ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. PHEDIAS CATERING CO LIMITED κ.α., Αρ. Αιτήσεως: 1/2009, 17.10.11

(1)(β), 94, 126 και 129 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85μετά των συναφών τροποποιήσεων. Μετά την έναρξη της διαδικασίας και αφού εκδόθηκε και επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση κλήση, σύμφωνα με τους Περί Δήμων (Οχληρίες) Κανονισμοί Κεφ. 252, για να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της διαδικασίας για την λήψη διατάγματος εναντίον τους, αυτοί εμφανίστηκαν και εκπροσωπήθηκαν δια δικηγόρου καταχωρώντας ένσταση στην παρούσα αίτηση, η οποία στη συνέχεια ορίστηκε για ακρόαση. Μέσα από την ένσταση ημερομηνίας 27.04.09 προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι:

1. Οι Αιτητές εμποδίζονται να προχωρήσουν την παρούσα διαδικασία διότι παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την δίκαιη δίκη.
2. Ενώ ζητήθηκαν μέσω επιστολής του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 30.03.09 περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για το σκοπό καλύτερης διευκόλυνσης για την προπαρασκευή της υπεράσπισης, οι Αιτητές έδωσαν κάποιες λεπτομέρειες με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 23.04.09 πλην όμως δε απάντησαν σε βασικά ερωτήματα.
3. Οι κατηγορίες είναι γενικές και αόριστες.
4. Η αίτηση είναι γενική και αβάσιμη τόσο νομικά όσο και πραγματικά.
5. Οι Καθ' ων η αίτηση εξασκούν το επάγγελμα του επιχειρηματία κέντρου αναψυχής και/ή εστιάτορα. Κατά φυσική συνέπεια η επιχείρησης τους απαιτεί την ύπαρξη μεγάλου αριθμού τραπεζιών, καρεκλών, ψησταριών, ψυγείων, φιαλών και άλλων αναγκαίων αντικειμένων δια την ομαλή, ασφαλή και προστασία της δημόσιας υγείας των πελατών τους καθώς και την άνεση και διασκέδαση των παιδιών των πελατών τους.
6. Οι Καθ' ων η αίτηση έλαβαν όλα τα απαραίτητα και αναγκαία μέτρα προς προστασία της άνεσης των επισκεπτών-πελατών, της ασφάλειας τόσο των ιδίων όσο και των ανηλίκων παιδιών τους, την υγεία και σωματική ακεραιότητα τους, την γενική ασφάλεια τους καθώς και την καλαισθησία της περιοχής. Η ένσταση εδράζεται στο άρθρο 12 του Συντάγματος, στα άρθρα 91, 92, 92Α, 93, 126, 129 του Ν.111/85, στη Διάταξη 48 Θεσμοί 3 και 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 3 ημερομηνίας 27.04.09, ο οποίος δηλώνει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση 1 που γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα και τις λεπτομέρειες που περιβάλλουν την υπόθεση αυτή, τα οποία κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και ταυτόχρονα ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να προβεί εκ μέρους τους στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Οι θέσεις των Καθ' ων η αίτηση περιέχονται στην ένορκο δήλωση του Χριστόφορου Πιερή (Καθ' ου η αίτηση 3) και συνοψίζονται ως εξής: Η Καθ' ης η αίτηση 1 συστάθηκε κατά το έτος 1995 με αποκλειστικό σκοπό την εκμετάλλευση του κέντρου αναψυχής που βρισκόταν στο Δημόσιο Κήπο. Η εν λόγω εταιρεία υπέγραψε σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο και προχώρησε σε ανακαίνιση του κτιρίου τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά καταβάλλοντας όλα τα έξοδα. Σύμφωνα με τον ενόρκων δηλών, η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι θέσμιος ενοικιαστής και πληρώνει μηνιαίο ενοίκιο €2.061,25 με το εστιατόριο να έχει ικανότητα να φιλοξενεί και να εστιάζει ταυτόχρονα πέραν των 1.500 θαμώνων. Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση 3 ότι η επιχείρηση διαθέτει τον ανάλογο εξοπλισμό που είναι σε λειτουργήσιμη και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και ότι είναι τακτοποιημένος και έτοιμος να χρησιμοποιηθεί ανά πάσα στιγμή όταν θα χρειάζεται, απορρίπτοντας έτσι τη θέση των Αιτητών ότι ο εξοπλισμός αυτός βρίσκεται σε σωρούς και σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Είναι ακόμη η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι πίσω από την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης κρύβονται αλλότριοι σκοποί για να επωφεληθούν οικονομικά άτομα προσκείμενα του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι με την παρούσα υπόθεση επιδιώκεται η έξωση για να μπορέσουν κάποιοι που έχουν άμεσα ή έμμεσα συμφέροντα να ενοικιάσουν το συγκεκριμένο κέντρο του Δημόσιου Κήπου σε άλλους επιχειρηματίες. Ο ενόρκως δηλών περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η διατύπωση των κατηγοριών είναι τόσο γενική και αόριστη, παρά τα στοιχεία που δόθηκαν με επιστολή του δικηγόρου των Αιτητών ημερομηνίας 23.04.09 κατόπιν επιστολής ημερομηνίας 30.03.09 του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση με την οποίαν ζητούνταν συγκεκριμένες λεπτομέρειες, που είναι ανθρωπίνως αδύνατο κάποιος να υπερασπιστεί τον εαυτό του παραβιάζοντας έτσι το άρθρο 12 του Συντάγματος. Επίσης, ο ενόρκων δηλών αρνείται κατηγορηματικά ότι υπάρχουν ξερά κλαδιά ή σωροί ξερών φύλλων ή αγριόχορτα ή ξεροί κορμοί. Επιπλέον, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι τα δέντρα που υπάρχουν στο χώρο και οι Αιτητές επιθυμούν να τα κλαδέψουν δεν είναι άγρια βλάστηση αλλά είναι συνέχεια και/ή προέκταση του Δημόσιου Κήπου, είναι αιωνόβια και αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά για όλους τους δημότες της Λεμεσού όπως το ίδιο ισχύει και για ένα σπάνιο είδος φυτού που αποτελεί φυσικό πλούτο για το κέντρο και τον Δημόσιο Κήπο ευρύτερα. Απορρίπτουν ακόμη κατηγορηματικά τη θέση των Αιτητών ότι στο γύρω χώρο του εστιατορίου υπάρχουν ακαθαρσίες και πως οι ψησταριές και τα ψυγεία αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία καθώς επίσης αρνούνται το ότι υπάρχουν γυάλινες φιάλες διασκορπισμένες στην αυλή του εστιατορίου. Αντίθετα, είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι με την εισαγωγή από το εξωτερικό πλαστικού χορτοτάπητα και την επίστρωση του στην αυλή όχι μόνο δεν υπάρχει οχληρία αλλά αποφεύγεται σκόνη από το ξηρό χώμα. Η καταληκτική θέση των Καθ' ων η αίτηση είναι ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως νομικά και πραγματικά αβάσιμη, επιπόλαια, ενοχλητική και ως μη στοιχειοθετούσα το αδίκημα της οχληρίας με έξοδα εις βάρος των Αιτητών. Για την απόδειξη της υπόθεσης τους οι Αιτητές κάλεσαν δύο μάρτυρες ενώ οι Καθ' ων η αίτηση στα πλαίσια θεμελίωσης της δικής τους εκδοχής κάλεσαν επίσης δύο μάρτυρες. Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 31 τεκμήρια. Επιπροσθέτως, τα μέρη κατέθεσαν από κοινού τα εξής παραδεχτά γεγονότα:
7. Η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών.
8. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση
10. Το συγκεκριμένο επίδικο κέντρο βρίσκεται στο τεμάχιο υπ' αριθμό 465, Φ/Σχ. LIV/59.I.III, Block C, ενορία Αγίας Τριάδας στη Λεμεσό εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού. Τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά που τηρούνται και κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η λεπτομερής παράθεση της στα πλαίσια σύνταξης της παρούσας απόφασης αφού κατά την ταπεινή γνώμη μου κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε κανένα πρακτικό σκοπό. Εδώ παρουσιάζεται μια συνοπτική αναφορά με περισσότερες λεπτομέρειες της προσαχθείσας μαρτυρίας να δίδονται εκεί που κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς αξιολόγησης της, εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της. Εν πάση περιπτώσει, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας έχει μελετηθεί με προσοχή, λαμβάνεται υπόψη και αναλόγως αξιολογείται από το Δικαστήριο. ΜΑ1 ήταν ο υγειονομικός επιθεωρητής του Δήμου Λεμεσού, Μάριος Αριστοτέλους, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με καθήκοντα, ανάμεσα σ' άλλα, με τον έλεγχο τυχόν ύπαρξης οχληρίας, έλεγχο τροφίμων και νερών, διαχείριση απορριμμάτων, έλεγχο εντόμων και τρωκτικών και γενικά τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, τον ευπρεπισμό και καλή εμφάνιση της πόλης. Μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του επιθεώρησε στις 07.08.08 το επίδικο ακίνητο και αντιλήφθηκε ότι το εστιατόριο (στο εξής καλείται 'το επίδικο υποστατικό' ή το 'επίδικο εστιατόριο' ή το 'επίδικο κέντρο αναψυχής') που βρίσκεται εντός του επιδίκου ακινήτου διαχειριζόταν από την Καθ' ης η αίτηση 1 της οποίας διευθυντές ήταν οι Καθ' ων η αίτηση 2 και
11. Από την εν λόγω επιθεώρηση διαπίστωσε ότι στο επίδικο ακίνητο υπήρχε δημόσια οχληρία. Συγκεκριμένα, εντόπισε: (α) Μεγάλο αριθμό από καρέκλες και τραπέζια να βρίσκονται σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση σε σωρούς σε διάφορα σημεία στην αυλή του υποστατικού ενώ σε πολλά σημεία της αυλής υπάρχει άγρια βλάστηση όπως ξερά κλαδιά, σωροί ξερών φύλλων, αγριόχορτα, ξεροί κορμοί, ακλάδευτα δέντρα και θάμνοι. (β) Μεγάλο αριθμό πλαστικών αντικειμένων να βρίσκονται συσσωρευμένα σε διάφορα σημεία στην αυλή και πολλά μεταλλικά αντικείμενα να βρίσκονται διασκορπισμένα σ' αυτή. (γ) Ψηστιέρες να βρίσκονται στην αυλή του υποστατικού στο μέσο άγριας βλάστησης, αντικειμένων και ακαθαρσιών. (δ) Ψυγεία να βρίσκονται στην αυλή του υποστατικού σε τέτοια κατάσταση έτσι ώστε από μόνα τους ή από την πιθανή χρήση τους για τη φύλαξη τροφίμων εκτός υποστατικού να έχει ως αποτέλεσμα κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. (ε) Μεγάλο αριθμό από γυάλινες φιάλες να βρίσκονται διασκορπισμένες στην αυλή του υποστατικού. Είναι η επιστημονική θέση του μάρτυρα ότι τα πιο πάνω αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία γιατί αποτελούν φυσική κάλυψη από τις καιρικές συνθήκες στα τρωκτικά για διαβίωση και πολλαπλασιασμό. Επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο διάφορες φορές και διαπίστωσε ότι ουδεμία προσπάθεια υπήρξε για άρση της οχληρίας, παρά την αποστολή σχετικής γραπτής ειδοποίησης ημερομηνίας 16.10.08, με αποτέλεσμα να προκαλείται δημόσια οχληρία, σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και να επηρεάζονται δυσμενώς οι ανέσεις της περιοχής. Είχε δε την ευκαιρία την προηγούμενη ημέρα ή την ίδια ημέρα που η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη στο Δικαστήριο να επισκέπτεται επί τόπου τον επίδικο χώρο και να λαμβάνει φωτογραφίες με την προσωπική φωτογραφική μηχανή του, τις οποίες ακολούθως αφού μετέφερε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του τις εκτύπωσε από το δικό του εκτυπωτή. Όπως ο μάρτυρας ανάφερε στη συνέχεια στο Δικαστήριο, στην υπόθεση αυτή ενέργησε με βάση τα καθήκοντα και τη συνείδηση του λειτουργώντας έτσι με τον ίδιο τρόπο που έπραξε σε άλλες περιπτώσεις ως υγειονομικός επιθεωρητής που είναι. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ως τεκμήρια διάφορα έγγραφα, μεταξύ των οποίων, τρεις έγχρωμες φωτογραφίες που έλαβε στις 10.05.09 ως Τεκμήρια 10Α-Γ, οκτώ έγχρωμες φωτογραφίες που έλαβε στις 28.10.09 ως Τεκμήρια 11Α-Η, πέντε έγχρωμες φωτογραφίες που έλαβε στις 10.03.10 ως Τεκμήρια 12Α-Ε, επτά έγχρωμες φωτογραφίες που έλαβε στις 10.05.10 ως Τεκμήρια 13Α-Ζ, πέντε έγχρωμες φωτογραφίες που έλαβε στις 16.09.10 ως Τεκμήρια 14Α-Ε, γραπτό υπηρεσιακό σημείωμα ημερομηνίας 07.08.08 της υγειονομικής υπηρεσίας προς το Δήμαρχο Λεμεσού ως Τεκμήριο 4, πιστά αντίγραφα πρακτικών Δημοτικού Συμβουλίου Λεμεσού από τη συνεδρία ημερομηνίας 25.09.08 και ώρα 18:00 ως Τεκμήρια 5 και 15, επιστολές άρσης οχληρίας ημερομηνίας 16.10.08 και ενόρκους δηλώσεις επίδοσης των εν λόγω επιστολών στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 στις 10.11.08 για Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 και 18.11.08 για Καθ' ου η αίτηση 2 ως Τεκμήρια 6Α, 6Β, 7Α. 7Β, 8Α και 8Β αντίστοιχα καθώς και γραπτή εξουσιοδότηση Δημάρχου Λεμεσού ημερομηνίας 18.10.07 ως Τεκμήριο
12. Αντεξεταζόμενος ο ΜΑ1 δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι το επίδικο κέντρο εφάπτεται του ζωολογικού κήπου με ξύλινο διαχωριστικό να υπάρχει ανάμεσα τους στην ανατολική πλευρά. Όπως υπέδειξε ο εν λόγω μάρτυρας, πριν από αρκετό καιρό οι αρχές του ζωολογικού σταθμού αποτάθηκαν στην υγειονομική υπηρεσία στην οποία εργάζεται με σκοπό την παροχή τεχνογνωσίας και εμπειρίας για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των τρωκτικών που εμφανίστηκαν στο χώρο. Με το θέμα αυτό ασχολήθηκε προσωπικά ο ΜΑ1, ο οποίος και περί τις αρχές του 2009 επισκέφθηκε το χώρο και τοποθέτησε δολωματικούς περιμετρικά της περίφραξης του ζωολογικού σταθμού. Βάση της ποσότητας δολώματος που καταναλώθηκε σ' ένα χώρο που καθαρίζεται και απολυμαίνεται καθημερινά ο μάρτυρας διαπίστωσε την ύπαρξη σοβαρού αριθμού τρωκτικών. Σύμφωνα με το μάρτυρα αυτό, αυτό δικαιολογείτο επειδή υπήρχαν οι συνθήκες που ευνοούσαν κάτι τέτοιο υποδεικνύοντας ως πηγή την κατ' ισχυρισμό δημόσια οχληρία που προκαλείται στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου, το οποίο και εφάπτεται του ζωολογικού κέντρου. Προς στήριξη του επιχειρήματος ο μάρτυρας παράπεμψε στο Τεκμήριο 12Α που ο ίδιος κατάθεσε κατά την αντεξέταση του εξηγώντας ότι στην Κύπρο ευδοκιμεί το 'roof rut', ένα είδος τρωκτικού με τρομακτικές δυνατότητες αναρρίχησης του ξύλινου διαχωριστικού που διαχωρίζει τον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου από το ζωολογικό κήπο. Έκτοτε ο μάρτυρας επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο διάφορες φορές και συνήθως μεταξύ των ωρών 10:00 π.μ. και 12:00 μ.μ. Ειδικότερα, επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο στις 10.05.09 ημέρα Κυριακή επειδή την επόμενη ημέρα η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου λαμβάνοντας τρεις έγχρωμες φωτογραφίες. Στις 28.10.09 ο μάρτυρας επισκέφθηκε εκ νέου τον επίδικο χώρο λαμβάνοντας οκτώ έγχρωμες φωτογραφίες. Στις 10.03.10 που μετέβηκε ξανά στον επίδικο χώρο δεν θυμάται εάν το κέντρο δεν λειτουργούσε αλλά θυμάται ότι δεν συνάντησε οποιοδήποτε υπεύθυνο εκεί. Στις 10.05.10 ο μάρτυρας μετέβηκε εκ νέου στον επίδικο χώρο αλλά δεν θυμάται αν συνάντησε κάποιο υπεύθυνο του κέντρου. Στις 16.09.10 που ο εν λόγω μάρτυρας επισκέφθηκε εκ νέου τον επίδικο χώρο παρατήρησε ότι το κέντρο ήταν κλειστό και δεν συνάντησε κανένα υπεύθυνο του. Χωρίς να είναι σε θέση να θυμάται πότε ακριβώς, ο μάρτυρας ανάφερε ότι μία φορά επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο μαζί με τον ανώτερο υγειονομικό επιθεωρητή Δημήτρη Θεοτή στην παρουσία του Καθ' ου η αίτηση 3 και παρόλο ότι του εισηγήθηκαν να καθαρίσει τον υπαίθριο χώρο οι παρακλήσεις τους δεν εισακούστηκαν. Περαιτέρω, ο μάρτυρας δήλωσε πως είναι ο ίδιος που δακτυλογράφησε το Τεκμήριο 4 το οποίο αφού υπέγραψε διαβίβασε για έγκριση στους ανωτέρους του και στη συνέχεια αποστάληκε στο δημοτικό συμβούλιο για να συμπεριληφθεί μεταξύ των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης που θα συζητούνταν από τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου κατά τη συνεδρίαση. Κατόπιν σχετικών ερωτήσεων, ο εν λόγω μάρτυρας διευκρίνισε ότι επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και ασφαλώς μετά τη λήξη της προθεσμίας των 15 ημερών που οι Αιτητές έδωσαν στους Καθ' ων η αίτηση με την αποστολή γραπτής ειδοποίησης για άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας. Στις 11.10.10 και 18.10.10 που ο μάρτυρας αυτός επισκέφθηκε το ακίνητο διαπίστωσε ότι κάποιες ακαθαρσίες όπως άγρια βλάστηση, φύλλα, κάποια παλαιά ξύλα, κάποια χάρτινα κασόνια είχαν απομακρυνθεί αλλά η γενική εικόνα όσον αφορά την κατ' ισχυρισμό οχληρία ήταν η ίδια. Η ίδια εικόνα παρέμεινε κατά τις επισκέψεις του μάρτυρα στον επίδικο χώρο στις 25.10.10 και 02.11.10 αντίστοιχα. Ο εν λόγω μάρτυρας παρατήρησε ότι η ίδια κατάσταση επικρατούσε και στις 14.11.10 όταν επισκέφθηκε εκ νέου το επίδικο ακίνητο με τη διαφορά ότι κάποιες ακαθαρσίες όπως τενεκεδάκια είχαν στοιβαχθεί δύο έως τρία μέτρα πιο κάτω από ότι αρχικά βρίσκονταν. Είναι η θέση του ΜΑ1 ότι οι καρέκλες που κατά τους Καθ' ων η αίτηση βρίσκονται σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση θα έπρεπε να είναι αποθηκευμένες σε κλειστό αποθηκευτικό χώρο και όχι να είναι συσσωρευμένες στον εξωτερικό χώρο επειδή αποτελούν εστία εκκόλαψης τρωκτικών. Το ίδιο ισχύει και για τις καρέκλες που βρίσκονται σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση οι οποίες σύμφωνα με το μάρτυρα θα έπρεπε να είχαν απομακρυνθεί από τον επίδικο χώρο. Όπως εξήγησε ο ΜΑ1, ένας ποντικός μπορεί να φτιάξει τη φωλιά του σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα, σε χώρο μη προσβάσιμο, σκοτεινό και προστατευμένο από καιρικές συνθήκες. Ο μάρτυρας ακόμη παρατήρησε ότι μέσα από τις διάφορες επιθεωρήσεις του σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα και μέσα από το φωτογραφικό υλικό που προσωπικά δημιούργησε, διάφορα αντικείμενα βρίσκονταν συσσωρευμένα στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής για μεγάλο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα για περίοδο δύο ετών. Ακολούθως, ο μάρτυρας διαφώνησε με τη θέση των Καθ' ων η αίτηση η οποία ήταν ότι η κατ' ισχυρισμό συχνότητα χρήσης των καρεκλών του επιδίκου κέντρου αναψυχής, ήτοι τουλάχιστο κάθε εβδομάδα, δεν επιτρέπουν τη δημιουργία τρωκτικών. Επιπλέον, ο μάρτυρας αυτός επισήμανε ότι αρκετά πλαστικά κασόνια βρίσκονται συσσωρευμένα και στοιβαγμένα σε υπαίθριο χώρο όπου μέσα σ' αυτά υπάρχουν φιάλες. Ο εν λόγω μάρτυρας θεωρεί ότι τα πιο πάνω αντικείμενα είναι άχρηστα και σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση επειδή διαφορετικά θα έπρεπε να ήταν αποθηκευμένα σε αποθήκες κλειστού χώρου σύμφωνα με τους κανόνες υγείας. Κατά τη γνώμη του μάρτυρα σε τέτοια περίπτωση υπάρχουν δύο αρνητικά δεινά: (α) Δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός τρωκτικών. (β) Από την πιθανή χρήση αντικειμένων είναι δυνατό να επηρεαστούν τρόφιμα τα οποία να προκαλέσουν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Σύμφωνα πάντοτε με το μάρτυρα, η συσσώρευση αντικειμένων που βρίσκονται σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση είναι εμφανής από τη μεριά του παραλιακού δρόμου καθώς και από τη βόρεια πλευρά όπου είναι ο δημόσιος κήπος. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του ο ΜΑ1 κατάθεσε την απαντητική επιστολή του συνηγόρου των Αιτητών ημερομηνίας 23.04.09 στο αίτημα του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση στην παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών ως Τεκμήριο 16, μία έγχρωμη φωτογραφία με ημερομηνία λήψης 03.11.10 ως Τεκμήριο 17, μία έγχρωμη φωτογραφία με ημερομηνία λήψης 16.05.10 ως Τεκμήριο 18, μία έγχρωμη φωτογραφία με ημερομηνία λήψης 01.10.10 ως Τεκμήριο 19, μία έγχρωμη φωτογραφία με ημερομηνία λήψης 23.10.10 ως Τεκμήριο 20, τέσσερις έγχρωμες φωτογραφίες που ο ίδιος έλαβε στις 10.03.10 ως Τεκμήρια 21Α-Δ, τρεις έγχρωμες φωτογραφίες ως Τεκμήρια 22Α-Γ και δύο έγχρωμες φωτογραφίες που ο ίδιος έλαβε ως Τεκμήρια 23Α και Β. Επανεξεταζόμενος ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι η ημερομηνία που η κατ' ισχυρισμό οχληρία συντελέστηκε ήταν η ίδια με την ημερομηνία που το Τεκμήριο 4 συντάχθηκε, ήτοι 07.08.
13. Επιπροσθέτως, ο εν λόγω μάρτυρας διευκρίνισε ότι όταν χαρακτήρισε τον επίδικο χώρο που επισκέφθηκε στις 21.11.10 ως βατί και σκυβαλότοπο καταθέτοντας προς στήριξη της θέσης του τα Τεκμήρια 23Α και Β εννοούσε ένα χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Δεύτερη μάρτυρας για τους Αιτητές ήταν η δημοτικός γραμματέας του Δήμου Λεμεσού, Γιωργούλλα Λεωνίδα (ΜΑ2), η οποία στην κυρίως εξέταση της ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι μερικά από τα καθήκοντα της είναι η τήρηση των πρακτικών του δημοτικού συμβουλίου, η ασφαλή φύλαξη των εγγράφων του Δήμου Λεμεσού, ο συντονισμός και έλεγχος των υπηρεσιών του δήμου, η υποβολή εισηγήσεων στο δημοτικό συμβούλιο για διάφορα θέματα καθώς και η προώθηση και επίλυση προβλημάτων που ο Δήμος Λεμεσού αντιμετωπίζει. Παρατηρώντας τα Τεκμήρια 5 και 15 αναγνώρισε την υπογραφή της σ' αυτά και επιβεβαίωσε πως το Τεκμήριο 5 είναι απόσπασμα πρακτικών συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου Λεμεσού που αφορά οχληρία, ύπαρξη-συσσώρευση και υπαίθρια αποθήκευση διαφόρων αντικειμένων στην αυλή του δημοσίου κήπου ενώ το Τεκμήριο 15 είναι ολόκληρο το απόσπασμα πρακτικών από την ίδια συνεδρίαση που σχετίζεται με την κήρυξη αριθμού δημοσίων οχληριών μεταξύ των οποίων και της οχληρίας που αναφέρεται στο Τεκμήριο
14. Η εν λόγω μάρτυρας υπέδειξε πως όταν μία απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Λεμεσού δεν είναι ομόφωνη σημειώνεται στο λεκτικό της απόφασης ότι αυτή λήφθηκε κατά πλειοψηφία διαφωνούντος του μέλους που διαφώνησε αναφέροντας το όνομα του καθώς και το περιεχόμενο της διαφωνίας του. Αναγνωρίζοντας την υπογραφή της στα Τεκμήρια 6Β, 7Β και 8Β, η μάρτυρας ανάφερε ότι ο δήμαρχος της έδωσε οδηγίες να προχωρήσει με την ετοιμασία και επίδοση στους Καθ' ων η αίτηση των σχετικών ειδοποιήσεων για άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας. Απορρίπτοντας περαιτέρω ως απαράδεκτους τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση περί ύπαρξης αλλότριων σκοπών, η μάρτυρας αυτή δήλωσε ότι τα κίνητρα του δήμου είναι η εφαρμογή του νόμου και η προστασία των δημοτών του. Αναφερόμενη στις δύο επιστολές ημερομηνίας 02.09.08 και 22.09.08 αντίστοιχα που είναι επισυνημμένες στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 24Α και Β, η ΜΑ2 είπε ότι τις απέστειλε κατόπιν έντονου τηλεφωνικού παραπόνου που έλαβε στη βάση του οποίου έδωσε αμέσως οδηγίες καθότι αφορούσε την ασφάλεια παιδιών. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι στις 25.09.08 όταν διεξήχθηκε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου το υπηρεσιακό σημείωμα της υγειονομικής υπηρεσίας ημερομηνίας 07.08.08 (Τεκμήριο 4) ήταν υπόψη της αλλά και στο φάκελο της συνεδρίας. Σε σχέση με τον εντοπισμό διαφορών μεταξύ του περιεχομένου του Τεκμηρίου 4 και των πρακτικών συνεδρίασης ημερομηνίας 25.09.08, ήτοι ενώ αναγράφεται η λέξη 'εμπορευματοκιβώτιο' στο Τεκμήριο 4 στα Τεκμήρια 5 και 15 σημειώνεται η λέξη 'εμπορευματοκιβώτια' καθώς και το ότι ενώ στο Τεκμήριο 4 αναγράφονται οι λέξεις 'αρκετές ακαθαρσίες' στα Τεκμήρια 5 και 15 μόνο η λέξη 'ακαθαρσίες', η μάρτυρας τις απέδωσε σε γραμματικά λάθη είτε των Τεκμηρίων 5 και 15 είτε του Τεκμηρίου
15. Στη συνέχεια η μάρτυρας αναγνώρισε την μονογραφή της στο έγγραφο εξουσιοδότησης ημερομηνίας 18.10.07 (Τεκμήριο 9) καθώς και το ότι έλαβε γνώση για το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου στις 19.10.07, ημερομηνία που είναι χειρόγραφα σημειωμένη στο Τεκμήριο
16. Ωστόσο δεν θυμάται εάν η ίδια σύνταξε ή διόρθωσε το εν λόγω έγγραφο ή ο δήμαρχος. Απορρίπτοντας τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η ίδια δεν μπορούσε να υπογράψει τις ειδοποιήσεις για άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας *Τεκμήρια 6Β, 7Β και 8Β) αλλά μόνο να τις συντάξει και να τις υπογράψει ο δήμαρχος, η ΜΑ2 θεωρεί ότι με βάση τη γενική εξουσιοδότηση και τις ειδικές εντολές του δημάρχου είχε τέτοιο δικαίωμα. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση η εν λόγω μάρτυρας είπε ότι δεν θυμάται κατά πόσο ο Δήμος Λεμεσού ζήτησε νομική συμβουλή για έξωση των Καθ' ων η αίτηση λέγοντας πως τέτοιες αποφάσεις λαμβάνονται από τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Η ίδια όμως, όπως είπε, δεν είχε οποιαδήποτε οδηγία για να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο. Πρώτος μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση ήταν ο Καθ' ου η αίτηση 3 (ΜΚΑ1), Χριστόφορος Πιερή, ένας από τους διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση 1, ο οποίος μέσα από τη δική του μαρτυρία, η οποία τέθηκε γραπτώς ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 25 δυνάμει του άρθρου 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 μετά των συναφών τροποποιήσεων, επαναλαμβάνει τα όσα σημείωσε στην ένορκο δήλωση του ημερομηνίας 27.04.09 που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση τα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να επαναδιατυπώσω. Ο εν λόγω μάρτυρας ισχυρίζεται ότι ουδέποτε δημιούργησε την ισχυριζόμενη οχληρία ή οποιανδήποτε οχληρία. Αρνείται κατηγορηματικά ότι υπάρχουν ξερά κλαδιά ή σωροί ξερών φύλλων ή αγριόχορτα. Αρνείται ακόμη ότι στον γύρω χώρο του εστιατορίου υπάρχουν ακαθαρσίες και ότι οι ψησταριές και τα ψυγεία που αποτελούν τα κύρια εργαλεία της εργασίας του αποτελούν καθ' οιονδήποτε τρόπο σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Απορρίπτει δε τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι υπάρχουν γυάλινες φιάλες διασκορπισμένες στην αυλή του εστιατορίου. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση 3 έχει την ισχυρή πεποίθηση ότι πίσω από την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης υπάρχουν αλλότριοι σκοποί καθότι απώτερος σκοπός κάποιων είναι η έξωση των Καθ' ων η αίτηση από τον επίδικο χώρο. Όπως ο μάρτυρας δήλωσε στο Δικαστήριο, οι Αιτητές ενώ γνώριζαν από την αρχή της ενοικίασης του κέντρου, ήτοι από το 1995, ότι λόγω της μεγάλης δυναμικότητας του εστιατορίου και της μεγάλης ικανότητας να εστιάζουν μεγάλο αριθμό θαμώνων η επιχείρηση διαθέτει τον ανάλογο εξοπλισμό για κάτι τέτοιο έρχονται σήμερα να ισχυριστούν ότι ο εξοπλισμός του κέντρου με τον τρόπο που αποθηκεύεται αποτελεί οχληρία, τη στιγμή που εφαρμόζονται τακτικές και τεχνικές για καλύτερη αποθήκευση των αντικειμένων. Κατά την άποψη του Καθ' ου η αίτηση 3, η επινόηση και εφαρμογή του πρωτοποριακού συστήματος όπου οι γονείς μπορούν να παίρνουν το γεύμα τους και τα παιδιά τους να διασκεδάζουν με τα διαθέσιμα ομαδικά παιγνίδια ενόχλησαν κάποιους κύκλους οι οποίοι προσπαθούν να τους προκαλέσουν πρόβλημα. Ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι η όλη υπόθεση της οχληρίας ξεκίνησε με την αποστολή δύο επιστολών ημερομηνίας 02.09.08 και 22.09.08 μέσω των οποίων ο Δήμος Λεμεσού ζητούσε την απομάκρυνση φουσκωτών παιγνιδιών που χρησιμοποιούνταν για τη ψυχαγωγία των μικρών παιδιών ενώ προηγουμένως φαίνεται ότι δεν υπήρχε πρόβλημα οχληρίας. Επιπλέον ο μάρτυρας αυτός δήλωσε ότι ο ΜΑ1 ουδέποτε εμφανίστηκε ενώπιον του ή τον επισκέφθηκε στις 07.08.08 για να του ανακοινώσει την επιθεώρηση του επιδίκου κέντρου για σκοπούς διερεύνησης ύπαρξης οχληρίας. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, η μόνη φορά που συνάντησε τον ΜΑ1 εντός του χώρου του κέντρου ήταν στις 06.08.08 όταν συνοδευόταν από τον συνάδελφο του Δημήτρη Θεοτή και του ζήτησαν να μετακινήσει τα πλαστικά παιγνίδια για να μην είναι ορατά από τον κύριο δρόμο. Μέχρι τότε δεν του είχαν αναφέρει ότι στο επίδικο κέντρο υπήρχε οχληρία. Ο εν λόγω μάρτυρας επιπλέον ανάφερε ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 ουδεμία σχέση έχει με το επίδικο κέντρο αναψυχής από το 1997, ο οποίος συνεισφέρει οικονομικά και μοιράζεται τα κέρδη και τις ζημιές μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 3 χωρίς να διαχειρίζεται το επίδικο κέντρο. Όπως ανάφερε ο μάρτυρας, όλες οι καθημερινές αποφάσεις που αφορούν τη λειτουργία του επιδίκου κέντρου, τη διεξαγωγή εργασιών καθώς της ασφάλειας και υγείας των επισκεπτών λαμβάνονται και υλοποιούνται αποκλειστικά από τον ίδιο. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ο μάρτυρας κατάθεσε δώδεκα έγχρωμες φωτογραφίες ως Τεκμήρια 26Α-Λ τις οποίες όπως είπε έλαβε ο ίδιος, τρεις εκ των οποίων, ήτοι τα Τεκμήρια 26Α, 26Β και 26Λ, στις 12.01.11 και τις υπόλοιπες μία εβδομάδα προηγουμένως. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας οι εν λόγω φωτογραφίες καλύπτουν διάφορες πλευρές του κέντρου και υπαίθριου χώρου και αποκαλύπτουν τη σημερινή κατάσταση του κέντρου μετά την επίστρωση του εξωτερικού χώρου με συνθετικό χορτοτάπητα και τα διάφορα πλαστικά παιγνίδια. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚΑ1, ανάμεσα σ' άλλα, περίγραψε μέσα από τις διάφορες φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως τεκμήρια την κατάσταση στην οποίαν βρισκόταν ο επίδικος χώρος τη χρονική περίοδο που αυτές λήφθηκαν. Περαιτέρω, ο μάρτυρας επιβεβαίωσε το γεγονός ότι του επιδόθηκε γραπτή ειδοποίηση για άρση οχληρίας. Συμφώνησε ακόμη ότι στη χρονική προθεσμία των 15 ημερών που η πιο πάνω ειδοποίηση παρείχε δεν μετακινήθηκε κανένα είδος αντικειμένου για το οποίο γινόταν αναφορά μέσα από αυτή. Απορρίπτοντας σχετική υποβολή του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών, ο ΜΚΑ1 ανάφερε ότι δεν είχε οποιαδήποτε συνομιλία με κάποιο Γιώργο Θεοφιλίδη του Δήμου Λεμεσού για να του μετακινήσει όλα τα αντικείμενα που του είπε ο Δήμος Λεμεσού να πράξει και παράλληλα αρνήθηκε ότι το εν λόγω άτομο του διαβίβασε κοστολόγιο γι' αυτή τη μετακίνηση, το ποσό του οποίου θεώρησε μεγάλο. Στη συνέχεια, ο ΜΚΑ1 ισχυρίστηκε ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης έγινε κακόπιστα και αποσκοπεί στην έξωση του από το χώρο όπου ενοικιάζει επειδή χρησιμοποιούνται παιγνίδια στον εξωτερικό χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής. Προς τούτο ο μάρτυρας επικαλέστηκε εκδικητικές και συνωμοτικές διαδικασίες από άτομα που καλύπτονται πίσω από την εξουσία για να επωφεληθούν οικονομικά, χωρίς όμως να προβαίνει σε αποκάλυψη οποιονδήποτε σχετικών λεπτομερειών. Ο εν λόγω μάρτυρας επίσης ισχυρίστηκε ότι στις 06.08.08 δέχτηκε επίσκεψη στον επίδικο χώρο από τον ΜΑ1 που συνοδευόταν από το Δημήτρη Θεοτή, οι οποίοι του ζήτησαν να μετακινήσει τα παιγνίδια που ήταν κοντά στο δρόμο σε περιφραγμένο χώρο για να μην μπορεί ο κόσμος να τα βλέπει στη γιορτή του κρασιού ακολουθώντας όπως του είπαν οδηγίες του δημάρχου απορρίπτοντας έτσι τη θέση των Αιτητών ότι ο ΜΑ1 μαζί με το Θεοτή του υπέδειξαν τη συγκεκριμένη ημέρα να μετακινήσει όλα τα άχρηστα αντικείμενα περιλαμβανομένου και των παλαιών παιγνιδιών που σχετίζονταν με την κατ' ισχυρισμό οχληρία. Όπως ακόμη ισχυρίστηκε ο εν λόγω μάρτυρας, ο δήμαρχος Λεμεσού, η δημοτική γραμματέας, το δημοτικό συμβούλιο και ο ΜΑ1 συνωμότησαν για να πετύχουν την έξωση των Καθ' ων η αίτηση από το χώρο όπου ενοικίαζαν. Ο ΜΚΑ1 επέμεινε ότι ο ΜΑ1 δεν παρουσιάστηκε στον επίδικο χώρο στις 07.08.08 αλλά στις 06.08.08 κάτω από τις συνθήκες που προαναφέρθηκαν, παραδεχόμενος όμως ότι για τον ίδιο ουδεμία διαφορά έκανε. Ο μάρτυρας αυτός παραδέχτηκε ακόμη ότι τόσο στις 06.08.08 όσο και στις 07.08.08 τα αντικείμενα που αναφέρονται στη γραπτή ειδοποίηση για άρση της οχληρίας υπήρχαν στον επίδικο χώρο. Σε υποβολή του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της γραπτής ειδοποίησης για άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας που τους επιδόθηκε, ο μάρτυρας απάντησε χαρακτηριστικά ότι έκαμνε ότι μπορούσε επειδή το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής δεν ήταν ξεκάθαρο. Δεύτερος και τελευταίος μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση ήταν ο Κώστας Χατζησάββας (ΜΚΑ2), ο οποίος είναι κάτοχος διπλωμάτων στην σπουδή του υγειονομικού επιθεωρητή και στον έλεγχο της ρύπανσης του αέρα τα οποία απέκτησε από το Royal Society of Health τα έτη 1958 και 1972 αντίστοιχα. Ο εν λόγω μάρτυρας εργάστηκε στη δημόσια υπηρεσία από τι 1963 μέχρι το 1998 όταν και αφυπηρέτησε με καθήκοντα σε θέματα που άπτονται της υγιεινής, στην επιθεώρηση τροφίμων, δειγματοληψίες πόσιμου νερού από κοινότητες και πόλεις, στον έλεγχο για την ποιότητα από το κρατικό χημείο τόσο χημικά όσο και μικροβιολογικά για νερό, στην υγιεινή του περιβάλλοντος καθώς και παρεμπόδιση μολυσματικών ασθενειών μέσω τρωκτικών στην Κύπρο από πλοία. Καταθέτοντας στην κυρίως εξέταση του τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα του ως Τεκμήρια 27, 28, 29 και 30, ο μάρτυρας ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι για πρώτη φορά εμπλάκηκε στην παρούσα υπόθεση περί τον Νοέμβριο 2009 μετά από παράκληση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση. Έλαβε οδηγίες να επιθεωρήσει εξονυχιστικά το χώρο της αυλής έξω από το στεγασμένο χώρο του επιδίκου κέντρου και να διαπιστώσει εάν προκαλείται οχληρία ή υπάρχουν τρωκτικά ή άλλη ανεπιθύμητη κατάσταση. Ο μάρτυρας αυτός δήλωσε ότι επισκέφθηκε συνολικά το επίδικο κέντρο αναψυχής πέντε φορές, ήτοι στις 20.11.09, στις 23.12.09, 19.01.10, 18.05.11 και 24.05.
17. Σύμφωνα με το μάρτυρα, η έννοια της 'οχληρίας' οδηγεί σε στοιβαγμένα αντικείμενα που παραμένουν έτσι για χρονικό διάστημα πέραν των έξι μηνών έτσι που τυχόν βλάστηση στο χώρο ή και φύλλα ξερά ή χαρτιά που ο άνεμος μεταφέρει συσσωρεύονται δημιουργεί ακαταστασία πράγμα που είναι πιθανό κάτω από ατές τις συνθήκες οι ποντικοί να βρουν καταφύγιο. Είναι η επιστημονική θέση του μάρτυρα ότι η οχληρία συνδέεται πάντοτε με τη δημόσια υγεία. Είναι ακόμη η επιστημονική θέση του μάρτυρα ότι η ακαλαισθησία είναι στοιχείο οχληρίας αλλά δεν συνδέεται με τη δημόσια υγεία. Στις 20.11.09 όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά το επίδικο κέντρο αναψυχής συνάντησε στον εξωτερικό χώρο στην ανατολική πλευρά μουσαμάδες στοιβαγμένους στο έδαφος πάνω σε κεραμικό καθώς και χωμάτινη επιφάνεια όπου υπήρχαν στοιβαγμένα ογκώδη παιγνίδια, καρέκλες, τραπέζια που μετακινούνταν εποχιακά. Κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό λόγω της κατάστασης που παρατήρησε ότι επικρατούσε. Ο μάρτυρας ακόμη πρόσεξε ότι δίπλα από τα συσσωρευμένα τραπέζια και καρέκλες υπήρχε ένα δέντρο (τρεμιθιά) του οποίου τα κλαδιά ήταν αρκετά χαμηλά με αποτέλεσμα κάποια κλαδιά να αγγίζουν το έδαφος. Όπως δήλωσε ο εν λόγω μάρτυρας, το δέντρο αυτό θα μπορούσε να είχε φιλοξενήσει ποντίκια αλλά όταν σήκωσε τα κλαδιά ο ίδιος δεν διαπίστωσε να υπάρχουν κρυψώνες και φωλιές τρωκτικών αλλά ούτε και βρήκε περιττώματα τέτοιων ζώων. Παρατηρώντας τα Τεκμήρια 10, 11, 12, 13, 14 και 21 ο μάρτυρας διαπιστώνει ότι η κατάσταση που απεικονίζεται στις φωτογραφίες αυτές ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή που βρήκε όταν επισκέφθηκε επί τόπου τον επίδικο χώρο. Για την εργασία το αυτή ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι χρέωσε €1.000,00 χωρίς οποιαδήποτε επιπρόσθετη επιβάρυνση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚΑ2, ανάμεσα σ' άλλα, επανέλαβε ότι με βάση την εμπειρία του 'οχληρία' υπάρχει εκεί που διάφορα αντικείμενα είναι τοποθετημένα σε χωμάτινο δάπεδο για χρονικό διάστημα πέραν των έξι μηνών μέσα σε αποξηραμένη βλάστηση και στρώσεις από φύλλα έτσι που να δημιουργείται πιθανός χώρος επιλογής των τρωκτικών για την κρυψώνα τους. Σύμφωνα με το μάρτυρα, για να προκληθεί οχληρία πρέπει να υπάρχει μία άσχημη εικόνα η οποία να επιτρέπει τη δημιουργία κατάστασης που να είναι επιβλαβής, επιζήμια και ταυτόχρονα να αποτελεί απειλή και κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Έχοντας επισκεφθεί και διερευνήσει ενδελεχώς επί τόπου τον χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής πέντε φορές ο μάρτυρας ανάφερε ότι δεν διαπίστωσε ούτε τρωκτικά ούτε κουφάρια ζώων. Ο ΜΚΑ2 δήλωσε κατηγορηματικά ότι όχι μόνο δεν εντόπισε κανένα πιθανό σημείο που να είχαν εγκαταστήσει κρυψώνα τα τρωκτικά, όχι μόνο δεν εντόπισε ζωντανά τρωκτικά αλλά διαπίστωσε ότι ήταν πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί μία τέτοια κατάσταση. Αναγνώρισε όμως ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ποια κατάσταση επικρατούσε στο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής πριν τις 20.11.09 όταν μετέβηκε επί τόπου για πρώτη φορά. Το ίδιο είπε και για το διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της τρίτης επίσκεψης του που διεξήχθηκε τον Ιανουάριο 2010 και της τέταρτης επιθεώρησης του που πραγματοποιήθηκε στις 18.05.
18. Ο μάρτυρας αυτός δήλωσε πως έλαβε οδηγίες από το δικηγόρο κύριο Αποστολίδη να επισκεφθεί το χώρο και μέσω της έρευνας του να διαφωτίσει το Δικαστήριο στο θέμα της οχληρίας κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Όπως είπε ο μάρτυρας, οι οδηγίες που είχε περιόριζαν την επιθεώρηση του σε εξωτερικούς χώρους. Ως εκ τούτου, ενώ έγιναν επιθεωρήσεις σε ολόκληρο τον περιφραγμένο χώρο, εντούτοις καμία έρευνα διεξήχθηκε σε εσωτερικούς και/ή καλυμμένους χώρους. Για την εργασία του αυτή χρέωσε τον κύριο Αποστολίδη με το ποσό των €1.000,00 αλλά δεν έκδωσε τιμολόγιο επειδή δεν εισέπραξε χρήματα. Υποδείχθηκαν στο μάρτυρα διάφορες φωτογραφίες που λήφθηκαν από τον ΜΑ1 εκ μέρους και για λογαριασμό των Αιτητών οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια αλλά ο ίδιος επισήμανε πως όταν μετέβηκε επί τόπου και επιθεώρησε το χώρο διαπίστωσε διαφορετική κατάσταση από αυτή που απεικονιζόταν στις φωτογραφίες. Στην προσπάθεια του να εισέλθει στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής, ο εν λόγω μάρτυρας υπερπήδησε περιτοίχισμα ύψους 20 εκατοστών περίπου με κάγκελο πάνω από αυτό ύψους 50-60 εκατοστών περίπου. Διερευνώντας τον εξωτερικό χώρο δεν εντόπισε ούτε ζωντανά τρωκτικά ούτε κρυψώνα τρωκτικών. Εντός του υπαίθριου χώρου επιθεώρησε ακόμη ένα ψυγείο το οποίο κατατάσσει στα επαγγελματικά χωρίς να εντοπίσει οτιδήποτε το επιλήψιμο. Στην ανατολική πλευρά ο μάρτυρας παρατήρησε τη συσσώρευση αντικειμένων τα οποία χαρακτήρισε εποχιακά επικαλούμενος γι' αυτό τη μη ύπαρξη ξεραμένων φύλλων και πλαστικών χαρτιών. Επίσης, ο εν λόγω μάρτυρας επιθεώρησε σχολαστικά εντός του εξωτερικού χώρου ένα δέντρο (τρεμιθιά), του οποίου τα κλαδιά εφάπτονταν του εδάφους, πλην όμως δεν διαπίστωσε οτιδήποτε το επιλήψιμο. Δεν εντόπισε δηλαδή ούτε τρωκτικά αλλά ούτε κρυψώνα τρωκτικών. Για να αποκλειστεί όπως κάθε πιθανότητα εκκόλαψης τρωκτικών ο μάρτυρας εισηγήθηκε στον κύριο Αποστολίδη το κλάδεμα του όταν τον ενημέρωσε για την πορεία των ερευνών του μετά την ολοκλήρωση της τρίτης επιθεώρησης του. Όπως εξήγησε ο ΜΚΑ2, κατά την τέταρτη επιθεώρηση του στο χώρο του επιδίκου κέντρου παρατήρησε ότι το πιο πάνω δέντρο είχε κλαδευτεί με αποτέλεσμα να μην υπήρχαν κλαδιά που να εφάπτονταν του εδάφους. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αυτός ανάφερε ότι το χωμάτινο έδαφος το οποίο προϋπήρχε σε κάποιους εξωτερικούς χώρους καλύφθηκε στη συνέχεια από πλαστικό χορτοτάπητα πράγμα που εξουδετέρωσε κάθε δυνατή περίπτωση εγκατάστασης τρωκτικών. Καταλήγοντας, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι στη παρούσα περίπτωση θεώρησε ότι υπό τις περιστάσεις δεν επιβαλλόταν και δεν χρειάζονταν η λήψη οποιονδήποτε φωτογραφιών από μέρους του. Κατά την τελική αγόρευση τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν σε νομική επιχειρηματολογία μέσω γραπτών αγορεύσεων που ετοίμασαν και υπέβαλαν στο Δικαστήριο προς διευκόλυνση του και αφού τις υιοθέτησαν επεξήγησαν προφορικώς το περιεχόμενο τους. Προς νομική υποστήριξη και τεκμηρίωση των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών τους, τα μέρη δια των συνηγόρων τους παρέχουν συνοπτικά την προσαχθείσα μαρτυρία την οποίαν η κάθε πλευρά σχολιάζει κατά την γνώμη της και καταλήγουν στα δικά τους συμπεράσματα που κατά τη γνώμη τους θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο παραπέμποντας σε νομικά συγγράμματα και σε κυπριακή νομολογία. Δεν κρίνω σκόπιμο και χρήσιμο να παραθέσω το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων αφού αυτές βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου ως μέρος των επισυνημμένων εγγράφων. Οι νομικές θέσεις όμως των μερών καθώς και η νομική επιχειρηματολογία τους, όπως αυτή εκτέθηκε μέσα από το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων, έχουν εξεταστεί με τη δέουσα προσοχή και σοβαρότητα, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και αξιολογούνται από το Δικαστήριο. Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατάθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων.[1] Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της.[2] Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικρές ανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο.[3] Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών.[4] Η δε αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα εδράζεται στις ίδιες αρχές με βάση τις οποίες αξιολογούνται οι μαρτυρίες των κοινών μαρτύρων.[5] Το Δικαστήριο μπορεί να δεχτεί μέρος της μαρτυρίας του ενός ή άλλου εμπειρογνώμονα και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα.[6] Βέβαια η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του.[7] Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύει το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του για να μπορέσει έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία.[8] Στο βαθμό και την έκταση που ο πραγματογνώμονας βασίζει τη γνώμη του σε γεγονότα που του έχουν γνωστοποιηθεί, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σύμφωνα με τους αποδεικτικούς κανόνες.[9] Η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα γίνεται αποδεκτή για να παρέχει το Δικαστήριο με επιστημονική μαρτυρία που μπορεί να μην βρίσκεται μέσα στις γνώσεις και εμπειρίες του Δικαστή.[10] Στα πλαίσια προσκόμισης μαρτυρίας εμπίπτει και η κατάθεση εγγράφων. Είδος εγγράφου [11] είναι, μεταξύ άλλων, η κατάθεση μιας φωτογραφίας ως τεκμήριο, η οποία αποτελεί πραγματική μαρτυρία.[12] Μέσα από αυτή κάποιος μάρτυρας μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του κατά πόσο αυτή απεικονίζει ένα πρόσωπο ή χώρο ή ένα αντικείμενο ή μία κατασκευή ή μία κατάσταση που ο μάρτυρας βίωσε προσωπικά χωρίς κατ' ανάγκη να πρέπει να είναι εμπειρογνώμονας για κάτι τέτοιο. Ως πραγματική μαρτυρία που μία φωτογραφία είναι, το Δικαστήριο μπορεί, αν δεν υφίσταται θέμα γνησιότητας της, να την αξιολογήσει κατάλληλα δίνοντας της την ανάλογη βαρύτητα και παράλληλα είναι σε θέση, αν είναι ευδιάκριτη να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα. Ομοίως, ένας μάρτυρας γεγονότων, χωρίς να είναι ειδικός, δύναται να συγκρίνει δύο ή περισσότερες φωτογραφίες που θα του υποδειχθούν και να εκφράσει την άποψη του εάν ομοιάζουν ή όχι μεταξύ τους. Στην αγγλική υπόθεση R v. Dodson

(1984)1 W.L.R. 971 είχε τεθεί θέμα αποδεκτότητας φωτογραφιών οι οποίες είχαν ληφθεί από αυτόματη μηχανή ασφαλείας. Το ακόλουθο απόσπασμα που παρατίθεται είναι διαφωτιστικό ως προς τη σχετικότητα τους: "We entertain no doubt that photographs taken by the process installed and operated in the branch office of the building society are admissible in evidence. They are relevant to the issues as to (

1. a)whether an offence was committed and (
2. b)who committed it. What is relevant is, subject to any rule of exclusion - we know of none which is applicable to this situation, prima facie admissible." Με βάση τις προαναφερόμενες αρχές το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Προτού όμως προχωρήσει με την αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας το Δικαστήριο νιώθει έντονα την ανάγκη να εκφράσει την δυσαρέσκεια και απογοήτευση του γιατί στην παρούσα υπόθεση δύο έμπειροι συνήγοροι αντίς να συμπεριφερθούν ως λειτουργοί της δικαιοσύνης που είναι μετέτρεψαν την εκδίκαση της αίτησης αυτής σε προσωπική αντιπαράθεση τους προκαλώντας έτσι πολλές φορές την αντίδραση του Δικαστηρίου στην προσπάθεια του να αποκαταστήσει την απρόσκοπτη συνέχιση της διαδικασίας. Με τη στάση τους αυτή συνέτειναν στην αδικαιολόγητη δαπάνη πολύτιμου χρόνου στην ολοκλήρωση της εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης, γεγονός ασφαλώς που δεν ήταν επωφελές ούτε για τη διαδικασία αλλά ούτε γενικότερα και για την υπόθεση. Στρέφομαι τώρα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου. Ο ΜΑ1, ο οποίος κατάθεσε υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα, ήταν ειλικρινής μάρτυρας. Στα πλαίσια άσκησης του επαγγέλματος του υγειονομικού επιθεωρητή φαινόταν να είναι επιστημονικά καταρτισμένος σε θέματα οχληρίας, επιβλαβή στη δημόσια υγεία, δημιουργίας ακαλαισθησίας και επιζήμια στις ανέσεις της περιοχής. Η επιστημονική επάρκεια του, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση, αναδύεται όχι μόνο μέσα από τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα που διαθέτει αλλά και από την όλη μεθοδολογία που ακολούθησε και εφάρμοσε στη συγκεκριμένη υπόθεση. Ειδικότερα, το 1997 απέκτησε δίπλωμα υγειονομικού επιθεωρητή από τη Σχολή Υγειονομικών Επιθεωρητών του Υπουργείου Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας και είναι πτυχιούχος (Bachelor of Science) στον τομέα περιβαλλοντικής υγιεινής (environmental health) από το πανεπιστήμιο Middlesex του Ηνωμένου Βασιλείου από όπου και αποφοίτησε το 1998. Ασκεί το επάγγελμα του υγειονομικού επιθεωρητή στο Δήμο Λεμεσού από το 2000 με καθήκοντα που περιλαμβάνουν τον έλεγχο τυχόν ύπαρξης οχληρίας, έλεγχο τροφίμων και νερών, διαχείριση απορριμμάτων, έλεγχο εντόμων και τρωκτικών και γενικά τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, τον ευπρεπισμό και καλή εμφάνιση των περιοχών που εμπίπτουν στα δημοτικά όρια του Δήμου Λεμεσού. Παρά το γεγονός ότι ο εν λόγω μάρτυρας κατά την αντεξέταση του σε ορισμένες περιπτώσεις επέδειξε τάση να επεκτείνεται και σε ζητήματα που δεν σχετίζονταν άμεσα με την ουσία των ερωτήσεων που του υπεβλήθηκαν, εντούτοις δεν έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να αποφύγει τις απαντήσεις που τελικά έδωσε αλλά όντως θα μπορούσε να το πράξει σε συντομότερο χρονικό διάστημα περιοριζόμενος έτσι απλώς σε ακριβείς τοποθετήσεις επί της ουσίας των ερωτήσεων. Ο μάρτυρας απαντούσε με το δικό του τρόπο πάντοτε όμως σε πράος και γαλήνιο ύφος αν και είχε μία μακρά και πιεστική αντεξέταση. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αυτός δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να πλήξουν ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία του. Ο ΜΑ1 επισκεπτόταν το επίδικο ακίνητο σε τακτά χρονικά διαστήματα τόσο πριν όσο και μετά από τις 07.08.08, ημερομηνία όπου ο ίδιος σύνταξε και υπέγραψε γραπτό υπηρεσιακό σημείωμα (Τεκμήριο 4) με το οποίο εντόπιζε τη δημιουργία οχληρίας και εισηγείτο στο δήμαρχο Λεμεσού τη λήψη μέτρων για άρση της. Καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία να αντικρούει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4, το οποίο και αποδέχομαι. Κατόπιν έρευνας που ο ίδιος έκαμε διαπίστωσε ότι εντός του ακινήτου λειτουργούσε επιχείρηση η οποία διαχειριζόταν από την Καθ' ης η αίτηση 1 που ήταν νομικό πρόσωπο με διευθυντές τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Με γνώμονα ότι δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 διαχειριζόταν το επίδικο κέντρο αναψυχής σε συνδυασμό με τα παραδεκτά γεγονότα ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση 1, η οποία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, κρίνω ως ορθή την προαναφερόμενη διαπίστωση του μάρτυρα, την οποίαν και αποδέχομαι. Επίσης, αποδέχομαι ως ορθό και αληθές το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4. Ο μάρτυρας συνέχισε να επιθεωρεί το ακίνητο σε διάφορες ημερομηνίες και μετά τις 07.08.08 με τις παρατηρήσεις και τα ευρήματα του να υποστηρίζονται από πραγματική μαρτυρία, ήτοι διάφορες έγχρωμες φωτογραφίες που ο ίδιος έλαβε από την προσωπική φωτογραφική μηχανή του στις 10.05.09, 28.10.09, 10.03.10, 10.05.10, 16.09.10 και 14.11.10 αντίστοιχα, τις οποίες ακολούθως αφού μετέφερε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του τις εκτύπωσε από το δικό του εκτυπωτή, πράγμα που αποδεικνύει τον ψηλό βαθμό αξιοπιστίας του ως μάρτυρα. Συγκρίνοντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4, το οποίο παρεμπιπτόντως εγκρίθηκε με τις υπογραφές τόσο του ανώτερου υγειονομικού επιθεωρητή Δημήτρη Θεοτή όσο και του προϊστάμενου υγειονομικής υπηρεσίας του Δήμου Λεμεσού ανώτερου υγειονομικού επιθεωρητή Α' Ηρόδοτου Γεωργίου, με τις φωτογραφίες που λήφθηκαν από τον ΜΑ1 και κατατέθηκαν ως τεκμήρια, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση, διαπιστώνεται ότι μετά τη λήξη της χρονικής προθεσμίας των 15 ημερών εντός της οποίας οι Καθ' ων η αίτηση κλήθηκαν δια γραπτής ειδοποίησης που τους επιδόθηκε να προβούν σε συγκεκριμένα μέτρα με σκοπό την άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας (Τεκμήρια 6Α, 6Β, 7Α, 7Β, 8Α και 8Β) ουσιαστικά δεν υπήρξε διαφοροποίηση της επικρατούσας κατάστασης στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής. Συγκεκριμένα, μέσα από τα Τεκμήρια 10Α, 10Γ, 11ΣΤ, 11Ζ, 11Η, 12Α, 13Β, 13Γ, 13Δ και 23Β απεικονίζονται σωροί μεταλλικών τραπεζιών και καρεκλών να είναι οξειδωμένα και άτακτα στοιβαγμένα σε διάφορα σημεία υπαίθριου χώρου στην ανατολική πλευρά του επιδίκου κέντρου αναψυχής δίπλα από το ζωολογικό κήπο εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες. Ο τρόπος με τον οποίον είναι στοιβαγμένα και η εμφανής κακή εικόνα που παρουσιάζουν επιβεβαιώνουν τη θέση του μάρτυρα ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα περιλαμβανομένου του χρόνου λήψης των πιο πάνω φωτογραφιών τα εν λόγω μεταλλικά αντικείμενα βρίσκονταν σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του μάρτυρα, τα οποία και αποδέχομαι ως λογικά, ορθά και αληθή, η πιο πάνω κατάσταση ευνοεί τις συνθήκες για εκκόλαψη και πολλαπλασιασμό τρωκτικών κάτι που οδηγεί σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας. Αντίθετα, ο διαφορετικός τρόπος συσσώρευσης των πλαστικών καρεκλών φανερώνει το ενδεχόμενο αυτές να βρίσκονταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, γεγονός που επαληθεύεται μέσα από τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 18, 22Α, 22Β, 22Γ και 26Α-Λ, οι οποίες λήφθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση 3 στις 16.05.10 και περί τον Ιανουάριο 2011 φανερώνουν τη χρήση τέτοιου είδους πλαστικών καρεκλών κατά τις ώρες λειτουργίας του επιδίκου κέντρου αναψυχής χωρίς να αποκλείεται η χρήση τους σε προγενέστερο χρόνο και συγκεκριμένα κατά το χρόνο λήψης των φωτογραφιών από τον ΜΑ1. Μέσα από τα Τεκμήρια 10Β, 11Γ, 11Δ, 11Ε, 11Η, 12Β, 12Γ, 12Ε, 13Ε, 13ΣΤ, 14Δ, 21Α, 21Β, 21Γ και 23Α εμφανίζονται διάφορα πλαστικά κιβώτια και άλλα μεταλλικά-οξειδωμένα και μη αντικείμενα άτακτα συσσωρευμένα, πλαστικοί κάλαθοι γεμάτοι ακαθαρσίες και σκόνες αλλά και άδειοι, πούπουλα (φτερά) μαζί με διασκορπισμένα ξερά φύλλα, άγρια βλάστηση, ξεροί κλώνοι δέντρων πεταγμένοι άτακτα και ακαθαρσίες κάτω στο έδαφος, επαληθεύοντας έτσι τη θέση του μάρτυρα περί ύπαρξης αχρήστων αντικειμένων και ακαλαίσθητης κατάστασης. Μεγάλος αριθμός γυάλινων φιαλών και μπουκαλιών αλκοολούχων ποτών και αναψυκτικών φαίνονται μέσα από τα Τεκμήρια 10Β, 11Ε, 12Β, 14Β, 21Α να είναι διασκορπισμένα σε διάφορα σημεία της αυλής του επιδίκου κέντρου αναψυχής, υποστηρίζοντας έτσι την τοποθέτηση του εν λόγω μάρτυρα στο θέμα αυτό. Οξειδωμένες και σκονισμένες ψηστιέρες και ψυγεία με διάφορα παλαιά αντικείμενα πάνω από αυτά, εμπορευματοκιβώτιο, μία πεταμένη στο έδαφος μεταλλική πινακίδα και παιγνίδια εμφανίζονται μέσα από τα Τεκμήρια 11Β, 11Γ, 12Β, 12Γ, 12Δ, 13Α, 13Β, 13Δ, 13Ζ, 14Α, 14Β, 14Γ, 14Δ, 14Ε, 21Γ, και 21Δ, δίδοντας την εντύπωση περί ύπαρξης πολλών άχρηστων πραγμάτων στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής στηρίζοντας έτσι την θέση του ΜΑ1 για κίνδυνο στη δημόσια υγεία. Ακόμη όμως και να θεωρηθούν τα ψυγεία και οι ψηστιέρες ότι βρίσκονται σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση παρόλο ότι βρίσκονται με τον τρόπο που παρουσιάζονται μέσα από τις πιο πάνω φωτογραφίες σε υπαίθριο χώρο, συμμερίζομαι την επιστημονική θέση του μάρτυρα ότι ελλοχεύει σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία από αλλοίωση τροφίμων συνεπεία χρήσης τους. Επίσης αποδέχομαι ως αληθή τη θέση του ΜΑ1 ότι μία φορά επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο μαζί με τον ανώτερο υγειονομικό επιθεωρητή Δημήτρη Θεοτή στην παρουσία του Καθ' ου η αίτηση 3 και παρόλο ότι του εισηγήθηκαν να καθαρίσει τον υπαίθριο χώρο οι παρακλήσεις τους δεν εισακούστηκαν. Αποδέχομαι ακόμη τη θέση του μάρτυρα αυτού ότι ο ίδιος επισκέφθηκε το ακίνητο μετά τη λήξη της χρονικής προθεσμίας των δεκαπέντε ημερών που οι Καθ' ων η αίτηση είχαν στη διάθεση τους για να άρουν την κατ' ισχυρισμό οχληρία, ως το περιεχόμενο των γραπτών ειδοποιήσεων που τους επιδόθηκε. Ωστόσο είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι όλες οι φωτογραφίες που λήφθηκαν από τον ΜΑ1 και κατατέθηκαν ως τεκμήρια εξασφαλίστηκαν κατά τρόπο παράνομο, πράγμα που κατά την άποψη τους καθιστά τη μαρτυρία γύρω από αυτές μη δεκτική και κατ' επέκταση απορριπτέα. Οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ο ΜΑ1 εισήλθε παράνομα στον επίδικο χώρο σε ώρες που το κέντρο αναψυχής βρισκόταν εκτός λειτουργίας του και έλαβε φωτογραφίες κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 98 του Περί Δήμων Νόμου, Ν.111/85μετά των συναφών τροποποιήσεων, κάτι που κατά τη γνώμη τους τους επιτρέπει να ζητήσουν από το Δικαστήριο τον αποκλεισμό της αξιολόγησης τους ως παράνομη μαρτυρία. Προς τούτο επικαλέστηκαν σχετική νομολογία. Το ότι μία μαρτυρία εξασφαλίστηκε παράνομα δεν την καθιστά αυτόματα μη δεκτική. Στην περίπτωση που μαρτυρία λαμβάνεται κατά παράβαση συνταγματικών θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών ατόμων ο αποκλεισμός της, εκτός εκεί που η παρέκκλιση εξουσιοδοτείται με νόμο για τους σκοπούς που καθορίζει το σύνταγμα, είναι απόλυτος και δεν επιδέχεται κανένα συμβιβασμό ή εξαίρεση. Ως εκ τούτου, τέτοιου είδους παράνομη μαρτυρία δεν υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να καθίσταται απαράδεκτη και να αποκλείεται αυτόματα χωρίς έτσι να δύναται να χρησιμοποιηθεί εναντίον προσώπου.[13] Όταν όμως εξασφαλίζεται παράνομα μαρτυρία η οποία δεν παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες ατόμου δεν αποκλείεται αυτόματα αλλά εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να πράξει κάτι τέτοιο αν πειστεί ότι ο δυσμενής επηρεασμός από μία τέτοια κατάθεση υπερισχύει της αποδεικτικής αξίας της. Όσο πιο μεγάλη είναι η αποδεικτική της αξία τόσο πιο δύσκολος καθίσταται ο αποκλεισμός μιας τέτοιας μαρτυρίας.[14] Στην παρούσα υπόθεση σχετικό είναι το άρθρο 98

(1)του Ν.111/85 το οποίο προνοεί ότι "Καθ' οιονδήποτε χρόνον μεταξύ ανατολής και δύσεως του ηλίου, ή προκειμένου περί επαγγελματικών υποστατικών καθ' οιονδήποτε χρόνον κατά την διάρκειαν του οποίου διεξάγονται αι εργασίαι εντός αυτών, το συμβούλιο ή οιοσδήποτε των υπαλλήλων αυτού δικαιούται να εισέρχεται εντός οιωνδήποτε υποστατικών προς διαπίστωσιν κατά πόσο υφίσταται οχληρία εντός αυτών." Δεν χωρεί αμφιβολία ότι το επίδικο κέντρο αναψυχής εμπίπτει στην κατηγορία των επαγγελματικών υποστατικών. Αυτό εξυπακούει και τον περιφραγμένο εξωτερικό χώρο του. Με βάση το άρθρο αυτό ο ΜΑ1, ως αρμόδιος υγειονομικός επιθεωρητής δικαιούται να εισέλθει στο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής κατά τη διάρκεια λειτουργίας του. Σύμφωνα με την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, προκύπτει ότι μερικές από τις φορές που επισκέφθηκε το χώρο το κέντρο δεν λειτουργούσε. Χωρίς να παραβιάσει κλειδαριά εισήλθε στον υπαίθριο χώρο ανοίγοντας τη θύρα του εξωτερικού κάγκελου που ήταν κλειστή αλλά όχι κλειδωμένη και έλαβε φωτογραφίες. Είναι προφανές ότι η λήψη των σχετιζόμενων με αυτές τις επισκέψεις φωτογραφίες λήφθηκαν κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 98

(1)του Ν.111/85 και συνεπώς αποτελούν παράνομη μαρτυρία. Παράλληλα όμως δεν βλέπω πως επηρεάζονται οποιαδήποτε συνταγματικά δικαιώματα ή ανθρώπινες ελευθερίες των Καθ' ων η αίτηση έτσι ώστε που αυτόματα θα καθιστούσαν τον αποκλεισμό της αξιολόγησης της. Ο ισχυρισμός οποιουδήποτε για παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος των Καθ' ων η αίτηση για κατοχή και απόλαυση ακίνητης ιδιοκτησίας (άρθρο 23 του Συντάγματος) καταρρίπτεται καθότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί πραγματικός επηρεασμός της κατοχής και απόλαυσης από μια απλή είσοδο στον εξωτερικό χώρο, ο οποίος μάλιστα σχεδόν καθημερινά σε καθορισμένες ώρες λειτουργίας φιλοξενεί θαμώνες. Ακόμη όμως και να δεχθώ ότι όντως υπάρχει παραβίαση του εν λόγω συνταγματικού δικαιώματος, η άσκηση του δικαιώματος αυτού περιορίζεται για θέματα δημόσιας ασφάλειας και υγείας, ως προνοεί το εδάφιο 4 του άρθρου 23 του Συντάγματος, κάτι που είναι άρρηκτα συνυφασμένο με τους σκοπούς επίσκεψης του ΜΑ1 στον επίδικο χώρο. Στρεφόμενος τώρα στην εξέταση της πτυχής της παράνομης μαρτυρίας η οποία δεν παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες, ως είναι η θέση του Δικαστηρίου, κρίνω ότι από την αποδοχή και αξιολόγηση της δεν επηρεάζονται κατά τρόπο δυσμενή οι Καθ' ων η αίτηση. Ούτε και παραβιάζεται η νομική αρχή της ισότητας των όπλων. Αντίθετα, οι εν λόγω φωτογραφίες έχουν μεγάλη αποδεικτική αξία για τους Αιτητές στα πλαίσια θεμελίωσης της εκδοχής τους. Τυχόν αποκλεισμός τέτοιας μαρτυρίας θα ισοδυναμούσε με στέρηση του δικαιώματος των Αιτητών για παρουσίαση της υπόθεσης τους όπως οι ίδιοι επιθυμούν και συνεπώς πρόκληση αδικίας και βλάβης εις βάρος τους, τη στιγμή μάλιστα που οι Καθ' ων η αίτηση δια του Καθ' ου η αίτηση 3 παρουσίασαν τις δικές τους φωτογραφίες για τα τεκμηριώσουν τις δικές τους θέσεις στα πλαίσια αντίκρουσης και κατάρριψης της εκδοχής των Αιτητών καθώς επίσης είχαν την ευκαιρία να τύχουν των υπηρεσιών του δικού τους εμπειρογνώμονα, Κώστα Χατζησάββα (ΜΚΑ2), ο οποίος όπως και ο ΜΑ1 εισήλθε στον επίδικο χώρο εκτός ωρών λειτουργίας του κέντρου. Επομένως, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια μου, κρίνω ότι οι προαναφερόμενες φωτογραφίες θα πρέπει να αξιολογηθούν και ως εκ τούτου αξιολογούνται. Στην υπόθεση Charalambos Telemachou Psaras and another v. The Republic

(1987)2 C.L.R. 132 μέσα από την οποίαν γίνεται αναφορά στην υπόθεση Enotiades and Another v. The Police

(1986)2 C.L.R. 64 υποδείχθηκε ότι η είσοδος σε τόπο άλλο από κατοικία, όπως είναι η παρούσα υπόθεση, δεν αποτελεί αντικείμενο συνταγματικής ρύθμισης οπότε και η ενδεχόμενη μη τήρηση του νόμου ακόμα και ως προς τα προαπαιτούμενα της θα ξέφευγε της εμβέλειας της νομολογίας αναφορικά με το ανεπίτρεπτο αποδοχής μαρτυρίας αφού αυτό συναρτάται προς συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα. Οι αποφάσεις που ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση ευσεβάστως εισηγήθηκε στο Δικαστήριο σχετίζονται με την παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων και/ή συνταγματικών δικαιωμάτων ατόμου, κάτι που δεν υφίσταται στη δική μας περίπτωση με αποτέλεσμα έτσι να στερούνται οποιουδήποτε ερείσματος. Ακόμη όμως και να αποκλειστεί η αξιολόγηση των εν λόγω φωτογραφιών, έχοντας εξετάσει την υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΑ1 σε συνδυασμό με την κατάθεση των Τεκμηρίων 4, 6Α, 6Β, 7Α, 7Β, 8Α και 8Β, κρίνω ότι αυτή είναι ικανή στο να δώσει από μόνη της μία σαφή και αληθινή εικόνα στο Δικαστήριο για την πραγματική κατάσταση που επικρατούσε στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας υπόθεσης. Επιπλέον, δεν συμμερίζομαι τον επιπρόσθετο λόγο που οι Καθ' ων η αίτηση προβάλουν για να δικαιολογήσουν τη θέση τους περί μη αποδοχής των φωτογραφιών που λήφθηκαν από τον ΜΑ

1. Ο ισχυρισμός τους ότι οι εν λόγω φωτογραφίες απεικονίζουν άλλη κατάσταση από εκείνη της 07.08.08 στη βάση της οποίας ετοιμάστηκε το Τεκμήριο 4 και το δημοτικό συμβούλιο να προχωρήσει με τη διαδικασία άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας δεν ευσταθεί καθότι κρίνονται αναγκαίες για να παρουσιαστεί μία συνεχιζόμενη κατάσταση οχληρίας με σκοπό να πειστεί το Δικαστήριο ότι εξακολουθεί να υφίστανται συνθήκες οχληρίας στα πλαίσια έκδοσης σχετικού δικαστικού διατάγματος για άρσης της. Το ότι δεν παρουσιάστηκαν φωτογραφίες που να λήφθηκαν κατά τον Αύγουστο 2008 όταν επιθεωρήθηκε ο επίδικος χώρος και ετοιμάστηκε το Τεκμήριο 4 από τον ΜΑ1, δεν αφαιρεί οτιδήποτε από το ψηλό βαθμό αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα. Συμφωνώ ότι τέτοιες φωτογραφίες εκείνης της περιόδου θα ήταν ένα πρόσθετο όπλο στα χέρια των Αιτητών για να θεμελιώσουν την εκδοχή τους στην υπόθεση αυτή, πλην όμως το ότι το Δημοτικό Συμβούλιο έλαβε σχετική απόφαση συζητώντας ουσιαστικά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 (Τεκμήριο 15), το περιεχόμενου του οποίου εγκρίθηκε με την υπογραφή των ανώτερων και προϊσταμένου της υγειονομικής υπηρεσίας του Δήμου Λεμεσού, το ότι της απόφασης αυτής ακολούθησαν οι συντάξεις και επιδόσεις των επιστολών άρσης της κατ' ισχυρισμό οχληρίας (Τεκμήρια 6Α, 6Β, 7Α, 7Β, 8Α και 8Β) αλλά και όλες οι μεταγενέστερες φωτογραφίες που ο εν λόγω μάρτυρας έλαβε υπό το πλέγμα της όλης μαρτυρίας του ΜΑ1 γύρω από το θέμα αυτό είναι στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το Τεκμήριο 4 δεν είναι εκ των υστέρων εφεύρημα του μάρτυρα αυτού αλλά η γνήσια και αληθή καταγραφή των παρατηρήσεων και ευρημάτων του ως προς την κατάσταση που τότε πραγματικά επικρατούσε και φαίνεται ότι συνεχιζόταν να υπήρχε στον επίδικο χώρο και μεταγενέστερα. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός των Αιτητών απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Επιπροσθέτως, παρά το ότι ο μάρτυρας δεν ρωτήθηκε ευθέως περί συνομωσίας και εκδίκησης για να μπορέσει έτσι να τοποθετηθεί ο ίδιος επί των ισχυρισμών αυτών των Καθ' ων η αίτηση, αξιολογώντας την όλη στάση και συμπεριφορά του ΜΑ1 από το εδώλιο του μάρτυρα καθ' όλη τη διάρκεια της κατάθεσης του δεν διαπιστώνω μέσα από τα λεγόμενα του οποιαδήποτε πράξη ή επιθυμία ή ακόμη τάση από μέρους του για εκδίκηση και/ή συνομωσία με άλλο ή άλλα άτομο ή άτομα εναντίον των Καθ' ων η αίτηση με σκοπό είτε την έξωση τους είτε την πρόκληση ζημιάς και/ή βλάβης σ' αυτούς. Ούτε ότι ενεργούσε προς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών ή συμφερόντων τρίτων προσώπων. Δεν έχω αμφιβολία ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση αυτή και στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του ως υγειονομικός επιθεωρητής του Δήμου Λεμεσού ενέργησε με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και προστασία της δημόσιας υγείας, αισθητικής και ανέσεων της περιοχής. Στη βάση των πιο πάνω, το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του ΜΑ1 ως πειστική, ορθή, αληθή και αξιόπιστη και αισθάνεται ότι μπορεί να βασιστεί σε αυτή για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων και συμπερασμάτων. Η ΜΑ2 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν ειλικρινής μάρτυρας και απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν με αμεσότητα και ευθύτητα χωρίς προσχεδιασμό και υπεκφυγές. Περίγραψε με σαφήνεια τον περιορισμένο ρόλο που η ίδια είχε μέσα από αυτή την υπόθεση χωρίς περιστροφές και υπερβολές. Δίχως να έχει προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση αυτή ήλθε και είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η μαρτυρία της είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις οι οποίες θα έπλητταν καίρια την αξιοπιστία της. Σχολιάζοντας τις δύο διαφορές που εντοπίστηκαν μεταξύ του περιεχομένου του Τεκμηρίου 4 και των πρακτικών συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου ημερομηνίας 25.09.08 (Τεκμήρια 5 και 15) τις απέδωσε σε γραμματικά λάθη, εξήγηση την οποίαν αποδέχομαι ως λογική και πειστική. Το πανομοιότυπο λεκτικό των Τεκμηρίων 5 και 5 και ιδιαίτερα εκεί όπου γίνεται αναφορά στα εισηγημένα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν σε σχέση με την άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας σε συνάρτηση με το λεκτικό του Τεκμηρίου 4 οδηγούν σε αυτή την κατεύθυνση. Εξάλλου, καμία μαρτυρία περί του αντιθέτου τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να ανατρέπει το πιο πάνω σκεπτικό. Περαιτέρω, εξετάζοντας τα Τεκμήρια 5 και 15 συμφωνώ και κατ' επέκταση αποδέχομαι τη θέση της μάρτυρος ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί μέρος των πρακτικών του δημοτικού συμβουλίου ημερομηνίας 25.09.08, ήτοι του Τεκμηρίου
2. Η μάρτυρας αναγνώρισε τόσο την υπογραφή της όσο και την επίσημη σφραγίδα του Δήμου Λεμεσού και στα δύο έγγραφα, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Μελετώντας το Τεκμήριο 5 διαπιστώνω ότι το περιεχόμενο του αποτελεί ακριβές αντίγραφο μέρους του Τεκμηρίου 15, δηλαδή του εγγράφου που συνολικά περιέχει τα πρακτικά της συνεδρίασης ημερομηνίας 25.09.08 και ώρα 18:
3. Χωρίς να εντοπίσω οποιαδήποτε αλλοίωση ή διαφορά μεταξύ των δύο εγγράφων, παρατηρώ ότι το Τεκμήριο 5 περιέχει πληροφορίες και εισηγήσεις από την υγειονομική υπηρεσία του Δήμου Λεμεσού γύρω από την παρούσα υπόθεση ενώ το Τεκμήριο 15 περιέχει στοιχεία και απόψεις της εν λόγω υγειονομικής υπηρεσίας αναφορικά με πέντε υποθέσεις οχληρίας, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η παρούσα υπόθεση. Βέβαια όπως τονίζεται στην τελευταία σελίδα των κειμένων τους και τα δύο έγγραφα αποτελούν πιστά των πρακτικών υπό την έννοια του πρωτότυπου εγγράφου χωρίς ωστόσο να διαφοροποιείται η ουσία του θέματος αυτού. Κατά συνέπεια, δεν διαπιστώνω θέμα χάλκευσης εγγράφων αλλά ούτε και προσκομίστηκε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε συγκεκριμένη αποδεκτή μαρτυρία που να θέτει θέμα μη γνησιότητας τους. Από τη στιγμή που υπάρχει το Τεκμήριο 15, το περιεχόμενο του οποίου αποδέχομαι ως αληθές δεν υφίσταται οποιοσδήποτε λόγος να γίνεται περαιτέρω αναφορά στο Τεκμήριο 5, το οποίο, όπως λέχθηκε προηγουμένως, καλύπτεται μέσα από το Τεκμήριο
4. Στρεφόμενος τώρα στους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση περί συνομωσίας κι εκδίκησης μέσα από τους οποίους έμπλεξαν και το όνομα της ΜΑ2, αν και η μάρτυρας αυτή δεν ρωτήθηκε ευθέως γι' αυτά έτσι ώστε να μπορέσει να τοποθετηθεί προσωπικά, αξιολογώντας την όλη στάση και συμπεριφορά της από το εδώλιο του μάρτυρα καθ' όλη τη διάρκεια της κατάθεσης της δεν διαπιστώνω μέσα από τα λεγόμενα της οποιαδήποτε πράξη ή επιθυμία ή ακόμη τάση από πλευράς της για εκδίκηση και/ή συνομωσία με άλλο ή άλλα άτομο ή άτομα εναντίον των Καθ' ων η αίτηση με σκοπό είτε την έξωση τους είτε την πρόκληση ζημιάς και/ή βλάβης σ' αυτούς. Ούτε ότι ενέργησε προς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών ή συμφερόντων τρίτων προσώπων. Συνεπώς, δεν έχω αντιληφθεί οποιαδήποτε επιλήψιμη συμπεριφορά ή στάση από μέρους της ΜΑ2 αναφορικά με το θέμα αυτό. Με γνώμονα τα πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΑ2 ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή. Με βάση το Τεκμήριο 15 προκύπτει ότι η κήρυξη σε δημόσια οχληρία της κατάστασης που επικρατούσε στο επίδικο ακίνητο έγινε από το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Λεμεσού κατά τη συνεδρίαση που διεξήχθηκε στις 25.09.08 και ώρα 18:
5. Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι το δημοτικό συμβούλιο στα πρακτικά της συνεδρίασης του ημερομηνίας 25.09.08 (Τεκμήριο 15) δεν αναφέρθηκε χρονικά στην ύπαρξη της οχληρίας, μία παράλειψη που κατά την άποψη τους είναι δυσμενής για την επιτυχία της έκβασης της παρούσας αίτησης. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Το άρθρο 92 του Ν.111/85 προνοεί ότι με τη λήψη οποιασδήποτε πληροφορίας αναφορικά με την ύπαρξη οχληρίας και εφόσον ικανοποιηθεί για την ύπαρξη της το δημοτικό συμβούλιο προχωρεί με κοινοποίηση γραπτής ειδοποίησης προς τους υπευθύνους για άρση της οχληρίας με τον τρόπο που υποδεικνύεται μέσα από το περιεχόμενο του εν λόγω άρθρου. Στην προκειμένη περίπτωση το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Λεμεσού κατά τη συνεδρίαση του στις 25.09.08 ικανοποιήθηκε για την ύπαρξη οχληρίας στο επίδικο ακίνητο στη βάση πληροφοριών που του διαβιβάστηκαν μέσω γραπτού υπηρεσιακού σημειώματος ημερομηνίας 07.08.08 που ετοιμάστηκε και υπογράφηκε από μέλη της υγειονομικής υπηρεσίας του Δήμου Λεμεσού περιλαμβανομένου του προϊσταμένου αυτής (Τεκμήριο 4) και αφού την κήρυξε ως τέτοια έδωσε οδηγίες να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα που η σχετική νομοθεσία προβλέπει για την άρση της δίδοντας προθεσμία γι' αυτό δεκαπέντε ημέρες (Τεκμήριο 15). Χωρίς να είναι προαπαιτούμενο του άρθρου 92 του Ν.111/85 και γενικότερα της εν λόγω νομοθεσίας να αναφέρονται ρητά στα πρακτικά των συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου η χρονική ύπαρξη της οχληρίας, από το λεκτικό του Τεκμηρίου 4 εξάγεται λογικά το συμπέρασμα ότι η οχληρία αφορά την περίοδο που συντάχθηκε το πιο πάνω σημείωμα με το οποίο συνδέεται το Τεκμήριο 15 και στη βάση του οποίου ενεργοποιήθηκαν οι σχετικές διατάξεις για άρση της οχληρίας. Η ουσία είναι ότι το δημοτικό συμβούλιο αξιολογώντας πληροφορίες για ύπαρξη οχληρίας αποφάσισε και κήρυξε την ύπαρξη της ως τέτοια δίδοντας οδηγίες για λήψη τα υπό του νόμου προβλεπομένων μέτρων περιλαμβανομένου και δικαστικών για άρση της αφού όμως πρώτα αποσταλούν σχετικές γραπτές ειδοποιήσεις στους υπευθύνους για άρση της εντός χρονικής προθεσμίας δεκαπέντε ημερών. Οι Καθ' ων η αίτηση επίσης ισχυρίζονται ότι το δημοτικό συμβούλιο δεν προσδιόρισε ή καθόρισε ποιο όργανο του Δήμου Λεμεσού θα προβεί στην έκδοση της σχετικής ειδοποίησης για άρση της οχληρίας κατά παράβαση του άρθρου 92 του Ν.111/
6. Το άρθρο 92 προσδιορίζει από μόνο του ότι τέτοια γραπτή ειδοποίηση θα γίνεται από τον δήμαρχο εκτός εάν ο ίδιος ορίσει άλλο πρόσωπο για το σκοπό αυτό. Συνεπώς, εφόσον δυνάμει του πιο πάνω άρθρου καθορίζεται ο δήμαρχος ως το αρμόδιο πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για το χειρισμό του εν λόγω θέματος οποιαδήποτε αναφορά περί αυτού μέσα από το Τεκμήριο 15 θα ήταν περιττή και αχρείαστη αφού το δημοτικό συμβούλιο δεν θα μπορούσε να απευθυνθεί σε οποιονδήποτε άλλο άτομο ή όργανο ή αρχή για το συγκεκριμένο θέμα πλην του δημάρχου. Επιπλέον, έχοντας υπόψη ότι σύμφωνα με το άρθρο 46 του Ν.111/85 ο δήμαρχος είναι η εκτελεστική αρχή που, μεταξύ άλλων, εκτελεί τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου οποιαδήποτε ρητή αναφορά προς το πρόσωπο του δημάρχου θα ήταν εκ του περισσού. Ως εκ τούτου, η θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται ως ανυπόστατη. Αποτελεί περαιτέρω θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οι γραπτές ειδοποιήσεις για άρση της οχληρίας που αποστάληκαν στους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 (Τεκμήρια 6Β, 7Β και 8Β) έπρεπε να είχαν υπογραφεί από το δήμαρχο και όχι από την ΜΑ
7. Κατά τη γνώμη τους το γεγονός αυτό καθιστά την όλη διαδικασία ανύπαρκτη και άκυρη με αποτέλεσμα οι προαναφερόμενες ειδοποιήσεις να μην γεννούν ή να μην μπορούν να δημιουργήσουν οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα έχοντας έτσι καμία νομική ισχύ. Το άρθρο 92 του Ν.111/85 είναι το επίμαχο επί του σημείου αυτού και συγκεκριμένα αναφέρει, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής: "Άμα τη λήψει οιασδήποτε πληροφορίας αναφορικώς προς την ύπαρξιν οχληρίας, το συμβούλιο, εάν ικανοποιηθή δια την ύπαρξιν οχληρίας, επιδίδει δια του δημάρχου, ή ως αυτός ήθελεν ορίσει, ειδοποίηση εις το πρόσωπον δια της πράξεως, παραλείψεως ή ανοχής του οποίου ." [η υπογράμμιση δική μου] Αν κάποιος ερμηνεύσει το άρθρο αυτό αυστηρά, περιορισμένα και με τη στενή γραμματική έννοια του και απομονωμένο από τις υπόλοιπες διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας, θα αντιληφθεί ότι το δημοτικό συμβούλιο όταν ικανοποιηθεί ότι σε ένα χώρο υφίσταται θέμα οχληρίας αναθέτει στο δήμαρχο ή σε άλλο άτομο που ο ίδιος ορίσει την υποχρέωση επίδοσης γραπτής ειδοποίησης για άρση οχληρίας στο υπαίτιο μέρος. Αυτό σημαίνει ότι την ευθύνη σύνταξης και υπογραφής τέτοιας ειδοποίησης δύναται να ανατεθεί κατόπιν σχετικής απόφασης του δημοτικού συμβουλίου σε άτομο άλλο από το δήμαρχο. Ωστόσο, μελετώντας ενδελεχώς τις πρόνοιες του επίμαχου άρθρου και γενικότερα όλα τα άρθρα που αφορούν την οχληρία και έχοντας υπόψη τις υπόλοιπες διατάξεις του Ν.111/85 καθώς και τις νομικές αρχές που διέπουν την ερμηνεία νομοθετημάτων, θεωρώ ότι θα πρέπει να δοθεί μία ευρύτερη και πιο φιλελεύθερη ερμηνεία στο άρθρο αυτό για να μπορεί να εφαρμόζεται κατά τρόπο λειτουργικό και χρήσιμο εξυπηρετώντας έτσι το σκοπό για το οποίο εισήχθηκε. Θεωρώ ότι πρόθεση του νομοθέτη δεν ήταν να δώσει περιορισμένο ρόλο στο δήμαρχο επί του ζητήματος αυτού. Δεν ήταν πρόθεση του νομοθέτη να υποχρεώνει κάθε φορά τον εκάστοτε δήμαρχο προσωπικά να συντάσσει, να υπογράφει και να επιδίδει πάντοτε όλες τις γραπτές ειδοποιήσεις άρσης οχληρίας. Για να αντιληφθεί κάποιος το στοιχείο της ανάγκης για λειτουργικότητα, ομαλής και απρόσκοπτης εφαρμογής του σχετικού νόμου αρκεί να αναφέρω ότι μόνο στην συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Λεμεσού ημερομηνίας 25.09.08 αποφασίστηκε η κήρυξη δημόσιας οχληρίας σε πέντε διαφορετικές περιπτώσεις. Το θεωρώ παράλογο να αναμένεται μόνο από το δήμαρχο να ασχοληθεί προσωπικά με τις πέντε αυτές υποθέσεις όταν αυτός έχει να ασχοληθεί με πληθώρα ζητήματα που απασχολούν το δήμο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δήμοι καλύπτουν μεγάλης εκτάσεως περιοχές με χιλιάδες δημότες και φαινόμενα οχληρίας να παρουσιάζονται συχνά, εκτιμώ ότι σκοπός του νομοθέτη ήταν να δώσει την ευχέρεια στο δήμαρχο να αναθέτει την εκτέλεση των υποχρεώσεων αυτών σε άτομο ή άτομα της εμπιστοσύνης του ένεκα των πολλών και σοβαρών άλλων καθηκόντων που έχει. Ερμηνεύοντας την επίμαχη φράση του συγκεκριμένου άρθρου υπό το μανδύα των πιο πάνω αρχών εκτιμώ ότι όταν ο νομοθέτης έδιδε το δικαίωμα στον δήμαρχο να ορίζει άλλο άτομο να επιλαμβάνεται τέτοιου είδους θέματα στο μυαλό του είχε να συμπεριλάβει όλα τα μέρη που συνθέτουν την αλυσίδα ενεργειών όπως η σύνταξη και υπογραφή τέτοιων γραπτών ειδοποιήσεων και όχι απλώς αποσπασματικά το ζήτημα της επίδοσης τους. Ας σημειωθεί ότι η ερμηνεία αυτή δεν συγκρούεται με το άρθρο 26

(2)του Περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, το οποίο πραγματεύεται με την ερμηνεία προνοιών αναφορικά με την άσκηση εξουσιών και καθηκόντων από άτομα που κατέχουν αξιώματα. Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι η ενέργεια του δημάρχου στην παρούσα υπόθεση να εξουσιοδοτήσει γραπτώς και ονομαστικά την ΜΑ2, ως δημοτική γραμματέας που είναι, να υπογράφει και να επιδίδει τις γραπτές ειδοποιήσεις άρσης οχληρίας (Τεκμήριο 9) δεν παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 92 του Ν.111/

1. Ο δήμαρχος, ως η εκτελεστική αρχή του δήμου, μερίμνησε, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 92 του Ν.111/85, για την εκτέλεση της συγκεκριμένης απόφασης του δημοτικού συμβουλίου αναθέτοντας την υπογραφή και επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων σε ανώτερο δημοτικό υπάλληλο όπως και έγινε. Τα Τεκμήρια 6Β, 7Β και 8Β φέρουν την υπογραφή της ΜΑ2 και επιδόθηκαν στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 στις 10.11.08 και στον Καθ' ου η αίτηση 2 στις 18.11.08 (Τεκμήρια 6Α, 7Α και 8Α). Κάτω από την έννοια της υπογραφής θεωρώ ότι συνεπάγεται και η ετοιμασία του εγγράφου. Συνεπώς, όταν ο δήμαρχος Λεμεσού εξουσιοδοτούσε τη δημοτικό γραμματέα (ΜΑ2) δια του Τεκμηρίου 9 να υπογράφει και να επιδίδει ειδοποιήσεις άρσης οχληρίας εξυπακούεται ότι την εξουσιοδότησε να τις ετοιμάζει και παράλληλα να μεριμνάει για την επίδοση τους. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία μόνο παράλογη μπορεί να είναι και απλώς θα προκαλούσε εμπόδια στην αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας. Υπό τις περιστάσεις, εκτιμώ ότι θα ήταν παράλογο ο δήμαρχος να ετοιμάζει τις εν λόγω γραπτές ειδοποιήσεις και η δημοτικός γραμματέας να τις υπογράφει και να τις επιδίδει προσωπικά. Επομένως, το ότι οι εν λόγω γραπτές ειδοποιήσεις αποστάληκαν δια ιδιώτη επιδότη, ως ήταν και εξακολουθεί να είναι η πρακτική επίδοσης εγγράφων σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, δεν οδηγεί σε παρανομία και ακυρότητα της διαδικασίας. Το άρθρο 92 του Ν.111/85 δεν απαγορεύει την επίδοση εγγράφων από ιδιώτες επιδότες. Η δε αυτή μέθοδος συνάδει απόλυτα με το πνεύμα του άρθρου 137 του ιδίου νόμου. Συνεπώς, ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση περί ακυρότητας της διαδικασίας και ουδεμία νομική ισχύ των Τεκμηρίων 6Β, 7Β και 8Β απορρίπτεται ως αβάσιμος. Εν πάση περιπτώσει, επειδή η προαναφερόμενη θέση των Καθ' ων η αίτηση προέκυψε μέσα από τη φαινομενική δυνατότητα άρθρου να επιδέχεται πέραν της μίας ερμηνείας, είναι η ταπεινή μου γνώμη όπως τα αρμόδια όργανα και εξουσίες εντοπίσουν το πρόβλημα και προχωρήσουν στην τροποποίηση του άρθρου 92 του Ν.111/85 με τέτοιο τρόπο ώστε να αρθεί η όποια παρεξήγηση μπορεί να δημιουργηθεί σήμερα από την ερμηνεία του. Από την άλλη, ο Καθ' ου η αίτηση 3 (ΜΚΑ1) δεν έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν δίδοντας την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι προσπαθούσε να τις αποφύγει. Σε ορισμένες περιπτώσεις αναγκάστηκε να το πράξει είτε κατόπιν πιεστικής προσέγγισης που άσκησε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών στο στάδιο της αντεξέτασης είτε μετά από παρέμβαση του Δικαστηρίου. Σε σχέση με την γραπτή ειδοποίηση για άρση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας, τη λήψη της οποίας επιβεβαίωσε (Τεκμήρια 8Α και 8Β) εξέφρασε τοποθετήσεις που συγκρούονται μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, ενώ αρχικά δήλωσε ότι είχε αντιληφθεί το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8Β στη συνέχεια ελίχθηκε και διαφοροποιήθηκε αναφέροντας ότι δεν είχε καταλάβει σε ποια τραπέζια, δοκούς και υπόλοιπα αντικείμενα αναφέρονταν οι Αιτητές μέσα από την εν λόγω γραπτή ειδοποίηση. Αυτό καταγράφεται ως ουσιώδη αντίφαση από μέρους του Καθ' ου η αίτηση
2. Εφόσον χρειαζόταν διευκρινίσεις επί του περιεχομένου του Τεκμηρίου 8Β γιατί δεν αποτάθηκε αμέσως στο Δήμο Λεμεσού για κάτι τέτοιο παρά μόνο το έπραξε δια του δικηγόρου του πολύ αργότερα και μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, αφήνοντας έτσι να διαρρεύσει η χρονική προθεσμία των δεκαπέντε ημερών που η γραπτή ειδοποίηση του έδιδε για άρση της οχληρίας, χωρίς όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, να μετακινήσει οποιοδήποτε είδος αντικειμένου για το οποίο καλείτο να πράξει μέσα από την εν λόγω επιστολή. Περαιτέρω, ενώ με βάση το Τεκμήριο 11Η ο μάρτυρας δηλώνει ότι οι καρέκλες μαζί με το πλυντήριο που απεικονίζονται στην εν λόγω έγχρωμη φωτογραφία καταστράφηκαν και πετάχτηκαν περί τον Ιούλιο 2010 η θέση του αυτή διαψεύδεται από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία, η οποία παρουσιάζει μία άτακτη συσσώρευση από οξειδωμένες καρέκλες που φαίνεται να βρίσκονται ήδη σε αχρηστία, λήφθηκε από τον ΜΑ1 στις 28.10.09, δηλαδή πολύ ενωρίτερα από ότι ο μάρτυρας είχε δηλώσει ότι δεν ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Έχοντας προσωπικό συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης αυτής αφού μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 2 είναι διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση 1 η οποία διαχειρίζεται την επιχείρηση που λειτουργεί εντός του επιδίκου ακινήτου και ενοικιάζουν από τους Αιτητές, ο εν λόγω μάρτυρας προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση που επικρατούσε στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής κατά το χρόνο που λήφθηκαν οι διάφορες έγχρωμες φωτογραφίες από τον ΜΑ1 και κατατέθηκαν ως τεκμήρια τη στιγμή που η εικόνα σε αυτές τον διαψεύδουν με τα οποιαδήποτε σχόλια να περιττεύουν. Προσπάθησε να παρουσιάσει τα περισσότερα αντικείμενα που βρίσκονταν κυρίως στην ανατολική πλευρά που εφάπτεται με το ζωολογικό κήπο άταχτα συσσωρευμένα σε διάφορα σημεία του εξωτερικού χώρου και σε κατάσταση εμφανώς μη χρησιμοποιήσιμη αλλά και αλλοιωμένη λόγω της έκθεσης τους στις καιρικές συνθήκες, πράγμα που δεν αρνήθηκε ότι βρίσκονταν εκεί όταν περίγραφε μία προς μία τις φωτογραφίες, ότι ήταν χρήσιμα για την επιχείρηση του προβάλλοντας παράλογες και μη πειστικές δικαιολογίες τη στιγμή που οι εικόνες των φωτογραφιών ομιλούν από μόνες τους εμφανίζοντας μία εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτή που ο ΜΚΑ1 επικαλείται (ειδικότερα βλέπε Τεκμήρια 14Α-14Ε, 21Α-21Δ και 23Β). Ένα ακόμη παράδειγμα που φανερώνει την απεγνωσμένη προσπάθεια του ΜΚΑ1 να παρουσιάσει την κατάσταση που τότε επικρατούσε στον εξωτερικό χώρο καλύτερη από ότι στην πραγματικότητα αφορά μία πεταγμένη στο έδαφος πινακίδα η οποία απεικονίζεται μέσα από τις φωτογραφίες 12Δ και 14Γ. Βλέποντας τη φωτογραφία 12Δ ο Καθ' ου η αίτηση 3 αρχικά ισχυρίστηκε ότι η πινακίδα βρισκόταν εκεί για να υποδείξει ότι σε απόσταση 3-4 μέτρα από αυτή υπήρχαν πλαστικά παιγνίδια δεινόσαυροι. Στη συνέχεια αφού του υποδείχθηκε η φωτογραφία 14Γ μέσα από την οποίαν απεικονίζεται ο χώρος εντός του οποίου βρίσκεται η πεταγμένη πινακίδα χωρίς να υπάρχουν πλαστικά παιγνίδια δεινόσαυροι, ως ήταν η τοποθέτηση του, ισχυρίστηκε ότι τα εν λόγω παιγνίδια βρίσκονται στα αριστερά και εκτός του πλαισίου της φωτογραφίας. Κοιτάζοντας ωστόσο κάποιος την πινακίδα παρατηρεί ότι πάνω σ' αυτή υπάρχει ζωγραφισμένο τόξο με φορά προς τα δεξιά διαψεύδοντας έτσι και τις δύο εκδοχές που έδωσε ο μάρτυρας και οδηγώντας στο λογικό συμπέρασμα ότι η πινακίδα είναι πεταγμένη στο έδαφος. Μπροστά σε αυτή την παρατήρηση που του υποδείχθηκε ο Καθ' ου η αίτηση 3 ελίχθηκε και διαφοροποιήθηκε εκ νέου παραδεχόμενος εμμέσως πλην σαφώς ότι η εν λόγω πινακίδα όντως δεν βρισκόταν στη θέση της. Αυτό καταγράφεται ως ακόμη μία ουσιώδης αντίφαση στην οποίαν υπέπεσε ο ΜΚΑ
3. Μία ακόμη ουσιώδης αντίφαση εντοπίζεται μέσα από τα λεγόμενα του ΜΚΑ
4. Συγκεκριμένα, ενώ στην κυρίως εξέταση του ο ΜΚΑ1 είπε κατά τρόπο θετικό ότι έλαβε τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 26Α, 26Β και 26Λ στις 12.01.11, δηλαδή την ημέρα που κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και αυτές που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 26Γ, 26Δ, 26Ε, 26ΣΤ, 26Ζ, 26Η, 26Θ, 26Ι και 26Κ μεταξύ 7-15 ημέρες πριν από τις 12.01.11, στην αντεξέταση του διαφοροποιήθηκε και δήλωσε κατηγορηματικά ότι οπωσδήποτε τη φωτογραφία που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 26Α την έλαβε το 2010 προφανώς επειδή έτσι αντιλήφθηκε ότι βόλευε και βοηθούσε την εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση στην υπόθεση αυτή. Κατόπιν όμως υπόδειξης του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών ότι ο ίδιος προγενέστερα ισχυρίστηκε ότι την έλαβε στις 12.01.11, ο ΜΚΑ1 ελίχθηκε και διαφοροποιήθηκε εκ νέου δηλώνοντας τελικά πως δεν θυμάται πότε την είχε λάβει. Ομοίως σε σχέση με τη φωτογραφία που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 22Β όπου ενώ αρχικά στην αντεξέταση του ο Καθ' ου η αίτηση 3 ανάφερε ότι δεν θυμόταν πότε και τι ώρα έλαβε την εν λόγω φωτογραφία μεταγενέστερα θυμήθηκε και ισχυρίστηκε με βεβαιότητα ότι αυτή λήφθηκε την ίδια ημέρα που αυτή καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο, ήτοι στις 15.11.10 και περί ώρα 11:00 π.μ. Επιπλέον, δεν μπορεί να παραγνωριστεί η θέση του μάρτυρα, όπως αυτή εκφράστηκε κατά τρόπο έντονο και κατηγορηματικό μέσα από την ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, ότι η απαίτηση των Αιτητών να κλαδέψει το θάμνο 'τρουμιθκιά' ήταν αυθαίρετη και κατ' επέκταση λανθασμένη, τη στιγμή που εκ των υστέρων ο ίδιος κλάδεψε τα κλαδιά της που εφάπτονταν του εδάφους μετά από εισήγηση του δικού του εμπειρογνώμονα (ΜΚΑ2) έτσι ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα εκκόλαψης και πολλαπλασιασμού τρωκτικών που σύμφωνα με τον ΜΚΑ2 υπήρχε. Με γνώμονα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο Καθ' ου η αίτηση 3 κατάθεσε μία μαρτυρία που ουσιαστικά ήταν διάτρητη από ουσιώδεις αντιφάσεις και αντικρουόμενες τοποθετήσεις και παράλληλα να καταρρίπτεται από πραγματική μαρτυρία, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτή για να εξάγει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα και ως εκ τούτου δεν την αποδέχεται ως αξιόπιστη και εκφράζουσα την αληθινή όψη των γεγονότων. Ο ΜΚΑ2 παρουσιάστηκε και κατάθεσε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Οι Αιτητές, εμμέσως πλην σαφώς και με τον τρόπο που αντεξέτασαν, αμφισβήτησαν την ιδιότητα αυτή του μάρτυρα. Γενικά όταν εγείρεται ένα τέτοιο θέμα εναπόκειται στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο ένας μάρτυρας έχει τα απαιτούμενα προσόντα για να θεωρηθεί πραγματογνώμονας. Το Δικαστήριο πρέπει να πειστεί ότι όντως ο μάρτυρας έχει τα προσόντα που χρειάζονται για να μπορεί με ασφάλεια να βασιστεί στη γνώμη του πάνω στα επίδικα γεγονότα.[15] Όπως διευκρινίζεται στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα 'Phipson on Evidence', 15η έκδοση, σελίδα 921, "Expert witnesses have the advantage of a particular skill or training." Ωστόσο τα ακαδημαϊκά προσόντα δεν αποτελούν το αποκλειστικό κριτήριο για να θεωρηθεί κάποιος εμπειρογνώμονας. Η πραγματική εμπειρία που αποκτάται μέσα από την καθημερινή τριβή του επαγγέλματος σε συνδυασμό με την εκπαίδευση που επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια άσκησης του επαγγέλματος αποτελούν εναλλακτικά και ισάξια στοιχεία για να θεωρείται κάποιος πραγματογνώμονας.[16] Η πείρα ενός ανθρώπου έρχεται μέσα από την καθημερινή απασχόληση του με το αντικείμενο. Στοιχεία όπως ο όγκος, η ένταση, η συχνότητα, ο βαθμός εμπλοκής, η φύση της εργασίας, ο προβληματισμός και ο τρόπος διεκπεραίωσης των καθηκόντων, η εκπαίδευση που τυγχάνει και η συμμετοχή του σε επαγγελματικά σεμινάρια και συνέδρια είναι στοιχεία αλληλένδετα με την απόκτηση πραγματικής εμπειρίας. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ΜΚΑ2 διαθέτει δίπλωμα στην σπουδή του υγειονομικού επιθεωρητή και επιπρόσθετο συναφές δίπλωμα στον έλεγχο ρύπανσης του αέρα. Δεν μπορεί ακόμη να παραγνωριστεί η καθημερινή τριβή που είχε με το επάγγελμα του υγειονομικού επιθεωρητή το οποίο υπηρέτησε για 35 έτη. Σχετικά επίσης θεωρούνται τα συνέδρια που ο μάρτυρας παρέστηκε εξασφαλίζοντας σχετικά πιστοποιητικά (Τεκμήρια 30 και 31) αλλά και η εισδοχή του ως Associate Member στο The Royal Society of Health. Κάτω από αυτές τις συνθήκες θα ήταν σφάλμα από μέρους του Δικαστηρίου να μην θεωρήσει το μάρτυρα αυτό ως εμπειρογνώμονα παρόλο ότι από το 1998 όταν αφυπηρέτησε μέχρι και σήμερα δεν φαίνεται να διατηρεί καθημερινή επαφή με το επάγγελμα. Συνεπώς, το Δικαστήριο καταλήγει ότι ο ΜΚΑ2 έχει όλα τα αναγκαία εχέγγυα αλλά και επαγγελματικά προσόντα που του επιτρέπουν να θεωρείται εμπειρογνώμονας στον τομέα του υγειονομικού επιθεωρητή και ως τέτοιον το Δικαστήριο τον αποδέχεται. Καταθέτοντας ωστόσο ενώπιον του Δικαστηρίου ο εν λόγω εμπειρογνώμονας δεν έκανε καλή εντύπωση. Σε ορισμένα κρίσιμα θέματα εξέφρασε την επιστημονική άποψη του χωρίς να την τεκμηριώσει ή έστω χωρίς να εξηγήσει που επιστημονικά τη βασίζει. Το ίδιο ισχύει και για παρατηρήσεις και συμπεράσματα δικά του που προέκυψαν από τις πέντε επιθεωρήσεις που έκαμε στον εξωτερικό χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας αυτός ανάφερε πως οχληρία υπάρχει εκεί που διάφορα αντικείμενα είναι τοποθετημένα σε χωμάτινο δάπεδο για χρονικό διάστημα πέραν των έξι μηνών μέσα σε αποξηραμένη βλάστηση και στρώσεις από φύλλα έτσι που να δημιουργείται πιθανός χώρος επιλογής των τρωκτικών για την κρυψώνα τους. Δεν εξήγησε όμως στο Δικαστήριο κατά τρόπο επιστημονικό πως κατέληξε στο ότι το χρονικό διάστημα συσσώρευσης αντικειμένων πρέπει να είναι τουλάχιστο έξι μήνες για να θεωρείται οχληρία. Παρέλειψε με την επιστημονική γνώση του να διαφωτίσει το Δικαστήριο από πού προκύπτει ότι οι συνθήκες ακαταστασίας από τις οποίες πιθανόν τρωκτικά να δημιουργήσουν καταφύγιο δεν δημιουργούνται πριν από την πάροδο έξι μηνών. Η απλή λεκτική πρόταξη της εμπειρίας του αλλά και των ακαδημαϊκών προσόντων του ως πηγή του συμπεράσματος του αυτού ουδόλως πειστικά μπορούν να θεωρηθούν για το Δικαστήριο. Σε αντίθεση ο ΜΑ1, ο οποίος επίσης θεωρείται εμπειρογνώμονας έδωσε μία επιστημονικά τεκμηριωμένη θέση στο σημείο αυτό λέγοντας πως ένας ποντικός μπορεί να φτιάξει τη φωλιά του σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα, σε χώρο μη προσβάσιμο, σκοτεινό και προστατευμένο από καιρικές συνθήκες χωρίς να διαδραματίζει οποιοδήποτε ρόλο η συχνότητα χρήσης των στοιβαγμένων αντικειμένων όπως για παράδειγμα η εποχιακή ή μη χρήση των καρεκλών. Ο μάρτυρας ακόμη εξέφρασε την επιστημονική θέση ότι η οχληρία συνδέεται πάντοτε με τη δημόσια υγεία. Μέσα από τη μαρτυρία του υπονοεί πως οχληρία δημιουργείται μόνο εκεί που υπάρχει πιθανότητα εκκόλαψης και πολλαπλασιασμός τρωκτικών. Υπέδειξε μία στενή έννοια του όρου 'οχληρία' η οποία κατά τη γνώμη του είναι αποκλειστικά και μόνο συνδεδεμένη με μία κατάσταση που είναι επιβλαβή στη δημόσια υγεία. Με όλο το σεβασμό προς το μάρτυρα η θέση του αυτή έρχεται σε αντίθεση με τον ορισμό 'οχληρία' που παρέχεται μέσα από τις διατάξεις του Ν.111/85 στη βάση του οποίου εκδικάζονται υποθέσεις όπως η παρούσα και στη βάση της οποίας οι αρμόδιοι υγειονομικοί επιθεωρητές του δήμου μεταβαίνουν επί τόπου επιθεωρώντας το χώρο για να καταλήξουν μέσω σε παρατηρήσεων και ευρημάτων κατά πόσο υφίσταται ή όχι οχληρία. Συγκεκριμένα, οι πρόνοιες του άρθρου 91 του Ν.111/85 παρουσιάζουν ένα ευρύ πεδίο εφαρμογής του ορισμού 'οχληρία' με το στοιχείο της δημόσιας υγείας να αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά της οχληρίας με τα υπόλοιπα να είναι το στοιχείο πρόκλησης ακαλαισθησίας, το στοιχείο της πρόκλησης ζημιάς στις ανέσεις της περιοχής, το στοιχείο κινδύνου στην ασφάλεια προσώπου αλλά και το στοιχείο της εμφανούς ακαταστασίας και ανωμαλίας σε ένα χώρο. Το κάθε ένα από αυτά ξεχωριστά και ανεξάρτητα οδηγούν από μόνα τους στην ύπαρξη οχληρίας. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση που έδωσε σε ερώτηση του συνηγόρου των Αιτητών κατά πόσο μία άσχημη εικόνα σε ένα σημείο της πόλης σημαίνει ή όχι οχληρία όταν είπε ότι δεν το θεωρεί οχληρία αν δεν συνεπάγεται και δεύτερο σκέλος δηλαδή η άσχημη εικόνα να επιτρέπει τη δημιουργία επιζήμιων καταστάσεων στη δημόσια υγεία. Δυστυχώς η λανθασμένη αντίληψη του ως προς την έννοια της 'οχληρίας' οδήγησε το μάρτυρα αυτό στο να επιθεωρήσει τον εξωτερικό χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής μόνο στη βάση εντοπισμού κατάστασης που να είναι επιβλαβής για τη δημόσια υγεία αναζητώντας την πιθανότητα ύπαρξης τρωκτικών ή άλλων στοιχείων που να σχετίζονται και να οδηγούν αποκλειστικά σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας. Μέσα από την κατάθεση του ΜΚΑ2 προκύπτει σαφώς πως οι έρευνες και έλεγχοι που έκαμε στον επίδικο χώρο δεν επεκτάθηκαν στο να καλύψουν τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της οχληρίας που το κάθε ένα ξεχωριστά και από μόνο του δύναται να οδηγήσει ξεχωριστά και ανεξάρτητα στο ενδεχόμενο ύπαρξης της με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 91 του Ν.111/85 και ειδικότερα τα εδάφια (δ) και (ιβ) αυτού. Δεν θα ήταν έτσι υπερβολή να πει κάποιος πως οι έλεγχοι και επιθεωρήσεις του μάρτυρα στον επίδικο χώρο είναι υπό τις περιστάσεις και για σκοπούς του άρθρου 91 του Ν.111/85 ελλιπείς και ατελείς, υστερώντας έτσι στους κατά καιρούς ελέγχους που ο ΜΑ1 έκαμε στον ίδιο χώρο μέσα από τους οποίους εξετάστηκαν όλα τα γνωρίσματα μιας οχληρίας κάτω από τη σχετική νομοθεσία. Επίσης, κατά τη μαρτυρία του ο ΜΚΑ2 άφησε υπονοούμενα ότι στο ανατολικό μέρος που ήταν ο ευκάλυπτος και εφάπτεται του επιδίκου κέντρου αναψυχής υπάρχει δημόσιος χώρος εντός του οποίου εκτρέφονται μία κατσίκα, ορνιθοειδή, πάπιες, κ.λ.π. Υπολογίζει ότι ο χώρος αυτός είναι μέρος του ζωολογικού κήπου και είναι πρώτης επιλογής για καταφύγιο τρωκτικών. Το συμπέρασμα του αυτό κρίνεται αυθαίρετο και επιστημονικά ατεκμηρίωτο καθότι δεν στηρίζεται σε οποιοδήποτε έλεγχο ή εργασία που ο ίδιος έκαμε ως εμπειρογνώμονας. Όπως ο ίδιος είπε, ο δημόσιος αυτός χώρος δεν ερευνήθηκε ενδελεχώς από τον ίδιο και ούτε ποτέ ο ίδιος εισήλθε στον εν λόγω χώρο έστω και για προκαταρκτικές εξετάσεις σε αντίθεση με τη θετική μαρτυρία του ΜΑ1 επί του θέματος όπου δήλωσε στη βάση προσωπικής γνώσης του ότι στο δημόσιο χώρο εκείνο καθημερινά λαμβάνονται συγκεκριμένα μέτρα υγιεινής. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του ΜΚΑ2 στο σημείο αυτό ουδεμία βαρύτητα έχει ενώ ταυτόχρονα γίνεται αποδεκτή η θέση του ΜΑ
5. Παράλληλα, το Δικαστήριο παρατήρησε ότι σε πολλές περιπτώσεις ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν απαντούσε ευθέως σε καίριες ερωτήσεις που του υποβάλλονταν δίδοντας έτσι την εντύπωση ότι επιθυμούσε να αποφύγει να απαντήσει. Αντίθετα, φλυαρούσε και επεκτεινόταν σε θέματα άσχετα με την ουσία της ερώτησης πράγμα που υποχρέωσε το Δικαστήριο να παρέμβει. Περαιτέρω, είναι άξιο απορίας πως ο ΜΚΑ2 ήταν σε θέση να εκφράσει ως ειδικός την άποψη ότι το ψυγείο που είδε κατά τις επιθεωρήσεις του δεν ήταν εγκαταλειμμένο αλλά παραμερισμένο με το σκεπτικό ότι ήταν απλώς εκτός λειτουργίας λόγω μη σύνδεσης του με το ηλεκτρικό ρεύμα ενώ ταυτόχρονα δεν ήταν σε θέση να πει τη επαγγελματική γνώμη του κατά πόσο οι καρέκλες, που απεικονίζονται μέσα από το Τεκμήριο 11Ζ που του υποδείχθηκε και φαίνονται να είναι εμφανώς άτακτα συσσωρεμένες και οξειδωμένες σε κατάσταση αχρηστίας πάνω σε χωμάτινο έδαφος μέσα σε σωρούς ξεραμένων φύλλων και κλαδιών, ήταν ή όχι εγκαταλειμμένες προτάσσοντας ένα καθόλου πειστικό επιχείρημα ότι δεν ήταν ειδικός σε έπιπλα για να πει εάν οι καρέκλες μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν εποχιακά ή αν είναι εγκαταλειμμένες. Η δε εξήγηση που έδωσε ως προς την άποψη που εξέφρασε σε σχέση με το ψυγείο, ότι δηλαδή το εν λόγω αντικείμενο εμπίπτει στην σφαίρα των γνώσεων του επειδή σχετίζεται με την καταλληλότητα τροφίμων που άπτονται θεμάτων δημόσιας υγείας, επιβεβαιώνει την προαναφερόμενη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι κατά τις επιθεωρήσεις του ο ΜΚΑ2 περιορίστηκε απλώς στην εξέταση ενδεχομένου ύπαρξης κατάστασης επιβλαβούς για τη δημόσια υγείας αποκλείοντας έτσι κάθε άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα ή στοιχείο που οδηγούν στην ύπαρξη οχληρίας τα οποία και καθορίζονται μέσα από τις πρόνοιες του Ν.111/
6. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα, η συσσώρευση εγκαταλειμμένων αντικειμένων όπως καρέκλες για χρονικό διάστημα τουλάχιστο έξι μηνών μέσα σε αποξηραμένη βλάστηση και στρώσεις από φύλλα ευνοούν τις συνθήκες εκκόλαψης και πολλαπλασιασμού τρωκτικών, θέμα που επίσης άπτεται της δημόσιας υγείας. Επομένως, θα έπρεπε λογικά να ήταν σε θέση να τοποθετηθεί ξεκάθαρα επί του σημείου αυτού. Ούτε ακόμη μπορεί να παραγνωριστεί η επιλεκτική επιθυμία του μάρτυρα να τοποθετηθεί για την κατάσταση άλλων καρεκλών που εντόπισε στον εξωτερικό χώρο της ανατολικής πλευράς του επιδίκου κέντρου αναψυχής, τη χρήση των οποίων χαρακτήρισε ως εποχιακή καταλήγοντας στο συμπέρασμα αυτό επειδή δεν παρατήρησε να υπήρχαν ξεραμένα φύλλα και πλαστικά χαρτιά. Επιπλέον, δεν μπορεί να αγνοηθεί η αδυναμία του εν λόγω μάρτυρα να τοποθετηθεί μέσα από το Τεκμήριο 11Η που του υποδείχθηκε κατά πόσο υπάρχουν ξερά φύλλα στο έδαφος τη στιγμή που κάτι τέτοιο απεικονίζεται εμφανώς από την εν λόγω έγχρωμη φωτογραφία. Σημειώνεται ακόμη η αδυναμία του μάρτυρα αυτού όταν του υποδείχτηκε το Τεκμήριο 14Α να ξεχωρίσει κατά πόσο το ψυγείο το οποίο απεικονιζόταν στην εν λόγω έγχρωμη φωτογραφία ήταν αυτό που ο ίδιος εντόπισε κατά τις επιθεωρήσεις του και κατάταξε στην κατηγορία των επαγγελματικών χαρακτηρίζοντας το ταυτόχρονα ως παραμερισμένο, παρόλο που η φωτογραφία αυτή λήφθηκε από τον ΜΑ1 στις 16.09.10 και ο ίδιος επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο τον Νοέμβριο 2009, τον Δεκέμβριο 2009 και Ιανουάριο 2010, δηλαδή σε ημερομηνίες προγενέστερης της λήψης της φωτογραφίας αυτής. Περαιτέρω, ο χρόνος που διέρρευσε από την τρίτη επίσκεψη του ΜΚΑ2 στην τέταρτη είναι περίπου 16 μήνες , χωρίς ο μάρτυρας, όπως ο ίδιος παραδέκτηκε, να γνωρίζει στο μεσοδιάστημα τι κατάσταση επικρατούσε στον επίδικο χώρο, σε αντίθεση με τον ΜΚΑ1 ο οποίος συνέχισε να επιθεωρεί τον επίδικο χώρο σε διάφορα τακτά χρονικά διαστήματα. Ομοίως ισχύει και για την περίοδο πριν από τις 20.11.09 όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά τον επίδικο χώρο σε αντίθεση με τον ΜΑ1 ο οποίος τον είχε επισκεφθεί με τα ευρήματα και παρατηρήσεις του να περιέχονται στο Τεκμήριο 4 που ετοίμασε και υπέγραψε. Επιπροσθέτως, ο μάρτυρας κατά την κατάθεση του δεν απέφυγε τις ουσιώδεις αντιφάσεις προκαλώντας έτσι σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία του. Συγκεκριμένα, ενώ στην κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι στις 24.05.11 επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο το πρωί προτού καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου στην αντεξέταση του ελίχθηκε και διαφοροποιήθηκε δηλώνοντας κατηγορηματικά και με σιγουριά ότι μετέβηκε επί τόπου το απόγευμα. Όταν του υποδείχθηκε η διάσταση αυτή υπαναχώρησε και δήλωσε εκ νέου ότι τελικά επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο το πρωί αποδίδοντας το στο ότι του διέλαθε, εξήγηση η οποία δεν κρίνεται πειστική. Παράλληλα, ενώ για τις έγχρωμες φωτογραφίες που λήφθηκαν από τον ΜΑ1 στις 28.10.09 και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 11Η και 11Ζ ο Καθ' ου η αίτηση 3 παραδέκτηκε την ύπαρξη της κατάστασης όπως αυτή απεικονίζεται σ' αυτές με τη διευκρίνιση ότι οι καρέκλες και το πλυντήριο απομακρύνθηκαν περί τον Ιούλιο 2010, ο ΜΚΑ2 ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν η κατάσταση αυτή που είδε όταν επισκέφθηκε το χώρο. Με γνώμονα τα πιο πάνω αλλά και με δεδομένο ότι οι τρεις πρώτες επισκέψεις του ΜΚΑ2 πραγματοποιήθηκαν τον Νοέμβριο 2009, τον Δεκέμβριο 2009 και Ιανουάριο 2010, θεωρώ ότι ο ΜΚΑ2 θα έπρεπε να είχε εντοπίσει την ίδια κατάσταση. Η απουσία τέτοιας διαπίστωσης αφήνει ερωτηματικά ως προς την αποτελεσματικότητα των επιθεωρήσεων του. Προκύπτει ακόμη σαφώς ότι η υπερασπιστική γραμμή στο σημείο αυτό δεν είναι σταθερή. Ομοίως όταν ο Καθ' ου η αίτηση 3 αναφερόταν σε αποθήκη εντός του επιδίκου χώρου μέσα από τα Τεκμήρια 13Ζ, 23Α και 23Β που επίσης λήφθηκαν από τον ΜΑ1, ο ΜΚΑ2 θα έπρεπε να την είχε προσέξει. Ο μη εντοπισμός αφήνει περαιτέρω κενά ως προς την αποτελεσματικότητα των ελέγχων του ενώ ταυτόχρονα φανερώνει ότι ούτε στο σημείο αυτό η υπερασπιστική γραμμή είναι συνεπής. Το ίδιο ισχύει για το εμπορευματοκιβώτιο το οποίο ο Καθ' ου η αίτηση 3 παραδέκτηκε ότι υπάρχει στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής από το 1997 πάνω στο έδαφος και το οποίο ο ΜΚΑ2 δεν πρόσεξε κατά τις επί τόπου επισκέψεις του. Έχω την ταπεινή άποψη πως ένα αντικείμενο μήκους 7 μέτρων, 2,5 μέτρων πλάτους και 3 μέτρα ύψος, διαστάσεις τις οποίες ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση 3 αποκάλυψε στο Δικαστήριο κατά την κατάθεση της μαρτυρίας του, θα έπρεπε να ήταν ορατό για τον ΜΚΑ
7. Το ότι δεν το πρόσεξε αφήνει σοβαρά ερωτηματικά ως προς την επάρκεια των ελέγχων και κατ' επέκταση της ορθότητας των ευρημάτων του. Παράλληλα, αποδεικνύει ότι ούτε στο σημείο αυτό η υπερασπιστική γραμμή είναι σταθερή. Επιπλέον, αναμενόταν από τον ΜΚΑ2, ως εμπειρογνώμονα που είναι, κατά τις επιθεωρήσεις του στον επίδικο χώρο να μεριμνούσε για τη λήψη φωτογραφιών έτσι ώστε να τεκμηριώσει τα ευρήματα του, πράγμα που δεν έπραξε σε αντίθεση με τον ΜΑ1 που κατάφερε να ενισχύσει τις επί τόπου παρατηρήσεις του τις οποίες μετέφερε με τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο μέσω διαφόρων έγχρωμων φωτογραφιών σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η δικαιολογία που ο ΜΚΑ2 πρόβαλε ότι δηλαδή δεν θεώρησε ότι υπό τις περιστάσεις επιβαλλόταν κάτι τέτοιο στερείται λογικής και πειστικότητας και ως εκ τούτου δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚΑ2 επειδή δεν παρέχει τα αναγκαία επιστημονικά στοιχεία με τα οποία το Δικαστήριο θα ήταν σε θέση να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη. Αντίθετα, το Δικαστήριο προτιμά και επιλέγει τη μαρτυρία του ΜΑ1 για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω την οποία και αποδέχεται ως λογική, ορθή, αληθή και αξιόπιστη διαθέτοντας τα απαραίτητα εχέγγυα για κάτι τέτοιο. Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής, τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών, η οποία ως κάτοχος εστιατορίου διαχειρίζεται σχετική επιχείρηση κέντρου αναψυχής που βρίσκεται στο τεμάχιο υπ' αριθμό 465, Φ/Σχ. LIV/59.I.III, Block C, ενορία Αγίας Τριάδας στη Λεμεσό εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 είναι διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση
8. Στις 07.08.08 ο ΜΑ1, αρμόδιος υγειονομικός επιθεωρητής του Δήμου Λεμεσού επιθεώρησε τον υπαίθριο χώρο του κέντρου αναψυχής όπου εντόπισε: (α) Μεγάλο αριθμό από καρέκλες και τραπέζια να βρίσκονται σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση σε σωρούς σε διάφορα σημεία στην αυλή του υποστατικού ενώ σε πολλά σημεία της αυλής υπάρχει άγρια βλάστηση όπως ξερά κλαδιά, σωροί ξερών φύλλων, αγριόχορτα, ξεροί κορμοί, ακλάδευτα δέντρα, θάμνοι καθώς επίσης πούπουλα και άλλες ακαθαρσίες να υπάρχουν στο έδαφος. (β) Μεγάλο αριθμό πλαστικών αντικειμένων να βρίσκονται συσσωρεμένα σε διάφορα σημεία στην αυλή και πολλά μεταλλικά αντικείμενα να βρίσκονται διασκορπισμένα σ' αυτή. (γ) Ψηστιέρες να βρίσκονται στην αυλή του υποστατικού στο μέσο άγριας βλάστησης, αντικειμένων και ακαθαρσιών. (δ) Ψυγεία να βρίσκονται στην αυλή του υποστατικού σε τέτοια κατάσταση έτσι ώστε από μόνα τους ή από την πιθανή χρήση τους για τη φύλαξη τροφίμων εκτός υποστατικού να έχει ως αποτέλεσμα κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. (ε) Μεγάλο αριθμό από γυάλινες φιάλες να βρίσκονται διασκορπισμένες στην αυλή του υποστατικού. (στ) Εμπορευματοκιβώτιο, σωροί υφασμάτων, πλαστικά χαλιά και δικτυωτά πλέγματα να βρίσκονται στον εξωτερικό χώρο του κέντρου αναψυχής. Συνεπεία των πιο πάνω, ετοίμασε σχετικό υπηρεσιακό σημείωμα ημερομηνίας 07.08.08 το οποίο διαβίβασε στο δήμαρχο Λεμεσού μέσα από το οποίο αφού περίγραφε την κατάσταση που συνάντησε όταν επιθεώρησε τον επίδικο χώρο και εισηγείτο την απομάκρυνση όλων των αντικειμένων και ακαθαρσιών καθώς και τη λήψη οποιονδήποτε άλλων απαραίτητων μέτρων με σκοπό την άρση της οχληρίας. Το ζήτημα αυτό συμπεριλήφθηκε στην ημερήσια διάταξη των θεμάτων που συζητήθηκαν στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Λεμεσού ημερομηνίας 25.09.08 μέσα από την οποίαν αποφάσισε την κήρυξη της επικρατούσας κατάστασης σε δημόσια οχληρία δίδοντας χρονική προθεσμία 15 ημερών για άρση της προτού ληφθούν τα υπό του νόμου προβλεπόμενα μέτρα. Προς τούτο η δημοτική γραμματέας του Δήμου Λεμεσού (ΜΑ2), κατόπιν σχετικής γραπτής εξουσιοδότησης, υπέγραψε γραπτές ειδοποιήσεις άρσης οχληρίας ημερομηνίας 16.10.08 οι οποίες ετοιμάστηκαν και επιδόθηκαν στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 στις 10.11.08 και στον καθ' ου η αίτηση 2 στις 18.11.
9. Ο ΜΑ1 επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο μετά τη λήξη της χρονικής προθεσμίας που δόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση με την αποστολή των σχετικών γραπτών ειδοποιήσεων για άρση της οχληρίας και συνέχιζε να το επιθεωρεί όπου διαπίστωσε ότι ουδεμία προσπάθεια υπήρξε από μέρους των Καθ' ων η αίτηση για άρση της οχληρίας με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να προκαλείται δημόσια οχληρία, σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και να επηρεάζονται δυσμενώς οι ανέσεις της περιοχής. Σε κάποιες από τις επί τόπου επισκέψεις, ήτοι στις 10.05.09, 28.10.09, 10.03.10, 10.05.10 και 16.09.10, προέβηκε στη λήψη διαφόρων έγχρωμων φωτογραφιών με την προσωπική φωτογραφική μηχανή του, τις οποίες ακολούθως αφού μετέφερε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του τις εκτύπωσε από το δικό του εκτυπωτή. Σε μία από τις επισκέψεις του στον επίδικο χώρο ο ΜΑ1 συνοδευόταν από τον ανώτερο υγειονομικό επιθεωρητή Δημήτρη Θεοτή όπου εκεί συνάντησαν τον Καθ' ου η αίτηση 3 και παρόλο ότι του εισηγήθηκαν να καθαρίσει τον υπαίθριο χώρο οι παρακλήσεις τους δεν εισακούστηκαν. Στις 11.10.10 και 18.10.10 που ο ΜΑ1 επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο διαπίστωσε ότι κάποιες ακαθαρσίες όπως άγρια βλάστηση, φύλλα, πούπουλα, κάποια παλαιά ξύλα, κάποια χάρτινα κασόνια είχαν απομακρυνθεί αλλά η γενική εικόνα όσον αφορά την οχληρία ήταν η ίδια. Η ίδια εικόνα παρέμεινε κατά τις επισκέψεις του εν λόγω υγειονομικού επιθεωρητή του Δήμου Λεμεσού στον επίδικο χώρο στις 25.10.10 και 02.11.10 αντίστοιχα. Ο ΜΑ1 παρατήρησε επίσης ότι η ίδια κατάσταση επικρατούσε και στις 14.11.10 όταν επισκέφθηκε εκ νέου το επίδικο ακίνητο με τη διαφορά ότι κάποιες ακαθαρσίες όπως τενεκεδάκια είχαν στοιβαχθεί δύο έως τρία μέτρα πιο κάτω από ότι αρχικά βρίσκονταν. Προχωρώ τώρα να εξετάσω του λόγους που εκτίθενται στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση. Ως πρώτος λόγος προβάλλεται το ότι οι Αιτητές εμποδίζονται να προχωρήσουν την παρούσα διαδικασία διότι παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την δίκαιη δίκη. Επικαλούνται παραβίαση του άρθρου 12 του Συντάγματος. Το Δικαστήριο δεν αντιλαμβάνεται με ποιο τρόπο υπήρξε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση από μέρους των Αιτητών όπως και για το θέμα της δίκαιης δίκης. Σε σχέση με τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση για λήψη παράνομης μαρτυρίας από τους Αιτητές, αυτός έχει εξεταστεί και απορρίφθηκε για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, στους οποίους και παραπέμπω χωρίς να χρειάζεται να τους επαναλάβω. Πέραν αυτού δεν εξειδικεύεται οποιαδήποτε άλλη θέση για το θέμα αυτό και έτσι οποιαδήποτε περαιτέρω αναφορά περιττεύει. Παράλληλα, το άρθρο 12 του Συντάγματος που οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται, αφορά δικαιώματα κατηγορουμένων σε ποινική υπόθεση. Η παρούσα όμως υπόθεση δεν είναι ποινική αλλά αίτηση οχληρίας η οποία, σύμφωνα με τη νομολογία, έχει πολιτικό χαρακτήρα. Οι Αιτητές ισχυρίζονται την πρόκληση και ύπαρξη οχληρίας από μέρους των Καθ' ων η αίτηση και απαιτούν εναντίον τους δικαστικό διάταγμα για άρση της στη βάση των διατάξεων του Ν.111/85 μετά των συναφών τροποποιήσεων καθώς και των Περί Δήμων (Οχληρίες) Κανονισμών Κεφ. 252 τα οποία εκ του νόμου δημιουργούν το αδίκημα της οχληρίας και καθορίζουν τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί. Η αίτηση και η ένσταση διαδραματίζουν ρόλο έγγραφων προτάσεων που περιέχουν τις θέσεις των διαδίκων στη βάση των οποίων η κάθε πλευρά παρουσιάζει τη μαρτυρία της για να θεμελιώσει την εκδοχή της. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή που καλείται να το αποσείσει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Όπως συμβαίνει και στις αγωγές, η εκδίκαση της υπόθεσης αυτής τροχοδρομείται στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στην αίτηση και ένσταση. Μαρτυρία που παρεκκλίνει από τα έγγραφα αυτά δεν λαμβάνεται υπόψη.[17] Στην υπόθεση Municipality of Nicosia v. Charalambos Cleovoulou

(1988)2 C.L.R. η οποία αφορούσε οχληρία με βάση τις διατάξεις του Ν.111/85 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι το εδάφιο 2 του άρθρου 93 θα πρέπει να διαβάζεται σε συνδυασμό με τα εδάφια 1(β) και 4 του ιδίου άρθρου. Όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση αυτή η λέξη 'κατηγορία' που σημειώνεται στο άρθρο 93

(2)δεν προσδίδει έννοια ποινικής διαδικασίας και ούτε δημιουργεί την ύπαρξη ποινικού αδικήματος για να ενέχει το στοιχείο της τιμωρίας. Αυτό που το Δικαστήριο καλείται να πράξει μέσα από τέτοιου είδους υποθέσεις είναι να εκδίδει εναντίον προσώπου που παρέλειψε να συμμορφωθεί με ειδοποίηση άρση οχληρίας η οποία του επιδόθηκε δυνάμει του άρθρου 92 του Ν.111/85 διάταγμα με το οποίο να το διατάζει να άρει την οχληρία. Μόνο όταν το πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα παραλείψει να συμμορφωθεί με αυτό διαπράττεται ποινικό αδίκημα που επισύρει τις ποινές που περιέχονται στο άρθρο 93

(4)του Ν.111/95. Ο σκοπός των κανονισμών 3 και 4 των Περί Δήμων (Οχληρίες) Κανονισμοί Κεφ. 252, οι οποίοι δεν ακυρώθηκαν ή αντικαταστάθηκαν με νέους κανονισμούς αλλά εξακο0λουθούν να βρίσκονται σε ισχύ δυνάμει συνδυασμού των άρθρων 11 και 2 του Περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 εφόσον δεν αντιβαίνουν ούτε είναι ultra vires των διατάξεων του Ν.111/85 μετά των συναφών τροποποιήσεων, είναι να θέσουν σε εφαρμογή τις διατάξεις των εδαφίων 1 και 2 του άρθρου 93 του Ν.111/85 και να προσάγουν ενώπιον της δικαιοσύνης πρόσωπο με σκοπό να διασφαλιστεί η άρση της οχληρίας που προκαλείται. Με την έκδοση σχετικού διατάγματος η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται. Στην υπόθεση Δήμος Λευκωσίας v. Ανδρέα Νικολάου

(2008)2 Α.Α.Δ. 361 τονίστηκε ότι ο κανονισμός 3 των Περί Δήμων (Οχληρίες) Κανονισμοί Κεφ. 252 καθορίζει ως εναρκτήριο τύπο για την προσαγωγή υποθέσεων οχληρίας ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένη αίτηση και όχι το ποινικό έντυπο αρ.7 με το περιεχόμενο αυτής της αίτησης να καθορίζεται στο παράρτημα του Κεφ.252 στον Τύπο αρ.1 (Form No.1). Επιπλέον, δεν μπορεί να αγνοηθεί το άρθρο 100 του Ν.111/85 όπου μέσα από αυτό γίνεται αναφορά σε 'εναγόμενο' κάτι που δείχνει την πολιτική φύση που μία τέτοια διαδικασία, όπως η παρούσα, έχει. Με βάση τα πιο πάνω προκύπτει ότι το άρθρο 12 του Συντάγματος δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση εφόσον είναι πολιτικής φύσεως με αποτέλεσμα να μην υφίσταται θέμα παραβίασης των διατάξεων του. Ο δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγος ένστασης ουσιαστικά αφορούν το ίδιο θέμα και είναι το παράπονο των Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές δεν ανταποκρίθηκαν επαρκώς στην παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οι οποίες ζητήθηκαν με επιστολή του συνηγόρου τους ημερομηνίας 30.03.09 και αποστάληκαν μέσω επιστολής του δικηγόρου των Αιτητών ημερομηνίας 23.04.

1. Εφόσον η παρούσα υπόθεση ενέχει πολιτικό χαρακτήρα και οι Καθ' ων η αίτηση δεν έμειναν ευχαριστημένοι από την απαντητική επιστολή του συνηγόρου των Αιτητών στην παράκληση τους για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών επί συγκεκριμένων σημείων, οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν, με βάση τους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι εδώ βρίσκουν έρεισμα εφαρμογής στους οποίους εξάλλου στηρίζεται, μεταξύ άλλων, η παρούσα ένσταση, να προβούν στην καταχώρηση σχετικής αίτησης στο Δικαστήριο έτσι ώστε να επιτύχουν το σκοπό τους. Από τη στιγμή που οι Αιτητές αποφάσισαν να μην προχωρήσουν με τη λήψη τέτοιου δικονομικού διαβήματος δεν δικαιούνται να παραπονιούνται δείχνοντας με τη στάση τους αυτή ότι ικανοποιήθηκαν από το περιεχόμενο της επιστολής του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών ημερομηνίας 23.04.
2. Συνεπώς, οι λόγοι ένστασης αυτοί απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Με τον πέμπτο λόγο ένστασης τους οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι κατηγορίες είναι γενικές και αόριστες. Το Δικαστήριο επαναλαμβάνει ότι η υπό εκδίκαση αίτηση που περιλαμβάνει πολιτική φύσεως διαδικασία δεν περιέχει κατηγορίες αλλά συγκεκριμένο και σαφή αίτημα των Αιτητών για έκδοση διατάγματος άρσης οχληρίας στη βάση του περιεχομένου της. Με αυτά τα δεδομένα έχω την ταπεινή άποψη ότι εδώ δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο. Συνακόλουθα, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Με τον έκτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση είναι γενική και αβάσιμη τόσο νομικά όσο και πραγματικά. Το Δικαστήριο έχει ήδη εξετάσει το θέμα αυτό κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας και για τους λόγους που ανάφερε πιο πάνω έκρινε ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί θεωρώντας το περιεχόμενο της αίτησης συγκεκριμένο και σαφές και ως εκ τούτου η θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμη. Ο έβδομος και όγδοος λόγος ένστασης θα εξεταστούν μαζί. Πρώτα όμως θα εξεταστεί εάν μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία υφίσταται θέμα οχληρίας στον επίδικο χώρο με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 91 του Ν.111/85 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 07.08.08 όταν αρμόδιος υγειονομικός επιθεωρητής του Δήμου Λεμεσού μετέβηκε στον επίδικο χώρο επικρατούσε η κατάσταση που περιγράφεται κάτω από τα σημεία (α) μέχρι (στ) στο χώρο των ευρημάτων. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο βαθμός και η έκταση αυτής της εικόνας που περιγράφηκε πιο πάνω την κατατάσσει στα εδάφια (δ) και (ιβ) του άρθρου 91 του Ν.111/85 οδηγώντας στο συμπέρασμα για ύπαρξη και συντέλεση οχληρίας στον εν λόγω υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής κατά την προαναφερόμενη ημερομηνία. Αποτελεί περαιτέρω εύρημα ότι οι Αιτητές κοινοποίησαν τρεις σχετικές γραπτές ειδοποιήσεις άρσης οχληρίας ημερομηνίας 16.10.08 στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 στις 10.11.08 και στον Καθ' ου η αίτηση 2 στις 18.11.08 μέσα από τις οποίες του καλούσαν να λάβουν εντός 15 ημερών μέτρα με σκοπό την άρση της οχληρίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 92 του Ν.111/
3. Είναι ακόμη εύρημα του Δικαστηρίου ότι με τη λήξη αυτής της χρονικής περιόδου αρμόδιος υγειονομικός επιθεωρητής του Δήμου Λεμεσού επιθεώρησε εκ νέου τον επίδικο χώρο χωρίς να υπάρξει άρση της οχληρίας. Περαιτέρω, είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι έκτοτε ο ίδιος υγειονομικός επιθεωρητής συνέχιζε να επιθεωρεί σε τακτά χρονικά διαστήματα τον επίδικο χώρο χωρίς ουσιαστικά να υπάρξει διαφοροποίηση της κατάστασης. Οι διάφορες έγχρωμες φωτογραφίες που λήφθηκαν στις 10.05.09, 28.10.09, 10.03.10, 10.05.10 και 16.09.10 σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που προσκομίστηκε σε σχέση με τις επιπλέον επί τόπου επισκέψεις που διεξήχθηκαν στις 11.10.10, 18.10.10, 25.10.10, 02.11.10, 14.11.10 και παρουσιάζουν μία συνεχιζόμενη κατάσταση οχληρίας να επικρατεί στο συγκεκριμένο χώρο μέσα από τον οποίον να υπάρχουν, ανάμεσα σ' άλλα, πολλά και διάφορα μεταλλικά και μη αντικείμενα άτακτα και ατημέλητα στοιβαγμένα πάνω σε χωμάτινη επιφάνεια σε διάφορα σημεία της αυλής εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες και εμφανώς πολλά από αυτά σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Υπάρχουν δε μεταλλικά αντικείμενα εμφανώς οξειδωμένα και αλλοιωμένα, γεγονός που υποδηλώνει έκθεση τους για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ακάλυπτο εξωτερικό χώρο. Υπάρχουν αντικείμενα πάνω από ψηστιέρες και ψυγείο κατά τρόπο τέτοιο που να δείχνει μόνιμη τοποθέτηση στοιχείο που δείχνει την αχρηστία αυτών. Υπάρχει πινακίδα πεσμένη στο έδαφος, μπουκάλες και κιβώτια άδεια και ένα σωρό άλλα πράγματα που δίδουν την αίσθηση της απόρριψης και εγκατάλειψης τους καθώς επίσης υπάρχει άγρια βλάστηση, πούπουλα, ξερά κλαδιά και ξεραμένα φύλλα σε σωρούς στο έδαφος που περιβάλλουν τα διάφορα συσσωρεμένα αντικείμενα προκαλώντας έτσι ακαθαρσίες. Όλα αυτά ευνοούν τη δημιουργία συνθηκών για εκκόλαψη και πολλαπλασιασμό τρωκτικών τα οποία είναι υπεύθυνα για τη μετάδοση μολυσματικών ασθενειών στους ανθρώπους και συνεπώς κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Ακόμα και τα αντικείμενα που κατά διαστήματα ή εποχιακά χρησιμοποιούνται βρίσκονται με τέτοιο ατημέλητο τρόπο συσσωρεμένα και εκτεθειμένα στον υπαίθριο χώρο που δυνατό να προσελκύσουν τρωκτικά. Σίγουρα δεν πρόκειται για μια όμορφη και αισθησιακή εικόνα. Παρατηρώντας τις έγχρωμες φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως τεκμήρια καθώς και όλη την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία έχω πειστεί ότι η κατάσταση που επικρατούσε στον επίδικο χώρο στις 07.08.08 και συνεχίζει μέχρι σήμερα να επικρατεί αποτελεί σίγουρα οχληρία η οποία δημιουργεί ακαλαισθησία πράγμα που είναι ορατή για το κοινό του παραλιακού δρόμου. Περαιτέρω, έχω πειστεί μέσω κατάλληλης αποδεκτής μαρτυρίας ότι η κατάσταση που δημιουργήθηκε και συνεχίζει να υφίσταται ευνοεί υπεύθυνα για την μετάδοση μολυσματικών ασθενειών στον άνθρωπο, στοιχείο που είναι επιβλαβές για τη δημόσια υγεία. Η κατάθεση των έγχρωμων φωτογραφιών ως Τεκμήρια 17, 18, 19, 20, 22Α-Γ και 26Α-Λ οι οποίες ομολογουμένως παρουσιάζουν όμορφες εικόνες δεν διαφοροποιεί την κατάσταση οχληρίας που επικρατούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας υπόθεσης και εξακολουθεί σήμερα να υπάρχει όπως προκύπτει από τις άλλες έγχρωμες φωτογραφίες που λήφθηκαν και κατατέθηκαν επίσης ως τεκμήρια από τον ΜΑ1 και φαίνεται να αφορούν διαφορετικά σημεία, χώρους και πλευρές του υπαίθριου χώρου. Αντίθετα, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει πρόκληση ζημιάς στις ανέσεις της περιοχής. Συγκεκριμένα, η απουσία μαρτυρίας για το αν μέσα από τις ακαθαρσίες, αγριόχορτα και γενικά από την κατάσταση που επικρατούσε και συνεχίζει να επικρατεί δημιουργήθηκε δυσωδία, σε συνδυασμό με τη σχετικά μεγάλη απόσταση που προσδιορίστηκε από τον ΜΑ1 κατά την αντεξέταση και υπάρχει από τον επίδικο χώρο μέχρι τις πρώτες οικίες αλλά και την μή ύπαρξη μαρτυρίας για το αν υπάρχει κακή μυρωδιά που επηρεάζει τους θαμώνες που συχνά επισκέπτονται το επίδικο κέντρο αναψυχής οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι δεν αποδείχθηκε το στοιχείο αυτό. Ούτε οποιαδήποτε μαρτυρία για άλλο χαρακτηριστικό που να αποδεικνύει βλάβη στις ανέσεις της περιοχής έχει τεθεί ενώπιον μου. Επιπλέον, δεν έχει τεθεί επαρκής και κατάλληλη μαρτυρία στη βάση συγκεκριμένων στοιχείων και πληροφοριών που να στοιχειοθετεί τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι η παράλειψη κλαδέματος δέντρων που βρίσκονται εντός του εξωτερικού χώρου του επίδικου κέντρου αναψυχής δημιούργησε ή δημιουργεί θέμα ασφάλειας οποιουδήποτε, θέση την οποία υπό τις περιστάσεις απορρίπτω. Είναι ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση ότι στα πλαίσια άσκησης του επαγγέλματος του επιχειρηματία κέντρου αναψυχής απαιτείται η ύπαρξη μεγάλου αριθμού τραπεζιών, καρεκλών, ψησταριών, ψυγείων, φιαλών και άλλων αναγκαίων αντικειμένων για την ομαλή, ασφαλή και προστασία της δημόσιας υγείας των πελατών τους καθώς και την άνεση και διασκέδαση των παιδιών των πελατών τους. Το Δικαστήριο δεν διαφωνεί με τη θέση αυτή, πλην όμως υιοθετεί την επιστημονική άποψη του ΜΑ1 στο θέμα αυτό ο οποίος είχε πει, ανάμεσα σ' άλλα, ότι θα πρέπει τα εγκαταλειμμένα αντικείμενα να απομακρυνθούν από τον επίδικο χώρο ενώ αυτά που βρίσκονται σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση να φυλαχθούν σε καλυμμένο αποθηκευτικό χώρο. Εικόνες όπως αυτές που εμφανίζονται μέσα από τις έγχρωμες φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 10Α-Γ, 11Γ, 11Ε-Η, 12Α-Γ, 12Ε, 13Α-Ζ, 14Α-Ε, 21Δ και 23Β είναι αχρείαστες και ανεπιθύμητες για οποιονδήποτε επισκέπτη ή περαστικό και κάθε άλλο παρά προάγουν την ομαλή, ασφαλή και προστασία της δημόσιας υγείας. Ούτε και εκτιμώ ότι η κατάσταση που δημιουργήθηκε και απεικονίζεται μέσα από τις εν λόγω φωτογραφίες και σχετίζεται με την συσσώρευση και εναπόθεση αντικειμένων στον υπαίθριο χώρο του επιδίκου κέντρου αναψυχής αλλά και τα πούπουλα και άλλες ακαθαρσίες που παρατηρούνται να υπάρχουν είναι αναγκαία για την αποτελεσματική διεξαγωγή των δραστηριοτήτων των Καθ' ων η αίτηση και γενικότερα της λειτουργίας του εν λόγω εστιατορίου αλλά και της επιχείρησης. Αντίθετα, κάποιος λογικά σκεπτόμενος θα έλεγε χωρίς δεύτερη σκέψη ότι ουδεμία σχέση έχουν με την αναγκαία λειτουργία του κέντρου ενώ παράλληλα προκαλούν βλάβη στη δημόσια υγεία και ταυτόχρονα δίδουν εντύπωση ακαλαισθησίας. Συνεπώς, ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης απορρίπτεται καθότι δεν ευσταθεί. Είναι επιπλέον η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι έλαβαν όλα τα απαραίτητα και αναγκαία μέτρα προς προστασία της άνεσης των επισκεπτών-πελατών, της ασφάλειας αυτών και των ανηλίκων παιδιών τους, την υγεία και σωματική ακεραιότητα τους, την γενική ασφάλεια τους καθώς και την καλαισθησία της περιοχής. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την άποψη αυτή. Οι φωτογραφίες που ομιλούν από μόνες τους δεν επαληθεύουν τη θέση αυτή. Αντίθετα, θα έλεγα ότι εκπέμπουν μία εντελώς διαφορετική αλλά δυσάρεστη και ανεπιθύμητη κατάσταση η οποία δυστυχώς συνεχίζει να υφίσταται. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΑ1 η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, ο εν λόγω υγειονομικός επιθεωρητής επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο μετά τη λήξη της χρονικής προθεσμίας που δόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση με την αποστολή των σχετικών γραπτών ειδοποιήσεων για άρση της οχληρίας και εξακολουθούσε να το επιθεωρεί σε τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι τις 14.11.10 όταν την περίοδο εκείνη ολοκληρώθηκε η υποχρέωση που είχε να εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου ως μάρτυρας στην παρούσα υπόθεση όπου διαπίστωσε ότι ουδεμία προσπάθεια υπήρξε για άρση της οχληρίας με αποτέλεσμα να προκαλείται οχληρία, σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και να δημιουργεί κατάσταση ακαλαισθησίας. Ως εκ τούτου, ο λόγος ένστασης αυτός των Καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω εάν ένα ενδεχόμενο διάταγμα άρσης οχληρίας θα πρέπει να απευθύνεται σε όλους τους Καθ' ων η αίτηση ή σε οποιονδήποτε από αυτούς. Στην υπόθεση Ανδρέας Κουλλαπίδης Λτδ v. Δήμου Λευκωσίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 82 τονίστηκε ότι το Δικαστήριο εκδίδει ένα τέτοιο διάταγμα εάν είναι ικανοποιημένο ότι κατά την εκδίκαση της υπόθεσης και μέχρι την ημέρα που αυτό θα εκδοθεί εξακολουθεί να υφίσταται οχληρία. Στην παρούσα υπόθεση, μέσα από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και έγινε αποδεκτή, η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι η κάτοχος του επιδίκου κέντρου αναψυχής στον εξωτερικό χώρο του οποίου αποδείχθηκε ότι προκλήθηκε οχληρία η οποία και συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα.[18] Σύμφωνα με το Τεκμήριο 24Α η Καθ' ης η αίτηση 1 ενοικιάζει το επίδικο υποστατικό από τους Αιτητές δυνάμει σχετικής συμφωνίας ενοικίασης. Επιπλέον, είναι η Καθ' ης η αίτηση 1 που διαχειρίζεται τη λειτουργία του επιδίκου κέντρου αναψυχής. Συνεπώς, ως διαχειρίστρια της επιχείρησης που η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι, κρίνω ότι με τις πράξεις και παραλείψεις της είναι υπεύθυνη για την πρόκληση και συνέχιση ύπαρξης οχληρίας στον επίδικο χώρο. Αντίθετα, σε σχέση με τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 οι οποίοι είναι διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση 1, κρίνω ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία που να δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος εναντίον τους υπό την προσωπική τους ιδιότητα. Ενώ οι Αιτητές είχαν το βάρος απόδειξης για κάτι τέτοιο απέτυχαν να το αποσείσουν. Δεν έχει επομένως αποδειχθεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 φέρουν υπό την προσωπική τους ιδιότητα οποιαδήποτε ευθύνη για την πρόκληση και συνέχιση ύπαρξης της οχληρίας στη βάση της οποίας τα ονόματα τους έχουν συμπεριληφθεί στον τίτλο της παρούσας αίτησης. Δεν βλέπω με ποιον τρόπο οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ευθύνονται προσωπικά για την πρόκληση και συνέχιση ύπαρξης της οχληρίας στο επίδικο ακίνητο. Δεν έχω εντοπίσει αλλά ούτε και έχει αποδειχθεί ενώπιον μου στη βάση συγκεκριμένης μαρτυρίας ότι έχουν γίνει πράξεις ή παραλείψεις ή ανοχή από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ενεργώντας ή παραλείποντας να ενεργήσουν εκ μέρους και για λογαριασμό των εαυτών τους. Κατά συνέπεια, κρίνω ότι ένα δικαστικό διάταγμα για άρση της οχληρίας θα πρέπει να απευθύνεται μόνο προς την Καθ' ης η αίτηση 1, στην οποίαν εν πάσει περιπτώσει επιδόθηκε γραπτή ειδοποίηση για άρση της οχληρίας με το περιεχόμενο της οποίας παρέλειψε να συμμορφωθεί. Από την άλλη, δεν δικαιολογείται η έκδοση τέτοιου διατάγματος εναντίον οποιουδήποτε από τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 καθότι η οποιαδήποτε συμμετοχή τους στο ζήτημα της οχληρίας πραγματοποιήθηκε υπό το καθεστώς του αξιωματούχου της Καθ' ης η αίτηση 1. Καταλήγοντας, το Δικαστήριο επιθυμεί να σχολιάσει τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης είναι προϊόν εκδίκησης και συνομωσίας των Αιτητών εις βάρος τους με σκοπό την έξωση τους χάριν εξυπηρέτησης συμφερόντων τρίτων προσώπων. Επ' αυτού ο Καθ' ου η αίτηση 3 αντεξετάστηκε λεπτομερώς και εξαντλητικά χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να παρουσιάσει τέτοιες πληροφορίες που να τεκμηρίωναν τον ισχυρισμό αυτό. Ο Καθ' ου η αίτηση 3