Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Θανάση Αθανασίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25611/10, 31.10.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B204 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25611/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού v.
- Θανάση Αθανασίου
- Φειδία Αθανασίου
- Κωνσταντίνου Αθανασίου Κατηγορούμενων ----------------------------- Ημερομηνία: 31.10.2011 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Αβρααμίδης Για τους Κατηγορούμενους 1 και 3: κ. Γ. Κονναρής Κατηγορούμενοι 1 και 3: παρόντες ------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ -------------------------------- Οι κατηγορούμενοι 1 και 3 αντιμετωπίζουν την κατηγορία της βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 231 και 20 του Ποινικού Κώδικα (βλ. την 1η κατηγορία). Την ίδια κατηγορία καθώς και άλλες δύο αντιμετώπιζε και ο 2ος κατηγορούμενος, ο οποίος, με δική του παραδοχή κρίθηκε ένοχος και στις τρεις. Η υπόθεση αναφορικά με αυτόν συμπληρώθηκε την 1.9.2011 με την επιβολή ποινής. Η κατηγορούσα αρχή, προς απόδειξη της σχετικής κατηγορίας παρουσίασε ως μάρτυρες τους: αστυφύλακα 1975 Κ. Παπαγιάννη (Μ.Κ.1), τον παραπονούμενο Γ. Θεορή (Μ.Κ.2) και τέλος, τη γιατρό Μ. Ευστρατίου (Μ.Κ.3). Οι κατηγορούμενοι, αφού κλήθηκαν σε απολογία και τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους, επέλεξαν το δικαίωμα της σιωπής, χωρίς να καλέσουν οποιοδήποτε μάρτυρα προς υπεράσπισή τους. Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής αναφορικά με τα ουσιαστικά γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση απορρέει από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του παραπονούμενου Γ. Θεορή (βλ. το τεκμήριο 5) ο οποίος το υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της. Ειδικότερα: Στις 25.12.2009 γύρω στις 11:30, ο παραπονούμενος μαζί με την κόρη του Κωνσταντίνα, ηλικίας 8 ετών, πήγαν στο σπίτι των γονιών του στην Πάχνα για να γιορτάσουν όλοι μαζί τα Χριστούγεννα. Ενώ ήταν εκεί, αρκετά νεαρά άτομα που βρίσκονταν απέναντι σε κάποιο δωμάτιο προκαλούσαν συνεχώς ενόχληση με τις ομιλίες τους, τις φωνές τους και τις μοτοσικλέτες τους οι οποίες πηγαινοέρχονταν. Συνεπεία αυτού, το απόγευμα, κατά τις 16:40 μετέβηκε στον αστυνομικό σταθμό Πάχνας όπου ανάφερε το συμβάν και ζήτησε να γίνει παρατήρηση στους νεαρούς για να ησυχάσουν. Τότε, δύο αστυνομικοί μετέβησαν στο μέρος, όπου έκαναν τις σχετικές παρατηρήσεις στους νεαρούς και αποχώρησαν. Ακολούθως, ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να βάλει το σκύλο μέσα στο αυτοκίνητό του τον είδαν οι νεαροί, οι οποίοι εξαγριώθηκαν, επειδή πίστευαν ότι αυτός κάλεσε την Αστυνομία. Τότε, ο Φειδίας Αθανασίου (2ος κατηγορούμενος) αφού τον πλησίασε και τον εξύβρισε, ευθύς αμέσως του επιτέθηκε χτυπώντας του με τα χέρια και τα πόδια σε διάφορα μέρη του σώματος. Σχεδόν ταυτόχρονα, του επιτέθηκαν και τα αδέλφια του, Κωνσταντίνος, δηλαδή, ο 3ος κατηγορούμενος και Δημήτρης, με τον ίδιο τρόπο. Στο μέρος μαζεύτηκαν αρκετά άτομα. Αφού ο ίδιος κατάφερε και μπήκε στο αυτοκίνητό του για να πάει στην Αστυνομία, μόλις προχώρησε 5 με 10 μ. τον ανέκοψε με το αυτοκίνητο του ο 1ος κατηγορούμενος, ο οποίος κατέβηκε κάτω εξαγριωμένος, κρατώντας ένα ξύλο γύρω στους 50 πόντους. Τότε κατέβηκε και ο ίδιος από το αυτοκίνητο, γιατί δεν μπορούσε να προχωρήσει. Εν τω μεταξύ, ο 1ος κατηγορούμενος κατευθυνόταν προς το μέρος του για να το χτυπήσει, αλλά τον άρπαξαν κάποιοι από τους παριστάμενους εκεί, έως ότου κατάφερε να τους ξεφύγει και να του χτυπήσει με γροθιά στο πρόσωπο και συγκεκριμένα στη μύτη. Τη στιγμή αυτή του επιτέθηκαν εκ νέου οι 2ος και 3ος κατηγορούμενοι, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και την πρώτη φορά. Στο μέρος αφίχθηκε και η Αστυνομία η οποία τον παρέλαβε και το μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό του χωριού. Θα είμαι σύντομος. Μολονότι δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση ότι ο παραπονούμενος κατά το επίδικο επεισόδιο υπέστη τους τραυματισμούς που αναφέρονται στην ιατρική αναφορά της γιατρού Μ. Ευστρατίου [(Μ.Κ.3) - βλ. το τεκμήριο 6 η ιατρική αναφορά -], εντούτοις, για λόγους που θα παραθέσω αμέσως, δεν έχω πειστεί ότι αυτοί ήταν το αποτέλεσμα της επίθεσης που δέχθηκε και από τους κατηγορούμενους 1 και
- Ότι κατά το συγκεκριμένο επεισόδιο, ο παραπονούμενος δέχθηκε επίθεση από το 2ο κατηγορούμενο αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Δηλώνω ευθέως ότι ο παραπονούμενος ως μάρτυρας, κάθε άλλο παρά καλή εντύπωση μου έχει κάνει. Υπήρξε αντιφατικός στις πλέον ουσιαστικές πτυχές της υπόθεσης, προέβαλε ισχυρισμούς που στερούνται λογικής και πειστικότητας, ήρθε σε σύγκρουση με τη μαρτυρία του εξεταστή, του οποίου αμφισβήτησε ευθέως και την επαγγελματική εντιμότητα, ενώ, έμμεσα αμφισβήτησε ακόμα και τη γιατρό Ευστρατίου. Για όλους τους παραπάνω λόγους, η μαρτυρία του, επί της ουσίας και δη, στο βαθμό που εμπλέκει στο διαπραχθέν αδίκημα, πέραν από το 2ο κατηγορούμενο, ο οποίος ήδη έχει παραδεχθεί ενοχή, τόσο τον πατέρα του - 1ο κατηγορούμενο όσο και τον αδελφό του - 3ο κατηγορούμενο, απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Ειδικότερα: Στην κυρίως εξέταση καθώς ήδη έχει αναφερθεί υιοθέτησε ως μέρος της το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης. Χωρίς να μου διαφεύγει ότι τη χαρακτήρισε ως ελλιπή, με όσα ανάφερε συμπληρωματικά, η ουσία είναι ότι δεν αναίρεσε οτιδήποτε αναφέρεται στη γραπτή του κατάθεση. Παρόλα αυτά, αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ευθέως ότι η γραπτή του κατάθεση δεν περιγράφει τα γεγονότα όπως έγιναν στην πραγματικότητα και γι' αυτό είναι ελλιπής. Ο ισχυρισμός του, κατά το στάδιο της αντεξέτασης και πάλι, ότι κατά τη διάρκεια και των δύο επιθέσεων που δέχθηκε, όχι μόνο ήταν παρούσα η Αστυνομία, αλλά, ούτε και τον προστάτεψε έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, στην οποία ισχυρίζεται ότι πρώτα υπέστη τις δύο επιθέσεις και μετά ήρθε η Αστυνομία στο μέρος. Έπειτα συγκρούεται με τη μαρτυρία του εξεταστή (Μ.Κ.1) επί του προκειμένου, ενώ, το θεωρώ και παράλογο να συνέβηκε κάτι τέτοιο, υπό την εξής έννοια: Διερωτώμαι τι λόγο είχαν οι δύο αστυνομικοί που έσπευσαν στη σκηνή, ανάμεσά τους και ο εξεταστής, να συμπεριφερθούν τόσο ανεύθυνα, παράνομα και κατά παράβαση των καθηκόντων τους και έπειτα, ακόμη κι αν υποτεθεί ότι αυτοί είχαν κάποιο λόγο να συμπεριφερθούν κατά τον τρόπο που τους αποδίδεται από τον παραπονούμενο, εάν ήταν τόσο αφελείς, ώστε στη θέα ενός ανθρώπου που ξυλοκοπιόταν τόσο βάναυσα από τέσσερα άτομα, εν γνώσει τους ότι στο μέρος μαζεύτηκαν και 20 με 25 συγχωριανοί τους, αυτοί να μην έκαναν οτιδήποτε για να τον προστατέψουν. Άξιος αναφοράς είναι και ο ισχυρισμός του, ότι, ενώ ανάφερε στη γραπτή του κατάθεση, ότι την ώρα που το χτυπούσαν οι τρεις ανήλικοι ήταν κοντά η Αστυνομία, αυτό το αφαίρεσε η Αστυνομία. Επί του προκειμένου, περιορίζομαι να πω τούτο, για να αναδείξω το μέγεθος του ψεύδους του παραπονούμενου. Ουδεμία διαγραφή υπάρχει στη γραπτή του κατάθεση. Τέλος, ο ισχυρισμός του ότι δεν ξέρει κατά πόσο υπάρχει λόγος η γιατρός Ευστρατίου να πει ψέματα (κατά το στάδιο αντεξέτασης και πάλι) μου προκαλεί αλγεινή εντύπωση. Δεν νομίζω να χρειάζεται να επεκταθώ, είτε ακόμη να προβώ αναλυτικά σε αξιολόγηση της μαρτυρίας, είτε του εξεταστή (Μ.Κ.1) είτε της γιατρού (Μ.Κ.3). Δέχομαι τη μαρτυρία και των δύο, στο βαθμό που αφορά σε ενέργειες στις οποίες έχουν προβεί καθώς και στις διαπιστώσεις τους, εκτός από πειστική και αξιόπιστη και ως αναντίλεκτη. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή είτε του 1ου κατηγορούμενου είτε του 3ου στη σχετική κατηγορία. Κατά συνέπεια και οι δύο κατηγορούμενοι αθωώνονται. (Υπ.) ................ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής (Αναφορά: Βαριά σωματική βλάβη - αξιολόγηση μαρτυρίας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο