Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Καλλιόπης Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 28985/09, 12.12.11

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Καλλιόπης Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 28985/09, 12.12.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B216 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 28985/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Καλλιόπης Μιχαήλ Κατηγορούμενης -------------------------------- Ημερομηνία: 12.12.11 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Κατηγορούμενη παρούσα, γι' αυτήν: κα Βλαδιμήρου με κα Αχιλλέως Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει συνολικά 3 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, δημόσιας εξύβρισης και κακόβουλης ζημιάς, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Τα εν λόγω αδικήματα φέρονται να διαπράχθηκαν στις 27.9.2009 εναντίον της Στέλλας Οδυσσέως και του οχήματος της με αριθμούς εγγραφής HXM

1. Η παραπονούμενη, Στέλλα Οδυσσέως, ήταν η πρώτη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Η Μ.Κ.1 υιοθέτησε την κατάθεση της προς την αστυνομία ως μέρος της κύριας εξέτασης της. Σε αυτή αναφέρει τα ακόλουθα. Την επίδικη μέρα, 27.9.2009, και περί ώρα 16.50, είχε πάει με το αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής HXM 947 στο παιδικό πάρκο με την ονομασία Fun Park μαζί με τα 3 εγγονάκια της. Στάθμευσε το όχημα της στον ιδιόκτητο χώρο στάθμευσης και επειδή υπήρχαν πολλά αυτοκίνητα άφησε το δικό της σχεδόν στη μέση του χώρου στάθμευσης γνωρίζοντας ότι θα της φώναζαν ότι εμπόδιζε επειδή έκλεινε την έξοδο άλλων αυτοκινήτων από τον χώρο στάθμευσης. Πήγαν μέσα και γύρω στις 18.00 ενώ η ίδια καθόταν στην καφετερία έξω, ήρθε η κοπέλα που είχε τα γενέθλια του γιου της εκεί και της είπε ότι το αυτοκίνητο της ενοχλούσε και να πάει να το μετακινήσει. Τότε η Μ.Κ.1 σηκώθηκε και πήγε να το μετακινήσει. Κατευθύνθηκε στον χώρο στάθμευσης όπου είδε μία κοπέλα να κρατά μία δέσμη κλειδιών και να γδέρνει το αυτοκίνητο της γύρω από όλο το αυτοκίνητο. Αμέσως η Μ.Κ.1 φώναξε στην κοπέλα «τι κάνεις εκεί;» αφού προηγουμένως, ενώ κατέβαινε τα σκαλιά, φώναζε στις δύο κοπέλες ότι απολογείται που τις έκλεισε. Όταν η Μ.Κ.1 πήγε κοντά στο αυτοκίνητο της και ρώτησε την κοπέλα τι έκανε, αυτή άρχισε να τη βρίζει λέγοντας «πουτάνα, πουτάνα, μαλακισμένη, εν να πιάσω ένα ξύλο τζιαι εν να σου το μπήξω τζιαι σένα μες το κώλο». Τότε η Μ.Κ.1 προσπάθησε να μπει στο αυτοκίνητο της και να φύγει και τότε η κοπέλα που έγδαρε το αυτοκίνητο έσπρωξε την πόρτα του οδηγού κτυπώντας τη Μ.Κ.1 στο αριστερό πόδι με την πόρτα. Η Μ.Κ.1 δεν μπορούσε να αντιδράσει επειδή είχε πρόβλημα υγείας και συγκεκριμένα με τον σπόνδυλο της και ήταν με ενέσεις από τις 23.9.
2. Ενώ η κοπέλα κτυπούσε τη Μ.Κ.1 με την πόρτα του αυτοκινήτου, αυτή πήρε τη Μ.Κ.1 από τον λαιμό με το χέρι της, με το άλλο χέρι την κτύπησε με γροθιά στο στομάχι και με δύο γροθιές στον αριστερό ώμο. Η Μ.Κ.1 δεν αντέδρασε παρά μόνο μπήκε στο αυτοκίνητο της και τηλεφώνησε στην αστυνομία. Μετά από πάροδο 20 λεπτών έφθασε η αστυνομία στο μέρος και είπαν και στις δύο να πάνε στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό για να δώσουν κατάθεση. Παρά την ένταση που αισθανόταν η Μ.Κ.1, εν τούτοις πήρε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου της κοπέλας γιατί αυτή προσπάθησε να φύγει. Η Μ.Κ.1 έλαβε παραπεμπτικό για ιατρική εξέταση από την αστυνομία. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε είναι ιδιοκτησία της εταιρείας High Street Developments Ltd, της οποίας η Μ.Κ.1 είναι μία από τους διευθύνοντες συμβούλους. Η Μ.Κ.1 αναγνώρισε την κατηγορούμενη ως την κοπέλα που έγδαρε το αυτοκίνητο της και την κτύπησε. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.1 επέμενε στην ίδια εκδοχή των γεγονότων λέγοντας ότι η κατηγορούμενη κρατούσε κλειδιά και με αυτά έγδαρε το αυτοκίνητο της, η ζημιά προκλήθηκε από την ίδια και ήταν φρέσκα, και μάλιστα ενώ κρατούσε τα κλειδιά την κτύπησε με αυτά στον ώμο. Όταν η κατηγορούμενη έσπρωξε την πόρτα του αυτοκινήτου, το ένα πόδι της Μ.Κ.1 ήταν μέσα στο αυτοκίνητο και το άλλο έξω από αυτό. Η Μ.Κ.1 λύγισε, έχασε την ισορροπία της, επειδή είχε το πόδι της κτυπημένο. Εκεί βρισκόταν μία φίλη της κατηγορούμενης και η κόρη της η οποία χαμογελούσε και έλεγε στη μητέρα της «μπράβο, κτύπα». Η Μ.Κ.1 επανέλαβε ότι η κατηγορούμενη προκάλεσε τη ζημιά με το αυτοκίνητο της και όταν της το είπε αυτή δεν το αρνήθηκε, και πρόσθεσε ότι η ασφαλιστική εταιρεία κίνησε αγωγή για τις ζημιές στο αυτοκίνητο της. Τέλος, η Μ.Κ.1 αρνήθηκε τις υποβολές της συνηγόρου υπεράσπισης ότι έκανε την καταγγελία εναντίον της κατηγορούμενης επειδή φοβήθηκε τον σύζυγο της και το αυτοκίνητο ανήκει στην εταιρεία. Ο αστ. 2762 Μιχάλης Πιττάλης, του ΤΑΕ Λεμεσού, Μ.Κ.2, συνέλαβε την κατηγορούμενη στις 28.9.2009, και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε «δεν έκαμα έτσι πράματα». Ακολούθως έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη, Τεκμήριο 3, αναφορικά και με τα 3 αδικήματα, και μετά την κατηγόρησε γραπτώς για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς, και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε «ό,τι είχα να πω το είπα στην κατάθεση μου». Η γραπτή κατηγορία της κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Την ίδια μέρα, και πριν από τη γραπτή κατηγορία της κατηγορούμενης από τον Μ.Κ.2, η Γ/Αστ. 480 Θ. Δαυλιώτη, του τμήματος μικροπαραβάσεων Λεμεσού, κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη για τα αδικήματα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη και εξύβρισης και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε «δεν έκαμα τίποτα». Αυτό δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός από τις δύο πλευρές κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου. Ο επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο αστ. 2907 Παναγιώτης Κωνσταντίνου, του ΤΑΕ Λεμεσού, ο οποίος υιοθέτησε με τη σειρά του την κατάθεση του ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Σε αυτή αναφέρεται ότι στις 28.11.2009 ο Μ.Κ.3 ήταν παρών στην αναγνώριση της κατηγορούμενης από την Στέλλα Μιχαήλ. Ο Μ.Κ.3 πληροφόρησε την κατηγορούμενη ότι προτίθετο να διενεργήσει αναγνωριστική παράταξη, την πληροφόρησε για τα δικαιώματα της και αυτή είπε ότι δεν επιθυμούσε δικηγόρο και προτιμούσε όπως η παραπονούμενη τη δει σε γραφείο του ΤΑΕ Λεμεσού. Η παραπονούμενη είδε την κατηγορούμενη σε γραφείο του ΤΑΕ Λεμεσού όπου την αναγνώρισε ως το άτομο που της προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο της, την κτύπησε και την εξύβρισε. Ο Μ.Κ.3 της επέστησε την προσοχή στο Νόμο και κάλεσε την παραπονούμενη να πει το όνομα της, πράγμα το οποίο έπραξε και η κατηγορούμενη απάντησε «εν έκαμα τούτα τα πράγματα για τα οποία με εσυλλάβετε». Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.3 είπε ότι το όνομα της παραπονούμενης βρίσκεται στον φάκελο της υπόθεσης και είναι Στέλλα Οδυσσέως Κλέις, και η αναφορά στο όνομα της ως Στέλλα Μιχαήλ στην κατάθεση του είναι τυπογραφικό λάθος. Ο Δρ. Ιωάννης Ιωάννου, του Τμήματος Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για 20 χρόνια, αναγνώρισε την Έκθεση Ιατρού που συμπλήρωσε κατόπιν εξέτασης της παραπονούμενης, στις 28.9.
4. Σε αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα: « Μώλωπα αριστερό ώμο 2 εκ. Ερυθρότητα και Εκχύμωση ώμου. Επίσης εκχύμωση πρόσθιας και .. πλάγια τραχηλική χώρα. Πόνο, ερυθρότης εκχύμωση άνω τριτημόριο κνήμης αριστερά. Αυχεναλγία. Πόνο στην κίνηση ώμου βραχίονα στην ανύψωση έκταση και προσαγωγή. .» Ο Μ.Κ.4 ανέφερε, κατά την αντεξέταση του, ότι τα τραύματα της παραπονούμενης προκλήθηκαν την ίδια μέρα ενώ ο ίδιος δεν γνωρίζει την αιτία πρόκλησης τους. Ο τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Ευαγόρας Πέτρου, ο οποίος κλήθηκε από την αστυνομία να δει το αυτοκίνητο και εκτιμήσει τη ζημιά του. Στην κατάθεση του προς την αστυνομία που υιοθέτησε ως μέρος της κύριας εξέτασης του, είπε ότι είναι μπογιατζής αυτοκινήτων και διατηρεί μαγαζί στη βιομηχανική περιοχή Ύψωνα. Στις 27.9.2009 επιθεώρησε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XHM 947, το οποίο ήταν γδαρμένο και στις δύο πλευρές οδηγού και συνοδηγού, μπροστινό και πισινό προφυλακτήρα, μπροστινό καπό και φτερά. Η αξία της ζημιάς είναι γύρω στις 2.500 ευρώ. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.5 είπε ότι η ζημιά μπορεί να προκλήθηκε από κλειδί. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και αφού το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, κάλεσε την κατηγορούμενη σε απολογία και της εξήγησε τα δικαιώματα της. Η κατηγορούμενη επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Η κατηγορούμενη υιοθέτησε την κατάθεση της, Τεκμήριο 3, ως μέρος της κύριας εξέτασης της. Σε αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα. Στις 27.9.2009 και γύρω στη μία το μεσημέρι, πήρε τις κόρες της Σώτια, 7 ½ ετών, και Μαρία, βρέφος ενάμιση μηνός, στον παιγνιδότοπο «Fun Park». Εκεί πήγε για πρώτη φορά. Πήγε με το αυτοκίνητο της με αριθμό εγγραφής KUR 373 και το στάθμευσε στον χώρο στάθμευσης που υπάρχει εκεί. Κατά τις 6 το απόγευμα η κατηγορούμενη πήρε τις κόρες της για να φύγουν και όταν βγήκαν έξω, είδε ότι ένα Mercedes μαύρο είχε παρκάρει μπροστά της και δεν μπορούσε να βγει. Πήγε στην κοπέλα που έχει τον παιγνιδότοπο και ονομάζεται Άρνη, και της το ανέφερε. Αυτή φώναξε αρκετές φορές από τα μεγάφωνα αλλά δεν ερχόταν κανείς. Μετά πήγε από τραπέζι σε τραπέζι και ρώτησε τον κόσμο που ήταν στον παιγνιδότοπο αν ανήκε σε κάποιον το αυτοκίνητο που την έκλεισε για να το μετακινήσει. Αφού η κοπέλα δεν βρήκε κανένα, της είπε ότι πιθανό να μην ανήκε σε πελάτες και θα καλούσε την αστυνομία. Αφού πέρασε μισή ώρα και το μωρό έκλαιγε, εμφανίστηκε μία κυρία από τον παιγνιδότοπο η οποία ανέφερε ότι το αυτοκίνητο είναι δικό της και θα το μετακινούσε. Η κατηγορούμενη είχε νευριάσει και της είπε «άτε πήγαινε στο καλό για να φύω». Η κυρία ερχόταν άνετη και η κατηγορούμενη της είπε «άτε σε παρακαλώ το μωρό κλαίει και πεινά». Όταν η κυρία μπήκε στο αυτοκίνητο της, η κατηγορούμενη ελαφρά έκλεισε την πόρτα της και αυτή άρχισε να φωνάζει ότι της κτύπησε το πόδι. Ο λόγος που η κατηγορούμενη έκλεισε την πόρτα ήταν για να περάσει και να βάλει το μωρό στη θέση του συνοδηγού, αφού η πόρτα της σχεδόν ακουμπούσε στο αυτοκίνητο της κατηγορούμενης. Ακολούθως η κυρία επέμενε να καλέσει αστυνομία για το πόδι της και εξακολουθούσε να φωνάζει, λέγοντας της ότι είναι άρρωστη και δείχνοντας της ένα φάιλ με ακτινογραφίες. Η κατηγορούμενη της είπε ότι δεν την ενδιαφέρει και αυτή τηλεφώνησε σε ένα γνωστό της που ήταν στον παιγνιδότοπο και αυτός ήρθε και έβαλε το αυτοκίνητο του δίπλα από την κατηγορούμενη και της έκοψε τη δίοδο. Ήρθε η αστυνομία, της πήραν τα στοιχεία της και έφυγε. Η κατηγορούμενη αρνείται ότι ύβρισε την κυρία λέγοντας ότι το μόνο που της είπε είναι ότι έχει να κάνει με πελλούς. Δεν την κτύπησε, και σε κάποια φάση η κυρία της είπε ότι θα την πιάσει από τα μαλλιά και τότε η κατηγορούμενη της είπε «αν τολμάς άγγιξε με», και δεν το έκανε. Η κατηγορούμενη αρνείται ότι προκάλεσε τα γδαρσίματα στο αυτοκίνητο της κυρίας αφού ήταν συνεχώς με την Άρνη. Η κατηγορούμενη πρόσθεσε ότι δεν άγγισε την κυρία και ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα κλειδιά της είτε για να γδάρει το αυτοκίνητο είτε για να κτυπήσει την κυρία, καθότι αυτά βρίσκονταν στο αυτοκίνητο της που ήταν ξεκινημένο. Το όλο συμβάν της προκάλεσε δύο ώρες καθυστέρηση. Στην αντεξέταση της η κατηγορούμενη είπε ότι βγήκε από τον παιγνιδότοπο και πήγε κοντά στο αυτοκίνητο της, είδε ότι την ενοχλούσε κάποιο όχημα και πήγε ξανά μέσα και βρήκε την Άρνη. Μετά είπε ότι μπήκε στο αυτοκίνητο της, το ξεκίνησε και μετά κατέβηκε και πήγε στον παιγνιδότοπο. Ο λόγος που είχε αφήσει το αυτοκίνητο της ξεκινημένο ήταν επειδή πίστευε ότι η κοπέλα που την έκλεισε θα ερχόταν σύντομα. Η κατηγορούμενη είπε επίσης ότι η Άρνη της είπε ότι πήγε από τραπεζάκι σε τραπεζάκι για να βρει τον οδηγό του αυτοκινήτου, και μετά είπε ότι ήταν έτοιμη να καλέσει αστυνομία επειδή ήταν σίγουρη ότι το αυτοκίνητο δεν ανήκε σε πελάτη. Ακολούθως η κατηγορούμενη ανέφερε ότι είδε την Άρνη να ρωτά 1-2 τραπεζάκια και μετά ήταν συνέχεια μαζί της, ενώ μετά είπε ότι την είδε μόνο που πήγε σε 1-2 τραπεζάκια και την άκουσε που έκανε ανακοινώσεις μέσω μεγαφώνων. Η κατηγορούμενη είπε ότι είχε περάσει μία ώρα, ενώ στην κατάθεση της έκανε αναφορά σε μισή ώρα. Κληθείσα να το σχολιάσει, η κατηγορούμενη είπε ότι από την ώρα που γίνονταν οι ανακοινώσεις μέσω μεγαφώνων μέχρι την ώρα που ήρθε η κυρία, πέρασε πάνω από μισή ώρα. Επίσης η κατηγορούμενη είπε ότι ανέφερε τις δύο φράσεις στην κυρία όταν αυτή πλησίασε το αυτοκίνητο της, ενώ μετά είπε ότι δεν τις είπε μαζί αλλά της είπε την πρώτη φράση, η κυρία της απάντησε και αυτή απάντησε πίσω με τη δεύτερη φράση. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε ότι άγγιξε την κυρία, και είπε ότι το μόνο που έκανε ήταν να ακουμπήσει στην πόρτα του οδηγού για να περάσει. Όταν ρωτήθηκε γιατί στην κατάθεση της αναφέρει ότι έκλεισε ελαφρά την πόρτα, αυτή απάντησε ότι δεν είπε ότι την έκλεισε δυνατά και τα δύο σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Η κατηγορούμενη είπε ακόμα ότι η κυρία κάθισε στο αυτοκίνητο της και της έδειχνε τον φάκελο με τις ακτινογραφίες. Ο λόγος που η κυρία τηλεφώνησε στον γνωστό της που ήρθε και έκλεισε την κατηγορούμενη ήταν επειδή έφυγε ένα αυτοκίνητο από δίπλα έτσι ώστε η κατηγορούμενη μπορούσε πλέον να φύγει. Ο λόγος που δεν το αναφέρει αυτό στην κατάθεση της είναι ότι ήταν πολύ βιαστική. Μάλιστα μετά ανέφερε ότι το είπε στον αστυνομικό και αυτός δεν το έγραψε στην κατάθεση της. Η κατηγορούμενη είπε ότι η κυρία είπε ότι θα την τραβήσει από τα μαλλιά όταν η κατηγορούμενη θα έφευγε, πριν έρθει η αστυνομία, και όταν η κατηγορούμενη είπε ότι έχει να κάνει με πελλούς, έβγαλε τις ακτινογραφίες, έλεγε ότι είναι η τάδε, ενώ η κατηγορούμενη δεν έδωσε σημασία και το μόνο που ήθελε ήταν να πάει στο σπίτι με τα μωρά της. Ήταν η θέση της κατηγορούμενης ότι η κυρία την προκαλούσε συνεχώς για να της επιτεθεί ενώ αυτή δεν την άγγιξε καν. Επέμενε ότι καθ' όλη τη διάρκεια του επεισοδίου, που ήταν γύρω στις 2 ώρες, το αυτοκίνητο της ήταν ξεκινημένο, και αρνήθηκε ότι έγδαρε το αυτοκίνητο ή κτύπησε την κυρία με τα κλειδιά καθότι αυτή βρισκόταν στο αυτοκίνητο της, και την περισσότερη ώρα κρατούσε το παιδί της που έκλαιγε. Τέλος, η κατηγορούμενη εξέφρασε το μεγάλο της παράπονο που τη συνέλαβαν και άφησαν υπό κράτηση για μία νύκτα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να θηλάσει το μωρό της και να χάσει το γάλα της, κι έτσι αναγκάστηκε να σταματήσει τον θηλασμό. Κατά την αγόρευση του ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι η υπόθεση θα κριθεί με βάση την αξιοπιστία των μαρτύρων που αποτελεί έργο του Δικαστηρίου. Την ίδια θέση εξέφρασε η συνήγορος υπεράσπισης, καλώντας το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της κατηγορούμενης ως πειστική και αξιόπιστη, και να απορρίψει αυτή της Μ.Κ1, η οποία περιέπεσε σε αντιφάσεις τόσο στην προφορική της μαρτυρία όσο και μεταξύ της προφορικής μαρτυρίας της και της κατάθεσης της. Η κα Βλαδιμήρου είπε επίσης ότι οι υπόλοιποι μάρτυρες ήταν τυπικοί και εν πάση περιπτώσει η κατηγορούμενη θα πρέπει να αθωωθεί λόγω αμφιβολιών από το σύνολο της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, και αρχικά αναφέρω ότι η Μ.Κ.1 έκανε πολύ καλή εντύπωση, δημιούργησε θετική εικόνα προς το Δικαστήριο και γενικά φάνηκε ότι κατέθεσε για τα γεγονότα της υπόθεσης με ειλικρίνεια. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε με αμεσότητα, ευθύτητα και συνοχή, και γενικά παρουσίασε μία ολοκληρωμένη και συνεπή εκδοχή των γεγονότων. Δεν υιοθετώ τη θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι η Μ.Κ.1 περιέπεσε σε αντιφάσεις μεταξύ της κατάθεσης της προς την αστυνομία και της προφορικής της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, καθότι αυτές περιέχουν την ίδια αφήγηση των γεγονότων και δεν παρουσιάζονται σοβαρές αντιφάσεις μεταξύ τους. Στην κατάθεση της η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι η κατηγορούμενη έσπρωξε την πόρτα προκαλώντας το κτύπημα στο πόδι της, την πήρε από τον λαιμό με τα ένα χέρι ενώ με το άλλο την κτύπησε με γροθιά στο στομάχι και μετά με δύο γροθιές στον αριστερό ώμο. Κατά την προφορική της μαρτυρία, τόσο στην κύρια εξέταση της όσο και στην αντεξέταση της η Μ.Κ.1 είπε ότι η κατηγορούμενη έσπρωξε την πόρτα του αυτοκινήτου και της κτύπησε στο πόδι και μετά την έπιασε από τον λαιμό και την κτύπησε στον ώμο με το κλειδί. Θεωρώ ότι η παράλειψη της Μ.Κ.1 να αναφερθεί στη γροθιά στο στομάχι δεν είναι τέτοια που να δημιουργεί αμφιβολίες για την αξιοπιστία της μάρτυρα, καθότι η ίδια υιοθέτησε την κατάθεση της και περιέγραψε τα γεγονότα κατά τη μαρτυρία της αποσπασματικά στο πλαίσιο των ερωτήσεων που της είχαν τεθεί, και γενικά η θέση της παρέμεινε σταθερή καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της. Άλλωστε η ίδια έδωσε έμφαση στο κτύπημα στο πόδι της και στον ώμο της, και επικεντρώθηκε στο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε. Ο χρόνος των 2 ετών που παρήλθε από τη μέρα του επίδικου επεισοδίου μέχρι την κατάθεση της Μ.Κ.1 είναι τέτοιος που δικαιολογεί την αδυναμία της ίδιας να θυμηθεί με κάθε λεπτομέρεια τι συνέβη εκείνη τη μέρα, όπως η ίδια ανέφερε στο Δικαστήριο, και ακόμα η θέση της ότι η κατηγορούμενη την κτύπησε στον ώμο με το κλειδί δεν είναι αντίθετη με την κατάθεση της επί τούτου, καθότι η μάρτυρας διευκρίνισε ότι όταν η κατηγορούμενη την κτύπησε είχε τα κλειδιά μέσα στο χέρι της, τη γροθιά της. Τέλος, δεν έχω διαπιστώσει αντίφαση μεταξύ της κατάθεσης της Μ.Κ.1 και της προφορικής της μαρτυρίας αναφορικά με το πότε η Μ.Κ.1 είδε την κατηγορούμενη να γδέρνει το αυτοκίνητο της με τα κλειδιά. Στην κατάθεση της η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι είδε την κατηγορούμενη να κάνει αυτό το πράγμα ενώ κατευθυνόταν προς τον χώρο στάθμευσης, και κατά την προφορική της μαρτυρία είπε ότι την είδε ενώ βρισκόταν στο τρίτο σκαλί σε απόσταση 2-3 μέτρων. Η Μ.Κ.1 περιέγραψε τις ύβρεις που της εκστόμισε η κατηγορούμενη πριν αυτή μπει στο αυτοκίνητο της και η κατηγορούμενη σπρώξει την πόρτα του αυτοκινήτου της, ενώ κατά την αντεξέταση της είπε ότι η κατηγορούμενη επανέλαβε τα λόγια εκείνα και μετά που την κτύπησε στο πόδι, χωρίς να αναιρεί την προγενέστερη της θέση αλλά αντίθετα να τείνει να την επιβεβαιώσει. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.1 αναφορικά με τον τραυματισμό της επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του Μ.Κ.4 και αναφορικά με την πρόκληση της ζημιάς στο αυτοκίνητο της από τη μαρτυρία του Μ.Κ.5, κυρίως όσον αφορά τον χρόνο πρόκλησης τους. Επομένως, αποδέχομαι τη μαρτυρία της Μ.Κ.1 ως αξιόπιστη και αυτή υιοθετείται στο σύνολο της από το Δικαστήριο. Οι υπόλοιποι μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή κρίνονται αξιόπιστοι, ως ήταν και η εισήγηση των δύο συνηγόρων. Οι Μ.Κ.2 και 3 αναφέρθηκαν στις ενέργειες στις οποίες προέβησαν στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης και η μαρτυρία τους ουδόλως αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Ο Μ.Κ.4 με τη σειρά του υιοθέτησε το περιεχόμενο της Ιατρικής του Έκθεσης, επιβεβαιώνοντας ότι τα τραύματα που έφερε η Μ.Κ.1 είχαν προκληθεί την ίδια μέρα, και μάλιστα φάνηκε ειλικρινής αναφέροντας ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει τον τρόπο πρόκλησης τους. Ο Μ.Κ.5 επίσης ήταν ειλικρινής προς το Δικαστήριο, καθότι η μαρτυρία του ήταν σαφής και η ειδικότητα του και η εκτίμηση στην οποία προέβη δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της υπεράσπισης. Μάλιστα ο Μ.Κ.5 επιβεβαίωσε τη Μ.Κ.1 ότι το αυτοκίνητο της ήταν γδαρμένο σε όλες τις πλευρές και δήλωσε ως πιθανή αιτία πρόκλησης της ζημιάς τη χρήση κλειδιών. Επομένως η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Αντίθετα η κατηγορούμενη δεν κατάφερε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των ισχυρισμών της. Η προφορική της μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιάζει αντιφάσεις με την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και υιοθέτησε ως μέρος της κύριας εξέτασης της, και ακόμα δεν έδινε τις απαντήσεις της με αμεσότητα και αυθόρμητα, αλλά φάνηκε διστακτική και κάπως σκεφτική πριν απαντήσει σε ερωτήσεις που της τέθηκαν με αποτέλεσμα να μην πείσει το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια της. Συγκεκριμένα, η κατηγορούμενη είπε στην κατάθεση της ότι έκλεισε ελαφρά την πόρτα του αυτοκινήτου της Μ.Κ.1 ενώ στην προφορική της μαρτυρία ανέφερε ότι ακούμπησε στην πόρτα του αυτοκινήτου της, θέση η οποία είναι κάπως διαφοροποιημένη. Όταν ρωτήθηκε γι΄ αυτό, η ίδια απάντησε ότι λέει το ίδιο πράγμα καθότι δεν έκλεισε την πόρτα δυνατά, αλλά ελαφρά, θέση η οποία δεν είναι πειστική. Κάποια σύγχυση χαρακτήρισε την κατηγορούμενη κατά την αναφορά της στη συμπεριφορά της Άρνης σε σχέση με την αναζήτηση του οδηγού του αυτοκινήτου που την είχε κλείσει, και έδωσε αντικρουόμενες εκδοχές επί τούτου, και ακόμα ενώ στην κατάθεση της ανέφερε ότι η Άρνη της είπε ότι θα καλούσε αστυνομία επειδή πιθανόν το αυτοκίνητο να μην ανήκε σε πελάτη της, στη μαρτυρία της ανέφερε ότι η Άρνη της είπε ότι αποκλείεται να ανήκε σε πελάτη της. Η ίδια διαπίστωση του Δικαστηρίου ισχύει και αναφορικά με τη θέση της κατηγορούμενης για το τι ανέφερε στη Μ.Κ.1, και κατά πόσο της είπε τις δύο φράσεις μία φορά ή ξεχωριστά και τι της είχε απαντήσει η Μ.Κ.
5. Εκείνο που προκάλεσε εντύπωση στο Δικαστήριο είναι η θέση της κατηγορούμενης ότι καθ' όλη τη χρονική διάρκεια του επεισοδίου, που διήρκησε μέχρι 2 ώρες, αυτή είχε το αυτοκίνητο της ξεκινημένο. Αυτή η θέση προβλήθηκε από την κατηγορούμενη για να καταδείξει ότι δεν κρατούσε κλειδιά. Βέβαια η αναφορά αυτή σχετίζεται μόνο με τα κλειδιά του αυτοκινήτου της, αλλά δεν ανταποκρίνεται στη λογική και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως αξιόπιστη από το Δικαστήριο. Η κατηγορούμενη ξεκίνησε το αυτοκίνητο της, και πήρε τα παιδιά της για να μπει στον παιγνιδότοπο και να αναζητήσει τον οδηγό του αυτοκινήτου που την έκλεισε, το άφησε ξεκινημένο ενώ διαδραματίστηκε η όλη συνομιλία της με τη Μ.Κ.1, για μία ώρα περίπου, και ακόμα μετά το συμβάν το άφησε εκεί ξεκινημένο μέχρι την άφιξη της αστυνομίας και την αναχώρηση της από τον χώρο, μετά από συνολικά δύο ώρες. Αυτή η θέση ότι το αυτοκίνητο παρέμεινε ξεκινημένο ακόμα και μετά την άφιξη της αστυνομίας εκεί και ενώ η κατηγορούμενη έδωσε και κατάθεση δεν μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά το Δικαστήριο απεκόμισε την εντύπωση ότι αυτή είναι εκ των υστέρων σκέψη για να την προβάλει ως επιχείρημα ότι δεν ήταν δυνατό να κρατά κλειδιά. Τέλος, ενώ η κατηγορούμενη τόνισε σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας της ότι η Μ.Κ.1 ήταν πολύ άνετη και η κατηγορούμενη νευρίασε με την όλη κατάσταση, εν τούτοις προσπάθησε να παρουσιάσει μία εικόνα κατά την οποία η Μ.Κ.1 προκαλούσε συνεχώς την κατηγορούμενη για να της επιτεθεί και η κατηγορούμενη συγκρατήθηκε. Η όλη περιγραφή της στάσης και συμπεριφοράς των δύο κυριών δεν συνάδει με την αντίδραση και των δύο, σε βαθμό που θεωρώ ότι η θέση της κατηγορούμενης δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια αλλά είναι εκ των υστέρων σκέψεις για να βοηθήσει την πλευρά της. Παρόλο που η κατηγορούμενη είπε ότι δεν έκανε αναφορά στην κατάθεση της για το ότι η κατηγορούμενη μπορούσε να φύγει επειδή άλλο αυτοκίνητο θα έφευγε εκείνη την ώρα που ήρθε ο γνωστός της Μ.Κ.1 να σταθμεύσει επειδή τα είπε πολύ βιαστικά, εν τούτοις μετά είπε ότι το είπε στον αστυνομικό ο οποίος ίσως δεν το κατέγραψε. Τέτοια υποβολή στον Μ.Κ.2 που έλαβε την κατάθεση της δεν έγινε. Ακόμα έκπληξη προκάλεσε η θέση της κατηγορούμενης ότι η αστυνομία της έλαβε κατάθεση στον παιγνιδότοπο ενώ η κατάθεση της λήφθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού. Σημαντικά επίσης για την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία της κατηγορούμενης δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη είναι τα ακόλουθα. Η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ειδοποιήθηκε να μετακινήσει το αυτοκίνητο της γύρω στις 18.00, θέση η οποία συνάδει απόλυτα με την ώρα που η κατηγορούμενη έφυγε από εκεί με τις κόρες της, όπως αυτή την καθορίζει στην κατάθεση της. Δεν υποβλήθηκε στη Μ.Κ.1 ότι η αναφορά της στην ώρα που αυτή κλήθηκε να μετακινήσει το αυτοκίνητο της δεν είναι η ορθή. Ούτε υποβλήθηκε στη Μ.Κ.1 ότι είπε ποτέ στην κατηγορούμενη ότι θα την πιάσει από τα μαλλιά, ως ο ισχυρισμός της κατηγορούμενης στην κατάθεση της, για να τεθεί ενώπιον της Μ.Κ.1 η εν λόγω εκδοχή και να μπορέσει η ίδια να δώσει την απάντηση της και έτσι να τύχει αξιολόγησης από το Δικαστήριο. Επομένως, οι θέσεις της κατηγορούμενης για το ότι πέρασε μία ώρα από τότε που προσπάθησε να φύγει από τον χώρο μέχρι να εντοπιστεί η Μ.Κ.1 και ότι αυτή της είπε ότι θα την πιάσει από τα μαλλιά παραμένουν μετέωρες. Επίσης η θέση της Μ.Κ.1 ότι η κατηγορούμενη επιχείρησε να φύγει επιβεβαιώθηκε από την κατηγορούμενη γιατί αυτή είπε ότι οδηγός άλλου οχήματος που θα μπορούσε να της προσφέρει δίοδο για να φύγει είχε έρθει εκεί και τότε η Μ.Κ.1 τηλεφώνησε σε γνωστό της για να έρθει να την κλείσει, εμποδίζοντας την έτσι τελικά να φύγει από εκεί. Ακόμα, η αναφορά της ότι δεν θα μπορούσε να γδάρει το αυτοκίνητο της Μ.Κ.1 επειδή ήταν συνεχώς με την Άρνη αναιρέθηκε από την ίδια την κατηγορούμενη καθότι σε κάποιο στάδιο της προφορικής της μαρτυρίας είπε ότι δεν ήταν συνεχώς μαζί της αλλά μόνο στην αρχή όταν η Άρνη ρωτούσε τα πρώτα 1-2 τραπέζια. Τέλος, η αναφορά της κατηγορούμενης στο τέλος της μαρτυρίας της για το μεγάλο παράπονο που έχει με τη συμπεριφορά της αστυνομίας έναντι της, κατέδειξε ότι η κατηγορούμενη έχει έντονα συναισθήματα πικρίας αλλά και εκνευρισμού γενικά για το όλο επεισόδιο, κάτι που προφανώς την οδήγησε να επιμένει στην άρνηση της για όσα της καταλογίζονται, χωρίς όμως η μαρτυρία της να είναι σταθερή και πειστική. Για όλους τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία της κατηγορούμενης. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, και αποδεχόμενη και στηριζόμενη στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, καταλήγω ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι τα ακόλουθα. Στις 27.9.2009, και περί ώρα 16.50, η Μ.Κ.1 είχε πάει με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HXM 947 στο παιδικό πάρκο με την ονομασία Fun Park μαζί με τα 3 εγγονάκια της. Στάθμευσε το όχημα της στον ιδιόκτητο χώρο στάθμευσης και επειδή υπήρχαν πολλά αυτοκίνητα άφησε το δικό της σχεδόν στη μέση του χώρου στάθμευσης γνωρίζοντας ότι εμπόδιζε επειδή έκλεινε την έξοδο άλλων αυτοκινήτων από τον χώρο στάθμευσης. Πήγαν μέσα και γύρω στις 18.00 ενώ η ίδια καθόταν στην καφετερία έξω, ήρθε η κοπέλα που είχε τα γενέθλια του γιου της εκεί και της είπε ότι το αυτοκίνητο της ενοχλούσε και να πάει να το μετακινήσει. Τότε η Μ.Κ.1 σηκώθηκε και πήγε να το μετακινήσει. Κατευθύνθηκε στον χώρο στάθμευσης όπου είδε μία κοπέλα, την κατηγορούμενη, να κρατά μία δέσμη κλειδιών και να γδέρνει το αυτοκίνητο της γύρω από όλο το αυτοκίνητο. Αμέσως η Μ.Κ.1 φώναξε στην κατηγορούμενη «τι κάνεις εκεί;» αφού προηγουμένως φώναζε, ενώ κατέβαινε τα σκαλιά, στην κατηγορούμενη και την άλλη κοπέλα που ήταν εκεί μαζί της ότι απολογείται που τις έκλεισε. Όταν η Μ.Κ.1 πήγε κοντά στο αυτοκίνητο της και ρώτησε την κατηγορούμενη τι έκανε, αυτή άρχισε να τη βρίζει λέγοντας «πουτάνα, πουτάνα, μαλακισμένη, εν να πιάσω ένα ξύλο τζιαι εν να σου το μπήξω τζιαι σένα μες το κώλο». Τότε η Μ.Κ.1 προσπάθησε να μπει στο αυτοκίνητο της και να φύγει και τότε η κατηγορούμενη έσπρωξε την πόρτα του οδηγού κτυπώντας τη Μ.Κ.1 στο αριστερό πόδι με την πόρτα. Η Μ.Κ.1 δεν μπορούσε να αντιδράσει. Ενώ η κατηγορούμενη κτυπούσε τη Μ.Κ.1 με την πόρτα του αυτοκινήτου, αυτή πήρε τη Μ.Κ.1 από τον λαιμό με το χέρι της, με το άλλο χέρι την κτύπησε με γροθιά στο στομάχι και με δύο γροθιές στον αριστερό ώμο. Η Μ.Κ.1 δεν αντέδρασε παρά μόνο μπήκε στο αυτοκίνητο της και τηλεφώνησε στην αστυνομία. Μετά από πάροδο 20 λεπτών έφθασε η αστυνομία στο μέρος και είπαν και στις δύο να πάνε στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό για να δώσουν κατάθεση. Η κατηγορούμενη εν τω μεταξύ προσπάθησε να φύγει γιατί άλλος οδηγός έφευγε τότε που της άνοιγε τον χώρο, όμως δεν τα κατάφερε, και γι΄ αυτό η Μ.Κ.1 πήρε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου της κατηγορούμενης. Το αυτοκίνητο που η Μ.Κ.1 οδηγούσε είναι ιδιοκτησία της εταιρείας High Street Developments Ltd, της οποίας η Μ.Κ.1 είναι μία από τους διευθύνοντες συμβούλους. Ο Μ.Κ.2 συνέλαβε την κατηγορούμενη στις 28.9.2009, και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε «δεν έκαμα έτσι πράματα». Ακολούθως έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη, Τεκμήριο 3, αναφορικά και με τα 3 αδικήματα, και μετά την κατηγόρησε γραπτώς για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς, και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε «ό,τι είχα να πω το είπα στην κατάθεση μου». Η γραπτή κατηγορία της κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Την ίδια μέρα, και πριν από τη γραπτή κατηγορία της κατηγορούμενης από τον Μ.Κ.2, η Γ/Αστ. 480 Θ. Δαυλιώτη, του τμήματος μικροπαραβάσεων Λεμεσού, κατηγόρησε γραπτώς την κατηγορούμενη για τα αδικήματα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη και εξύβρισης και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε «δεν έκαμα τίποτα». Στις 28.11.2009 ο Μ.Κ.3 ήταν παρών στην αναγνώριση της κατηγορούμενης από την Στέλλα Μιχαήλ. Ο Μ.Κ.3 πληροφόρησε την κατηγορούμενη ότι προτίθετο να διενεργήσει αναγνωριστική παράταξη, την πληροφόρησε για τα δικαιώματα της και αυτή είπε ότι δεν επιθυμούσε δικηγόρο και προτιμούσε όπως η παραπονούμενη τη δει σε γραφείο του ΤΑΕ Λεμεσού. Η παραπονούμενη είδε την κατηγορούμενη σε γραφείο του ΤΑΕ Λεμεσού όπου την αναγνώρισε ως το άτομο που της προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο της, την κτύπησε και την εξύβρισε. Ο Μ.Κ.3 της επέστησε την προσοχή στο Νόμο και κάλεσε την παραπονούμενη να πει το όνομα της, πράγμα το οποίο έπραξε και η κατηγορούμενη απάντησε «εν έκαμα τούτα τα πράγματα για τα οποία με εσυλλάβετε». Ο Δρ. Ιωάννης Ιωάννου, του Τμήματος Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για 20 χρόνια, εξέτασε τη Μ.Κ.1 στις 28.9.2009 και ετοίμασε την Έκθεση Ιατρού με τα ευρήματα του. Ο Μ.Κ.4 διαπίστωσε ότι η Μ.Κ.1 έφερε « Μώλωπα αριστερό ώμο 2 εκ. Ερυθρότητα και Εκχύμωση ώμου. Επίσης εκχύμωση πρόσθιας και .. πλάγια τραχηλική χώρα. Πόνο, ερυθρότης εκχύμωση άνω τριτημόριο κνήμης αριστερά. Αυχεναλγία. Πόνο στην κίνηση ώμου βραχίονα στην ανύψωση έκταση και προσαγωγή. .» Ο Ευαγόρας Πέτρου, Μ.Κ.5, κλήθηκε από την αστυνομία να δει το αυτοκίνητο και εκτιμήσει τη ζημιά του. Είναι μπογιατζής αυτοκινήτων και διατηρεί μαγαζί στη βιομηχανική περιοχή Ύψωνα. Στις 27.9.2009 επιθεώρησε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XHM 947, το οποίο ήταν γδαρμένο και στις δύο πλευρές οδηγού και συνοδηγού, μπροστινό και πισινό προφυλακτήρα, μπροστινό καπό και φτερά. Η αξία της ζημιάς είναι γύρω στις 2.500 ευρώ. Σύμφωνα με τα πιο πάνω γεγονότα, η ενέργεια της κατηγορούμενης να σπρώξει την πόρτα του αυτοκινήτου της Μ.Κ.1 ενώ αυτή επιχειρούσε να μπει σε αυτό με αποτέλεσμα να κτυπήσει το πόδι της και ακολούθως η ενέργεια της να πάρει τη Μ.Κ.1 από τον λαιμό και να της δώσει γροθιά τόσο στο στομάχι όσο και στον αριστερό ώμο αποτελούν επίθεση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
7. Αυτή η συμπεριφορά της κατηγορούμενης προκάλεσε στη Μ.Κ.1 τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.4, δηλαδή μώλωπες, ερυθρότητες και εκχυμώσεις στα σημεία στα οποία την κτύπησε η κατηγορούμενη, δηλαδή αριστερή κνήμη, ώμο και τραχηλική χώρα, και αυτά τα τραύματα αποτελούν πραγματική σωματική βλάβη εντός της νομικής έννοιας του όρου. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η υπόθεση Georghiades v. Police