Αναφορικά με τον Mihail Molnar, Αρ. Αίτησης: 15/11, 27.12.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:B226 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 15/11 Αναφορικά με τον περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων Μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμο του 2004 (Ν.133
(1)/04) και Αναφορικά με τον Mihail Molnar, από Ρουμανία Εκζητούμενο Ημερομηνία: 27.12.2011 Για Κεντρική Αρχή: κα Αναστασίου (για να ακούσει απόφαση κ. Π. Αβρααμίδης) Εκζητούμενος παρών, γι' αυτόν κ. Π. Παναγίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 22.9.2008 το Επαρχιακό Δικαστήριο του Βουκουρεστίου εξέδωσε εναντίον του εκζητούμενου ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, για σκοπούς σύλληψης και παράδοσής του στις αρχές της Ρουμανίας, προκειμένου να του ασκηθεί ποινική δίωξη, σε σχέση με το αδίκημα της απόπειρας ανθρωποκτονίας, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 174 του Ρουμανικού Ποινικού Κώδικα. Ο εκζητούμενος συνελήφθηκε αρχικά στις 21.11.2011, κατόπιν εκτέλεσης προσωρινού εντάλματος σύλληψης και ακολούθως, στις 24.11.2011, δυνάμει εκτέλεσης εντάλματος σύλληψης και στις δυο περιπτώσεις, εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Αρχικά δήλωσε ότι δεν συγκατατίθεται να παραδοθεί στο κράτος έκδοσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, οπότε η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, κατά την οποία κατάθεσε ενόρκως μόνο ο ίδιος. Στις 20.12.2011 που η υπόθεση ήταν ορισμένη για τελικές αγορεύσεις, πήρε διαφορετική τροπή, αφού, ο εκζητούμενος, δήλωσε ρητά, τόσο προσωπικά όσο και διά του δικηγόρου του, ότι συγκατατίθεται να παραδοθεί στις αρχές της Ρουμανίας, πλην όμως ζητώντας όπως σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ένοχος από το Δικαστήριο που θα το δικάσει στη Ρουμανία, εκτίσει την ποινή του στην Κύπρο. Για σκοπούς θεμελίωσης του σχετικού αιτήματος προβλήθηκαν ως λόγοι είτε από τον εκζητούμενο είτε από το δικηγόρο του οι εξής: Ο εκζητούμενος διαμένει μόνιμα στη Δημοκρατία, πρόσφατα το ίδιο και η εν διαστάσει σύζυγός του καθώς και τα παιδιά τους. Αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμά του να είναι κοντά στην οικογένειά του. Τέλος, για λόγους που έχει αναφέρει ο ίδιος με τη μαρτυρία του, στη Ρουμανία, θα τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Η κα Αναστασίου που εκπροσωπεί την κεντρική αρχή, σε σχέση με το παραπάνω αίτημα του εκζητούμενου, μεταξύ άλλων, ανάφερε και τα εξής, προκειμένου να εξηγήσει γιατί θεωρεί πως δεν πρέπει αυτό να ικανοποιηθεί: Ενόψει του υπερπληθυσμού στις κεντρικές φυλακές και των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο τόπος, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν συγκατατίθεται σε τέτοια αιτήματα, όπως το υπό αναφορά. Έπειτα, ο εκζητούμενος είναι σε διάσταση με τη σύζυγό του, οι σχέσεις τους είναι σε ρήξη και τα τελευταία 4 χρόνια που ο ίδιος βρίσκεται στην Κύπρο, ουσιαστικά, δεν έχει επαφή με την οικογένειά του. Ανταπαντώντας ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εκζητούμενου ανάφερε και τα εξής: Δεν αφορά το Δικαστήριο, ως αρμόδια δικαστική αρχή, η αντίρρηση της Δημοκρατίας στο αίτημα του εκζητούμενου, οπότε και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη. Έπειτα, τα οικονομικά προβλήματα της Κύπρου, δεν είναι σχετικά, όταν τίθεται θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τέλος, αναφορικά με όσα έχει αναφέρει ο εκζητούμενος ενόρκως με τη μαρτυρία του προέβαλε τη θέση, ότι αυτός δεν αντεξετάστηκε. Σύμφωνα με το Άρθρο 5 3. της Απόφασης-Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ημερομηνίας 13.6.2002, η οποία προνοεί για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (2002/584/ΔΕΥ): «όταν το πρόσωπο κατά του οποίου εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό της δίωξης είναι υπήκοος ή κάτοικος του κράτους μέλους εκτέλεσης, η παράδοση μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση ότι το εν λόγω πρόσωπο, μετά από ακρόασή του, θα διαμεταχθεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης ώστε να εκτίσει εκεί τη στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί εναντίον του στο κράτος μέλος έκδοσης του εντάλματος.» Τα ίδια ακριβώς, επί της ουσίας, διαλαμβάνονται και στο άρθρο 15
(3)του περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων Μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμου του 2004 (Ν.133(Ι)/2004)που θεσπίστηκε για σκοπούς υλοποίησης της υποχρέωσης που επιβάλλει στην Κυπριακή Δημοκρατία η παραπάνω Απόφαση-Πλαίσιο (βλ. Πηγασίου v. Γενικού Εισαγγελέα
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 519) το οποίο προνοεί ότι: «Αν το πρόσωπο, εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό της δίωξης, κατοικεί στην Κυπριακή Δημοκρατία, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης από την αρμόδια δικαστική αρχή μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση ότι ο εκζητούμενος, μετά από ακρόαση του, θα διαμεταχθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία, ώστε να εκτίσει σ' αυτό την στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί εναντίον του στο κράτος έκδοσης του εντάλματος.» Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 5 του ίδιου Νόμου: «Τις αρμόδιες αρχές έκδοσης και εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επικουρεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, ως κεντρική αρχή, ιδίως κατά τη διοικητική διαβίβαση και παραλαβή του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης καθώς και κατά τη σχετική επίσημη αλληλογραφία. Η κεντρική αρχή μπορεί επίσης να προβαίνει στην τήρηση στατιστικών στοιχείων. » Από την συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων και έχοντας κατά νου τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, συναφώς με το υπό κρίση αίτημα, παρατηρώ τα εξής: Το γεγονός ότι ο εκζητούμενος τα τελευταία 4 χρόνια κατοικεί στην Κύπρο, δεν οδηγεί άνευ άλλου σε ικανοποίηση του σχετικού αιτήματος που υπέβαλε. Προκύπτει από το άρθρο 5 3. της Απόφασης-Πλαίσιο (ανωτέρω) καθώς και από το άρθρο 15
(3)του Νόμου (ανωτέρω επίσης), ότι ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου - επομένως, δεν αποτελεί υποχρέωσή του - η διαταγή εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εναντίον προσώπου που κατοικεί στη Δημοκρατία, για σκοπούς δίωξής του, υπό την προϋπόθεση, ότι μετά την ακρόασή του (εννοείται σε περίπτωση καταδίκης και επιβολής ποινής στερητικής της ελευθερίας) θα διαμεταχθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία για να εκτίσει την ποινή του. Βλέπε τη φράση «.. μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση ...». Εφόσον λοιπόν τίθεται θέμα διακριτικής ευχέρειας, το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει το πραγματικό επίκλησής της και τούτο γιατί, η κρίση του Δικαστηρίου, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να ασκείται δικαστικά - επομένως, θα πρέπει να είναι τεκμηριωμένη και δεόντως αιτιολογημένη - και όχι αυθαίρετα. Υπό αυτή την έννοια, το γεγονός και μόνο ότι το πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό της δίωξής του κατοικεί στη Δημοκρατία, θεωρώ πως δεν με νομιμοποιεί να εξαρτήσω τη διαταγή μου για εκτέλεση του εντάλματος, υπό τη σχετική προϋπόθεση. Απ' εκεί και πέρα, δεν αποδίδω καθόλου αξία σε όσα έχουν αναφέρει ο εκζητούμενος καθώς και ο ευπαίδευτος δικηγόρος του, με αναφορά στην ένορκη μαρτυρία του πρώτου, προς θεμελίωση του σχετικού αιτήματος. Αφ' ης στιγμής ο εκζητούμενος, εν τέλει συγκατατέθηκε να παραδοθεί στις αρχές τις Ρουμανίας και συνακόλουθα, είναι στη βάση της ρητής συγκατάθεσής του που θα διατάξω την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η ένορκή του μαρτυρία υπέχει μηδενικής αξίας. Διαφορετική θα ήταν η περίπτωση, όπου θα διέτασσα την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, μετά από ακροαματική διαδικασία και έκδοση σχετικής απόφασης, με την οποία, θα προέβαινα στην εξαγωγή συμπερασμάτων, μεταξύ άλλων και για τις προσωπικές συνθήκες του εκζητούμενου στην Κύπρο καθώς και για τους ενδεχόμενους δεσμούς του, είτε με την εν διαστάσει σύζυγό του είτε με τα παιδιά του, κατόπιν αξιολόγησης μαρτυρίας. Το τελευταίο δεν έχει συμβεί ποτέ. Τέλος, δεν θα συμφωνήσω με τη θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου του εκζητούμενου, ότι δεν είναι σχετικό θέμα με το υπό κρίση αίτημα, η αντίρρηση των αρχών της Δημοκρατίας σ' αυτό, είτε ακόμη, ότι αυτό είναι θέμα που αφορά μόνο τις δικαστικές αρχές των δυο κρατών (Κύπρου και Ρουμανίας). Προκύπτει από το περιεχόμενο του άρθρου 5 του Νόμου (Ν.133(Ι)/2004, ανωτέρω) ότι το παρόν Δικαστήριο, ως αρμόδια δικαστική αρχή για την απόφαση εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης του εκζητούμενου, επί του προκειμένου (άρθρο 11
(1)του Νόμου) επικουρείται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, ως κεντρική αρχή, ιδίως - άρα, όχι εξαντλητικά - για ό,τι αναφέρεται στη σχετική διάταξη. «Επικουρώ» κατά τον Μπαμπινιώτη και το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας σημαίνει προσφέρω βοήθεια. Συνώνυμό του, συντρέχω. Η κα Αναστασίου που εκπροσωπεί την κεντρική αρχή, η οποία δεν είναι ασφαλώς διάδικο μέρος στην παρούσα διαδικασία, με τη στενή του όρου έννοια, μεταφέροντας στο Δικαστήριο την αντίρρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας στο αίτημα του εκζητούμενου, τμήμα της οποίας αποτελεί και το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης ανάφερε και τους λόγους, προκειμένου να μπορέσω να ασκήσω ορθά και αιτιολογημένα την διακριτική μου ευχέρεια και κατ' επέκταση τη δικαστική μου κρίση, για ό,τι αποτελεί το ζητούμενο. Συγκεκριμένα, - για να επαναλάβω - επικαλέστηκε τον υπερπληθυσμό στις κεντρικές φυλακές καθώς και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το τόπος, προφανώς, έχοντας κατά νου τις επιπτώσεις εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που επηρέασε και την Κύπρο. Για το πρώτο δεν υπήρξε αντίλογος εκ μέρους του εκζητούμενου, ενώ για το δεύτερο έχω και δικαστική γνώση. Θεωρώ την παρέμβαση της κας Αναστασίου θεμιτή, χρήσιμη και αναγκαία, αφού, στα πλαίσια του επικουρικού της προς εμένα ρόλου, ως αρμόδιας δικαστικής αρχής, η κεντρική αρχή, μέσω της κας Αναστασίου που την εκπροσωπεί έθεσε ενώπιόν μου το πραγματικό που θα μου επιτρέψει να αποφασίσω επί του αιτήματος του εκζητούμενου, τεκμηριωμένα και αιτιολογημένα. Επομένως, για να καταλήξω, ενώ δεν έχουν τεθεί καθόλου λόγοι εκ μέρους του εκζητούμενου που να συνηγορούν στην ικανοποίηση του αιτήματος που υπόβαλε, αντίθετα, οι δυο λόγοι τους οποίους επικαλέστηκε η κα Αναστασίου αποτελούν μέρος του σκεπτικού μου για την απόρριψή του. Κατά συνέπεια, το αίτημα απορρίπτεται. Οι συνέπειες της συγκατάθεσης παράδοσης του εκζητούμενου στις Ρουμανικές αρχές, του έχουν αναφερθεί στις 20.12.2011 (ημερομηνία συγκατάθεσης), οπότε, δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω. Ενόψει των ανωτέρω διατάσσω την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης εναντίον του εκζητούμενου Mihail Molnar. Ο εκζητούμενος τίθεται υπό κράτηση. Κατά τα λοιπά, να εφαρμοστούν οι σχετικές πρόνοιες του Νόμου. Η παρούσα απόφαση, να κοινοποιηθεί χωρίς καθυστέρηση στη Δικαστική αρχή έκδοσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο