Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την έκδοση του Victor Nicolaevich Makushin, Αρ. Αίτησης: 180/11, 31 Οκτωβρίου 2011

(3)και 10 του Νόμου περί Έκδοσης Φυγοδίκων 97/70, στη διακριτική ευχέρεια, την πρακτική και τη νομολογία του Δικαστηρίου. Στην ένσταση αναφέρεται ότι τα διαβατήρια δεν πρέπει να επιστραφούν καθότι είναι τεκμήρια στην Αίτηση αρ. 4/10, η απόφαση στην εν λόγω Αίτηση εφεσιβλήθηκε στις 27.9.2011 και στις 30.9.2011 υποβλήθηκε αίτημα από τον Γενικό Εισαγγελέα για σύντομη εκδίκαση της έφεσης. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1) Τα διαβατήρια δεν μπορούν να επιστραφούν γιατί αποτελούν τεκμήρια στην Αίτηση για την οποία έχει καταχωρηθεί η έφεση αρ. 370/

1. 2) Αν δοθούν τα τεκμήρια τότε η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου και η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα μπορεί να εκπληρώσει τις διεθνείς της υποχρεώσεις δυνάμει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων. 3) Μετά την έκδοση της απόφασης στην Αίτηση, στις 7.9.2011, ο δικηγόρος του καθ΄ ου η αίτηση ζήτησε την επιστροφή του ποσού των 200,000 ευρώ που ο καθ΄ ου η αίτηση κατέθεσε ως εγγύηση και το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αυτή θα παραμείνει λόγω του ότι θα καταχωρείτο έφεση, και ακόμα το όνομα του καθ΄ ου η αίτηση θα συνέχιζε να είναι τοποθετημένο στο Στοπ Λιστ, καθότι η διαδικασία έκδοσης συνεχίζει να υφίσταται μέχρις ότου εκδικαστεί η έφεση. 4) Η πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση όφειλε να είχε θέσει το αίτημα για την επιστροφή των διαβατηρίων την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης για να αποφάσιζε το ίδιο Δικαστήριο, ενώ η αίτηση τώρα υποβάλλεται καταχρηστικά καθότι ζητείται η επίτευξη σκοπού από άλλο Δικαστήριο, ενώ ο κ. Παναγιώτου απέρριψε το αίτημα για την επιστροφή των 200,000 ευρώ. 5) Η αίτηση πάσχει καθότι έγινε από δικηγόρο η οποία, κατά τη διάρκεια εκδίκασης της Αίτησης έκδοσης, ήταν ασκούμενη στα γραφεία της Γενικής Εισαγγελίας στη Λεμεσό και προσήλθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την Εισαγγελέα της Δημοκρατίας που χειριζόταν την υπόθεση. Η ένσταση συνοδεύεται επίσης από ένορκη δήλωση της κας Αθηνάς Παύλου, Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, στην οποία ισχυρίζεται ότι η αίτηση δεν αποκαλύπτει βάσιμο λόγο και ελλείπουν πλήρως οι πραγματικές και νομικές προϋποθέσεις για ικανοποίηση του αιτήματος. Κατά την αγόρευση του ο συνήγορος του αιτητή ανέφερε ότι με την παρούσα αίτηση ο αιτητής ζητά την επιστροφή της περιουσίας του, δηλαδή τα διαβατήρια του, που είναι Τεκμήρια στην Αίτηση 4/
2. Τα διαβατήρια του κατατέθηκαν στο πλαίσιο της Αίτησης για να καταδειχθεί η ταυτότητα του καθ΄ ου η αίτηση, ενώ αποτελεί κοινό έδαφος ότι η Αίτηση απορρίφθηκε. Επομένως, ήταν η θέση του κ. Πουργουρίδη ότι υπάρχει η δυνατότητα αντικατάστασης των πρωτότυπων των διαβατηρίων με πιστόν αντίγραφο αυτών στον φάκελο της Αίτησης, χωρίς να επηρεαστεί με οποιονδήποτε τρόπο η αποδεικτική αξία των εν λόγω τεκμηρίων, και έτσι επιτυγχάνεται η επιστροφή των πρωτότυπων διαβατηρίων στον αιτητή. Ο κ. Πουργουρίδης αμφισβήτησε τη δυνατότητα της κας Λοϊζίδου να εμφανίζεται στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης καθότι ο διάδικος είναι η αιτούσα χώρα και όχι ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Ο κ. Πουργουρίδης ισχυρίστηκε ότι το θέμα των όρων που τέθηκαν στο πλαίσιο της Αίτησης αποτελεί αντικείμενο διαδικασίας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, και είναι παντελώς άσχετο με το θέμα της επιστροφής τεκμηρίων. Ήταν περαιτέρω η θέση του κ. Πουργουρίδη ότι η εισήγηση της κας Λοϊζίδου ότι με την επιστροφή των τεκμηρίων/διαβατηρίων, ουσιαστικά παρέχεται η δυνατότητα στον αιτητή να εγκαταλείψει την Κύπρο και έτσι η έφεση να καταστεί άνευ αντικειμένου, είναι αντισυνταγματική, παράνομη και καταχρηστική. Δεν μπορεί να ζητείται η κράτηση των διαβατηρίων ως τεκμηρίων για να επιτευχθεί ο σκοπός συνέχισης περιοριστικών μέτρων στον αιτητή. Τέλος, ο συνήγορος του αιτητή είπε ότι η παρούσα διαδικασία είναι αυτοτελής, η δικαιοσύνη είναι απρόσωπη και επομένως το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία να επιληφθεί και αποφασίσει επί της υπό κρίση αίτησης. Κατά την αγόρευση της η κα Λοϊζίδου εισηγήθηκε ότι ο Γενικός Εισαγγελέας, ως ο νομικός σύμβουλος του κράτους, εκπροσωπεί τη Ρωσική Ομοσπονδία, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Η κα Λοϊζίδου ανέφερε ότι η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι βασίζεται σε θεσμούς που αφορούν πολιτική δικαιοδοσία, ενώ οι εξουσίες του Δικαστηρίου σε διαδικασία έκδοσης φυγόδικου είναι αυτή της συνοπτικής δίκης και της προανάκρισης, που είναι ποινική διαδικασία, και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση πάσχει και είναι αντιδεοντολογική για τον λόγο που αναφέρεται στην ένσταση. Επιπλέον, η κα Λοϊζίδου ανέφερε ότι δεν αποκαλύπτεται λόγος που να δικαιολογεί την επιστροφή των διαβατηρίων. Ήταν η θέση της κας Λοϊζίδου ότι το αίτημα για επιστροφή των διαβατηρίων είναι στην ουσία αίτηση για διαφοροποίηση των όρων εγγύησης, ενώ η κατάθεση τους αποτελεί όρο για την εξασφάλιση της προσέλευσης του καθ΄ ου η αίτηση στο πλαίσιο της Αίτησης 4/10, και με την καταχώρηση έφεσης η Αίτηση επαναφέρεται σε ζωή, και επομένως οι όροι πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ. Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι οι πιθανότητες ενός αλλοδαπού φυγόδικου να διαφύγει είναι περισσότερες από ένα Κύπριο που εκδικάζεται. Σε περίπτωση επιστροφής των διαβατηρίων και διαφυγής του αιτητή, τότε η έφεση καθίσταται άνευ αντικειμένου. Τέλος, η κα Λοϊζίδου είπε ότι το Δικαστήριο, μετά την έκδοση της απόφασης του, διέταξε όπως η εγγύηση των 200,000 ευρώ παραμείνει καθότι θα καταχωρείτο έφεση, και θα συνέχιζε η τοποθέτηση του καθ΄ ου η αίτηση στο Στοπ Λιστ, επομένως ούτε και τα διαβατήρια μπορούν να επιστραφούν στον αιτητή. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε σε μεταγενέστερη ημερομηνία της έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Αίτησης 4/10, είναι αυτοτελής αίτηση και δεν είναι αναγκαίο αυτή να έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστή ο οποίος εξέδωσε την απόφαση αλλά μπορεί να εκδικαστεί από άλλο Δικαστή που ασκεί την ίδια δικαιοδοσία με βάση το πρόγραμμα εργασίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Επομένως, θεωρώ ότι έχω εξουσία και δικαιοδοσία να επιληφθώ και αποφασίσω επί της υπό κρίσης αίτησης. Ακόμα, θεωρώ ότι η κα Λοϊζίδου μπορεί να εμφανιστεί στο πλαίσιο της υπό κρίσης αίτησης, ως Εισαγγελέας της Δημοκρατίας εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, ο οποίος εκπροσωπεί την αιτούσα χώρα, τη Ρωσική Ομοσπονδία, τόσο στην Αίτηση 4/10 όσο και σε οποιαδήποτε άλλη συναφή διαδικασία. Στην υπόθεση Μελάς v. Αρχηγού Αστυνομίας κ.ά.

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2261, αποφασίστηκε ότι η αίτηση για την έκδοση φυγόδικου ανάγεται στην πολιτική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η οποία όμως δεν εξομοιώνεται με αστική αγωγή ούτε και ταυτίζεται με τα επίδικα θέματα τους. Η διαδικασία που διέπει την έκδοση φυγόδικου ρυθμίζεται από τον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970, Ν. 97/70, ιδιαίτερα το Μέρος ΙΙΙ, και πρόκειται για μία ειδική διαδικασία, προσαρμοσμένη στη φύση του αντικειμένου της αίτησης για την έκδοση φυγόδικου. Κύριος σκοπός της είναι η διαπίστωση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για την έκδοση του. Σύμφωνα με την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας (Αρ. 1)

(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 136, το Δικαστήριο ακολουθεί κατά το πλησιέστερο δυνατό την ίδια διαδικασία όπως αυτή της προανάκρισης, και δεν προβαίνει σε διάγνωση των αστικών αδικημάτων ή υποχρεώσεων του φυγόδικου ή οποιασδήποτε κατ' αυτού κατηγορίας. Η διαταγή του Δικαστηρίου στο τέλος της διαδικασίας μπορεί να οδηγεί στην έκδοση του φυγόδικου για να υποστεί τη δίκη του στη χώρα που διέπραξε το αδίκημα ή να εκτίσει την ποινή του. Όπως προκύπτει από τις προαναφερόμενες αποφάσεις, η διαδικασία έκδοσης φυγόδικου είναι ειδική διαδικασία, η οποία όμως ανάγεται στην πολιτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Επομένως, ενώ κατά την εκδίκαση της Αίτησης έκδοσης ακολουθείται η διαδικασία της προανάκρισης, εν τούτοις η παρούσα αίτηση που ακολουθεί την έκδοση απόφασης και αφορά επιστροφή τεκμηρίων, εντάσσεται στην πολιτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και ορθά αυτή στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση έγινε από δικηγόρο, και μάλιστα η θέση που προβάλλεται στην ένσταση αναφορικά με την ιδιότητα της εν λόγω δικηγόρου δεν αμφισβητήθηκε. Παρόλο που θα ήταν ορθότερο η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση να γινόταν από άλλο πρόσωπο, εν τούτοις, λαμβάνοντας υπόψη την ανάμειξη της δικηγόρου, ενόσω αυτή ήταν ασκούμενη στη Γενική Εισαγγελία, στο πλαίσιο της Αίτησης 4/10, όπως καθορίζεται στην ένσταση, τη φύση της υπό κρίση αίτησης και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της, θεωρώ ότι δεν διαφαίνεται οτιδήποτε που να καθιστά την εν λόγω ένορκη δήλωση αντικανονική ή αντιδεοντολογική για να μην μπορεί να ληφθεί υπόψη ή ακόμα ότι υπάρχει το ασυμβίβαστο στην ιδιότητα της δικηγόρου που να δημιουργεί κώλυμα σε αυτή να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Η κα Τιμοθέου, καθ΄ ον χρόνο προέβη στην εν λόγω ένορκη δήλωση, ήταν δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούσε τον αιτητή, και η παρούσα αίτηση αφορά τυπικά και όχι ουσιαστικά γεγονότα της όλης διαδικασίας. Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η επιστροφή των δύο διαβατηρίων του αιτητή, τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στον φάκελο της Αίτησης 4/10 ως τεκμήρια. Ο λόγος για τον οποίο ο αιτητής ζητά την επιστροφή τους είναι αυτόδηλος, λόγω της ίδιας της φύσης των εγγράφων. Πρόκειται για τα διαβατήρια του αιτητή, που είναι επίσημα έγγραφα που αποδεικνύουν την ταυτότητα του και του παρέχουν δικαιώματα, και επομένως ο αιτητής έχει κάθε δικαίωμα να τα έχει στην κατοχή του. Ως εκ τούτου, δεν υιοθετώ την εισήγηση της πλευράς της καθ΄ ης η αίτηση ότι δεν αποκαλύπτεται βάσιμος λόγος για τον οποίο ζητείται η επιστροφή των εν λόγω τεκμηρίων. Η κα Λοϊζίδου απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι εναντίον της απόφασης στην Αίτηση καταχωρήθηκε έφεση, επομένως τυχόν επιστροφή των διαβατηρίων του αιτητή θα ισοδυναμεί με διαφοροποίηση των όρων που έθεσε το Δικαστήριο στο πλαίσιο εκδίκασης της Αίτησης για να εξασφαλιστεί η παρουσία του στη δίκη, και θα παρέχεται πλέον η δυνατότητα στον αιτητή να διαφύγει από την Κύπρο, καθιστώντας έτσι την έφεση άνευ αντικειμένου. Επί του θέματος, επισημαίνω ότι με μία ανάγνωση του περιεχομένου του φακέλου, αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης στην Αίτηση 4/10, στις 7.9.2011, και κατόπιν αιτήματος της πλευράς του καθ΄ ου η αίτηση για επιστροφή των 200,000 ευρώ, ο κ. Παναγιώτου αποφάσισε ότι «η εγγύηση που κατέθεσε ο Καθ΄ ου η αίτηση να του επιστραφεί εκτός αν καταχωρηθεί έφεση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας». Εξ όσον φαίνεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου, δεν υποβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο αίτημα στον κ. Παναγιώτου αναφορικά με την τοποθέτηση του ονόματος του καθ΄ ου η αίτηση στο Στοπ Λιστ ούτε και αναφορικά με την επιστροφή των διαβατηρίων του, που ήταν επίσης όροι που είχαν τεθεί από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της Αίτησης για τον σκοπό εξασφάλισης της παρουσίας του καθ΄ ου στη δίκη. Σχετικό είναι το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 7.9.

1. Επομένως, η θέση της κας Λοϊζίδου ότι το όνομα του καθ΄ ου η αίτηση θα συνέχιζε να βρίσκεται τοποθετημένο στο Στοπ Λιστ δεν αποτελεί μέρος της εν λόγω απόφασης του κ. Παναγιώτου ούτε και οποιαδήποτε άλλη απόφαση ή διαταγή Δικαστηρίου. Η σύνδεση του θέματος αυτού, δηλαδή της συνέχισης της τοποθέτησης του ονόματος του καθ΄ ου η αίτηση στο Στοπ Λιστ, με την απόφαση του Δικαστηρίου αναφορικά με την συνέχιση της κατάθεσης του ποσού των 200,00 ευρώ, είναι εξ ολοκλήρου θέση και εισήγηση της κας Λοϊζίδου και δεν στηρίζεται από το περιεχόμενο του φακέλου της Αίτησης και τα γεγονότα που αφορούν την εν λόγω Αίτηση. Ο ισχυρισμός όμως αυτός στον βαθμό που αφορά τα διαβατήρια του καθ΄ ου η αίτηση, ότι δηλαδή τα διαβατήρια δεν μπορούν να δοθούν πίσω σε αυτόν εν όψει της ισχύος των όρων για τη διασφάλιση της παρουσίας του λόγω του ότι η διαδικασία δεν θεωρείται πλήρως περατωθείσα γιατί εκκρεμεί έφεση, απαντάται από την απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Φωτίου, κατά την άσκηση πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας, στην Πολιτική Αίτηση αρ. 113/2011, και η οποία αφορά την απόφαση του κ. Παναγιώτου για το θέμα των 200,000 ευρώ, ημερ. 7.9.2011, στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης. Ο συνήγορος του αιτητή είχε πληροφορήσει το Δικαστήριο περί τούτου κατά την αγόρευση του, και η απόφαση του κ. Φωτίου εκδόθηκε στις 20.10.
2. Μάλιστα είναι άξιο απορίας το γεγονός ότι η κα Λοϊζίδου καταχώρησε τη γραπτή της αγόρευση στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης, την επομένη, 21.10.1011, και ουδεμία αναφορά ή έστω αποκάλυψη γίνεται από μέρους της στην εν λόγω απόφαση. Σε εκείνη τη διαδικασία εμφανίστηκε η ίδια εκ μέρους της καθ΄ ης η αίτηση. Στην εν λόγω απόφαση του ο κ. Φωτίου κατέληξε ότι «δεν υπάρχει εξουσία για τη διατήρηση σε ισχύ των όρων που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο για σκοπούς διασφάλισης της παρουσίας του αιτητή κατά την πρωτόδικη διαδικασία, η οποία τελικά έληξε υπέρ του αιτητή». Ήταν η κατάληξη του κ. Φωτίου ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να παρατείνει την ισχύ της εγγύησης μετά την υπέρ του αιτητή αποπεράτωση της αίτησης φυγόδικου. Επομένως, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να διατάξει την παράταση της κράτησης των διαβατηρίων του αιτητή στο πλαίσιο των όρων που είχαν τεθεί από το Δικαστήριο στην Αίτηση αρ. 4/10, εν όψει της απόφασης για απόρριψη της αίτησης έκδοσης. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι τα δύο διαβατήρια αποτελούν τεκμήρια στο πλαίσιο της Αίτησης, και ότι εκκρεμεί έφεση. Ο λόγος αυτός από μόνος του δεν είναι ικανός για να παρατείνει την αποστέρηση του αιτητή των διαβατηρίων του. Εφόσον η πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση δεν πρόβαλε οποιονδήποτε λόγο για τον οποίο κρίνεται αναγκαία η ύπαρξη των πρωτότυπων στον φάκελο της Αίτησης για τον σκοπό εκδίκασης της έφεσης, θεωρώ ότι η αντικατάσταση αυτών με πιστόν αντίγραφο στον φάκελο θα εξυπηρετήσει τη διαδικασία της έφεσης. Ως εκ τούτου, με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, δεν ικανοποιούμαι ότι συντρέχει λόγος για την αποστέρηση του αιτητή των διαβατηρίων του, και επομένως αυτός δικαιούται να έχει στην κατοχή του τα διαβατήρια του. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, η παρούσα αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα για την επιστροφή των διαβατηρίων, Τεκμηρίων 5 και 6, στο πλαίσιο της Αίτησης 4/10, στον αιτητή, Victor Nicolaevich Makushin, νοουμένου ότι τα εν λόγω τεκμήρια θα αντικατασταθούν με πιστά αντίγραφα αυτών που θα ετοιμαστούν από το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και θα καταχωρηθούν στον φάκελο της εν λόγω Αίτησης, εντός 7 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Απόφαση Αναφορά: 'Εκδοση φυγοδίκου-Αίτηση για επιστροφή τεκμηρίων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο