ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΙΛΙΑΣΤΙΔΗΣ, Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2011, 31 Ιανουαρίου, 2011

(2)(3 α,γ)

(6). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας κατά ή περί την 24.08.2009 ή / και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο για την κατηγορούσα αρχή, ανήγειρε οικοδομή στο τεμάχιο με αρ. 262, Φ/σχ.XLI/49:W:I,Τμήμα C, στην Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου Γ΄ στη Λάρνακα, εντός των δημοτικών ορίων το Δήμου Λάρνακας, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Δήμο Λάρνακας. Η οικοδομή που έχει ανεγερθεί είναι ένα εμπορευματοκιβώτιο εντός του πλαϊνού ελεύθερο χώρου των 10¨ του τεμαχίου. Η 2η κατηγορία αφορά το αδίκημα ότι επέτρεψε την ανέγερση της ίδιας οικοδομής στο ίδιο τεμάχιο χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Δήμο Λάρνακας κατά παράβαση των ίδιων νομοθετικών ρυθμίσεων όπως και στην 1η κατηγορία. Η 3η κατηγορία αφορά το αδίκημα ότι ανέχθηκε την ανέγερση της ίδιας οικοδομής στο ίδιο τεμάχιο όπως και στη 1η κατηγορία χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Δήμο Λάρνακας κατά παράβαση των ίδιων νομοθετικών ρυθμίσεων όπως και στη 1η κατηγορία. ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Για να αποδείξει τις κατηγορίες η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.) τον κ. Γιαννάκη Ιωάννου (Μ.Κ.1) της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Λάρνακας και ειδικότερα του Τμήματος Παράνομων Οικοδομών και τον κ. Ιάκωβο Ιακωβίδη (Μ.Κ.2) ο οποίος εργάζεται σε κτηματομεσιτικό γραφείο το οποίο κατ΄ εξουσιοδότηση του ιδιοκτήτη είχε συνάψει συμφωνία ενοικίασης ενός καταστήματος στο επίδικο τεμάχιο με τον κατηγορούμενο ως ενοικιαστή. Ο κ. Ιωάννου (Μ.Κ. 1) πέραν της πιο πάνω ιδιότητας του ανέφερε ότι τα καθήκοντα του μεταξύ άλλων είναι να γνωρίζει τις περιοχές που εμπίπτουν στα όρια του Δήμου Λάρνακας τα οποία και περιέγραψε και να ελέγχει αν οικοδομές που ανεγείρονται είτε αυτές είναι νέες είτε πρόκειται για προσθήκες έχουν άδεια και αν όχι να προβαίνει σε καταγγελίες στο αρμόδιο τμήμα του Δήμου όπως και να εξετάζει παράπονα που υποβάλλονται για τους πιο πάνω λόγους από δημότες ή άλλους επηρεαζόμενους ή/και ενδιαφερόμενους. Η επίδικη οικοδομή βρίσκεται σε τεμάχιο σε ένα διχάλι, όπως ανέφερε, όπου στα βόρεια του είναι η Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και στα νότια του η οδός Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Το τεμάχιο στο οποίο ευρίσκεται η παράνομη οικοδομή είναι το 262 Φ/Σχ. XLI/49:W:I είναι στο τέλος της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας και προς τούτο παρουσίασε τοπογραφικό σχέδιο όπου φαίνεται το επίδικο τεμάχιο το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο

1. Στο τεμάχιο αυτό έχει ανεγερθεί με βάσει άδεια οικοδομής μια οικοδομή όπως αυτή εμφανίζεται στο τοπογραφικό σχέδιο. Τον κατηγορούμενο ανέφερε ότι τον γνώρισε στις 31.07.2007 όταν είχε επιθεωρήσει την οικοδομή κατόπιν παραπόνου και έβγαλε προς τούτο φωτογραφίες της παράνομης αυτής οικοδομής. Το ότι δεν διέθετε αυτή η οικοδομή άδεια το είχε διαπιστώσει από έρευνα που διενήργησε στο μηχανογραφημένο αρχείο του Δήμου όπου είναι καταγραμμένες όλες οι αδειούχες οικοδομές που βρίσκονται εντός των ορίων του Δήμου. Είχε ελέγξει επίσης το φάκελο του τεμαχίου όπου βρίσκεται η συγκεκριμένη οικοδομή στο Τμήμα Οικοδομών του Δήμου. Κατά την επιτόπια επιθεώρηση του είχε διαπιστώσει ότι εντός των δέκα ποδιών δυτικά της υφιστάμενης και αδειούχας οικοδομής είχε τοποθετηθεί μεγάλο εμπορευματοκιβώτιο τύπου container. Κατά την επίσκεψη του είχε συναντήσει τον κατηγορούμενο και τη σύζυγο του και τους είπε για το παράπονο που είχε δεχθεί για το εμπορευματοκιβώτιο και ο κατηγορούμενος του είπε πως το είχε ανάγκη για τη δουλειά του. Για την οικοδομή στο εν λόγω οικόπεδο είχε εκδοθεί η υπ΄αριθμό 573/77 άδεια οικοδομής με ημερομηνία 30.12.
2. Έκτοτε η κατάσταση στο εν λόγω τεμάχιο παραμένει η ίδια πλην της τοποθέτησης του πιο πάνω εμπορευματοκιβωτίου. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 2 (α, β και γ) φωτογραφίες τις οποίες ο ίδιος έλαβε από τη σκηνή και τις οποίες εκτύπωσε ο ίδιος σε ηλεκτρονικό υπολογιστή της υπηρεσίας του. Η φωτογραφία (α) ανέφερε απεικονίζει τον αριθμό του υδρομετρητή του καταστήματος που του χρησίμευσε στο να βρει ποιός είναι ο ενοικιαστής - κάτοχος του υποστατικού στο οποίο είναι χρεωμένος ο υδρομετρητής. Στις φωτογραφίες (β) και (γ) απεικονίζεται η επί τόπου κατάσταση της παράνομης οικοδομής. Πέραν της πιο πάνω παραδοχής του κατηγορούμενου ότι το εμπορευματοκιβώτιο ήταν δικό του η ίδια η έρευνα του κατέδειξε ότι το ίδιο εμπορευματοκιβώτιο που βρισκόταν στο χώρο των 10 πόδων από το σύνορο του τεμαχίου από την υφιστάμενη οικοδομή το είχε τοποθετήσει ο ενοικιαστής του καταστήματος του οποίου φαινόταν και το όνομα του σε σχετική πινακίδα του καταστήματος όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 (β) και (γ). Για το εν λόγω εμπορευματοκιβώτιο δεν έχει εκδοθεί ούτε άδεια οικοδομής ούτε υποβλήθηκε αίτηση για νομιμοποίηση του και ευρίσκεται εκεί τουλάχιστον από τις 31.07.2007 που είχε διενεργήσει την επιθεώρηση του μέχρι και την ημέρα που κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρουσίασε τα αρχιτεκτονικά σχέδια της οικοδομής στο επίδικο τεμάχιο ως Τεκμήριο 3 και εξήγησε σε αναφορά προς αυτά για τις αδειούχες οικοδομές εντός του τεμαχίου και εξήγησε σε πιο σημείο του τεμαχίου έχει τοποθετηθεί το εμπορευματοκιβώτιο. Η αντεξέταση του μάρτυρα από τον κατηγορούμενο περιστράφηκε όχι επί της ουσίας της υπόθεσης αλλά σε διάφορα άλλα θέματα όπως κυρίως για την πολιτική του Δήμου Λάρνακας να πατάσσει τις παρανομίες και ειδικά να λαμβάνει μέτρα για παράνομες οικοδομές και να εφαρμόζει το νόμο για όλους τους δημότες του. Όταν ο κατηγορούμενος επιχείρησε να αναφερθεί σε συγκεκριμένα παραδείγματα που είχε υπόψη του και κατ΄ ισχυρισμό του είχαν ανεγερθεί σε αυτά παράνομες οικοδομές προβλήθηκε ένσταση αλλά και αυτόβουλα το δικαστήριο σε κάποιες περιπτώσεις επέμβηκε και δεν επέτρεψε να συνεχιστούν αυτού του τύπου οι ερωτήσεις έτσι ώστε να μη παρεκτραπεί η διαδικασία την οποία το Δικαστήριο έχει καθήκον να διαφυλάξει και να περιοριστεί στα επίδικα θέματα. Με όλη τη κατανόηση και υπομονή που θα μπορούσα να επιδείξω, ενόψει κυρίως του λόγου ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι νομικός και υπερασπιζόταν μόνος του, και παρόλη την προσπάθεια μου να εξηγήσω στον κατηγορούμενο ότι δεν πρόκειται για λαϊκό Δικαστήριο το οποίο θα επιληφθεί όλων των ισχυριζόμενων εκ μέρους του υποθέσεων παράνομων οικοδομών στον Δήμο Λάρνακας, αλλά σύμφωνα με τη δικονομία μας μόνο για την επίδικη οικοδομή μπορώ να αποφανθώ, εντούτοις μέχρι τέλους η γραμμή της υπεράσπισης του κινήθηκε στο ίδιο περίπου μοτίβο. Επί της ουσίας αντεξετάζοντας τον μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής προέβαινε σε παραδοχή της διάπραξης των αδικημάτων αλλά ήθελε να γίνει κατανοητή η θέση του ότι ο Δήμος θα έπρεπε να επιδείκνυε το ίδιο ζήλο και για άλλες παρανομίες τις οποίες ο ίδιος κατάγγελλε χωρίς να βλέπει ανταπόκριση από τις υπηρεσίες του. Ο μάρτυρας βέβαια απέρριψε τις θέσεις του κατηγορούμενου ότι οι υπηρεσίες του Δήμου ενεργούν μεροληπτικά αναφέροντας ότι στον τομέα των οικοδομών και ειδικά στο τμήμα όπου εργάζεται ο ίδιος οποτεδήποτε περιπέσει στην αντίληψη τους παρανομία λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα και μάλιστα σήμερα μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έχουν καταγραφεί οι παράνομες οικοδομές όπου υπάρχουν, οι αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου έχουν ήδη ετοιμάσει σχετική έκθεση και αναμένεται η τελική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το πως θα προχωρήσουν στη συνέχεια. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος υπέβαλε στον μάρτυρα ότι δεν είναι ο ίδιος προσωπικά που τοποθέτησε το εμπορευματοκιβώτιο στη θέση όπου ευρίσκεται αλλά η εταιρεία του της οποίας είναι και ιδιοκτησία. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι κάτι τέτοιο δεν του ανέφερε όταν τον συνάντησε επί τόπου κατά την επιθεώρηση που έκανε ούτε και ήξερε αν η συμφωνία ενοικίασης που είχε κάμει με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος όπου ασκεί το επάγγελμα του διαλάμβανε και την τοποθέτηση εμπορευματοκιβωτίου στο χώρο όπως του υποβλήθηκε. Ακόμα όμως και έτσι να ήταν τα πράγματα και πάλι δεν θα έπαυε από του να ήταν μια παράνομη κατασκευή. Ανέφερε ότι μπορούσε να αποκαλύψει ότι ήταν ο σημερινός ιδιοκτήτης του καταστήματος ο οποίος έκαμε το παράπονο το οποίο ενοικιάζει ο κατηγορούμενος. Αρνήθηκε στο τέλος της αντεξέτασης του σειρά υποβολών ότι ενήργησε επιλεκτικά καταγγέλλοντας τον αναφέροντας ότι το Τμήμα του Δήμου όπου εργάζεται ενήργησε κατόπιν παραπόνου το οποίο δεν μπορούσαν να αγνοήσουν και ποτέ δεν ενεργεί ούτε επιλεκτικά ούτε εκδικητικά. Ο κ. Ιάκωβος Ιακωβίδης (Μ.Κ.2) εργάζεται σε κτηματομεσιτικό γραφείο στη Λάρνακα και ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο τον οποίο αναγνώρισε στο εδώλιο καθώς ήταν ο ίδιος που μετά από εξουσιοδότηση διαχειριζόταν το κατάστημα το οποίο ενοικιάζει ο κατηγορούμενος από τον σημερινό του ιδιοκτήτη που είναι κάτοικος της Νοτίου Αφρικής. Ανέφερε και αυτός ότι ο κατηγορούμενος τοποθέτησε ένα εμπορευματοκιβώτιο στο χώρο των 10 ποδιών μεταξύ του κτιρίου και του συνόρου του τεμαχίου στο οποίο ενοικιάζει ένα κατάστημα. Εξήγησε ότι για το εν λόγω εμπορευματοκιβώτιο παραπονούνται ένοικοι της πολυκατοικίας αλλά και άλλοι περίοικοι καθώς είναι αντιαισθητικό, προκαλεί προβλήματα ασφάλειας και ενοχλεί η παρουσία του στο σημείο εκείνο. Αναγνώρισε στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 το κατάστημα του κατηγορούμενου και το εμπορευματοκιβώτιο. Ανέφερε ότι εργάζεται σε κτηματομεσιτικό γραφείο και είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση της πολυκατοικίας επί της οποίας βρίσκεται και το επίδικο κατάστημα του κατηγορούμενου. Εξήγησε ότι τα ενοικιαστήρια έγγραφα του καταστήματος που κατέχει στην εν λόγω πολυκατοικία τα υπέγραψε ο κατηγορούμενος και είναι ο ίδιος προσωπικά που φέρεται ως ενοικιαστής του. Κατέθεσε τα δύο ενοικιαστήρια έγγραφα που είχαν υπογραφεί με τον κατηγορούμενο το ένα φέρει ημερομηνία 11.12.1992 για πέντε χρόνια και το άλλο που υπογράφτηκε στις 14.02.1997 και ισχύει, όπως ανέφερε, μέχρι και σήμερα. Η αντεξέταση του μάρτυρα από τον κατηγορούμενο περιστράφηκε γύρω από το κατά πόσο γνωρίζει το επάγγελμα που ασκεί και αν το εν λόγω εμπορευματοκιβώτιο είναι αναγκαίο για την διεκπεραίωση της εργασίας του και αν ο καινούργιος ιδιοκτήτης του καταστήματος είχε αποδεχθεί την ύπαρξη στο χώρο του εμπορευματοκιβωτίου όταν είχε αγοράσει το κατάστημα. Επρόκειτο βέβαια για ερωτήσεις για άσχετα θέματα που ξέφευγαν από την ουσία των κατηγοριών με τις οποίες βαρύνεται. Ούτε και τα όσα στη συνέχεια υπέβαλε ότι με έργα του Δήμου είχε υποστεί η επιχείρηση του μεγάλη ζημιά και ότι ενώ αρχικά το εμπορευματοκιβώτιο βρισκόταν σε χωράφι απέναντι από το κατάστημα του αναγκάστηκε να το μετακομίσει στη συνέχεια στο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα μετά από έργα που έγιναν στο εν λόγω χωράφι. Ούτε για τις ζημιές επίσης τις οποίες υπολογίζει να υποστεί και τις οποίες καταλογίζει στον Δήμο σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος από το Δικαστήριο. Όλα αυτά βέβαια άσχετα με ό,τι βαρύνεται ο κατηγορούμενος και χωρίς να προσθέτουν ίχνος υπεράσπισης στις κατηγορίες παρά την προσπάθεια μου να ανιχνεύσω την λογική όλων αυτών των ζητημάτων που έθετε στους μάρτυρες σε σχέση επαναλαμβάνω με τις κατηγορίες. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και όταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα που του παρέχει ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος (Κεφ. 155) Άρθρο 74

(1)(β) επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Ξεκίνησε ευχαριστώντας το Δικαστήριο για την προσοχή που επέδειξε και επεκτάθηκε στο ζήτημα ότι η ύπαρξη του εμπορευματοκιβωτίου στο χώρο δεν του προσδίδει κάποιο οικονομικό όφελος και ότι έχει υποστεί μεγάλη ζημιά από τις υπηρεσίες του Δήμου για την οποία και επιφυλάσσεται να λάβει νομικά μέτρα. Δεν παρέλειψε επίσης να αναφέρει ότι ούτε και η παρούσα υπόθεση θα παραμείνει εδώ καθώς σκοπεύει να την εφεσιβάλει έτσι που να προωθήσει τις απόψεις του και πέραν του πρωτόδικου δικαστηρίου διεκδικώντας αποζημιώσεις από τον Δήμο. Επανέλαβε τη θέση του ότι πρόκειται για εσκεμμένη κατηγορία εναντίον του. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στην αγόρευση του ο κ. Χ¨ Χριστοφής εισηγήθηκε ότι με τη μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος και κάλεσε το Δικαστήριο με παραπομπή σε σχετική νομολογία να τον βρει ένοχο στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Όταν και πάλι δόθηκε ο λόγος στον κατηγορούμενο παρέπεμψε στη ανώμοτη δήλωση του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Στις ποινικές υποθέσεις όπως είναι η παρούσα, το βάρος της απόδειξης το έχει η Κατηγορούσα Αρχή και το επίπεδο της απόδειξης είναι το πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40 με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462 καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας

(1989)2 C.L.R. 363 και Παφίτης και άλλος v. Δημοκρατίας

(1990)2 C.L.R.102,119 τα οποία θα πρέπει να αποδείξει με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 C.L.R. 401 στη σελ. 404. Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του Κατηγορούμενου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R.110 και Καίτη Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97. Θα καταγράψω στη συνέχεια τις νομοθετικές διατάξεις επί των οποίων βασίζονται τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος για να είναι στη συνέχεια πιο κατανοητή η κατάληξη μου στα ευρήματα και συμπεράσματα σε σχέση με την ενοχή ή όχι του κατηγορούμενου. Στην ερμηνευτική διάταξη του Άρθρου 2 του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 οι ακόλουθες λέξεις, όροι ή φράσεις είναι σχετικές με τα αδικήματα: ¨Αρμόδια Αρχή¨ σημαίνει την αρμόδια αρχή που καθιδρύεται ή που διορίζεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η οποία ασκεί εξουσίες σε σχέση με οποιοδήποτε σχετικό ζήτημα δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού εντός της περιοχής αναφορικά με την οποία εγκαθιδρύεται ή διορίζεται. ¨Δήμος¨ σημαίνει οργανισμό με νομική προσωπικότητα που καθιδρύεται δυνάμει των διατάξεων του περί Δήμων Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου ο οποίος τροποποιεί ή αντικαθιστά αυτόν¨. ¨Οικοδομή¨ σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράχτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει η οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο¨. Το άρθρο 3

(1)(β) διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Κανένα πρόσωπο δεν δύναται να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή¨. Το άρθρο 3

(2)(α) διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Η αρμόδια αρχή εντός οποιασδήποτε περιοχής Δήμου, είναι το δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου αυτού.¨ Το άρθρο 20

(1)(α) διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει οποιαδήποτε από τις διατάξεις του άρθρου 3,4(1 Α), 9 Α ή 10 διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 20

(2)διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), θεωρείται ότι συμμετείχε στη διάπραξη και είναι ένοχος αυτού και δύναται να διωχθεί και να δικαστεί ότι πράγματι διάπραξε αυτό και δύναται να τιμωρηθεί ανάλογα, ο καθένας από τους ακόλουθους, δηλαδή - (ι) κάθε πρόσωπο το οποίο πράγματι διενεργεί την πράξη ή παράλειψη η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα˙ (ιι) κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί ή παραλείπει να πράξει κάτι με σκοπό να κάνει δυνατή τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει συνδρομή για τη διάπραξη του αδικήματος από άλλο˙ (ιιι) κάθε πρόσωπο το οποίο προάγει, παρέχει συνδρομή σε άλλο ή παρακινεί αυτό στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος˙ (iv) κάθε πρόσωπο το οποίο ζητεί από άλλο ή διεγείρει ή προσπαθεί να πείσει άλλο πρόσωπο να διαπράξει το ποινικό αδίκημα˙ (v) κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί οποιαδήποτε πράξη προκατασκευαστική στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος. Το άρθρο 20

(3)(α) και (γ) διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨επιπρόσθετα με οποιανδήποτε άλλη ποινή που καθορίζεται από το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου καταδικάζεται πρόσωπο για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1)δύναται να διατάξει - (α) όπως η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με την περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχθηκε κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί άδεια σε σχέση με αυτή από την αρμόδια αρχή: (γ) το πρόσωπο που καταδικάστηκε να καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας και οποιαδήποτε δικαιώματα που σχετίζονται με την κατηγορία, τα οποία το πρόσωπο αυτό όφειλε να είχε καταβάλει και τα οποία παρέλειψε ή αρνήθηκε ή αμέλησε να καταβάλει. Στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου,

(1992)2 ΑΑΔ 344 στη σελ. 347 αναφέρονται τα ακόλουθα: ¨.. οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων. Μπορεί να είναι οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό αναφέρεται στον Νόμο, το οποίο περκλείει ή οριοθετεί ή που σκοπό έχει να περικλείει ή να οριοθετεί οποιοδήποτε χώρο ή γη¨ Ούτε υπάρχουν κριτήρια για να καθοριστεί μια κατασκευή ως οικοδομή. Αντίθετα σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Α.ΤΗ.Κ. v. Δήμου Αγλαντζιάς,

(2006)2 ΑΑΔ 291 στις σελ. 295 και 296 λέχθηκαν τα ακόλουθα: ¨Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται ¨οικοδομή¨ ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11).Λαμβάνονται υπ΄όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλ. South Wales Aluminium Co. Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E.R.587). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν για την Κατηγορούσα Αρχή ενώπιον του Δικαστηρίου και εξέτασα τη μαρτυρία τους με πολύ μεγάλη προσοχή. Είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν ή να γνωρίζουν τα διαδραματισθέντα ή τα γεγονότα γενικά που περιβάλλουν την υπόθεση, τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Β ΑΑΔ σελ. 1199, Αθανασίου και άλλων v. Κουνούνη,

(1997)1 (Β) ΑΑΔ σελ. 614 στην οποία έγινε αναφορά στην Benmax v. Austin Motor Co Ltd

(1955)1 All E.R. 326 όπου επικροτήθηκε η απόφαση του δικαστή Thankerton στην Watt or Thomas v. Thomas

(1947)1 All E.R. 582 (H.L.) ως αυθεντία όπου εκτίθενται με σαφήνεια τις αρχές. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου την ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.1 κ. Ιωάννου κρίνω ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια για όλες τις περιβάλλουσες την υπόθεση συνθήκες και περιστατικά. Ο ίδιος ήταν ο αρμόδιος υπάλληλος της αρμόδιας αρχής δηλαδή του Δήμου Λάρνακας ο οποίος είχε επιθεωρήσει το χώρο όπου τοποθετήθηκε εκ μέρους του κατηγορούμενου όπως διαπίστωσε το μεγάλο εμπορευματοκιβώτιο το οποίο διακρίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 (β και γ) τις οποίες ο ίδιος έλαβε και εκτύπωσε μετά από παράπονο που υποβλήθηκε στο Δήμο. Βρήκε εκεί κατά την ημέρα της επιθεώρησης του στις 31.07.2007 το εμπορευματοκιβώτιο τοποθετημένο στα 10 πόδια μεταξύ του κτιρίου της πολυκατοικίας και του συνόρου του τεμαχίου. Εκεί βρισκόταν και μέχρι την ημέρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η πολυκατοικία αυτή βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας σύμφωνα με τη περιγραφή που έκαμε και όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 1 το τοπογραφικό σχέδιο της περιοχής. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος κατά την ημέρα της επιθεώρησης του παραδέχθηκε ότι αυτός το είχε τοποθετήσει. Η έρευνα του κατέδειξε ότι ο κατηγορούμενος προσωπικά ήταν ενοικιαστής καταστήματος στην ίδια πολυκατοικία. Για το εμπορευματοκιβώτιο δεν εξεδόθη οποιαδήποτε άδεια εκ μέρους του Δήμου Λάρνακας ούτε και υποβλήθηκε οποιαδήποτε αίτηση για τη νομιμοποίηση του. Κρίνω τη μαρτυρία του αξιόπιστη από όλες τις πλευρές και ότι σε αυτή μπορώ να βασιστώ και να εξαγάγω τα αναγκαία συμπεράσματα μου σε σχέση με την ύπαρξη των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων. Η μαρτυρία του σε κανένα σημείο της δεν αμφισβητήθηκε στην ουσία της και κατέδειξε ότι το εμπορευματοκιβώτιο για το οποίο έκαμε αναφορά συνιστά οικοδομή στην έννοια του νόμου εφόσον η τοποθέτηση του στο χώρο που περιγράφτηκε ήταν μόνιμη για το μεγάλο χρονικό διάστημα των τριών τουλάχιστον χρόνων από τότε που διαπιστώθηκε η ύπαρξη του εκεί από τον κ. Ιωάννου. Το ίδιο ειλικρινή κρίνω τον Μ.Κ.2 κ. Ιακωβίδη ο οποίος αναφέρθηκε και αυτός στο εμπορευματοκιβώτιο που βρίσκεται στα 10 πόδια μεταξύ του κτιρίου και του συνόρου του τεμαχίου στο οποίο ο κατηγορούμενος προσωπικά με βάσει τα δύο ενοικιαστήρια έγγραφα που κατέθεσε ως τεκμήρια είναι ο ενοικιαστής και αυτός ήταν που το είχε τοποθετήσει στο χώρο για να εξυπηρετήσει τις επαγγελματικές του ανάγκες. Κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ και στη μαρτυρία αυτού του μάρτυρα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Ούτε και αυτού του μάρτυρα η μαρτυρία αμφισβητήθηκε σε οποιοδήποτε σημείο της. Δεν κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου εφόσον το περιεχόμενο της δεν προσθέτει ή αφαιρεί οτιδήποτε σε σχέση με την υπόθεση εφόσον τα όσα ανέφερε δεν αγγίζουν καν την ουσία της υπόθεσης. Τονίζω σ΄αυτό το σημείο ότι το Δικαστήριο επέδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία και κατανόηση στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε μόνος του χωρίς την συμβουλή ή εκπροσώπηση από Δικηγόρο, όμως παρά την συμπάθεια που μπορεί να έχει από το Δικαστήριο αντιλήφθηκα ότι αυτός έχει μια εντελώς λανθασμένη και εξωπραγματική εντύπωση περί του δικαίου. Δεν το λέγω υπό μορφή μομφής εναντίον του και του δικαιώματος που είχε εξάλλου να χειριστεί κατ΄αυτόν τον τρόπο την υπόθεση του, αλλά για το γεγονός ότι σπαταλήθηκε άδικα δικαστικός χρόνος. Σε αυτό το σημείο θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τα ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Αφοί Λαμπριανίδης κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερίου,

(1989)2 ΑΑΔ σελ. 390 που άπτεται του ζητήματος της καθυστέρησης της λήψης δικαστικών μέτρων εφόσον η παρανομία διαπιστώθηκε από τον Ιούλιο του 1997 και το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009: ¨Αποτελεί θεμελιώδη κανόνα του κράτους δικαίου ότι κανένας, όσο ψηλά κι αν βρίσκεται, δεν μπορεί να εξουσιοδοτήσει εκτροπή από τη νομιμότητα, Πρέπει να γίνει κατανοητό, τόσο από τους εφεσείοντες όπως και από κάθε πολίτη, στον προγραμματισμό των πράξεων του ότι ο νόμος δεν είναι μόνο η υπέρτατη αρχή αλλά και η μόνη πηγή για την απόκτηση δικαιωμάτων. Η προσδοκία για την ανοχή της παρανομίας δεν αποτελεί λόγο για τη δικαίωση της.¨ Ούτε και το άλλο επιχείρημα του κατηγορούμενου για επιλεκτική αντίκριση της δικής του περίπτωσης από τον Δήμο έχει έρεισμα καθώς γνωστή είναι η αρχή ότι ισότητα στην παρανομία δεν χωρεί. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Έχοντας λοιπόν κατά νούν την προσκομισθείσα μαρτυρία εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής η οποία επί της ουσίας της παρέμεινε αναντίλεκτη και την νομική πτυχή της υπόθεσης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο κατηγορούμενος κατά ή περί την 24.08.2009 που είναι ο χρόνος που προσδιορίζεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων ή και προγενέστερα και τουλάχιστον από τις 31.07.2007 που έγινε η επιθεώρηση του χώρου εκ μέρους του κ. Ιωάννου (Μ.Κ.1) αρμοδίου υπαλλήλου του Δήμου Λάρνακας ήταν νόμιμος κάτοχος και εν προκειμένω ενοικιαστής ενός καταστήματος όπως ήταν και η μαρτυρία του κ. Ιακωβίδη (Μ.Κ.2) επί πολυκατοικίας στο διχάλι που περικλείεται από τις οδούς Λεωφ. Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Η εν λόγω πολυκατοικία σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε ο Μ.Κ.1 είναι αυτά που αναφέρονται αναλυτικά στις λεπτομέρειες των αδικημάτων δηλαδή στο τεμάχιο με αριθμό 262, Φ/Σχ. XLI/49:W:I. Το εν λόγω τεμάχιο σύμφωνα με τον Μ.Κ.1 ευρίσκεται εντός και περικλείεται από τα όρια του Δήμου Λάρνακας. O κατηγορούμενος σε άγνωστο χρόνο στη κατηγορούσα αρχή τοποθέτησε ένα εμπορευματοκιβώτιο στο χώρο των 10 ποδιών μεταξύ της πολυκατοικίας και του συνόρου του εν λόγω τεμαχίου το οποίο το χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της εργασίας του και το διατηρεί στην ίδια θέση τουλάχιστον από τις 31.07.2007 μέχρι και την ημερομηνία διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας. Το εν λόγω εμπορευματοκιβώτιο καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το χώρο των 10 ποδιών και αυτό είναι μεγάλων διαστάσεων όπως διακρίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 (β και γ) το οποίο δεν υπάρχει αμφιβολία ότι συνιστά οικοδομή στην έννοια του νόμου. Ο Δήμος Λάρνακας ως η αρμόδια αρχή για την δίωξη παρανομούντων σε σχέση με αδικήματα παράνομων οικοδομών κινήθηκε δικαστικά εναντίον του κατηγορούμενου καταχωρώντας αυτό το κατηγορητήριο για την αποκατάσταση της νομιμότητας στο εν λόγω τεμάχιο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της σε σχέση με όλες τις κατηγορίες στον βαθμό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ............. Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο