Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Nikolay Harizanov, Αρ. Υπόθεσης 7092/11, 7.10.11

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Nikolay Harizanov, Αρ. Υπόθεσης 7092/11, 7.10.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B178 ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 7092/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Nikolay Harizanov, από τη Βουλγαρία Κατηγορούμενου -------------------------------- 7.10.11 Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κ. Καραϊσκος Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 156 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της πλαστογραφίας τραπεζικών πιστωτικών καρτών, της κυκλοφορίας των εν λόγω πλαστών εγγράφων, της απόπειρας κλοπής, της κλοπής, της λήψης γνώσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς δικαίωμα και της συγκάλυψης. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, και στο στάδιο της κατάθεσης του αστ. 3498 Φώτη Οντέτση, του ΤΑΕ Λεμεσού, Μ.Κ.1, όταν ο εν λόγω μάρτυρας επιχείρησε να καταθέσει την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο, ο συνήγορος υπεράσπισης έφερε ένσταση στην κατάθεση του για τους ακόλουθους λόγους. Μεταξύ των ημερομηνιών 8 - 9 Μαίου 2011, όταν ο κατηγορούμενος ανακόπηκε σε περιοχή της Λεμεσού, συνελήφθη παράνομα καθότι δεν προέβαινε σε οποιαδήποτε αξιόποινη ενέργεια, ούτε συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, ούτε και για αυτόφωρο αδίκημα. Επομένως τόσο η σύλληψη όσο και η έρευνα που έγιναν στον κατηγορούμενο είναι παράνομες. Επίσης, η κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο, στον βαθμό που περιέχει ομολογίες, λήφθηκε κατόπιν κακοποίησης του. Συγκεκριμένα, ο κ. Καραίσκος εισηγήθηκε ότι όταν ο κατηγορούμενος συνελήφθη, του τοποθετήθηκαν χειροπέδες στο πίσω μέρος του ποδιού, και ακολούθως μεταφέρθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού φέροντας τις χειροπέδες. Οι αστυνομικοί εκεί τον έβαλαν να καθίσει σε μία καρέκλα με τα χέρια δεμένα πίσω με χειροπέδες, του σήκωσαν τα πόδια και ενώ του κρατούσαν τα πόδια γυμνά στο κενό, του κτυπούσαν με ρόπαλα στα πέλματα και το κάτω μέρος των ποδιών του, ενώ άλλοι αστυνομικοί τον κτυπούσαν με γροθιές και τα πόδια τους στον κορμό, το στομάχι και την περιοχή των νεφρών. Οι αστυνομικοί που κτύπησαν τον κατηγορούμενο ήταν γύρω στα 5 άτομα, ο Μ.Κ.1 δεν τον κτύπησε όμως ήταν παρών την ώρα της κακοποίησης του, και παρούσα ακόμα ήταν και η μεταφράστρια. Εν όψει αυτής της εισήγησης της υπεράσπισης, το Δικαστήριο διέταξε τη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι η ίδια ένσταση αφορά και την απάντηση του κατηγορούμενου κατά την σύλληψη του από τον Μ.Κ.1 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, πριν τη λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης, ότι δηλαδή αυτή είναι προιόν της κακοποίησης του κατηγορούμενου. Έτσι και η δεκτότητα του εντάλματος σύλληψης και της απάντησης που έδωσε ο κατηγορούμενος θα αποφασιστεί στο πλαίσιο της δίκης εντός δίκης. Ο πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή στη δίκη εντός δίκης ήταν ο αστ. 3498 Φώτης Οντέτσης. Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε την κατάθεση του ως μέρος της κύριας εξέτασης του, Τεκμήριο 3, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα. Ο Μ.Κ.1 είναι απεσπασμένος στο Γραφείο Διερεύνησης Οικονομικού Εγκλήματος του ΤΑΕ Λεμεσού. Στις 9.5.2011 και ώρα 01.00 κλήθηκε από τον Υπαστυνόμο Σωτηριάδη να μεταβεί στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού και να αναλάβει καθήκον για διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης που αφορούσε τα προαναφερόμενα αδικήματα. Στις 03.10 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, με τη βοήθεια της διερμηνέα Μαρίας Γεωργίου, ο Μ.Κ.1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο. Ο όρκος που συνόδευε το ένταλμα σύλληψης και συντάχθηκε από τον μάρτυρα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 και το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου δυνάμει του οποίου αυτός συνελήφθηκε κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Μεταξύ των ωρών 03.30 - 05.45, στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, με τη βοήθεια της διερμηνέα, ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Η εν λόγω κατάθεση του κατηγορούμενου στη μητρική του γλώσσα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και η πιστή μετάφραση αυτής στα Ελληνικά ως Τεκμήριο
2. Ακολούθως ο Μ.Κ.1 ασχολήθηκε με τη λήψη τεκμηρίων και την παράδοση κάποιων εξ αυτών στον κατηγορούμενο, τη λήψη καταθέσεων και τη διενέργεια διαφόρων άλλων εξετάσεων. Ο Μ.Κ.1 περιέγραψε τα γεγονότα της νύκτας εκείνης ως ακολούθως. Όταν πήγε στα γραφεία του ΤΑΕ, για πρώτη φορά είδε τον κατηγορούμενο στο γραφείο παραπόνων, και αυτός ήταν «μια χαρά». Ο κατηγορούμενος φορούσε χειροπέδες επειδή ήταν υπό σύλληψη, και αυτές ήταν πίσω συμφώνα με τις αστυνομικές οδηγίες. Εκεί ήταν ο υπεύθυνος κ. Σωτηριάδης και ο αστ. 3990 Ζωνάκης Γεωργίου ο οποίος είχε συλλάβει τον κατηγορούμενο, καθώς επίσης κάποιοι άλλοι συνάδελφοι. Αφού ενημερώθηκε από τον αστ. 3990 ότι ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε να κατέχει και να κάνει χρήση πλαστών πιστωτικών καρτών, ο Μ.Κ.1 πήρε τον κατηγορούμενο στο γραφείο του. Εν τω μεταξύ είχε λάβει οδηγίες από τον υπεύθυνο κ Σωτηριάδη και ο Μ.Κ.1 συνέταξε τον όρκο και το ένταλμα σύλληψης, Τεκμήρια 4 και 5, και άλλος συνάδελφος ανέλαβε την αίτηση για έκδοση του εντάλματος σύλληψης από το Δικαστήριο. Στις 03.10 ο Μ.Κ.1 εκτέλεσε το ένταλμα σύλληψης και συνέλαβε τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια της διερμηνέα. Ο Μ.Κ.1 ενημέρωσε τη διερμηνέα για τη φύση της υπόθεσης, και μάλιστα διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος κούτσαινε ελαφρώς και τον ρώτησε μέσω της διερμηνέα τι είχε, και αυτός είπε ότι δεν είχε κάτι και ότι είναι εντάξει. Η πόρτα του γραφείου του μάρτυρα ήταν ανοικτή, αλλά δεν υπήρχαν άλλα άτομα μέσα. Ακολούθως ο Μ.Κ.1, με τη βοήθεια της διερμηνέα, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματα του και αυτός υπέγραψε το έντυπο στα Βουλγάρικα, χωρίς να ασκήσει οποιοδήποτε δικαίωμα του ούτε ήθελε να επικοινωνήσει με δικηγόρο. Τα έντυπο «Δικαιώματα προσώπων που τελούν υπό σύλληψη, Ν. 163(Ι)/2008, επικοινωνία με δικηγόρο και συγγενείς» στα Ελληνικά κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 και η μετάφραση του εν λόγω εντύπου στα Βουλγάρικα, που φέρει την υπογραφή του κατηγορούμενου, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Στο διάστημα από την σύλληψη του κατηγορούμενου μέχρι την έναρξη της λήψης της κατάθεσης του πέρασαν περίπου 20 λεπτά. Κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα, ο κατηγορούμενος δεν εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο. Κατά τη διάρκεια της λήψης της κατάθεσης του κατηγορούμενου, αυτός πήγε δύο φορές στην τουαλέτα και ζήτησε κάτι να φάει, και ο Μ.Κ.1 του πρόσφερε μπισκότα και γάλα που είχε στο γραφείο του. Η διαδικασία λήψης της κατάθεσης του κατηγορούμενου γινόταν ως ακολούθως. Ο Μ.Κ.1 κατέγραφε και υπέβαλλε ερωτήσεις στον κατηγορούμενο μέσω της διερμηνέα, η οποία τις κατέγραφε, ακολούθως αυτή τις μετάφραζε στον κατηγορούμενο, ο κατηγορούμενος απαντούσε, η διερμηνέας κατέγραφε και μετάφραζε την απάντηση του και ο Μ.Κ.1 κατέγραφε την απάντηση στα Ελληνικά. Ο κατηγορούμενος δεν έφερε οποιαδήποτε αντίρρηση κατά τη διάρκεια της λήψης της κατάθεσης του και μάλιστα συμφώνησε με όσα αναγράφονται σε αυτή και την υπέγραψε. Ο Μ.Κ. 1 πρόσθεσε ότι αργότερα ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει δείγματα γραφής για τη διενέργεια γραφολογικών εξετάσεων επί των πλαστών πιστωτικών καρτών, όμως δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο για σχετικό διάταγμα, καθότι και πάλι λογικά ο κατηγορούμενος δεν θα έδινε. Ο Μ.Κ.1 πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια λήψης της κατάθεσης του κατηγορούμενου, εισήλθε στο γραφείο ο κ. Σωτηριάδης, συνομίλησε με τον μάρτυρα και έφυγε. Στις 9.5.2011 ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για αίτηση διατάγματος προσωποκράτησης του από άλλο συνάδελφο, όμως δεν υποβλήθηκε κανένα παράπονο εκ μέρους του κατηγορούμενου. Εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης του κατηγορούμενου για 8 μέρες. Ο Μ.Κ.1 είχε επικοινωνία με τον δικηγόρο του κατηγορούμενου 2 - 3 μέρες μετά τη λήψη της κατάθεσης του, και πάλι δεν υποβλήθηκε οποιοδήποτε παράπονο εκ μέρους του κατηγορούμενου από τον δικηγόρο του. Κατόπιν έρευνας του Μ.Κ.1, αυτός εξασφάλισε και κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του Ατομικού Δελτίου Κρατουμένου, Τεκμήριο 8, στο οποίο αναφέρεται ότι κατά την κράτηση του στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού, στις 9.5.2011 και ώρα 00.23, ο κατηγορούμενος κούτσαινε λίγο στο δεξιό πόδι και όπως ανέφερε ο ίδιος, τραυματίστηκε λόγω πτώσης από μοτοσικλέτα, φέρει ελαφρύ κοκκίνισμα στο πόδι, αλλά δεν ζήτησε ιατρική περίθαλψη. Ο κατηγορούμενος δεν δήλωσε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Επίσης ο Μ.Κ.1 εξασφάλισε και κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του εντύπου «Καταχωρήσεις επισκέψεων κρατούμενου σε κρατικό νοσοκομείο» Τεκμήριο 9, στο οποίο αναγράφεται ότι ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο στις 10.5.2011 και ώρα 10.20, μέχρι τις 01.00, λόγω κρίσης πανικού και συνεστήθη όπως τύχει ιατρικής εξέτασης και ψυχιατρικής εκτίμησης στις 11.5.2011 το πρωί. Το πρωί της 11.5.2011 και ώρα 10.00 εξετάστηκε από τον Δρα Αργύρη Αργυρίου, ψυχίατρο, λόγω αγχωδών εκδηλώσεων και αυτός διαπίστωσε διαταραχή. Επίσης ο Μ.Κ.1 κατέθεσε την κατάθεση της διερμηνέα, ημερ. 16.5.2011, Τεκμήριο
4. Ακόμα, ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως τεκμήρια για αναγνώριση αντίγραφα του ημερολογίου σταθμού και έντυπο από ηλεκτρονικό υπολογιστή του σταθμού όπου κρατείτο ο κατηγορούμενος. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν κατέγραψε στην κατάθεση του κατηγορούμενου ότι αυτή διακόπηκε για να πάει τουαλέτα ο κατηγορούμενος, επειδή ήταν πολύ σύντομη η διακοπή. Ως ανακριτής της υπόθεσης, πληροφορήθηκε ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθη κατόπιν συντονισμένης επιχείρησης με την εταιρεία JCC λόγω του ότι τις δύο προηγούμενες νύκτες έγινε χρήση πλαστών πιστωτικών καρτών. Την επίδικη νύκτα υπήρχε περίπολο της αστυνομίας στην περιοχή και όταν ο κατηγορούμενος πήγε στην αυτόματη ταμειακή μηχανή και έκανε χρήση πλαστής πιστωτικής κάρτας, η JCC ενημέρωσε ταυτόχρονα την αστυνομία και έγινε η σύλληψη του κατηγορούμενου. Με αυτά τα δεδομένα ο Μ.Κ. 1 ισχυρίστηκε ότι η σύλληψη του κατηγορούμενου έγινε για αυτόφωρο αδίκημα, και αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η σύλληψη του κατηγορούμενου έγινε καθ΄ ον χρόνο αυτός δεν διέπραττε αδίκημα. Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε επίσης την εκδοχή της υπεράσπισης σε σχέση με τις συνθήκες κακοποίησης και κατά συνέπεια λήψης της κατάθεσης από τον κατηγορούμενο, επισημαίνοντας ότι όλα έγιναν κανονικά και μάλιστα εξέφρασε την απορία του γιατί τέτοιος ισχυρισμός να προβληθεί 2 μήνες μετά την σύλληψη του. Η επόμενη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η διερμηνέας Μαρία Γεωργίου, η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της, Τεκμήριο 10, στην οποία αναφέρει ότι εκτελούσε χρέη διερμηνέα στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, με μία διόρθωση στην ώρα που αναγράφεται σε αυτή. Η Μ.Κ.2 αναγνώρισε τις καταθέσεις του κατηγορούμενου, Τεκμήρια 1 και 2, και επανέλαβε τη διαδικασία λήψης αυτών όπως την περιέγραψε ο Μ.Κ.
5. Η ίδια πήγε στα γραφεία του ΤΑΕ γύρω στις 01.00 όπου βρήκε τον κατηγορούμενο σε ένα δωμάτιο μαζί με τον κ. Σωτηριάδη και τον αστ. Ζωνάκη Γεωργίου και 2 - 3 άλλους αστυνομικούς. Ο κατηγορούμενος καθόταν μπροστά από το γραφείο, ήταν σε καλή κατάσταση, ήσυχος και σκεπτικός, και φορούσε παπούτσια και κάλτσες. Ακολούθως ήρθε ο Μ.Κ.1, ενημέρωσε τη μάρτυρα για την υπόθεση, πήγε στο γραφείο του γιατί ήθελε να μιλήσει με την JCC, και μετά από λίγη ώρα φώναξε τη μάρτυρα και τον κατηγορούμενο να πάνε στο γραφείο του. Οι δύο τελευταίοι πήγαν στο γραφείο του μαζί με τον κ. Γεωργίου. Στο γραφείο του Μ.Κ.1 η Μ.Κ.2 καθόταν μπροστά από ένα γραφείο, ο κατηγορούμενος καθόταν απέναντι σε καρέκλα με τις χειροπέδες πίσω, και ο Μ.Κ.1 μπροστά σε άλλο γραφείο. Η Μ.Κ.2 επεξήγησε την όλη διαδικασία από την σύλληψη του κατηγορούμενου μέχρι και την ολοκλήρωση της κατάθεσης του όπως την είχε περιγράψει στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.
6. Αναγνώρισε την παράγραφο που ο ίδιος ο κατηγορούμενος έγραψε στο τέλος της κατάθεσης του και μάλιστα υπέγραψε χωρίς να εκφράσει οποιοδήποτε παράπονο. Η Μ.Κ.2 αναφέρθηκε ακόμα και στην ερώτηση του Μ.Κ.1 προς τον κατηγορούμενο γιατί κούτσαινε και αυτός απάντησε ότι προέρχεται από τροχαίο και ότι είναι μια χαρά. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.2 είπε ότι βρισκόταν συνεχώς με τον κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ, και επέμενε ότι ο κατηγορούμενος φορούσε παπούτσια και όχι παντόφλες, όπως ήταν η εισήγηση της υπεράσπισης. Επίσης η Μ.Κ.2 αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος κακοποιήθηκε και ότι έδωσε την κατάθεση του λόγω του ότι ήταν φοβισμένος συνεπεία της κακοποίησης που υπέστη. Ακόμα η Μ.Κ.2 αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η ίδια είπε στον κατηγορούμενο πριν τη λήψη της κατάθεσης του ότι είναι προς το συμφέρον του να μιλήσει για να μην τον ξανακτυπήσουν. Τέλος, η Μ.Κ.2 αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι η μαρτυρία της έχει σκοπό να εξυπηρετήσει και βοηθήσει την αστυνομία. Ο Λοχ.2982 Νίκος Γιάννακας ήταν ο επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Μ.Κ.3 είναι υπεύθυνος αλλαγής στα κρατητήρια και αναγνώρισε και επεξήγησε τα τεκμήρια για αναγνώριση που κατέθεσε ο Μ.Κ.
7. Το Τεκμήριο 11 είναι αντίγραφο της σελίδας του ημερολογίου του σταθμού για τη μεταφορά του κρατούμενου, του κατηγορούμενου, στο Νοσοκομείο, κατόπιν απαίτησης του δικηγόρου του επειδή ένιωθε δύσπνοια. Αυτό έγινε στις 10.5.2011 και ώρα 20.
8. Έτσι ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο για εξετάσεις. Αυτή είναι η καταγραφή στο Τεκμήριο
9. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου περιορίστηκε στην αναφορά σε δύσπνοια εκ μέρους του πελάτη του. Στο Τεκμήριο 12, που είναι και πάλι αντίγραφο της σελίδας του ημερολογίου του σταθμού για τη μεταφορά του κρατούμενου, του κατηγορούμενου, αναφέρεται ότι στις 10.5.2011 και ώρα 01.15 ο κρατούμενος, κατηγορούμενος, επέστρεψε από το Νοσοκομείο, αφού εξετάστηκε από τον γιατρό Τρύφωνα Τρύφωνος, του έγιναν ακτινογραφίες και δεν βρέθηκε να πάσχει από οτιδήποτε. Οι καταχωρήσεις στα Τεκμήρια 11 και 12 έγιναν από τον μάρτυρα. Το Τεκμήριο 13 είναι έντυπο του ηλεκτρονικού υπολογιστή που έγινε κατά την εισαγωγή του κρατούμενου, κατηγορούμενου, στον σταθμό. Ο Μ.Κ.3 επεξήγησε ότι για κάθε κρατούμενο γίνεται καταχώρηση τόσο στο βιβλίο υποδίκων/κρατουμένων του σταθμού όσο και στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Τα στοιχεία που καταχωρήθηκαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή καταχωρούνται κατόπιν οδηγιών του Μ.Κ.3 και υπό την επίβλεψη του. Σε αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι στις 9.5.2011 και ώρα 08.00 ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στον σταθμό και κουτσαίνει στο δεξί πόδι και αφού ρωτήθηκε, ισχυρίστηκε ότι του προκλήθηκε από πέσιμο από μοτοσικλέτα. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.3 είπε ότι η καταχώρηση στο βιβλίο υποδίκων/κρατουμένων του σταθμού περιέχει λιγότερα στοιχεία από την καταχώρηση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, και δεν ενδείκνυται να αναφέρεται στο βιβλίο οποιοδήποτε πρόβλημα του κρατούμενου. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε αντίγραφο των σελίδων του βιβλίου ως Τεκμήριο 14 και αντίγραφο του εντύπου «Καταχωρήσεις επισκέψεων δικηγόρου κρατουμένου», Τεκμήριο 15, στο οποίο φαίνονται οι επισκέψεις του δικηγόρου του κατηγορούμενου στις 10.5.2011 και ώρα 20.00 και στις 19.5.2011 και ώρα 15.
10. Ο Μ.Κ.3 είπε ότι η πρώτη επίσκεψη του δικηγόρου του κατηγορούμενου έγινε με την συνοδεία διερμηνέα, της κας Μαριλένας Χατζηβαρνάβα. Ο Μ.Κ.3 αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι κατά την εν λόγω επίσκεψη ο δικηγόρος του κατηγορούμενου κάλεσε τον μάρτυρα στο δωμάτιο επισκέψεων όπου ο κατηγορούμενος του έδειξε σημάδια που κτυπήθηκε, κοκκίνισμα και μαύρισμα, λέγοντας ότι μίλησε με τον δικηγόρο και κατέγραψε όλα όσα έγιναν. Ακόμα ο Μ.Κ.3 αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι η καταχώρηση των Τεκμηρίων 11 και 12 είναι πλαστή. Ακόμα ήταν η θέση του κ. Καραίσκου ότι το παράπονο γράφηκε εν μέρει, καθότι η δύσπνοια προήλθε από τα κτυπήματα, και η αναφορά στα κτυπήματα παραλείπεται. Ο Μ.Κ3 επέμενε ότι δεν έγινε οποιοδήποτε παράπονο για κακοποίηση είτε από τον κρατούμενο είτε από τον δικηγόρο του. Τέλος, ο Μ.Κ.3 είπε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει να χειρίζεται το σύστημα του ηλεκτρονικού υπολογιστή και ότι αυτό δεν δέχεται επεμβάσεις ή αλλοιώσεις. Όταν γίνεται μία καταχώρηση, ο αστυνομικός που την κάνει λέει προφορικά στον μάρτυρα το περιεχόμενο της καταχώρησης και αφού ο μάρτυρας συμφωνεί, κλείνει η καταχώρηση και όταν ο μάρτυρας το ζητήσει, εκτυπώνεται η καταχώρηση. Ο αστ. 3990 Ζωνάκης Γεωργίου, του ΤΑΕ Λεμεσού, ήταν ο τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Μ.Κ.4 υιοθέτησε με την σειρά του την κατάθεση του, Τεκμήριο 16, ημερ. 9.5.
11. Σε αυτή αναφέρει ότι στις 9.5.2011 και ώρα 23.30 μετέβη μαζί με άλλους αστυνομικούς στη Λεωφόρο Μακαρίου παρά τα φώτα τροχαίας Αριέλ για ειδικό καθήκον κατόπιν πληροφορίας ότι θα γινόταν ανάληψη χρημάτων από την ταμειακή μηχανή της Λαικής Τράπεζας με τη χρήση πλαστών καρτών. Η ώρα 00.23 ο Μ.Κ.4 έλαβε τηλεφώνημα από τον Κωνσταντίνο Αδάμου, υπάλληλο της JCC, ότι την ίδια ώρα γινόταν απόπειρα ανάληψης χρημάτων με τη χρήση πλαστής πιστωτικής κάρτας της Λαικής Τράπεζας στη Λεωφόρο Μακαρίου. Ο Μ.Κ.4 πλησίασε μαζί με άλλο αστυνομικό το πρόσωπο που βρισκόταν εκείνη την ώρα στην ταμειακή μηχανή το οποίο φορούσε στο κεφάλι τζόκει χρώματος μαύρου με χρυσό. Αφού ο Μ.Κ.4 του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, του ζήτησε στα Αγγλικά τα στοιχεία του. Αυτό ανέφερε ότι ονομάζεται Nikolay Harizanov από τη Βουλγαρία και του υπέδειξε το Βουλγάρικο δελτίο ταυτότητας του. Σε σωματική έρευνα που του έγινε, ο Μ.Κ.4 βρήκε στην κατοχή του ένα πορτοφόλι στο οποίο υπήρχαν μεταξύ άλλων πιστωτικές κάρτες και χρήματα. Η ώρα 00.28 ο Μ.Κ.4 τον συνέλαβε για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής πλαστών πιστωτικών καρτών και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο στα Αγγλικά, δεν έδωσε απάντηση. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.4 μετέφερε τον κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, και η ώρα 02.00 παρέδωσε τα τεκμήρια στον Μ.Κ.1 που ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Ο Μ.Κ. 4 πρόσθεσε ότι η όλη διαδικασία από την ώρα που είδε τον κατηγορούμενο στην περιοχή μέχρι την έφοδο του διήρκησε 3 - 4 λεπτά. Εξ όσον θυμόταν, ο κατηγορούμενος πλησίασε την ταμειακή μηχανή από χωράφι που ήταν απέναντι από τα φώτα της Λεωφόρου Μακαρίου και πρόσεξε ότι δεν περπατούσε καλά και φορούσε παντόφλες. Ο Μ.Κ.4 μαζί με τον αστ. 2129 και ακόμα ένα συνάδελφο του μετέφεραν τον κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ, και παρέμειναν στο γραφείο παραπόνων όπου ήταν εκεί ο Υπαστυνόμος Νικολάου και άλλοι αστυνομικοί. Πριν φθάσουν στα γραφεία του ΤΑΕ, ο Μ.Κ.4 ενημέρωσε τους συναδέλφους του για να ειδοποιήσουν διερμηνέα, η οποία έφθασε λίγο μετά την άφιξη τους στον σταθμό. Εκεί στα γραφεία του ΤΑΕ, ο κατηγορούμενος δεν εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο στη διερμηνέα. Αφού πέρασε πάνω από μία ώρα, έφθασε ο Μ.Κ.1 τον οποίο ο μάρτυρας ενημέρωσε για την σύλληψη του κατηγορούμενου, και ο Μ.Κ.1 παρέλαβε τον κατηγορούμενο και τον οδήγησε στο γραφείο του. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.4 επανέλαβε ότι όταν έλαβε το τηλεφώνημα από τον Κωνσταντίνο Αδάμου, ο ίδιος βρισκόταν ακριβώς απέναντι από την εν λόγω τράπεζα που τέθηκε υπό παρακολούθηση μαζί με άλλους συναδέλφους του ΤΑΕ και του κλιμακίου πληροφοριών. Ο λόγος που η συγκεκριμένη αυτόματη ταμειακή μηχανή τέθηκε υπό παρακολούθηση ήταν η ενημέρωση από την JCC ότι γίνονταν επανειλημμένα προσπάθειες, απόπειρες απόσπασης χρημάτων από την εν λόγω μηχανή με πλαστές κάρτες. Το επίδικο βράδυ ο Μ.Κ.4 έλαβε τηλεφώνημα ότι εκείνη την στιγμή γινόταν απόπειρα εξασφάλισης χρημάτων από την εν λόγω αυτόματη ταμειακή μηχανή, και εφόσον δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο πλησίον της μηχανής να επεξεργάζεται αυτή πλην του κατηγορούμενου, ο Μ.Κ.4 τον ανέκοψε και ερεύνησε, καθότι είχε εύλογη υποψία ότι κατείχε πλαστές πιστωτικές κάρτες. Την στιγμή της ανακοπής του, ο κατηγορούμενος γύριζε να φύγει και έβαζε πίσω την κάρτα στο πορτοφόλι του. Ο Μ.Κ.4 αρνήθηκε την υποβολή της υπεράσπισης ότι δεν είχε εξουσία να συλλάβει τον κατηγορούμενο για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής πλαστών πιστωτικών καρτών, λέγοντας ότι είχε καθόλα νόμιμη εξουσία να το πράξει. Ο Μ.Κ.4 οδήγησε τον κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ, μαζί με τον αστ. 2129, και με την συνοδεία ακόμα ενός αυτοκινήτου με συναδέλφους του ΓΣΠ, και εκεί ήταν ο υπεύθυνος αλλαγής Υπαστυνόμος Μιχάλης Νικολάου, ο Παναγιώτης Κωνσταντίνου και άλλοι συνάδελφοι. Ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον Μ.Κ.4 ότι εκεί στα γραφεία του ΤΑΕ, ο κατηγορούμενος κτυπήθηκε σε διάφορα μέρη του σώματος του και ειδικά ο εν λόγω μάρτυρας τον πίεζε και κτυπούσε με τα γόνατα στα πόδια του, το σώμα και τον κορμό. Ακόμα ήταν η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ενώ ο Μ.Κ.4 κρατούσε τον κατηγορούμενο, άλλοι αστυνομικοί τον κτυπούσαν με ρόπαλα στον αστράγαλο και τα πέλματα, σε μία φάση μπήκε ο Μ.Κ.1 και η διερμηνέας και οι υπόλοιποι τους είπαν να βγουν έξω. Ο Μ.Κ.4 ήταν κατηγορηματικός ότι σε καμία περίπτωση δεν έγιναν όλα αυτά και ο κατηγορούμενος ουδέποτε κτυπήθηκε. Ο κατηγορούμενος με την σειρά του είπε τα ακόλουθα στο Δικαστήριο. Τις πρωινές ώρες, ενώ περπατούσε στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λεμεσό, στον δρόμο, ήρθε μπροστά του ένας άνθρωπος με πολιτικά ρούχα, ο Μ.Κ.4, μαζί με ακόμα ένα πρόσωπο, του είπαν ότι είναι αστυνομικοί και του ζήτησαν την ταυτότητα του. Ο κατηγορούμενος τους έδωσε την ταυτότητα του, και αυτοί την πήραν, του έβαλαν χειροπέδες, του έκανα έλεγχο, πήραν το πορτοφόλι του και τον έβαλαν στο αυτοκίνητο. Στο αυτοκίνητο ήταν 4 άτομα και τον πήραν στο αστυνομικό τμήμα. Στο πρώτο γραφείο στον σταθμό, ήταν 5-6 αστυνομικοί, όλοι όσοι ήταν μάρτυρες στο πλαίσιο της δίκης εντός δίκης, τον έβαλαν να καθίσει σε μία καρέκλα με τα πόδια του μπροστά και ψηλά, του κατέβασαν τις παντόφλες που φορούσε, του έβαλαν τα πόδια του σε άλλη καρέκλα, και άρχισαν να του πιέζουν τα πόδια, και ο Μ.Κ.4 του πίεζε τα πόδια με τα γόνατα του. Τον κτυπούσαν στα νεφρά με μπουνιές, και πάλι ο Μ.Κ.4 το έκανε αυτό, ενώ 4-5 άτομα του έδιναν χαστούκια. Τον κτυπούσαν στα πόδια, τα νεφρά, την κοιλιά και τις πατούσες των ποδιών του με ρόπαλο. Σε κάποια στιγμή μπήκε ο Διοικητής με τη διερμηνέα, άρχισε να φωνάζει, μιλούσαν αλλά ο κατηγορούμενος δεν καταλάβαινε τι έλεγαν, κάτι είπαν στη διερμηνέα και αυτή βγήκε έξω από το γραφείο. Όταν η διερμηνέας μπήκε στο γραφείο, τον κτυπούσαν. Σε κάποια φάση πήγε ο Μ.Κ.1 και τον μετέφερε στο γραφείο του. Όταν μπήκε ο Μ.Κ.1 στο πρώτο γραφείο, οι αστυνομικοί κτυπούσαν τον κατηγορούμενο, αλλά αυτός δεν τον κτύπησε. Αργότερα ήρθαν στο γραφείο ο Διοικητής και η διερμηνέας. Ο κατηγορούμενος καθόταν σε μία καρέκλα με τα χέρια πίσω δεμένα με χειροπέδες, και ο υπεύθυνος άρχισε να φωνάζει και να του δίνει χαστούκια. Η διερμηνέας είπε στον κατηγορούμενο να τους πει ό, τι θέλουν να τους πει αλλιώς θα τον κτυπούσαν ως το πρωί. Άρχισαν να γράφουν και του έδωσαν να υπογράψει, και αυτός υπέγραψε επειδή φοβόταν χωρίς να γνωρίζει τι υπέγραφε. Υπέγραψε και κάθε σελίδα του Τεκμηρίου 1, επειδή του είπε η διερμηνέας να το πράξει, διαφορετικά του είπε ότι θα τον έδερναν. Ο κατηγορούμενος αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του στο Τεκμήριο 7, λέγοντας ότι και πάλι τον συμβούλευσαν να υπογράψει και ότι ήταν καλύτερα να μην ζητήσει δικηγόρο, και αυτός το έκανε επειδή φοβόταν μήπως τον κτυπούσαν και έδερναν περισσότερο. Ο κατηγορούμενος είπε ότι μιλά και καταλαβαίνει μόνο Βουλγάρικα, και δεν μιλά ούτε καταλαβαίνει Αγγλικά. Ποτέ στη ζωή του οδήγησε μοτοσικλέτα. Πρόσθεσε δε ότι δεν είχε πρόβλημα υγείας, και κούτσαινε λόγω των κτυπημάτων που δέχθηκε. Είπε στη διερμηνέα και τον Μ.Κ.1 για τα κτυπήματα του και τους έδειξε τα πόδια του και άλλα μέρη του σώματος του που είχαν σημάδια, και ο λόγος που τα υπέγραψε όλα ήταν επειδή φοβόταν. Τη δεύτερη μέρα, όταν ήταν λιγότερο φοβισμένος, ζήτησε δικηγόρο, ο οποίος τον επισκέφθηκε στα κρατητήρια μαζί με διερμηνέα, και εκεί τους έδειξε τα σημάδια στα πόδια και τους εξήγησε τι έγινε. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου ζήτησε από τον αστυνομικό να μεταφερθεί στον γιατρό και του έδειξε τα σημάδια στο σώμα και τα πόδια του. Ακολούθως τον πήραν στο Νοσοκομείο, όπου του έκαναν καρδιογράφημα, του πήραν την πίεση, του έβγαλαν ακτινογραφίες πνεύμονα, και τους έδειξε τα πόδια του αλλά ούτε εκεί του έδωσαν σημασία οι γιατροί. Παρών ήταν πάντοτε και ο αστυνομικός. Τέλος, ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν υπέγραψε τα Τεκμήρια 1 και 7 με την ελεύθερη βούληση του και το έκανε επειδή θα τον κτυπούσαν. Κατά την αντεξέταση του ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν γνωρίζει σε ποια οδό βρισκόταν όταν τον ανέκοψαν οι αστυνομικοί, οι οποίοι του είπαν «Police» και «Document», λέξεις που είναι παρόμοιες στη δική του γλώσσα και έτσι κατάλαβε ότι ήταν αστυνομικοί, αφού του έδειξαν και το σήμα τους και ότι ήθελαν την ταυτότητα του. Αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι γνώριζε Αγγλικά από το σχολείο. Ο κατηγορούμενος είπε επίσης ότι κατά την ανακοπή του, του έγινε σωματική έρευνα και συμφώνησε με τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι στην κατοχή του στο πορτοφόλι του βρέθηκαν όλα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.
12. Αμέσως μετά ο κατηγορούμενος είπε ότι όταν τον συνέλαβαν δεν του έκαναν σωματικό έλεγχο, αλλά όταν πήγαν στο γραφείο στον σταθμό, άνοιξαν το πορτοφόλι του και τα έβγαλαν όλα από μέσα. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι όταν ανακόπηκε από τον Μ.Κ.4, αυτός βρισκόταν στην αυτόματη ταμειακή μηχανή και έκανε πράξη ανάληψης χρημάτων, λέγοντας ότι ήταν 15 μέτρα μακριά από την μηχανή όταν παρουσιάστηκε ο αστυνομικός. Ο κατηγορούμενος ακολούθως είπε ότι όταν τον συνέλαβαν, τον έβαλαν στο αυτοκίνητο, του πήραν το πορτοφόλι μέσα στο αυτοκίνητο και το άνοιξαν στον σταθμό, ενώ μετά είπε ότι όταν τον συνέλαβαν, έδωσε τα πράγματα του, τον έβαλαν στο αυτοκίνητο και το άνοιξαν στον σταθμό. Ερωτηθείς ο κατηγορούμενος αν ο Μ.Κ.3 ήταν ένας από τους αστυνομικούς που ήταν στο γραφείο, όπως είπε κατά την κύρια εξέταση του, απάντησε ότι αυτός είναι ο μόνος που δεν ήταν εκεί. Ο Μ.Κ.4 τον πίεζε με τα πόδια του στα γόνατα, ενώ ταυτόχρονα ένας τον τραβούσε από τα μαλλιά, άλλος τον κτυπούσε με ρόπαλο στην πατούσα του ποδιού του και άλλος στα νεφρά. Ο Μ.Κ.4 τον κτυπούσε στα νεφρά επίσης καθώς και όπου έβρισκε. Ο κατηγορούμενος δεν θυμόταν ποιος αστυνομικός τον κτυπούσε στις πετούσες, αλλά είπε ότι τον κτύπησαν εκεί 40-50 φορές. Ακόμα τον κτυπούσαν στα νεφρά με μπουνιές όλη την ώρα. Όταν τον κτυπούσαν, αυτός φώναζε επειδή πονούσε, δεν θυμόταν αν η πόρτα του γραφείου ήταν ανοικτή, και μετά πάροδο 40-50 λεπτών, κάποιος αστυνομικός τον κρατούσε για να πάει στο γραφείο του Μ.Κ.1, επειδή δεν μπορούσε να πατήσει τα πόδια του κάτω και κούτσαινε. Στο δεύτερο δωμάτιο, ο υπεύθυνος έδινε χαστούκια στον κατηγορούμενο, στην παρουσία της διερμηνέα και του Μ.Κ.1, και η διερμηνέας του είπε να τους πει ό, τι θέλουν αλλιώς θα τον έδερναν ως το πρωί. Ο υπεύθυνος έδωσε 50-60 χαστούκια στον κατηγορούμενο και τον έδερνε ως το πρωί. Ο επόμενος μάρτυρας για την υπεράσπιση ήταν ο Γιώργος Πολεμιδιώτης, βοηθός διευθυντής του καταστήματος της Λαικής Τράπεζας, Αριέλ, και είναι προιστάμενος του τμήματος εξυπηρέτησης πελατών. Ο Μ.Υ.2 υιοθέτησε την κατάθεση του προς την αστυνομία, ημερ. 12.5.2011, Τεκμήριο 17, στην οποία αναφέρει τις συναλλαγές ανάληψης χρημάτων, επιτυχείς ή μη, με τη χρήση συγκεκριμένων πιστωτικών καρτών, που έγιναν στην αυτόματη ταμειακή μηχανή που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του κτιρίου της Τράπεζας, από τις 6.5.2011 μέχρι και τις 9.5.
13. Αντίγραφα των εν λόγω συναλλαγών παραδόθηκαν στην αστυνομία από τον μάρτυρα και αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 17, ενώ ο ίδιος αναφέρει ακόμα ότι στο εν λόγω κατάστημα υπάρχει κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης το οποίο δεν καλύπτει τον εξωτερικό χώρο όπου βρίσκεται η αυτόματη ταμειακή μηχανή, και ο ίδιος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο οι κάρτες που χρησιμοποιήθηκαν είναι πλαστές ή ποιος προέβη σε αυτές τις συναλλαγές. Κατά την κύρια εξέταση του έγινε ειδική αναφορά στην ανεπιτυχή συναλλαγή με αριθμό 0351 που φέρεται ότι έγινε στις 9.5.2011 και ώρα 00.30.
14. Στο πλαίσιο της αντεξέτασης του ο Μ.Υ.2 είπε ότι η ώρα που αναγράφεται στην κατάσταση των συναλλαγών είναι η ώρα που αναγράφεται στη μηχανή και καταγράφεται στην κατάσταση την ώρα που ο πελάτης πατά το κουμπί με την ένδειξη «enter» για να ολοκληρωθεί η πράξη. Ο ίδιος δεν είναι σε θέση να αναφέρει κατά πόσο η ώρα που αναγράφεται στη μηχανή ταυτίζεται ακριβώς με την ώρα που καταγράφει η JCC. Η τελευταία μάρτυρας για την πλευρά της υπεράσπισης ήταν η Μαριλένα Χατζηβαρνάβα. Η Μ.Υ.3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είδε μόνο μία φορά τον κατηγορούμενο στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Λεμεσού πριν από 5 μήνες περίπου, τον Μάιο. Η μάρτυρας κατάγεται από τη Βουλγαρία αλλά διαμένει στην Κύπρο γιατί είναι παντρεμένη εδώ, για 15 χρόνια, και επομένως γνωρίζει και μιλά καλά την Ελληνική γλώσσα. Κλήθηκε να πάει στον σταθμό για να μιλήσει με τον κατηγορούμενο ο οποίος είχε πρόβλημα αλλά δεν μιλούσε ούτε Ελληνικά ούτε Αγγλικά. Η Μ.Υ.3 είδε τον κατηγορούμενο στην παρουσία του δικηγόρου του και ενός αστυνομικού. Αυτός παραπονέθηκε ότι τον κτύπησαν οι αστυνομικοί και η μάρτυρας είδε τα πόδια του κάτω χαμηλά που ήταν φουσκωμένα και μαύρα. Επίσης ο κατηγορούμενος είπε ότι του είχαν τις χειροπέδες πολύ σφικτά, όμως την συγκεκριμένη ώρα δεν ήταν δεμένα με χειροπέδες, και έτσι η μάρτυρας είδε ότι στα χέρια του είχε σημάδια και ήταν μαύρα. Ο κατηγορούμενος έκλαιγε και έλεγε ότι δεν νιώθει καλά, αυτή μετάφρασε τα όσα της είχε πει ο κατηγορούμενος στον δικηγόρο του και τότε ήρθε ο αστυνομικός και η μάρτυρας είπε και σε αυτόν τι της είπε ο κατηγορούμενος. Κατά την αντεξέταση της η μάρτυρας τοποθέτησε χρονικά την συνάντηση της με τον κατηγορούμενο αρχές Μαίου, γύρω στις 5 - 6 του μήνα, καθότι μετά έφυγε για τη Βουλγαρία. Η ίδια έλαβε τηλεφώνημα από τον αδελφό του συζύγου της που ήταν αστυνομικός και φίλος του δικηγόρου του κατηγορούμενου για να πάει στον σταθμό. Όταν είδε τον κατηγορούμενο, αυτός δεν μπορούσε να περπατήσει και η μάρτυρας του είπε να καθίσει και τον ρώτησε τι έπαθε, και τότε αυτός της είπε ότι τον κτύπησαν και ότι του έδωσαν παπούτσια από τον αστυνομικό σταθμό αλλά δεν μπορούσε να τα φορέσει και εξείχε η φτέρνα του. Η μάρτυρας επανέλαβε ότι τα πόδια του κατηγορούμενου ήταν φουσκωμένα και μαύρα, ενώ μετά είπε ότι δεν είχαν πληγές, ήταν κόκκινα και φουσκωμένα. Ερωτηθείσα κατά πόσο τα πόδια του κατηγορούμενου ήταν μαύρα ή κόκκινα, αυτή είπε ότι ήταν μαύρα, κόκκινα και φουσκωμένα, και ότι ήταν λίγο μαύρα στις φτέρνες, στο εσωτερικό πλαϊνό τους. Είδε και τα πέλματα του κατηγορούμενου, τα οποία ήταν φουσκωμένα και πολύ κόκκινα. Η μάρτυρας είπε αυτά στον αστυνομικό, τον κ. Μάριο, και αυτός είπε εντάξει και ότι θα τον έπαιρναν στο Νοσοκομείο. Ο κατηγορούμενος επίσης της είπε ότι δεν αναπνέει και ότι νιώθει πίεση και άγχος. Η Μ.Υ.3 είπε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος της είπε ότι τον κτύπησαν παντού με σιδερένιο ρόπαλο, και ότι τον κτύπησαν ακόμα και όταν τον συνέλαβαν, ενώ δεν της ανέφερε ότι κτύπησε επειδή έπεσε από τη μοτόρα. Τέλος, η μάρτυρας περιέγραψε τι της είπε ο κατηγορούμενος ως ακολούθως. Όταν αυτός δεν ήθελε να δώσει κατάθεση, δεν μιλούσε Ελληνικά και Αγγλικά και δεν καταλάβαινε τι του έλεγαν, τον κτυπούσαν κάθε φορά που δεν ήθελε να μιλήσει και δεν ήξερε τι να πει, και κάθε φορά που τον ρωτούσαν κάτι τον κτυπούσαν. Τον κτύπησαν πριν δώσει την κατάθεση του και ενώ έδινε την κατάθεση του, ενώ μετά η μάρτυρας είπε ότι τον κτύπησαν πριν δώσει την κατάθεση του και μία φορά ενώ έδινε την κατάθεση του, κάθε φορά που έρχονταν για να του πάρουν κατάθεση τον κτυπούσαν και η ίδια δεν θυμόταν κατά πόσο ο κατηγορούμενος της είπε ότι τον κτύπησαν και μετά που έδωσε την κατάθεση του. Κατά την αγόρευση του ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας παρουσιάζει σοβαρές αντιφάσεις έτσι ώστε αυτή να μην μπορεί να κριθεί αξιόπιστη από το Δικαστήριο, το οποίο επίσης θα πρέπει να διατηρεί αμφιβολίες αναφορικά με τη γνησιότητα και την αλήθεια του περιεχομένου των Τεκμηρίων 8, 13 και 14, επισημαίνοντας ακόμα ότι αυτοί που τα συνέταξαν δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο για να δώσουν μαρτυρία. Ο κ. Καραϊσκος αμφισβήτησε τη νομιμότητα της σύλληψης του κατηγορούμενου, καθότι η μαρτυρία του Μ.Κ.4 αναφορικά με την ώρα της σύλληψης του έρχεται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 17, έτσι ώστε η θέση του Μ.Κ.4 για την σύλληψη του κατηγορούμενου για αυτόφωρο αδίκημα δεν ευσταθεί και η σύλληψη του κατηγορούμενου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως νόμιμη. Ήταν η τελική εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η σύλληψη του κατηγορούμενου δεν ήταν νόμιμη και η κατάθεση του ήταν προιόν κακοποίησης του, όπως περιέγραψε ο ίδιος στο Δικαστήριο κατά τη δική του μαρτυρία. Αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος ανέφερε ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.4 και του Μ.Υ.2 δεν αντικρούονται και η σύλληψη του κατηγορούμενου για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής πλαστών πιστωτικών καρτών είναι καθόλα νόμιμη. Επίσης ο κ. Αργυρού είπε ότι η όλη διαδικασία περιγράφηκε με ολοκληρωμένο τρόπο από όλους τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής, οι οποίοι έδωσαν αξιόπιστη μαρτυρία και παρουσίασαν μία συνεπή εκδοχή. Τέλος, ο κ. Αργυρού έκανε αναφορά στη μαρτυρία τόσο του κατηγορούμενου όσο και της Μ.Υ.3 για να καταδείξει ότι αυτές έχουν αντιφάσεις τόσο η καθεμία ξεχωριστά στο σύνολο της όσο και οι δύο μεταξύ τους, και κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και να κρίνει την κατάθεση του κατηγορούμενου αποδεκτή ως προιόν της ελεύθερης βούλησης του. Όταν η Κατηγορούσα Αρχή επιχειρεί να παρουσιάσει στο Δικαστήριο ως μαρτυρία μια κατάθεση κατηγορούμενου, τότε φέρει το βάρος απόδειξης ότι αυτή είναι θεληματική πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επομένως, η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει ότι η ομολογία είναι το αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του κατηγορούμενου και ότι δεν λήφθηκε κάτω από συνθήκες που επέδρασαν δυσμενώς στη βούληση του κατηγορούμενου, όπως η άσκηση εξουσίας αστυνομικού οργάνου που έκδηλα θέτει τον κατηγορούμενο σε δυσμενή θέση έναντι αυτού, η άσκηση άμεσης ή έμμεσης βίας ή απειλής ή η άμεση ή έμμεση υπόσχεση για αποκόμιση πλεονεκτήματος. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 113, Kokkinos v. Police