← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Zaher Al Kayali, Αρ. Υπόθεσης 11889/11, 9 Δεκεμβρίου, 2011

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Zaher Al Kayali, Αρ. Υπόθεσης 11889/11, 9 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:31 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 11889/11 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Zaher Al Kayali Κατηγορουμένου ............. 9 Δεκεμβρίου, 2011 Για την Δημοκρατία: κ. Α. Κανναουρίδης Κατηγορούμενος παρών - γι΄αυτόν: κ. Π. Παυλίδης (Χρέη διερμηνέα εκτελεί η κα Ντάλια Παπαμιχαήλ) ΠΟΙΝΗ O κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής σε κατηγορία πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, επί το ότι μεταξύ 16.7.11 και 17.7.11 στη Λεμεσό, παράνομα προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στον Morteza Eimanifard. Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί αυτούσια από την Κατηγορούσα Αρχή έχουν ως εξής:

  1. Στις 17/07/2011 και περί ώρα 01:50 δόθηκε πληροφορία στην Αστυνομία ότι έξω από τη δισκοθήκη με την ονομασία "CITY CLUB 99", που βρίσκεται στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό, υπήρχε τραυματισμένο πρόσωπο το οποίο αιμορραγούσε. Αμέσως μετέβηκαν στη σκηνή, οι Λοχ. 1847 Α. Αντωνίου και Γ/Αστ. 1195 του ΟΠΕ, καθώς και άλλοι Αστυνομικοί. Πρώτοι στη σκηνή αφίχθηκαν η ώρα 0155, οι Λοχ. 1847 και Γ/Αστ. 1195 του ΟΠΕ. Με την άφιξη τους στο μέρος, δεν υπήρχε οποιοσδήποτε καβγάς, ωστόσο αρκετός κόσμος βρισκόταν μαζεμένος έξω από την είσοδο της δισκοθήκης. Στο έδαφος, βρισκόταν πεσμένος ο Morteza Eimanifard (θύμα) ο οποίος έφερε εμφανή τραύμα στην κοιλιακή χώρα.
  2. Ο Λοχ. 1847 τον ρώτησε ποιος τον τραυμάτισε, όμως αυτός δεν ήταν σε θέση να μιλήσει.
  3. Αμέσως, μετά, το θύμα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου εισήχθηκε αρχικά στο δωμάτιο επειγόντων περαστικών και ακολούθως μεταφέρθηκε στο χειρουργείο, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.
  4. Από εξετάσεις που διενήργησαν μέλη του ΟΥΛΑΕ, για τον εντοπισμό του κατ/νου, εντόπισαν στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας με την ονομασία Kanika Sea Forum, στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό, το αυτοκίνητο του. Στο μέρος μετέβηκαν την ίδια ημέρα η ώρα 0225 ο Λοχ. 1847, Αστυν. 1954 και η Γ/Αστ.
  5. Ο κατηγορούμενος αναζητήθηκε και εντοπίσθηκε εντός του διαμερίσματος όπου διαμένει.
  6. Ο Morteza Eimanifard (θύμα) υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση από την χειρουργό Δρ Δέσποινα Νικολάου του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Σύμφωνα με την εν λόγω ιατρό, προέκυψαν τα ακόλουθα: Το θύμα τραυματίσθηκε από νήσσων και τέμνον όργανο και κατά την προσκομιδή του, παρουσίασε εικόνα ανοικτού πνευμοθώρακα, λόγω μεγάλου θλαστικού τραύματος στο αριστερό ημιθωράκιο, μήκους 4 εκατοστών, κάτω από την αριστερή θηλή, καθώς και εξπλάχνωση από δύο μεγάλα διατητρένοντα τραύματα του κοιλιακού τοιχώματος, μήκους 5-7 εκατοστά έκαστο. Έγινε λαπαροτομή κατά την οποία εντοπίσθηκε διαμπερές διατητρένον τραύμα στομάχου, του οποίου έγινε συρραφή, ενώ εντοπίσθηκαν άλλα τρία τραύματα, μεγαλύτερα των 7 εκατοστών, τα οποία δεν ήταν διατητρένοντα, καθώς και δύο τραύματα στο θωρακικό τοίχωμα μήκους ενός εκατοστού, τα οποία δεν ήταν διατητρένοντα. Έφερε επίσης ένα μεγάλο τραύμα στον αριστερό βραχίονα, του οποίου έγινε διερεύνηση και συρραφή. Λόγω της σοβαρότητας της κατάσταση του παραπονούμενου, αυτός μεταφέρθηκε για περαιτέρω νοσηλεία και παρακολούθηση, στο τμήμα εντατικής παρακολούθησης.
  7. Ο Αστυν. 1954 την 17/7/2011 και ώρα 0747 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος Σύλληψης. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο με τη βοήθεια του διερμηνέα Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη, αυτός απάντησε «Δεν έχω καμία σχέση».
  8. Την 17/7/2011 και μεταξύ των ωρών 0600-0745 ο Αστυν. 1954 με τη βοήθεια του ίδιου διερμηνέα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο όπου, μεταξύ άλλων, ανάφερε ότι δεν τραυμάτισε το θύμα ούτε ξέρει ποιος τον τραυμάτισε.
  9. Τις 17/7/2011 περί ώρα 0200 το πρωί ο κατηγορούμενος τσακώθηκε με το θύμα έξω από τη δισκοθήκη CITY CLYB
  10. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής τους ο κατηγορούμενος τραυμάτισε τον Morteza Eimanifard (θύμα) με νήσσων και τέμνων όργανο.
  11. Ο Jalal Kashimiri, αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου που εργαζόταν την 17/7/2011, την ώρα του επεισοδίου ως φρουρός ασφαλείας στη δισκοθήκη CITY CLUB 99, Λεμεσό, αναγνώρισεν στα Γραφεία του ΤΑΕ τον κατηγορούμενο, σαν το πρόσωπο που τραυμάτισεν τον Morteza Eimanifard (θύμα). Αμέσως ο Αστυν. 1807 Μ. Περικλέους που ήταν παρών του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο με τη βοήθεια Διερμηνέα και αυτός δεν απάντησε. Ο κ. Παυλίδης, επεκτάθηκε επί των γεγονότων, προσθέτοντας διάφορα δεδομένα, γι΄αυτό και ρωτήσαμε σχετικά τον κ. Κανναουρίδη εάν τα αποδέχεται. Ο κ. Κανναουρίδης ανέφερε ότι τα αποδέχεται, ως εκ τούτου τα θεωρούμε ως μέρος των κοινών συνισταμένων με βάση τις οποίες θα λειτουργήσουμε ως προς την ποινή για την παρούσα υπόθεση. Παραθέτουμε στη συνέχεια αυτά που αποτέλεσαν τα επιπρόσθετα γεγονότα. Τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος ήταν εντός του συγκεκριμένου club και όταν έφυγε από το club μαζί με την συμβία του (μάρτυρα 3 στο κατηγορητήριο) και ακόμα μία κοπέλα, ο παραπονούμενος τον ακολούθησε υβρίζοντας και φωνάζοντας. Στην έξοδο του club ο παραπονούμενος ανακόπηκε από τον μάρτυρα 6 στο κατηγορητήριο, ο οποίος του έκαμε και συστάσεις να σταματήσει. Εντούτοις ο παραπονούμενος δεν σταμάτησε και συνέχισε ακολουθώντας τον κατηγορούμενο βρίζοντας τον. Ο κατηγορούμενος αρχικά δεν αντέδρασε και συνέχισε να οδεύει με τις δυο κοπέλες προς τον χώρο στάθμευσης. Ο παραπονούμενος τον ακολούθησε, τον έφτασε, τον έπιασε από τα ρούχα, τον τράβηξε, τον γύρισε έτσι ώστε να τον βλέπει και τον κτύπησε επανειλημμένως στο πρόσωπο. Τότε ήταν που ο κατηγορούμενος ανέσυρε ένα σουγιά, τον οποίο είχε μαζί του, ένα «πολυσουγιά», όπως χαρακτηρίστηκε και κτύπησε τον παραπονούμενο, του προκάλεσε το πρώτο τραύμα στο χέρι. Ο παραπονούμενος συνέχισε να του επιτίθεται και ο κατηγορούμενος επέφερε και τα υπόλοιπα τραύματα. Ο κ. Παυλίδης για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στη επιμελή αγόρευση του, εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης, μας παρέθεσε τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, υιοθετώντας παράλληλα και την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, Τεκμήριο Β. Στην έκθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 38 ετών και κατάγεται από την Συρία. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια χαμηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου. Είναι απόφοιτος κολλεγίου της χώρας του με δίπλωμα στην Μηχανική Βαρέων Οχημάτων. Μετά την ολοκλήρωση της φοίτησης του εργάστηκε στη χώρα του ως μηχανικός. Το 1999 ήρθε στην Κύπρο και υπέβαλε αίτηση για αναγνώριση του ως πολιτικός πρόσφυγας, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε διάφορες εργασίες. Αφού η αίτηση του εγκρίθηκε του δόθηκε νόμιμη άδεια παραμονής. Πριν την σύλληψη του εργαζόταν σε ιδιωτική εταιρεία ως μηχανοδηγός με μηνιαίο μισθό €
  12. Στήριζε δε οικονομικά και τους γονείς του στην Συρία, οι οποίοι δεν εργάζονται. Το 2001 τέλεσε γάμο με Ρωσίδα και χώρισαν το
  13. Αναφέρθηκε επίσης ότι έχει κάποια προβλήματα υγείας, τα οποία αντιμετωπίζονται από τις αρχές των φυλακών. Ο κ. Παυλίδης επιπρόσθετα ανέφερε ότι η οικογένεια του κατηγορουμένου καταδιώκετο από το καθεστώς στην Συρία, μάλιστα ο αδελφός του λίγο πριν ο ίδιος έρθει στην Κύπρο δολοφονήθηκε από το καθεστώς ενώ ο πατέρας του φυλακίστηκε για συνολική περίοδο 8 ετών. Είναι αυτοί οι λόγοι καταδίωξης της οικογένειας του, που οδήγησαν τον κατηγορούμενο να καταφύγει στην Κύπρο και μάλιστα να αναγνωριστεί ως πολιτικός πρόσφυγας το
  14. Ακόμα ο κ. Παυλίδης, επέστησε την προσοχή μας στο ότι ο κατηγορούμενος εδώ και 12 χρόνια είναι ενεργό και σωστό μέλος της κοινωνίας της Κύπρου, από δε την εταιρεία που δουλεύει από το 2006 ως και πριν την σύλληψη του χαρακτηρίζεται ως καλός και επιμελής υπάλληλος. Κατά τον τελευταίο δε 1 ½ χρόνο έχει σοβαρό δεσμό με την μάρτυρα 3 στο κατηγορητήριο με την οποία συζεί. Στα ελαφρυντικά επίσης, τονίσθηκε, η άμεση παραδοχή του μετά την τροποποίηση της κατηγορίας, το λευκό του μητρώο, οι πιο πάνω προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του, η έλλειψη προσχεδιασμού, η ισχυρότατη πρόκληση που δέχθηκε, ως πιο πάνω, ότι είναι ο ίδιος πρώτος που υπέστη επίθεση από τον παραπονούμενο, επισημαίνοντας την τυχαία συνεύρεση τους στο χώρο, ότι τον μικρό σουγιά τον κρατούσε πάντοτε μαζί του για σκοπούς της εργασίας του. Γενικά, κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο, όλα τα πιο πάνω και η συναισθηματική φόρτιση με την οποία λειτούργησε, είχαν δυστυχώς σαν αποτέλεσμα την διάπραξη του αδικήματος αλλά και αποτελούν σοβαρά στοιχεία ώστε το Δικαστήριο να επιδείξει κάθε δυνατή επιείκεια στον κατηγορούμενο. Ένα άλλο σημείο που ο κ. Παυλίδης μας επισήμανε, είναι το γεγονός ότι και ο ίδιος ο κατηγορούμενος υπήρξε θύμα επίθεσης από τον παραπονούμενο και έφερε, ως εκ τούτου, διάφορα τραύματα, τα οποία αναγράφονται στο πιστοποιητικό το οποίο κατατέθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία, πριν την παραδοχή του κατηγορούμενου, ημερομηνίας 17.7.11, του ιατρού Α. Κυριάκου, όπως και στο φωτογραφικό υλικό που ομοίως καταχωρήθηκε ως τεκμήριο. Ο κ. Παυλίδης μας υπέδειξε ότι, παρά τους τραυματισμούς του, η υγεία του θύματος αποκαταστάθηκε. Το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Κεφ. 154 τιμωρείται κατ' ανώτατο όριο με ποινή φυλάκισης 7 χρόνων. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή, είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή.» Βεβαίως τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, στη προσπάθεια εξισορρόπησης της ανάγκης προστασίας του κοινωνικού συνόλου αφενός και του καθήκοντος εξατομίκευσης αφετέρου. Για το θέμα αυτό θα αναφερθούμε πιο κάτω. Εγκλήματα τα οποία εμπεριέχουν την χρήση ή απειλή χρήσης βίας εναντίον του προσώπου είναι πολύ σοβαρά. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τόκκαλλου
(2001)2 ΑΑΔ 95, 98-99: «Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου v. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 241 ο εφεσείων ηλικίας 73 χρονών, μάζευε χαρούπια από χωράφι το οποίο δεν του ανήκε και το οποίο βρισκόταν υπό τη μίσθωση του παραπονούμενου. Διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των δύο αντρών κατά τη διάρκεια της οποίας ο εφεσείων κτύπησε τον παραπονούμενο με σιδερένια σωλήνα που βρισκόταν στο έδαφος προκαλώντας του θλαστικά τραύματα στο πρόσωπο και κάτω από αυτά ρωγμώδη κατάγματα του κρανίου. Τα προκληθέντα τραύματα συνιστούσαν βαριά σωματική βλάβη αλλά δεν αποτελούσαν κίνδυνο για τη ζωή του θύματος. Ποινή φυλάκισης 4 χρόνων μειώθηκε από το Εφετείο σε 3 χρόνια. Στην Αντωνίου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 414 ο κατηγορούμενος έτρεφε ερωτικό πάθος για την πρώην φιλενάδα του την οποία συνάντησε σε μπυραρία. Ενώ έφευγε από την μπυραρία προσπάθησε να προσεγγίσει την πρώην φιλενάδα του, όχι με αγαθές προθέσεις, οπότε και επενέβη ο παραπονούμενος ο οποίος δέχτηκε κτύπημα από τον κατηγορούμενο με κόπτη τον οποίο κρατούσε ο τελευταίος. Το θύμα τραυματίστηκε και έπεσε στο έδαφος. Το τραύμα μπορεί να μην ήταν πολύ σοβαρό αλλά ήταν τέτοιο που έθετε την υπόθεση στην κατηγορία της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Ποινή φυλάκισης 2 ετών που του επιβλήθηκε κρίθηκε αυστηρή όχι όμως έκδηλα υπερβολική, και επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Πέτρου v. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 800 «Η κατηγορία ήταν πως με σκοπό την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης προκάλεσε στον παραπονούμενο βαριά σωματική βλάβη και πως πράγματι του προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη. Οι δύο κατηγορίες στηρίζονταν στα ίδια γεγονότα και το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινή μόνο στην πρώτη κατηγορία. Η ποινή ήταν άμεση 18μηνη φυλάκιση.». Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας περίπου 17 ετών, παραδέχθηκε τις κατηγορίες, είχε δύσκολα παιδικά χρόνια ενώ εβαρύνετο και με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορούσε σε πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Η έφεση που καταχώρισε ο κατηγορούμενος κατά της απόφασης της ποινής απορρίφθηκε. Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Evans
(2005)2 ΑΑΔ 639 ποινή φυλάκισης 14 μηνών που επιβλήθηκε σε 20χρονο κατηγορούμενο για το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης αυξήθηκε σε 24 μήνες. Το Εφετείο αποφάσισε πως το πρωτόδικο Δικαστήριο έδωσε μεγάλη σημασία στην πρόκληση από την πλευρά του παραπονούμενου. Όπως ανέφερε η πρόκληση δεν ήταν τέτοια που να δικαιολογεί την κτηνώδη αντίδραση του κατηγορούμενου έστω και αν αυτός τελούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος. Στην επιμέτρηση της ποινής, σημασία έχουν και οι συνέπειες του εγκλήματος για το θύμα. Στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 342 λέχθηκε σχετικά το ακόλουθο στη σελ. 352: «.... Οι συνέπειες εγκλήματος βίας στο θύμα άπτονται άμεσα αυτού τούτου του εγκλήματος και συνιστούν μια από τις παραμέτρους που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του. Μόνο όπου οι συνέπειες, που επιφέρει το έγκλημα στον παραπονούμενο, δεν είναι προβλεπτές, μειώνεται η σημασία τους στον προσδιορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος.». Αναμφίβολα η πρόκληση είναι ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αεροπόρου
(1997)2 ΑΑΔ 17, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 23-24: «Η έννοια της πρόκλησης ,όπως είναι γνωστή στο κοινό δίκαιο, περιγράφεται στην κλασσική, καθώς χαρακτηρίστηκε, καθόδηγηση του Devlin J. Στην Duffy
(1949)1 All E.R.
  1. Έχει ως εξής: «Provocation is some act, or series of acts, done by the (victim) to the accused which would cause in any reasonable person, and actually causes in the accused, a sudden and temporary loss of self-control, rendering the accused so subject to passion as to make him or her for the moment not master of his mind». (Ελληνική μετάφραση ελεύθερη: «Πρόκληση είναι κάποια πράξη ή σειρά πράξεων που γίνονται από το (θύμα) προς τον κατηγορούμενο, οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν σε οποιοδήποτε λογικό πρόσωπο και πράγματι προκαλούν στον κατηγορούμενο μια ξαφνική και προσωρινή απώλεια αυτοελέγχου, καθιστώντας τον κατηγορούμενο τόσο υποκείμενο στην οργή, ώστε, προς στιγμή, αυτός να μην είναι κύριος της σκέψης του.») Παραπέμπουμε επίσης στις υποθέσεις Πισκόπου ν. Δημοκρατίας και Γενικός Εισαγγελέας ν. Evans ανωτέρω. Ο κ. Παυλίδης μας παρέπεμψε, ως ιδιαίτερα σχετική, την υπόθεση Σακαρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 21/11 και 25/11, ημερομηνίας 14.7.
  2. Το Εφετείο μείωσε την ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών που επεβλήθη πρωτοδίκως, σε 18 μήνες φυλάκιση, αφού δέχθηκε, μεταξύ άλλων, πως υπήρξε σχετική πρόκληση, παρά το γεγονός το ότι υπήρξε σοβαρή βία εκ μέρους των εφεσειόντων. Ομοίως το Εφετείο στην υπόθεση Constantin Ioja v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 624, δεχόμενο την ισχυρότατη πρόκληση που δέχθηκε ο εφεσείων και στην οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν απέδωσε την δέουσα βαρύτητα, μείωσε την ποινή των 2 ½ ετών σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη κρινόμενη περίπτωση, η πρόκληση είναι δεδομένη, όπως έγινε κοινά αποδεκτό και είναι ισχυρή. Η αφετηρία του προβλήματος υπήρξε το ότι ο παραπονούμενος ακολούθησε τον κατηγορούμενο και την παρέα του και έξωθεν του club, βρίζοντας τους και φωνάζοντας. Υπήρξε δε ο πρώτος που επιτέθηκε στον κατηγορούμενο. Βέβαια, είναι επιβαρυντικό το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε μαχαίρι-σουγιά και μάλιστα αρκετές φορές με αποτέλεσμα τα σοβαρά τραύματα που περιγράφηκαν ανωτέρω. Εξίσου δεδομένο είναι επίσης το γεγονός ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ότι ο κατηγορούμενος λειτούργησε κάτω από συναισθηματική φόρτιση λόγω των ύβρεων και της επίθεσης που δέχθηκε. Λαμβάνουμε λοιπόν υπόψη ιδιαίτερα τα περιστατικά της υπόθεσης. Ακόμη λαμβάνουμε, ιδιαίτερα υπόψη, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί την κατηγορία αμέσως μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο ουσιαστικά την μεταμέλεια του, ενέργεια που πρέπει να ενθαρρύνεται με σχετική έκπτωση στη ποινή όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χρίστος Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ
  1. Το πιο πάνω σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, ειδικά την ομαλή, όπως φαίνεται, ένταξη του στον επαγγελματικό και κοινωνικό περίγυρο στη Κύπρο, όπως μας έχει αναφερθεί και αφού λάβαμε υπόψη όλα όσα μας έχουν εκτεθεί, κρίνουμε ως δίκαιη ποινή για τον κατηγορούμενο αυτή της φυλάκισης των 12 μηνών. Συνεπώς, επιβάλλεται σε αυτόν ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Νοείται βέβαια ότι η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από 17.7.
  2. Τα τεκμήρια να διατεθούν σύμφωνα με την εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής ως ακολούθως: Τα Τεκμήρια τα οποία χαρακτηρίσθηκαν από το Δικαστήριο ως ΑΧΘ1-ΑΧΘ5 να επιστραφούν στον κατηγορούμενο. Τα Τεκμήρια ΑΧΘ6-ΑΧΘ9 να δοθούν στο θύμα. Τα υπόλοιπα τεκμήρια να καταστραφούν. (Υπ.) .............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά - Βαριά Σωματική Βλάβη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.