Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ν. SYFRETS ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης:10161/2009, 12 Απριλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:B39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:10161/2009 Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων - ν -
- SYFRETS ENTERPRISES LTD
- Πέτρος Πετροπουλάκης Κατηγορουμένων ------- Ημερομηνία: 12 Απριλίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Τσεριώτης Για τους κατηγορούμενους: κ. Καπελάκης Κατηγορούμενος 2: Παρών Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν στη παρούσα υπόθεση διάφορες κατηγορίες που αφορούν παραλείψεις τους να καταβάλουν διάφορες οφειλές ή εισφορές τους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και σε άλλα παρεμφερή ταμεία τα οποία διαχειρίζεται ο Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (στη συνέχεια ο Διευθυντής). Οι κατηγορούμενοι καταχώρησαν μη παραδοχή στις κατηγορίες και πριν αρχίσει η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης ο ευπαίδευτος συνήγορος που εκπροσωπεί στη παρούσα τον Διευθυντή υπέβαλε αίτημα όπως προσθέσει στο κατηγορητήριο κάποιο 3ο πρόσωπο, τον Μάριο Πετροπουλάκη, διάβημα στο οποίο προέβαλε ένσταση ο ευπαίδευτος συνήγορος των υφισταμένων κατηγορουμένων 1 και
- Ο κ. Τσεριώτης ανέφερε ότι ο Διευθυντής αποφάσισε να προβεί στο παρόν διάβημα μετά από αξιολόγηση στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του σε μεταγενέστερο στάδιο από τις 15.06.2009 ημερομηνία καταχώρησης του παρόντος κατηγορητηρίου και συγκεκριμένα τον Ιούνιο και Αύγουστο του 2010 όταν λήφθηκαν καταθέσεις από διάφορα επηρεαζόμενα πρόσωπα μεταξύ των οποίων και του προσώπου που επιδιώκεται η συμπερίληψη του στο κατηγορητήριο. Η πλευρά του Διευθυντή δεν διακρίνει δικονομικό πρόβλημα προσθήκης κατηγορουμένου και μάλιστα οι δικονομικές μας διατάξεις προνοούν για κάτι τέτοιο, όπως ανέφερε. Ο λόγος που δεν είχε υποβληθεί πιο νωρίς το αίτημα ήταν γιατί γινόταν κάποια διαβούλευση με τους υφιστάμενους κατηγορούμενους για διευθέτηση και ακολούθως κρίθηκε ότι η συμπερίληψη του προσώπου αυτού στο κατηγορητήριο θα ήταν και προς το συμφέρον τους. Καμιά ζημιά δεν υφίστανται οι κατηγορούμενοι από το διάβημα αυτό αλλά τουναντίον είναι προς το συμφέρον τους αν επιτραπεί. Ο κ. Καπελάκης προέβαλε εκ μέρους των δύο υφιστάμενων κατηγορουμένων δύο λόγους ένστασης:
- Ότι δικονομικά δεν ευσταθεί ένα τέτοιο διάβημα για προσθήκη στο κατηγορητήριο ενός ακόμα κατηγορουμένου.
- Υπάρχει κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών εφόσον ο Διευθυντής δεν υπέβαλε το αίτημα του έγκαιρα μόλις περιήλθε υπόψη του, όπως ισχυρίζεται, μαρτυρία η οποία καθιστά το αίτημα αναγκαίο και άφησε τον χρόνο να περνά κατά τρόπο που επηρεάζεται πλέον το συνταγματικό δικαίωμα των κατηγορουμένων για την διάγνωση της ποινικής τους ευθύνης εντός εύλογου χρόνου. Η αναφορά του κ. Τσεριώτη για την δυνατότητα υποβολής του αιτήματος του στο στάδιο αυτό της διαδικασίας έγινε με παραπομπή γενικά στη δυνατότητα που παρέχει η ποινική μας δικονομία χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένη πρόνοια ή σε νομολογία που διέπει το ζήτημα. Έτσι μου επιτρέπεται να ανατρέξω στις πρόνοιες της Ποινικής μας Δικονομίας οι οποίες προνοούν ή ρυθμίζουν τα θέματα τροποποίησης ενός κατηγορητηρίου (άρθρα 83 - 84) και ειδικότερα στη πρόνοια της παραγράφου
(1)του Άρθρου 83 της Ποινικής Δικονομίας η οποία είναι και η μόνη, εξ όσων αντιλαμβάνομαι, στην ποινική μας δικονομία που επιτρέπει τροποποίηση κατηγορητηρίου. Η πρόνοια αυτή διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨ Όταν, σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης φαίνεται στο Δικαστήριο ότι το κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο είναι ελαττωματικό, είτε ουσιαστικά είτε τυπικά, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιο διάταγμα με τη μεταβολή του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε στο κακουργιοδικείο είτε με τροποποίηση του ή με υποκατάσταση του ή με προσθήκη σε αυτό νέας κατηγορίας ως το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο ώστε να ανταποκρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης.¨ Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω και τον ορισμό που δίνεται στο άρθρο 2 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 της έννοιας ¨Κατηγορητήριο¨ : το οποίο ¨σημαίνει τη γραπτή κατηγορία για ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείται κάποιος κατηγορούμενος σε συνοπτική δίκη ή προανάκριση¨. Δεν χωρεί βέβαια αμφιβολία ότι όπου το κατηγορητήριο κρίνεται ελαττωματικό, το Δικαστήριο έχει την εξουσία για τη μεταβολή του (βλ. Fatma Mehmet v. The Police,
(1970)2 CLR 62, Leonidou v. The Police,
(1987)2 CLR 96 και Κυριάκου v. Αστυνομίας,
(1992)2 ΑΑΔ σελ. 458). Όμως το άρθρο 83 της Ποινικής Δικονομίας μας δεν προνοεί για τροποποίηση οποιουδήποτε μέρους του κατηγορητηρίου αλλά των μερών που ο ίδιος ο ορισμός της έννοιας του κατηγορητηρίου περικλείει. Ποιά είναι τα μέρη που περικλείει ένα κατηγορητήριο εκτός της ξεκάθαρης ερμηνείας που δίδεται στον ορισμό της έννοιας του κατηγορητηρίου (πιο πάνω) σχετικές είναι και οι ακόλουθες αναφορές σε αυθεντίες που πραγματεύονται το ζήτημα. Στο σύγγραμμα Criminal Procedure In Cyprus των κ.κ.Λοϊζου και Πική στη σελ. 46 υποσημείωση 3 διαπιστώνονται δύο μόνο μέρη σε ένα κατηγορητήριο σύμφωνα με τη ποινική μας δικονομία δηλαδή αυτά που αφορούν το αδίκημα. Η πιο πάνω άποψη αντιδιαστέλλεται με όσα αναφέρονται στα αγγλικά συγγράμματα Halsbury's Laws of England,3rd Edition, volume 10 (σελ. 385 παρ. 697 κάτω από τον τίτλο Form of Indictments) και Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice έκδοση 2007 σελ. 83 παρ. 1-114 κάτω από τον τίτλο Three Parts) όπου υποδεικνύεται ότι το κατηγορητήριο αποτελείται από τρία μέρη. Τα εν λόγω μέρη είναι τα ακόλουθα: (α) το ενακτήριο (commencement), (β) στην έκθεση αδικήματος (statement of the offence) και (γ) στις λεπτομέρειες αδικήματος (particulars of the offence). Έρευνα μου στη νομολογία δεν μου επέτρεψε τον εντοπισμό απόφασης που να έχει πραγματευτεί το ζήτημα προσθήκης κατηγορουμένου στο κατηγορητήριο. Η υπόθεση Ταμείο Προνοίας v. Samoa Clothing Industry,
(2000)2 ΑΑΔ σελ. 289 διακρίνεται ως προς τα περιστατικά της από τη παρούσα. Εκεί είχε αναγραφεί λανθασμένα το όνομα της εφεσίβλητης εταιρείας αντί εκείνο του επίσημου παραλήπτη, εφόσον η εταιρεία είχε διαλυθεί. Κρίθηκε πως δεν συνιστούσε κώλυμα η τροποποίηση του τίτλου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε χρόνο για καταχώρηση αίτησης τροποποίησης του τίτλου της έφεσης βασιζόμενο και στις πρόνοιες του άρθρου 220 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.
- Βέβαια η δυνατότητα αυτή στηρίχθηκε στο πιο πάνω άρθρο το οποίο προνοεί ότι: ¨όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διορισθεί προσωρινός εκκαθαριστής καμία αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει¨. Εύκολα επομένως μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης η απαιτούμενη τροποποίηση προβλέπεται από το άρθρο 220 του Κεφ.
- Η τυχόν διάπραξη των αδικημάτων ή η συνέργεια στη διάπραξη τους από το 3ο πρόσωπο το οποίο επιδιώκεται να συμπεριληφθεί στο κατηγορητήριο ακόμα και αν προβλέπεται από τη σχετική νομοθεσία όπου αόριστα με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Διευθυντή, σίγουρα δεν μπορεί να παρακάμπτει τις δικονομικές διατάξεις για τον τρόπο συμπερίληψης του στο κατηγορητήριο όπως προνοείται εξάλλου στα άρθρα 41(γ) και 42 του Κεφ.
- Η μη συμπερίληψη του εξ αρχής στο κατηγορητήριο δεν μπορεί κατά την άποψη μου να θεραπευτεί εκ των υστέρων καθώς δεν προνοείται πουθενά στη ποινική μας δικονομία τέτοια δυνατότητα. Μπορεί το όνομα ενός κατηγορούμενου όπως και του κατήγορου να επιβάλλεται όπως συμπεριλαμβάνεται στο κατηγορητήριο σύμφωνα με τον τύπο του κατηγορητηρίου (βλ. Τύπος Δ.32 Ποινικά έντυπα Αρ. 7 και 9 όπως αυτά προνοούνται στον περί Ποινικής Δικονομίας (τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1987 με ημερομηνία 30.10.1987), όμως τροποποίηση του κατηγορητηρίου χωρεί μόνο στην έκθεση του αδικήματος και στις λεπτομέρειες του. Σύμφωνα δε με τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες αλλά και τις αυθεντίες ο τίτλος του κατηγορητηρίου δεν μπορεί να μεταβληθεί κατά τον τρόπο που εισηγείται ο Διευθυντής. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου η οποία καθιστά ανέφικτο το διάβημα του Διευθυντή θα με απασχολήσει και ο δεύτερος λόγος της ένστασης, αυτός του επηρεασμού των συμφερόντων των υφιστάμενων κατηγορουμένων σε συνάρτηση με τον παράγοντα του χρόνου. Η καταχώρηση της υπόθεσης σε συσχετισμό με το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων δεν παρουσιάζει καμιά καθυστέρηση. Ανατρέχοντας δε στα πρακτικά διαπιστώνεται ότι την 1.12.2009 οπότε είχε οριστεί για πρώτη φορά για ακρόαση η υπόθεση ήταν κοινό το αίτημα για αναβολή για να διαβουλευτούν μεταξύ τους, στις 19.01.2010 που ήταν η επόμενη δικάσιμος επαναλήφθηκε το ίδιο αίτημα, στις 30.03.2010 ζητήθηκε και πάλι αναβολή εκ μέρους της Υπεράσπισης, στις 18.05.2010 επαναλήφθηκαν τα ίδια όπως και πιο πάνω, στις 28.09.2010 ζητήθηκε χρόνος εκ μέρους της Υπεράσπισης για να δοθούν οι καταθέσεις μαρτύρων σ΄αυτή και εξακολουθούσε να υπάρχει προς συζήτηση το ζήτημα της έκθεσης κατηγοριών σε τρίτο πρόσωπο. Στις 9.11.2010 ζητήθηκε αναβολή από τον Διευθυντή καθώς στο μεταξύ υπήρξε πληρωμή κάποιων ποσών. Στις 24.01.2011 ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους της Υπεράσπισης καθώς αναφέρθηκε ότι εξεταζόταν παράπονο που υποβλήθηκε εναντίον των κατηγορούμενων. Επομένως ο διαρρεύσας χρόνος εξυπηρετούσε και τα συμφέροντα των κατηγορουμένων εφόσον κατά βάση είναι αυτοί που επιδίωκαν τις αναβολές και σίγουρα δεν μπορούν εκ των υστέρων να επικαλούνται και να αναμένουν δικαίωση προβάλλοντας το δικαίωμα για την εντός εύλογου χρόνου διάγνωση της ευθύνης τους. Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι όπως εξήγησε ο κ. Τσεριώτης μόλις τον Αύγουστο του 2010 περιήλθε σε γνώση του Διευθυντή μαρτυρία που καθιστούσε το 3ο πρόσωπο κατά την άποψη του νομικά υπεύθυνο και υπόλογο για τη διάπραξη των αδικημάτων και επί πλέον το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η διαδικασία όπου ακόμα δεν έχει αρχίσει η ακροαματική της διαδικασία δεν θα έβλεπα ότι αν ξεπερνιόταν το δικονομικό κώλυμα του αιτήματος που υπεβλήθη εκ μέρους του Διευθυντή θα ήταν λόγος η επικαλούμενη καθυστέρηση για την απόρριψη του αιτήματος. Κανένας επηρεασμός των συμφερόντων των κατηγορουμένων δεν επήλθε ούτε και διέβλεψα κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών εκ μέρους του Διευθυντή. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω θα απορρίψω το αίτημα για την προσθήκη τρίτου κατηγορουμένου. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο