Δημοκρατία ν. ΗARIS MEMIC, Αρ. Υπόθεσης: 8606/11, 30.9.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:26 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8606/11 Δημοκρατία v. ΗARIS MEMIC Κατηγορούμενου ................................. 30.9.2011 Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Κανναουρίδης Κατηγορούμενος παρών Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Κονναρής Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορίες που αφορούν σε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α', κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Νόμος 29/77), όπως αυτός τροποποιήθηκε. Η 1η κατηγορία αφορά σε παράνομη κατοχή 915,27 γραμμαρίων κοκαΐνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Η 2η κατηγορία αφορά σε παράνομη κατοχή της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή έχουν ως εξής: Στις 17.9.08 λήφθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού πληροφορία ότι το αυτοκίνητο ΚΚF623 πιθανό να μετέβαινε στο Ν. Λιμάνι Λεμεσού για να παραλάβει μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, η οποία θα εισάγετο από το Ν. Λιμάνι. Κατόπιν τούτου την ίδια ημέρα οργανώθηκε συντονισμένη επιχείρηση υπό μέλη της ΥΚΑΝ οι οποίοι έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση διάφορα σημεία γύρω και πλησίον του Ν. Λιμανιού. Κατά την ίδια ημέρα η ώρα 1400 ο Αστυν.1965 εντόπισε το αυτοκίνητο KKF623 να οδηγείται από τον κατηγορούμενο, να κατευθύνεται με νότια κατεύθυνση στην οδό Ομονοίας προς τα φώτα τροχαίας Λιμανιού, να εισέρχεται στην οδό Τσιφλικουδιών και να σταθμεύει εκεί. Μετά πάροδο δεκαπέντε λεπτών περίπου θεάθηκαν δύο πεζοί άνδρες, οι οποίοι έμοιαζαν αραβικής καταγωγής να κατευθύνονται προς το μέρος του εν λόγω αυτοκινήτου και στη συνέχεια να επιβιβάζονται σ΄αυτό και να αναχωρούν όλοι μαζί και να καταλήγουν σε χωμάτινο δρόμο, πάροδο της οδού Βουκουρεστίου. Λόγω του ότι ήταν δύσκολο οι αστυνομικοί της ΥΚΑΝ να πλησιάσουν το εν λόγω αυτοκίνητο χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, παρέμειναν στην οδό Βουκουρεστίου χωρίς να έχουν οπτική επαφή μαζί τους. Μετά παρέλευση μερικών λεπτών λήφθηκε μήνυμα μέσω του ασυρμάτου από τον Αστυν.4557 ότι το πιο πάνω αυτοκίνητο με οδηγό τον κατηγορούμενο, κατευθύνεται στη Λεωφόρο Ομονοίας με βόρεια κατεύθυνση. Τότε συνεχίστηκε η παρακολούθηση του οχήματος KKF623 από τη Λεωφόρο Ομονοίας, στον υπεραστικό δρόμο Λεμεσού-Λευκωσίας και συνέχισε μέχρι που αυτό κατέληξε στο χώρο στάθμευσης του καταστήματος παιγνιδιών JUMBO στη Λινόπετρα. Στο χώρο στάθμευσης του JUMBO ο κατηγορούμενος εξήλθε του αυτοκινήτου, το κλείδωσε και κινήθηκε πεζός στην περιοχή, δηλαδή πηγαινοερχόταν πάνω κάτω, μιλώντας συνεχώς στο τηλέφωνο και φαινόταν ανήσυχος. Ακολούθως ο κατηγορούμενος θεάθηκε να επιβιβάζεται ως συνοδηγός στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ZKQV726 το οποίο αφίχθηκε στη σκηνή ενώ οι Αστυν. 4557 και Αστυν.2996 Ν. Γεωργίου παρέμειναν στο χώρο στάθμευσης και επιτηρούσαν το αυτοκίνητο. Στη συνέχεια την ίδια ημέρα και περί ώρα 2025 θεάθηκε εκ νέου το αυτοκίνητο ZKQV726 να εισέρχεται σε πλυντήριο αυτοκινήτων απέναντι από το χώρο στάθμευσης του JUMBO χωρίς τον κατηγορούμενο. Αμέσως, μέλη της ΥΚΑΝ ανέκοψαν για έλεγχο το εν λόγω όχημα. Ακολούθησε έρευνα τόσο στον οδηγό του όσο και στο όχημα του χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Την 18.9.08 ώρα 1530 το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚF623 ερευνήθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας στο σημείο που στάθμευσε προηγουμένως, δηλαδή στο χώρο στάθμευσης του καταστήματος παιγνιδιών JUMBO, όπου ανευρέθηκαν, κάτω από τη θέση του οδηγού, ένα διαφανές ναϋλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης, κοκαϊνης, το οποίο ήταν τυλιγμενο με μπεζ κολλητική ταινία, ένα δεύτερο διαφανές νάϋλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα άσπρης σκόνης, κοκαϊνης, το οποίο ήταν τυλιγμένο με κολλητική ταινία χρώματος άσπρου και μπεζ. Το συνολικό βάρος της κοκαϊνης που ανευρέθηκε είναι 915.27 γραμμάρια. Ακολούθως την 18.9.08 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου και αναζητήθηκε αλλά δεν ανευρέθηκε. Τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στον κατάλογο STOP-LIST. Ο κατηγορούμενος καταζητείτο από την Αστυνομία από την 18.9.2008 μέχρι την 23.11.2010 όπου εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του. Στις 12.5.2011 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από τη Γερμανική Αστυνομία. Στις 8.6.2011 ο Αστυφ. 3437 Α. Αριστοτέλους της ΥΚΑΝ, μετέβηκε στη Γερμανία, όπου στις 9.6.11 παρέλαβε τον κατηγορούμενο και την ίδια ημέρα τον συνέλαβε, δυνάμει του κυπριακού εντάλματος σύλληψης, στο αεροσκάφος των Κυπριακών Αερογραμμών για τα αδικήματα που κατηγορείται. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή στο νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε: «I know what I did and I really regret». Την ίδια ημέρα 9.6.2011 και μεταξύ των ωρών 19.30 - 2105 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο κατηγορούμενος ανακρινόμενος, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση όπου παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Δεν μας διαφεύγει ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στην παρούσα υπόθεση τρία χρόνια μετά την διάπραξη των αδικημάτων, πλην όμως αυτό, όπως συνάγεται από τα πιο πάνω, οφείλεται στην διαφυγή του κατηγορούμενου από την Κύπρο και την μεταγενέστερη εκτέλεση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης εναντίον του. Η παρέλευση τριών ετών, εν πάση περιπτώσει, είναι ένα αντικειμενικό δεδομένο που θα ληφθεί υπόψη ομού με τους λοιπούς παράγοντες. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου, υιοθέτησε τα πιο πάνω γεγονότα, τονίζοντας την άμεση παραδοχή του πελάτη του, στην οποία μας κάλεσε να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα. Ακόμα τονίσθηκε, από τον κ. Κονναρή, ότι ο κατηγορούμενος «ήταν ένα βαποράκι» και λειτουργώντας υπό το κράτος φόβου, μετά την διάπραξη των αδικημάτων, εγκατέλειψε την Κύπρο. Σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, έχει επίσης αγορεύσει ο κ. Κονναρής, ενώ έχουμε στη διάθεση μας και έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, καθώς και έκθεση για την κατάσταση υγείας της συζύγου του, για την οποία, εν πάση περιπτώσει, γίνεται αναφορά και στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Με βάση την σχετική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, σημειούμενη ως Γ΄ο κατηγορούμενος κατάγεται από το Σεράγεβο και είναι ηλικίας 34 ετών. Προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια, χαμηλής οικονομικής στάθμης, οι γονείς του είχαν χωρίσει όταν ο ίδιος ήταν σε ηλικία 13 ετών και την φροντίδα του ιδίου και του αδελφού του είχε αναλάβει η μητέρα τους. Κατέχει, μετά από φοίτηση σε πανεπιστήμιο της χώρας του, πτυχίο ως δάσκαλος Πολεμικών Τεχνών και Αθλημάτων. Το 2000 επισκεπτόμενος την Κύπρο αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα και εργάστηκε σε διάφορες εργασίες, με τελευταία αυτή του δασκάλου των Πολεμικών Τεχνών. Είναι έγγαμος με συμπατριώτισσα του, με την οποία απέκτησαν δυο παιδιά, ηλικίας 11 και 8 ετών. Η σύζυγος του δεν εργάζεται, λόγω προβλημάτων υγείας που προέκυψαν από πυροβολισμό που δέχθηκε κατά τη διάρκεια ληστείας σε κατάστημα που εργαζόταν. Σχετικό είναι και το Τεκμήριο Δ. Πριν την σύλληψη του διέμενε με την οικογένεια του στην πατρίδα του Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε από την υπεράσπιση στο καθαρό μητρώο του κατηγορούμενου, μάλιστα ο κ. Κονναρής τόνισε ότι διέμενε στην Κύπρο 10 χρόνια, χωρίς να απασχολήσει τις αρχές και είναι μεγάλη τιμωρία για τον ίδιο ότι διά της συμπεριφοράς του δεν θα δικαιούται πλέον να παραμείνει στην Κύπρο, στερούμενος της μητέρας και αδελφού του, που διαμένουν στην Κύπρο. Ο κ. Κονναρής, κατά την αγόρευση του, έδωσε και διάφορες αιτιάσεις σε μια προσπάθεια αποχρωματισμού της βαρύτητας των ενεργειών του κατηγορουμένου. Σημασία, κατά την κρίση μας, έχει, ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε μεταφέροντας επ΄αμοιβή μεγάλη ποσότητα σκληρών ναρκωτικών και είτε με την μεσολάβηση και άλλου προσώπου είτε όχι, η ποσότητα αυτή θα διατίθετο στην αγορά, σκορπώντας τον όλεθρο σε ευάλωτα δυστυχώς άτομα. Εξάλλου, αυτό είναι που σκοπείται να προστατευθεί διά της επιβολής ποινής τέτοιας ώστε να αποθαρρύνονται πρόσωπα να διαθέτουν, είτε πρωτογενώς είτε δευτερογενώς, ναρκωτικά και δη σκληρά με ευτελές κίνητρο την αμοιβή, όπως εν προκειμένω. Παραμένει αναμφισβήτητο γεγονός ότι εάν δεν εμποδίζετο από την Αστυνομία, ποσότητα σχεδόν ενός κιλού κοκαϊνης θα διοχετεύετο στην αγορά σκορπώντας τον λευκό θάνατο. Τα πιο πάνω βρίσκουν έρεισμα στα λεχθέντα υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Reza Salaryand ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 541 στη σελίδα 544 όπου αναφέρονται τα πιο κάτω: «Δεν διακρίνουμε ουσιαστική διαφορά μεταξύ του ρόλου των δυο συγκατηγορουμένων στην προώθηση του κακού, από το οποίο ο νομοθέτης απέβλεψε να προστατέψει την κοινωνία, εκτεινόμενη στο παγκόσμιο. Κατ΄ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για την διάθεση τους δεν διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος». Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Εγκλήματα τα οποία σχετίζονται με τα ναρκωτικά θεωρούνται σήμερα από τα πλέον σοβαρά που ταλανίζουν την κοινωνία διεθνώς. Στην υπόθεση Ζωμενή ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 400, λέχθηκαν τα ακόλουθα στην σελίδα 405: «Ένας άλλος παράγοντας που θα ληφθεί υπόψη είναι η φύση των αδικημάτων και το γεγονός ότι η διάπραξη τους βρίσκεται σε έξαρση. Για το ζήτημα αυτό λαμβάνουμε γνώση με βάση τον μεγάλο αριθμό των υποθέσεων που παρουσιάζονται ενώπιον των δικαστηρίων. Τονίζουμε ότι η συχνότητα διάπραξης των αδικημάτων καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Τονίζουμε περαιτέρω ότι αδικήματα που σχετίζονται με την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών στρέφονται κατά του κοινωνικού συνόλου. Αποτελούν απειλή κατά της κοινωνίας μας και της νεολαίας μας. Τα δε δικαστήρια έχουν επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης παρόμοιων αδικημάτων. Η ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτά τα αδικήματα πρέπει να ευαισθητοποιήσει όλους τους αρμόδιους φορείς στον υπέρτατο βαθμό. Σε ότι αφορά τα Δικαστήρια θα πρέπει να διαδραματίσουν το δικό τους ρόλο με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία. Αυτό ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών, οι οποίες είναι πλέον ορατές». Τα ίδια περίπου λέχθηκαν στην υπόθεση Gholi v. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 30 και Γεωργίου άλλως "Κακής" ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 162. Παρατηρείται στην Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 437, 444 ότι: «Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο.» Στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(2005)2 ΑΑ.Δ. 181 το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων που επιβλήθηκε πρωτόδικα στον Εφεσείοντα μετά από παραδοχή για κατοχή 126 χαπιών ecstasy βάρους 28,4093 γρ. με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα καθώς και άλλες μικρότερες ποινές που είχαν επιβληθεί για ομοειδή αδικήματα. Στην Hijazi v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 99 ποινή φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία κατοχής με σκοπό την προμήθεια 9,9 γραμμαρίων ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α', ήτοι κοκαΐνης, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 467, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' δηλαδή 587,3412 γραμμαρίων κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών και κατείχε τα ναρκωτικά για να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα για να εξασφαλίσει ναρκωτικά για δική του χρήση. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 7 ετών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου, χαρακτήρισε τις επιβληθείσες ποινές επιεικείς. Στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας,
(2003)2 ΑΑ. 230, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γραμμαρίων. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.
- Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
- Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γραμμάρια ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην Jokarbozorgi v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 726, ο κατηγορούμενος συνελήφθη ενώ ετοιμαζόταν να προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο 12,266 γραμμάρια ηρωίνης. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποφύγει τη σύλληψη. Μετά την σύλληψη όμως, παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Θεωρήθηκε αυστηρή αλλά όχι τόσο που να δικαιολογείται η παρέμβαση του Εφετείου. Στη Γλυκερίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 ΑΑΔ 18, ο κατηγορούμενος μετά από παραδοχή καταδικάστηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 2 ετών για την κατοχή 0,703 γραμμαρίων ηρωίνης και 3½ ετών για την κατοχή της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια. Λήφθηκαν υπόψη τρεις παρόμοιες υποθέσεις για ποσότητα 0.1 γρ., 7,76 γρ. και 1,3 γρ. αντίστοιχα. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Όπως έχει τονιστεί στην απόφαση Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 711 η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει την σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 256, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', δηλαδή 4.983,3 γρ. κοκαΐνης. Στις κατηγορίες της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 20 ετών. Στην υπόθεση Βενιζέλου v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 59, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 ετών στην κατηγορία κατοχής ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Επρόκειτο για κοκαΐνη βάρους 1.045. Το Εφετείο μείωσε την ποινή σε 10 έτη επειδή το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ως επιβαρυντικό παράγοντα την μη παραδοχή του κατηγορουμένου σε σχέση με άλλον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 169 ο Εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Σε πολύ πρόσφατη υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας Π.Ε. 4210, ημερομηνίας 14.7.11 το Εφετείο προβαίνει σε μία ανασκόπηση της νομολογίας επί των ποινών για αδικήματα ναρκωτικών παρομοίας φύσεως σε συνάρτηση με τον παράγοντα ποσότητας. Θα λάβουμε σοβαρά υπόψη την παραδοχή του κατηγορουμένου. Όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί η παραδοχή θα πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή αφού αυτό ενθαρρύνει τους παραβάτες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (Χαρτούπαλλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 28). Οι παραδοχές που έγιναν από τον κατηγορούμενο στις πιο πάνω κατηγορίες θα προσεγγιστούν και υπό το φως των πιο πάνω λεχθέντων, παρόλο που στην υπόθεση Firat v. Δημοκρατίας
(1993)2 ΑΑΔ 402 τονίστηκε ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών δεν πρέπει να υπερτιμάται το στοιχείο της παραδοχής. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' δυνάμει του άρθρου 6
(2)και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 20(Ι)/92, είναι φυλάκιση μέχρι 12 χρόνια. Το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια δυνάμει του άρθρου 6
(3), ο νομοθέτης το έχει χαρακτηρίσει ως άκρως σοβαρό και αυτό αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη ποινή η οποία είναι ποινή φυλάκισης δια βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή, είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Ταυτόχρονα μπορούμε να αντλήσουμε γνώση, σε βαθμό που μπορεί να χαρακτηριστεί και ως δικαστική γνώση, ότι οι υποθέσεις ναρκωτικών έχουν τα τελευταία χρόνια αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό. Αυτό συνάγεται από την πληθώρα υποθέσεων της φύσης αυτής που εμφανίζονται ενώπιον των Δικαστηρίων καθημερινά (βλ. Attorney General v. Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, Παναγιώτου v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 354 και Γρηγορίου v. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 688). Δεν παραβλέπουμε τις οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου και ιδίως το γεγονός ότι αυτός είναι ο προστάτης της οικογένειας του και πατέρας δύο ανήλικων τέκνων. Στην υπόθεση Celik and others v. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 391, 394 οι κατηγορούμενοι ήταν προστάτες πολυμελών οικογενειών και το Εφετείο δεν επενέβηκε στην επιβληθείσα ποινή. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη καταλήξαμε ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιόν μας, αν και παράγοντες μετριαστικοί, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου σε υποθέσεις όπως η παρούσα στην οποία προέχει το στοιχείο της αποτροπής και η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την μάστιγα των ναρκωτικών. Δεν αγνοούμε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών είναι αρκετά μεγάλη και ότι πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά (Τάξεως Α΄). Θεωρούμε ως κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή αυτή της πολυετούς φυλάκισης. Στον βαθμό που είναι επιτρεπτό, με βάση την νομολογία, έχουμε δώσει την δέουσα βαρύτητα στις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιαίτερα στο γεγονός ότι είναι ο προστάτης της οικογενείας του και η σύζυγος του είναι ασθενής, ως έχει τεθεί πιο πάνω, στο λευκό ποινικό του μητρώο και ιδιαίτερα στο θέμα της παραδοχής που δεικνύει την μετάνοια του κατηγορουμένου για τις πράξεις του. Αυτό το τελευταίο, στο μυαλό μας έχει ιδιαίτερη σημασία, ακριβώς γιατί καταδεικνύει ότι διά της παραδοχής του ο κατηγορούμενος έχει αντιληφθεί το λάθος του, έχει μεταμεληθεί για αυτό, ζητώντας ουσιαστική και πραγματική συγνώμη από το Δικαστήριο. Κρίνουμε ως αρμόζουσα και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 8 ετών στην 2η κατηγορία. Στην 1η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 2ης κατηγορίας (βλ. Βασιλείου v. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους v. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34). Νοείται βεβαίως ότι η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 12.5.11, ημερομηνία σύλληψης του στην Γερμανία. Ως εκ της πιο πάνω ποινής που έχουμε επιβάλει, δεν τίθεται βέβαια περιθώριο εξέτασης της εισήγησης για αναστολή. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Ποινή Ναρκωτικά cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο