Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Θύρσος Κούμουρου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 9872/10, 31  Ιανουαρίου 2011

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ένορκη κατάθεση. Ο ΜΚ1 κατάθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του τη γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 1) απάντησε σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και στη συνέχεια αντεξετάστηκε από την Υπεράσπιση. Ανέφερε ότι, την 22/12/09 και ώρα 17:20, ήταν εκτός υπηρεσίας και έχοντας μαζί τον πεντάχρονο γιο του βρισκόταν στη οδό Μιχαήλ Γιωργαλλά. Στεκόταν έξω από συγγενικό σπίτι όταν είδε ένα ανήλικο να οδηγά μια τετράτροχη μοτοσικλέτα κατά μήκος της πιο πάνω οδού. Αμέσως τον σταμάτησε και αφού του ανέφερε ότι είναι αστυνομικός του ζήτησε να φέρει τον πατέρα του. Τότε ο ανήλικος έφυγε από το μέρος πεζός. Ο ΜΚ1 ρωτώντας τους παρευρισκόμενους πληροφορήθηκε πως ο ανήλικος ήταν ο γιός του κατηγορούμενου. Περί ώρα 17:30 έφτασε στο μέρος μια μοτοσικλέτα χωρίς πινακίδες εγγραφής, του ίδιου τύπου με αυτή που προηγουμένως οδηγούσε ο ανήλικος, , με οδηγό αυτή την φορά τον κατηγορούμενο και συνεπιβάτη τον ανήλικο χωρίς και οι δύο να φέρουν στη κεφαλή τους προστατευτικό κράνος. Ο κατηγορούμενος, αφού σταμάτησε, κατέβηκε από την μοτισικλέτα και έδωσε οδηγίες στον ανήλικο να οδηγήσει τη μοτοσικλέτα και να φύγει από το μέρος κάτι που ο τελευταίος έπραξε. Τότε ο ΜΚ1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που διέπραξε και του ανέφερε ότι θα καταγγελθεί. Ο μάρτυρας αναγνώρισε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου τον κατηγορούμενο ως το πιο πάνω αναφερόμενο πρόσωπο. Διαπίστωσε όπως ανέφερε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της αστυνομίας ότι η μαθητική άδεια οδηγού του κατηγορούμενου ήταν ληγμένη. Επίσης ο κατηγορούμενος παρέλειψε να του παρουσιάσει οποιοδήποτε πιστοποιητικό ασφάλειας. Κατάθεσε ως τεκμήριο 2 σχετικό έντυπο που τύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της αστυνομίας στο οποίο αναφέρεται ότι η μαθητική άδεια οδηγού του κατηγορούμενου ήταν ληγμένη από το έτος 1992 κάτι που άλλωστε ο κατηγορούμενος δήλωσε ως παραδεκτό και κατά τη μαρτυρία του. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1, ανέφερε ότι το παιδί που οδηγούσε τη μοτοσικλέτα ήταν ύψους γύρω στα 1.20 επαναλαμβάνοντας πως οι παρευρισκόμενοι του ανέφεραν ότι επρόκειτο για το γιο του κατηγορούμενου. Δεν ακολούθησε τον ανήλικο όταν αυτός πήγε πεζός να φέρει τον πατέρα του, επειδή είχε μαζί τον πεντάχρονο γιό του. Σε σχέση με τις μοτοσικλέτες, ο ΜΚ1, ανέφερε πως φαίνονταν, πως, αυτές δεν ήταν αγωνιστικές, επειδή είχαν φώτα πορείας. Όταν επέστρεψε στην υπηρεσία του ενημέρωσε τους υπευθύνους της τροχαίας για το συμβάν και έδωσε γραπτή κατάθεση στον αστυνομικό σταθμό Αραδίππου. Ο ΜΚ2 κατάθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του τη γραπτή κατάθεση του (τεκμήριο 3) και αφού απάντησε σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής στη συνέχεια αντεξετάστηκε από την Υπεράσπιση. Ανέφερε, ότι, ανέλαβε την εξέταση της υπόθεσης από συνάδελφο του περίπου δύο μήνες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Μετά από πολλές προσπάθειες κατάφερε να εντοπίσει τον κατηγορούμενο στο σπίτι του στα Κλαυδιά όπου και μετέβηκε για να διερευνήσει την υπόθεση και να λάβει από αυτόν κατάθεση. Εντόπισε, στη βεράντα του σπιτιού του κατηγορούμενου, έξι τετράτροχες μοτοσικλέτες του ίδιου τύπου και παρομοίου χρώματος, οι οποίες δεν είχαν πινακίδες εγγραφής και από τις οποίες με τη βοήθεια του κατηγορούμενου εντόπισε και κατέγραψε τους αριθμούς πλαισίου. Έλαβε γραπτή κατάθεση από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 4) και στη συνέχεια τον κατηγόρησε γραπτώς. Κατά την επίσκεψη του στο σπίτι του κατηγορούμενου ήταν παρών ο ανήλικος Κωνσταντίνος, ο οποίος ο κατηγορούμενος του ανέφερε πως ήταν ο γιος του. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2, μεταξύ άλλων ανέφερε πως οι έξι μοτοσικλέτες στη βεράντα του σπιτιού του κατηγορούμενου φαίνονταν ακινητοποιημένες. Ζήτησε από τον κατηγορούμενο τα κλειδιά για να ελέγξει κατά πόσο αυτές λειτουργούσαν αλλά ο κατηγορούμενος του ανέφερε πως δεν τα είχε στην κατοχή του. Ο κατηγορούμενος, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του τεκμήριο 4 σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του και στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Στο τεκμήριο 4, αναφέρει, ότι αρχές Δεκεμβρίου του 2009 ένας φίλος του ονόματι Νίκος, μετέφερε στο σπίτι του με πλατφόρμα τις έξι τετράτροχες μοτοσικλέτες που ήταν ίδιες μεταξύ τους και του ζήτησε να τις ελέγξει, να τις επιδιορθώσει και να τις ετοιμάσει για εγγραφή. Δηλώνει άγνοια για τη διάπραξη των αδικημάτων και ισχυρίζεται πως ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και ο γιος του που είναι ηλικίας 9 χρονών οδήγησαν μοτοσικλέτα. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του συνηγόρου του ισχυρίσθηκε ότι το επάγγελμα του είναι μηχανικός και πως κατά την επίδικη ημερομηνία απουσίαζε από τα Κλαυδιά διότι βρισκόταν στη Λεμεσό μέχρι τις δέκα το βράδυ. Ισχυρίσθηκε επίσης, πως, οι αναφερόμενες μοτοσικλέτες είχαν μηχανικά προβλήματα και έλειπαν από αυτές διάφορα εξαρτήματα τα οποία και ανέμενε για να τις επιδιορθώσει, δεν είχε όμως τα κλειδιά για να τις θέσει σε λειτουργία. Αρνήθηκε ότι είχε οποιανδήποτε τηλεφωνική επαφή με τον ΜΚ2. Σε σχέση με τον ανήλικο γιο του ισχυρίσθηκε ότι δεν έχει επικοινωνία μαζί του επειδή αυτός διαμένει στη Λάρνακα με την εν διαστάσει σύζυγο του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο ΜΚ1, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Κατέθεσε με άμεσο, σταθερό και πειστικό τρόπο. Η όλη στάση και συμπεριφορά του από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν πειστική ενώ το ύφος και ο τρόπος που απαντούσε όχι μόνο στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν στο στάδιο της κύριας εξέτασης αλλά κυρίως στο στάδιο της αντεξέτασης έπειθαν για την ειλικρίνεια του. Για τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Ο ΜΚ2 ήταν αντικειμενικός μάρτυρας και η αξιοπιστία του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε. Η ανάμειξη του στην υπόθεση αφορούσε την επίσκεψη του στο σπίτι του κατηγορούμενου και στη λήψη από αυτό γραπτής κατάθεσης. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Aντίθετα ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η γενικότερη στάση και συμπεριφορά του από το εδώλιο του μάρτυρα δεν έπειθαν για την ειλικρίνεια του. Το ύφος και ο τρόπος που κατέθετε, μου έδωσαν την εντύπωση ανθρώπου που εσκεμμένα δεν έλεγε την αλήθεια. Τα πλείστα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο, έρχονται σε αντίφαση με τη γραπτή κατάθεση του και επιπλέον απέφυγε να απαντήσει σε πολλές από τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Ενδεικτικά αναφέρω τα ακόλουθα. Ενώ αρχικά αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι μίλησε σε οποιανδήποτε περίπτωση τηλεφωνικά με τον ΜΚ2, στη συνέχεια ανέφερε ότι επικοινώνησαν τηλεφωνικά πριν αυτός τον επισκεφθεί στο σπίτι του για να του πάρει κατάθεση. Ισχυρίσθηκε, πως, δεν είχε στη κατοχή του τα κλειδιά των μοτοσικλετών, ούτως ώστε, να τις εκκινήσει και να ελέγξει ποιές επιδιορθώσεις χρειάζονταν, κάτι, που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του, όπου αναφέρει ότι, ο ιδιοκτήτης του ζήτησε να ελέγξει τις μοτοσικλέτες, να τις επιδιορθώσει και να τις ετοιμάσει για εγγραφή. Ο ισχυρισμός που πρόβαλε κατά τη προφορική του μαρτυρία, ότι δηλαδή, δεν δοκίμασε να εκκινήσει τις μοτοσικλέτες επειδή δεν ήταν δικές του καθώς και ότι οι αναφερόμενες μοτοσικλέτες δεν εγγράφονται επίσης έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τη γραπτή κατάθεση του, όπου αναφέρει, ότι ανέλαβε να επιδιορθώσει τις μοτοσικλέτες και να τις ετοιμάσει για εγγραφή. Ενώ στη γραπτή κατάθεση του, αναφέρει ότι, οι μοτοσικλέτες μεταφέρθηκαν στο σπίτι του από το φίλο του τον Νίκο αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αυτές μεταφέρθηκαν από τρίτο πρόσωπο διότι ο Νίκος απουσίαζε στο εξωτερικό. Οι διάφοροι συγκεχυμένοι και ασαφείς ισχυρισμοί που πρόβαλε ο κατηγορούμενος, για πρώτη φορά κατά την προφορική του μαρτυρία, δεν συνάδουν ούτε και με τη λογική, αφού προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο, ότι, ενώ ήταν μηχανικός και είχε οδηγίες να επιδιορθώσει τις αναφερόμενες μοτοσικλέτες, εν τούτοις δεν είχε στη κατοχή του τα κλειδιά και δεν ήταν σε θέση να τις εκκινήσει. Άλλα επίσης σημαντικά, που ο κατηγορούμενος δεν αναφέρει στη γραπτή κατάθεση του, αλλά πρόβαλε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι, ότι, στις 22/12/09 βρισκόταν στη Λεμεσό καθώς και ότι οι αναφερόμενες μοτοσικλέτες είχαν μόνο σκελετό. Ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε επίσης ότι έλεγε την αλήθεια όταν ισχυρίστηκε πως ο ανήλικος γιος του δεν τον επισκέπτεται στο σπίτι του και πως συμπτωματικά βρισκόταν εκεί τη μέρα της επίσκεψης του ΜΚ2 επειδή έτυχε να συνοδεύσει τη μητέρα του, η οποία, κάθε κάθε πέντε με έξι εβδομάδες μεταβαίνει εκεί για να επιθεωρήσει το σπίτι του. Όλα τα πιο πάνω δεν μου επιτρέπουν να αποδεχτώ τη μαρτυρία του κατηγορούμενου την οποία απορρίπτω. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω στα ανάλογα ευρήματα, σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν τη παρούσα υπόθεση, ότι δηλαδή, ο κατηγορούμενος στις 22/12/09 στην οδό Μιχαήλ Γιωργαλλά στα Κλαυδιά οδήγησε ο ίδιος και επέτρεψε σε τρίτο πρόσωπο συγκεκριμένα στον ανήλικο γιό του να οδηγήσει τετράτροχη μοτοσικλέτα αγνώστων στοιχείων η οποία δεν έφερε πινακίδες εγγραφής όπως επίσης ότι ενώ οδηγούσε την αναφερόμενη μοτοσικλέτα δεν έφερε στερεά προσδεδεμένο στην κεφαλή του προστατευτικό κράνος. 1η + 2η Κατηγορία Το άρθρο 3

(1)(α) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου Νόμου 96

(1)/2000 προνοεί τα ακόλουθα:

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να: (α) χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. Δυνάμει του άρθρου 2 του ιδίου Νόμου μηχανοκίνητο όχημα σημαίνει οποιοδήποτε αυτοκινούμενο όχημα που προορίζεται να κινείται στο έδαφος με μηχανική δύναμη ή ηλεκτρική ενέργεια που δεν κινείται σε σιδηρογραμμές και περιλαμβάνει ρυμουλκούμενο όχημα (trailer) συνδεδεμένο ή μη με το κυρίως αυτοκινούμενο όχημα, δεν περιλαμβάνει όμως αναπηρικά καροτσάκια και χορτοκοπτικές μηχανές. Το άρθρο 49

(1)του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94

(1)/2001 προνοεί ότι: Πρόσωπο το οποίο: (α) οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή έχει τον έλεγχο τέτοιου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, χωρίς τούτο να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, είναι ένοχο αδικήματος. Σε σχέση με τη 1η και 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει νομολογηθεί πως από τη στιγμή που η κατηγορούσας Αρχή έχει αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε το μηχανοκίνητο όχημα στο δρόμο, ο κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η χρήση του οχήματος καλυπτόταν από ασφάλεια (βλ.Leathly v. Drummond, Leathly v. Irving

(1972)RTR 293) και ότι είχε άδεια οδήγησης της συγκεκριμένης κατηγορίας οχήματος (βλ.White v. Trainor

(1959)Ni 147 και John v. Ηumphreys

(1955)1 ALL ER 793). Ενώ, σύμφωνα με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος οδήγησε την αναφερόμενη μοτοσικλέτα, δεν έχει τεθεί ίχνος μαρτυρίας ενώπιον μου πως αυτός ήταν κάτοχος πιστοποιητικού ασφάλειας και άδειας οδήγησης για το συγκεκριμένο όχημα. Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές και τα ευρήματα του Δικαστηρίου κρίνω συνεπώς ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2 στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. 3η Κατηγορία Ο Κ59 εδάφιο

(2)των περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 προνοεί τα ακόλουθα: «Ο οδηγός μοτοσικλέτας ή μοτοποδηλάτου ή ηλεκτροκίνητου ποδηλάτου ή οχήματος κατηγορίας L6e ή L7e καθώς και το πρόσωπο που μεταφέρεται πάνω σε αυτό ως επιβάτης όταν ταξιδεύουν σε οποιαδήποτε οδό ή όταν χρησιμοποιούν το εν λόγω όχημα πρέπει να φέρουν στερεά προσδεδεμένο στην κεφαλή τους προστατευτικό κράνος του τύπου που εγκρίνεται εκάστοτε από τον ΄Εφορο σύμφωνα με γνωστοποίηση του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας χρησιμοποιώντας τον εκ κατασκευής εξοπλισμό πρόσδεσης του εν λόγω κράνους Νοείται ότι για τους σκοπούς του παρόντος Κανονισμού όχημα κατηγορίας L6e ή L7e έχει την έννοια που καθορίζεται στην παράγραφο 1 του Κανονισμού 13 των περί Έγκρισης Τύπου Οχημάτων (κατηγορίας L1e μέχρι L7e) των Κατασκευαστικών Στοιχείων Συστημάτων και Χωριστών Τεχνικών Μονάδων τους Κανονισμών.» Είναι προφανές από τις πιο πάνω νομικές πρόνοιες, ότι, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος σύμφωνα με την 3η κατηγορία είναι: (α) το όχημα που οδηγεί ο κατηγορούμενος να είναι κατηγορίας L6e ή L7e (β) να οδηγεί σε οποιαδήποτε οδό ή να χρησιμοποιεί το εν λόγω όχημα και (γ) να μην φέρει στερεά προσδεδεμένο στη κεφαλή του προστατευτικό κράνος. Ο περί Έγκρισης Τύπου Οχημάτων του 2005 και συγκεκριμένα ο κανονισμός 13 προνοεί για τις κατηγορίες οχημάτων L6e και L7e τα ακόλουθα: «L6e: τετράκυκλα που έχουν τέσσερις τροχούς και (α) μάζα κενού οχήματος μικρότερη ή ίση των 350KG, μη συμπεριλαμβανομένης της μάζας των συσσωρευτών των ηλεκτρικών οχημάτων, (β) μέγιστη εκ σχεδιασμού ταχύτητα μέχρι 45km/h και (γ) κινητήρα- (ι) κυβισμού 50cm3 ή μικρότερου αν είναι εσωτερικής καύσης με επιβαλλόμενη ανάφλεξη (ιι) μέγιστης καθαρής ισχύος 4kw αν είναι εσωτερικής καύσης άλλης από επιβαλλόμενη ανάφλεξη ή (ιιι) μέγιστης καθαρής ισχύος 4 kw αν πρόκειται για ηλεκτρικό κινητήρα. L7e: τετράκυκλα εκτός εκείνων που περιλαμβάνονται στην κατηγορία L6e που έχουν τέσσερις τροχούς και (α) μάζα κενού οχήματος μικρότερη ή ίση των 400KG ή στην περίπτωση οχημάτων για μεταφορά εμπορευμάτων, των 500KG μη συμπεριλαμβανομένης της μάζας των συσσωρευτών των ηλεκτρικών οχημάτων, (β) κινητήρα μέγιστης καθαρής ισχύος 15 KW.» Eκείνο που προκύπτει από την προσκομισθείσα μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι πως, πέρα του ότι η μοτοσικλέτα που οδήγησε ο κατηγορούμενος ήταν τετράτροχη, καμία άλλη μαρτυρία δεν τέθηκε, ούτως ώστε, το Δικαστήριο να μπορεί να ελέγξει κατά πόσο αυτή εμπίπτει στις κατηγορίες L6e ή L7e. Η απουσία τέτοιας μαρτυρίας καθιστά τη κατηγορία έκθετη σε απόρριψη αφού η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάσεται και αθωώνεται στη 3η κατηγορία. Έχει πάγια νομολογηθεί πως η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε συστατικού της στοιχείου βαρύνει εξ' ολοκλήρου τους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). 4η Κατηγορία Ο Κανονισμός 16

(1)του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 1984 προνοεί τα ακόλουθα: «Τα διακριτικά σημεία της ταυτότητας μηχακίνητου οχήματος θέλουν τοποθετηθή επ' αυτού, συμφώνως προς τους παρόντας Κανονισμούς, κατά τρόπο ώστε να είναι κατά πάντα χρόνο ευχερής η διακρίβωσις των. Με βάση δε το εδάφιο 3 ο όρος «διακριτικά σημεία ταυτότητας» κέκτηται την έννοια την οποία απέδωκε εις τον όρον τούτον ο Κανονισμός 6. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο η τετράτροχη μοτοσικλέτα που οδήγησε ο κατηγορούμενος δεν έφερε πινακίδες εγγραφής. Με βάση τις πιο πάνω νομικές πρόνοιες και τα ευρήματα του Δικαστηρίου κρίνεται συνεπώς ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της σε σχέση με την 4η κατηγορία στην οποία ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. 5η + 6η κατηγορία Το άρθρο 49

(1)(γ) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94

(1)/2001 προνοεί τα ακόλουθα: Πρόσωπο το οποίο επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή να έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο χωρίς το πρόσωπο που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου είναι ένοχο αδικήματος. Το άρθρο 3

(1)(β) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι τρίτου Νόμος 96

(1)/2000 προνοεί ότι: «Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. » Σύμφωνα με τις νομικές αρχές, ως αυτές αναλύονται πιο πάνω στην απόφαση μου, σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2, καθώς και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, κρίνω ότι, η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της σε σχέση με τις κατηγορίες 5 και 6 στις οποίες ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο