Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Theodorus Eugene Egers, Αρ. Υπόθεσης: 7284/11, 16 Ιουνίου, 2011

(1990)2 ΑΑΔ 384: «Το μέγεθος του θανάσιμου κινδύνου που απειλεί την κοινωνία από τη χρήση ναρκωτικών την οποία προάγει η εμπορία τους από πρόσωπα όπως ο κατηγορούμενος και η ανάγκη αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας από τον κίνδυνο αυτό, καθιστούν απαραίτητη την επιβολή μακρών ποινών φυλάκισης η διάρκεια των οποίων θα αυξάνεται ανάλογα με την αύξηση του αριθμού των αδικημάτων και της συχνότητας .». Παράλληλα όμως με τα πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη τους μετριαστικούς παράγοντες που τέθηκαν ενώπιον μας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, τόνισε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν έλαβε μέρος στο προσχεδιασμό της όλης επιχείρησης και ότι η δράση του περιορίσθηκε στη μεταφορά της παράνομης ναρκωτικής ουσίας. O ρόλος του κατηγορουμένου περιορίζεται στο ρόλο του μεταφορέα γεγονός που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, παράλληλα όμως δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι δεν επρόκειτο για ένα απλό μεταφορέα. Ο κατηγορούμενος εισήγαγε τα ναρκωτικά στην Κύπρο μεταφέροντας τα μέσα στα όργανα του πεπτικού του συστήματος, ελαχιστοποιώντας με τον τρόπο αυτό την πιθανότητα εντοπισμού του από τις αστυνομικές αρχές και σύλληψης του. Ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκε φανερώνει πόσο αδίστακτοι είναι οι έμποροι και μεταφορείς ναρκωτικών ουσιών που προκειμένου να πετύχουν τον παράνομο σκοπό τους, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και το ανθρώπινο σώμα ως μέσο μεταφοράς. Ο κατηγορούμενος στην υπό κρίση υπόθεση ενήργησε με πρόγραμμα, με μοναδικό κίνητρο την αποκόμιση οικονομικού οφέλους, χωρίς οποιαδήποτε κρίση συνείδησης, χωρίς να αναλογισθεί τον όλεθρο που θα εισήγαγε στον τόπο μας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπογράμμισε επίσης τη συνεργασία του κατηγορουμένου με την αστυνομία και την παραδοχή του ενώπιον του δικαστηρίου. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι η συνεργασία του με την αστυνομία δεν ήταν άμεση. Παραδέχθηκε ότι μετέφερε ναρκωτικές ουσίες όταν ήταν πια αδύνατο για αυτόν να ισχυριστεί οτιδήποτε άλλο. Ο κατηγορούμενος πήγε στο νοσοκομείο και υποβλήθηκε σε ακτινογραφικό έλεγχο όχι γιατί αποφάσισε να συνεργασθεί με την αστυνομία και να αποκαλύψει σε αυτούς την παράνομη δραστηριότητα του αλλά λόγω του κινδύνου που διέτρεχε η υγεία του. Χαρακτηριστικό δε είναι και το γεγονός ότι ακόμη και μετά τον εντοπισμό των ξένων ουσιών στο σώμα του, αυτός προσπάθησε να παραπλανήσει τους αστυνομικούς και τους επί καθήκοντι γιατρούς λέγοντας τους ότι επρόκειτο για 'εξωτικά φρούτα και αβοκάτο'. Όταν εισήχθη στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης και άρχισε η διαδικασία αφόδευσης των ξένων αυτών σωμάτων και όταν ήταν πλέον αδύνατο να επιμένει στους ισχυρισμούς περί φρούτων, αποκάλυψε για πρώτη φορά ότι είχε καταπιεί σκευάσματα με ναρκωτικές ουσίες, ισχυρίσθηκε όμως ότι επρόκειτο για 'hash', θέση την οποία προώθησε και ενώπιον μας στο στάδιο των αγορεύσεων. Η κατηγορούσα αρχή διαφώνησε με την πιο πάνω θέση και για το λόγο αυτό διεξήχθη δίκη τύπου, Newton. Αποτέλεσε εύρημα του δικαστηρίου[4] ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε εξ αρχής ότι θα μετέφερε κοκαΐνη γεγονός που προσπάθησε να αποκρύψει τόσο στην αστυνομία όσο και ενώπιον μας. Όπως αναφέραμε χαρακτηριστικά και στη σχετική απόφαση η εικόνα που μας έδωσε ο κατηγορούμενος ήταν '. ανθρώπου που επινόησε τη συνολική εκδοχή και επινοούσε κάθε φορά τις απαντήσεις ώστε να πείσει το δικαστήριο για τα λεγόμενα του χωρίς καμιά προσήλωση στην αλήθεια'. Ενόψει όλων των πιο πάνω δεν μπορεί να δοθεί ουσιαστική βαρύτητα στη συνεργασία του με την αστυνομία και την παραδοχή του ενώπιον του δικαστηρίου. Ο συσχετισμός του κατηγορουμένου με τα υπό κρίση αδικήματα δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές, καθότι οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίσθηκαν εντός του σώματος του. Ο ίδιος προσπάθησε να αμφισβητήσει ό,τι μπορούσε, αρχικά τη φύση των σωμάτων που εντοπίστηκαν στο πεπτικό του σύστημα και αργότερα το είδος των ναρκωτικών ουσιών. Εχοντας τούτο υπόψη καταλήγουμε ότι η όλη συμπεριφορά του, από το χρόνο εντοπισμού του από την αστυνομία μέχρι σήμερα, δεν φανερώνει άτομο που έχει μεταμεληθεί ειλικρινά για την εγκληματική του συμπεριφορά. Ο κ. Καλλένος αναφέρθηκε και στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορουμένου και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στους λόγους που τον ώθησαν να προβεί στην παράνομη αυτή δραστηριότητα. Ο κατηγορούμενος είναι σήμερα 62 ετών και διαμένει μόνιμα στην Ολλανδία από το 1978. Είναι απόφοιτος τεχνικού ινστιτούτου και εργάσθηκε σε διάφορες εργασίες ήτοι σε εταιρεία κατασκευής πλοίων, σε πρατήριο βενζίνης ενώ το τελευταίο καιρό ασχολήθηκε με το εμπόριο ειδών ένδυσης. Παντρεύτηκε δύο φορές και από τους γάμους του απέκτησε τέσσερα παιδιά, δύο εκ των οποίων σκοτώθηκαν σε ατυχήματα. Μετά τη διάλυση των γάμων του ο κατηγορούμενος διατηρούσε κατά διαστήματα σχέσεις και με άλλες γυναίκες με τις οποίες απέκτησε ακόμη έντεκα παιδιά. Διατηρεί καλές σχέσεις με όλα του τα παιδιά. Ήταν η θέση του κατηγορουμένου ότι τον τελευταίο καιρό βρισκόταν σε άσχημη οικονομική θέση αυτός ήταν και ο λόγος που συμφώνησε να μεταφέρει ναρκωτικά στην Κύπρο. Ισχυρίσθηκε περαιτέρω ότι ήταν αναγκασμένος να καταβάλει κάποιο ποσό στο κοιμητήριο όπου ήταν θαμμένο ένα από τα δύο παιδιά του αλλιώς η σωρός του θα μεταφερόταν κάπου αλλού. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι, σύμφωνα με τη νομολογία μας, βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαροτάτων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας μεγάλου αριθμού παιδιών, σύνολο δεκατρία. Το γεγονός αυτό λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο δεν είναι ικανό όμως να εξουδετερώσει το στοιχείο της αποτροπής που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Όπως ειπώθηκε και στην υπόθεση Khalifeh v. The Republic[5]: 'Ανεξάρτητα από το πόσο θα υποφέρουν τα παιδιά του εφεσείοντα σαν αποτέλεσμα της ποινής που έχει επιβληθεί, παιδιά και ενήλικες σε όλο τον κόσμο θα υποφέρουν πολύ περισσότερο αν πρόσωπα όπως ο εφεσείοντας δεν αποτρέπονται με αυστηρές ποινές από του να εμπλέκονται στη διάπραξη στυγερών εγκλημάτων όπως είναι η εμπορία και μεταφορά ναρκωτικών.' Οριακής σημασίας είναι και η οικονομική κατάσταση και η κάπως προχωρημένη ηλικία του κατηγορουμένου, στοιχεία τα οποία τόνισε ο ευπαίδευτος συνήγορος κατά την αγόρευση του. Οι έμποροι ναρκωτικών αναζητούν πολλές φορές μεταφορείς που βρίσκονται σε άσχημη οικονομική κατάσταση, στοιχείο το οποίο εκμεταλλεύονται, ή άτομα που λόγω φύλου, ηλικίας ή ασθένειας δύνανται να προκαλέσουν τη συμπάθεια του δικαστηρίου. Χωρίς τους μεταφορείς αυτούς, το εμπόριο των ναρκωτικών δεν θα βρισκόταν στην έξαρση που βρίσκεται σήμερα[6]. Καθοδηγητική επί του θέματος αυτού είναι η απόφαση Λ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[7], όπου αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «.Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.»[8]. Ο κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου γεγονός που προσμετρά υπέρ του. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο κατηγορούμενος από μόνος του ανέφερε ότι είχε καταδικασθεί πριν μερικά χρόνια από Ολλανδικό δικαστήριο για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών. Διευκρινίζουμε όμως ότι η πιο πάνω αναφορά δεν λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο για σκοπούς επιβολής ποινής, εφόσον δεν τέθηκε με τη συνήθη διαδικασία και τη δέουσα σαφήνεια ενώπιον μας η προηγούμενη καταδίκη[9]. Αφού εξετάσαμε όλα τα πιο πάνω και αφού συνεκτιμήσαμε κάθε σχετικό, με τη ποινή, παράγοντα κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλουμε ποινές ως ακολούθως: Στην πρώτη κατηγορία επιβάλλουμε στο κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στη δεύτερη κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή εφόσον τα γεγονότα της καλύπτονται από την τρίτη κατηγορία. Στην τρίτη κατηγορία επιβάλλουμε στο κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 9 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Στο χρόνο κράτησης να συνυπολογισθεί ο χρόνος προφυλάκισης του κατηγορούμενου. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και δίδονται οδηγίες όπως αυτά καταστραφούν. (Υπ.) ........... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ...................................................................................................................... [1] Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 377 [2] Σíμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ σελ.27-28 [3] Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 577 [4] Απόφαση ημερομηνίας 16.6.2011 [5]

(1987)2 AAΔ.162 [6] Baby Girl Landau v. The Republic

(1991)2 A.A.Δ 178. [7]

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 [8] (βλ. σχετικά Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 AAΔ 400, 405 και Victor Αbe v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 49/06, ημερ. 24.3.2008 ). [9] βλ. Gorko v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφεση 2/2010, ημερ. 27.9.2010 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο