Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ανδρέας Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης:12150/2009, 31 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:12150/2009 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας - ν - Ανδρέας Δημητρίου Κατηγορούμενου ------- Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αβρααμίδου Για τον κατηγορούμενο: κ. Σ. Σάββα Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και του Νόμου 166/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 24.04.2009 και περί ώρα 10:30 στη Λεωφ. Μακαρίου στα Περβόλια της Επαρχίας Λάρνακας ευρισκόμενος σε δημόσιο μέρος εξύβρισε τον Χαράλαμπο Ηρακλέους από τα Περβόλια με τη φράση ¨τι δείχνεις ρε κερατά, εννά σε κανονίσω¨ με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε τρεις μάρτυρες (Μ.Κ.) και κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας κατατέθηκαν πέντε τεκμήρια που είναι οι καταθέσεις των μαρτύρων και η γραπτή κατηγορία που ·απαγγέλθηκε στον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε όπως καταθέσει ο ίδιος ενόρκως. Θα πρέπει να πω ότι ο κατηγορούμενος και ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση κάτοικοι και οι δύο στο εξωτερικό για πάρα πολλά χρόνια, όπως ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου, και επαναπατρισθέντες σήμερα, απασχολούν την αστυνομία και τα Δικαστήρια από τότε που έγιναν γείτονες στο χωριό Περβόλια εδώ και πολλά χρόνια με αλληλοκατηγορίες που κάνουν ο ένας εναντίον του άλλου όπως και οι δύο παραδέχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής για το επίδικο επεισόδιο προέρχεται ουσιαστικά από τον παραπονούμενο που σε αυτή την περίπτωση είναι ο κ. Χαράλαμπος Ηρακλέους (Μ.Κ.2). Η μαρτυρία του κ. Νικόλα Νικολάου (Μ.Κ.3) δεν αφορούσε αυτό καθ΄αυτό το επεισόδιο από το οποίο προέκυψε το επίδικο αδίκημα εφόσον δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας του, έχει όμως τη σημασία της για τις παρατηρήσεις που έκαμε στην αυλή της οικίας του παραπονούμενου που σχετίζονται και με το επεισόδιο που προηγήθηκε την ίδια ημέρα για την οποία θα αναφερθώ στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Στην γραπτή του κατάθεση στην αστυνομία ο παραπονούμενος (Μ.Κ.2) την οποία έδωσε στις 29.04.2009 αναφέρει ότι από τον Αύγουστο του 2005 όταν επαναπατρίσθηκε και κατοίκησε στα Περβόλια άρχισαν τα προβλήματα του με τον κατηγορούμενο. Ξεκινώντας την εξιστόρηση του επίδικου επεισοδίου αναφέρει συγκεκριμένα: ¨Τώρα θέλω να κάνω και εγώ μια καταγγελία αφού έδωσε γραπτή κατάθεση εναντίον μου και πιστεύω είναι ψευδής¨. Ανέφερε στην κατάθεση του: Στις 24.04.2009 στη παρουσία δύο συγγενικών μου προσώπων ενώ ήμουν στην αυλή του σπιτιού μου και τους υπέδειχνα τις ζημιές που μου έκαμε την προηγούμενη μέρα στις 23.04.2009 ο κατηγορούμενος, ο τελευταίος βγήκε στο μπαλκόνι του σπιτιού του και μου είπε τη φράση ¨τι τους δείχνεις ρε κερατά, εννα σε κανονίσω. Εννά σε κάψω ζωντανό¨. Συνεχίζει δε τη κατάθεση του αναφέροντας ότι την ίδια απειλή εκτοξεύει εναντίον του ο κατηγορούμενος εδώ και χρόνια με αποτέλεσμα να μη μπορεί να κοιμηθεί τη νύχτα ήσυχα. Συγκεκριμένα του μιλά συνήθως με υπονοούμενα όπως: ¨η βεράντα σου είναι ξύλινη και ξέρεις ότι κρούζει, η δική μου είναι από τσιμέντο και δεν έχω πρόβλημα¨. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις ανέφερε ότι δεν είχε καταγγείλει αμέσως τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που διέπραξε καθώς ήθελε να δώσει ένα τέλος σ΄αυτό το ζήτημα των αλληλοκατηγοριών με τον κατηγορούμενο επειδή τον κούρασε αυτό το ζήτημα. Τα δύο πρόσωπα που παρευρίσκονταν μαζί του στο σπίτι του όταν ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε με την πιο πάνω φράση δεν έδωσαν κατάθεση στην αστυνομία καθώς δεν ήθελε να τους μπλέξει με την αστυνομία και τα δικαστήρια και εξάλλου ο ένας μένει μόνιμα στην Αγγλία και ο άλλος πηγαινοέρχεται στον Καναδά. Ο λόγος που δεν έκαμε καταγγελία και για το επεισόδιο εξύβρισης και απειλής του το απόγευμα της ίδιας ημέρας στη παρουσία του φίλου του κ. Νικόλα Νικολάου ήταν γιατί δεν ήθελε να τον μπλέξει με μαρτυρίες ενώπιον του Δικαστηρίου. Ήταν δε ο ίδιος ο κ. Νικόλας Νικολάου που αργότερα προθυμοποιήθηκε να μεταβεί στην αστυνομία και να δώσει κατάθεση για το εν λόγω επεισόδιο. Ανέφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος τον εξύβριζε βρισκόταν στο μπαλκόνι του ορόφου της κατοικίας του ενώ ο ίδιος στην ισόγεια βεράντα της δικής του οικίας. Η φωνή του κατηγορούμενου μπορούσε να ακουστεί σε απόσταση 50 έως και 70μ. και σίγουρα μέχρι τους δημόσιους χώρους του συγκροτήματος και τον δημόσιο δρόμο που απείχαν 15 μέτρα από τον κύριο δρόμο των Περβολιών και ο δρόμος του κτιριακού συγκροτήματος 4 μέτρα από την κύρια είσοδο του σπιτιού, αποστάσεις όπως τις προσδιόρισε ο Αστ. Ελευθερίου (Μ.Κ.1). Ο Αστ. 2375 Α. Ελευθερίου (Μ.Κ.1) που υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό Κιτίου του οποίου η κατάθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1 αναφέρει σε αυτή ότι στις 29.04.2009 είχε μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό Πέρα Χωρίου με σκοπό να κατηγορήσει γραπτώς τον κ. Χαράλαμπο Ηρακλέους, παραπονούμενο στη παρούσα υπόθεση, σχετικά με καταγγελία δημόσιας εξύβρισης που εκκρεμούσε εναντίον του με παραπονούμενο τον κ. Ανδρέα Δημητρίου, κατηγορούμενο στη παρούσα υπόθεση. Αμέσως μετά την γραπτή καταγγελία, ο κ. Χαράλαμπος Ηρακλέους προέβη σε γραπτή κατάθεση εναντίον του κ. Ανδρέα Δημητρίου ότι στις 24.04.2009 και περί ώρα 10:30 ενώ βρισκόταν μαζί με φίλους του τον εξύβρισε και τον απείλησε με τη φράση ¨τι τους δείχνεις ρε κερατά εννά σε κανονίσω, εννά σε κάψω ζωντανό¨. Την 1.05.2009 κάλεσε στον αστυνομικό σταθμό Κιτίου τον κ. Ανδρέα Δημητρίου και τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνούσε εναντίον του δηλαδή της απειλής βιαιοπραγίας και δημόσιας εξύβρισης και όταν του επέστησε τη προσοχή στο νόμο αυτός του απάντησε: ¨καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται¨. Στη συνέχεια έλαβε ανακριτική κατάθεση από αυτόν και τον κατηγόρησε γραπτώς και αυτός του απάντησε ¨όχι δεν παραδέχομαι.¨ Σε σχέση με τα δύο πρόσωπα τα οποία επικαλέστηκε ο παραπονούμενος στη παρούσα υπόθεση κ. Χαράλαμπος Ηρακλέους ότι ήταν στη παρουσία τους που ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε και απείλησε ανέφερε ότι δεν έδωσαν κατάθεση στην αστυνομία. Εξήγησε ότι έξω από την αυλή του παραπονούμενου υπάρχει πεζοδρόμιο και ο δρόμος του οικιστικού συγκροτήματος σε απόσταση 4μ. από την είσοδο της οικίας και σε απόσταση 15 μ. ο κύριος δρόμος των Περβολιών προς τον Φάρο που είναι δημόσιος δρόμος. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνησε ότι από ό,τι θυμόταν ο παραπονούμενος του είχε πει ότι θα παρουσίαζε στο Δικαστήριο κάποιο μάρτυρα. Σε επιτόπια επίσκεψη του όταν είχε δεχθεί παράπονο εκ μέρους του κατηγορούμενου είχε διαπιστώσει ότι υπήρχε ακαταστασία στην αυλή του με πεταμένα διάφορα πράγματα. Στην επανεξέταση του ανέφερε ότι αν ο κατηγορούμενος του έλεγε ότι είχε ηχογραφήσει τις ύβρεις του παραπονούμενου στη παρούσα υπόθεση θα το κατέγραφε και θα τον ρωτούσε περισσότερες λεπτομέρειες. Ο κ. Νικόλας Νικολάου (Μ.Κ.3) είχε δώσει κατάθεση στην αστυνομία στις 26.05.2009 (Τεκμήριο 5) στην οποία κάνει αναφορά για επεισόδιο στο οποίο ήταν αυτόπτης μάρτυρας και έλαβε χώρα το απόγευμα της 24.04.2009 μεταξύ του παραπονούμενου και κατηγορούμενου όπου και πάλι ο κατηγορούμενος φέρεται ότι αναίτια εξύβρισε και απείλησε τον παραπονούμενο ο οποίος δεν αντέδρασε καθ΄οιονδήποτε τρόπο. Ανέφερε επίσης στην κατάθεση του ότι είχε προσέξει τον παραπονούμενο ότι καθάριζε χώματα και κάκτους που ήταν πεταμένα στην πίσω βεράντα του σπιτιού του. Όταν ρώτησε τον παραπονούμενο πως βρέθηκαν εκεί του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος του τα είχε ξεριζώσει την προηγούμενη μέρα. Ο κατηγορούμενος ανέφερε και αυτός ότι γνωρίζει τον παραπονούμενο εδώ και έξι περίπου χρόνια που αυτός είχε αγοράσει σπίτι δίπλα από το δικό του και από την πρώτη ημέρα που είχε πάει εκεί δεν του άρεσαν διάφορα πράγματα που είχε στην αυλή της οικίας του και δεν ανεχόταν ούτε να διακινούνται εντός της αυλής της οικίας του και άρχισε να του πετά διάφορα σκουπίδια στην αυλή του να τον εξυβρίζει και να τον απειλεί. Την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα για την οποία έγινε η επίδικη κατηγορία ο παραπονούμενος είχε βγει έξω στην αυλή του συνοδευόμενος από δύο άλλα πρόσωπα και άρχισε χωρίς λόγο να τον εξυβρίζει και να τον απειλεί. Υπέθεσε ότι το έκαμε διότι την προηγούμενη ημέρα τον είχε καταγγείλει στην αστυνομία. Μάλιστα με τη συνδρομή της οικιακής βοηθού του που του πήγε στο σημείο μαγνητόφωνο ηχογράφησε τον παραπονούμενο που τον εξύβριζε. Τα πιο πάνω τα ανέφερε στον αστυνομικό στον οποίο έκαμε καταγγελία ο ίδιος εναντίον του παραπονούμενου. Σε σχέση με τους κάκτους ανέφερε ότι ο παραπονούμενος έβγαζε κάκτους από την αυλή του και τους πέταγε μέσα στη δική του ακόμα και πάνω του και πάνω στην οικιακή του βοηθό, του είχε σπάσει επίσης και δύο ομπρέλες που είχε μέσα στην αυλή του. Τα όσα του καταμαρτύρησε ο κ. Νικόλας Νικολάου (Μ.Κ.3) τα διέψευσε εφόσον ούτε καν τον είδε την ημέρα που ανέφερε. Ανέφερε ότι είναι ο παραπονούμενος που προκαλεί τα μεταξύ τους επεισόδια εκείνος τα αρχίζει και όταν πάει να τον καταγγείλει στην αστυνομία στη συνέχεια τον καταγγέλλει και εκείνο για φανταστικά επεισόδια. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η κα Αβρααμίδου εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την κατηγορία και έτσι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο ένοχος. Κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί την εκδοχή του παραπονούμενου και την μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή και να απορρίψει αυτή του κατηγορούμενου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε προς το Δικαστήριο να αθωώσει τον κατηγορούμενο εφόσον φανερά ο παραπονούμενος όπως και ο ίδιος λέγει στην κατάθεση του έκαμε την καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου όταν ο τελευταίος τον κατάγγειλε προηγουμένως στην αστυνομία για εξυβρίσεις και απειλές. Επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρή αυτή η καταγγελία του παραπονούμενου και δεν είναι πειστική. Αντίθετα η μαρτυρία του κατηγορούμενου ήταν πειστική και θα πρέπει να την αποδεχθεί το Δικαστήριο. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ: Το Άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 στο οποίο στηρίζεται η κατηγορία προβλέπει τα ακόλουθα: ¨Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο πρόσωπο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές¨. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος θα μπορούσα να τα προσδιορίσω στα ακόλουθα:
- Η εξύβριση άλλου προσώπου,
- σε δημόσιο χώρο ή με τρόπο που ενδεχομένως να ακουστεί σε δημόσιο χώρο,
- κατά τρόπο που ενδεχόμενα να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας (βλ. Brutus v. Cozens
(1972)2 All E.R. σελ. 1297). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η φράση την οποία φέρεται να εκστόμισε ο κατηγορούμενος απευθυνόμενος στον παραπονούμενο (Μ.Κ.2) είναι υβριστική στην έννοια του νόμου. Σε ότι αφορά τον δημόσιο χώρο, η έννοια του όρου καθορίζεται στο Άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως εξής: ¨Δημόσιος χώρος¨ ή ¨δημόσιο υποστατικό¨ περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.¨ ¨Δημόσια Διάβαση¨ περιλαμβάνει κάθε κύρια οδό, αγορά, πλατεία, οδό, γέφυρα ή άλλη διάβαση, που χρησιμοποιείται νόμιμα από το κοινό.¨ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής και τον κατηγορούμενο να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και εξέτασα τη μαρτυρία τους όπως και την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου με πολύ μεγάλη προσοχή. Είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία των μαρτύρων και του κατηγορούμενου με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν ή να γνωρίζουν τα διαδραματισθέντα ή τα γεγονότα γενικά που περιβάλλουν την υπόθεση, τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Β ΑΑΔ σελ. 1199, Αθανασίου και άλλων v. Κουνούνη,
(1997)1 (Β) ΑΑΔ σελ. 614 στην οποία έγινε αναφορά στην Benmax v. Austin Motor Co Ltd
(1955)1 All E.R. 326 όπου επικροτήθηκε η απόφαση του δικαστή Thankerton στην Watt or Thomas v. Thomas
(1947)1 All E.R. 582 (H.L.) ως αυθεντία όπου εκτίθενται με σαφήνεια οι αρχές, την Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 ΑΑΔ σελ. 447 και την Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 ΑΑΔ σελ. 506 όπου λέχθηκε ότι: ¨Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα, ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος, δεν μπορεί να απορρίπτεται χωρίς την παροχή αιτιολογίας με μέτρο κρίσης το συμπέρασμα για την αξιοπιστία άλλου μάρτυρα το οποίο - συμπέρασμα - ήταν το αποτέλεσμα της έντονης πεποίθησης του Δικαστηρίου ότι ο τελευταίος είπε την αλήθεια¨. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 1 Αστ. Ελευθερίου, εξεταστή της υπόθεσης στην ουσία της δεν αμφισβητήθηκε και την δέχομαι στην ολότητα της. Τα όσα ανέφερε τα αποδέχομαι εξ ολοκλήρου. Ιδιαίτερη σημασία στη μαρτυρία του έχουν οι αποστάσεις στις οποίες αναφέρθηκε και η περιγραφή των χώρων που περιέβαλλαν τις οικίες των εμπλεκομένων και οι οποίοι συνιστούν δημόσιους χώρους από όπου μπορούσε να ακουστεί ο κατηγορούμενος όταν εξύβρισε τον παραπονούμενο. Ο παραπονούμενος μου προκάλεσε εντύπωση ανθρώπου ο οποίος προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Δικαιολόγησε πλήρως τη στάση του να μη σπεύσει αμέσως να καταγγείλει τον κατηγορούμενο για τα επεισόδια που προκάλεσε στις 24.04.2009 τόσο το πρωινό εκείνης της ημέρας που αφορά την παρούσα υπόθεση όσο και εκείνο του απογεύματος. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι είχε βαρεθεί τη συνεχή φιλονικία που είχε με τον κατηγορούμενο και ήθελε να δώσει ένα τέλος σ΄αυτό το ζήτημα των συνεχών αλληλοκατηγοριών. Όταν όμως πληροφορήθηκε στις 29.04.2009 από τον αστυνομικό ότι ο κατηγορούμενος προέβη σε καταγγελία εναντίον του αναίτια, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, αποφάσισε να τον καταγγείλει και ο ίδιος για την εξύβριση του και τις απειλές που δέχθηκε από αυτόν στις 24.04.
- Από την άλλη δέχομαι ότι ήταν λογική η επιθυμία του να μην εμπλέξει στις διαφορές του με τον κατηγορούμενο δύο πρόσωπα που φιλοξένησε στο σπίτι του το ένα εκ των οποίων διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και το άλλο ταξιδεύει συχνά και τα οποία βρέθηκαν τυχαία στη σκηνή του επεισοδίου. Αυτό εξήγησε θα τους έβαζε σε ταλαιπωρία και θα είχε ως αποτέλεσμα λόγω της απουσίας τους στο εξωτερικό να μη μπορούσαν να ερχόντουσαν ενώπιον του Δικαστηρίου να υποστηρίξουν όσα θα κατέθεταν. Δέχομαι την εκδοχή του ως πειστική και αληθινή. Αποδέχομαι επίσης την μαρτυρία του κ. Ν. Νικολάου ότι ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ο μάρτυρας αυτός δεν είχε κανένα λόγο να μπει σ΄αυτή τη διαδικασία της γραπτής κατάθεσης του στην αστυνομία και στη συνέχεια της ταλαιπωρίας του ενώπιον του Δικαστηρίου αν δεν ήταν αλήθεια αυτά για τα οποία κατέθεσε. Βέβαια σε σχέση με το επεισόδιο που συνέβη το απόγευμα της ίδιας ημέρας η μαρτυρία του ήταν άσχετη, όμως τα όσα αντίκρισε στο σπίτι του παραπονούμενου δηλαδή τα πεταμένα χώματα και τους κάκτους πάνω στη ισόγεια βεράντα ενισχύουν την εκδοχή του παραπονούμενου εφόσον ο τελευταίος δεν είχε κανένα λόγο να πετάξει αυτά τα πράγματα πάνω στη βεράντα του απλώς και μόνο για να τα δει ο κ. Νικολάου. Ήταν δε την ίδια ακαταστασία που έδειξε και στους δύο άλλους φιλοξενούμενους του το πρωινό της ίδιας ημέρας οπότε και συνέβη το επίδικο επεισόδιο. Το ότι πέρασαν επίσης κάποιες ημέρες για να πάει να δώσει κατάθεση για όσα αντιλήφθηκε εκείνη την ημέρα επίσης δέχομαι τη θέση του ότι προσπαθούσε να ευκαιρήσει από τη δουλειά του. Τουναντίον ο κατηγορούμενος δεν μου προκάλεσε εντύπωση ανθρώπου που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με σκοπό να πει την αλήθεια. Φάνηκε καθαρά ότι έστω και αν την προηγούμενη ήταν ο παραπονούμενος που τον είχε εξυβρίσει, επεισόδιο για το οποίο τον κατάγγειλε στην αστυνομία είχε κάθε λόγο να του πει τη φράση που αναφέρεται στο κατηγορητήριο όταν τον είχε αντιληφθεί να δείχνει τους κάκτους και τα χώματα που ήταν πεταμένα στη βεράντα του σπιτιού του στους φιλοξενούμενους του όπως τα είχε διαπιστώσει και αργότερα το απόγευμα της ίδιας ημέρας και ο φίλος του παραπονούμενου ο Μ.Κ.3 κ. Νικόλας Νικολάου. Από την άλλη η αξιοπιστία του ελέγχεται στο σημείο όπου ανέφερε στην αρχή της αντεξέτασης του ότι ο παραπονούμενος είχε κάθε λόγο να τον εξυβρίσει εφόσον την προηγούμενη τον είχε καταγγείλει εκείνος. Ο λόγος που δεν μπορεί να γίνει δεκτή αυτή η θέση του είναι ότι ο παραπονούμενος ήταν μόλις στις 29.04.2009 που πληροφορήθηκε από τον Αστ. Ελευθερίου ότι είχε καταγγελία εναντίον του για επεισόδιο που συνέβη στις 23.04.
- Επομένως σ΄αυτό το σημείο ο κατηγορούμενος φανερά δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο όταν έλεγε ότι ο παραπονούμενος είχε κάθε λόγο να τον εξυβρίσει στις 24.04.2009 εφόσον τον είχε καταγγείλει την προηγούμενη, και ως προς τούτο η μαρτυρία του καθίσταται τρωτή και αναξιόπιστη. Ο Αστ. Ελευθερίου (Μ.Κ.1) σε καμιά περίπτωση δεν ανέφερε ότι όταν επισκέφθηκε το σπίτι του κατηγορούμενου στη παρούσα υπόθεση του κ. Δημητρίου είχε συναντήσει και τον κ. Ηρακλέους ή ότι τον είχε πληροφορήσει καθ΄οιονδήποτε άλλο τρόπο πριν τις 29.04.2009 που τον συνάντησε στον αστυνομικό σταθμό Πέρα Χωρίου ότι εξέταζε υπόθεση εναντίον του μετά από καταγγελία του κ. Δημητρίου. Σημειώνω ότι δεν είναι πολλά τα ζητήματα από τα οποία μπορεί ένα Δικαστήριο, όση εμπειρία και να διαθέτει, που θα μπορούσε να διακρίνει ποιος από τους δύο είναι που λέγει την αλήθεια σε τέτοιου είδους υποθέσεις. Το πιο πάνω σημείο είναι όμως, κατά την άποψη μου, καθοριστικό για να κρίνω όπως πιο πάνω τον κατηγορούμενο. Επομένως καταλήγω ότι ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του παραπονούμενου το όλο επεισόδιο συνέβη όταν ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο μπαλκόνι της οικίας του και η φωνή του μπορούσε να ακουστεί σε απόσταση μέχρι και 50 - 70 μέτρα όταν σε μικρή απόσταση βρίσκεται πεζόδρομος και δρόμος του κτιριακού συγκροτήματος όπου είναι οι οικίες των δύο εμπλεκομένων και σε μικρή απόσταση 15 μέτρων ο δημόσιος δρόμος. Η πιο πάνω φράση ακούστηκε καθαρά από τον παραπονούμενο ενώ αυτός βρισκόταν στην αυλή της οικίας του, επομένως θα μπορούσε να είχε ακουστεί άνετα και στους πιο πάνω δημόσιους χώρους. Επομένως συντρέχει και αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Όσον αφορά το στοιχείο του ενδεχόμενου πρόκλησης παρισταμένου προσώπου σε επίθεση, το κριτήριο και πάλι είναι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκαλείτο. Δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Κοζίνα
(1999)2 Α.Α.Δ. σελ. 503). Κρίνω ότι και αυτό το στοιχείο συντρέχει με βάση τα γεγονότα που αποδέχθηκα και όπως εξελίχθηκαν καθώς η εκστόμιση τέτοιων υβριστικών λέξεων θα μπορούσε να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο δηλαδή τον παραπονούμενο ή ακόμα και τα πρόσωπα που τον συνόδευαν σε επίθεση. Αποδέχομαι την εκδοχή του παραπονούμενου ότι ανταποκρίνεται στην αλήθεια των γεγονότων όπως συνέβησαν κατά τον επίδικο χρόνο και όσα κατέγραψα πιο πάνω κατά την παράθεση της μαρτυρίας του καθίστανται ευρήματα μου. Επομένως καταλήγω αποδεχόμενος την εκδοχή του παραπονούμενου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την κατηγορία στο βαθμό που επιβάλλεται δηλαδή αυτόν του πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Βρίσκω επομένως τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο