Δήμος Λάρνακας ν. Μιχάλης Ανδρέου, Αρ. Υπόθεσης:9938/2010, 4 Απριλίου, 2011

(2),111,127 και 140 του περί Δήμων Νόμου του 1985 (Ν. 111/85)και στα άρθρα 2-6,12 και 13 του περί Εξώδικου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου του 1997 (Ν. 47

(1)/1997). Για κάθε ένα από τα τέσσερα αδικήματα είχε εκδοθεί εξώδικο πρόστιμο €85,43σ. το οποίο μετά την πάροδο της προβλεπόμενης προθεσμίας αυξήθηκε σε €128,15σ. τα οποία δεν πληρώθηκαν από τον κατηγορούμενο. Για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ο κ. Γεώργιος Γεωργίου ο οποίος εργάζεται από το 1977 στον Δήμο Λάρνακας και εκτελεί καθήκοντα επιθεωρητή και ελέγχου των αγορών εντός του Δήμου Λάρνακας. Μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του είναι και ο έλεγχος της πλανοδιοπώλησης που διεξάγεται εντός των ορίων του Δήμου και έλεγχος εάν διεξάγεται κατόπιν και σύμφωνα με σχετική άδεια που εκδίδεται από το Δήμο. Εξήγησε ότι τα δημοτικά όρια του Δήμου Λάρνακας στα Βορειοανατολικά φτάνουν μέχρι τους προσφυγικούς συνοικισμούς, Νοτιοανατολικά φτάνουν μέχρι και τις αποθήκες σήμερα πετρελαιοειδών τα πρώην διυλιστήρια και τις αποθήκες του Centragas προς τη πλευρά της παραλίας, Βορειοδυτικά μέχρι και τον κυκλικό κυκλοφοριακό κόμβο του Νέου Γ.Σ.Ζ. και Δυτικά μέχρι το Αεροδρόμιο και τον Τεκέ. Τον κατηγορούμενο τον οποίο αναγνώρισε στο εδώλιο ανέφερε ότι τον γνωρίζει εδώ και 2 - 2 ½ χρόνια καθώς τον έβλεπε να πλανοδιοπωλεί στην Πλατεία της οδού Ερμού στη Λάρνακα και στη παραλία των Φοινικούδων στη πλατεία μπροστά από το καφεστιατόριο Hobos χωρίς αυτός να διαθέτει άδεια από τον Δήμο για πλανοδιοπώληση. Ο ίδιος ως ο αρμόδιος λειτουργός γνωρίζει για όλες τις άδειες πλανοδιοπώλησης που εκδίδονται από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λάρνακας και βρίσκονται σε ισχύ και για τον κατηγορούμενο δεν είχε εκδοθεί ποτέ τέτοια άδεια για τον χρόνο που αναφέρεται στις κατηγορίες. Για την έκδοση αυτών των αδειών απαιτείται αίτηση και σχετική απόφαση για παροχή άδειας εφόσον πληρωθούν κάποια δικαιώματα. Εξήγησε ότι κατά καιρούς το Δημοτικό Συμβούλιο εκδίδει τέτοιες άδειες για πώληση για παράδειγμα παγωτών, σάντουιτς κ.λ.π. για καθορισμένο τόπο όπου μπορούν οι αδειούχοι να πλανοδιοπωλούν. Εξήγησε ότι παρόλο ότι είχε αντιληφθεί σε πολλές περιπτώσεις τον κατηγορούμενο, τουλάχιστον 50 φορές, να πλανοδιοπωλεί χωρίς άδεια και τον προειδοποίησε σχετικά με το αδίκημα που διέπραττε εντούτοις αυτός συνέχιζε να πλανοδιοπωλεί. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης τον έχει καταγγείλει για τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις, μία για την πλατεία της οδού Ερμού στις 20.06.2009 και τις άλλες τρεις στη παραλία των Φοινικούδων στις 27.06.2009, 16.08.2009 και 22.12.2009, σε όλες τις περιπτώσεις η πλανοδιοπώληση διεξαγόταν εντός των ορίων του Δήμου Λάρνακας. Σε όλες τις περιπτώσεις είχε εκδώσει εξώδικο πρόστιμο στον κατηγορούμενο και κάθε φορά ο κατηγορούμενος του απαντούσε ¨κάμε τη δουλειά σου¨. Παρουσίασε τα αντίτυπα των εξώδικων προστίμων ως Τεκμήρια 1 - 4 και αφορούσαν το ποσό των €85,43σ. το οποίο λόγω μη πληρωμής του στη συνέχεια σύμφωνα με τον νόμο (Άρθρο 6 παρ.2) προσαυξανόταν στο ποσό των €128,15σ. Η αντεξέταση του μάρτυρα εκ μέρους του κατηγορούμενου που εμφανίστηκε μόνος του περιστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου σε γενικόλογες ερωτήσεις και άσχετες με τις κατηγορίες. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι λόγω της δουλειάς του είναι σε θέση να ξεχωρίζει αν ένα αυτοκίνητο πλανοδιοπωλεί ή όχι και ξεχωρίζει πότε ένα πρόσωπο πλανοδιοπωλεί ή όχι. Στη προκείμενη περίπτωση είχε προσέξει τον κατηγορούμενο να πωλεί και να εισπράττει και χρήματα. Κάθε Σάββατο και Κυριακή τον έβλεπε να πλανοδιοπωλεί για τέσσερις με πέντε ώρες στους πιο πάνω δρόμους της Λάρνακας. Διευκρίνισε ότι όταν αναφέρθηκε ότι οι άδειες πλανοδιοπώλησης αφορούν συγκεκριμένο τόπο εννοούσε ότι ίσως αυτός ο τόπος να συμπεριλαμβάνει και ολόκληρη οδό όπως είναι η Λεωφόρος Αθηνών στη Λάρνακα. Είχε προσέξει τον κατηγορούμενο να μεταβαίνει στο χώρο όπου πλανοδιοπωλούσε και με μοτοσυκλέτα. Αρνήθηκε ότι έκαμνε διακρίσεις κατά την άσκηση των καθηκόντων του και ότι παρέβλεπε κάποιες περιπτώσεις και μάλιστα κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο το άφηνε να πλανοδιοπωλεί αν και δεν είχε άδεια και δεν τον κατάγγελλε. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία προέβηκε στην ακόλουθη ανώμοτη δήλωση η οποία στην ουσία συνιστούσε σχολιασμό της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής συγκεκριμένα ανέφερε τα ακόλουθα: ¨Απλά αναφέρω αυτό που είπε και ο μάρτυρας κατηγορίας, πήγαινα με την μοτόρα λέγει και ξαναρωτώ, τι μπορεί κάποιος να μεταφέρει κάποιος με μια μοτοσικλέτα; Αφού ο μάρτυρας είπε ότι με είδε τόσες και τόσες φορές ήταν πολύ εύκολο για τον ίδιο να κρατήσει στο μυαλό του κάτι το χαρακτηριστικό, κάτι που το βλέπει μια φορά το ξεχνά εύκολα και κάτι που είναι επαναλαμβανόμενο του μένει. Ερχόταν να με καταγγείλει και δεν είδε τι πωλούσα. Επομένως δεν αποδείχθηκε το ένα συστατικό της λέξης πλανοδιοπώληση. Δεν αναφέρθηκε ο μάρτυρας στα λεφτά που πήρα. Μπορεί να χάριζα κάτι σε ένα μωρό μπορεί να έκαμνα το κέφι μου. Δεν είπε ότι πήρα λεφτά ούτε σε μία ή δύο περιπτώσεις τίποτε. Αυτό είναι μαρτυρία ότι πλανοδιοπωλούσα ή ότι πωλούσα έστω; Δεν πλανοδιοπωλούσα τι μπορούσα να βάλω μέσα στις τσέπες μου. Πώληση σημαίνει είσπραξη χρημάτων, δεν αναφέρθηκε σε καμιά περίπτωση, είπε μια περίπτωση χωρίς να πει τι λεφτά πήρα και για ποια αντικείμενα. Είναι πολύ σημαντικό αυτό γιατί εγώ μπορεί να χάρισα σε ένα μωρό κάτι. Το να δώσω χωρίς να πάρω λεφτά δεν είναι πώληση¨. Ο κατηγορούμενος κάλεσε ως Μ.Υ.1 ένα πλανόδιο λαχειοπώλη ο οποίος ανέφερε ότι είχαν βρεθεί με τον κατηγορούμενο πριν από ένα μήνα περίπου στο Δικαστήριο όπου έρχεται και πωλεί λαχεία και του ανέφερε για την υπόθεση που αντιμετώπιζε ενώπιον του Δικαστηρίου με κατήγορο το Δημαρχείο. Ο κατηγορούμενος τον θύμισε, όπως ανέφερε, το περιστατικό που του είχε δώσει δωρεάν κάποτε στη παραλία των Φοινικούδων παιχνίδια για να πάρει στα παιδιά του αν και ο ίδιος δεν έχει δικά του παιδιά. Γι΄αυτό προθυμοποιήθηκε ο ίδιος να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να καταθέσει υπέρ του κατηγορούμενου και να πει την αλήθεια. Σίγουρα δεν του ζητούσε λεφτά όπως και σε άλλον κόσμο και είχε προσέξει να δίδει δωρεάν παιχνίδια σε κάποια παιδιά χωρίς να παίρνει χρήματα. Ο κατηγορούμενος του εξήγησε ότι χάριζε αυτά τα παιχνίδια εφόσον είχαν κάποια ελαττώματα τα οποία έφερνε από το εξωτερικό μαζί με κάποιες άλλες εισαγωγές που έκαμνε όπως ρούχα. Θυμόταν ότι ο κατηγορούμενος αγόρασε λαχεία από τον ίδιο. Τον είχε δει σε δύο με τρεις περιπτώσεις στη παραλία των Φοινικούδων και πάντοτε του φώναζε ο κατηγορούμενος και αγόραζε λαχεία από τον ίδιο. Από ό,τι είχε προσέξει τα παιχνίδια ο κατηγορούμενος τα είχε σε μικρή τσάντα όπως τις μαθητικές τσάντες. Δεν τον έβλεπε στο σημείο για μεγάλο χρονικό διάστημα εφόσον μέχρι που ο ίδιος να έδιδε ένα γύρω στον παραλιακό δρόμο που διαρκούσε περίπου ½ ώρα δεν τον έβλεπε στο σημείο τον κατηγορούμενο όπου βρισκόταν προηγουμένως. Δεν θυμόταν αν ο κατηγορούμενος του είπε όταν τον είχε συναντήσει στη παραλία των Φοινικούδων ότι τον είχαν καταγγείλει για πλανοδιοπώληση. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο εδώ και 6 - 7 χρόνια που είναι πελάτης του καθώς αγοράζει λαχεία από αυτόν. Τον κατηγορούμενο τον συναντά σε διάφορες τοποθεσίες όπου πωλεί λαχεία όπως στο Νοσοκομείο, στα Δικαστήρια και στη παραλία των Φοινικούδων και τον θεωρούσε ως ένα καλό πελάτη του. Ποτέ δεν είχε οποιουδήποτε είδους παρεξήγηση μαζί του. Δεν ξέρει τα οικογενειακά του κατηγορούμενου ούτε και αν αυτός είναι παντρεμένος με μια κοπέλα που τον έβλεπε ή αν ήταν φίλη του. Δεν τον ενδιέφεραν τα οικογενειακά του καθώς για τον ίδιο ήταν ένας απλός πελάτης. Από ότι θυμόταν έβλεπε τον κατηγορούμενο να οδηγεί ένα σαλούν αυτοκίνητο μάρκας Nissan αλλά τις περισσότερες φορές τον έβλεπε με μια μοτοσυκλέτα. Επανέλαβε ότι ήταν δική του πρωτοβουλία να έρθει στο Δικαστήριο και να καταθέσει υπέρ του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι ο ίδιος στο παρελθόν είχε κάποια υπόθεση με τον Δήμο Λάρνακας η οποία όμως έληξε και αποζημιώθηκε από τον Δήμο για ζημιά που του προκάλεσε σε ένα αυτοκίνητο του το οποίο θεώρησαν ως εγκαταλειμμένο. Δεν μπορούσε να θυμηθεί που βρισκόταν ο κατηγορούμενος τις συγκεκριμένες ημέρες που αφορούν κάθε μια από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει στη παρούσα υπόθεση και ούτε θυμόταν τις ημερομηνίες που είχε βρεθεί με τον κατηγορούμενο στη παραλία των Φοινικούδων που του είχε δώσει δωρεάν τα παιχνίδια όπως ανέφερε. Είχε συναντήσει τον κατηγορούμενο και σε διάφορα άλλα σημεία όπου όμως δεν πλανοδιοπωλούσε όπως σε κάποιο εστιατόριο. Θυμόταν ότι ο κατηγορούμενος του είχε πει ότι εισάγει παιχνίδια από το εξωτερικό και ότι τα κτυπημένα τα δίδει δωρεάν στα παιδιά. Αρνήθηκε υποβολή ότι παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να καταθέσει εκδικητικά εναντίον του Δήμου για υπόθεση που είχε με τον Δήμο λέγοντας ότι δεν έχει οτιδήποτε με τον Δήμο εφόσον αποζημιώθηκε για κάποια υπόθεση που είχαν στο παρελθόν. Ο κατηγορούμενος εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να αθωωθεί καθώς δεν αποδείχθηκαν οι κατηγορίες εναντίον του και ανέφερε ότι η πραγματικότητα είναι ότι από υπερβολική αγάπη προς τα παιδιά, καθώς είχε χάσει ο ίδιος παιδί από λευχαιμία πριν από πολλά χρόνια και κυρίως προς τα φτωχά παιδιά τα οποία βλέπει να θέλουν να παίξουν στον παιχνιδότοπο στη παραλία των Φοινικούδων και οι γονείς τους δεν μπορούν να τα αφήσουν λόγω οικονομικής δυσχέρειας τους, ο ίδιος από οίκτο προθυμοποιείται να τους δίδει δωρεάν παιχνίδια τα οποία εισάγει από την Ελλάδα κτυπημένα και που προορίζονταν για πέταγμα και τα οποία ζήτησε από συνεργάτες του εκεί να του τα στέλνουν για να τα δωρίζει σε παιδιά. Ποτέ δεν πληρώνεται γι΄αυτά καθώς τα δίδει όπως χαρακτηριστικά ανέφερε σε κυπριακή διάλεχτο ¨μούχτι - ξεπουλούσε¨ και έτσι δεν έχει διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται. Ο κ. Χ¨ Χριστοφής εισηγήθηκε κατά την τελική του αγόρευση ότι εφόσον είχε εκδοθεί εξώδικο πρόστιμο και αυτό δεν πληρώθηκε, έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και δεν απαιτείται τίποτε άλλο εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής προς απόδειξη. Σε κάθε περίπτωση η μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή με τον Μ.Κ. ο οποίος είχε δει ο ίδιος τον κατηγορούμενο να πλανοδιοπωλεί και τον κατάγγειλε για τις συγκεκριμένες τέσσερις περιπτώσεις και πάντοτε ο κατηγορούμενος του έλεγε τη φράση ¨κάμε τη δουλειά σου¨ χωρίς να αρνηθεί ότι πλανοδιοπωλούσε παρά μόνο το έκαμε ενώπιον του Δικαστηρίου. Μάλιστα ο μάρτυρας αναφέρθηκε και σε συγκεκριμένη περίπτωση κατά την αντεξέταση του όπου είχε αντιληφθεί τον κατηγορούμενο να πωλεί και να εισπράττει. Με αυτή τη μαρτυρία εισηγήθηκε όπως ο κατηγορούμενος κριθεί ένοχος και στις τέσσερις κατηγορίες. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ: Στην ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 2 του νόμου δίδεται ο ορισμός ¨δημοτικά όρια¨ ο οποίος σημαίνει τα όρια του δήμου, όπως αυτά καθωρίσθησαν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος νόμου. Στο άρθρο 84 το οποίο καθορίζει τα καθήκοντα του δημοτικού συμβουλίου στη παρ. (κ) γίνεται η ακόλουθη ρύθμιση: ¨θα χορηγή ή εκδίδη τας υπό του παρόντος Νόμου προνοουμένας αδείας και, τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, θα επιβάλλη εις τας τοιαύτας αδείας τοιούτους όρους ή περιορισμούς ως το συμβούλιον ήθελε κρίνει αναγκαίον ή σκόπιμον, και θα αναστέλλη ή ακυροί τας τοιαύτας αδείας οσάκις το συμβούλιον δι΄εύλογον αιτίαν θεωρή τούτο σκόπιμον.¨ Στο άρθρο 87 γίνεται πρόνοια για τους Δημοτικούς Κανονισμούς μεταξύ των οποίων θα είναι και η ρύθμιση και έλεγχος της χορήγησης ή έκδοσης οιωνδήποτε αδειών τας οποίας το συμβούλιο έχει εξουσία να εκδίδει ή να χορηγεί δυνάμει του παρόντος νόμου, και να καθορίζει τα καταβλητέα δικαιώματα σε σχέση προς οποιανδήποτε τέτοια άδεια. Στο άρθρο 111 γίνεται πρόνοια για την πλανοδιοπώληση:

(1)Ουδέν πρόσωπον δύναται, εντός των δημοτικών ορίων, να πλανοδιοπωλεί οιαδήποτε αγαθά οιασδήποτε φύσεως άνευ της προς τούτο εγγράφου αδείας του συμβουλίου.

(2)Το συμβούλιον κέκτηται διακριτικήν εξουσίαν διά την χορήγησιν ή μη αδείας δυνάμει του εδαφίου

(1), δύναται δε να απαγορεύση ή περιορίση την πλανοδιοπώλησιν εις ωρισμένας περιοχάς ή οδούς εντός των δημοτικών ορίων και να επιβάλη εν τη αδεία όρους ως προς τας ώρας και τα αγαθά πλανοδιοπωλήσεως, ή τοιούτους ετέρους, παρεμφερείς, παρεμπίπτοντας ή συμπληρωματικούς όρους ως ήθελε θεωρήσει σκόπιμον.

(3)(α) Πάσα αίτησις διά χορήγησιν αδείας πλανοδιοπωλήσεως γίνεται διά περίοδον πλανοδιοπωλήσεως ενός μηνός, τριών μηνών, έξ μηνών, εννέα μηνών ή ενός έτους, και, εις περίπτωσιν εγκρίσεως υπό του συμβουλίου, εκδίδεται άδεια διά την αιτουμένην περίοδον άμα τη καταβολή υπό του αιτητού των υπό του συμβουλίου καθοριζομένων δικαιωμάτων. (β) Ουδέν δικαίωμα θα επιστρέφεται εις περίπτωσιν καθ΄ήν η πλανοδιοπώλησης υπό του αδειούχου δεν ήθελε γίνει καθ΄όλην την χρονικήν περίοδον της ισχύος της αδείας.

(4)Παν πρόσωπον παραβαίνον ή μη συμμορφούμενον προς τας διατάξεις του εδαφίου

(1), ή οιουδήποτε των όρων της εις αυτό δυνάμει του παρόντος άρθρου χορηγηθείσης αδείας, είναι ένοχον αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας πεντήκοντα λίρας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον μάρτυρα που κατέθεσε για την Κατηγορούσα Αρχή και τον Μ.Υ. που κατέθεσε για τον κατηγορούμενο να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και εξέτασα τη μαρτυρία τους με πολύ μεγάλη προσοχή. Είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν ή να γνωρίζουν τα διαδραματισθέντα ή τα γεγονότα γενικά που περιβάλλουν την υπόθεση, τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Β ΑΑΔ σελ. 1199, Αθανασίου και άλλων v. Κουνούνη,

(1997)1 (Β) ΑΑΔ σελ. 614 στην οποία έγινε αναφορά στην Benmax v. Austin Motor Co Ltd

(1955)1 All E.R. 326 όπου επικροτήθηκε η απόφαση του δικαστή Thankerton στην Watt or Thomas v. Thomas

(1947)1 All E.R. 582 (H.L.) ως αυθεντία όπου εκτίθενται με σαφήνεια οι αρχές, την Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 ΑΑΔ σελ. 447, την Ομήρου v. Δημοκρατίας,

(2001)2 ΑΑΔ σελ. 506 όπου λέχθηκε ότι ¨Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα, ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος, δεν μπορεί να απορρίπτεται χωρίς την παροχή αιτιολογίας με μέτρο κρίσης το συμπέρασμα για την αξιοπιστία άλλου μάρτυρα το οποίο - συμπέρασμα - ήταν το αποτέλεσμα της έντονης πεποίθησης του Δικαστηρίου ότι ο τελευταίος είπε την αλήθεια¨. Σε σχέση με τον Μ.Κ.1 κ. Γ. Γεωργίου δεν έχω κανένα ενδοιασμό να αποδεχθώ εξ ολοκλήρου τη μαρτυρία του. Στα όσα ανάφερε σε σχέση με το πώς αντιλαμβανόταν τον κατηγορούμενο να ενεργεί όπου τον εντόπιζε να πλανοδιοπωλεί δεν χωρεί αμφισβήτηση. Ήταν σαφής ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις είχε αντιληφθεί τον κατηγορούμενο να πλανοδιοπωλεί και τον προειδοποιούσε ότι θα τον κατάγγελλε. Στη προκείμενη περίπτωση τον κατάγγειλε σε τέσσερις περιπτώσεις όπου και στις τέσσερις του εξέδωσε σύμφωνα με τον περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμο εξώδικο πρόστιμο. Κάθε φορά ο κατηγορούμενος του απαντούσε με τη φράση ¨κάνε τη δουλειά σου¨ δεν αμφισβητούσε το αδίκημα που διέπραττε. Δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα αν ο κατηγορούμενος του δικαιολόγησε την παρουσία του στο χώρο λέγοντας του ότι δώριζε τα παιχνίδια που διέθετε προς το κοινό και ότι δεν τα πωλούσε. Ο κατηγορούμενος δεν αντιδρούσε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην καταγγελία του, τουναντίον ήταν πάντα πολύ ευγενικός μαζί του και παραλάμβανε το εξώδικο πρόστιμο. Περιέγραψε με σαφήνεια και καθαρότητα τα πράγματα που έβλεπε κάθε φορά να πωλεί ο κατηγορούμενος όπως αυτά φαίνονται και στο σώμα του εξώδικου προστίμου, πιστολάκια, νεροπίστολα, γυαλιά κ.λ.π.. Ο κατηγορούμενος σε καμιά περίπτωση δεν αμφισβήτησε τα όσα ο μάρτυρας κατέγραφε στην περιγραφή του επί του εξωδίκου το πρωτότυπο του οποίου του επιδιδόταν ταυτόχρονα. Ανέφερε ότι τον είχε καταγγείλει μια φορά στην πλατεία της οδού Ερμού και τις άλλες τρεις φορές στη πλατεία στον παραλιακό δρόμο των Φοινικούδων στην πλατεία μπροστά από το καφεστιατόριο Hobos εντός δηλαδή των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας τα οποία επίσης περιέγραψε. Δεν διέκρινα ούτε και διαφάνηκε από τα λεγόμενα του μάρτυρα ότι διακατεχόταν από οποιανδήποτε προκατάληψη εναντίον του κατηγορούμενου ούτε και εκδικητικότατα μάλιστα σε πάρα πολλές φορές αρκείτο σε προειδοποίηση του κατηγορούμενου χωρίς να τον καταγγέλλει. Ο Μ.Υ. 1 κ. Μιχάλης Μιχαήλ δεν μου προκάλεσε καθόλου την εντύπωση ότι επρόκειτο για μάρτυρα που θα μπορούσα να βασιστώ στα λεγόμενα του. Κατ΄αρχή η στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα να κοιτάζει συνέχεια στο έδαφος ή στο έδρανο χωρίς να σηκώνει το κεφάλι ψηλά φανέρωνε μάρτυρα που δεν διακατεχόταν από ειλικρίνεια. Αναφέρθηκε σε πολλές συμπτώσεις που τον συνδέουν με τον κατηγορούμενο τον οποίο θεωρεί κατά τα άλλα καλό πελάτη του εφόσον και ο ίδιος είναι πλανόδιος λαχειοπώλης, αλλά κατά τα άλλα δεν είχε οποιονδήποτε προσωπικό όφελος με τη παρουσία του ενώπιον του Δικαστηρίου για να κάμει αναφορά στις δύο περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος δήθεν του έδωσε δωρεάν παιχνίδια για να πάρει στα παιδιά του που κατά τα άλλα δεν έχει ο ίδιος παιδιά. Ήταν φανερά καθοδηγημένος μάρτυρας και όσα ανέφερε στο Δικαστήριο προέρχονταν από την εκ των υστέρων κατασκευή μαρτυρίας εκ μέρους του κατηγορούμενου ο οποίος ούτε καν όταν του εκδόθηκαν τα εξώδικα διαμαρτυρήθηκε και να πει στον Μ.Κ. ότι πρόβαινε σε φιλανθρωπικό έργο, χαρίζοντας αυτόβουλα παιχνίδια σε παιδιά που αντιλαμβανόταν ότι δεν είχαν τη δυνατότητα να παίξουν στον παρακείμενο παιχνιδότοπο. Απορρίπτω την μαρτυρία του Μ.Υ. ότι αποσκοπούσε στο να βοηθήσει τον κατηγορούμενο από τον οποίο είχε υποχρέωση ως καλός του πελάτης, ότι ήταν προκατειλημμένη και καθώς δεν ήταν πειστικός όταν έλεγε ότι δεν είχε κάτι με τον Δήμο Λάρνακας θέση του η οποία ελέγχεται ως αναξιόπιστη και ως μη πειστική. Εξάλλου αν τα όσα περιέγραψε για τις δύο φορές που είχε αντιληφθεί τον κατηγορούμενο να έχει στην κατοχή του παιδικά παιχνίδια ανταποκρίνονται πράγματι στην αλήθεια, το σίγουρο είναι ότι δεν πληροφόρησε το Δικαστήριο τι έκαμνε ο κατηγορούμενος τις συγκεκριμένες ημερομηνίες και στους συγκεκριμένους χώρους όταν ο Μ.Κ.1 τον κατάγγειλε. Ο κατηγορούμενος ως είχε δικαίωμα προέβη σε ανώμοτη δήλωση και σύμφωνα με τη νομολογία μας αυτή η στάση του δεν μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση σε αυτόν (βλ. Themistokleous v. The Police,

(1981)2 CLR 200, Onisiforou v. The Police,

(1987)2 CLR 261 και Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας,

(1998)2 ΑΑΔ σελ. 129). Ο κατηγορούμενος στη δήλωση του ανέφερε ότι δεν αποδείχθηκαν τα αδικήματα εφόσον ο μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής δεν τον είδε να εισπράττει χρήματα από οποιονδήποτε υποτιθέμενο πελάτη του. Τα ίδια επενέλαβε και κατά την αγόρευση του. Σε σχέση με αυτό το ζήτημα ο μάρτυρας ήταν σαφής στην αναφορά που έκαμε ότι είχε δει τον κατηγορούμενο να εκθέτει εμπορεύματα προς πώληση στους συγκεκριμένους χώρους που τον κατάγγειλε που δεν ήταν κατάστημα, εντός της πλατείας ή της οδού, ήταν δε μετά από παρακολούθηση του που είχε διαπιστώσει την πρόθεση του να πωλεί τα εμπορεύματα τα οποία εξέθετε προς πώληση και μάλιστα τον είχε δει να πωλεί από αυτά τα εμπορεύματα. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις προέρχονται από μάρτυρα ώριμης ηλικίας και με μακρόχρονη υπηρεσία και πείρα στη σχετική με το ζήτημα Υπηρεσία του Δήμου Λάρνακας. Χωρίς οποιονδήποτε ενδοιασμό οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι οι αναφορές του Μ.Κ.1 σε αυτά τα γεγονότα είναι ικανοποιητική απόδειξη του συστατικού στοιχείου του αδικήματος της πλανοδιοπώλησης, κανένα άλλο στοιχείο δεν απαιτείται. Ούτε και έχει σημασία ο τρόπος που μετέφερε τα εμπορεύματα του σε εκείνο το σημείο όπου άρχιζε την πλανοδιοπώληση ο κατηγορούμενος ούτε που τα είχε τοποθετημένα ή αν αυτά ήταν λίγα ή πολλά ή ακόμα έστω και ένα. Αρκεί το γεγονός ότι αυτά τα προόριζε προς πώληση και εκδήλωνε αυτή την πρόθεση του κατά τρόπο που γινόταν κάθε φορά αντιληπτός από τον Μ.Κ.

1. Ο κατηγορούμενος προέβαλε μια εκδοχή με την δήλωση του την οποία όμως δεν την υπέβαλε στον Μ.Κ.1 όταν τον κατάγγελλε κάθε φορά. Τουναντίον του έλεγε τη φράση ¨κάμε τη δουλειά σου¨. Αν αυτά τα εμπορεύματα τα δώριζε σε παιδάκια όπως ανέφερε τότε αυτό θα έπρεπε να το έλεγε στον Μ.Κ.
2. Κάτι τέτοιο δεν έκαμε. Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να αναφερθώ στο ζήτημα που ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έθεσε στην αρχή της τελικής του αγόρευσης, το οποίο όμως ενόψει και της κατάληξης μου μόνο από ακαδημαϊκής πλευράς έχει σημασία. Ανέφερε ο κ. Χ¨ Χριστοφής ότι από την στιγμή που δεν αμφισβητήθηκε η έκδοση των εξώδικων προστίμων τα αντίτυπα των οποίων παρουσιάστηκαν ως τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου και η αναφορά του Μ.Κ. 1 ότι αυτά δεν πληρώθηκαν όπως και η προσαύξηση τους, κατά την άποψη του η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεση της και δεν χρειαζόταν οτιδήποτε άλλο εκ μέρους της. Με όλο τον σεβασμό διαφωνώ με αυτή τη προσέγγιση. Η μη πληρωμή ενός εξώδικου προστίμου με βάσει τον περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Νόμο του 1997 (Ν.47

(1)/97) δεν δημιουργεί άλλο αδίκημα. Το πρωτογενές αδίκημα είναι αυτό που διέπραξε ο κατηγορούμενος, που εν προκειμένω ήταν το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης με βάσει το άρθρο 111 του περί Δήμων Νόμου 1985 (Ν.111/1985). Αυτό είναι το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι αδίκημα περί μη πληρωμής του εξωδίκου προστίμου. Επομένως, όταν ένας κατηγορούμενος για οποιονδήποτε λόγο δεν πληρώνει το εξώδικο και επιλέγει να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούσα Αρχή πλέον έχει την υποχρέωση να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος με αξιόπιστη μαρτυρία όπως συμβαίνει σε κάθε κατηγορία. Οι συνθήκες έκδοσης των εξώδικων προστίμων ασφαλώς συνεξετάζονται και συνιστούν στοιχεία που αξιολογούνται μέσα στο συνολικό πλέγμα των γεγονότων της υπόθεσης προσθέτουν θα έλεγα στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής αλλά δεν συνιστούν αυτοτελή συστατικά στοιχεία ενός αδικήματος το οποίο ούτως ή άλλως δεν προβλέπεται στον περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Νόμο. Πέραν των πιο πάνω το Δικαστήριο σε σχέση με την επιβολή της ποινής οφείλει να ακολουθήσει την προνοούμενη ποινή από τη νομοθεσία που ρυθμίζει το αδίκημα χωρίς να δεσμεύεται από την ποινή του εξωδίκου ή της προσαύξησης του. Μετά την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή με αξιόπιστη και πειστική μαρτυρία έχει αποδείξει ότι: (α) Ο κατηγορούμενος διέθετε προς πώληση διάφορα εμπορεύματα τις συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες των κατηγοριών, (β) οι χώροι που βρισκόταν όταν προέβαινε σε πλανοδιοπώληση βρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων, (γ) αρμόδια αρχή για τον έλεγχο της πλανοδιοπώλησης είναι ο Δήμος Λάρνακας και (δ) ο Δήμος Λάρνακας δεν είχε εκδώσει οποιανδήποτε άδεια προς αυτόν τον σκοπό στο όνομα του κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο. Στην υπόθεση Μούζουρας κ.ά v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας,

(1988)2 ΑΑΔ σελ. 26 αναφορικά με την έννοια της λέξης ¨πλανοδιοπώληση¨ ¨hawker¨ στα Αγγλικά λέχθηκαν τα ακόλουθα: "The words "hawk", "hawking" and "hawker" are indeed not defined either in the Law or in the Bye - laws. They have therefore to be construed in their ordinary and natural meaning. For that purpose we felt that we should turn to the dictionaries for instruction and consultation. The meaning of the word "hawk" given in the Concise Oxford Dictionary is "carry goods; to cry in the street". The same meaning is to be found also in the Shorter Oxford English Dictionary. And "hawker" is defined as one who hawks goods about, a man who goes from place to place selling his wares or who cries them in the street. It is clear therefore that the dictionary meaning of the words is their ordinary meaning and everyone who had the opportunity to consider their meaning took this to be their ordinary signification in the sense that they mean the sale or offer for sale in the streets of merchandise conveyed from place to place by means of animals, vehicles or even on foot. The definition of "hawker" in the Hawkers Act (supra), cannot be invoked as that was a definition drafted for the purposes of that enactment." Βλέπε επίσης αυτά που αναφέρονται στο βιβλίο Words and Phrases Legally Defined, 2ος τόμος (2η έκδοση) σελ.351, όπου δίδεται η έννοια της λέξης πλανοδιοπώληση όπως επίσης την υπόθεση Συμβούλιο Βελτιώσεως Ξυλοφάγου v. Κούμα,

(1997)2 ΑΑΔ σελ. 99. Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, ¨Πλανόδιος είναι αυτός που δεν στεγάζεται μόνιμα κάπου, που μετακινείται, περιφέρεται, συνήθως για επαγγελματία χωρίς μόνιμη επαγγελματική στέγη λ.χ. κατάστημα, που γυρίζει τις γειτονιές έχοντας το εμπόρευμα του σε όχημα: μικροπωλητής/ έμπορος κλπ¨. Είναι η κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τα αδικήματα και των τεσσάρων κατηγοριών στο βαθμό του πέρα από κάθε αμφιβολία. Ο κατηγορούμενος με την συγκεκριμένη δραστηριότητα του πλανοδιοπωλούσε εντός της έννοιας του νόμου όπως αυτή έχει ερμηνευτεί από τη νομολογία μας. Κρίνω τον κατηγορούμενο ένοχο και στις τέσσερις κατηγορίες που αντιμετωπίζει στο παρών κατηγορητήριο. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο