Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. AKBAR KARIMI, Αρ. Υπόθεσης: 15284/20

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. AKBAR KARIMI, Αρ. Υπόθεσης: 15284/2011, 20 Οκτωβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B190 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15284/2011 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. AKBAR KARIMI, από το Ιράν Κατηγορούμενου ---------------------- Ημερομηνία: 20 Οκτωβρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κ. Γ. Κονναρής Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, με την παραδοχή του, κρίνεται ένοχος σε συνολικά 4 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της πλαστοπροσωπίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, απαγορευμένου μετανάστη και εισόδου στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς τη συγκατάθεση του Λειτουργού Μεταναστεύσεως. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, είναι τα ακόλουθα. Στις 29.8.2011 και περί ώρα 11.10 ο Ε/Αστ. 5130 Μ. Φελλάς της Ομάδας ΄Ζ΄ ανέκοψε για έλεγχο στην οδό Κορωνίας τον κατηγορούμενο ο οποίος κινείτο πεζός. Ο Ε/Αστ. 5130 του ζήτησε να του υποδείξει την ταυτότητα του και τότε ο κατηγορούμενος του παρουσίασε μία ταυτότητα της Ισπανίας, με αρ. ΑΕΖ140262 με τη φωτογραφία του και το όνομα Sergio Martines, και ημερομηνία γέννησης 9.11.1978. Κατά τον έλεγχο της εν λόγω ταυτότητας ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι η εν λόγω ταυτότητα είναι πλαστή. Αμέσως ο Ε/Αστ. 5130 τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραττε, δηλαδή της πλαστοπροσωπίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός δεν έδωσε απάντηση. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη για τα αυτόφωρα αδικήματα και αφού του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «εγύρευκα δουλειά μάστρε». Την ίδια μέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η εν λόγω ταυτότητα είναι πλαστή και πλήρωσε γι' αυτή μέσω ταχυδρομείου το ποσό των 40 ευρώ σε κάποιο πρόσωπο που βρίσκεται στην Ιταλία, με σκοπό να τη χρησιμοποιήσει για να εργαστεί στην Κύπρο. Επίσης ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι το 2007 απελάθηκε από τη Δημοκρατία, επέστρεψε αεροπορικώς μέσω των κατεχομένων και πέρασε πεζός στις ελεύθερες περιοχές. Από έλεγχο που διενεργήθηκε, διαπιστώθηκε ότι τα στοιχεία του κατηγορούμενου εντοπίζονται στο Στοπ Λιστ από τις 19.7.2007 ως απαγορευμένου μετανάστη καθότι στις 14.6.2007 απελάθηκε για τη χώρα του δυνάμει διαταγμάτων κράτησης και απέλασης. Έκτοτε τα στοιχεία του δεν εντοπίζονται στο σύστημα αφιξοαναχωρήσεων προσώπων που εισέρχονται νόμιμα στη Δημοκρατία ενώ ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο στις 19.11.2004 και η αίτηση του απορρίφθηκε στις 18.5.2007 από την Αναθεωρητική Αρχή. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη εκ νέου δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, δεν έδωσε απάντηση. Στις 30.8.2011 εκδόθηκε διάταγμα 6ήμερης προσωποκράτησης του. Επιστημονική εξέταση της ταυτότητας κατέδειξε το πλαστό αυτής. Τέλος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρχικά υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Σε αυτή αναφέρονται λεπτομερώς οι προσωπικές του συνθήκες, ως ακολούθως. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από το Ιράν, είναι ηλικίας 30 ετών, διαζευγμένος και άνεργος. Η πρώην σύζυγος του, ηλικίας 29 ετών, διαμένει στο Ιράν και το παιδί τους, ηλικίας 3 ετών, διαμένει με την αδελφή του κατηγορούμενου στο Ιράν. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια μέτριας κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν σε ηλικία 4 ετών. Μετά από αυτό ο πατέρας του ανέλαβε την κηδεμονία του ενώ η μητέρα του δεν διατήρησε επαφή μαζί του. Ο πατέρας του εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής. Ο κατηγορούμενος αποφοίτησε από το Δημοτικό και άρχισε να εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων, μέχρι τη μετάβαση του στην Κύπρο. Σε ηλικία 22 ετών, το 2002, τέλεσε γάμο με την κόρη του αδελφού του πατέρα του και από τον γάμο τους απέκτησαν το προαναφερόμενο παιδί το οποίο παρουσιάζει αναπηρία στα κάτω άκρα. Το ζεύγος χώρισε το 2008 λόγω οικονομικών διαφορών και μετά τον χωρισμό τους, η πρώην σύζυγος τέλεσε δεύτερο γάμο και παραχώρησε τη φύλαξη του παιδιού της στην αδελφή του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος μετέβη στη Λεμεσό το 2004 μέσω των κατεχομένων για σκοπούς πολιτικού ασύλου. Για την κάλυψη των βασικών του αναγκών απασχολείτο σε διάφορους εργοδότες ως εργάτης. Η υπόθεση του έκλεισε από τις αρμόδιες υπηρεσίες στις 18.5.2007 και έκτοτε παρέμενε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το 2007 συνελήφθηκε από την αστυνομία, κρατήθηκε στις Φυλακές και απελάθηκε. Το 2008 μετέβη με τον ίδιο τρόπο στη Λεμεσό και απασχολείτο παράνομα ως εργάτης. Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στη χώρα του σε ποινή φυλάκισης λόγω των οικονομικών διαφορών που είχε με τη σύζυγο του. Κατά την παραμονή του στη φυλακή προέβη σε απόπειρα αυτοκτονίας λόγω της ψυχολογικής πίεσης που υπέστη. Ο κατηγορούμενος δεν έχει υποστηρικτικό περιβάλλον στην Κύπρο για οικονομική και ηθική ενίσχυση. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου αναφέρθηκε στον αιμομικτικό γάμο που ο κατηγορούμενος αναγκάστηκε να συνάψει, σύνηθες φαινόμενο στο Ιράν για να μην αποξενώνεται η περιουσία της οικογένειας, και στο πρόβλημα αναπηρίας του παιδιού που απέκτησε από τον γάμο του και τη φροντίδα του οποίου ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο ίδιος. Μετά την απέλαση του στη χώρα του, ο κατηγορούμενος κρατήθηκε στις φυλακές όπου αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, και τώρα δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του γιατί άλλαξε θρησκεία και έγινε καθολικός και επομένως, μετά την έκτιση της ποινής του, θα κάνει διαβήματα για την απέλαση του σε άλλη χώρα και όχι στο Ιράν. Τέλος, ο κ. Κονναρής κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου και το γεγονός ότι η κυκλοφορία της πλαστής ταυτότητας περιορίστηκε μόνο στην παρουσία αυτής στον αστυνομικό, όταν και από μόνος του απεκάλυψε ότι αυτή είναι πλαστή. Ακόμα, ο κ. Κονναρής επικαλέστηκε το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και ζήτησε από το Δικαστήριο να επιδείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι ενδεικτική της σοβαρότητας των εν λόγω αδικημάτων, και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής- βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248. Αν ανατρέξει κανείς στην πλούσια νομολογία που υπάρχει για τέτοιας φύσης αδικήματα , θα παρατηρήσει τη σταθερή προσέγγιση των Δικαστηρίων με την επιβολή ποινών φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Kandiah v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 324, και Κουλλαπής v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 273, που αφορούσαν πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, διαβατηρίου, και πλαστοπροσωπία, και στην υπόθεση Bhatti v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 661, που αφορούσε κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και πλαστοπροσωπία. Αναφορικά με τα αδικήματα του απαγορευμένου μετανάστη και της παράνομης εισόδου στη Δημοκρατία, παραπέμπω στις υποθέσεις Tutunciyan ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 524 και Khlef κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 203. Στρεφόμενη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνω υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος έλαβε την πλαστή ταυτότητα και τον σκοπό χρήσης αυτής, που δεν ήταν άλλος από την εξαπάτηση των πολιτών αλλά και των αρχών του τόπου μας για να εξασφαλίσει την παραμονή του και βρει εργασία εδώ. Βέβαια, δεν μου διαφεύγει ότι η κυκλοφορία της πλαστής ταυτότητας τελικά περιορίστηκε μόνο στην παρουσίαση αυτής στον αστυνομικό και την ταυτόχρονη αποκάλυψη σε αυτόν από τον κατηγορούμενο ότι αυτή ήταν πλαστή, έτσι ώστε δεν χρησιμοποιήθηκε για άλλο σκοπό. Επίσης, λαμβάνω υπόψη τους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο να επανέλθει παράνομα στη Δημοκρατία, καθότι αυτός φυλακίστηκε στη χώρα του λόγω των οικονομικών προβλημάτων που είχε με τη σύζυγο του, και λόγω ψυχολογικής πίεσης αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Σε αυτό συντείνουν και τα προβλήματα που είχε γενικότερα από τον γάμο του και κυρίως η ανάληψη της ανατροφής του ανάπηρου παιδιού του, τη συντήρηση του οποίου ανέλαβε εξ ολοκλήρου, ενώ τη φροντίδα αυτού ανέλαβε η αδελφή του. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες για τον κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή και συνεργασία του με την αστυνομία, την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, το λευκό ποινικό μητρώο του και γενικά το σύνολο των προσωπικών του συνθηκών, όπως αυτές περιέχονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα, και με κύριο γνώμονα τη σοβαρότητα των αδικημάτων και έντονο το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις, καταλήγω ότι η μόνη κατάλληλη ποινή είναι η ποινή φυλάκισης, η έκταση της οποίας θα αντικατοπτρίζει όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω. Ως εκ τούτου στον κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην πέμπτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Με έχει απασχολήσει το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 95/72 με τον τροποποιητικό Νόμο 186(Ι)/03, όπου το νέο άρθρο 3

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Θεωρώ χρήσιμο ν' αναφερθώ αρχικά στις υποθέσεις Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 240 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Βασιλείου

(2003)2 Α.Α.Δ. 21, στις οποίες η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί αναστάληκε ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων των εν λόγω υποθέσεων κατά χρόνο μάλιστα που η ευχέρεια του Δικαστηρίου ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Σε σχέση με το άρθρο 3

(2)του τροποποιητικού Νόμου 186(Ι)/03, αντλώ καθοδήγηση αναφορικά με την εφαρμογή του από τις υποθέσεις Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 323 και ειδικότερα Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (Αρ. 2)

(2005)2 Α.Α.Δ. 327. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)». Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, δεν ικανοποιούμαι ότι οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και/ ή οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την ανατολή έκτισης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης θα αρχίζει από τις 29.8.2011. (Υπ.) .............. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Ποινή Αναφορά: Πλαστοπροσωπεία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.