Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Hadi Kabirnejad, Αρ. Υπόθεσης 28569/09, 5.10.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B176 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 28569/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Hadi Kabirnejad, από το Ιράν Κατηγορούμενου ----------------------------- 5.10.11 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κ. Γαβριηλίδης Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε 3 κατηγορίες, στις οποίες αρχικά δήλωσε μη παραδοχή. Σε κάποιο στάδιο ο κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στις κατηγορίες 1 και 3, ενώ τελικά εκδικάστηκε η υπόθεση αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία, στην οποία κρίθηκε ένοχος με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 13.9.2011. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση εμφαίνονται στην εν λόγω απόφαση του Δικαστηρίου. Για τον σκοπό επιβολής ποινής κρίνεται σκόπιμο να αναφέρω ότι στις 6.12.2009, κατόπιν έρευνας του διαμερίσματος του κατηγορούμενου, βρέθηκε στην κατοχή του, στο ερμάρι του υπνοδωματίου του, η επίδικη ποσότητα ναρκωτικών, και συγκεκριμένα 15,6247 γραμμάρια όπιο, εν γνώσει του ότι η κατοχή αυτής ήταν παράνομη και με σκοπό την προμήθεια αυτής σε άλλα πρόσωπα. Συγκεκριμένα, όλες οι ανευρεθείσες συσκευασίες αποτελούνταν από τεμάχιο από διαφανές πλαστικό σακούλι κλειστό διά καψίματος. Οι πρώτες δύο ανευρεθείσες συσκευασίες περιείχαν ποσότητα 4,6787 και 4,7943 γραμμαρίων, ενώ οι υπόλοιπες 7 περιείχαν ποσότητα 0,9447, 0,9553, 0,7748, 0,8877, 0,8542, 0,8836 και 0,8541 γραμμαρίων αντίστοιχα. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «It' s mine». Ο κατηγορούμενος κλήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, όπου προέβη σε θεληματική κατάθεση, στην οποία παραδέχεται μεταξύ άλλων ότι στις 5.12.2009 χρησιμοποίησε όπιο. Ακολούθως ο κατηγορούμενος συνελήφθη και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Ok». Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρχικά υιοθέτησε το περιεχόμενο του Γραφείου Ευημερίας, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από το Ιράν και είναι 30 ετών. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικο οικονομικής κατάστασης. Σε ηλικία 11 ετών έχασε τον πατέρα του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κατά το οποίο ήταν παρών και ο ίδιος και τραυματίστηκε σοβαρά. Μεγάλωσε με τη μητέρα του και τα δύο αδέλφια του. Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας είναι πολύ καλές. Ο κατηγορούμενος, μετά την ολοκλήρωση της σχολικής του φοίτησης, φοίτησε σε Πανεπιστήμιο της χώρας του όπου απέκτησε πτυχίο ως ηλεκτρολόγος μηχανικός. Δεν υπηρέτησε στην εθνική φρουρά της χώρας του λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε από το δυστύχημα με τον πατέρα του. Το 2004 πήγε στο Ντουπάι για εργασία και παρέμεινε εκεί για δύο χρόνια. Το 2007 έφθασε στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων. Εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό και εργαζόταν περιστασιακά ως εργάτης σε διάφορες εργασίες. Παράλληλη υπέβαλε αίτηση ως πολιτικός πρόσφυγας, στην οποία ακόμα δεν έλαβε απάντηση. Το 2008 ο κατηγορούμενος τέλεσε γάμο με συμπατριώτισσα του. Μετά πάροδο 7 μηνών, χώρισαν και η πρώην σύζυγος του επέστρεψε στη χώρα της. Μετά την άφιξη του στην Κύπρο ο κατηγορούμενος άρχισε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, την οποία διέκοψε πριν από δύο χρόνια. Παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Επιθυμία του είναι όπως, μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης, παραμείνει στην Κύπρο. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου είπε επίσης ότι αυτή η υπόθεση αποτελεί τη μοναδική παραβατική συμπεριφορά του κατηγορούμενου, καθότι ο ίδιος ήταν χρήστης ναρκωτικών κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, γεγονός που τον οδήγησε στην αξιόποινη συμπεριφορά του λόγω της εξάρτησης του. Ο κ. Γαβριηλίδης αναφέρθηκε στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, στον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων και στην πλήρη απεξάρτηση του πλέον. Ήταν η εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης, συντρέχουν λόγοι για την αναστολή έκτισης αυτής, και συγκεκριμένα η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου από τη διάπραξη των αδικημάτων, η επίδικη ποσότητα των ναρκωτικών και η απεξάρτηση του. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα και απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με έντονο το στοιχείο της αποτροπής, κυρίως εν όψει της έξαρσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην κατοχή και προμήθεια ναρκωτικών στο τόπο μας με τις καταστροφικές συνέπειες χρήσης αυτών, κυρίως από νεαρά άτομα. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 A.Α.Δ.377, το οποίο δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων αδικημάτων, στο στάδιο της ποινής: «Αναμφίβολα η ηρωίνη αποτελεί ένα από τα πιο σκληρά ναρκωτικά και οι δυσμενείς προεκτάσεις που μπορεί να επιφέρει η χρήση της οδήγησαν στην κατάταξη της στην κατηγορία «Α» και τόσο η κατοχή της όσο και η κατοχή της με σκοπό την προμήθεια της τιμωρείται με αυστηρότατες ποινές. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει κατ' επανάληψη την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών, σε μια προσπάθεια μείωσης της διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Σε αρκετές δε αποφάσεις έχει τονισθεί ότι οι επιβαλλόμενες ποινές θα πρέπει να καταστούν αυστηρότερες για να επενεργούν αποτρεπτικά στο είδος αυτό των αδικημάτων τα οποία κλονίζουν τα υγιή θεμέλια της κοινωνίας. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός κατοχής των ναρκωτικών είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό του είδους και του ύψους της ποινής. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε εκείνες τις περιπτώσεις στις οποίες η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας και/ή διάθεσης τους σε τρίτα πρόσωπα. (Βλ. Esper v. Δημοκρατίας
(1972)2 Α.Α.Δ.73, Hassan ν. Δημοκρατίας
(1971)2 Α.Α.Δ.210, Moussa v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ.320). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Σημειώνουμε ότι στην υπόθεση Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.711, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 237 γραμμαρίων ηρωίνης επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.467, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 587, 3421 γραμμαρίων κοκαϊνης επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 χρόνων και στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.239, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ηρωϊνης βάρους 247,183 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 χρόνων. Πρόσφατα στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 A.A.Δ.297, ποινή 6 χρόνων φυλάκισης η οποία επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο για κατοχή με σκοπό προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαϊνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 9 χρόνων.» Στην υπόθεση Πέτρος Τρύφωνος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 202/2008, ημερ. 19.3.2008, τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η χρήση ναρκωτικών ξαπλώνεται στη χώρα μας με γοργό ρυθμό επηρεάζοντας άμεσα και πολλές φορές καταλυτικά, όχι μόνο τη ζωή του χρήση, της οικογένειας του αλλά ταυτοχρόνως φθείρει και τον ιστό της κοινωνίας. Βλ. Ποινική Εφεση 52/07, Beyki v. Αστυνομίας, ημερ. 23.1.2008. Η πολιτεία οφείλει να εφαρμόζει μηχανισμούς προστασίας και ευρύτερης βοήθειας προς τους χρήστες ναρκωτικών. ................... Κάτω από αυτά τα δεδομένα, τα Δικαστήρια είναι επιφορτισμένα με την υποχρέωση επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην χαλιναγώγηση του παρατηρούμενου φαινομένου της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων, ειδικότερα..» Μια θεώρηση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου καταδεικνύει ότι αδικήματα που αφορούν ναρκωτικά τάξεως «Α», και ειδικότερα όταν ενέχουν το στοιχείο της εμπορίας αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη αυστηρότητα και επισύρουν ποινές φυλάκισης, η διάρκεια της οποίας κυμαίνεται ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και την επίδικη ποσότητα. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στις υποθέσεις Chebab v. Republic
(1986)2 C.L.R.197, Marco v. Republic
(1987)2 C.L.R.188, Chaer v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ.585, Afroughi v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ.174, Μοrtimer v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.22, Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Ποινική Εφεση αρ.24/06, ημερ. 11.9.2006 και Mahrad Mohamad Reza Beyki v. Αστυνομίας Ποινική Εφεση αρ. 52/2007, ημερ. 23.1.2008, οι οποίες αφορούν κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', κοκαϊνης, ηρωϊνης, οπίου και χαπιών ecstasy, και στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης που αρχίζουν από 6 μήνες για τη χρήση και 3 χρόνια για την κατοχή. Τέλος, η πιο πρόσφατη υπόθεση Νίκη Τσιάκκα κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 42/2010 και 43/2010, ημερ. 14.7.2011, κάνει παραπομπή σε υποθέσεις που αφορούν μικρή ποσότητα και ακολούθως μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως 'Α', καταδεικνύοντας ότι η μικρή ποσότητα από μόνη της δεν είναι κατ' ανάγκη καθοριστικής σημασίας κατά την επιβολή ποινής. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: « .σε υποθέσεις στις οποίες η ποσότητα των ναρκωτικών ήταν όντως μικρή (0.703 γρ. ηρωίνης στη Γλυκερίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 18, 9.9 γρ. κοκαίνης στην Hijari v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 99 και 12.266 γρ. ηρωίνης στην Jokarbnozorgi v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 726), αλλά και σε υποθέσεις όπου η ποσότητα ήταν εμφανώς μεγαλύτερη (587.3412 γρ. κοκαίνης στην Sikaf v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 467, 247, 183 γρ. ηρωίνης στην El Kara v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 230 και 391,25 γρ. ηρωίνης στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377). Να προστεθεί βέβαια ότι η νομολογία έχει καθορίσει ότι αν και το γεγονός της μικρής ποσότητας ναρκωτικών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, αυτό από μόνο του δεν έχει αναγκαστικά και αποφασιστική σημασία. (Σελλής ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 215 και Τρύφωνος ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 197, η οποία αφορούσε κατοχή 0,1866 γρ. ηρωίνης). Είναι πρόδηλο στην προκειμένη περίπτωση ότι ο κατηγορούμενος όχι μόνο ήταν χρήστης ναρκωτικών κατά τη χρονική περίοδο διάπραξης των αδικημάτων αλλά ταυτόχρονα δεν δίστασε να κατέχει την επίδικη ποσότητα με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Έστω και με τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος έχει από τότε παραμείνει εκτός ναρκωτικών, θεωρώ ότι το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την εμπορία δεν μπορεί να παραγνωριστεί ή να εντάξει την υπόθεση σε εκείνες που αφορούν ένα χρήστη όπου ελλείπει παντελώς το στοιχείο της εμπορίας και επομένως χρήζει διαφορετικής αντιμετώπισης από το Δικαστήριο από την επιβολή σε αυτόν ποινή φυλάκισης. Ακόμα λαμβάνω υπόψη το είδος και την επίδικη ποσότητα των ναρκωτικών που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Επίσης λαμβάνω υπόψη τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων και το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από τη διάπραξη τους μέχρι το στάδιο που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στον κατηγορούμενο, παρόλο που δεν μου διαφεύγει ότι ο κατηγορούμενος αρχικά δήλωσε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες, ενώ παρέμεινε στη μη παραδοχή του στη δεύτερη κατηγορία και έτσι η υπόθεση εκδικάστηκε σε σχέση με αυτή. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη την παραδοχή του στις κατηγορίες 1 και 3, έστω και σε καθυστερημένο στάδιο, το λευκό ποινικό μητρώο του και τις προσωπικές του συνθήκες, όπως αυτές περιέχονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και εκτίθενται πιο πάνω. Ειδικότερα, λαμβάνω υπόψη ότι ο κατηγορούμενος έχασε πολύ πρόωρα τον πατέρα του σε δυστύχημα στο οποίο τραυματίστηκε και ο ίδιος, μεγάλωσε με τη μητέρα του, ενώ κατέληξε στην Κύπρο αναζητώντας εργασία και πολιτικό άσυλο, και τυγχάνει ψυχιατρικής παρακολούθησης και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα, και με κύριο γνώμονα την σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος και έντονο το στοιχείο της αποτροπής σε αδικήματα εμπορίας ναρκωτικών, καταλήγω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται πιο πάνω δεν είναι ικανοί να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής, θα αντανακλούνται όμως στην έκταση αυτής. Ως εκ τούτου, στον κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης για αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3
(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου
(2003)2 Α.Α.Δ. 21 , στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3
(2)του τροποποιητικού Νόμου 186 (Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων ή οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που του έχει επιβληθεί. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης θα αρχίζει από τις 13.9.2011. (Υπ.) ........... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Ποινή Αναφορά: Ναρκωτικά cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο