Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. SUBBURAJ Rajkumar, Αρ. Υπόθεσης: 22752/11, 29 Δεκεμβρίου, 2011

(1)/2001 και του άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86 του 1972. Συγκεκριμένα ότι στις 8/6/2011 στη Λεμεσό υπέβαλε ψευδή δήλωση κατά την υποβολή αίτησης για απόκτηση άδειας οδηγού. Γ) Υποβολή ψευδούς ή παραποιημένου εγγράφου κατά την υποβολή αίτησης για απόκτηση άδειας οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 2 και 46(α) του περί Αδείας Οδήγησης Νόμου 94

(1)/2001 και του άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86 του

1. Συγκεκριμένα ότι στις 8/6/2011 στη Λεμεσό υπέβαλε παραποιημένο έγγραφο κατά την υποβολή της αίτησης για απόκτηση άδειας οδηγού δηλαδή το έντυπο που αναφέρεται στην κατηγορία 2 ως ανωτέρω. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή πολύ περιληπτικά είναι τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος στις 8/6/2011 μετέβηκε στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών Λεμεσού για σκοπούς εξασφάλισης Κυπριακής μαθητικής άδειας οδηγού και παρουσίασε μεταξύ άλλων εγγράφων βεβαίωση από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην οποία αναφέρεται ότι αυτός κατεχώρησε Διοικητική Προσφυγή στις 30/5/
2. Ο υπάλληλος του Τμήματος Οδικών Μεταφορών Λεμεσού μόλις παρέλαβε την βεβαίωση υποψιάστηκε ότι ήταν πλαστή καθ΄ ότι έφερε ορθογραφικά και τυπογραφικά λάθη, αναζήτησε τον κατηγορούμενο και διαπίστωσε ότι εγκατέλειψε τον χώρο. Από έρευνα που διεξήχθη στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων διαπιστώθηκε ότι δεν καταχωρήθηκε οποιαδήποτε Διοικητική Προσφυγή από τον κατηγορούμενο στις 30/5/2011, αλλά στις 13/12/2010 η οποία απορρίφθηκε στις 23/2/
3. Στις 30/10/2011 ο κατηγορούμενος συνελήφθη για άλλα αδικήματα και αφού του επεξηγήθηκαν και τα συγκεκριμένα αδικήματα απάντησε ότι δεν γνώριζε ότι ήταν πλαστό το έγγραφο. Περαιτέρω στην κατάθεση του ανέφερε ότι την βεβαίωση του την έδωσε ένα πρόσωπο ονόματι Ασσάμ αφού τον πλήρωσε €
4. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης που ετοιμάστηκε από το Γραφείο Ευημερίας και ζήτησε από το Δικαστήριο όπως τον κρίνει με κάθε δυνατή επιείκεια. Στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ημερομηνίας 21/12/2011 αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 ετών, κατάγεται από την Ινδία, οι γονείς του είναι μεγάλης ηλικίας και έχει και μία μικρότερη αδελφή. Είναι απόφοιτος πανεπιστημίου της χώρας του και ήρθε στην Κύπρο για να συνεχίσει τη φοίτηση του σε ιδιωτικό κολλέγιο. Διέκοψε τη φοίτηση του καθ΄ ότι αδυνατούσε να καλύπτει τα δίδακτρα του και επιθυμία του είναι μετά την ολοκλήρωση της Δικαστικής διαδικασίας να επιστρέψει στη χώρα του. Τα αδικήματα τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η αυστηρότητα τους προκύπτει πρότηστα από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές και το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575, 580). Σύμφωνα δε με την Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632, 637, το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο, είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή. Το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, τιμωρείται σύμφωνα με τα άρθρα 339 και 335 του Ποινικού Κώδικα με ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Η ίδια ποινή προβλέπεται και για τα αδικήματα των κατηγοριών 3 και 4 που αφορούν παράβαση του άρθρου 46(α) του περί Αδείας Οδήγησης Νόμου 94

(1)/2001. Στην υπόθεση Thuo David William v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 431, επικυρώθηκε ποινή εννιάμηνης φυλάκισης παρότι κρίθηκε επιεικής, σε αλλοδαπό που χρησιμοποίησε πλαστό διαβατήριο στο αεροδρόμιο Λάρνακας για να μεταβεί στην Αγγλία. Μελετώντας τη νομολογία που υπάρχει και αφορά τα υπό εκδίκαση ζητήματα και συγκεκριμένα αυτό της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου διαπιστώνεται από το Δικαστήριο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις επιβάλλεται ποινή φυλάκισης. Έχω μελετήσει ιδιαίτερα τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και διαβάζοντας απλά το κατηγορητήριο μπορεί κάποιος να τις θεωρήσει ως απλές κατηγορίες. Δεν παύει όμως να καθίσταται η κατηγορία της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου σοβαρή καθ΄ ότι με την προσκόμιση της πλαστής βεβαίωσης από τον κατηγορούμενο θα μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια οδήγησης, κάτι που θα ήταν αδύνατο αν δεν υπήρχε αυτή η βεβαίωση από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Φυσικά η πράξη του κατηγορουμένου να εγκαταλείψει το Τμήμα Οδικών Μεταφορών αμέσως μετά την παράδοση των εντύπων δηλώνει εκ μέρους του κάποια μεταμέλεια. Στις περιπτώσεις που η ποινή θα πρέπει να είναι αποτρεπτική οι προσωπικές περιστάσεις του κάθε κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή μόνο σημασία. Φυσικά το καθήκον του Δικαστηρίου και σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ατονεί έστω και στην περίπτωση που η ποινή πρέπει να είναι αποτρεπτική οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις τους κατηγορουμένου και να εξατομικεύσει την ποινή (βλ. Χρυσοστόμου v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 18). Ως μετριαστικούς παράγοντες λαμβάνω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, το νεαρό της ηλικίας του, την οικογενειακή του κατάσταση, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει και ιδιαίτερα την πράξη του να εγκαταλείψει τον χώρο άμεσα μετά την παράδοση της βεβαίωσης και των άλλων εγγράφων. Ενδιέτρυψα στο μυαλό μου τις αρχές που διέπουν το ζήτημα της ποινής έχοντας υπόψη μου τη νομολογία. Είναι μετά από σκέψη που κατέληξα ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει είναι αυτή της φυλάκισης και έχοντας κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται εκεί που οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αναφέρονται στις κατηγορίες θέτει το γεγονός του λευκού ποινικού μητρώου του κατηγορουμένου και τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος του έχει αναφέρει για μετριασμό της ποινής σε μοίρα να επηρεάσει το εύρος και όχι το είδος της ποινής. Κατέληξα πως αρμόζουσες ποινές για τον κατηγορούμενο είναι: - Ποινή φυλάκισης τριών μηνών στην κατηγορία

1. - Ποινή φυλάκισης τριών μηνών στην κατηγορία
2. - Ποινή φυλάκισης τριών μηνών στην κατηγορία
3. Οι ποινές να συντρέχουν και να ξεκινούν από τις 31/10/2011 ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση. Έχοντας υπόψη μου ότι το ύψος της ποινής που μόλις τώρα επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια θα εξετάσω την δυνατότητα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς την αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Το άρθρο 3.2 του Ν186

(1)/03 προβλέπει ότι: ″Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου″. Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου κρίνω ότι δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε αναστολή της ποινής. Όλα τα τεκμήρια πλην της βεβαίωσης αίτησης για Διεθνή Προστασία του κατηγορουμένου να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Η βεβαίωση αίτησης για Διεθνή Προστασία του να επιστραφεί στον ίδιο. €15 έξοδα να πληρωθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ........... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΠ Subject: General/Criminal/Final (Αναφορά: Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο