Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος ν. Aναστάσιος Ιωάννου, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 11585/10, 31 Μαρτίου 2011

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία. Η ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 6/3/10 ενώ εκινείτο με υπηρεσιακό όχημα στη Λεωφόρο Λεμεσού διαπίστωσε ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚUG800 που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο πέρασε από τα φώτα τροχαίας ενώ το φως ήταν αναμμένο κόκκινο. Σε σχετικές ερωτήσεις η μάρτυρας απάντησε ότι κατά τον επίδικο χρόνο είχε πολύ καλή οπτική επαφή με το όχημα του κατηγορούμενου και ήταν σίγουρη ότι αυτό πέρασε ενώ ήταν αναμμένο το κόκκινο φως. Τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά, καθώς η ίδια, πέρασε από αυτά με πράσινο φως και αφού προηγήθηκε το πορτοκαλλί. Ακολούθησε το όχημα του κατηγορούμενου το οποίο και ανέκοψε σε κάποιο σημείο του δρόμου. Αφού πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που διέπραξε ετοίμασε εξώδικο το οποίο όμως δεν μπόρεσε να εκτυπώσει λόγω προβλήματος στη μπαταρία της συσκευής. Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για τη μη εκτύπωση του εξώδικου και του ανάφερε, ότι, μπορούσε να περάσει από τον αστυνομικό σταθμό, που υπηρετεί η ίδια, για να το παραλάβει καθώς επίσης και ότι, μπορούσε εντός της προθεσμίας των 15 ημερών να πληρώσει το ποσό του εξώδικου σε οποιοδήποτε αστυνομικό σταθμό δηλώνοντας μόνο τον αριθμό τη ταυτότητας του. Ο ΜΚ2 ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν μαζί με τη ΜΚ1 ανέφερε ότι ανέκοψαν το όχημα του κατηγορούμενου επειδή τον είδαν να περνά από τα φώτα τροχαίας με κόκκινο φως. Αναφέρθηκε επίσης στο τι συνέβηκε με το εξώδικο και τι ακριβώς αναφέρθηκε στο κατηγορούμενο σε σχέση με αυτό. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Οι δύο μάρτυρες κατηγορίας μου έκαναν καλή εντύπωση σαν μάρτυρες της αλήθειας και η αξιοπιστία τους δεν κλονίσθηκε από την αντεξέταση στην οποία έχουν υποβληθεί. Παρέμειναν και οι δύο σταθεροί και θετικοί κατά τη μαρτυρία τους και τα όσα ανέφεραν σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης συνάδουν μεταξύ τους. Από τη μαρτυρία του ΜΚ2 δεν γίνεται αποδεκτός μόνο ο ισχυρισμός του, ότι, η ΜΚ1 είχε στη συνέχεια επικοινωνήσει και τηλεφωνικώς με το κατηγορούμενο σε σχέση με την έκδοση του εξώδικου κάτι που δεν ανέφερε η ίδια κατά τη μαρτυρία της. Η πιο πάνω αντίφαση δεν κρίνεται όμως ικανή να επηρεάσει την αξιοπιστία του ΜΚ2 και αυτό ενόψει της γενικότερης καλής εντύπωσης που σχημάτισα για το μάρτυρα αυτό. Ως εκ τούτου πλην του πιο πάνω αναφερόμενου ισχυρισμού η μαρτυρία των δύο μαρτύρων κατηγορίας γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. O κατηγορούμενος, καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια και την γνησιότητα της εκδοχής του. Αυτό αντανακλάτο στη γενική εικόνα που άφησε από το εδώλιο του μάρτυρα αλλά και στις θέσεις που προέβαλε κατά την ένορκη κατάθεση του και στις αντιφάσεις που προκύπτουν από τη μαρτυρία του η οποία σε πολλά σημεία ήταν δυσνόητη. Ενδεικτικά αναφέρω τους ισχυρισμούς του, ότι αν περνούσε με κόκκινο φως τότε θα έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και δεν θα μπορούσε να τον σταματήσει η αστυνομία, καθώς και ότι, «δεν υπήρχε λόγος να σταματήσει ή να περάσει με κόκκινο φως». Ενώ κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε πως ενώ περνούσε από τα φώτα τροχαίας το αυτοκίνητο της αστυνομίας βρισκόταν πίσω του κατά την αντεξέταση ισχυρίσθηκε πως την στιγμή εκείνη δεν είχε αντιληφθεί το αυτοκίνητο της αστυνομίας. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ισχυρίσθηκε πως «δεν θυμάται να πέρασε από τα φώτα τροχαίας με κόκκινο φως». Ισχυρίσθηκε πως δεν θυμάται τι έγινε σε σχέση με το εξώδικο λέγοντας πως αν του έλεγε η αστυνομικός ότι μπορεί να πληρώσει εξώδικο πρόστιμο θα το πλήρωνε, κάτι, που βέβαια δεν συνάδει με την άρνηση ενοχής του στη κατηγορία που αντιμετωπίζει. Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με την γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα για το κατηγορούμενο δεν μου επιτρέπουν να αποδεχθώ τη μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης αποτελεί εύρημα μου ότι στις 6/3/10 στη Λεωφόρο Λεμεσού της επαρχίας Λάρνακας ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚUG800 και παρέλειψε να σταματήσει σε φωτεινούς σηματοδότες ενώ το κόκκινο φως ήταν αναμμένο. Η ΜΚ1 μαζί με τον ΜΚ2, ακολούθησε και ανέκοψε τον κατηγορούμενο. Αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε, εξέδωσε εξώδικο το οποίο δεν εκτυπώθηκε από τη συσκευή. Ένεκα τούτου η ΜΚ1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι μπορούσε να πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο σε οποιονδήποτε αστυνομικό σταθμό. Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να πληρώσει το εξώδικο. NOMIKH ΒΑΣΗ Ο Κανονισμός 66 Β

(1)(α)(Ι) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984προνοεί μεταξύ άλλων ότι: Εξαιρουμένων των προνοιών της υποπαραγράφου (ΙΙ) «η ένδειξη του κόκκινου φανού σημαίνει απαγόρευση για κάθε όχημα που βρίσκεται στο δρόμο να προχωρήσει πέραν της γραμμής στάσης, της άσπρης δηλαδή γραμμής που είναι χαραγμένη εγκάρσια, ή πέραν του σημείου από το οποίο ο οδηγός μπορεί να βλέπει τον φωτεινό σηματοδότη που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του σε περίπτωση όπου η γραμμή στάσης δεν είναι ευκρινώς ορατή ή δεν υπάρχει χαραγμένη στο δρόμο. » Δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση η ύπαρξη ή η νομιμότητα των συγκεκριμένων φωτεινών σηματοδοτών στους οποίους αναφέρθηκαν οι μάρτυρες κατηγορίας και ότι τούτοι τοποθετήθηκαν από την αρμόδια αρχή. Επομένως επενεργεί στην παρούσα υπόθεση το τεκμήριο της κανονικότητας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ντίνου Φλωρίδη Π.Ε. 6496 ημερομηνίας 26/2/99) και Φοίβος Γιωργαλλίδης v. Δήμου Λάρνακας

(2001)2 ΑΑΔ 789). Έχοντας υπόψιν μου τα ευρήματα και την μαρτυρία όπως έχει αξιολογηθεί πιο πάνω καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος πέρασε από φωτεινούς σηματοδότες ενώ ήταν αναμμένο το κόκκινο φως. Όπως έχει ήδη λεχθεί στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/3/2011 ακόμα και στη περίπτωση που δεν προέκυπτε από τη μαρτυρία ότι εδόθηκε η ευκαιρία στο κατηγορούμενο να πληρώσει εξώδικο πρόστιμο στη παρούσα υπόθεση η προσφορά τέτοιας ευκαιρίας στον κατηγορούμενο δεν θα είχε αντικείμενο αφού αρνήθηκε ενοχή και έγινε η δίκη (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Αχιλλέα Η. Δημητρίου)

(2003)2 ΑΑΔ 45). Δεδομένων των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.)............. Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο