ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥΔΗ, Αρ. Αίτησης: 72/09, 18 Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B210 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 72/09 Μεταξύ: ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ Αιτητή ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥΔΗ Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 18 Νοεμβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: Η κα Αθάνατου. Για τον Καθ' ου η αίτηση: Ουδεμία εμφάνιση. Καθ' ου η αίτηση: Απών. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα φορολογική αίτηση, ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων ζητεί την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η φυλάκιση του καθ' ου η αίτηση για περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τους έξι μήνες. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Είσπραξης Φόρων Νόμο, Ν.31/62και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας Δομνίκης Αγαθοκλέους, η οποία είναι υπεύθυνη για την είσπραξη των φόρων της επαρχίας Λεμεσού. Η αίτηση αυτή επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση στις 11.5.2011, ο οποίος στις 13.5.2011, 27.5.2011 και στις 17.6.2011, ημερομηνίες κατά τις οποίες η παρούσα υπόθεση ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου, εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο. Στις 14.10.2011 ημερομηνία κατά την οποία η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση τόσο ο καθ' ου η αίτηση όσο και ο δικηγόρος του παρέλειψαν να εμφανιστούν στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα αυτή να οριστεί για απόδειξη στις 18.11.2011. Μέχρι σήμερα και παρά τις οδηγίες του Δικαστηρίου καμία ένσταση καταχωρήθηκε από μέρους του καθ' ου η αίτηση. Ενώπιον μου επιχειρηματολόγησε νομικά μόνο η κυρία Αθάνατου, συνήγορος της αιτήτριας η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης που ετοίμασε και έδωσε για διευκόλυνση του Δικαστηρίου. Το εδάφιο 4 του άρθρου 9 του Ν.31/62 προνοεί τα εξής: «9
(4)Εάν δεν δύναται να εξευρεθή επαρκής κινητή ή ακίνητος περιουσία εξ ης να επιτευχθή η είσπραξις ή ανάκτησις του υπό του εν υπερημερία προσώπου οφειλομένου ποσού, το Δικαστήριον δύναται, άνευ περαιτέρω διαδικασίας, να διατάξη την φυλάκισιν του εν υπερημερία προσώπου διά διάστημα μη υπερβαίνον τους έξ μήνας εκτός εάν καταβληθή το οφειλόμενον ποσόν προ της παρόδου της τοιαύτης περιόδου: Νοείται ότι η δυνάμει του εδαφίου τούτου επιβληθείσα φυλάκισις δεν θα συνεπάγηται εξάλειψιν της ευθύνης του εν υπερημερία προσώπου προς καταβολήν παντός ποσού ή πάσης δόσεως αναφορικώς προς ην επεβλήθη η φυλάκισις». Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, προκύπτει πως το Δικαστήριο διαθέτει εξουσία να διατάξει τη φυλάκιση ενός προσώπου για διάστημα που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες στην περίπτωση που δεν εξευρεθεί επαρκής κινητή ή ακίνητος περιουσία, η οποία θα εξοφλούσε οφειλόμενο ποσό του καθ' ου η αίτηση προς το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, εκτός εάν καταβληθεί το εν λόγω οφειλόμενο ποσό πριν την πάροδο της προαναφερόμενης περιόδου. Σκοπός του άρθρου 9
(4)του Ν.31/62 είναι να διασφαλίσει το δημόσιο συμφέρον προστατεύοντας τα έσοδα του κράτους που προέρχονται από τη φορολογία πολιτών. Είναι μέσα σε αυτό το πνεύμα που ο νομοθέτης επιχειρεί να διασφαλίσει την αποπληρωμή οφειλομένων ποσών προς την υπηρεσία Φόρου Εισοδήματος υπό τη μορφή εξαναγκασμού καθότι πρόσωπο οδηγείται στη φυλακή μέχρις ότου διευθετήσει το χρέος του σε κάθε όμως περίπτωση όχι πέραν των έξι μηνών. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Nina Rainbow v. The Commissioner of Income Tax, Υπόθεση Αρ. 11/83
(1984)3Β C.L.R. 846 επιβεβαιώνει την πιο πάνω θέση: «The payment of income tax constitutes a social duty upon the diligent discharge of which depends the effective functioning of the modern state and realization of social objectives. Avoidance of tax erodes economic planning and makes for uneven distribution of social burdens contrary to Article 24.1 of the Constitution ..». Συμπληρωματικά των πιο πάνω, αξίζει να σημειωθεί πως το εδάφιο
(1)του άρθρου 24 του Συντάγματος προνοεί ρητά την υποχρέωση του καθενός στο να συνεισφέρει στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις του. Σύμφωνα με το κυπριακό νομικό σύγγραμμα «Σύνταγμα Κυπριακής Δημοκρατίας» του Ανδρέα Ν. Λοϊζου, σελίδα 157 το πνεύμα του άρθρου 24.1 του Συντάγματος βασίζεται στην νομική αρχή της ισότητας η οποία περιέχεται στον όρο «ίσος ενώπιον του νόμου». Επίσης στην υπόθεση Καλαβά ν. Διευθυντή Εσωτερικών Προσόδων Πολ. Έφεση 9528, 15.7.1997, εξηγήθηκε ότι η διαδικασία που προνοείται στο Αρ. 9 του Νόμου δεν είναι αγωγή. Το διάταγμα που εκδίδεται και αφορά βεβαίωση του ποσού που οφείλεται στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, είναι τελικό διάταγμα που εκδόθηκε σε «θέμα (matter) που δεν αποτελεί αγωγή». Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση Λάμπης Κωνσταντινίδης Λτδ, Αίτηση Αρ. 166/90. Υποδεικνύω επίσης και καταγράφω αυτά που λέχθηκαν στην υπόθεση Παναγίδη, Αίτηση αρ. 53/91: «Είναι αρκετό για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας να σημειώσω πως η παράγραφος 4 του Αρ. 9 που αναφέρεται στην εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει τη φυλάκιση του οφειλέτη, αποτελεί το τελικό στάδιο μιας εξελικτικής πορείας καταναγκαστικής είσπραξης οφειλομένου φόρου με δικαστικά μέτρα το θεμέλιο της οποίας βρίσκεται στην παράγραφο 1 του ιδίου άρθρου ..... Είναι στο τέλος και εφόσον δεν βρεθεί επαρκής κινητή ή ακίνητη περιουσία που το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη φυλάκιση του οφειλέτη». Η επίκληση του άρθρου 9
(4)του Ν.31/62 πραγματοποιείται μόνο εφόσον δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός επαρκούς κινητής ή ακίνητης περιουσίας για την αποπληρωμή του οφειλομένου ποσού και νοουμένου ότι η περίοδος φυλάκισης που διατάζεται δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες. Στην υπόθεση Αναφορικά με τον Αχιλλέα Γεωργιάδη ν. Αναφορικά με τον Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμο του 1962 (Ν.31/62)
(1995)1 Α.Α.Δ. 893, το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε πως η εξάντληση των διαδικασιών και τρόπων είσπραξης του οφειλομένου φόρου σύμφωνα με τις πρόνοιες των εδαφίων
(1)και
(3)του Ν.31/62 αποτελεί προϋπόθεση της εξέτασης εφαρμογής του εδαφίου
(4)του ιδίου νόμου. Στη δε Αίτηση της Πολυξένης Ν. Παναγίδη, Αίτηση Αρ. 53/91
(1991)1 Α.Α.Δ. 591, τονίστηκε πως η έκδοση διατάγματος φυλάκισης με βάση το άρθρο 9
(4)του Ν.31/62 αποτελεί το τελικό στάδιο μιας εξελικτικής πορείας για την καταναγκαστική είσπραξη φόρου, που αρχίζει με την κλήση του οφειλέτη ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 9
(1)του ιδίου νόμου για να διεξαχθεί έρευνα σχετικά με την ικανότητα του για πληρωμή. Ακόμη στην Αίτηση του Χριστάκη Μιχαήλ Αλεξάνδρου, Αίτηση Αρ. 197/95
(1996)1Α Α.Α.Δ. 22 το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε την αρχή που είχε διατυπωθεί και σε προηγούμενες αποφάσεις του ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει τη φυλάκιση οφειλέτη αποτελεί το τελικό στάδιο εξελικτικής πορείας καταναγκαστικής είσπραξης οφειλόμενου φόρου με δικαστικά μέτρα, το θεμέλιο της οποίας βρίσκεται στο άρθρο 9
(1)του Ν.31/62. Περαιτέρω, στην υπόθεση Σταυρή Θεοδούλου, Αίτηση Αρ. 96/90 το Ανώτατο Δικαστήριο υπενθύμισε πως η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα φυλάκισης προσώπου σε σχέση με οφειλόμενο φόρο περιορίζεται μέχρι τους έξι μήνες, όπως εξάλλου προνοούν αυτές οι διατάξεις του άρθρου 9
(4)του Ν.31/62. Πρέπει ακόμη να σημειωθεί πως το άρθρο 9
(4)του Ν.31/62 δεν έρχεται σε σύγκρουση με το άρθρο 1 του Τέταρτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με το Ν.52/89καθότι η οφειλή προς την υπηρεσία Φόρου Εισοδήματος δεν αποτελεί συμβατική υποχρέωση του πολίτη για την οποία παράβαση ουδείς στερείται την ελευθερία του, αρχή η οποία ρητά προνοείται μέσα από το προαναφερόμενο άρθρο του Τέταρτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Επομένως, η υπόθεση Κώστας Αντωνίου ν. Εθνικής Τράπεζας
(2006)2 Α.Α.Δ. 497 διαφοροποιείται από τη δική μας περίπτωση και ως εκ τούτου δεν τυγχάνει εδώ εφαρμογής. Στην προκειμένη περίπτωση από τη στιγμή που ο καθ' ου η αίτηση επέλεξε να μην καταχωρήσει ένσταση, το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση μαζί με αυτό των εγγράφων που την υποστηρίζουν παρέμεινε αναντίλεκτο. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση και στα επισυνημμένα σ' αυτήν έγγραφα διαπιστώνω τα εξής: (α) Στις 11.9.2009 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού βεβαιώθηκε ότι ο καθ' ου η αίτηση όφειλε στους Αιτητές το ποσό των €45.961,11 ως φόρο πλέον τόκους και πρόστιμο καθώς και €17,09 έξοδα και ότι η οφειλή αυτή είχε παραμείνει απλήρωτη. Η βεβαίωση της οφειλής του καθ' ου η αίτηση αποδείχθηκε με κατάθεση του Πιστοποιητικού Πρώτου Λειτουργού Εσωτερικών Προσόδων από τον τότε υπεύθυνο του Τμήματος Είσπραξης Φόρων του Γραφείου Είσπραξης Φόρων Λεμεσού (κ. Ανδρέα Αριστείδη). (β) Παράλληλα, την ίδια ημέρα το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έκρινε ότι ο καθ' ου η αίτηση ήταν σε θέση να πληρώσει παραχρήμα τον οφειλόμενο φόρο πλέον τόκους και έξοδα και προς υλοποίηση της απόφασης αυτής έκδωσε σχετικό διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 9
(1)του Περί Είσπραξης Φόρων Νόμο, Ν.31/1962μετά των συναφών τροποποιήσεων. (γ) Επιπλέον στις 11.9.2009 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έκδωσε διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 9
(3)του Ν.31/1962 με το οποίο εκδίδετο ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης κινητής περιουσίας όση ήταν αρκετή για εξόφληση της προαναφερόμενης οφειλής σε περίπτωση παράλειψης του καθ' ου η αίτηση να πληρώσει το προαναφερόμενο οφειλόμενο ποσό. Στην περίπτωση δε που δεν μπορούσε να ευρεθεί κινητή περιουσία, το Δικαστήριο αποφάσισε την έκδοση εντάλματος πώλησης ακίνητης περιουσίας που δυνατό να κέκτηται ο καθ' ου η αίτηση, επαρκής για την εξόφληση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους, με οποιοδήποτε περίσσευμα που τυχόν προέκυπτε μετά από ικανοποίηση εξόδων και δικαιωμάτων να καταβληθεί στον καθ' ου η αίτηση. (δ) Ακολούθως, στις 11.1.2010 το ένταλμα κινητής περιουσίας που είχε εκδοθεί εναντίον του καθ' ου η αίτηση στις 04.12.09 επιστράφηκε ως ανεκτέλεστο από το δικαστικό επιδότη με το δικαιολογητικό ότι ο καθ' ου η αίτηση στερείτο κινητής περιουσίας στη δοθείσα διεύθυνση. (ε) Περαιτέρω, μετά από έρευνα που διεξήχθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό γραφείο Λεμεσού διαπιστώθηκε πως ο καθ' ου η αίτηση δεν κατέχει ακίνητη περιουσία. Επ' αυτού προσκομίστηκε πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 24.2.2010 ως τεκμήριο στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση με το οποίο δεν φαίνεται να υπάρχει ακίνητη ιδιοκτησία εγγεγραμμένη εις το όνομα του καθ' ου η αίτηση στην πόλη και επαρχία Λεμεσού. (στ) Ο καθ' ου η αίτηση δεν πλήρωσε μέχρι σήμερα οποιοδήποτε ποσό έναντι της προαναφερόμενης οφειλής του, παραλείποντας έτσι να συμμορφωθεί με το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 11.9.2009 που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 9
(1)του Ν.31/62. (ζ) Μέχρι τις 2.12.2010 που ετοιμάστηκε η ένορκος δήλωση της κυρίας Δομνίκης Αγαθοκλέους που εργάζεται στην υπηρεσία των Αιτητών και είναι υπεύθυνη για την είσπραξη των οφειλομένων φόρων της επαρχίας Λεμεσού, ο καθ' ου η αίτηση οφείλει το ποσό των €70.027,45 ως φόροι και τόκους μέχρι 1.12.2010 πλέον τόκοι προς 5,35% ετησίως από 2.12.2010 μέχρι εξόφλησης πλέον €17,09 έξοδα της διαδικασίας. Ενόψει των πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την επιτυχής επίκληση του άρθρου 9
(4)στη βάση του οποίου εδράζεται η παρούσα αίτηση. Συνακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα φυλάκισης του καθ' ου η αίτηση για περίοδο έξι μηνών εκτός εάν ενωρίτερα καταβληθεί στους Αιτητές το ποσό των €70.027,45 ως οφειλόμενο ποσό φόρου και τόκων μέχρι 1.12.2010 πλέον τόκοι προς 5,35% ετησίως από 2.12.2010 μέχρι εξόφλησης, πλέον €17,09 έξοδα της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Γ. Βλάμης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Private Criminal/Application by the Director of the Inland Tax Revenue/Final Judgment - Proof Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική/Άρθρο 9
(4)Ν.31/62/Αίτηση Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων/ Τελική Απόφαση-Απόδειξη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο