Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Στέλιου Παπαστυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 1378/10, 22.12.11

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Στέλιου Παπαστυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 1378/10, 22.12.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B223 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1378/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Στέλιου Παπαστυλιανού, Λεμεσός Κατηγορούμενου ------------------------- Ημερομηνία: 22.12.11 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κα Ασσιώτου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της κοινής επίθεσης και της δημόσιας εξύβρισης, κατά παράβαση των άρθρων 242 και 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, και τα οποία φέρονται να διαπράχθηκαν στις 16.4.2009 εναντίον του Νίκου Χριστοδούλου. Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης, ο πρώτος μάρτυρας ήταν ο παραπονούμενος, Νίκος Χριστοδούλου. Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε την κατάθεση του προς την αστυνομία ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Σε αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα. Ο Μ.Κ.1 διαμένει στην οδό Τέχνης 1 Α με την οικογένεια του εδώ και 10 χρόνια και είναι μηχανολόγος αυτοκινήτων. Δίπλα από το σπίτι του υπάρχει ένα σπίτι στο υπόγειο του οποίου υπάρχει βαφείο αυτοκινήτων που λειτουργεί παράνομα. Το σπίτι και το βαφείο ανήκουν στον κατηγορούμενο. Τον Ιούνιο 2008 ο Μ.Κ.1 κατάγγειλε αυτό το γεγονός στην Δήμο Λεμεσού και από τότε αυτός έχει πρόβλημα με τον κατηγορούμενο, δηλαδή δεν μιλούν μεταξύ τους και μέσω κάποιων γειτόνων ο Μ.Κ.1 έμαθε ότι ο κατηγορούμενος λέει ότι θα κάνει το παν γι' αυτή την υπόθεση. Στις 16.4.2009 και γύρω στις 18.25, ενώ ο Μ.Κ.1 περπατούσε στο πεζοδρόμιο στη γωνιά των οδών Λυκείου και Εργασίας και έπαιρνε τον σκύλο του βόλτα, ο κατηγορούμενος τον ακολούθησε με το αυτοκίνητο του και ενώ κινείτο δίπλα του, άνοιξε το παράθυρο του αυτοκινήτου του και τον ρωτούσε και ύβριζε γιατί ο μάρτυρας κάλεσε το προηγούμενο βράδυ την αστυνομία επειδή έκανε φασαρία. Ο Μ.Κ.1 δεν του απαντούσε και συνέχισε να περπατά. Ο κατηγορούμενος τον ύβρισε με τις φράσεις «είσαι μαλάκας» και «είσαι γάρος» και τον απείλησε με τη φράση «εν να ΄ρτω αύριο στο σπίτι σου να τα γείρω ούλλα». Ο Μ.Κ.1 του απάντησε «δεν σου μιλώ Στέλιο» και αυτός έκανε ότι προχώρησε. Τότε ο Μ.Κ.1 πήρε το τηλέφωνο του για να καλέσει την αστυνομία και ο κατηγορούμενος του είπε «πε, πάλε αστυνομία», και γύρισε το αυτοκίνητο του προς το πεζοδρόμιο, σταμάτησε και κατέβηκε από αυτό. Ήρθε από πίσω αριστερά και κτύπησε τον μάρτυρα με το χέρι του στο αριστερό αυτί. Τότε ο Μ.Κ.1 ζαλίστηκε και έπεσε στο έδαφος και ο κατηγορούμενος ήρθε και στάθηκε από πάνω του. Ακολούθως ο κατηγορούμενος πήγε και μίλησε με δύο άτομα που εργάζονται σε «πελεκανιό» απέναντι από το σημείο όπου έγινε το επεισόδιο, και μετά πήρε το αυτοκίνητο του, το στάθμευσε στο σπίτι του και επέστρεψε πεζός. Ο Μ.Κ.1 τηλεφώνησε στη σύζυγο του και της είπε τι έγινε και κάλεσε ξανά την αστυνομία και ζήτησε ασθενοφόρο. Ο Μ.Κ.1 μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο, όπου εξετάστηκε και του έβγαλαν ακτινογραφίες που ήταν καθαρές. Απολύθηκε με οδηγίες να πάει σπίτι, να ξαπλώσει και να πάει την επομένη για να του δώσουν και άδεια. Την ώρα που ο κατηγορούμενος κτύπησε τον Μ.Κ.1 δεν υπήρχε κανείς άλλος εκεί, εκτός από ένα γέρο που στεκόταν στο απέναντι πεζοδρόμιο και περπατούσε προς την αντίθετη κατεύθυνση πολύ αργά. Ο Μ.Κ.1 δεν γνωρίζει κατά πόσο ο γέρος αυτός είδε το επεισόδιο, και αυτός τον είδε μετά που τον κτύπησε ο κατηγορούμενος. Τα δύο άτομα από το «πελεκανιό» δεν είδαν τη φάση που ο κατηγορούμενος κτύπησε τον μάρτυρα αλλά βγήκαν έξω μετά πιθανόν λόγω των φωνών του μάρτυρα. Ο ίδιος φοβάται για τη σωματική ακεραιότητα του ιδίου και της οικογένειας του. Ο Μ.Κ.1 επανέλαβε και προφορικά την ίδια εκδοχή των γεγονότων, λέγοντας και πάλι ότι δεν είδε με ποιο χέρι κτυπήθηκε από τον κατηγορούμενο, καθότι αυτός ήρθε από πίσω του. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 ανέφερε και πάλι τα ίδια γεγονότα, λέγοντας ότι ήταν γείτονες με τον κατηγορούμενο για 10 χρόνια, το 2008 αντιλήφθηκε ότι κινδύνευε η υγεία του και της συζύγου του από το βαφείο του κατηγορούμενου, και γι' αυτό προέβη σε καταγγελία στον Δήμο. Μάλιστα του αποστάληκε επιστολή από τον Δήμο να κλείσει το παράνομο εργαστήρι του. Λόγω ακριβώς της κακής γειτνίασης με τον κατηγορούμενο που ξεκίνησε μετά το παράπονο του μάρτυρα για τη βιοτεχνία του, το 2010 ο Μ.Κ.1 μετακόμισε από εκεί. Οι υπόλοιποι περίοικοι της περιοχής έφεραν την τοπική τηλεόραση για το πρόβλημα που ο κατηγορούμενος δημιούργησε με την εργασία του, ενώ ο μάρτυρας δεν ήταν μέρος αυτής της καταγγελίας. Η καταγγελία της προηγούμενης νύκτας στην οποία γίνεται αναφορά στην κατάθεση του μάρτυρα έγινε λόγω του ότι ο κατηγορούμενος δούλευε μέχρι τις 11.30 τη νύκτα που ήταν πολύ αργά, και τελικά η φασαρία σταμάτησε. Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε επίμονα τις θέσεις της συνηγόρου υπεράσπισης ότι τα γεγονότα δεν έγιναν όπως τα περιγράφει, και πρόσθεσε ότι ο κατηγορούμενος τον κτύπησε δυνατά και του προκάλεσε οίδημα/κοκκίνισμα στο αυτί, ενώ ένιωσε έντονο πόνο και ζάλη. Τέλος, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή ότι ο αστυνομικός είπε στον κατηγορούμενο να πάει στον σταθμό αλλιώς θα έβρισκε τον μπελά του μαζί με τον μάρτυρα. Ο δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο αστ. 476 Στέλιος Μακρής, του αστυνομικού σταθμού Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό. Ο Μ.Κ.2 ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και στις 16.4.2009 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 1 και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο

1. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι δεν θυμόταν κατά πόσο ο ίδιος κάλεσε τον κατηγορούμενο να πάει στον σταθμό ή αυτός είχε πάει από μόνος του και 20 μέρες αργότερα ο κατηγορούμενος πήρε μάρτυρα από τον οποίο λήφθηκε κατάθεση. Ο Μ.Κ.2 είπε επίσης ότι πήγε μεταγενέστερα στη σκηνή και έψαξε για μάρτυρες στην περιοχή και τους γύρω περίοικους, όμως δεν βρήκε κανένα. Ο Μ.Κ.2 αρνήθηκε την υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης ότι σκόπιμα δεν ρώτησε τους ανεξάρτητους μάρτυρες για το συμβάν, λέγοντας ότι ο παραπονούμενος στη δική του κατάθεση ισχυρίζεται ότι αυτά τα πρόσωπα δεν είδαν το επεισόδιο, ενώ είπε ότι δεν έκρινε σκόπιμο να διερευνήσει ξανά την υπόθεση μετά την κατάθεση του μάρτυρα που έφερε ο κατηγορούμενος. Η εν λόγω κατάθεση του Μιχάλη Ηρακλή, ημερ. 9.5.2009, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. Τέλος, κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός από τις δυο πλευρές, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, ότι στις 16.4.2009, ο Δρ. Γιάννος Ιωάννου του Τμήματος Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού εξέτασε τον Μ.Κ.1 ο οποίος «αναφέρει κάκωση κροτάφου/βρεγματικής χώρας αριστερά. Αναφέρει ζάλη, πόνο και γαστροκνημία (πόδι) λόγω θρομβόλισης (από λήψη ασπιρίνης), ζωτικά σημεία - φυσιολογικά, αντίδραση οφθαλμών - φυσιολογικά, νευρολογικά σημεία - φυσιολογικά, πλήρης επικοινωνία, ακτινογραφία κρανίου φυσιολογική, οδηγίες - panadol.» Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και αφού το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, κάλεσε αυτόν να προβάλει την υπεράσπιση του και του εξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία, κατά την οποία υιοθέτησε την κατάθεση του προς την αστυνομία. Σε αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα. Στο υπόγειο της κατοικίας του διατηρεί χώρο στάθμευσης των αυτοκινήτων του και βαφείο αυτοκινήτων. Με τον γείτονα του, Μ.Κ.1, έχουν προβλήματα τον τελευταίο χρόνο σχετικά με το βαφείο του και ο Μ.Κ.1 τον καταγγέλλει συνεχώς στην αστυνομία ότι κάνει θόρυβο και διαδίδει στους γείτονες ότι θα τον κλείσει. Στις 15.4.2009 ο Μ.Κ.1 του έφερε αστυνομία γιατί ήταν κάτω στο βαφείο με 3 φίλους και μιλούσαν. Την επίδικη μέρα, δηλαδή, 16.4.2009, η ώρα 18.00 περίπου, ο Μ.Κ.1 περπατούσε πάνω στο πεζοδρόμιο στη γωνία των οδών Λυκείου και Εργασίας και έπαιρνε τον σκύλο του περίπατο. Ενώ ο κατηγορούμενος περνούσε με το αυτοκίνητο του από εκεί, άνοιξε το παράθυρο του και του είπε «τα κάγκελα που έχεις πά στον τοίχο μου θέλω να τα αφαιρέσεις.» Αυτός απάντησε με ένα μουγκρητό ειρωνικό. Ο κατηγορούμενος του είπε «μιλώ σου, εν τζιαι γάρος που σου μιλά», και αυτός απάντησε «με μαλάκες εν μιλώ» και συνέχισε να προχωρά λέγοντας στον κατηγορούμενο «είσαι γάρος». Ο κατηγορούμενος σταμάτησε το αυτοκίνητο του και κατέβηκε κάτω και του είπε «ποιος είναι ο γάρος;» και ο Μ.Κ.1 εκείνη τη στιγμή κατέβηκε κάτω στον δρόμο, και μόλις ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, έκανε μία κίνηση προς τα πίσω, σκόνταψε στο πεζοδρόμιο και έπεσε κάτω. Μόλις έπεσε κάτω ο Μ.Κ.1 εκμεταλλεύτηκε το γεγονός και άρχισε να φωνάζει «εν βλέπω», «ζαλίζουμαι», «έδερεν με» και πήρε τηλέφωνο εξ όσον ο κατηγορούμενος ξέρει την αστυνομία, τον γαμπρό του, τη σύζυγο του και το ασθενοφόρο. Εκεί ήρθαν η σύζυγος και ο γαμπρός του και φώναζαν στον κατηγορούμενο ότι είναι ηλίθιος, ότι θα τον κανονίσουν και ότι μόλις γδάρουν το δάκτυλο τους θα τον ενοχοποιήσουν. Ακολούθως ήρθε η αστυνομία και το ασθενοφόρο και τον πήρε στο Νοσοκομείο. Το όλο επεισόδιο είδαν δύο πελεκάνοι που εργάζονταν απέναντι. Ο κατηγορούμενος πρόσθεσε ότι το ένα από τα δύο άτομα που είδαν το επεισόδιο, ο Μιχάλης Ηρακλή, έδωσε κατάθεση στην αστυνομία. Κατά την αντεξέταση του ο κατηγορούμενος είπε ότι με τον Μ.Κ.1 είναι γείτονες εδώ και 12 χρόνια και τα προβλήματα μεταξύ τους άρχισαν τα τελευταία 3 χρόνια, επειδή ο κατηγορούμενος διατηρεί βαφείο αυτοκινήτων και του έγινε εμμονή ότι δεν έχει άδεια και αποφάσισε ότι έπρεπε να τον κλείσει. Οι σχέσεις του με τον Μ.Κ.1 δεν είναι καλές αλλά δεν έχουν ιδιαίτερα προβλήματα. Την προηγούμενη μέρα πιστεύει ότι ο Μ.Κ.1 πρέπει να του έφερε την αστυνομία. Ερωτηθείς γιατί στην κατάθεση του αναφέρει με βεβαιότητα ότι ο Μ.Κ.1 του έφερε την αστυνομία, ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν γνώριζε ποιος την κάλεσε αλλά ο Μ.Κ.1 είναι το μόνο άτομο με το οποίο έχει διαφορές. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε τη θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι όλη η γειτονιά έχει πρόβλημα λόγω της εργασίας του και ότι μέχρι και τοπικό σταθμό έφεραν στη γειτονιά όπου τον κατάγγελλαν. Την επίδικη μέρα ο κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ.1 να βγάλει τα κάγκελα επειδή ο τοίχος είναι δικός του, κάτι το οποίο του ζήτησε επανειλημμένα να πράξει. Ο κατηγορούμενος επανέλαβε το όλο επεισόδιο λέγοντας ότι κατέβηκε από το αυτοκίνητο του για να ζητήσει τον λόγο γιατί ο Μ.Κ.1 τον ύβρισε ενώ ο Μ.Κ.1 προχωρούσε στο πεζοδρόμιο. Ακολούθως ο κατηγορούμενος είπε ότι όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο, ο Μ.Κ.1 γύρισε για να φύγει και ξαφνικά έπεσε κάτω. Ο κατηγορούμενος είπε ότι δεν ξέρει αν ο Μ.Κ.1 σκόνταψε ή αν έπεσε σκόπιμα. Ο κατηγορούμενος είπε επίσης ότι όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο ήταν ήρεμος, και ακόμα ότι όταν έγινε το όλο επεισόδιο ο Μ.Κ.1 ήταν στο πεζοδρόμιο απέναντι. Αργότερα είπε ότι ο Μ.Κ.1 κατέβηκε από το πεζοδρόμιο και βρισκόταν στην άκρια του δρόμου και αφού προχώρησε 1-2 μέτρα, έπεσε κάτω. Μετά είπε ότι ο Μ.Κ.1 γύρισε και κάθισε στο πεζοδρόμιο. Ερωτηθείς ο κατηγορούμενος να σχολιάσει τη θέση του στην κατάθεση του ότι ο Μ.Κ.1 σκόνταψε και έπεσε στο πεζοδρόμιο, αυτός επέμενε ότι δεν πρόσεξε πώς ο Μ.Κ.1 έπεσε και πιθανόν να τον τράβηξε ο σκύλος. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι ο λόγος που ο Μ.Κ.1 έπεσε ήταν επειδή αυτός πήγε από πίσω του στην αριστερή πλευρά και τον κτύπησε με το χέρι του στο αριστερό αυτί, λέγοντας ότι ούτε που τον πλησίασε. Όταν ο Μ.Κ.1 έπεσε, ο κατηγορούμενος τον έβλεπε και γελούσε, πήγε στο σπίτι του και επέστρεψε μετά από λίγο, όπου βρήκε την αστυνομία και τον ρώτησαν τι έγινε επειδή ο Μ.Κ.1 φώναζε ότι τον κτύπησε και ο κατηγορούμενος τους είπε τι έγινε. Όλοι γελούσαν εκεί, ενώ οι δύο πελεκάνοι ήταν έξω από το ξυλουργείο τους, όμως δεν είπε κάτι στην αστυνομία στον χώρο του επεισοδίου επειδή δεν ήξερε ότι θα έπαιρνε τέτοια τροπή το όλο θέμα. Μετά ο ίδιος πήγε στην αστυνομία και κατάγγειλε τη σύζυγο του Μ.Κ.1 που τον εξύβρισε. Τέλος, ο κατηγορούμενος είπε ότι κατάγγειλε τη σύζυγο του Μ.Κ.1 ενώ δεν είχε κάτι με τον ίδιο. Ο Μιχάλης Ηρακλή ήταν ο επόμενος μάρτυρας για την υπεράσπιση. Ο Μ.Υ. 2 με τη σειρά του υιοθέτησε την κατάθεση του προς την αστυνομία, ημερ. 9.5.
3. Σε αυτή ο Μ.Υ.2 αναφέρει τα ακόλουθα. Είναι πελεκάνος και διατηρεί ξυλουργείο στην οδό Λυκείου
4. Στις 16.4.2009 και ώρα 18.30 περίπου, εργαζόταν στο μαγαζί του κοντά στην πόρτα και είχε οπτική επαφή με τον δρόμο. Άκουσε κάποια συζήτηση και κοίταξε έξω στο πεζοδρόμιο στη γωνία των οδών Λυκείου και Εργασίας και είδε κάποιον άγνωστο άντρα να παίρνει βόλτα τον σκύλο του και ένα αυτοκίνητο να είναι δίπλα του και από μέσα να κατεβαίνει ο κατηγορούμενος, ο γείτονας του. Όταν ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, ο Μ.Υ.2 τον άκουσε να λέει απευθυνόμενος προς τον άγνωστο άντρα «ποιον εν που είπες γάρο ρε;» και αμέσως είδε τον σκύλο που φοβισμένος έτρεξε και τραβώντας το λουρί του που κρατούσε ο άγνωστος άντρας τον έριξε στο πεζοδρόμιο. Πέφτοντας κάτω, ο εν λόγω άντρας φώναζε «βοήθεια έδερεν με ο Στέλιος» και ενώ βρισκόταν στο πεζοδρόμιο, ο Μ.Υ.2 τον άκουσε που τηλεφωνούσε ασθενοφόρο και σε διάφορους γνωστούς του λέγοντας ότι ο Στέλιος τον κτύπησε, πράγμα το οποίο δεν έγινε ποτέ. Ακολούθως ήρθε μία γυναίκα που ο μάρτυρας αντιλήφθηκε ότι είναι η σύζυγος του εν λόγω άντρα, και συζητούσε με τον κατηγορούμενο λέγοντας του «τα δάκτυλα μου να κόψω εν να σε καταγγείλω ότι με κτύπησες». Ακολούθως ήρθε το ασθενοφόρο και η αστυνομία και όλοι όσοι ήταν εκεί έφυγαν. Ο Μ.Υ.2 είπε επίσης ότι είχε πολύ καλή οπτική επαφή με το σημείο όπου έγινε το επεισόδιο και το ξυλουργείο του είναι στο ισόγειο. Άκουσε τη συζήτηση και στάθηκε κοντά στην πόρτα και έβλεπε. Έμεινε εκεί και δεν πήγε κοντά μετά που έπεσε ο άγνωστος άντρας κάτω. Ο Μ.Υ.2 έκλεισε το μαγαζί του αφού ήρθε το ασθενοφόρο και η αστυνομία, ήταν Αγ. Πέμπτη, και όταν το άνοιξε μετά από μία βδομάδα μίλησε με τον κατηγορούμενο ο οποίος τον παρακάλεσε να δώσει κατάθεση για το τι είδε στη σκηνή και αυτό έπραξε. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Υ.2 είπε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο επειδή είναι γείτονες αλλά δεν έχουν προσωπικές σχέσεις. Είδε το επεισόδιο από την αρχή και είχε βγει έξω μέχρι το πεζοδρόμιο, δηλαδή στην είσοδο του μαγαζιού, και έβλεπε, και όταν ο άγνωστος άντρας έπεσε βγήκε έξω. Ο άγνωστος άντρας βρισκόταν στο πεζοδρόμιο, και όταν ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και τον ρώτησε ποιον λέει «γάρο», ο σκύλος φοβήθηκε και τράβηξε να φύγει και τότε ο εν λόγω άντρας έπεσε χάμω και άρχισε να φωνάζει ότι τον κτύπησε ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Υ.2 είπε ότι ενώ πήγε η αστυνομία στο μέρος, αυτός δεν πήγε κοντά να πει τι είδε, παρά μόνο ο κατηγορούμενος του ζήτησε να δώσει κατάθεση μία βδομάδα αργότερα, και έτσι ο Μ.Υ.2 πήγε και έδωσε κατάθεση. Ο Μ.Υ.2 δεν έδωσε απάντηση στην ερώτηση γιατί έδωσε την κατάθεση του 20 μέρες αργότερα αφού ο κατηγορούμενος του το ζήτησε μία βδομάδα μετά το επεισόδιο. Ο Μ.Υ. 2 είπε επίσης ότι υπήρχε ακόμα ένας πρώην υπάλληλος του εκεί στο μαγαζί που πήγε να εισπράξει τον μισθό του και δεν είδε τη φάση επειδή ήταν στην τουαλέτα, ενώ μετά βγήκε και αυτός στο πεζοδρόμιο μαζί του. Τέλος, ο Μ.Υ.2 αρνήθηκε την υποβολή της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο μοναδικός σκοπός που έδωσε την κατάθεση του είναι για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο και ότι δεν λέει την αλήθεια, λέγοντας ότι έδωσε κατάθεση για να αναφέρει ό,τι είδε. Κατά την αγόρευση της η συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.1 είναι πλήρως αναξιόπιστη και ότι η καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου είναι κατασκευασμένη. Προς υποστήριξη της θέσης της, η κα Ασσιώτου ανέλυσε τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 λέγοντας ότι αυτή παρουσιάζει σοβαρή αντίφαση με την ιατρική μαρτυρία αναφορικά με το τι υπέστη και ακόμα με το ίδιο το κατηγορητήριο, ενώ ο Μ.Κ.2 δεν έκανε ενέργειες για εντοπισμό των αυτόπτων μαρτύρων που ο κατηγορούμενος κατονόμασε στην κατάθεση του, επομένως η διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης είναι ελλιπής. Ήταν η εισήγηση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι δημιουργούνται τέτοιες αμφιβολίες στο Δικαστήριο από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής που θα πρέπει να αθωώσει τον κατηγορούμενο, και εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του κατηγορούμενου και του Μ.Υ.2 είναι πλήρως αξιόπιστη και κάλεσε το Δικαστήριο να στηριχθεί σε αυτή και αθωώσει τον κατηγορούμενο. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία αναφέρθηκε στη μαρτυρία του κατηγορούμενου και του Μ.Υ.2 με την εισήγηση ότι αυτή παρουσιάζει τόσες αντιφάσεις που θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο. Η κα Δανιηλίδου εξέφρασε τη θέση ότι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν με ειλικρίνεια και αμεροληψία, και επομένως η υπόθεση έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό εναντίον του κατηγορούμενου. Έχω παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και αρχικά αναφέρω ότι ο Μ.Κ.1 έκανε πολύ καλή εντύπωση, δημιούργησε θετική εικόνα προς το Δικαστήριο και γενικά φάνηκε ότι κατέθεσε για τα γεγονότα της υπόθεσης με ειλικρίνεια. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε με αμεσότητα, ευθύτητα και συνοχή, και γενικά παρουσίασε μία ολοκληρωμένη και συνεπή εκδοχή των γεγονότων. Επανέλαβε τα γεγονότα όπως διαδραματίστηκαν κατά την προφορική του μαρτυρία σύμφωνα με το περιεχόμενο της κατάθεσης του, και μάλιστα το σύνολο της μαρτυρίας χαρακτηρίζεται από συνοχή αλλά και λογική. Δεν υιοθετώ τη θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο Μ.Κ.1 περιέπεσε σε τέτοιες αντιφάσεις οι οποίες πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του. Το βασικό επιχείρημα της κας Ασσιώτου ήταν ότι ο Μ.Κ.1 απέφευγε να απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις που του τέθηκαν λέγοντας ότι δεν θυμόταν να απαντήσει μετά από δύο χρόνια και για να μην πέσει σε αντίφαση. Το Δικαστήριο δεν έχει αντιληφθεί ότι ο Μ.Κ.1 απαντούσε με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να προσπαθεί να μην πέσει σε αντίφαση, και η συγκεκριμένη απάντηση του δόθηκε κατόπιν επιμονής της συνηγόρου υπεράσπισης σε συγκεκριμένη ερώτηση ενώ ο Μ.Κ.1 είχε ήδη πει ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί επακριβώς τα γεγονότα μετά πάροδο τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος από το επίδικο συμβάν. Η συνήγορος υπεράσπισης απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι η αναφορά του Μ.Κ.1 σε σχέση με το τι υπέστη έρχεται σε αντίφαση με την ιατρική μαρτυρία και το κατηγορητήριο. Οι διαπιστώσεις του Δρος Ιωάννου που εξέτασε τον Μ.Κ.1 και η μαρτυρία του δηλώθηκαν ως παραδεκτό γεγονός και δεν έρχονται σε αντίφαση με την εκδοχή του Μ.Κ.
5. Ο Μ.Κ.1 επιβεβαίωσε την εκδοχή του Μ.Κ.1 ότι αυτός ανέφερε ότι υπέστη κάκωση κροτάφου και της βρεγματικής χώρας αριστερά και ότι αναφέρει ζαλάδα και πόνο, ενώ οι ιατρικές εξετάσεις δεν κατέδειξαν οτιδήποτε. Η περιγραφή του Μ.Κ.1 δεν είναι τέτοια που να δημιουργεί την εντύπωση ότι η συνέπεια του κτυπήματος που κατ' ισχυρισμό του Μ.Κ.1 αυτός δέχθηκε από τον κατηγορούμενο είναι τέτοιας μορφής που θα έπρεπε να είχε αφήσει κάποια εμφανή κατάλοιπα κατά την ιατρική εξέταση, και εν πάση περιπτώσει αυτό το θέμα δεν αποτέλεσε αντικείμενο της ακρόασης της υπόθεσης, και κυρίως στο πλαίσιο της ιατρικής μαρτυρίας, η οποία δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Η αναφορά του ότι είχε οίδημα/κοκκίνισμα στο αυτί και πάλι θεωρώ ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί από το Δικαστήριο ως ανυπόστατη, καθότι ελλείπει ιατρική μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ευσταθεί στη λογική των πραγμάτων όπως ο Μ.Κ.1 τα περιέγραψε στο Δικαστήριο, ούτε και βέβαια είναι τέτοια που να οδηγεί το Δικαστήριο σε ανάλογο εύρημα. Θεωρώ ότι εφόσον η υπεράσπιση αμφισβητούσε την εκδοχή του Μ.Κ.1 σε σχέση με τα ιατρικά ευρήματα, θα έπρεπε είτε να επιθυμεί την κλήτευση του Δρος Ιωάννου για να θέσει την επιστημονική του εκδοχή επί τούτου είτε η πλευρά της να προσκομίσει ιατρική μαρτυρία που να καταδεικνύει την μη συμβατότητα της εκδοχής του Μ.Κ.1 και των ιατρικών ευρημάτων. Το Δικαστήριο εντοπίζει κάποιο βαθμό υπερβολής στα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.1 επί τούτου, όμως δεν παραγνωρίζει ότι η περιγραφή του μάρτυρα αναφορικά με το τι ένιωσε είναι υποκειμενική και ότι δέχθηκε το κτύπημα χωρίς ο ίδιος να αντιληφθεί τι ακριβώς είχε γίνει, έτσι ώστε να είχε ξαφνιαστεί και μάλιστα, όπως ο ίδιος είπε, να φοβηθεί και σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση της υπεράσπισης ότι η εκδοχή του Μ.Κ.1 είναι φτιαχτή ή ακόμα ότι όφειλε να παρουσιάσει φωτογραφίες για να αποδείξει το αληθές των όσων ανέφερε στο Δικαστήριο. Τέλος, η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για τη φύση της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου προς τον Μ.Κ.1, η οποία αξιολογείται στο σύνολο της και οδηγεί στην σύνταξη του κατηγορητηρίου, συνάδει με την κατηγορία της κοινής επίθεσης που περιέχεται στο κατηγορητήριο. Η κα Ασσιώτου αναφέρθηκε ακόμα και στην αναφορά του Μ.Κ.1 για την ύπαρξη αυτόπτη μάρτυρα του επεισοδίου, ενώ κατά την εισήγηση της η περιγραφή των γεγονότων από τον Μ.Κ.1 δεν του παρείχε την ευχέρεια να δει κατά πόσο υπήρχαν μάρτυρες. Δεν υιοθετώ αυτή τη θέση της υπεράσπισης καθότι η αναφορά του Μ.Κ.1 για το επεισόδιο δεν είναι τέτοια που να μην μπορούσε να δει τι συνέβαινε γύρω του, και εν πάση περιπτώσει το θέμα της ύπαρξης αυτόπτων μαρτύρων αποτέλεσε αντικείμενο διαφοράς μεταξύ των μαρτύρων υπεράσπισης. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος είπε ότι δύο μάρτυρες είδαν το επίδικο συμβάν, ο Μ.Υ.2 και ο άλλος πελεκάνος που εργάζονταν απέναντι, ενώ ο Μ.Υ.2 είπε ότι αυτός μόνο είδε το επίδικο συμβάν, ενώ το άλλο πρόσωπο που βρισκόταν στο ξυλουργείο του ήταν μέσα σε αυτό και βγήκε έξω μετά το συμβάν. Επίσης, ο Μ.Υ.2 είπε ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν εργαζόταν εκεί πλέον αλλά ήταν πρώην υπάλληλος του. Επομένως η θέση της υπεράσπισης ότι υπήρχαν 2 αυτόπτες μάρτυρες τίθεται υπό αμφισβήτηση με βάση τη μαρτυρία της υπεράσπισης, θέμα με το οποία θα ασχοληθώ και σε κατοπινό στάδιο. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 ως αξιόπιστη και αυτή υιοθετείται στο σύνολο της. Ο Μ.Κ.2 επίσης προκάλεσε θετική εικόνα στο Δικαστήριο, και μάλιστα είπε ότι όταν πήγε στο μέρος αναζήτησε μάρτυρες και δεν εντόπισε κανένα. Αυτή η εκδοχή του επιβεβαιώθηκε και από τον Μ.Υ.2 ο οποίος είπε ότι έφυγε μετά το συμβάν χωρίς να αποκαλύψει είτε στον κατηγορούμενο είτε στον αστυνομικό που πήγε στη σκηνή ότι το είδε, μεσολάβησαν κάποιες μέρες πριν μιλήσει με τον κατηγορούμενο, ενώ το άλλο πρόσωπο που ήταν στο ξυλουργείο του δεν είδε το επίδικο επεισόδιο. Η αναφορά του για τον λόγο που δεν αναζήτησε τους εν λόγω μάρτυρες αφού κατονομάστηκαν από τον κατηγορούμενο στην κατάθεση του δεν είναι τέτοια που να καταδεικνύει ότι αυτός επιτέλεσε το ανακριτικό του έργο ελλιπώς ή με οποιοδήποτε κίνητρο μη αντικειμενικότητας. Η υπόθεση είναι απλή υπόθεση, υπήρχαν δύο εκδοχές για το θέμα των μαρτύρων, ο ίδιος τους αναζήτησε στο μέρος και δεν εντόπισε κανένα, και μάλιστα όταν ο Μ.Υ.2 πήγε στον σταθμό για να δώσει κατάθεση για το συμβάν, αυτός δεν αρνήθηκε να του λάβει κατάθεση και να την παρουσιάσει ως μέρος του ανακριτικού φακέλου της υπόθεσης. Επομένως, αποδέχομαι και τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ως αξιόπιστη στο σύνολο της. Αντίθετα ο κατηγορούμενος δεν δημιούργησε θετική εικόνα προς το Δικαστήριο και γενικά δεν έπεισε για την αλήθεια των όσων έλεγε. Αρχικά επισημαίνω ότι παρουσιάζονται κάποιες αντιφάσεις μεταξύ της κατάθεσης του και της προφορικής του μαρτυρίας. Συγκεκριμένα, ενώ ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο Μ.Κ.1 κάλεσε την αστυνομία την προηγούμενη μέρα, κατά την προφορική του μαρτυρία παρουσίασε κάπως διαφοροποιημένη αυτή τη θέση, λέγοντας ότι δεν γνωρίζει ποιος κάλεσε την αστυνομία αλλά πρέπει να είναι ο Μ.Κ.1 επειδή είναι ο μόνος με τον οποίο έχουν διαφορές. Επίσης διαφορά παρατηρείται στη θέση του για το πώς έπεσε κάτω ο Μ.Κ.
6. Ενώ στην κατάθεση του ανέφερε σαφώς ότι ο Μ.Κ.1 σκόνταψε στο πεζοδρόμιο και έπεσε κάτω, κατά την προφορική του μαρτυρία ανέφερε ότι δεν ξέρει πώς έπεσε, εικάζοντας ότι ίσως σκόνταψε ή ακόμα ότι ίσως έπεσε σκόπιμα, για να αναφέρει αργότερα ότι πιθανό να τον τράβηξε ο σκύλος, ενώ σε προγενέστερο στάδιο της μαρτυρίας του είπε ότι ο Μ.Κ.1 κάθισε στο πεζοδρόμιο. Επίσης, ενώ ο κατηγορούμενος εξέφρασε τη θέση ότι έχει προβλήματα με τον Μ.Κ.1 εδώ και 3 χρόνια και ότι αυτός προσπαθεί να κλείσει το βαφείο του και ακόμα ότι ο ίδιος του ζήτησε να αφαιρέσει τον τοίχο επανειλημμένα χωρίς ο Μ.Κ.1 να ανταποκριθεί, κατά την αντεξέταση του φάνηκε ότι δεν έχει σοβαρό πρόβλημα με τον ίδιο περιγράφοντας τις σχέσεις τους ότι δεν είναι καλές αλλά δεν έχουν ιδιαίτερα προβλήματα. Η όλη μαρτυρία του κατηγορούμενου, όμως, καταδεικνύει το αντίθετο, καθότι ο ίδιος είχε σοβαρό πρόβλημα με τον Μ.Κ.1 και μόλις τον είδε στον δρόμο τυχαία αμέσως του είπε ξανά για τον τοίχο. Επίσης ενώ ο κατηγορούμενος φάνηκε ενοχλημένος για τη συμπεριφορά της συζύγου του Μ.Κ.1 για το ότι τον εξύβρισε με το να τον αποκαλέσει «ηλίθιο» και γι' αυτό την κατάγγειλε στην αστυνομία είναι πράγματι άξιο απορίας πώς δεν ενοχλήθηκε με τη συμπεριφορά του Μ.Κ.1 ο οποίος κατά τη δική του θέση τον εξύβρισε με πιο βαρετές λέξεις, όπως «γάρος» και «μαλάκας». Ακόμα, ο κατηγορούμενος είπε ότι κατέβηκε από το αυτοκίνητο του ήρεμος, και αυτή η θέση του προκαλεί έκπληξη προς το Δικαστήριο καθότι δεν συνάδει με τα όσα ανέφερε ο ίδιος στο Δικαστήριο και ακόμα με την κοινή λογική των πραγμάτων. Ο κατηγορούμενος είδε τυχαία τον Μ.Κ.1 και αμέσως ο ίδιος ανοίγει το παράθυρο του αυτοκινήτου του και του ζητά εκ νέου να μετακινήσει τον τοίχο, προφανώς γιατί την προηγούμενη μέρα αυτός του έφερε αστυνομία για το βαφείο του. Ο Μ.Κ.1 δεν του απαντά και ο κατηγορούμενος συνεχίζει, προφανώς ενοχλημένος με τη στάση του Μ.Κ.1, δεν διστάζει να δώσει και περαιτέρω συνέχεια στο όλο συμβάν, αφού κατέβηκε και από το αυτοκίνητο του για να ζητήσει εξηγήσεις γιατί ο Μ.Κ.1 τον εξύβρισε, όπως ισχυρίστηκε. Είναι πολύ δύσκολο να πεισθώ ότι ο κατηγορούμενος παρέμεινε ψύχραιμος καθ' όλη τη διάρκεια του επεισοδίου και ότι η πρόθεση του ήταν μόνο να ζητήσει τον λόγο από τον Μ.Κ.1 όταν αυτός κατέβηκε από το αυτοκίνητο του. Ακόμα κάποια σύγχυση παρουσιάστηκε στην αναφορά του κατηγορούμενου για το θέμα του πού βρισκόταν ο Μ.Κ.1 πριν πέσει στο έδαφος. Η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο εδώλιο του μάρτυρα και η μαρτυρία του άφησαν την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι αυτός προσπάθησε να παρουσιάσει μία εικόνα που δεν ανταποκρίνεται ούτε στη λογική των πραγμάτων αλλά ούτε και στην αλήθεια, απλά και μόνο για να αποποιηθεί ευθύνης για το επίδικο συμβάν και να αποδώσει όλη την ευθύνη στον Μ.Κ.
7. Επίσης, αντίφαση παρατηρείται μεταξύ της αναφοράς του κατηγορούμενου για το θέμα των αυτόπτων μαρτύρων, όπως περιέχεται και στην κατάθεση του, και της μαρτυρίας του Μ.Υ.2 επί τούτου, όπως αναφέρεται πιο πάνω. Ως εκ τούτου δεν ικανοποιούμαι ότι ο κατηγορούμενος είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του. Ο Μ.Υ.2 επίσης δεν δημιούργησε θετική εικόνα. Αρχικά παρέμεινε μετέωρη και ανεξήγητη η θέση του για την καθυστέρηση που παρουσιάζεται μεταξύ της ημερομηνίας που ο κατηγορούμενος του ζήτησε να δώσει κατάθεση και της ημερομηνίας που τελικά έδωσε κατάθεση. Ακόμα, αντίφαση παρουσιάζεται μεταξύ της δικής του μαρτυρίας και του κατηγορούμενου αναφορικά με το πώς έπεσε ο Μ.Κ.1 και πού αυτός βρισκόταν όταν έπεσε. Ο Μ.Υ.2 ήταν σαφής ότι ο Μ.Κ.1 παρέμεινε στο πεζοδρόμιο, ενώ ο κατηγορούμενος τον τοποθέτησε και στον δρόμο και μάλιστα να περπατά 1-2 μέτρα πριν πέσει. Ο Μ.Υ.2 ήταν κάθετος ότι ο σκύλος φοβήθηκε και τράβηξε τον Μ.Κ.1 με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος, ενώ ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε και δεν ανέφερε κάτι τέτοιο. Αυτά τα θέματα αφορούν άμεσα τα γεγονότα και επομένως οι διαφορές που παρατηρούνται σε αυτά μεταξύ των δύο αυτών μαρτύρων πλήττουν καίρια την αξιοπιστία τους με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην ικανοποιείται για την ειλικρίνεια του Μ.Υ.
8. Επίσης ο Μ.Υ.2 δεν άκουσε τη σύζυγο και τον γαμπρό του Μ.Κ.1 που φώναζαν στον κατηγορούμενο ότι είναι ηλίθιος και ότι θα τον κανονίσουν, κάτι που είπε ο κατηγορούμενος. Η θέση του κατηγορούμενου ήταν επίσης ότι και ο γαμπρός και η σύζυγος του κατηγορούμενου του είπαν ότι θα τον ενοχοποιήσουν και αν ακόμα γδάρουν τα δάκτυλα τους, ενώ η θέση του Μ.Υ.2 είναι διαφορετική, και συγκεκριμένα αυτός είπε ότι άκουσε μόνο τη σύζυγο του Μ.Κ.1 να λέει ότι και αν κόψει, όχι γδάρει, τα δάκτυλα της θα καταγγείλει τον Μ.Κ.
9. Ακόμα ένα θέμα που δημιουργεί αμφιβολία για την αλήθεια των όσων κατέθεσε ο Μ.Υ.2 είναι το γεγονός ότι ενώ είδε την αστυνομία στο μέρος, δεν πήγε κοντά για να αναφέρει τι είδε αφού ήταν πλέον φανερό ότι η αστυνομία κλήθηκε στο μέρος επειδή ο Μ.Κ.1 του καταλόγισε ότι τον κτύπησε, και αυτός δεν πήγε εκεί για να αντικρούσει την εκδοχή του Μ.Κ.1, παρά μόνο το έκανε 20 μέρες αργότερα και αφού του το ζήτησε ο κατηγορούμενος. Αυτά τα δεδομένα αφήνουν την εντύπωση ότι ο Μ.Υ.2 πήγε να δώσει κατάθεση στην αστυνομία σε πολύ καθυστερημένο στάδιο κατόπιν παράκλησης του κατηγορούμενου με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τη θέση του. Επομένως, δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.
10. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, και αποδεχόμενη και στηριζόμενη στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, καταλήγω ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι τα ακόλουθα. Ο Μ.Κ.1 διέμενε στην οδό Τέχνης 1 Α με την οικογένεια του για 10 χρόνια μέχρι και το 2010 και είναι μηχανολόγος αυτοκινήτων. Δίπλα από το εν λόγω σπίτι του υπάρχει ένα σπίτι στο υπόγειο του οποίου υπάρχει βαφείο αυτοκινήτων τα οποία ανήκουν στον κατηγορούμενο. Τον Ιούνιο 2008 ο Μ.Κ.1 κατάγγειλε αυτό το γεγονός στην Δήμο Λεμεσού και από τότε οι σχέσεις μεταξύ κατηγορούμενου και του μάρτυρα δεν είναι καλές, δηλαδή δεν μιλούν μεταξύ τους. Στις 16.4.2009 και γύρω στις 18.25, ενώ ο Μ.Κ.1 περπατούσε στο πεζοδρόμιο στη γωνιά των οδών Λυκείου και Εργασίας και έπαιρνε τον σκύλο του βόλτα, ο κατηγορούμενος τον ακολούθησε με το αυτοκίνητο του και ενώ κινείτο δίπλα του, άνοιξε το παράθυρο του αυτοκινήτου του και τον ρωτούσε και ύβριζε γιατί ο μάρτυρας κάλεσε το προηγούμενο βράδυ την αστυνομία επειδή έκανε φασαρία. Ο Μ.Κ.1 δεν του απαντούσε και συνέχισε να περπατά. Ο κατηγορούμενος τον ύβρισε με τις φράσεις «είσαι μαλάκας» και «είσαι γάρος» και τον απείλησε με τη φράση «εν να ΄ρτω αύριο στο σπίτι σου να τα γείρω ούλλα». Ο Μ.Κ.1 του απάντησε «δεν σου μιλώ Στέλιο» και αυτός έκανε ότι προχώρησε. Τότε ο Μ.Κ.1 πήρε το τηλέφωνο του για να καλέσει την αστυνομία και ο κατηγορούμενος του είπε «πε, πάλε αστυνομία», και γύρισε το αυτοκίνητο του προς το πεζοδρόμιο, σταμάτησε και κατέβηκε από αυτό. Ήρθε από πίσω αριστερά και κτύπησε τον μάρτυρα με το χέρι του στο αριστερό αυτί. Τότε ο Μ.Κ.1 ζαλίστηκε και έπεσε στο έδαφος και ο κατηγορούμενος ήρθε και στάθηκε από πάνω του. Την ώρα που ο κατηγορούμενος κτύπησε τον Μ.Κ.1 δεν υπήρχε κανείς άλλος εκεί, εκτός από ένα γέρο που στεκόταν στο απέναντι πεζοδρόμιο και περπατούσε προς την αντίθετη κατεύθυνση πολύ αργά. Ακολούθως ο κατηγορούμενος πήγε και μίλησε με δύο άτομα που βρίσκονταν στο ξυλουργείο απέναντι από το σημείο όπου έγινε το επεισόδιο, και μετά πήρε το αυτοκίνητο του, το στάθμευσε στο σπίτι του και επέστρεψε πεζός. Ο Μ.Κ.1 τηλεφώνησε στη σύζυγο του και της είπε τι έγινε και κάλεσε ξανά την αστυνομία και ζήτησε ασθενοφόρο. Ο Μ.Κ.1 μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο, όπου εξετάστηκε από τον Δρα Γιάννο Ιωάννου του Τμήματος Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Οι διαπιστώσεις του Δρα Ιωάννου είναι ότι ο Μ.Κ.1 «αναφέρει κάκωση κροτάφου/βρεγματικής χώρας αριστερά. Αναφέρει ζάλη, πόνο και γαστροκνημία (πόδι) λόγω θρομβόλισης (από λήψη ασπιρίνης), ζωτικά σημεία - φυσιολογικά, αντίδραση οφθαλμών - φυσιολογικά, νευρολογικά σημεία - φυσιολογικά, πλήρης επικοινωνία, ακτινογραφία κρανίου φυσιολογική, οδηγίες - panadol.» Ο Μ.Κ.1 απολύθηκε με οδηγίες να πάει σπίτι. Ο αστ. 476 Στέλιος Μακρής, του αστυνομικού σταθμού Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό, Μ.Κ.2, ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και στις 16.4.2009 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 1 και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
11. Ο Μ.Κ.2 πήγε μεταγενέστερα στη σκηνή και έψαξε για μάρτυρες στην περιοχή και τους γύρω περίοικους, όμως δεν βρήκε κανένα. Στις 9.5.2009 ο κατηγορούμενος έφερε τον Μ.Υ.2 ως μάρτυρα του επίδικου επεισοδίου και ο Μ.Κ.2 έλαβε από αυτόν κατάθεση. Σύμφωνα με τα πιο πάνω γεγονότα, η ενέργεια του κατηγορούμενου να πάει από πίσω του Μ.Κ.1 αριστερά και να τον κτυπήσει με το χέρι του στο αριστερό αυτί, με αποτέλεσμα ο Μ.Κ.1 να ζαλιστεί και να πέσει στο έδαφος αποτελεί επίθεση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
12. Το αδίκημα της εξύβρισης προνοείται στο άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
13. Αποτελεί θέμα πραγματικό κατά πόσο η συγκεκριμένη επίδικη συμπεριφορά είναι υβριστική. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα και το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Brutus v. Cozens