Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Αντρέας Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 62/09, 4 Φεβρουαρίου, 2011

(5)μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο Αστ.1337, κ. Παπαδόπουλος, (Μ.Κ.1), ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεσή του και αυτή έγινε Τεκμήριο

1. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι στις 28/05/2008 κλήθηκε στο χειρουργικό θάλαμο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας και έλαβε φωτογραφίες του Παύλου Παύλου, σε σχέση με επίθεση προκαλούσα βαριά σωματική βλάβη. Εμφάνισε το φιλμ και τα αρνητικά τα κράτησε στην κατοχή του. Κατέθεσε το βιβλιάριο με τις φωτογραφίες ως Τεκμήριο
2. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο Αστ.2919, κ. Ταντής, (Μ.Κ.2), ο οποίος με τη σειρά του υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και έγινε Τεκμήριο
3. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι στις 28/05/2008 είχε παραλάβει ως τεκμήρια από το Λοχία 2847, Γ. Γιασεμή, τέσσερις δειγματοληψίες από κηλίδες αίματος και ότι στις 29/05/2008 συνέλαβε τον Ανδρέα Ιωάννου και τον πληροφόρησε για τα δικαιώματά του. Στη συνέχεια έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση μετά που του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Την ίδια μέρα έλαβε επίσης ανακριτική κατάθεση από τον Αντώνη Ποουρκού, μετά που τον πληροφόρησε για τα δικαιώματά του. Στη συνέχεια όμως, σε μεταγενέστερο στάδιο, ο ίδιος κατέγραψε και τη θεληματική κατάθεση του Ανδρέα Ιωάννου, την οποία κατάθεση υπέγραψε στην παρουσία του ο Κατηγορούμενος
4. Στις 30/05/2008 κατηγορήθηκαν γραπτώς, τόσο ο Ανδρέας Ιωάννου καθώς και ο Αντώνης Ποουρκού για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης και καταγράφηκε η απάντηση που έδωσαν. Στις 31/05/2008 έλαβε με τη συγκατάθεση του Παύλου Παύλου δύο παρειακά επιχρίσματα, τα οποία μετέφερε στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 08/06/2008 κατηγόρησε επίσης και τον Παύλο Παύλου, μετά που του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και κατέγραψε την απάντησή του. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, κατέθεσε επίσης φάκελο σφραγισμένο με δείγμα από μεγάλη κηλίδα αίματος ως Τεκμήριο 3 καθώς και τέσσερα

(4)swap δειγματοληψίας κηλίδων αίματος ως Τεκμήρια 4, 5, 6 και

1. Τα παρειακά επιχρίσματα τα κατέθεσε ως Τεκμήριο 8, τις ακτινογραφίες ως Τεκμήριο 9 ενώ τις καταθέσεις που έλαβε από τον κ. Ιωάννου, τον κ. Ποορκού και τις γραπτές κατηγορίες που τους απάγγειλε, ως Τεκμήρια 10, 11, 12, 13 και 14 αντίστοιχα. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος γνώριζε από πού είχαν ληφθεί τα δείγματα αίματος και ποιος τα είχε λάβει. Ο Λοχ. Γιασεμή τα είχε παραλάβει από τον Αστ. Αποστόλου που είχε επισκεφτεί τη σκηνή. Παραδέχθηκε ότι όταν λάμβανε την κατάθεση του κ. Ιωάννου, Κατηγορούμενου 1, είχε υπόψη του, τόσο το περιεχόμενο της κατάθεσης του Παραπονούμενου, καθώς και της αδελφής του. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι είχαν κληθεί για κατάθεση όλα τα άτομα που ήταν παρόντα στο επεισόδιο, όπως αυτά αναφέρθηκαν στις καταθέσεις και μεταξύ αυτών υπήρχε και ένας πρώην αστυνομικός, πλην όμως αρνήθηκαν να δώσουν κατάθεση. Αυτό καταγράφηκε στο ημερολόγιο ενεργείας του φακέλου. Αντίγραφο μέρους του ημερολογίου ενεργείας κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. Ο ίδιος είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν επιτεθεί στον Παραπονούμενο, με βάση τη μαρτυρία που υπήρχε. Ο Κατηγορούμενος 1 κατά τη σύλληψή του, μια μέρα μετά το επεισόδιο, είχε μια εκδορά στο μάτι και γι' αυτό ο ίδιος τον μετέφερε στο Νοσοκομείο Λάρνακας για εξέταση και εκδόθηκε και σχετικό πιστοποιητικό. Μετά την εξέτασή του, ανέφερε ο Κατηγορούμενος 1 ότι είχε χτυπηθεί από τον Παραπονούμενο και γι' αυτό δημιουργήθηκε ποινικός φάκελος εναντίον του Παραπονούμενου. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε γίνει έλεγχος αλκοτέστ στον Παραπονούμενο, ήταν η θέση του ότι έλεγχος αλκοτέστ γίνεται μόνο στα τροχαία αδικήματα. Η συνήγορος του Κατηγορούμενου 2 δεν αντεξέτασε τον μάρτυρα. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο Λοχ.2247, κ. Γιασεμή, (ΜΚ3), ο οποίος τότε υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Κατέθεσε την κατάθεσή του ως Τεκμήριο
3. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι στις 27/05/2008, ενώ ήταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, είχε λάβει σχετικό μήνυμα, περί η ώρα 23.55, ότι στο καφενείο "Happy Days" στις Κόκκινες υπήρχε μεγάλη φασαρία. Επισκέφθηκε το μέρος και διαπίστωσε ότι εκεί υπήρχαν πολλά άτομα, ενώ στο προαύλιο του καφενείου υπήρχαν κηλίδες αίματος. Απέκλισε τη σκηνή και στη συνέχεια συνέλεξε πληροφορίες. Από τις πληροφορίες αυτές, διαφάνηκε ότι είχε προηγηθεί φασαρία και κατά τη διάρκεια της φασαρίας αυτής είχε τραυματιστεί, από ξυλοδαρμό, ο Παύλος Παύλου ο οποίος και μεταφέρθηκε από την αδελφή του Αντωνία Παύλου στο Νοσοκομείο Λάρνακας. Κανένας όμως από τους παρευρισκόμενους δεν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε για το συμβάν. Παραλήφθηκαν από τον Αστ.3725, Αποστόλου, τέσσερις δειγματοληψίες αίματος, οι οποίες παραδόθηκαν τελικά στον Αστ.2919, Τταντή, ανακριτή της υπόθεσης. Εντός του Δικαστηρίου του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 4, 5, 6 και 7, τα οποία αναγνώρισε ως τις δειγματοληψίες που αναφέρει στην κατάθεσή του. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1, εξήγησε ότι τα συγκεκριμένα τεκμήρια δεν είχαν την υπογραφή του γιατί του τα είχε δώσει ο Αστ.3787, Κ. Αποστόλου. Ήταν η δική του θέση, ότι ούτε ο Παραπονούμενος αλλά ούτε και οι Κατηγορούμενοι ήταν στη σκηνή όταν ο ίδιος την επισκέφτηκε. Είχε ρωτήσει τον καφετζή για τα ονόματα των ατόμων που βρίσκονταν εκεί, όμως μετά που τον πληροφόρησαν ότι δεν ήθελαν να δώσουν κατάθεση, δεν κατέγραψε τα ονόματά τους. Ούτε όμως και του ανέφερε από αυτούς οποιοσδήποτε τα ονόματα των Κατηγορούμενων 1 και
4. Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο του Κατηγορούμενου 2, επανάλαβε ότι κανένας στη σκηνή δεν του είχε αναφέρει τα ονόματα των Κατηγορούμενων 1 και
5. Η επόμενη μαρτυρία ήταν αυτή του Παραπονούμενου, (Μ.Κ.4), ο οποίος κατέθεσε την κατάθεσή του ως Τεκμήριο 17 και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Σε αυτή καταγράφει τα ακόλουθα γεγονότα: Στις 27/05/2008 και γύρω στις 21:30, ο ίδιος είχε επισκεφθεί το σφαιριστήριο "Happy Days" στο συνοικισμό Κόκκινες για να παίξει μπιλιάρδο και για να πιει κανένα ποτό. Το σφαιριστήριο επισκέφθηκαν επίσης ο Αντώνης Πόουρος και ο Ανδρέας Ιωάννου άλλως «Κολιανδρής», τους οποίους ο ίδιος γνώριζε αρκετά καλά, λόγω του ότι ήταν φίλοι του. Ο ίδιος τους κάλεσε κοντά του για να τους χαιρετήσει. Συνέχισε το παιχνίδι του μπιλιάρδου που είχε ξεκινήσει, ήπιε τρία σφηνάκια και έξι μπύρες «Guiness» και γύρω στις 23:45 είδε έξω από το σφαιριστήριο την αδελφή του Αντωνία να τον καλεί. Προχώρησε προς την έξοδο για να φύγει και ακριβώς έξω από την είσοδο του μαγαζιού ένιωσε ένα πολύ δυνατό κτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Συνέπεια του κτυπήματος ήταν η πτώση του στο έδαφος, μπρούμυτα και για προστασία είχε τοποθετήσει τα χέρια του μπροστά από το κεφάλι του. Γύρισε πίσω για να διαπιστώσει τι είχε γίνει και είδε να στέκονται ακριβώς πίσω του ο Ανδρέας και ο Αντώνης. Ο Ανδρέας προχώρησε απειλητικά προς το μέρος του, τον άρπαξε από τα μαλλιά, τον τράβηξε προς το μέρος του και ξεκίνησε να τον κτυπά με το δεξί του γόνατο στο μπροστινό μέρος του προσώπου του, γύρω στις δέκα φορές. Στη συνέχεια, ο ίδιος ένιωσε ένα τράβηγμα των μαλλιών και ένα αρκετά δυνατό κτύπημα πάνω στη μύτη του, ζαλίστηκε και λιποθύμησε. Δεν θυμόταν οτιδήποτε άλλο, όμως ένιωθε συνεχή κτυπήματα στη δεξιά του πλευρά. Η αδελφή του η Αντωνία τον μετέφερε στο Νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ότι υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και ότι η μύτη του χρειαζόταν επέμβαση. Κατέγραψε επίσης ότι όταν ο Αντρέας τον χτυπούσε με γονατιές στο πρόσωπο, σε κάποια στιγμή τον έπιασε από τα μαλλιά, τον σήκωσε πάνω, λίγο πιο χαμηλά από το ύψος του και του έδωσε μια «κουτουλιά» με το κεφάλι του στη μύτη. Ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι γνωρίζει και τους δύο Κατηγορούμενους, λόγω του ότι είναι φίλοι από παλιά, από πολύ μικρή ηλικία. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο 1 ως τον Αντρέα που αναφέρεται στην κατάθεσή του και τον Κατηγορούμενο 2 ως τον Αντώνη στον οποίο αναφέρεται στην κατάθεσή του. Κατέληξε ότι είναι από παλιά φίλοι και δεν έχει παράπονο γιατί έχει συμφιλιωθεί με τους Κατηγορούμενους 1 και
6. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε καταλάβει την ερώτηση «αν υιοθετεί την κατάθεσή του». Ήταν η θέση του ότι δεν είχε καταλάβει τι σημαίνει η λέξη «αποδέχομαι» και κατέληξε ότι δεν ήθελε να δώσει άλλη μαρτυρία από αυτά που είχε ήδη αναφέρει. Δεν αντεξετάστηκε από την συνήγορο του Κατηγορούμενου
7. Επανεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι δεν ήθελε να πει τίποτα. Τελευταία έδωσε μαρτυρία η αδελφή του Παραπονούμενου, κα Αντωνία Παύλου (Μ.Κ.5). Αρχικά ανέφερε ότι δεν αποδέχεται αυτά που είπε στην κατάθεσή της, το περιεχόμενο της οποίας, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της ήταν αληθή. Στη συνέχεια υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της και έγινε Τεκμήριο 18 και ανέφερε ότι δεν ήθελε να προσθέσει οτιδήποτε. Στην κατάθεσή της καταγράφει ότι στις 27/05/2008, γύρω στις 21:30 το βράδυ, είχε τηλεφωνήσει στον αδελφό της Παύλο ο οποίος της είχε αναφέρει ότι θα πήγαινε στο σφαιριστήριο στις Κόκκινες να πιει καμιά μπύρα. Η ώρα 23:00 το βράδυ του ξανατηλεφώνησε, αλλά αυτός δεν απαντούσε. Η ίδια πήγε στο σφαιριστήριο γύρω στις 23:40 και τον είδε να παίζει μπιλιάρδο με κάποιο φίλο του. Του μίλησε και διαπίστωσε ότι ήταν πολύ πιωμένος. Τον πήρε από τον ώμο για να σταθεί στα πόδια του και βγήκαν μαζί από το σφαιριστήριο. Περπάτησαν περίπου 5 με 10 μέτρα, όταν ξαφνικά ήρθε από πίσω τους ο Αντρίκκος «ο Κολιαντρής» και του έδωσε γροθιά στο σβέρκο, με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Όταν σηκώθηκε από το έδαφος, «ο Κολιαντρής» τον άρπαξε από τα μαλλιά και άρχισε με το δεξί του γόνατο να τον κτυπά στο πρόσωπο. Τον κτύπησε περίπου 10 φορές. Η ίδια τον έσπρωξε, ρωτώντας τον τι είχε συμβεί, χωρίς να της δώσει απάντηση. Στο μεταξύ ο αδελφός της βρισκόταν λιπόθυμος στο έδαφος, ενώ το πρόσωπο του αιμορραγούσε. Τότε πλησίασε ο Αντώνης «ο Ποουρκού» και άρχισε να κλωτσά τον αδελφό της με τα πόδια του στα πλευρά και στο κεφάλι του. Αντεξεταζόμενη, τόσο από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 καθώς και την συνήγορο του Κατηγορούμενου 2, ισχυρίστηκε ότι, ότι είχε να πει το είπε στην κατάθεσή της και δεν είχε οτιδήποτε να προσθέσει. Κατατέθηκαν από κοινού, με την αποδοχή όλων των πλευρών, η κατάθεση του ιατρού Δρ. Νικολάου, το ιατρικό πιστοποιητικό που εκδόθηκε για την κατάσταση του Παραπονούμενου, το αποτέλεσμα της ακτινολογικής εξέτασης που αφορούσε τον Παύλο Παύλου, το αποτέλεσμα της αξονικής τομογραφίας, το αποτέλεσμα δεύτερης ακτινολογικής εξέτασης που είχε γίνει στον Παραπονούμενο, η κατάθεση της ακτινολόγου, η κατάθεση του ακτινογράφου και η κατάθεση του γραφέα ως Τεκμήρια 19-
8. Εγκρίθηκαν ως παραδεχτά γεγονότα από το Δικαστήριο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, οι δύο Κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία και επέλεξαν να μείνουν σιωπηλοί. Δεν κάλεσαν μάρτυρες. Όλοι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις, σε μια προσπάθειά τους να βοηθήσουν το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο τις έχει κατά νου και θα κάνει αναφορά σε αυτές όπου το κρίνει αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η προσκομισθείσα μαρτυρία αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Δεν είναι ορθή η μικροσκοπική εξέτασή της. Πρέπει να προσεγγίζεται σφαιρικά και κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα. Παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας αυτής, είναι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο. Στο νοηματικό περιεχόμενο του όρου «εντύπωση» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι αντιδράσεις του μάρτυρα, ο τρόπος που απαντά, η ευχέρεια που είχε να αντιληφθεί τα γεγονότα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει. Είναι το σύνολο δηλαδή των γνωρισμάτων που συνθέτουν, αφενός τον μάρτυρα που έχει σεβασμό στην αλήθεια και αφετέρου που είχε τις εξ αντικειμένου δυνατότητες να συλλάβει με τις αισθήσεις του όσα αναβιώνει με τη μαρτυρία του (βλ. Χ'Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 174 στη σελ.180 και Phipson on Evidence, 16η έκδοση, σελ 333). Ο Αστ.1337, κ. Παπαδόπουλος (Μ.Κ.1), απλά φωτογράφισε τον Παραπονούμενο στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και οι φωτογραφίες που έλαβε δεν αμφισβητήθηκαν. Ο ίδιος δεν αντεξετάστηκε, οπόταν η μαρτυρία του γίνεται αποδεχτή. Τα ίδια ισχύουν και για τη μαρτυρία του Λοχ.2247, κ. Γιασεμή (Μ.Κ.3), ο οποίος ανέφερε τι έπραξε σε σχέση με την υπόθεση. Δεν μου έδωσε λόγο να μην τον πιστέψω. Ο Αστ.2919, κ. Ταντής (Μ.Κ.2), αναφέρθηκε στις ενέργειές του αναφορικά με την υπόθεση και ουσιαστικά η μαρτυρία του παρέμεινε ακλόνητη, λόγω του ότι στη μαρτυρία του είχε αναφερθεί στο τι είχε πράξει αναφορικά με την υπόθεση. Ήταν ειλικρινής η μαρτυρία του, αφού όταν είδε τον Κατηγορούμενο 1 χτυπημένο, αποφάσισε να ανοίξει αστυνομικό φάκελο και για τον Παραπονούμενο και να του προσάψει κατηγορίες και έδειξε ότι δεν είχε οποιαδήποτε προκατάληψη. Δεν μου έδωσε οποιοδήποτε λόγο για να απορρίψω τη μαρτυρία του. Έρχομαι τώρα στη μαρτυρία του Παραπονούμενου (Μ.Κ.4), και της αδελφής του (Μ.Κ.5), οι οποίοι ουσιαστικά υιοθέτησαν το περιεχόμενο της κατάθεσής τους, αλλά αρνήθηκαν να προσθέσουν οτιδήποτε ή να απαντήσουν οποιεσδήποτε ερωτήσεις στην αντεξέταση, αναφέροντας ότι όλα όσα επιθυμούσαν να πουν είναι καταγραμμένα στην κατάθεσή τους και λόγω του ότι έχουν συμφιλιωθεί δεν επιθυμούν να αναφέρουν οτιδήποτε άλλο. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί το γεγονός ότι η Μ.Κ.5 αρχικά ανέφερε ότι δεν αποδέχεται την κατάθεσή της, για να την υιοθετήσει στη συνέχεια και να την καταθέσει ως τεκμήριο. Όπως επεξηγείται στην πολύ πρόσφατη απόφαση Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 59: «Η νομική θέση που προβάλλει μέσα από τις αυθεντίες και τα συγγράμματα είναι ότι η προηγούμενη κατάθεση μάρτυρα που λόγω της ένορκης συμπεριφοράς του κηρύσσεται εχθρικός ενόψει ουσιαστικής αναίρεσης του περιεχομένου της, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως στοιχείο ή μαρτυρία ενοχής. Η κατάθεση όμως μπορεί να αποτελέσει ενδεικτικό υλικό αναξιοπιστίας.» Παρενθετικά, σημειώνω ότι, όπως αναφέρεται στην πιο πάνω απόφαση, η θέση αυτή έχει τώρα ανατραπεί στην Αγγλία, ως αποτέλεσμα του s. 119

(1)του The Criminal Justice Act 2003, με βάση το οποίο η προηγούμενη αντιφατική κατάθεση είναι αποδεκτή ως μαρτυρία οποιουδήποτε γεγονότος περιέχεται εκεί, ανεξάρτητα από τη βαρύτητα που θα της αποδοθεί σε συνάρτηση με την προφορική μαρτυρία. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές, παρατηρώ ότι οι καταθέσεις του Παραπονούμενου και της αδελφής του, Μ.Κ.5, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την προφορική τους μαρτυρία, δηλαδή την άρνησή τους να αναφερθούν στα γεγονότα κατά την αντεξέτασή τους. Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μια από δύο εκδοχές που έδωσε μάρτυρας, παρά τις διαφορές που η μαρτυρία του στο Δικαστήριο δυνατό να έχει με προηγούμενη κατάθεσή του στην αστυνομία, κάτω βέβαια, από ορισμένες προϋποθέσεις. Στην υπό εξέταση υπόθεση το Δικαστήριο έχει ενώπιόν του δύο εκδοχές. Αυτή που ο Παραπονούμενος και η αδελφή του έδωσαν κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας τους ενώπιον του Δικαστηρίου και αυτή που φαίνεται στην κατάθεσή τους στην αστυνομία. Θεωρώ ότι ο Παραπονούμενος δεν ήταν σε κατάσταση να αντιληφθεί τι γινόταν το συγκεκριμένο βράδυ, αφού σύμφωνα τόσο με τη δική του κατάθεση, αλλά και της αδελφής του, βρισκόταν σε κατάσταση μέθης. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της Κατηγορούσας Αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Ενόψει της αντιφατικής μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιόν του αξιόπιστη μαρτυρία για να μπορεί να εξετάσει κατά πόσο υπήρξε επίθεση εναντίον του Παραπονούμενου. Η ποιότητα της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής ήταν τέτοια, που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σα αυτήν την καταδίκη των Κατηγορούμενων, όσον αφορά την Κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Οπόταν, με βάση την πιο πάνω κατάληξη, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .......................................... Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο