά κληρονομούντο μόνο από τα παιδιά και αν δεν υπήρχαν παιδιά κληρονομούντο από τα αδέρφια και τον ή τη σύζυγο του αποβιώσαντος. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ11 από το συνήγορο του κατηγορούμενου 2 του υποβλήθηκε ότι έγιναν παρατυπίες και εσφαλμένα μεταβιβάστηκε το τεμάχιο 586 σε πρόσωπα μη δικαιούμενα καθώς και ότι ο Κλεάνθης Παναγιώτη Άνιφτου ήταν διαχειριστής της περιουσίας του Νεοκλή Χ"Βασίλη και ενέγραψε τα οποιαδήποτε μερίδια στο όνομα του για λογαριασμό του Ευαγόρα Νεοκλή Χ"Βασίλη αφήνοντας τα εγγεγραμμένα πάνω του. Ο ΜΚ11 δεν συμφώνησε με τις θέσεις αυτές. Διευκρινίστηκε δε ότι το μερίδιο του Κλεάνθη Παναγιώτη Άνιφτου περιήλθε σ΄ αυτόν με κληρονομιά από τον πατέρα του που πέθανε το 1908 και κατόπιν διανομής με τα αδέρφια του που ήταν η Παναγιωτού Παναγιώτη Άνιφτου, ο Μιχαήλ Παναγιώτη Άνιφτου, ο Κωνσταντής Παναγιώτη Άνιφτου και η Μαρικκού Παναγιώτη Άνιφτου. Μετά που οι υπόλοιποι μάρτυρες που βρίσκονταν στο κατηγορητήριο προσφέρθηκαν για αντεξέταση η υπεράσπιση του κατηγορούμενου 2 ζήτησε να αντεξετάσει δύο από αυτούς. Ο Rifat Karamanoglou (ΜΚ12), ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον πατέρα του κατηγορούμενου 2, γνωρίζει όμως κάποιο Κλεάνθη Παναγιώτη Άνιφτου τον οποίο όπως ανέφερε έχει 40 χρόνια που δεν είδε. Αρνήθηκε δε ότι ο πατέρας του κατηγορούμενου 2 όφειλε στον πεθερό του χρήματα. Περαιτέρω κλήθηκε για αντεξέταση ο Αγαθοκλής Αγαθοκλέους (ΜΚ13) ο οποίος ανέφερε ότι είναι 90 χρονών. Ερωτήθηκε και έδωσε κάποια στοιχεία για συγγενείς του, δήλωσε όμως άγνοια κατά πόσο ο παππούς του Νεοκλής Χ"Βασίλης χρωστούσε χρήματα σε κάποια Χρυσταλλίνα Παυλίδου και κατά πόσο ο Κλεάνθης Παναγιώτη Άνιφτου ήταν διαχειριστής ή κληρονόμος του Νεοκλή Χ"Βασίλη. Ο κατηγορούμενος 2 έδωσε δύο ανακριτικές καταθέσεις ημερομηνίας 3.9.10 και 5.9.10 (Τεκ. 46 και 47) από τις οποίες προκύπτουν ισχυρισμοί του σε σχέση με την υπόθεση. Στην ανακριτική κατάθεση ημερομηνίας 3.9.10 (Τεκ. 46) ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει ότι είναι φίλος με τον Τρύφωνα Τόκα και την Ανδρούλα Ελευθερίου γνωρίζοντας τον πρώτο εδώ και 30 χρόνια ενώ τη δεύτερη για 5 χρόνια. Ερωτηθείς τι γνωρίζει σχετικά με το τεμάχιο με αρ. εγγραφής 5/22/5/0/23289, Φ/Σχ. 53/55, τεμάχιο 586, εμβαδού 9365 τ.μ. στην περιοχή Κλαδερά, Αγ. Νικόλαος, Κ. Πολεμίδια και το τεμάχιο με αρ. εγγραφής 2292, Φ/Σχ. 53/64, τεμάχιο 588, εμβαδού 9040 τ.μ. στην περιοχή Ανθούπολη, Κ. Πολεμίδια αναφέρει ότι «αυτά τα δύο κτήματα βάσει στοιχείων που έχω και αποφάσεις δικαστηρίου επίσης βάσει του φακέλου WRIT 28 1942, ανήκουν στον πατέρα μου, τα οποία κληρονομούσε από τον παππού μου. Όμως τα στοιχεία αυτά δεν θέλω να σου τα δώσω θα τα παρουσιάσω στο Δικαστήριο». Αναφέρει επίσης ότι έχει δύο αδέλφια, την Παναγιώτα Νεοκλέους και την Άντρη Νεοκλέους και ότι το τεμάχιο 586 ανήκε σ΄ αυτόν. Δεν γνωρίζει για τη μεταβίβαση του εν λόγω κτήματος από τον Τουρκοκύπριο HadjiAbdullah Appas Kemal σ΄ αυτόν κατόπιν παράνομης ενέργειας, ούτε γνωρίζει οτιδήποτε για το ότι το τεμάχιο 588 ανήκε σε 9 άτομα, 2 εκ των οποίων είναι οι Τουρκοκύπριοι Hadjiabdullah Appas Hilmi και Hilmi Appas Hasip και για τη μεταβίβαση του μεριδίου των Τουρκοκυπρίων στον Τρύφωνα Τόκα. Απ΄ ότι νομίζει η Ανδρούλα Ελευθερίου του έδωσε το δικό του τίτλο ιδιοκτησίας με τη νέα μεταβίβαση επ΄ ονόματι του στις 21.5.
Σε ερώτηση κατά πόσο δανείστηκε χρήματα από τον Τρύφωνα Τόκα ή από τη ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου απάντησε ότι δανείστηκε χρήματα από τη ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου αλλά δεν θυμόταν λεπτομέρειες. Ανέφερε τέλος ότι δεν παρουσιάστηκε στην Αστυνομία όταν γνώριζε ότι εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης εναντίον του για δικούς του λόγους. Στην ανακριτική κατάθεση ημερομηνίας 5.9.10 (Τεκ. 47) ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει ότι τον Hadjiabdullah Appas Kemal τον γνωρίζει και ξέρει ότι πέθανε το
Ουδέποτε αγόρασε κτήματα από αυτά τα άτομα, δηλαδή τους Τουρκοκύπριους που του αναφέρθηκαν στην προηγούμενη κατάθεση του, ούτε του μεταβίβασαν κτήματα συμπεριλαμβανομένων των δύο κτημάτων που εμπλέκονται στην υπόθεση. Με τον Αντρέα Δωράτη μετέβηκε στην τράπεζα Societé Generale για να υποθηκεύσουν ένα από τα δύο τεμάχια για €80.000 και έδωσε στον τραπεζικό τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου 586 στο οποίο φαινόταν ο ίδιος ως ιδιοκτήτης. Ερωτηθείς πως εξασφάλισε τον τίτλο αυτό ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει τα εξής: «Το κτήμα αυτό είναι δικό του πατέρα μου και με διάφορα έγγραφα που θα παρουσιάσω στο Δικαστήριο το διεκδικούσα. Λόγω του πολέμου το κτήμα το χειριζόταν ο Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών και λόγω των οικονομικών προβλημάτων που είχα η Άντρη Ελευθερίου προθυμοποιήθηκε να με βοηθήσει για να έρθει ο τίτλος πιο γρήγορα. Το ίδιο έγινε και με το άλλο τεμάχιο όμως ο Τρύφωνας ήθελε να το γράψουμε στο όνομα του. Ο λόγος που ζήτησε ο Τρύφωνας από την Άντρη να το γράψει στ΄ όνομα του είναι γιατί μπήκε εγγυητής μου σε δάνειο που έκανα στην ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου και θα μου επέστρεφε αργότερα το μισό». Αναφέρει επίσης ο κατηγορούμενος 2 ότι μετά τη μεταβίβαση που έκανε η Άντρη στο όνομα του Τόκα, τους τίτλους ιδιοκτησίας τους έδωσε αυτή στον Τόκα. Ο ίδιος δεν γνωρίζει ότι η διαδικασία μεταβίβασης που έκανε η Άντρη ήταν παράνομη. Σε ερώτηση κατά πόσο γνώριζε ότι τα δύο τεμάχια ήταν εγγεγραμμένα σε Τουρκοκύπριους απάντησε «Βεβαίως το γνώριζα όμως λόγω στοιχείων που έχω στην πραγματικότητα είναι δικά μου». Επειδή μετά από αυτά που άκουσε διαπίστωσε ότι τα κτήματα αυτά παράνομα μεταβιβάστηκαν στο όνομα του και στο όνομα του Τόκα, είναι διαθέσιμος να κάνει οτιδήποτε για να επιστραφούν στους νόμιμους κατόχους τους με μελλοντική επιφύλαξη των δικαιωμάτων του. Δύο ανακριτικές καταθέσεις έδωσε στην Αστυνομία και ο κατηγορούμενος 3 (Τεκ. 48 και 62). Στην κατάθεση ημερομηνίας 11.6.10 (Τεκ. 48) ο κατηγορούμενος 3 αναφέρει ότι είναι γραμματέας στην ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου από το έτος 1999 ενώ υπάλληλος της εν λόγω ΣΠΕ είναι από το έτος
Τα καθήκοντα του είναι καθήκοντα διευθυντή. Τον Κώστα Ευαγόρα Νεοκλέους, τον οποίο γνωρίζει ως Σφαίρα, τον γνωρίζει από το έτος
Είναι καλοί φίλοι και γνωστοί. Πριν 5 ή 4 χρόνια ο Νεοκλέους ζήτησε από την ΣΠΕ δάνειο ύψους ₤50.000 ή ₤60.
Όμως μέχρι να εγκριθεί του ζήτησε προσωπικά να τον δανείσει το εν λόγω ποσό, κάτι το οποίο έπραξε λόγω φιλίας. Τα λεφτά αυτά του τα έδωσε κατά διαστήματα σε μετρητά και χωρίς αποδείξεις. Όταν εγκρίθηκε το δάνειο πήγαν στο Κτηματολόγιο για την υποθήκευση κάποιων κτημάτων, όμως η διαδικασία δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί λόγω του ότι τα κτήματα είχαν επιβαρύνσεις (memo). Αυτό έγινε το έτος
Αυτός ζητούσε από το Νεοκλέους να του επιστρέψει τα χρήματα του και εκείνος του υποσχόταν ότι θα το έκανε, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το έτος 2009 ο Νεοκλέους του είπε ότι είχε κάποια κτήματα στο όνομα του παππού του και θα τα μεταβίβαζε στο όνομα του. Στη συνέχεια θα τα έβαζε υποθήκη και θα του έδινε τα λεφτά του ή θα του μεταβίβαζε ένα χωράφι στο όνομα του. Σε κάποια φάση του είπε ότι ο παππούς του ήταν Τουρκοκύπριος και αν ήθελε μπορούσε να επικοινωνήσει με την Άντρη Ελευθερίου που εργάζεται στο Κτηματολόγιο για να του επιβεβαιώσει αυτά που του είπε ο ίδιος. Την Άντρη, ο κατηγορούμενος 3 την ήξερε ως υπάλληλο του Κτηματολογίου και γνώριζε ότι είναι γνωστή με το Νεοκλέους. Εκείνη την περίοδο επικοινώνησε με την Άντρη και αυτή του ανέφερε ότι πράγματι ο Νεοκλέους έχει κάποια κτήματα κληρονομικά και προσπαθεί να τα μεταβιβάσει στο όνομα του. Του είπε ακόμη ότι τα κτήματα αυτά που ήταν 2 ή 3 ανήκαν στον παππού του που ήταν Τουρκοκύπριος και περίμεναν έγκριση από τον Υπουργό Εσωτερικών ως Κηδεμόνα τους για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση. Περί τον Ιανουάριο του έτους 2010 επικοινώνησαν μαζί του και οι δύο, δηλαδή η Ελευθερίου και ο Νεοκλέους και τον ενημέρωσαν ότι πολύ σύντομα θα εκδοθεί τίτλος και θα του μεταβιβάσει ένα κτήμα που βρίσκεται στα Κ. Πολεμίδια αξίας €1.000.
Για το κτήμα αυτό, λόγω απαλλοτρίωσης, εκδόθηκαν δύο τίτλοι. Όπως του είπαν, δεν θα χρειαζόταν να πάει στο Κτηματολόγιο να υπογράψει γιατί αυτό θα γινόταν απευθείας, χωρίς να του δώσουν περισσότερες εξηγήσεις. Όπως του είπε ο Νεοκλέους θα του μεταβίβαζε το μερίδιο του που ήταν τα 2/3, το υπόλοιπο 1/3 ανήκε και σε άλλα 7 άτομα. Τέλος του Ιανουαρίου του 2010, ο Νεοκλέους του έδωσε τους δύο τίτλους του κτήματος λέγοντας του ότι του μεταβίβασε τα 2/3 όμως το 1/3 θα ήταν του κατηγορούμενου 3 και το άλλο 1/3 του Νεοκλέους και θα το διευθετούσε αργότερα στο όνομα του. Ο λόγος που δεν ήθελε να μεταβιβαστεί στο όνομα του ήταν για να μην μπει επιβάρυνση (memo). Αμέσως ο κατηγορούμενος 3 έκανε εκτίμηση του κτήματος το οποίο υπολογίστηκε να έχει αξία €1.100.000 περίπου. Αυτός στη συνέχεια υποθήκευσε το ένα κομμάτι για €200.000 για να εξοφλήσει ένα προσωπικό δάνειο που είχε κάνει για να δανείσει το Νεοκλέους. Την υποθήκη την έκανε στην ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου και ξόφλησε με τα λεφτά που πήρε το δάνειο του. Μετά από λίγες μέρες ο Νεοκλέους του ζήτησε δανεικά περί τις 5-10 χιλιάδες ευρώ. Μετά όμως του είπε να του δώσει και άλλα λεφτά και να πάρει το 1/3 μερίδιο που προφορικά είχαν συμφωνήσει ότι ανήκει στο Νεοκλέους. Έτσι, αναγκάστηκε να υποθηκεύσει το ίδιο κομμάτι για €200.000 και να τα δώσει στο Νεοκλέους. Μόλις πήρε τα λεφτά από τη ΣΠΕ Ύψωνα Λόφου τα έδωσε στο Νεοκλέους σιγά σιγά σε μετρητά. Σχετικά με τις πλαστογραφίες που έγιναν στο Κτηματολόγιο κατά την έκδοση των τίτλων, αυτός δεν γνώριζε οτιδήποτε. Στην ανακριτική κατάθεση του ημερομηνίας 18.6.2010 (Τεκ. 62) ο κατηγορούμενος 3 επιπρόσθετα αναφέρει ότι σχετικά με το κτήμα που μεταβιβάστηκε στο όνομα του, αυτός δεν υπέγραψε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση ή πληρεξούσιο στον Κωστάκη Νεοκλέους για να παρουσιαστεί εκ μέρους του στις διαδικασίες μεταβίβασης. Ρώτησε τόσο τον Κωστάκη όσο και την Άντρη, την υπάλληλο του Κτηματολογίου, κατά πόσο χρειαζόταν η υπογραφή του στα έγγραφα για το θέμα αυτό και η Άντρη Ελευθερίου του είπε ότι επειδή είναι απαλλοτρίωση και διαχείριση μαζί μπορούσε η μεταβίβαση να γίνει απευθείας από το Κτηματολόγιο. Λέγοντας διαχείριση, ο κατηγορούμενος 3 εξηγεί ότι εννοεί διαχείριση κληρονομιάς αφού ο Νεοκλέους και η Ελευθερίου του είπαν ότι το κτήμα είναι κληρονομιά του Νεοκλέους από τον παππού του. Το δάνειο των €400.000 το χρειαζόταν για να καλύψει τα χρήματα που έδωσε στο Νεοκλέους κάποια από τα οποία του τα έδωσε σε μετρητά χωρίς να έχει αποδείξεις. Άλλα του έδωσε σε τραπεζικές επιταγές για τις οποίες έκανε αναφορά στο βαθμό που θυμόταν. Μετά που το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 2 και 3 σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και αυτοί κλήθηκαν σε απολογία, ο μεν κατηγορούμενος 2 επέλεξε όπως ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και ο κατηγορούμενος 3 προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Κανένας από τους δύο κατηγορούμενους δεν κάλεσε μάρτυρα. Παραθέτουμε αυτούσιο το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου 3: «Έντιμοι Δικαστές Πρώτα από όλα θέλω να σας πω ότι ο λόγος για τον οποίο αποφάσισα να μη δώσω μαρτυρία, δεν είναι διότι έχω κάτι να κρύψω αλλά γιατί η συνείδηση μου δεν θα το άντεχε αν τα πράματα που θα έλεγα θα έκαμναν κακό στην Άντρη ή τον Κωστή. Εγώ σε τούτη την υπόθεση έμπλεξα κατά λάθος και χωρίς να έχω ιδέα του τι έκαμνε η Άντρη ή ο Κωστής και αν αυτά που έκαμναν ήταν σωστό ή λάθος. Το μόνο που ήθελα ήταν να πιάσω τα λεφτά μου πίσω και να μην γίνω ρεζίλη αν εκυκλοφορούσε ότι μου εγέλασε ο Κωστής και μου έφαε λεφτά. Δεν ξέρω γιατί ο κ. Κέκκος αμφισβητά τα δανεικά που έδωσα του Κωστή τη στιγμή που ο Κωστής παραδέχεται ότι του τα έδωσα. Ο λόγος για τον οποίο δεν του ζητούσα να μου δώσει απόδειξη ήταν διότι ήμασταν φίλοι αλλά και γιατί υπήρχε κοντά μας η αίτηση που έκαμε για το δάνειο και η επιτροπή του το έγκρινε. Δεν ένιωσα ποτέ ότι θα έχανα τα λεφτά μου. Ο λόγος που δεν είπα στην κατάθεση μου το ακριβές ποσό που εζήτησε σαν δάνειο από την ΣΠΕ ο Κωστής ήταν διότι την ώρα εκείνη δεν θυμόμουν ακριβώς. Επεράσαν χρόνια που τότε και δεν είχα μπροστά μου τα χαρτιά για να θυμηθώ. Αν είχα κάτι να κρύψω δεν θα έλεγα τίποτε. Είπα τα πράματα όπως τα θυμόμουν εκείνη την ώρα παρά το ότι ήμουν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Χωρίς να έχω ιδέα εβρέθηκα πρώτη φορά στη ζωή μου στη φυλακή και έγινα ρεζίλη. Ένιωθα ότι θα ξαναέμπαινα στο νοσοκομείο. Ό,τι με ρωτούσε η αστυνομία απαντούσα. Η Άντρη λέει στην κατάθεση της ότι τα κοτσιάνια έβγαλε τα στο όνομα μου κατά λάθος. Αν εκατάλαβα καλά ήθελε να μου δείξει στο κομπιούτερ ότι ο Κωστής εμεταβίβασε μου γη γιατί ήθελε να με καθυσηχάσει ότι δεν θα έχανα τα λεφτά που δάνεισα του Κωστή. Μετά ήταν να τα ακυρώσει αλλά πάτησε λάθος κουμπί και αντί να τα ακυρώσει επέρασε τα στο σύστημα. Εγώ δεν ήξερα ούτε ποιού ήταν τα χωράφια πριν ούτε πως εγραφτήκαν πάνω μου. Ήξερα μόνο ότι μου έλεγαν η Άντρη και ο Κωστής και επειδή η Άντρη εδούλευε στο Κτηματολόγιο, για μένα ήταν το Κτηματολόγιο, ούτε καν επέρασε που το μυαλό μου ότι η δουλειά δεν ήταν καθαρή. Ήμουν τόσο σίγουρος ότι ο Κωστής εδικαιούταν και θα έπαινε τα χωράφια που όταν μου εζήτησε λεφτά για να πληρώσει όπως μου είπε στον κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών περιουσιών τους φόρους και τα έξοδα για τη μεταβίβαση έδωσα του. Μετά που είδα τα κοτσιάνια στο όνομα μου, η αλήθεια ησύχασα. Παρόλο που δεν ήξερα πόσα ακριβώς αξίζαν, ήξερα ότι είχαν μεγάλη αξία και κάλυπταν το χρέος. Το ότι εγραφτήκαν στο όνομα μου αντί στο όνομα του Κωστή δεν με έκαμε να υποψιαστώ κάτι, διότι ήξερα ότι ο Κωστής εχρωστούσε σε πολλούς και η περιουσία του ήταν πράγματι φορτωμένη memo. Μετά εγώ έδωσα και άλλα λεφτά που μου ζήταν ο Κωστής αλλά για να είμαι σίγουρος για την αξία της γης εζήτησα εκτίμηση που εκτιμητή. Σε κάποιο στάδιο είπα του Κωστή ότι η αξία των χωραφιών ήταν πιο μεγάλη που τα λεφτά που του έδωσα και η απάντηση του ήταν «Χαλάλι σου. Εσύ εβοήθησες με όταν είχα ανάγκη και εγλύτωσες με πολλές άσχημες καταστάσεις». Μετά που έμαθα την αξία της γης από τον εκτιμητή ο Κωστής μου εζήτησε και εγώ του έδωκα και άλλα λεφτά. Σύνολο του έδωσα €437,681 και αν δεν γινόταν η καταγγελία στην αστυνομία κατά πάσα πιθανότητα το ποσό θα ήταν μεγαλύτερο, διότι όταν μου εζήτησε ξανά λεφτά με αντάλλαγμα το μερίδιο του, εγώ του έδωσα χωρίς προηγουμένως να καταλήξουμε σε οριστική συμφωνία για το ποσό που ήθελε. Τα λεφτά που έδωσα του Κωστή, του τα έδινα κάποτε μετρητά όπως μου ζητούσε, ή αν δεν είχε μέσα το ταμείο της ΣΠΕ το ποσό που μου εζήταν έδινα του επιταγή. Η αστυνομία εμίλησε με τους ταμίες της ΣΠΕ και έμαθε ότι ο Κωστής ερχόταν και έπιανε τα λεφτά που το ταμείο. Τούτη η υπόθεση εταλαιπώρησε αφάνταστα και εμένα και την οικογένεια μου χωρίς να φταίω. Το μόνο μου λάθος ήταν που έδειξα εμπιστοσύνη. Σήμερα χρωστώ τα ποσά των δανείων μαζί με τους τόκους και θα πληρώνω δόσεις και τόκους για πολλά χρόνια. Σύνολο θα πληρώσω €638.
Δεν ξέρω πολλά για τους νόμους, ούτε πόσο εύκολα μπορεί να πάει κάποιος φυλακή χωρίς να παρανομήσει. Είμαι σίγουρος ότι δεν έκαμα εν γνώσει μου κάτι παράνομο. Το μόνο που ξέρω είναι ότι είμαι αθώος.» Οι συνήγοροι αγορεύοντας υποστήριξαν τις θέσεις κάθε πλευράς αντίστοιχα. Παραθέτουμε συνοπτικά τις διατυπωθείσες θέσεις τους. Ο κ. Κέκκος, με αναφορά στην προβληθείσα υπεράσπιση των κατηγορουμένων 2 και 3, υποστήριξε αρχικά ότι οι κατηγορούμενοι δεν αμφισβητούν τη διάπραξη των αδικημάτων αλλά την εμπλοκή τους σ΄ αυτά εφόσον ο κατηγορούμενος 2 επικαλείται την υπεράσπιση του άρθρου 8 του Ποινικού Κώδικα, ότι δηλαδή καλόπιστα πίστευε ότι είχε νόμιμο δικαίωμα και δικαιούτο σε εγγραφή των επίδικων κτημάτων, ενώ ο κατηγορούμενος 3 ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε τις ενέργειες των κατηγορουμένων 1 και 2 σε σχέση με τα κτήματα ούτε και ποια ήταν αλλά και πως αυτά ενεγράφησαν επ΄ ονόματι των κατηγορουμένων 2 και
Η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 εμπλέκονται στη διάπραξη των αδικημάτων και ενεργούσαν από κοινού, έχοντας κοινή πρόθεση, προβάλλει τόσο από τα παραδεκτά γεγονότα όσο και από περιστατική μαρτυρία. Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι οι τρεις κατηγορούμενοι γνωρίζονταν για αρκετά χρόνια και οι ενέργειες της κατηγορούμενης 1 που είχαν σαν αποτέλεσμα την εγγραφή των επιδίκων κτημάτων επ΄ ονόματι των κατηγορουμένων 2 και 3 έχουν επεξηγηθεί από τους ΜΚ5 και ΜΚ8 και δεν μπορεί να λεχθεί ότι οποιαδήποτε από αυτές τις εγγραφές έγινε κατά λάθος. Οι εξηγήσεις που δίνει ο κατηγορούμενος 3, τόσο στις γραπτές του καταθέσεις όσο και στην ανώμοτη του δήλωση, δεν θα πρέπει να θεωρηθούν πειστικές καθότι, σύμφωνα με το συνήγορο, σε αντιπαραβολή με την λοιπή μαρτυρία δείχνουν αντιφατικότητα στις θέσεις του και οι ισχυρισμοί του είναι εξωπραγματικοί. Τόσο ο σκοπός για τον οποίο ζητήθηκαν τα δάνεια εκ μέρους του κατηγορούμενου 3 από την ΣΠΕ όσο και ο τρόπος καταβολής των χρημάτων από τον κατηγορούμενο 3 προς τον κατηγορούμενο 2 σε συνάρτηση με τη μεγάλη αξία του κτήματος που εγγράφηκε επ΄ ονόματι του κατηγορούμενου 3, θα πρέπει να οδηγήσουν σε απόρριψη των θέσεων του κατηγορούμενου
Με λεπτομερή αναφορά σε επιμέρους στοιχεία της μαρτυρίας για τα πιο πάνω θέματα, ο κ. Κέκκος εισηγήθηκε ότι το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι ο κατηγορούμενος 3 συνομώτησε με τους λοιπούς κατηγορούμενους στη διάπραξη των αδικημάτων και συμμετείχε σ΄ αυτά, έχοντας γνώση των γεγονότων και ενεργειών που οδήγησαν στη διάπραξη των αδικημάτων. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος γνώριζε την ύπαρξη των κτημάτων που ανήκαν σε Τουρκοκύπριους που ζουν στα κατεχόμενα, πέραν του ότι από τη μαρτυρία δεν διαφάνηκε ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί κληρονόμος των υπό αναφορά κτημάτων, οι θέσεις του που προωθήθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία σχετικά με δανεισμό του από τον κατηγορούμενο 3 σε αντίθεση με την εκδοχή που προέβαλε στις γραπτές του καταθέσεις, φανερώνουν ότι ήταν μέρος της συνομωσίας και ενεργούσε με τους λοιπούς κατηγορούμενους με κοινή πρόθεση για την προώθηση κοινού σκοπού. Από τις καταθέσεις του κατηγορούμενου 2 προβάλει ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε τις ενέργειες της κατηγορούμενης 1 και οι ενοχοποιητικές δηλώσεις του κατηγορούμενου 2 εναντίον του κατηγορούμενου 3 θα πρέπει να αποτελέσουν μαρτυρία εναντίον του τελευταίου, σύμφωνα με τη νομολογία, στην οποία ο συνήγορος παρέπεμψε το Δικαστήριο. Με αναφορά σε στοιχεία μαρτυρίας που κατά την εισήγηση του συνηγόρου αποδεικνύουν την ύπαρξη συνωμοσίας καθώς και τα ψεύδη των κατηγορουμένων 2 και 3, ο κ. Κέκκος κατέληξε ότι θα πρέπει να κριθεί ότι αποδείχθηκαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες οι επίδικες κατηγορίες. Από την πλευρά του ο κ. Καλλής υποστήριξε ότι η προσαχθείσα μαρτυρία κατέδειξε ότι ο κατηγορούμενος 2 δικαιούτο σε εγγραφή των επίδικων κτημάτων και όντας καλόπιστος ζήτησε από τη λειτουργό του Κτηματολογίου να τον βοηθήσει στην νόμιμη εγγραφή τους προς όφελος του. Η έλλειψη μαρτυρίας ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε τις ενέργειες της κατηγορούμενης 1 καθώς και το καλόπιστο δικαίωμα του επί των επίδικων ακινήτων φανερώνουν ότι δεν αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος 2 συνομώτησε με την κατηγορούμενη 1 ως είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής. Η μαρτυρία κατέδειξε τόσο ότι χάθηκε σημαντικός φάκελος του Κτηματολογίου όσο και σοβαρότατες παρατυπίες που έγιναν από το Κτηματολόγιο σε σχέση με το Νεοκλή Χ"Βασίλη. Ενόψει της έλλειψης μαρτυρίας εκ μέρους των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών των κτημάτων περί καταδολίευσης τους ή και ότι είναι ζώντες σε συνδυασμό με τη λοιπή μαρτυρία, που κατά την εισήγηση του συνηγόρου δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ενοχής του κατηγορούμενου, ο κατηγορούμενος 2 θα πρέπει να αθωωθεί. Ο κ. Πουργουρίδης, με αναφορά στις επίδικες κατηγορίες σε ενότητες, εισηγήθηκε αρχικά ότι σε σχέση με τις κατηγορίες 29 και 31 δεν προσφέρθηκε η μαρτυρία των αναφερομένων Τουρκοκυπρίων ιδιοκτητών των ακινήτων που ήταν δυνατόν να καταδολιευθούν και το κενό αυτό δεν μπορεί να αναπληρωθεί με εικασίες. Παρόμοια ήταν η εισήγηση του και για τις κατηγορίες 30 και 32 που αναφέρονται σε καταδολίευση του κοινού. Πολύ δε περισσότερο, όπως υπέδειξε ο συνήγορος δεν προσφέρθηκε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος 3 συμφώνησε με τους λοιπούς κατηγορούμενους να καταδολιεύσουν οποιονδήποτε. Αναφορικά με τις κατηγορίες 1 μέχρι 6 και 23 μέχρι 28 η συμπερίληψη του άρθρου 21 στην έκθεση του ποινικού αδικήματος είναι ατυχής κατά το συνήγορο καθότι το άρθρο αυτό είναι άσχετο υπό τα δεδομένα της υπόθεσης, ενώ αναφορικά με το άρθρο 20 που επίσης αναφέρεται στις εν λόγω κατηγορίες δεν προσφέρθηκε μαρτυρία για την οποιαδήποτε συμμετοχή του κατηγορούμενου 3 στα αδικήματα αυτά. Πέραν του ότι δεν έχει προκύψει από τη μαρτυρία η γνώση του κατηγορούμενου 3 για την ύπαρξη τόσο άλλων ιδιοκτητών δυναμένων να καταδολιευθούν ή περί δικαιώματος του κατηγορούμενου 2 να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης των κτημάτων, δεν αποδείχθηκε η γνώση του κατηγορούμενου 3 σε σχέση με την πλαστότητα των εκδοθέντων τίτλων και κατ΄ επέκταση ο σκοπός της καταδολίευσης οποιουδήποτε βάσει των τίτλων αυτών. Ο κατηγορούμενος 3 δεν μπορεί να γνωρίζει αν διαπράχθηκαν τα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών όπως και των κατηγοριών 12 και
Παρομοίως δεν αποδείχθηκε η αναγκαία γνώση του κατηγορούμενου 3 για τις κατηγορίες 18 και 19 ενόσω η κατηγορία 16 αφορά το τεμάχιο γης που ενεγράφη επ΄ ονόματι του κατηγορούμενου
Η γενική θέση του συνηγόρου ήταν ότι δεν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο της γνώσης για όλα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 3 ενόσω η μαρτυρία δεν αποκλείει να ενεργούσε η κατηγορούμενη 1 αυτόνομα ή σε συνεννόηση με τον κατηγορούμενο 2 με αποτέλεσμα να ξεγελάσουν τον κατηγορούμενο
Η ενέργεια της ΜΚ5 να στείλει το φάκελο του κτήματος που ενεγράφη επ΄ ονόματι του κατηγορούμενου 3 για χαρτογράφηση με αποτέλεσμα να επιτραπεί η υποθήκευση του εν λόγω κτήματος, φανερώνει ότι δεν υπάρχει εγκληματική πρόθεση εκ μέρους του κατηγορούμενου 3 ούτε για συνομωσία με τους λοιπούς κατηγορούμενους ούτε και για τη διάπραξη των λοιπών αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Με αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο κ. Πουργουρίδης τόνισε ότι τυχόν προβληματισμοί σε σχέση με την εξέλιξη των γεγονότων αποτελούν εικασίες που δεν αποδεικνύουν την απαιτούμενη γνώση σύμφωνα με τη νομολογία και ο κατηγορούμενος 3 θα πρέπει να αθωωθεί σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ως προς τη νομική πτυχή της υπόθεσης οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν τρεις κατηγορίες πλαστογραφίας κατά παράβαση του άρθρου 331 του Κεφ. 154 και τρεις κατηγορίες κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου κατά παράβαση του άρθρου 339 του Κεφ.
Η πλαστογραφία αποδεικνύεται όταν καταρτίζεται πλαστό έγγραφο με πρόθεση καταδολίευσης, υπάρχουν δε διάφορες περιπτώσεις δημιουργίας πλαστού εγγράφου όπως αναλύονται στο άρθρο 333 του Κεφ.
Στην παρούσα περίπτωση οι κατηγορίες στηρίζονται στο άρθρο 333 (α) ήτοι στην κατάρτιση εγγράφου που εμφανίζεται ως να μην είναι στην πραγματικότητα. Η πρόθεση καταδολίευσης τεκμαίρεται κατά το άρθρο 334 όταν κατά το χρόνο της δημιουργίας του πλαστού εγγράφου υπάρχει συγκεκριμένο πρόσωπο που είναι δυνατό να καταδολιευθεί και το τεκμήριο αυτό δεν ανατρέπεται για το γεγονός ότι ο υπαίτιος είχε ή νόμιζε ότι είχε δικαίωμα στο πράγμα που θα αποκτώταν με το πλαστό έγγραφο. Η έννοια της πρόθεσης καταδολίευσης αναλύεται στην υπόθεση Georghiou v. Republic

(1984)2 CLR 65 στις σελίδες 94-

Οι κατηγορίες 12 και 13 αφορούν πλαστογραφία σχετιζόμενη με ηλεκτρονικό υπολογιστή κατά παράβαση του άρθρου 9 του περί Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του διαδικτύου (Κυρωτικού) Νόμου 22(ΙΙΙ)/2004 και των άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
Παρά το ότι ο εν λόγω Νόμος τροποποιήθηκε το 2010 με το Νόμο 12

(3)/2010 η εν λόγω τροποποίηση δεν επηρεάζει τις πρόνοιες του άρθρου 9 του εν λόγω Νόμου ο οποίος προνοεί τα ακόλουθα: «9. Όποιος με πρόθεση και χωρίς δικαίωμα και με σκοπό τη καταδολίευση εισαγάγει, μεταβάλλει, διαγράφει ή αποκρύπτει δεδομένα ηλεκτρονικού υπολογιστή με τρόπον ώστε μη αυθεντικά δεδομένα που δημιουργούνται ως αποτέλεσμα των πιο πάνω παρεμβάσεων να παρουσιάζονται ή να χρησιμοποιούνται για νόμιμους σκοπούς σαν να ήταν αυθεντικά, ανεξάρτητα από το αν τα δεδομένα είναι άμεσα αναγνώσιμα και κατανοητά, διαπράττει αδίκημα που τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο ποινές.» Το αδίκημα της 16ης και 22ης κατηγορίας, συντελείται όταν πρόσωπο, ενώ γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει ότι οποιαδήποτε μορφή περιουσίας αποτελεί «έσοδο», αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί τέτοια περιουσία. Η ουσία του αδικήματος της συγκάλυψης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, έγκειται στον τρόπο μεταχείρισης περιουσίας κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποκρύπτεται η παράνομη προέλευση της. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται στην υπόθεση Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486 στη σελ. 519: « . η μετατροπή, μεταβίβαση, μετακίνηση περιουσίας με σκοπό την απόκρυψη, η συγκάλυψη της παράνομης προέλευσης της, η κατοχή και χρήση τέτοιας περιουσίας, η απόκρυψη ή συγκάλυψη της αληθούς φύσης της πηγής, του τόπου, της διάθεσης και της κίνησης των δικαιωμάτων σε σχέση με περιουσία ή την κυριότητα της, εμπίπτουν, μεταξύ άλλων, σε εκείνες τις ενέργειες που αποτελούν έσοδο από διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος εφόσον το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στις ενέργειες γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η περιουσία αυτή αποτελεί έσοδο από γενεσιουργό αδίκημα». Οι κατηγορίες 18 και 19 αφορούν δόλιες συναλλαγές σε ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε άλλο κατά παράβαση των άρθρων 303 Α

(1)

(2)(α)

(3)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο με σκοπό καταδολίευσης συναλλάσσεται σε ακίνητη περιουσία που ανήκει σε άλλο είναι ένοχο κακουργήματος. Για σκοπούς δε του άρθρου αυτού πρόσωπο συναλλάσσσεται σε ακίνητη περιουσία όπου υποθηκεύει σε άλλον ή επιβαρύνει με οποιοδήποτε τρόπο ακίνητη ιδιοκτησία. Σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 303 Α «Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, πρόσωπο ενεργεί με σκοπό καταδολίευσης εάν προβεί σε οποιαδήποτε από τις πράξεις που καθορίζονται στο εδάφιο

(2)ενώ γνωρίζει ή, υπό τις περιστάσεις, έπρεπε εύλογα να γνωρίζει, ότι δεν έχει τη συγκατάθεση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη της ακίνητης περιουσίας, ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που έχει νόμιμη εξουσία παροχής τέτοιας συγκατάθεσης.» Οι κατηγορίες 20 και 21 εδράζονται στα άρθρα 297 και 301(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

Το άρθρο 301(α) καθιστά πλημμέλημα όταν κάποιος κατά τη σύναψη χρέους ή με την ανάληψη υποχρέωσης εξασφαλίζει πίστωση με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση ή με άλλο δόλιο μέσο. Ο ορισμός της ψευδούς παράστασης δίδεται στο άρθρο 297 όπου αναφέρεται: «
Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή». Σε συνάρτηση με την έννοια της ψευδούς παράστασης, σχετική είναι η υπόθεση Attorney General v. Kyprianou

(1988)2 CLR 209 στη σελίδα

Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν επίσης 6 συνολικά κατηγορίες που αφορούν συνομωσία για διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του Άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «
Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή.» Στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. σελ. 134 στις σελ. 139-142 δίδεται η ερμηνεία του άρθρου: «Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δυο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Mulcany v. R. [1868] L.R. 34 H.L. 328, O´ Conneil v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. ν. Aspinall [1876] 2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2035, παράγρ. 28-4). Τα άρθρα 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ενσωματώνοντας την πιο πάνω κατά το κοινοδίκαιο έννοια του αδικήματος της συνωμοσίας, κατατάσσουν το αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματος ή του πλημμελήματος ανάλογα με το κατά πόσον αντικείμενο της συνωμοσίας είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος ή η πραγματοποίηση των σκοπών που εξειδικεύονται στο άρθρο 373.» Επίσης οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν 4 κατηγορίες συνομωσίας για καταδολίευση κατά παράβαση του άρθρου 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «΄Οποιος συνωμοτεί με άλλο, όπως με απάτη ή με άλλο δόλιο μέσο, επηρεάσει την αγοραία τιμή πράγματος που πωλείται δημόσια ή να καταδολιεύσει το κοινό ή οποιοδήποτε πρόσωπο, συγκεκριμένο ή όχι ή να αποσπάσει με εκβιασμό οποιαδήποτε περιουσία από άλλο πρόσωπο, είναι ένοχος κακουργήματος .» Όλες οι κατηγορίες στηρίζονται, μεταξύ άλλων και στα άρθρα 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα. Είναι συναυτουργός αυτός ο οποίος γνωρίζει τα περιστατικά διάπραξης ενός αδικήματος και με δική του οικειοθελή πράξη βοηθά τον αυτουργό ή τον παρακινεί στη διάπραξη του αδικήματος, έστω και αν η συμβολή του αφορά μέρος μόνο των ενεργειών του αυτουργού (βλ. Johnson v. Vouden

(1950)1 K.B. 544). H έννοια του συναυτουργού ή αυτουργού στο άρθρο περιλαμβάνει όπως λέχθηκε στην Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34, 36 «συνεννόηση και συναπόφαση» όπως τον εκεί εφεσείοντα που ήταν συνοδηγός σε νυκτερινό ταξίδι μεταξύ άλλων και για τη φόνευση παρανόμως θηράματος. Σύμφωνα με το αγγλικό σύγγραμμα Archbold 1999 σελ. 407, παράγραφο 4-298 αλλά και τη νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Pefkos & others v. Republic

(1961)CLR 340, Rossides v. Republic

(1983)2 CLR 391, Πουτζιουρής και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 309, σελ. 357-358 και Γεώργιος Βασιλείου Νικολάου και Λάζαρος Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 482, σελ. 492-494) εκεί που δύο ή περισσότερα πρόσωπα κατηγορούνται από κοινού για τη διάπραξη ενός εγκλήματος και η μαρτυρία δεν δείχνει τον ένα ή τον άλλο ότι διέπραξε αυτός το έγκλημα, τότε θα πρέπει να αθωωθούν εκτός αν από την όλη μαρτυρία φανεί ότι ενεργούσαν από κοινού για την προώθηση του παράνομου σκοπού τους με την έννοια που δίνει και το άρθρο 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και του οποίου γίνεται ειδική αναφορά στο κατηγορητήριο έστω και αν τούτο δεν είναι απόλυτα αναγκαίο (βλ. Ξυδιάς

(1993)2 Α.Α.Δ. 174). Εκτενής ανάλυση του άρθρου 21 γίνεται στην υπόθεση Πουτζιουρής και άλλος ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω). Η ύπαρξη συγκεκριμένου κοινού σκοπού μεταξύ συγκατηγορουμένων προσώπων όπως προνοείται στο άρθρο 21 είναι θέμα πραγματικό το οποίο εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το γεγονός ότι τέτοιο συμπέρασμα μπορεί να είναι δύσκολο να εξαχθεί με βεβαιότητα σε μερικές περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχει προπαρασκευή δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατο να εξαχθεί από άλλα περιστατικά περιλαμβανομένων των ενεργειών των συγκατηγορουμένων προσώπων σε συσχετισμό μεταξύ τους. Έχει εγερθεί από την υπεράσπιση ότι στα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι απαραίτητο στοιχείο για την ενοχή τους είναι αυτό της γνώσης των γεγονότων και περιστατικών που στοιχειοθετούν τα αδικήματα. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 104: «Οποτεδήποτε συστατικό στοιχείο ενός αδικήματος είναι η γνώση, η απόδειξη του καθίσταται πολλές φορές δύσκολη. Εκτός και αν ο δράστης παραδέχεται τη γνώση, πράγμα που συνήθως δεν γίνεται όπως και στην παρούσα υπόθεση, δεν είναι εύκολο εγχείρημα κάποιος να μπει στο μυαλό του κατηγορούμενου για να διαπιστώσει τη σκέψη του την ώρα τέλεσης ενός αδικήματος. Η γνώση σε τέτοιες περιπτώσεις αποδεικνύεται με περιστατική μαρτυρία. Θα πρέπει να υπάρχουν τέτοια άλλα πρωτογενή γεγονότα αποδεκτά από το Δικαστήριο τα οποία να οδηγούν αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ύπαρξης γνώσης και ενοχής του κατηγορούμενου». Επίσης χρήσιμη αναφορά για το ίδιο θέμα γίνεται στην υπόθεση Youssef ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 στη σελίδα 295: «Επειδή βέβαια το στοιχείο της γνώσης συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορούμενου, η κατηγορούσα αρχή μπορεί να το αποδείξει με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη γνώση. Οποιαδήποτε εξήγηση του κατηγορουμένου που δημιουργεί αμφιβολία στο Δικαστήριο για την ύπαρξη αυτού του στοιχείου, δηλαδή της γνώσης, οδηγεί στην αθώωση του.» Το βάρος απόδειξης της υπόθεσης είναι στην Κατηγορούσα Αρχή και το επίπεδο απόδειξης είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Woolmington v. D.P.P.

(1935)A.C. 462 που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χαρίτωνος ν. Δημοκρατίας

(1971)2 CLR 40, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97 και σε μεταγενέστερες αποφάσεις). Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 393). Τα γεγονότα της υπόθεσης θα πρέπει να αποδειχθούν με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Οι πιο πάνω νομικές αρχές συνάδουν με το τεκμήριο αθωότητας ενός κατηγορουμένου όπως τούτο διασφαλίζεται από το άρθρο 12.4 του Συντάγματος. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στη παρούσα περίπτωση στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία πέραν των παραδεκτών γεγονότων. Ως προς τη σημασία της περιστατικής μαρτυρίας σχετική είναι η υπόθεση Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 όπου τονίστηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Δ.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του». Η αξιολόγηση της προσαχθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας είναι μια λεπτή και παράλληλα σημαντική εκδήλωση της δικαστικής κρίσης γιατί μέσα από αυτή το Δικαστήριο αφού μορφώσει άποψη για την ποιότητα της και την αξιοπιστία των μαρτύρων θα διαμορφώσει τη θέση του και θα οδηγηθεί στα συμπεράσματα του ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. Το Εφετείο στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 επανέλαβε τις παραμέτρους μέσα στις οποίες πρέπει να κινηθεί το Δικαστήριο ασκώντας τη λειτουργία του στο στάδιο αυτό. Η αξιολόγηση, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω υπόθεση, πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και την πειστικότητα της μαρτυρίας και επίσης με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Παράλληλα η δυνατότητα αποδοχής μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και η απόρριψη άλλου, είναι, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 1 θεμελιωμένη με τον κυρίαρχο ρόλο του Δικαστή ως κριτή γεγονότων. Στην υπόθεση Ομήρου (πιο πάνω) γίνεται επίσης επίκληση της πιο πάνω αρχής, αλλά τονίζεται ταυτόχρονα η αναγκαιότητα αιτιολόγησης από πλευράς Δικαστηρίου μιας τέτοιας μερικής αποδοχής. Έχουμε παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες στη ζωντανή τους παρουσία ενώ κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είχαμε επίσης την ευκαιρία να εξετάσουμε με προσοχή το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας περιλαμβανομένων και των τεκμηρίων. Περαιτέρω έχουμε μελετήσει το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορουμένου 3. Ένας σημαντικός αριθμός γεγονότων έχουν γίνει παραδεκτά με την έγκριση του Δικαστηρίου και συνακόλουθα τα γεγονότα που αναφέρονται πιο πάνω και συμπεριλαμβάνονται στο Τεκμήριο 1 και όσα δηλώθηκαν περαιτέρω ως παραδεκτά γεγονότα καθώς επίσης και τα Τεκμήρια 2 - 43 που καταχωρήθηκαν στο πλαίσιο των παραδεκτών γεγονότων αποτελούν και δικά μας ευρήματα. Ως προς τη σημασία των παραδεκτών γεγονότων σχετική είναι η υπόθεση Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 498 όπου τονίστηκε ότι όταν ένα γεγονός καταστεί παραδεκτό γεγονός καθίσταται όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο, το οποίο έχει τέτοια σημασία που, ακόμα και σε περίπτωση μαρτυρίας η οποία αντίκειται προς αυτό, η μαρτυρία εκείνη να κρίνεται ανάλογα. Η υπόλοιπη μαρτυρία που δόθηκε όπως παρατίθεται πιο πάνω στην απόφαση μας ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε ούτε οποιοσδήποτε από τους μάρτυρες που κλήθηκαν να καταθέσουν ενώπιον μας επέδειξε οποιαδήποτε διάθεση να ψευσθεί. Η μόνη μάρτυρας που αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση του κατηγορούμενου 2 είναι η Ειρήνη Κανάρη ως προς την πληρότητα της έρευνας που έκανε σε συνάρτηση με το ιστορικό των κτημάτων. Έχοντας υπόψη το τμήμα όπου εργαζόταν η συγκεκριμένη μάρτυς δεν θα ήταν αναμενόμενο να προβεί στην έρευνα που αξίωσε η υπεράσπιση του κατηγορούμενου 2 έτσι ώστε η παράλειψη της να επηρεάζει την αξιοπιστία της. Πέραν τούτου, τα στοιχεία που επιζητούσε η υπεράσπιση δόθηκαν από άλλο μάρτυρα ο οποίος ήταν ο πλέον αρμόδιος να τα δώσει και κάποια άλλα έγιναν παραδεκτά γεγονότα. Για τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την κατηγορούσα αρχή γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της και τα γεγονότα που παρατίθενται στις σελ. 16-27 αποτελούν και δικά μας ευρήματα, πέραν των παραδεκτών γεγονότων. Από τη πλευρά του ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε τη σιωπή ενώ ο κατηγορούμενος 3 επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Και οι δύο επιλογές αποτελούν δικαίωμα των κατηγορουμένων, χωρίς αυτές να αποτελούν στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να επενεργήσει εναντίον τους. Σε συνάρτηση με την ανώμοτη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. R v Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284), το Δικαστήριο οφείλει να προσδώσει σε αυτή το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη προτού καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι αυτό που λέγεται σε μια τέτοια δήλωση, δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα, αλλά η ενδεχόμενη αξία της είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα, με μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, μπορεί όμως να κάνει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Ανάλογος τρόπος προσέγγισης υιοθετήθηκε και στην υπόθεση R v Cambell

(1979)69 Cr. App. R.221) στην οποία λέχθηκε ότι « μια ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου, με την πρακτική που επικρατεί σήμερα, φαίνεται να πήρε κάπως σκιερό χαρακτήρα που βρίσκεται στο μισό δρόμο, σε ότι αφορά αξία και βάρος, ανάμεσα σε ένορκη κατάθεση και απλή εξ ακοής μαρτυρία. Δεν μπορεί να λέγεται στους ενόρκους ότι οφείλουν να την αγνοήσουν εξ ολοκλήρου. Πρέπει να τους λέγεται ότι μπορούν να της δώσουν το βάρος που νομίζουν ότι της αξίζει, αλλά ότι δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία, όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση.» Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ιωάννου και Συμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195 οι ανώμοτες δηλώσεις έχουν κάποια αξία η οποία εξετάζεται στο σύνολο της μαρτυρίας, δεν ισοδυναμεί όμως με μαρτυρία. Διαπιστώνουμε ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 3 δεν διαφέρουν ουσιωδώς από αυτούς που περιέχονται στις δύο καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία (Τεκ. 48 και 62). Κεντρικός άξονας της θέσης του είναι η απουσία γνώσης εκ μέρους του για την τέλεση των όποιων αδικημάτων. Ότι δηλαδή ο ίδιος ενήργησε μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας, μη γνωρίζοντας ότι η εγγραφή των επιδίκων κτημάτων στο όνομα του επετεύχθη με παράνομο τρόπο. Η θέση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι η εκδοχή του κατηγορούμενου 3 δεν θα πρέπει να γίνει πιστευτή και καταρρίπτεται στη βάση εύλογων ερωτηματικών που δημιουργούνται αναφορικά με τους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο 3 ισχυρισμούς. Προς τούτο ο κ. Κέκκος απαρίθμησε τα στοιχεία τα οποία οδηγούν στην εν λόγω εισήγηση του. Έχουμε εξετάσει με προσοχή όλα τα εγειρόμενα σημεία σε συνάρτηση με τη προσαχθείσα μαρτυρία. Είναι γεγονός ότι εγείρονται ερωτηματικά ως προς το βάσιμο της εκδοχής του κατηγορούμενου 3 στη βάση δεδομένων που προκύπτουν από τη μαρτυρία, είτε ιδωμένα ανεξάρτητα το καθένα από μόνο του είτε συνδυαζόμενα με άλλα. Τα στοιχεία αυτά συνοψίζονται ως ακολούθως: · Υπήρχε φιλική σχέση μεταξύ των τριών κατηγορουμένων. · Στην κατοχή του κατηγορούμενου 3 βρέθηκαν οι τίτλοι ιδιοκτησίας των επίδικων ακινήτων με αρ. τεμ. 1704 (Τεκ. 4) στο όνομα του ιδίου και με αρ. τεμ. 646 (Τεκ. 5) στο όνομα του κατηγορούμενου

Το Τεκ. 4 έφερε ημερ. εγγραφής 28.1.2010 και ημερ. έκδοσης 12.3.2010 και το Τεκ. 5 ημερ. εγγραφής και έκδοσης 21.5.
· Μετά την απόκτηση των τίτλων ιδιοκτησίας από τον κατηγορούμενο 3 ο ίδιος ζητά δάνειο για ποσό €200.000 (ποσό μεγαλύτερο από το ποσό χρημάτων που μέχρι τότε είχε κατ΄ ισχυρισμό δώσει στον κατηγορούμενο 2) με αναφερόμενο σκοπό δανείου την αγορά γης, υποθηκεύοντας το τεμ.
Ακολουθεί και δεύτερη δανειοδότηση στο όνομα της θυγατέρας του κατηγορούμενου 3 για ποσό €200.000 και πάλι υποθηκεύοντας το ίδιο τεμάχιο. · Η αξία της ακίνητης περιουσίας που ενεγράφη στο όνομα του κατηγορούμενου 3 υπερβαίνει σημαντικά τα ποσά που κατ΄ ισχυρισμό δάνεισε στον κατηγορούμενο
· Ο κατηγορούμενος 3 έχοντας διευθυντικά καθήκοντα σε συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα με μεγάλο κύκλο εργασιών δάνεισε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του μεγάλα ποσά χρημάτων στον κατηγορούμενο 2 χωρίς αποδείξεις και χωρίς να γνωρίζει τα ακριβή ποσά. Ο τρόπος ανάληψης χρημάτων και κατ΄ ισχυρισμό απόδοσης τους στον κατηγορούμενο 2 γινόταν τμηματικά και σε ορισμένες περιπτώσεις με ολιγόλεπτη διαφορά. · Η εγγραφή της ακίνητης περιουσίας στο όνομα του κατηγορούμενου 3 έγινε χωρίς να μεταβεί ο ίδιος στο Κτηματολόγιο για τη μεταβίβαση και χωρίς να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο. Τα πιο πάνω στοιχεία αντικειμενικά ιδωμένα είναι γεγονός ότι καθιστούν τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 3 ύποπτη και άξια διερεύνησης θέτοντας υπό αμφισβήτηση την εκδοχή του. Το ερώτημα όμως που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο αυτά οδηγούν ως μόνο λογικό συμπέρασμα στην εμπλοκή του κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων. Δεν υπάρχουν στοιχεία με βάση τα οποία να μπορεί να αποκλειστεί ότι ο κατηγορούμενος 3 όντως δανειοδότησε τον κατηγορούμενο 2 με κάποια χρηματικά ποσά, έστω και αδιευκρίνιστα και χαμηλότερα από την αξία των επίδικων ακινήτων. Παράλληλα, η ακίνητη περιουσία αντικείμενο των κατηγοριών σχετιζόταν με τον κατηγορούμενο 2, λόγω του ότι ο κατηγορούμενος 2 διεκδικούσε τα επίδικα κτήματα. Με αφετηρία τις διαπιστώσεις αυτές δεν μπορεί η εκδοχή του κατηγορούμενου 3 να τύχει συνολικής απόρριψης ούτε μπορεί να θεωρηθεί ασυμβίβαστη με τα αντικειμενικά στοιχεία που προκύπτουν από τη μαρτυρία. Περαιτέρω δε ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 3 ότι η υπογραφή του δεν απαιτείτο γιατί, όπως του είπε η κατηγορούμενη 1 «επειδή είναι απαλλοτρίωση και διαχείριση μαζί μπορούσε η μεταβίβαση να γίνει απευθείας από το Κτηματολόγιο» θα μπορούσε να δικαιολογήσει την παράλειψη του να διερευνήσει τη νομιμότητα της πράξης. Συνεπώς η συμμετοχή του κατηγορούμενου 3 στη παρανομία δεν αποτελεί το μόνο συμπέρασμα που θα μπορούσε να εξαχθεί από τα πιο πάνω γεγονότα. Άλλωστε δεν είναι χωρίς σημασία η προσπάθεια δανειοδότησης του κατηγορούμενου 2 μέσω τρίτου προσώπου από τη Societé Generale χρησιμοποιώντας και πάλι υπό κρίση ακίνητο ως εξασφάλιση. Θα εξετάσουμε τώρα τη θέση του κ. Κέκκου ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο ως μαρτυρία αναφορές του κατηγορούμενου 2 στη κατάθεση του στην αστυνομία οι οποίες είναι ασυμβίβαστες με τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου 3, έστω και αν δεν ήταν μάρτυρας στην υπόθεσης λόγω του ότι αυτές αφορούν τα αδικήματα της συνομωσίας. Η νομική αρχή που ισχύει επί του προκειμένου είναι ότι σε υποθέσεις συνομωσίας, δηλώσεις ενός από τους συνωμότες οι οποίες κρίνεται ότι έγιναν προς εκτέλεση ή προώθηση του κοινού σκοπού μπορεί να γίνουν αποδεκτές ως μαρτυρία εναντίον του άλλου συνωμότη προς απόδειξη της συνομωσίας, νοουμένου ότι υπάρχει κάποια ανεξάρτητη μαρτυρία που καταδεικνύει την ύπαρξη της συνομωσίας και ότι ο άλλος συνωμότης ήταν μέρος αυτής (βλ. The Modern Law of Evidence του Adrian Keane 3η έκδοση σελ. 325, Archbold 2005 παρα. 34-60, Απόδειξη Κακογιάννη παρα. 20-66). Η εισήγηση του κ. Κέκκου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή έχοντας υπόψη ότι στη παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει τέτοια ανεξάρτητη μαρτυρία. Υπό το φως των πιο πάνω με τον ίδιο τρόπο που τα προαναφερθέντα γεγονότα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συμπεράσματα ως τα εισηγείται η κατηγορούσα αρχή, κατ΄ ανάλογο τρόπο θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συμπεράσματα ως τα εισηγείται η εκδοχή του κατηγορούμενου
Συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει με την απαραίτητη βεβαιότητα περί ύπαρξης γνώσης εκ μέρους του κατηγορούμενου 3 για τα εξεταζόμενα αδικήματα, καθιστώντας τον συμμέτοχο σ΄ αυτά. Συνεπώς δεν απαιτείται η εξέταση των υπολοίπων συστατικών στοιχείων των αδικημάτων σε συνάρτηση με τον κατηγορούμενο 3, έχοντας υπόψη ότι η κατάληξη μας αυτή αποβαίνει καταλυτική για όλες τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω καταλήγουμε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τα αδικήματα εναντίον του κατηγορούμενου 3 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εξετάζοντας τις κατηγορίες σε συνάρτηση με τον κατηγορούμενο 2 παρατηρούμε ότι με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης όπως παρατίθενται πιο πάνω έλαβαν χώρα οι πράξεις και ενέργειες που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων. Τα γεγονότα που οδηγούν στο συμπέρασμα αυτό δεν έχουν ουσιαστικά αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και αποτελούν και δικά μας ευρήματα όπως ήδη αναφέρθηκε. Συνοψίζουμε τα γεγονότα αυτά ως ακολούθως: Ο φάκελος ΑΧ 1470/10 αφορούσε κτήμα με αριθμό εγγραφής 5/22/5/23289 που βρίσκεται στην ενορία Αγίου Νικολάου στα Κάτω Πολεμίδια Φ. Σχ. 53/55 Τεμάχιο 586 συνολικής έκτασης 9365 τ.μ. που ανήκει στον Τουρκοκύπριο Hadjiabdullah Appaz Kemal. Η κατηγορούμενη 1 διεκπεραίωσε εγγραφή απαλλοτρίωσης, χωρίς το κτήμα να επηρεάζεται από απαλλοτρίωση και μετέγραψε το κτήμα από τον εν λόγω Τουρκοκύπριο στον κατηγορούμενο 2 ως κληρονόμο του. Η όλη διαδικασία απαλλοτρίωσης έγινε από την κατηγορούμενη 1 για να μπορεί η ίδια να κάνει τη μεταγραφή χωρίς αυτή να έχει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση ή οδηγίες να προβεί σ΄ αυτές τις πράξεις. Άνοιξε δε τον εικονικό φάκελο στις 19.5.2010 με αριθμό ΑΧ 1470/10 και καταχώρησε το κτήμα δίδοντας παράλληλα οδηγίες στον υπεύθυνο του τομέα νέων κτηματικών χαρτογραφήσεων για αρίθμηση τεμαχίου. Στις 20.5.10 μεταφέρθηκε ο φυσικός φάκελος και μηχανογραφικά στο συντονιστή τομέα νέων κτηματικών χαρτογραφήσεων. Την ίδια ημέρα δόθηκε προσωρινή αρίθμηση του κτήματος από 586 σε 646 και ο φάκελος επεστράφη στην κατηγορούμενη 1 στις 21.5.10 οπόταν η ίδια έκανε κανονική εγγραφή και στη συνέχεια τύπωσε τον τίτλο εγγραφής του ακινήτου. Ο τίτλος αυτός δόθηκε στον κατηγορούμενο 2 ο οποίος μετέβη μαζί με τον Ανδρέα Κυριάκου στην τράπεζα Societé Generale, έτσι ώστε το εν λόγω πρόσωπο να λάβει δάνειο στο όνομα του για λογαριασμό του κατηγορούμενου 2, δίδοντας ως εγγύηση τον πιο πάνω τίτλο. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 έδωσε στον Κυριάκου πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο του επέτρεπε είτε να πουλήσει είτε να πράξει οτιδήποτε άλλο σε σχέση με το εν λόγω κτήμα και τα χρήματα που θα λάμβανε ο Κυριάκου από το εν λόγω δάνειο θα τα έδιδε στον κατηγορούμενο
Περαιτέρω στην απαλλοτρίωση με αριθμό ΔΑΕ 71/99 που αφορούσε το κτήμα με Φ. Σχ. 53/64 τεμάχιο 588 και αριθμό εγγραφής 22292 συνολικής έκτασης 9040 τ.μ. που βρίσκεται στην περιοχή Ανθούπολης στα Κάτω Πολεμίδια το οποίο ανήκε σε δύο Τουρκοκύπριους και επτά Ελληνοκύπριους, στις 28.1.10 τα μερίδια των Τουρκοκυπρίων μεταβιβάστηκαν στον κατηγορούμενο
Η κατηγορούμενη 1 στις 27.1.10 έδωσε από μόνη της οδηγίες στον τομέα νέων κτηματικών χαρτογραφήσεων για αρίθμηση τεμαχίου του πιο πάνω ακινήτου με αριθμό 588 και ακολούθως η αρμόδια υπάλληλος ενεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες της κατηγορούμενης 1 έδωσε προσωρινή αρίθμηση τεμ. 1703 και 1704 λόγω του ότι το κτήμα χωρίστηκε μετά από απαλλοτρίωση του δρόμου που έγινε το 1999 σε δύο τεμάχια. Την επόμενη ημέρα η κατηγορούμενη 1 προχώρησε στην προσωρινή εγγραφή και την ίδια ημέρα έκανε και την κανονική εγγραφή και τυπώθηκε και ο νέος τίτλος ιδιοκτησίας. Στις 30.3.10 τα 2/3 μερίδια του κτήματος υποθηκεύτηκαν από τον κατηγορούμενο 3 στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου με αριθμό υποθήκης 3212/
Στις 14.4.10 τα ίδια μερίδια ξαναυποθηκεύτηκαν από τον κατηγορούμενο 3 στην ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου με αριθμό υποθήκης 3599/
Όλες οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν έγιναν εν αγνοία της υπεύθυνης του τμήματος απαλλοτριώσεων και χωρίς η κατηγορούμενη 1 να έχει εξουσία να εγγράψει τα επίδικα κτήματα ως ανωτέρω. Το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 είχε γνώση και εμπλοκή στις πράξεις αυτές. Άμεση μαρτυρία δεν υπάρχει περί τούτου και συνεπώς η απάντηση στο ερώτημα εξαρτάται από τα συμπεράσματα που μπορούν να αντληθούν από τη περιστατική μαρτυρία. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 στις δύο καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία προέβη σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς. Κεντρικός άξονας των θέσεων του είναι ότι ο ίδιος ήταν δικαιούχος σε εγγραφή των επιδίκων κτημάτων και πως η κατηγορούμενη 1 προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει για να λάβει τους τίτλους πιο γρήγορα, χωρίς να γνωρίζει τον τρόπο που η κατηγορούμενη 1 θα έπραττε κάτι τέτοιο. Για δε τα τεμάχια που ενεγράφησαν στο όνομα του κατηγορούμενου 3 αυτό έγινε μετά από απαίτηση του κατηγορούμενου 3 λόγω του ότι ο τελευταίος είχε εγγυηθεί δικό του δάνειο από τη ΣΠΕ. Ο κατηγορούμενος 2 επέλεξε να μη δώσει οποιαδήποτε μαρτυρία στην υπόθεση, όπως άλλωστε είναι δικαίωμα του. Συνεπώς εξετάζουμε τις ως άνω θέσεις του στη βάση των κάτωθι διαπιστώσεων μας. Από τα ενώπιον μας στοιχεία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 ουδέποτε προηγουμένως υπήρξε εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των επιδίκων κτημάτων. Ούτε φαίνεται τα πρόσωπα από τα οποία αντλεί το κατ΄ ισχυρισμό ιδιοκτησιακό δικαίωμα να υπήρξαν ποτέ εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των εν λόγω κτημάτων. Αντίθετα από τη μαρτυρία προκύπτει ότι τα μερίδια των κτημάτων, αντικείμενο των κατηγοριών, βρίσκονταν εγγεγραμμένα σε Τουρκοκύπριους, γεγονός το οποίο αναγνώρισε στη δεύτερη του κατάθεση, παρά την αρχική του έκφραση άγνοιας περί τούτου. Φυσικά πάντοτε με τον ισχυρισμό ότι τα εν λόγω κτήματα του ανήκουν. Ακόμα και με τη παράθεση του γενεαλογικού του δέντρου δεν μπορεί να οδηγηθεί κάποιος σε συμπέρασμα ως εισηγείται η υπεράσπιση, τουναντίον θα μπορούσε να οδηγηθεί κάποιος σε συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί του είναι αυθαίρετοι. Η θέση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι με βάση το γεγονός ότι τα επίδικα τεμάχια ανήκαν στην κατηγορία αραζί μιριέ ο παππούς του κατηγορούμενου 2 δεν μπορούσε να καταστεί δικαιούχος των εν λόγω κτημάτων. Το βάσιμο της εν λόγω θέσης δεν αποτελεί επίδικο θέμα της παρούσας υπόθεσης, παραμένει όμως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι όλα τα επίδικα μερίδια κτημάτων, βρίσκονταν εγγεγραμμένα σε Τουρκοκύπριους πριν τη διάπραξη των αδικημάτων και το γεγονός αυτό τελούσε εις γνώσιν του κατηγορούμενου
Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει στην κατάθεση του ότι έχει δύο αδέλφια και χωρίς να δίδει καμία εξήγηση καταλήγει ότι τα κτήματα ανήκουν στον ίδιο. Δικαιολογεί δηλαδή ο κατηγορούμενος 2 στις καταθέσεις του τους ισχυρισμούς του στηριζόμενος σε αδιευκρίνιστα στοιχεία και αποφάσεις δικαστηρίου που προτίθεται να παρουσιάσει κατά την ακρόαση, χωρίς τελικά να προσκομίζει οποιοδήποτε τέτοιο στοιχείο με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί του να παραμένουν ατεκμηρίωτοι και μετέωροι, όπως και η εισήγηση του συνηγόρου του περί παρατυπιών από το Κτηματολόγιο. Το γεγονός ότι απωλέσθηκε ο φάκελος του κτηματολογίου με αρ. WRIT28/1942, ουδόλως ανατρέπει τη κατάληξη μας αυτή, έχοντας ιδιαίτερα υπόψη ότι δεν έχει καταδειχθεί η συνάφεια του περιεχομένου του εν λόγω φακέλου με την υπόθεση. Βέβαια με αυτά που έχουμε αναφέρει δεν επιφορτίζουμε τον κατηγορούμενο με οποιοδήποτε νομικό βάρος απόδειξης. Στην πρώτη του κατάθεση ο κατηγορούμενος 2 δηλώνει άγνοια για το ότι το τεμάχιο 586 μεταβιβάστηκε στον κατηγορούμενο 3 ενώ στη δεύτερη του κατάθεση, όχι μόνο δηλώνει γνώστης του γεγονότος αλλά δίδει και εξήγηση για το γεγονός αυτό. Περαιτέρω, αρχικά δήλωσε άγνοια για την ύπαρξη Τουρκοκυπρίων ιδιοκτητών ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο εκφράζει βεβαιότητα για το γεγονός αυτό. Η ίδια ασάφεια στις θέσεις του προβάλλει και σε συνάρτηση με την οικονομική σχέση του με τον κατηγορούμενο 3 όπου μεταβάλλεται από το ότι ο κατηγορούμενος 3 υπέγραψε ως εγγυητής σε δάνειο που έλαβε από την ΣΠΕ σε λήψη δανείου από τον κατηγορούμενο 3 ως οι σχετικές υποβολές του συνηγόρου του κατά την ακροαματική διαδικασία. Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγουμε ότι δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τους ισχυρισμούς του. Ο κατηγορούμενος 2 ήταν γνώστης του γεγονότος ότι δεν ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των επιδίκων κτημάτων, ούτε μπορούσε να καταστεί ο μοναδικός εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του κατ΄ ισχυρισμό μεριδίου του πατέρα του, έχοντας δύο αδελφές. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 διεκδικούσε από προηγουμένως την εγγραφή των δύο κτημάτων επ΄ ονόματι του χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Η εγγραφή των επιδίκων κτημάτων επ΄ ονόματι του θα εξυπηρετούσε τα οικονομικά του προβλήματα. Ήταν γνώστης του γεγονότος ότι τη διαχείριση των κτημάτων την είχε ο Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών περιουσιών. Εν όψει των πιο πάνω, ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 2 ότι η κατηγορούμενη 1 προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει να εκδοθούν οι τίτλοι πιο γρήγορα χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει για τις παράνομες ενέργειες που αυτή θα προέβαινε για να πετύχει την εγγραφή, αντιστρατεύεται τη λογική. Είναι αναπόφευκτο ως το μόνο λογικό συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος 2 καλώς εγνώριζε για τις ενέργειες της κατηγορούμενης 1 που στόχο είχαν την εγγραφή των κτημάτων επ΄ ονόματι του και επ΄ ονόματι του κατηγορούμενου 3 προς τον οποίον ο ίδιος όφειλε χρήματα και με την υποθήκευση των κτημάτων από τον κατηγορούμενο 3 θα λάμβανε περαιτέρω ποσά. Στην απουσία επίσης αποχρώντος λόγου γιατί η κατηγορούμενη 1 να προβεί στις πιο πάνω παράνομες ενέργειες από μόνη της, δεν υφίσταται καμία αμφιβολία ότι οι δύο κατηγορούμενοι ενεργούσαν από κοινού στη βάση ενός προσυμφωνημένου σχεδίου. Το συμπέρασμα μας αυτό δεν επηρεάζεται καθ οιονδήποτε τρόπο από την πιο πάνω κατάληξη μας σε συνάρτηση με τον κατηγορούμενο
Στρεφόμενοι στις υπό κρίση κατηγορίες και ομαδοποιώντας αυτές καταλήγουμε στα ακόλουθα συμπεράσματα: Κατηγορίες πλαστογραφίας (κατηγορίες 1, 2, 3), κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων (κατηγορίες 4, 5, 6) και πλαστογραφίας σχετιζόμενης με ηλεκτρονικό υπολογιστή (κατηγορίες 12 και 13) Από τα γεγονότα όπως τα έχουμε αποδεχθεί πιο πάνω δεν έχουμε καμία αμφιβολία στο μυαλό μας ότι η κατηγορούμενη 1 ενεργώντας ως ανωτέρω περιγράφεται κατάρτισε τα πλαστά έγγραφα που αναφέρονται στις κατηγορίες 1 -
Τα εν λόγω έγγραφα κυκλοφόρησαν σε πιστωτικά ιδρύματα ως ανωτέρω αναφέρεται. Οι ενέργειες αυτές έγιναν με σκοπό την καταδολίευση των προσώπων που δικαιούντο σε εγγραφή των επιδίκων κτημάτων, καταδολίευση η οποία θα υφίστατο ακόμα και σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος 2 ήταν ή πίστευε ότι ήταν νόμιμος δικαιούχος των ακινήτων (βλ. άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα). Ο κατηγορούμενος 2 υπήρξε συναυτουργός με την κατηγορούμενη 1 όπως έχουμε εξηγήσει, επιδιώκοντας τον ως άνω κοινό σκοπό. Με τον ίδιο τρόπο διενεργήθηκαν και οι δύο πλαστογραφίες που σχετίζονται με ηλεκτρονικό υπολογιστή. Δόλιες συναλλαγές σε ακίνητη ιδιοκτησία (κατηγορίες 15, 18 και 19) Με βάση τα ευρήματα μας ως ανωτέρω ο κατηγορούμενος 2 σε συνάρτηση με την κατηγορία 15 αποπειράθηκε να υποθηκεύσει το επίδικο ακίνητο ως εξασφάλιση δανείου που θα λάμβανε ο Κυριάκου ως πληρεξούσιος του από τη Societé Generale, γνωρίζοντας ότι το ακίνητο δεν του ανήκε. Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μας ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε πρόθεση να καταδολιεύσει τον νόμιμο δικαιούχο του ακινήτου ως αναλύεται πιο πάνω. Σχετικά με τις κατηγορίες 18 και 19, κατ΄ ανάλογο τρόπο ο κατηγορούμενος 2 και με πρόθεση καταδολίευσης του νόμιμου δικαιούχου, προώθησε με σκοπό την αποκόμιση οικονομικού οφέλους τις συναλλαγές που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως αναλύθηκαν πιο πάνω. Αδικήματα συγκάλυψης (κατηγορίες 16 και 22) Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα μας ο κατηγορούμενος 2 τόσο στη περίπτωση εγγραφής ακινήτου επ΄ ονόματι του όσο και στη περίπτωση εγγραφής ακινήτου επ΄ ονόματι του κατηγορουμένου 3 ενώ γνώριζε ότι τα ακίνητα ανήκαν σε άλλα πρόσωπα συνήργησε στην ως άνω εγγραφή μέσω πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου ώστε στη μεν πρώτη περίπτωση να αποκτήσει και κατέχει την ακίνητη ιδιοκτησία που αναφέρεται στην 3η και 6η κατηγορία και στη δεύτερη περίπτωση να αποκομίσει οικονομικό όφελος με την απόκτηση και χρησιμοποίηση από τον κατηγορούμενο 3 της περιουσίας που αναφέρεται στην 2η και 5η κατηγορία. Εξασφάλιση πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις (κατηγορίες 20 και 21) Με βάση τα ευρήματα μας ο κατηγορούμενος 3 απευθύνθηκε δύο φορές και πέτυχε την λήψη δανείου από τη ΣΠΕ Ύψωνα-Λόφου υποθηκεύοντας το επίδικο τεμάχιο
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο μυαλό μας ότι ο κατηγορούμενος 2 και πάλι με σκοπό την αποκόμιση οικονομικού οφέλους συνήργησε στην εξασφάλιση των εν λόγω πιστώσεων γνωρίζοντας ότι αυτές έγιναν στη βάση της παράστασης ότι το πιστοποιητικό εγγραφής του τεμαχίου ήταν γνήσιο, παράσταση η οποία ήταν ψευδής. Κατηγορίες Συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος και Συνομωσίας για καταδολίευση (κατηγορίες 23 - 32) Με βάση τα ευρήματά μας ο κατηγορούμενος 2 και η κατηγορούμενη 1 προσυμφώνησαν τον κοινό σκοπό και σχέδιο με βάση το οποίο διενεργήθηκαν οι πλαστογραφίες, κυκλοφορίες πλαστών εγγράφων και καταδολιεύσεις που αναφέρονται στις εν λόγω κατηγορίες. Υπό το φως όλων των πιο πάνω καταλήγουμε ότι η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε όλες τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος 2 βρίσκεται ένοχος στις κατηγορίες 1, 2, 3, 4, 5, 6, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31 και 32 ενώ ο κατηγορούμενος 3 αθωώνεται και απαλλάσσεται στις προσαπτόμενες εναντίον του κατηγορίες. (Υπ.) ............ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Final (Αναφορά: Τελική/Πλαστογραφία κ.α.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.