Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χριστιάνα Μεταξά, Αρ. Υπόθεσης: 26022/09, 8 Δεκεμβρίου, 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χριστιάνα Μεταξά, Αρ. Υπόθεσης: 26022/09, 8 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B215 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 26022/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή και Χριστιάνα Μεταξά Κατηγορούμενη ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Δεκεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δ. Ναπολέοντος Για την κατηγορούμενη: κ. Κάνιας Κατηγορούμενη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη στη 1η κατηγορία, κατηγορείται ότι στις 23 Μαΐου 2009, στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, άσκησε βία στον εν διαστάσει σύζυγο της Χριστοφή Παναγιώτου από τη Λεμεσό που προκάλεσε σε αυτόν πραγματική σωματική βλάβη. Η 2η κατηγορία που αντιμετώπιζε αρχικά, διακόπηκε με αποτέλεσμα να απαλλαχθεί απο αυτή. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον Αστ. 799 Θ. Σουρμελή (ΜΚ1), τον Χριστοφή Παναγιώτου (ΜΚ2) και τον Δρ. Ανδρέα Κυριάκου (ΜΚ3). Η κατηγορούμενη αφού κλήθηκε σε απολογία και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Η πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά, λαμβάνεται σοβαρότατα υπόψη από το Δικαστήριο και κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η λεπτομερής παράθεση της στα πλαίσια της σύνταξης της παρούσας απόφασης. Κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε κατά τη γνώμη μου κανένα πρακτικό σκοπό. Αναφορά στην εν λόγω μαρτυρία θα γίνεται εκεί που κρίνεται σκόπιμο στο στάδιο της αξιολόγησης. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ ορθό να παραθέσω τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία, είτε πηγάζουν από αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Στις 23 Μαΐου 2009 και περί ώρα 22:00 - 22:10, ο ΜΚ2 επισκέφθηκε την οικία της κατηγορούμενης (εν διαστάσει τότε συζύγου του). Σε κάποια χρονική στιγμή ίσως κατά την προσπάθεια του μάρτυρα να εισέλθει ή μετά που εισήλθε στην οικία, έλαβε χώρα ένα επεισόδιο μεταξύ των δύο, στα πλαίσια του οποίου ο ΜΚ2 χαστούκισε δύο φορές την κατηγορούμενη. Η κατηγορούμενη προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία του όλου περιστατικού και συνεπεία τούτου ο ΜΚ2 κλήθηκε από την αστυνομία στις 26.5.2009, όπου στα πλαίσια της κατάθεσης που λήφθηκε από τον ίδιο, ως ύποπτος για αδικήματα που διερευνούσε η αστυνομία εναντίον του, προέβη σε διάφορους ισχυρισμούς, οι οποίοι οδήγησαν στη δίωξη της κατηγορούμενης στην υπό εξέταση υπόθεση. Στην οικία που διέμενε η κατηγορούμενη και στην οποία επεσυνέβει και το επεισόδιο, κατά τον ουσιώδη χρόνο, διέμεναν μαζι της τα δύο παιδιά της (πατέρας των παιδιών είναι ο ΜΚ2) και μία οικιακή βοηθός. Τα μόλις πιο πάνω γεγονότα καθίστανται πλέον ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο ΜΚ1 μου έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Εν πάση περιπτώσει, τη μαρτυρία του όχι μόνο δεν αμφισβήτησε, αλλά αποδέχτηκε και η υπεράσπιση. Ήταν σαφής στις θέσεις που εξέφραζε και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Η μαρτυρία του στην ουσία αφορά σε αναφορές του, αναφορικά με τις δικές του ενέργειες, ως ανακριτής της υπόθεσης. Τη μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολό της. Ο ΜΚ2 δεν με βοήθησε να δυνηθώ επί της μαρτυρίας του να βασίσω οποιαδήποτε ασφαλή ευρήματα ή έστω συμπεράσματα. Για του λόγου το αληθές παραθέτω τα ακόλουθα. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος επισκέφθηκε εκείνο το βράδυ την οικία της κατηγορούμενης με σκοπό να συζητήσει μαζί της και ότι χτύπησε την πόρτα της εισόδου. Άνοιξε την πόρτα η κατηγορούμενη και μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του, χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε, έσπρωξε τούτη με σκοπό να την κλείσει και να του απαγορεύσει την είσοδο. Συνεπεία τούτου ο ΜΚ2 τοποθέτησε το αριστερό του χέρι κοντά στην άκρη της πόρτας με σκοπό να αποτρέψει το κλείσιμό της, με αποτέλεσμα όταν η κατηγορούμενη επανέσπρωξε την πόρτα, το δάκτυλο του αριστερού του χεριού να εγκλωβιστεί μεταξύ της πόρτας και του πλαισίου της και να τραυματιστεί. Ο τραυματισμός στο δάκτυλο, σύμφωνα με τον ΜΚ2, συνίστατο σε αποκοπή τόσο του δέρματος όσο και του νυχιού τούτου. Παρά ταύτα, με το δεξί του χέρι κατάφερε και έσπρωξε την πόρτα προς τα μέσα, με αποτέλεσμα να καταφέρει να εισέλθει στην οικία της κατηγορούμενης. Εισερχόμενος δέχθηκε επίθεση από την κατηγορούμενη η οποία με τα δυο της χέρια του πετύγχαινε χτυπήματα τόσο στα χέρια όσο και στο μέτωπο. Επειδή η κατηγορούμενη συνέχιζε την εν λόγω επίθεση της, τη χαστούκισε δύο φορές και μετά αφού μετάνιωσε για την πράξη του, της ζήτησε συγγνώμη, τη φίλησε και έφυγε από την οικία της. Λόγο του γεγονότος ότι αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας με το αίμα του, επισκέφθηκε κατευθείαν το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, πλην όμως επειδή υπήρχαν αρκετά πρόσωπα που ανάμεναν να τύχουν εξέτασης και θεραπείας, αποφάσισε να μην περιμένει και έφυγε από το Νοσοκομείο. Τα μόλις πιο πάνω προκύπτουν με ασφάλεια από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του ΜΚ2 το οποίο και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Όταν όμως ο εν λόγω μάρτυρας καταθέτει στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του στο Δικαστήριο, προβαίνει στους ακόλουθους ισχυρισμούς. Αρχικά ισχυρίζεται ότι η κατηγορούμενη όταν άνοιξε την πόρτα της εισόδου της οικίας της, τον ρώτησε τι θέλει και μετά έσπρωξε την πόρτα για να κλείσει. Ένας τέτοιος ισχυρισμός ελλείπει από την κατάθεση του. Επιπρόσθετα, συγκρούεται και με την κοινή λογική. Γιατί η κατηγορούμενη να κλείσει την πόρτα της εάν πραγματικά ενδιαφερόταν για το λόγο που την επισκέφθηκε ο μάρτυρας; Πόσο μάλλον να πράξει τούτο πριν καν πάρει οποιαδήποτε απάντηση από τον μάρτυρα, ως ήταν και η θέση του τελευταίου. Προκύπτει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του κατηγορούμενου και δη ότι στην πραγματικότητα η κατηγορούμενη προσπάθησε να κλείσει την πόρτα απλά και μόνο επειδή τον αντίκρισε χωρίς αυτός να προβεί σε οποιανδήποτε ενέργεια, δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Αυτό γιατί, ως ο ίδιος αποδέχθηκε στη μαρτυρία του, επισκέφθηκε την οικία της κατηγορούμενης με πρόθεση να ασκήσει βία εναντίον της, αν και εφόσον έβρισκε μαζί της τον άνδρα με τον οποίο η ίδια διατηρούσε δεσμό και ότι ηταν πάρα πολυ θυμωμένος όταν μετέβενε εκεί γιατί είχε μόλις μάθει ότι άντρας με τον οποίο η κατηγορούμενη διατηρούσε δεσμό, κάνει χρήση ναρκωτικών και δεν ήθελε η κόρη του να έρχεται σε επαφή με τέτοια πρόσωπα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι διαθέσεις του ΜΚ2, όταν επισκέφθηκε την οικία της κατηγορούμενης, ήταν απειλητικές και ότι τούτες ήταν αντιληπτές από την κατηγορούμενη από την όλη συμπεριφορά του. Αναφορικά με το ποια πρόσωπα ήταν παρόντα κατα το επεισόδιο, στην γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι κανένα από τα παιδιά του ήταν παρών, ενώ στη δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι παρών ήταν ο γιός του. Επιπρόσθετα, στη διαζώσης μαρτυρία του, όταν του υποβάλεται ότι την πόρτα της εισόδου την άνοιξε η οικιακή βοηθός, ισχυρίστηκε ότι τούτο δεν είναι δυνατόν να ισχυεί, γιατί η οικιακή βοηθός ήταν στη κουζίνα. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι η εν λόγω βοηθός δεν ήταν παρούσα στο επεισόδιο λέγοντας ακόμα ότι θα ήταν ευχάριστο για τον ίδιο να ήταν η οικιακή βοηθός παρουσα στο επεισόδιο γιατί θα ερχόταν στο Δικαστηριο και θα έλεγε τι έγινε εκείνο το βράδυ. Στην γραπτή του κατάθεση όμως, ισχυρίζεται ότι στη σκηνή («scene») παρούσα ήταν και η οικιακή βοηθός. Ως προς τα τραύματα του, ήταν η θέση του ότι από το δάκτυλο του αποκόπηκε τόσο δέρμα όσο και μέρος του νυχιού και ότι το τραύμα ήταν σοβαρό και αιμοραγούσε πολύ. Σύμφωνα όμως με την μαρτυρία του Δρ. Κυριάκου (ΜΚ3), ο οποίος παρουσιάστηκε επίσης από την κατηγορούσα αρχή ως μάρτυρας της αλήθειας και του οποίου η αξιολόγηση της μαρτυρίας του ακολουθεί, το τραύμα στο δάκτυλο του κατηγορούμενου, περιορίζόταν σε αποκοπή μέρους του νυχιού μόνο και όχι του δέρματος και ότι επρόκειτο όπως το χαρακτήρισε, για επιπόλαιο τραύμα. Επί άλλου θέματος, αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ότι μετά που χαστούκισε την κατηγορούμενη, της ζήτησε συγνώμη και έφυγε από το σπίτι. Ερωτηθείς ειδικά κατά πόσο φίλησε τούτη πριν φύγει, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έπραξε κάτι τέτοιο και επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι απλά απολογηθηκε και έφυγε. Στην γραπτή του κατάθεση όμως, ισχυρίζεται ρητά ότι προτού φύγει από το σπίτι εκείνο το βράδυ φίλησε την κατηγορούμενη και ότι έπραξε τούτο γιατί την αγαπούσε. Όταν δε του υποδείχθηκε το εν λόγω μέρος της κατάθεσης του, ανάφερε ότι ο λόγος που προέβει στον εν λόγω ισχυρισμό, ήταν για να γίνει πιστευτός από την αστυνομία και να μην αντιμετωπίσει προβλήματα. Η φράση που χρησημοποιήσε ήταν «να μην μπερτέψω». Αναφορικά με το κατά πόσο επισκεφθηκε το νοσοκομείο μετά το επεισόδιο και γενικά για το πως ενέργησε σχετικά με τα τραύματα του, στη γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι αμέσως μετά το επεισόδιο, επισκεύθηκε το Γεν, Νοσοκομείο Λεμεσού, πλυν όμως λόγω του ότι υπήρχαν αρκετοι ασθενείς που περίμεναν να εξεταστούν, δεν ήθελε να περιμένει και έφυγε. Στην δια ζώσης μαρτυρία του, αρχικά επαναλαμβάνει τον ίδιο ισχυρισμό, όταν όμως ερωτάται επι του ιδίου θέματος στην αντεξέταση του, ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε το νοσοκομείο και την επόμενη του επεισοδίου, πλυν όμως για τους ίδιους λόγους έφυγε και δεν εξετάστηκε. Πέραν της εμφανούς διαφοράς που παρουσιάζουν οι πιο πάνω ισχυρισμοί του μάρτυρα, αυτοί συγκρούονται και με αλλο ισχυρισμό του και δη ότι αντιμετωπίζει αιματολογικό πρόβλημα το οποίο του δημιουργεί θρομβώσεις και ότι επειδή αιμοραγούσε έπρεπε να εξεταστεί άμεσα από γιατρό. Να υπενθυμίσω εδώ ότι σύμφωνα με τον ίδιο, το τραύμα στο δάκτυλο του, του προκάλεσε μεγάλη αιμοραγία. Πραγματικά αδυνατώ να κατανοήσω, πως είναι δυνατό ένα πρόσωπο να αντιμετωπίζει ένα τέτοιο πρόβλημα υγείας και απλά επειδή στο νοσοκομείο ανέμεναν και άλλα πρόσωπα να εξεταστούν, αποφάσισε να μην εξεταστεί και επέστρεψε σπίτι του. Δεν νομίζω ότι είναι αναγκαίο να παραθέσω και άλλους λόγους για τους οποίους κρίνω ότι θα ήταν επισφαλές να βασίσω επί της μαρτυρίας του του ΜΚ2 οποιαδήποτε ευρήματα και/ή συμπεράσματα. Η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Ο ΜΚ3 μου έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Την μαρτυρία του δεν αμφισβητησε ούτε η υπεράσπιση. Επρόκειτο για τον γιατρό που εξέτασε τον ΜΚ2 τρεις μέρες μετά το επεισόδιο. Παρουσίασε πιστοποιητικό που ο ίδιος ετοίμασε την ήμερα της εξέτασης του ΜΚ2, στο οποίο κατέγραψε όλα τα ευρήματα του. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Την μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολο της. Νομική Πτυχή Οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση να προκαλέσει ή με αδιαφορία (recklessly) αν θα προκαλέσει και που εν τέλει προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του, αποτελεί επίθεση. Το αδίκημα διαπράττεται όταν εξασκείται χρήση παράνομης βίας στο πρόσωπο άλλου, χωρίς την συγκατάθεσή του. Δεν είναι αναγκαίο για την κατηγορούσα αρχή να αποδείξει πρόθεση (intention) για επιβολή βίας. Απόδειξη απερισκεψίας (recklessness) του κατηγορούμενου ως προς το κατά πόσο θα επιβληθεί βία δια της πράξης του, είναι αρκετή για να αποδειχθεί η απαραίτητη ένοχη σκέψη (Mens Rea). Αυτό που απαγορεύει ο νόμος είναι την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα και δη παρανόμως (Βλ. R v. Vienna