Δημοκρατία ν. Alexandru Nicolae Munteanu, Αρ. Υπόθεσης: 7273/2011, 12 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2011:32 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Στ. Κίζη-Τσιβιτανίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7273/2011 Δημοκρατία εναντίον Alexandru Nicolae Munteanu ......... 12 Δεκεμβρίου, 2011 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Κυριακίδης Για τον Κατηγορούμενο: κα Κ. Πιερούδη Κατηγορούμενος παρών (Χρέη διερμηνέα εκτελεί η κα Αλίκη Μιχαηλίδου) Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, πλην της 7ης κατηγορίας. Η σοβαρότερη κατηγορία στην οποία κρίθηκε ένοχος αφορά στο αδίκημα του βιασμού (1η κατηγορία). Τα γεγονότα και οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων εμφαίνονται στην καταδικαστική μας απόφαση. Στην παρούσα απόφαση θα τα παραθέσουμε σε γενικές γραμμές. Την 1.5.2011 γύρω στις 02.30 τα χαράματα, ενώ η παραπονούμενη (ΜΚ10) ετοιμαζόταν να εισέλθει στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διέμενε, εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος ο οποίος στο δεξί του χέρι κρατούσε μαχαίρι. Αμέσως, τύλιξε το λαιμό της παραπονούμενης με το δεξί του χέρι με το οποίο κρατούσε το μαχαίρι και την εξανάγκασε προτάσσοντας της το μαχαίρι, να τον οδηγήσει στο διαμέρισμα της όπου κοιμόταν ο σύντροφος της (ΜΚ13) γεγονός το οποίο ο κατηγορούμενος γνώριζε. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος και πάντα υπό την απειλή του μαχαιριού που κρατούσε, οδήγησε την παραπονούμενη στην τουαλέτα του διαμερίσματος όπου την εξανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα, μετά κολπικό και εντέλει πρωκτικό με τον τρόπο που η ίδια περιέγραψε. Η παραπονούμενη δεν αντέδρασε ούτε αντιστάθηκε γιατί φοβόταν την αντίδραση του κατηγορούμενου αφού ένα μήνα προηγουμένως είχε επιτεθεί σε αυτήν και στον σύντροφο της και τους τραυμάτισε με μαχαίρι. Στη συνέχεια είπε στην παραπονούμενη να ντυθεί. Η τελευταία ακολούθησε τις οδηγίες. Όταν ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι ο ΜΚ13 είχε ξυπνήσει ανέφερε σε αυτόν να μην αντιδράσει και να συνεργαστεί ενώ συνέχισε να κρατά την παραπονούμενη από το λαιμό με το μαχαίρι. Στη συνέχεια έδωσε στην παραπονούμενη κολλητική ταινία και τη διέταξε να δέσει τα πόδια και τα χέρια του ΜΚ13 πράγμα το οποίο αυτή έπραξε. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος διέταξε την παραπονούμενη να καθίσει δίπλα του σε ένα τραπεζάκι και τότε άρχισε να λέει στον ΜΚ13 όλη την ιστορία της σχέσης του με την παραπονούμενη. Όταν ο ΜΚ13 ήθελε να πάει στο αποχωρητήριο ο κατηγορούμενος του έκοψε τις κολλητικές ταινίες και τον ελευθέρωσε. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος διέταξε την παραπονούμενη να δέσει εκ νέου τον ΜΚ13 πάνω σε μια καρέκλα. Όταν η παραπονούμενη ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι ήθελε να κατέβει κάτω για να αγοράσει κάποια χρειαζούμενα, ο κατηγορούμενος δεν της επέτρεψε και τη διέταξε να καθίσει και αυτή σε μια καρέκλα την οποία έβαλε πίσω από την καρέκλα που καθόταν ο ΜΚ13 μετά από οδηγίες του κατηγορούμενου με αποτέλεσμα παραπονούμενη και ΜΚ13 να κάθονται με γυρισμένες τις πλάτες. Ο κατηγορούμενος πήρε τότε την κολλητική ταινία και αφού αρχικά έδεσε τα χέρια και τα πόδια της παραπονούμενης πάνω στην καρέκλα, στη συνέχεια τους έκλεισε και τους δύο το στόμα με την ταινία και τους έδεσε και τους δύο μαζί. Πήρε το χρηματικό ποσό των €35 της παραπονούμενης που υπήρχε πάνω σε τραπεζάκι, λέγοντας της ότι θα μετέβαινε ο ίδιος για να ψωνίσει και έφυγε κλειδώνοντας τους μέσα αφού πήρε μαζί του και τα κλειδιά της παραπονούμενης. Η παραπονούμενη και ο ΜΚ13 περίμεναν για λίγα λεπτά τον κατηγορούμενο να επιστρέψει και όταν αντιλήφθηκαν ότι αυτός δεν επέστρεφε άρχισαν να ξεδένουν την ταινία. Στη συνέχεια μετέβηκαν στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας όπου και κατάγγειλαν την υπόθεση. Όσον αφορά το επεισόδιο της 14.5.2011 η παραπονούμενη κατέβηκε από το διαμέρισμα της γύρω στις 7.30 το πρωί για να μεταβεί στην εργασία της. Την ώρα που άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος της άκουσε την πόρτα της εισόδου της πολυκατοικίας να κλείνει και ζήτησε από τον ΜΚ13 να τη συνοδεύσει μέχρι κάτω πράγμα που αυτός έπραξε. Όταν κατέβηκε τα σκαλιά και βγήκε στην είσοδο της πολυκατοικίας κάποιος την άρπαξε από πίσω και με ένα μαχαίρι την τραυμάτισε στο πηγούνι. Αμέσως έφτασε στη σκηνή ο ΜΚ13 ο οποίος αντιλήφθηκε τι έγινε και άρπαξε το πρόσωπο αυτό με αποτέλεσμα να του πέσει το μαχαίρι που κρατούσε (σουγιάς). Όταν η παραπονούμενη γύρισε, είδε ότι το πρόσωπο αυτό ήταν ο κατηγορούμενος. Ο ΜΚ13 ακινητοποίησε τον κατηγορούμενο και τον είχε ακινητοποιημένο μέχρι που έφτασε στο μέρος η Αστυνομία. Ο κ. Κυριακίδης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η κα Πιερούδη για επιμέτρηση της ποινής απλώς υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο Α, χωρίς να προσθέσει ο,τιδήποτε άλλο. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή ο κατηγορούμενος γεννήθηκε στην Ρουμανία, είναι σήμερα 26 ετών και προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια, χαμηλής κοινωνιοικονομικής κατάστασης. Από μικρή ηλικία την επιμέλεια των παιδιών της οικογένειας είχε αναλάβει η μητέρα του κατηγορούμενου, ο οποίος είναι το δεύτερο από τα τρία παιδιά. Τα αδέλφια του ζουν στην Λεμεσό. Αποφοίτησε από το Λύκειο στην πατρίδα του και στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως σερβιτόρος, μέχρι την μετάβαση του στην Κύπρο. Τέλεσε γάμο το 2004 και απέκτησε τρία παιδιά, 8, 7 και 6 ετών, τα οποία διαμένουν με τον αδελφό της πρώην συζύγου του στη Ρουμανία, μετά την διάλυση του γάμου τους το 2007. Σύμφωνα με την έκθεση και μετά τον ερχομό του στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος επιδεικνύει ενδιαφέρον για τα παιδιά του τόσο σε συναισθηματικό όσο και οικονομικό επίπεδο. Στην Κύπρο έχει έρθει για σκοπούς εργασίας το 2008. Επίσης αναφέρονται κάποια προβλήματα υγείας, για τα οποία γίνεται μέριμνα από τις αρχές των φυλακών. Η προνοούμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή για το αδίκημα του βιασμού είναι φυλάκιση διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Στη Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 259, ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο διάπραξης του βιασμού ήταν 20 περίπου ετών και λευκού ποινικού μητρώου. Του επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 5 ετών. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση, έκρινε ότι η ποινή δεν ήταν έκδηλα υπερβολική και συνεπώς δεν παρείχετο περιθώριο για παρέμβαση προς μείωση αυτής. Στη Γιάγκου (Μόγγολος) v. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 67 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες και κατηγορίες βιασμού μητέρας και κόρης. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 20 ετών. Το Εφετείο, αφού αναφέρθηκε στις ιδιαίτερα δυσμενείς για τον κατηγορούμενο περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και στις συνέπειες αυτών στα θύματα, επεκύρωσε τις ποινές αφού έκρινε πως αυτές δεν ήταν έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Zulfigar Ali Rana κ.ά. v. Δημοκρατίας,
(2004)2 ΑΑΔ, 489 οι κατηγορούμενοι, ηλικίας 23 ετών και λευκού ποινικού μητρώου, καταδικάστηκαν για το αδίκημα του βιασμού Ιρλανδής ηλικίας 24 ετών. Πρωτόδικα τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής, ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 13 της απόφασης: «Βάσει του άρθρου 145 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το έγκλημα του βιασμού τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι και δια βίου. Η μέγιστη αυτή ποινή αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα που προσδίδεται στο συγκεκριμένο έγκλημα από το νόμο και αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες επιπτώσεις του. Όπως τονίστηκε στη Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 259, σε σεξουαλικά αδικήματα πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για την καταστολή τους ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλημάτων τα οποία όχι μόνο στρέφονται κατά των ηθών αλλά και γιατί προσβάλλουν την προσωπικότητα του θύματος. Στην προκειμένη περίπτωση, η δραστηριότητα των εφεσειόντων, όπως ορθά τόνισε το Κακουργιοδικείο, ήταν βάναυση. Η παραπονούμενη ξυλοκοπήθηκε και κακοποιήθηκε. Απειλήθηκε ακόμα και με τη ζωή της προκειμένου να συγκατανεύσει στις ορέξεις των εφεσειόντων.» Στην Hamieh v. Γενικού Εισαγγελέα
(2006)2 ΑΑΔ 259 ο κατηγορούμενος, ηλικίας 24 ετών, βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε τρεις κατηγορίες, ανάμεσα σε αυτές σε κατηγορία βιασμού. Για την κατηγορία αυτή του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Εφεσίβαλε την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Το Εφετείο παρόλο που συμφώνησε με την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορουμένου ότι η κρινόμενη περίπτωση δεν ήταν από τις χειρότερες υποθέσεις βιασμού κυρίως λόγω της μικρής έκτασης βίας που χρησιμοποιήθηκε και του χρόνου που χρειάστηκε για να συντελεστεί η πράξη επικύρωσε την επιβληθείσα ποινή με το ακόλουθο σκεπτικό (το οποίο παρατίθεται στη σελίδα 265 της απόφασης): «Δε συμφωνούμε με την εισήγηση του κ. Δημητρίου - ότι η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική - καίτοι, όπως το Κακουργιοδικείο διέκρινε, και συμφωνούμε σ' αυτό, ελλείπουν από τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος τα επιβαρυντικά στοιχεία της άσκησης υπέρμετρης βίας και απειλής κατά της ζωής. Η έλλειψη, βέβαια, των πιο πάνω παραγόντων, δε μειώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος, με δεδομένο ότι ο εφεσείων, καθώς προκύπτει από τα γεγονότα, προσχεδίασε την πράξη του. Παρακολούθησε την παραπονούμενη και, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι ήταν μόνη, μπήκε στο διαμέρισμα της, προσβάλλοντας πρώτα το αίσθημα ασφάλειας και ελευθερίας που κάθε άνθρωπος δικαιούται όταν βρίσκεται στο σπίτι του και, στη συνέχεια, την ίδια την παραπονούμενη. Η ερώτησή της προς αυτόν: «τι θέλει», δεν τον προβληματίζει και ούτε τον σταματά, αφού έχει ήδη αποφασίσει το σκοπό της εισόδου του. Χρησιμοποίησε όση βία χρειάστηκε για να κάμψει την αντίσταση της παραπονούμενης, η οποία, με κανένα τρόπο δεν τον ενθάρρυνε. Οι συνθήκες αυτές προσμετρούν στο αυστηρό της ποινής.» Θεωρούμε πως οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων στη κρινόμενη περίπτωση ενέχουν επιβαρυντικά στοιχεία. Ο κατηγορούμενος ουσιαστικά, προσχεδίασε τα εγκλήματα που διέπραξε. Ανέμενε την παραπονούμενη να φθάσει στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διέμενε και πριν αυτή προλάβει να εισέλθει στην πολυκατοικία εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά της τυλίγοντας το λαιμό της με το χέρι που κρατούσε το μαχαίρι εκφοβίζοντας την. Πάντα με την απειλή μαχαιριού και με συγκεκριμένο σκοπό, την οδήγησε στο διαμέρισμα της και στη συνέχεια στην τουαλέτα όπου εκεί την βίασε κατά φύση και παρά φύση, (ενώ την ανάγκασε να του κάνει και στοματικό έρωτα), χωρίς να λάβει υπόψη ούτε το γεγονός ότι μέσα στο διαμέρισμα κοιμόταν ο σύντροφος της παραπονούμενης. Η απάνθρωπη συμπεριφορά του συνεχίστηκε και μετά που ικανοποίησε τις σεξουαλικές του επιθυμίες. Χωρίς ίχνος σεβασμού ούτε στην παραπονούμενη ούτε στο σύντροφο της, ανέφερε στον τελευταίο, μετά που αυτός ξύπνησε, να μην αντιδράσει και να συνεργαστεί ενώ ο ίδιος συνέχισε να κρατά την παραπονούμενη από το λαιμό με το μαχαίρι. Διέταξε την παραπονούμενη να δέσει τον σύντροφο της ως πιο πάνω αναφέρεται, και υποχρέωσε ουσιαστικά και τους δύο να τον ακούν για μεγάλο χρονικό διάστημα να εξιστορεί τη σχέση του με την παραπονούμενη. Τελικά, αφού έδεσε και τους δύο σε καρέκλες με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω, έκλεψε και το ποσό των €35 που ανήκε στην παραπονούμενη και αφού πήρε τα κλειδιά του διαμερίσματος κλείδωσε και εξαφανίστηκε. Να σημειωθεί πως με το μαχαίρι που κρατούσε τραυμάτισε την παραπονούμενη αφήνοντας της δύο μικρές εκδορές που αναφέραμε στην απόφαση μας (3η κατηγορία). Το θράσος του συνεχίστηκε αφού λίγες ημέρες μετά και συγκεκριμένα στις 14.5.2011, επιτέθηκε στην παραπονούμενη τραυματίζοντας την και πάλι με μαχαίρι (6η κατηγορία). Όλα τα πιο πάνω συνιστούν επιβαρυντικούς παράγοντες (βλ. Blackstone's Criminal Practice 2004, σελ. 214 και 215). Στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται επίσης ότι συνιστά επιβαρυντικό παράγοντα και το γεγονός ότι το θύμα έχει απαχθεί και κρατείται από το δράστη. Στην προκείμενη περίπτωση ο κατηγορούμενος απήγαγε την παραπονούμενη με σκοπό την παράνομη συνουσία και συνέχισε να την κατακρατά και μετά το βιασμό της, προβαίνοντας σε σειρά πράξεων με πλήρη απαξία στη προσωπικότητα τόσο της κοπέλας όσο και του συντρόφου της. Λαμβάνουμε, λοιπόν ιδιαίτερα υπόψη, τον τρόπο που ενήργησε ο κατηγορούμενος, ως έχει αναλυτικά παρατεθεί ανωτέρω, με σκοπό την ικανοποίηση των σεξουαλικών του ορέξεων. Ιδιαίτερα επιβαρυντικό είναι το ότι χρησιμοποίησε μαχαίρι. Με βάση τα πιο πάνω, θα λάβουμε υπόψη τις δυσμενείς συνέπειες που τα αδικήματα αυτής της μορφής προκαλούν στο ίδιο το θύμα, το οποίο ακόμη και μέσα στο Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να αναβιώσει τις εμπειρίες του, ως εν προκειμένω. (Βλ. Μογγόλος ν. Δημοκρατίας, Hamieh v. Γενικού Εισαγγελέα (ανωτέρω) καθώς και τα όσα χαρακτηριστικά ανέφερε το Δικαστήριο στην υπόθεση Keith Billiam & Others
(1986)3 Crim. App. Rep. (S)48). Περαιτέρω, λαμβάνουμε ιδιαίτερα υπόψη την παρατηρούμενη αυξητική τάση των αδικημάτων βιασμού, ώστε να παρουσιάζεται έκδηλη η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι στο πινάκιο του Κακουργιοδικείου Λεμεσού οι υποθέσεις που αφορούν σεξουαλικά αδικήματα, είναι συντριπτικά οι περισσότερες, οπότε και το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται πιο επιτακτικό. Έχουμε κατά νου και λαμβάνουμε υπόψη όλες τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου ως πιο πάνω παρατίθενται και το λευκό ποινικό του μητρώο. Μετά από μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και το λευκό ποινικό του μητρώο, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου στην παρούσα υπόθεση, στην οποία προέχει το στοιχείο της αποτροπής και η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από πρόσωπα που επιδίδονται σε τέτοια σοβαρά, ειδεχθή και δυστυχώς δεσπόζοντα αδικήματα. Ως εκ τούτου, η μόνη κατάλληλη και αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της πολύχρονης φυλάκισης. Εν πάση περιπτώσει, έχουμε λάβει υπόψη στον βαθμό που είναι επιτρεπτό, όλες τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγουμε ότι οι δέουσες ποινές είναι οι ακόλουθες, τις οποίες και επιβάλλουμε: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ετών Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στην 5η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή, ενόψει της συνάφειας της με την 1η κατηγορία, αφού η κατοχή μαχαιριού και χρήσης αυτού, υπήρξε ο τρόπος εξαναγκασμού της παραπονούμενης στον βιασμό. Νοείται, βέβαια, ότι οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από 14.5.2011. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε. (Υπ.) ............. Στ. Κίζη-Τσιβιτανίδου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ IM- MΛ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά-Βιασμός - cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο