ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ALPHA CONCRETE PUBLIC COMPANY LTD κ.α., Αρ. Υπ.:7888/ 2007, 12 Ιουλίου, 2011

(1)(β) και 20

(1)(α),(δ),

(2),

(3)(α),(β),(γ) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και Κανονισμών, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 και επί του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Μάρτιο του 2007 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στη Κατηγορούσα Αρχή, ανήγειραν οικοδομή ήτοι 2 σιλό επεξεργασίας τσιμέντου γύρω στα 15 μέτρα φτιαγμένα με λαμαρίνες με βάση από κολώνες, εντός του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 63 Φ/Σχ. L/25, στο χωριό Μενόγια της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Λάρνακας. Η 2η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής άνευ αδείας από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2,3 παρ. 1 (β),(στ), 2(β),9 παρ.

(1)(β) και 20

(1)(α),(δ),

(2),

(3)(α),(β),(γ) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και Κανονισμών, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 και επί του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Μάρτιο του 2007 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στη Κατηγορούσα Αρχή, ανήγειραν οικοδομή ήτοι μίξερ επεξεργασίας τσιμέντου κατασκευασμένο από λαμαρίνες και βάση από κολώνες ύψους 8 μέτρα; Περίπου, εντός του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 63 Φ/Σχ. L/25, στο χωριό Μενόγια της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Λάρνακας. Η 3η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής άνευ αδείας από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2,3 παρ. 1 (β),(στ), 2(β),9 παρ.

(1)(β) και 20

(1)(α),(δ),

(2),

(3)(α),(β),(γ) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και Κανονισμών, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 και επί του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Μάρτιο του 2007 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στη Κατηγορούσα Αρχή, ανήγειραν οικοδομή ήτοι αναβατόριο για τη μεταφορά αμμοχάλικων στο μίξερ αποτελούμενο από σιδηροδοκούς διαστάσεων 1 μ. επί 20μ. εντός του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 63 Φ/Σχ. L/25, στο χωριό Μενόγια της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Λάρνακας. Η 4η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής άνευ αδείας από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2,3 παρ. 1 (β),(στ), 2(β),9 παρ.

(1)(β) και 20

(1)(α),(δ),

(2),

(3)(α),(β),(γ) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και Κανονισμών , ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 και επί του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Μάρτιο του 2007 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στη Κατηγορούσα Αρχή, ανήγειραν οικοδομή ήτοι γραφείο διαστάσεων 4μ Χ6μ. κατασκευασμένο από τσίγκους, πολυστερίνη και βάση από μπετό εντός του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 63 Φ/Σχ. L/25, στο χωριό Μενόγια της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Λάρνακας. Η 7η κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2,10,20 παρ. 1 (α)(δ), 2,3 (α),(β),(γ) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και Κανονισμών , ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 και επί του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Μάρτιο του 2007 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στη Κατηγορούσα Αρχή κατέχουν οικοδομές ήτοι εργοστάσιο παραγωγής ετοίμου σκυροδέματος, εντός του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 63 και 64 Φ/Σχ. L/25, στο χωριό Μενόγια της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Λάρνακας. Η 10η κατηγορία αφορά το αδίκημα της χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2,10,20 παρ. 1 (α)(δ), 2,3 (α),(β),(γ) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και Κανονισμών , ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 και επί του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Μάρτιο του 2007 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στη Κατηγορούσα Αρχή κατέχουν οικοδομές ήτοι εργοστάσιο παραγωγής ετοίμου σκυροδέματος, εντός του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 63 και 64 Φ/Σχ. L/25, στο χωριό Μενόγια της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Λάρνακας. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Ο Κατήγορος προς απόδειξη των πιο πάνω αδικημάτων παρουσίασε πέντε μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.) και κατά τη παράθεση της μαρτυρίας εκ μέρους του έγινε δήλωση δύο παραδεκτών γεγονότων τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Το 1ο ήταν ότι η 1η κατηγορούμενη είναι Δημόσια Εταιρεία εγγεγραμμένη στη Κύπρο σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.
4. Το 2ο παραδεκτό γεγονός ήταν ότι οι κατηγορούμενοι 2-5 είναι διευθυντές της κατηγορούμενης
5. Οι μάρτυρες κατά την ένορκο κατάθεση τους ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν διάφορα έγγραφα και φωτογραφίες που λήφθηκαν και αφορούν τις οικοδομές για τις οποίες οι κατηγορίες. Για όλα τα πιο πάνω θα κάμω στη συνέχεια μια σύντομη αναφορά για όσα μπορούν να αφορούν τη στοιχειοθέτηση των αδικημάτων για σκοπούς εξέτασης τους σε αυτό το στάδιο του εκ Α΄ Όψεως. Ο κ. Σταύρος Προδρομής (Μ.Κ.1) κτηματολογικός λειτουργός και ελεγκτής στο κλάδο εγγραφής στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας ανέφερε ότι σύμφωνα με τα αρχεία του κτηματολογίου το Τεμάχιο 63 όπως αυτό περιγράφεται στις κατηγορίες 1 - 4 ανήκει από ½ μερίδιο στους Χαράλαμπο Γεωργίου Νικολάου και Ιωάννη Νεοφύτου Καραγιώργη. Όπως διευκρίνισε στην αντεξέταση του ανήκει στα πιο πάνω πρόσωπα από 15.03.
6. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του κτηματολογικού μητρώου. Το τεμάχιο 64 που αντιστοιχεί στο παλαιό τεμάχιο 97 που αναφέρεται στις κατηγορίες 7 και 10 ανήκει εξ ολοκλήρου στη Κυπριακή Δημοκρατία από 25.09.
7. Αντίγραφο του κτηματικού μητρώου που αφορά το τεμάχιο αυτό σημειώθηκε ως Τεκμήριο
8. Τα πιο πάνω τεμάχια συνορεύουν. Ο κ. Δαμιανός Παντελή (Μ.Κ.2) εργάζεται ως Τεχνικός Μηχανικός στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας εδώ και ένα χρόνο. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι η διαδικασία έκδοσης αδειών οικοδομής, διαχωρισμών και προϋπολογισμού κρατικών έργων που αφορούν την Επαρχία Λάρνακας και ειδικότερα διάφορα χωριά όπως και το χωριό Μεννόγια. Είχε στη κατοχή και διάθεση του τον φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης Β 570/95 που αφορά τη παρούσα υπόθεση. Ο ίδιος είχε επισκεφθεί στις 18.02.2011 στο χωριό Μεννόγια τη περιοχή όπου βρίσκονται τα υποστατικά της 1ης κατηγορούμενης και αφορούν τα αδικήματα του παρόντος κατηγορητηρίου. Σκοπός της επίσκεψης του ήταν να καταγράψει τα παράνομα υποστατικά στα επίδικα τεμάχια και να παρατηρήσει κατά πόσο ήταν σε λειτουργία το εργοστάσιο των κατηγορουμένων. Είχε διαπιστώσει ότι στο τεμάχιο 63 υπήρχαν τα σιλό, το μίξερ, το αναβατόριο, μια μεταλλική αβάκη και ένα κτίριο - γραφείο. Είχε διαπιστώσει ότι το εργοστάσιο βρισκόταν σε λειτουργία και υπήρχαν αυτοκίνητα μεταφοράς μπετόν και τροφοδοσίας νερού. Είχε μιλήσει με κάποια από τα εργαζόμενα πρόσωπα στο εργοστάσιο, δεν είχε σημειώσει όμως τα ονόματα τους και δεν τα γνωρίζει προσωπικά. Στη συνέχεια έλαβε με φωτογραφική μηχανή της υπηρεσίας του έξι φωτογραφίες τις οποίες εκτύπωσε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του γραφείου του, τις κατάθεσε και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 3 (α-στ). Δεν είχε συναντήσει στο χώρο κάποιον από τους διευθυντές της 1ης κατηγορούμενης το όνομα της οποίας αναγραφόταν σε πινακίδα στην είσοδο του χώρου του εργοστασίου και αναγραφόταν επίσης και επί των μπετονιέρων. Για κανένα από τα οικοδομήματα που βρήκε στο χώρο όπου λειτουργεί το εργοστάσιο ετοίμου σκυροδέματος σύμφωνα με το φάκελο που τηρείται στην Επαρχιακή Διοίκηση δεν έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής και κατά συνέπεια ούτε και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Εξήγησε τι απεικονίζει η κάθε φωτογραφία όπου στις φ. 3 (α-γ) απεικονίζονται το σιλό, το μίξερ και το αναβατόριο και οι μπετονιέρες κατά τη διαδικασία φόρτωσης τους. Η φ. 3(δ) απεικονίζει το πίσω μέρος του γραφείου και ένα παλιό μίξερ και στη φ.3(ε) απεικονίζονται δύο παλαιά σιλό που δεν ήταν σε λειτουργία μια μεταλλική αβάκη και ένα μίξερ που δεν ήταν επίσης σε λειτουργία. Στη φ.3(στ) απεικονίζονται τα δύο σιλό που δεν ήταν σε λειτουργία, η αβάκη, το αναβατόριο σε ώρα λειτουργίας. Στο χώρο του εργοστασίου υπάρχει ένα κτίριο -κουζίνα, ένα ντεπόζιτο νερού, μια γεννήτρια και υπάρχουν και σωροί από υλικά. Από ό,τι μπορούσε να γνωρίζει τα όσα απεικονίζονται στη φ.3(α) βρίσκονται εντός του Τεμαχίου
9. Διαπίστωσε ότι στο φάκελο Β 570/1995 που τηρείται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας και αφορά τις πιο πάνω οικοδομές υπήρχε επιστολή με ημερομηνία 6.02.2007 σύμφωνα με την οποία προειδοποιούνταν οι κατηγορούμενοι ότι θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον τους σε περίπτωση που δεν κατεδάφιζαν τις παράνομες οικοδομές που ανήγειραν και δεν απομάκρυναν μη αδειούχα υποστατικά, σημειώθηκε ως Τεκμήριο
10. Κατά την αντεξέταση του ο ίδιος μάρτυρας ανέφερε ότι είναι πτυχιούχος των ΤΕΙ Κρήτης ως Τεχνικός Μηχανικός και έχει εκπαίδευση πάνω σε τεχνικά έργα, κατασκευή σπιτιών και σε στατικά κτιρίων. Όταν στο φάκελο που τηρείται στην Επαρχιακή Διοίκηση αναφέρεται μετά τον αριθμό του φακέλου η χρονολογία /95 εννοείται, όπως εξήγησε, ότι η ενέργεια για τον εν λόγο φάκελο άρχισε το έτος 1995 και είχε ξεκινήσει με καταγγελία για παράνομες οικοδομές. Συμφώνησε ότι εφόσον κατά την επίσκεψη του δεν συνοδευόταν από τοπογράφο δεν μπορούσε να πει με σιγουριά ότι τα περιγραφέντα κτίρια βρίσκονταν εντός του τεμαχίου 63 ή
11. Οι μπετονιέρες που ανέγραφαν το όνομα της 1ης κατηγορούμενης εταιρείας βρίσκονταν εντός του εργοστασίου και η πινακίδα με το όνομα της 1ης κατηγορούμενης βρισκόταν έξω από το χώρο του εργοστασίου κοντά στην είσοδο του. Παραδέχθηκε ότι στις φωτογραφίες που έλαβε του Τεκμηρίου 3 δεν φαινόταν κανένα πρόσωπο από το προσωπικό του εργοστασίου όμως δεν είχε ζητήσει από κανένα να φύγει για να μη φαίνεται σ΄αυτές ούτε και θεώρησε αναγκαίο να φαίνονται στις φωτογραφίες οι εργαζόμενοι. Ο κ. Σωτήρης Ανδρέου (Μ.Κ. 3) είναι ο κοινοτάρχης του χωριού Μεννόγια από το
12. Ως εκ της ιδιότητας του γνωρίζει τα όρια που περικλείει το χωριό του και γνωρίζει ότι η 1η κατηγορούμενη διαθέτει εργοστάσιο σκυροδέματος εντός των ορίων του χωριού του και είναι πλησίον του χωριού Αγγλισίδες. Ως η αρμόδια αρχή, το Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού του φορολόγησε την εταιρεία αυτή με φόρους για κοινοτικές υπηρεσίες κατά τα έτη 2006 - 2010 τους οποίους και κατέβαλλε. Προς τούτο παρουσίασε δέσμη αποδείξεων πληρωμής ως Τεκμήριο 5 (α-ε). Λίγες ημέρες πριν καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου στις 28.04.2011 είχε επισκεφθεί το χώρο του εργοστασίου σε ώρα που δεν λειτουργούσε και είχε διαπιστώσει ότι εντός του χώρου βρισκόντουσαν σταθμευμένες μπετονιέρες με το όνομα της εταιρείας σε αυτές. Τους κατηγορούμενους 2-5 δεν τους είχε ξαναδεί εκτός από το χώρο του Δικαστηρίου εφόσον τις φορολογίες της 1ης κατηγορούμενης τις κατέβαλλε μέσω κάποιου υπαλλήλου της με επιταγές της 1ης κατηγορούμενης όπως αναγραφόταν και στις αποδείξεις που εξέδιδε. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι το 1999 υπήρχε στο χώρο μια παράγκα και ένα μικρό σιλό τα οποία στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν και υπάρχουν στο τεμάχιο που κατέχουν οι κατηγορούμενοι μέχρι και σήμερα. Από ό, τι ήξερε τα πιο πάνω ανήκαν σε κάποια άλλα πρόσωπα. Η φορολογία που επιβάλλει το Κοινοτικό Συμβούλιο αφορά τον εκάστοτε κάτοχο ενός τεμαχίου όπου διεξάγεται κάποια εργασία και δεν ενδιαφέρει το Συμβούλιο για σκοπούς επιβολής φορολογίας αν αυτός εργάζεται νόμιμα ή παράνομα. Διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του ότι το Τεμάχιο 63 ανήκε πριν το αγοράσουν οι ιδιοκτήτες που φαίνονται σήμερα στο κτηματικό μητρώο στην εκκλησιαστική επιτροπή των Αγίου Αθανασίου και Κηρύλλου. Ο κ. Στέλιος Ιωακείμ (Μ.Κ.4) ανέφερε ότι εργάζεται στο Τμήμα Χωρομετρίας Λάρνακας εδώ και δύο χρόνια. Καθήκοντα του είναι οι χωρομετρικές εργασίες, οριοθετήσεις, διαχωρισμοί κτημάτων, εγγραφές δρόμων κ.λ.π. Εξήγησε ότι ο Έπαρχος Λάρνακας είχε ζητήσει από το Τμήμα του χωρομετρική εργασία την οποία ανέλαβε ο ίδιος και αφορούσε τα επίδικα κτήματα. Τους είχε ζητηθεί συγκεκριμένα οριοθέτηση του Τεμαχίου 64 πρώην 97 στο χωριό Μεννόγια και αποτύπωση των κτιρίων σ΄αυτό. Προς τούτο προέβη στις 22.02.2011 σε χωρομετρική εργασία σε όλα τα εφαπτόμενα τεμάχια με το Τεμάχιο 64 όπου υπάρχουν επίσης κτιριακές εγκαταστάσεις στα τεμάχια δηλαδή 63 και
13. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 (α - δ) τοπογραφικά σχέδια στα οποία αποτύπωσε την εργασία στην οποία προέβη. Όταν είχε μεταβεί στο χώρο το εργοστάσιο βρισκόταν σε λειτουργία και τα κτίρια που αποτύπωσε στα σχέδια του εξυπηρετούσαν το εργοστάσιο. Εξήγησε σε πιο τεμάχιο βρίσκονται το κάθε ένα από τα κτίρια που βρήκε στο χώρο. Με τα γράμματα Ε,Η,Θ,Κ,Λ απεικονίζονται αντίστοιχα ένα μίξερ που δεν είναι σε λειτουργία, υπάρχει όμως μίξερ που απεικονίζεται με το γράμμα Ζ και εμπίπτει και στα τρία τεμάχια το 64 το 63 και το 23 το οποίο ήταν το μίξερ σε λειτουργία, ο ταινιόδρομος αναβατόριο για μεταφορά υλικών, βάση με δύο σιλό και μίξερ, βάση με μπετόν με ντεπόζιτο νερού και λυόμενο γραφείο. Τα πιο πάνω συνιστούσαν τα οικοδομήματα - τμήματα - που συνθέτουν το εργοστάσιο το οποίο βρισκόταν σε λειτουργία. Στο τεμάχιο 97 (νέο τεμάχιο 64) βρίσκονταν ένα παλιό υπόστεγο που απεικονίζεται με το γράμμα Γ, παλιό μίξερ με το γράμμα Α, μικρή κουζίνα με το γράμμα Β και το κύριο γραφείο με το γράμμα Δ που ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση, ένα μεταλλικό υπόστεγο με μπετόν που το απεικονίζει με το γράμμα Ν και καταλαμβάνει και μέρος του Τεμαχίου 23, με το γράμμα Ξ απεικονίζει μια βάση από μπετόν όπου ήταν τοποθετημένο ένα ντεπόζιτο νερού. Εξήγησε ότι εκτός από τα σημεία Α και Γ που ήταν παλιά, τα υπόλοιπα χρησιμοποιούνταν από το εργοστάσιο και ήταν καινούργιες εγκαταστάσεις. Στο τεμάχιο 23 με το γράμμα Μ απεικονίζει γεννήτριες και καύσιμα. Εξήγησε ότι τα δύο τεμάχια 97 και 63 βρίσκονται στα όρια του χωριού Μεννόγια. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε, όταν ρωτήθηκε αν τα κτίρια και οι εγκαταστάσεις βρίσκονταν στα εν λόγω τεμάχια πριν από το 2007 ότι δεν μπορούσε να ξέρει και δεν μπορούσε να απαντήσει με βεβαιότητα στο ερώτημα αυτό. Η κα Αθηνά Χ¨Γιάννη (Μ.Κ.5) είναι Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας και έχει αναλάβει αυτά τα καθήκοντα τον Φεβρουάριο του
14. Της ανατέθηκε η περιοχή μεταξύ άλλων του χωριού Μεννόγια. Εξήγησε τα καθήκοντα της μεταξύ των οποίων είναι και η τήρηση και εφαρμογή της περί Οδών και Οικοδομών Νομοθεσίας και επιλαμβάνεται υποθέσεων παράνομων οικοδομών. Ο φάκελος Β 570/1995 βρίσκεται στη κατοχή της και αφορά την ανέγερση παράνομων οικοδομών εκ μέρους της 1ης κατηγορούμενης. Είχε επισκεφθεί το χώρο του εργοστασίου που διατηρεί η 1η κατηγορούμενη εταιρεία δύο ημέρες μετά που ανέλαβε καθήκοντα στις 22.03.2011 και συγκεκριμένα τα τεμάχια 63 και το 97, το τελευταίο σήμερα είναι το τεμάχιο
15. Ανέφερε τους ιδιοκτήτες των δύο αυτών τεμαχίων σύμφωνα με το κτηματικό μητρώο. Στις 27.04.2011 είχε επισκεφθεί ξανά το χώρο και είχε διαπιστώσει και στις δύο φορές ότι το εργοστάσιο βρισκόταν σε λειτουργία. Τη 2η φορά είχε βγάλει και φωτογραφίες με φωτογραφική μηχανή της υπηρεσίας της και τις εκτύπωσε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του γραφείου της τις οποίες κατάθεσε ως τεκμήρια 7 και
16. Ανέφερε ότι στην είσοδο του εργοστασίου όπως φαίνεται και στη φ. 7 υπάρχει πινακίδα με το όνομα της 1ης κατηγορούμενης. Στη φ.9 απεικονίζονται οι μπετονιέρες που φέρουν το όνομα της 1ης κατηγορούμενης που βρίσκονταν σταθμευμένες στο χώρο του εργοστασίου. Είχε διαπιστώσει ότι βρισκόταν σε λειτουργία καθώς υπήρχαν υπάλληλοι, φορτηγά σε λειτουργία, μηχανήματα σε λειτουργία που προκαλούσαν θόρυβο. Περιέγραψε και αυτή τα υποστατικά που είχε δει στο χώρο του εργοστασίου άλλα από τα οποία βρίσκονταν σε λειτουργία και άλλα όχι. Αναγνώρισε όλα τα οικοδομήματα που φαίνονται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 3 και τα περιέγραψε. Ανέφερε ότι το μίξερ, το σιλό, το αναβατόριο και το γραφείο έχουν ανεγερθεί από τους κατηγορούμενους χωρίς άδεια οικοδομής και δεν έχει εκδοθεί και πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως. Για κανένα από τα οικοδομήματα εντός του εργοστασίου τα οποία ανήγειρε η 1η κατηγορούμενη σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν στο φάκελο της δεν έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό εγκρίσεως. Έκαμε αναφορά σε έγγραφη καταγγελία που έκαμε κάποια περίοικος στις 24.01.2007 για τη λειτουργία του εν λόγω εργοστασίου το οποίο της προκαλούσε οχληρία και την οποία και κατέθεσε ως τεκμήριο
17. Στο φάκελο επίσης υπάρχει και η έκθεση πταίσματος που συντάχθηκε από συνάδελφο της την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
18. Αναφέρθηκε και σε άλλα έγγραφα τα οποία τηρούνται στο φάκελο του Επάρχου όπως τα αντίγραφα των αποδείξεων πληρωμής φορολογίας για τα έτη 2006 - 2010 στο Κοινοτικό Συμβούλιο Μενόγιας (Τεκμήριο 5) και την επιστολή που στάλθηκε εκ μέρους του Επάρχου προς τους κατηγορούμενους (Τεκμήριο 4). Τέλος, ανέφερε ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υποβληθεί αίτηση για εξασφάλιση καλυπτικής άδειας οικοδομής για όλες τις οικοδομές που βρίσκονται στα εν λόγω τεμάχια. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι μια αίτηση για άδεια οικοδομής υπογράφεται από τον ιδιοκτήτη ενός τεμαχίου και οι κατηγορούμενοι δεν είναι ιδιοκτήτες κανενός από αυτά τα τεμάχια. Αναφέρθηκε σε προηγούμενη ποινική δίωξη εναντίον των ιδιοκτητών του τεμαχίου 63 με την οποία είχε εξασφαλιστεί και διάταγμα κατεδάφισης τους τα οποία δεν εφαρμόστηκαν. Η υπόθεση εκείνη δεν αφορούσε τους κατηγορούμενους στη παρούσα υπόθεση. Δεν είχε διαπιστώσει να λειτουργούσε στη περιοχή του χωριού Μεννόγια άλλο παρόμοιο εργοστάσιο. Εξήγησε ότι δεν είχε φωτογραφήσει τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο παρόλο ότι εργάζονταν σε αυτό όταν έλαβε τις φωτογραφίες και ούτε ζήτησε να μιλήσει με κάποιον από αυτούς. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης με τη συμπλήρωση της μαρτυρίας για την Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε η υπόθεση εκ πρώτης όψεως εναντίον των κατηγορουμένων με αναφορά στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε για τους ακόλουθους βασικούς λόγους:
19. Δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει την ανέγερση των επίδικων οικοδομών από τους κατηγορούμενους.
20. Δεν αναφέρθηκε αν για τις συγκεκριμένες οικοδομές απαιτείτο η έκδοση άδειας οικοδομής.
21. Δεν προσφέρθηκε μαρτυρία για τον τρόπο σύνδεσης των οικοδομών αυτών με τη γη.
22. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε ήταν αλληλοσυγκρουόμενη, συγχυσμένη και αντιφατική.
23. Ενόψει της εξασφάλισης ήδη άλλου διατάγματος για οικοδομές εντός των ίδιων τεμαχίων εναντίον προηγούμενων ιδιοκτητών δεν έχει γίνει ξεκάθαρο από τη μαρτυρία ποιες οικοδομές ανήγειραν οι παρόντες κατηγορούμενοι.
24. Δεν φαίνεται από τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν ότι λειτουργούσε το εργοστάσιο εφόσον σε αυτές δεν διακρίνεται οποιοσδήποτε εργαζόμενος.
25. Δεν αποδείχθηκε η εμπλοκή των κατηγορουμένων 2-5 στην υπόθεση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγόρου εισηγήθηκε και αυτός με αναφορά στο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τα αδικήματα και τη μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι έχουν αποδειχθεί τα αδικήματα και οι εισηγήσεις της υπεράσπισης δεν έχουν έρεισμα ούτε στη μαρτυρία που προσφέρθηκε ούτε και στη νομολογία μας και θα πρέπει να απορριφθούν. Γι΄ αυτό εισηγήθηκε όπως οι κατηγορούμενοι κληθούν σε απολογία. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ: Οι αρχές οι οποίες διέπουν το εκ πρώτης όψεως στάδιο είναι γνωστές και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της υπόθεσης μιας κατηγορίας εκ πρώτης όψεως αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police, 1981, 2 C.L.R. σελ.
26. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Στην υπόθεση αυτή ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, ανέφερε ότι η απαλλαγή του κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με τη Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: (α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η κατηγορία λόγω της απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το κριτήριο, όπως αναφέρεται στη συνέχεια της ίδιας υπόθεσης, είναι αντικειμενικό. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αυτό το στάδιο της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς, ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. The Police v. Kallenos,

(1980). 1JSC σελ. 145, απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε) Στην αγγλική απόφαση στην υπόθεση R v. Calbraith,

(1981)2 All E.R. 1001 όπου το Αγγλικό Εφετείο αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο τα Δικαστήρια πρέπει να προσεγγίζουν εισήγηση από την υπεράσπιση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση σε μετάφραση: ¨Πως λοιπόν θα έπρεπε ο δικαστής να προσεγγίσει εισήγηση ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση:

(1)Αν δεν υπήρχε μαρτυρία ότι το υποτιθέμενο αδίκημα διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο δεν θα υπάρξει δυσκολία - ο δικαστής ασφαλώς θα σταματήσει την υπόθεση,

(2)η δυσκολία αρχίζει εκεί που υπήρξε κάποια μαρτυρία, δεν ήταν όμως αρκετά ισχυρή, επειδή λ.χ. από μόνη της ήταν αδύνατη ή ασαφής ή επειδή ήταν ασυμβίβαστη με άλλη μαρτυρία˙ (α) εκεί που ο δικαστής θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία της κατηγορίας, κρινόμενη με τον πιο επιεική τρόπο υπέρ της, ήταν τέτοια που μια ομάδα ενόρκων, ύστερα από σωστή καθοδήγηση, δεν θα μπορούσε να καταδικάσει πάνω στη βάση της, θα αποτελούσε υποχρέωση του δικαστή, ύστερα από εισήγηση από μέρους της υπεράσπισης, να σταματήσει την υπόθεση, (β) εκεί όμως που η μαρτυρία της κατηγορίας ήταν τέτοια που η δύναμη ή η αδυναμία της θα εξαρτιόταν από την αξιολόγηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα ή άλλων ζητημάτων που κρινόμενα γενικά, θα έπεφταν στην αρμοδιότητα των ενόρκων και εκεί που τα γεγονότα θα μπορούσαν να κριθούν με τέτοιο τρόπο που οι ένορκοι, ύστερα από σωστή καθοδήγηση, θα μπορούσαν να οδηγηθούν στο συμπέρασμα της ενοχής του κατηγορουμένου, τότε ο δικαστής οφείλει να αφήσει το ζήτημα να αποφασιστεί από τους ενόρκους...¨ Σε περίπτωση που το δικαστήριο καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία έχοντας αποφασίσει ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο κατηγορούμενος δεν προσέλθει να καταθέσει και δεν παρουσιάσει μάρτυρες δεν θα σημαίνει ότι το Δικαστήριο κατ΄ ανάγκη θα τον καταδικάσει. Γιατί είναι μόνο στο τελικό στάδιο της υπόθεσης που το Δικαστήριο θα αξιολογήσει σε βάθος την μαρτυρία και την αξιοπιστία των μαρτύρων και αν έχει λογική αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορούμενου θα τον αθωώσει έστω και αν προηγουμένως το Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η μαρτυρία της κατηγορίας δημιουργούσε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Αν πάλι ο κατηγορούμενος έρθει και καταθέσει ή παρουσιάσει μάρτυρες ή και τα δύο και η μαρτυρία αυτή είναι αξιόπιστη, πάλι το Δικαστήριο θα ζυγίσει τη μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας και ανεξάρτητα από την αξιοπιστία ή όχι των μαρτύρων της υπεράσπισης θεωρεί την μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας ως αναξιόπιστη και ως τέτοια που να μη μπορεί να στηριχθεί πάνω της με τόση βεβαιότητα ώστε να μπορεί να καταδικάσει, οφείλει να αθωώσει τον κατηγορούμενο. Αν φυσικά ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες του ανατρέψουν με αξιόπιστη μαρτυρία τα όσα είπαν οι μάρτυρες κατηγορίας, ή έστω αν δώσουν ένα διαφορετικό χρώμα στη μαρτυρία της κατηγορίας που να συμβιβάζεται με την αθωότητα του κατηγορουμένου, ή αν η μαρτυρία είναι τέτοια που αν δημιουργεί στο Δικαστήριο λογική αμφιβολία, το Δικαστήριο πάλι οφείλει να αθωώσει τον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Εισαγγελέας v. Κουννίδης

(1993)2 ΑΑΔ 82 τονίστηκε ότι: ¨Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορουμένου εις τα στάδιο που κλείνει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας.¨ Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ: Στο άρθρο 2 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, δίδονται οι ακόλουθοι ορισμοί λέξεων που αφορούν την υπόθεση: ¨αρμόδια αρχή¨ σημαίνει την αρμόδια αρχή που καθιδρύεται ή που διορίζεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η οποία ασκεί εξουσίες σε σχέση με οποιοδήποτε σχετικό ζήτημα δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού εντός της περιοχής αναφορικά με την οποία εγκαθιδρύεται ή διορίζεται¨ ¨Οικοδομή¨ σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδηρο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο¨. Το άρθρο 3

(1)(β) και (γ) διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: Κανένα πρόσωπο δεν δύναται - (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή˙ (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι΄αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Το άρθρο 3

(2)(β) διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Η αρμόδια αρχή εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Το άρθρο 10 διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

(1)κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3.

(2)Ο κάτοχος άδειας, όχι αργότερα από είκοσι και μιας ημερών από τη συμπλήρωση της εργασίας ή θέματος σε σχέση με την οποία η άδεια χορηγήθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, γνωστοποιεί στην αρμόδια αρχή την τέτοια συμπλήρωση και η αρχή αυτή, αν ικανοποιείται ότι η εργασία ή το θέμα συμπληρώθηκε κανονικά σύμφωνα με την άδεια, παρέχει στον κάτοχο πιστοποιητικό έγκρισης της εργασίας ή του άλλου θέματος σε σχέση με την οποία χορηγήθηκε η άδεια: Νοείται ότι η αρμόδια αρχή δεν προχωρεί στην εξέταση θέματος χορήγησης πιστοποιητικού έγκρισης, εκτός αν και μέχρις ότου έχει ενώπιον της και το πιστοποιητικό συμπλήρωσης του έργου ή τμήματος του, που εκδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο από τον επιβλέποντα μηχανικό. Νοείται περαιτέρω ότι η αρμόδια αρχή δύναται, όταν με αυτό τον τρόπο κρίνει σκόπιμο και ικανοποιείται ότι τηρούνται όλες οι απαιτήσεις του Νόμου αυτού και των εκάστοτε Κανονισμών που είναι σε ισχύ, παρέχει στον κάτοχο της άδειας πιστοποιητικό έγκρισης για τμήμα μόνο της εργασίας ή του θέματος. Το άρθρο 20 διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

(1)Οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει: (α) Οποιαδήποτε από τις διατάξεις του άρθρου 3,4(1Α),9 Α ή 10 (δ) οποιαδήποτε επιτακτική ή απαγορευτική διάταξη Κανονισμών που εκδόθηκαν δυνάμει του παρόντος Νόμου, διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(2)Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), θεωρείται ότι συμμετείχε στη διάπραξη και ότι είναι ένοχος αυτού και δύναται να διωχτεί και να δικαστεί ότι πράγματι διάπραξε αυτό και δύναται να τιμωρηθεί ανάλογα ο καθένας από τους ακόλουθους. Δηλαδή - (

1. i)κάθε πρόσωπο το οποίο πράγματι διενεργεί την πράξη ή παράλειψη η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα˙ (
2. ii)κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί ή παραλείπει να πράξει κάτι με σκοπό να κάνει δυνατή τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει συνδρομή για τη διάπραξη του αδικήματος από άλλο˙ (iii) κάθε πρόσωπο το οποίο προάγει, παρέχει συνδρομή σε άλλο ή παρακινεί αυτό στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος˙ (
3. iv)κάθε πρόσωπο το οποίο ζητεί από άλλο ή διεγείρει ή προσπαθεί να πείσει άλλο πρόσωπο να διαπράξει το ποινικό αδίκημα˙ (
4. v)κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί οποιαδήποτε πράξη προπαρασκευαστική στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος.

(3)Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή που καθορίζεται από το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου καταδικάζεται πρόσωπο για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), δύναται να διατάξει - (α) όπως η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με τη περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχθηκε κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί άδεια σε σχέση με αυτή από την αρμόδια αρχή: Νοείται ότι η αρχή αυτή δύναται, κατά τη χορήγηση τέτοιας άδειας, να επιβάλει τέτοιους όρους ως ήθελε αυτή θεωρήσει σκόπιμο και οι διατάξεις του άρθρου 4 εφαρμόζονται σε κάθε τέτοια άδεια. (β) σε περίπτωση οικοδομής για την οποία δεν χορηγήθηκε το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10, ή όταν η συγκεκριμένη χρήση οικοδομής δεν είναι σύμφωνη με την εγκεκριμένη, με βάση τη σχετική άδεια, χρήση, τον τερματισμό της χρήσης της οικοδομής αυτής μέσα στην προθεσμία που καθορίζεται στο διάταγμα του Δικαστηρίου, αλλά δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ εξασφαλιστεί το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης ή η σχετική άδεια για τη συγκεκριμένη χρήση από την αρμόδια αρχή: Νοείται ότι η αρμόδια αρχή, κατά την έκδοση της πιο πάνω αναφερόμενης άδειας, δύναται να επιβάλλει τους όρους που θεωρεί σκόπιμους και οι διατάξεις του άρθρου 4 εφαρμόζονται για κάθε τέτοια άδεια ή πιστοποιητικό. (γ) το πρόσωπο που καταδικάστηκε να καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας και οποιαδήποτε δικαιώματα που σχετίζονται με την κατηγορία, τα οποία το πρόσωπο αυτό ώφειλε να είχε καταβάλει και τα οποία παρέλειψε ή αρνήθηκε ή αμέλησε να καταβάλει.¨ To άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα στο οποίο βασίζονται όλες οι κατηγορίες διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα ˙ (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον ˙ (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος ˙ (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην τέταρτη περίπτωση ο υπαίτιος δύναται να διωχτεί είτε ως αυτουργός του ποινικού αδικήματος είτε σε ποινικό αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ: Προβλήθηκε εκ μέρους της Υπεράσπισης ότι δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ήταν οι κατηγορούμενοι που ανήγειραν τις επίδικες οικοδομές. Πράγματι δεν έχουμε άμεση μαρτυρία αυτού του γεγονότος. Όμως όλη η περιστατική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου σ΄αυτό κατατείνει. Ο κ. Δαμιανός Παντελή (Μ.Κ.1) περιέγραψε με λεπτομέρειες τις οικοδομές που βρήκε στα επίδικα τεμάχια κατά την επί τόπου επίσκεψη του στο χώρο στις 18.02.2011. Στη περιγραφή που έκαμε αναφέρθηκε στα σιλό που αφορούν τις οικοδομές που περιγράφονται στη 1η κατηγορία, στο μίξερ επεξεργασίας τσιμέντου, στο αναβατόριο για τη μεταφορά αμμοχαλίκων και ένα κτίριο - γραφείο και έκαμε εκτενή περιγραφή από τι υλικά και πως ήταν κατασκευασμένο το καθένα από αυτά όπως εξάλλου απεικονίζονται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 3 τις οποίες κατάθεσε. Ανέφερε επίσης ότι κατά την επίσκεψη του είχε διαπιστώσει ότι το εργοστάσιο βρισκόταν σε λειτουργία. Για την ύπαρξη του εργοστασίου στο χώρο το οποίο συνιστούσαν μεταξύ άλλων και οι επίδικες οικοδομές έκαμε αναφορά και ο κ. Σωτήρης Ανδρέου (Μ.Κ.3). Ανέφερε ότι το 1999 όταν είχε αναλάβει καθήκοντα κοινοτάρχη στο χώρο υπήρχαν μόνο μια παράγκα και ένα μικρό σιλό τα οποία στη συνέχεια είχαν εγκαταλειφθεί. Ο κ. Στέλιος Ιωακείμ (M.K.4) ήταν αυτός που ετοίμασε χωρομετρικό σχέδιο μετά από χωρομετρία και τοπιοτέχνηση του χώρου όπου τοποθέτησε σε σχέδιο τα κτίρια που συμπεριλαμβάνονται στο όλο σύμπλεγμα που λειτουργεί ως εργοστάσιο περιγράφοντας και αυτός τις επίδικες οικοδομές με λεπτομέρεια και που είναι τοποθετημένη κάθε μια. Τέλος, η κα Αθηνά Χ¨ Γιάννη (Μ.Κ.5) είχε διαπιστώσει και η ίδια σε δύο επισκέψεις της στη περιοχή την ύπαρξη των επίδικων οικοδομών στις 22.03.2011 και στις 27.04.2011 η οποία επίσης έλαβε φωτογραφίες. Η προειδοποιητική επιστολή (τεκμήριο 4) που αποστάληκε από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας στη παράγραφο 2 καλούνται οι κατηγορούμενοι μεταξύ άλλων να τερματίσουν άμεσα κάθε οικοδομική εργασία στην οποία προέβαιναν και αφορούσαν επέκταση ή και ανέγερση νέων υποστατικών/ κατασκευών χωρίς να εξασφαλίσουν προηγουμένως άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό έγκρισης. Επομένως εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Επαρχιακή Διοίκηση είχε πληροφόρηση κατ΄εκείνο το χρονικό διάστημα περί της ανέγερσης και άλλων οικοδομημάτων στον εν λόγω χώρο εκ μέρους τους. Δεν παραγνωρίζω βέβαια το γεγονός ότι υπήρχαν ήδη οικοδομές σε αυτά τα τεμάχια για τις οποίες εκδόθηκε προηγουμένως διάταγμα κατεδάφισης τους σε ποινική διαδικασία που καταχωρήθηκε προηγουμένως, αυτό έγινε παραδεκτό και από τη Μ.Κ.5 κα Χ¨Γιάννη, η οποία ανέφερε όμως ξεκάθαρα ότι οι κατηγορούμενοι σύμφωνα με τα στοιχεία που τηρούνται στο φάκελο είχαν ανεγείρει το μίξερ, το σιλό, το αναβατόριο και το γραφείο που αφορούν τη παρούσα υπόθεση, οικοδομήματα διαφορετικά από εκείνα για τα οποία είχε προηγηθεί άλλη ποινική διαδικασία και ως εκ τούτου μεταξύ άλλων παραγόντων όπως είναι η μη ταύτιση των κατηγορουμένων προσώπων δεν προκύπτει ούτε και ζήτημα δεδικασμένου. Με βάσει λοιπόν τα πιο πάνω στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου τα υποστατικά που αφορούν το κατηγορητήριο και βρίσκονται στα επίδικα τεμάχια είναι οικοδομές στην έννοια του νόμου. Η σύνδεση τους με το έδαφος και ο τρόπος σύνδεσης κάποιων από τα οικοδομήματα δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία εφόσον η περιγραφή τους κατέδειξε ότι αυτά είναι κατασκευές οι οποίες περικλείουν ή οροθετούν ή έχουν σκοπό να περικλείουν ή οροθετούν γη ή χώρο, κατασκευές οι οποίες απαιτείται όπως για την ανέγερση τους εξασφαλίζεται εκ των προτέρων άδεια οικοδομής και στη συνέχεια πιστοποιητικό τελικής έγκρισης τους τα οποία σύμφωνα με τους Μ.Κ.2,4,και 5 δεν εκδόθηκαν εφόσον ούτε καν αίτηση υποβλήθηκε. Στην υπόθεση The Mayor of Nicosia and Others v. Chr. Keravnos, 20 C.L.R. part II σελ. 51, είχε τεθεί, μεταξύ άλλων, το θέμα κατά πόσο δύο φορτηγά τα οποία ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε ως γραφείο και χώρο παράδοσης μαθημάτων ήταν κατασκευάσματα τα οποία μπορούσαν να θεωρηθούν ως ¨οικοδομή¨ εντός της έννοιας του Νόμου. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση εκείνη αποφάσισε ότι αυτά τα κατασκευάσματα εμπίπτουν εντός της έννοιας του όρου ¨οικοδομή¨ όπως διαλαμβάνεται στο σχετικό Νόμο. Τονίστηκε στην υπόθεση εκείνη ότι ένα κατασκεύασμα θεωρείται οικοδομή αν χρησιμοποιείται για κάποιο σκοπό για τον οποίο συνήθως χρησιμοποιείται μια οικοδομή και για τον οποίο η ανέγερση μιας οικοδομής συνήθως απαιτείται. Σημασία δόθηκε επίσης και στις διαστάσεις της κατασκευής. Στην υπόθεση Έπαρχος Λεμεσού κ.ά v. Ματθαίου Νικολάου, με αριθμό 2174/88 ημερ. 28.07.89 που εξέδωσε ο τότε Ε.Δ. κ. Παπαλλής, αποφασίστηκε ότι η τοποθέτηση τριών αμαξωμάτων αυτοκινήτων σε γη και η μετατροπή και χρήση τους ως καφεστιατόριο με τραπέζια και καρέκλες συνιστούσαν οικοδομές εντός της έννοιας του σχετικού Νόμου (βλ. επίσης την District Officer Limassol and Another v. Nicolaou,

(1980)2 C.L.R. 100). Στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου,

(1992)2 Α.Α.Δ. σελ. 344 αποφασίστηκε ότι οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων. Μπορεί να είναι οικοδομή οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό αναφέρεται στον ορισμό που δίδεται στο Νόμο, το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή που σκοπό έχει να περικλείει ή να οριοθετεί οποιοδήποτε χώρο ή γη. Επομένως και με βάσει την πιο πάνω νομολογία και την ερμηνεία που δόθηκε στον ορισμό του όρου ¨οικοδομή¨, την περιγραφή των επιδίκων κατασκευασμάτων, τη χρήση τους, τις διαστάσεις τους όπως περιγράφησαν από τους Μ.Κ.2,4 και 5 και όπως φαίνονται στις φωτογραφίες και στο τοπιοτεχνικό σχέδιο που ετοιμάστηκε από τον Μ.Κ.4 (τεκμήριο 6 (α- δ), είμαι της άποψης ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει προσκομίσει τέτοια μαρτυρία έτσι ώστε το συστατικό στοιχείο της ανέγερσης να είναι υπαρκτό και να αποδεικνύεται τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως. Εκ πρώτης όψεως δεν διέκρινα να υπάρχει σύγχυση ή αντιφατικότητα μεταξύ της μαρτυρίας που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή σε βαθμό που θα την καθιστούσε αντινομική. Είναι γεγονός ότι δεν διακρίνεται μέσα από το τι απεικονίζουν οι φωτογραφίες των Τεκμηρίων 3, 7 και 8 η λειτουργία του εργοστασίου καθώς δεν φαίνονται οποιοιδήποτε εργάτες. Παρουσιάστηκε όμως μαρτυρία (βλέπε μαρτυρία Μ.Κ. 2,4 και 5), σύμφωνα με την οποία κατά τις επισκέψεις τους στο χώρο είχαν αντιληφθεί το εργοστάσιο παραγωγής σκυροδέματος να λειτουργεί. Επομένως έχουν αποδειχθεί και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 10ης κατηγορίας που αφορά τη χρήση οικοδομών χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως. Για τις εν λόγω οικοδομές δεν έχει εκδοθεί ούτε άδεια οικοδομής ούτε και πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως σύμφωνα με το άρθρο 10 του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου. Επειδή υποβλήθηκε στη Μ.Κ.5 εκ μέρους του ευπαιδεύτου συνηγόρου Υπεράσπισης ερώτηση για το ποιος είναι υπόχρεος στην υποβολή αιτήσεων για την εξασφάλιση τέτοιων αδειών, υπονοώντας ότι οι κατηγορούμενοι δεν έχουν τέτοια δυνατότητα, θα παραπέμψω στην απόφαση Garaca κ.ά v. Τάκκα,

(2007)2 ΑΑΔ σελ. 165, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον κ. Αρτέμη, Πρόεδρο σήμερα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη σελ. 171: ¨Το γεγονός ότι μόνον οι ιδιοκτήτες των παράνομων οικοδομών θα μπορούσαν να υποβάλουν αίτηση για έκδοση του αναγκαίου πιστοποιητικού εγκρίσεως και το ότι οι σχέσεις των εφεσειόντων - ενοικιαστών με τους ιδιοκτήτες ήταν τεταμένες δεν απάλλασσε τους εφεσείοντες από την ποινική τους ευθύνη αλλά ούτε και ήταν λόγος για μη έκδοση του διατάγματος κατεδάφισης εναντίον των εφεσειόντων. Αλλιώτικα αν τα δικαστήρια δεν εξέδιδαν διατάγματα κατεδάφισης οικοδομών, εναντίον των ενοικιαστών, αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα από τους ιδιοκτήτες για να μη κατεδαφίζουν παράνομες οικοδομές τους που κατέχονται και χρησιμοποιούνται από ενοικιαστές. Κατά την εκτίμηση μας ούτε η μη έκδοση διατάγματος κατεδαφίσεως εναντίον των ενοικιαστών θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα από τους ιδιοκτήτες αλλά ούτε και η μη έκδοση διατάγματος κατεδαφίσεως εναντίον των ιδιοκτητών θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα από τους ενοικιαστές για τη μη κατεδάφιση παράνομων οικοδομών¨. Οι κατηγορούμενοι 2 - 5 συμπεριλήφθηκαν στο κατηγορητήριο ως οι διευθυντές της κατηγορούμενης 1. Η ευθύνη τους θα μπορούσε να αποδειχθεί τόσο με βάσει τις διατάξεις του άρθρου 20 παρ. 2 του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, όσο και με το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Είναι γεγονός ότι δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον μου η οποία να αποδεικνύει την εμπλοκή των κατηγορουμένων 2 - 5 καθ΄οιονδήποτε τρόπο στη διάπραξη των αδικημάτων. Κανένας από τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής που επισκέφθηκαν το χώρο λειτουργίας του εργοστασίου δεν είχε συναντήσει οποιονδήποτε από αυτούς και καμιά άλλη μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον μου η οποία να αποδεικνύει την ανάμειξη τους. Σύμφωνα με τη νομολογία ένας διευθυντής μπορεί να καταδικαστεί μόνο αν αποδειχθεί η ένοχη του σκέψη να βοηθήσει ή να συνδράμει στη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Ferguson v. Weaving,

(1951)1 KB 814, Christopher Ryan Company Directors - Liabilities and Duties, 2η έκδοση

(1987). Θα πρέπει ακόμα να αποδειχθεί ότι ο διευθυντής στόχευε με τις ενέργειες του ή τις παραλείψεις του, είτε να βοηθήσει ή να συνδράμει ή να προτρέψει στη διάπραξη του αδικήματος (βλ. R v. Clarkson,

(1971)3 All E.R. 344). Επομένως εφόσον με βάσει τον περί Οδών και Οικοδομών Νόμο δεν επιβάλλεται άμεση ευθύνη στο σύμβουλο μιας εταιρείας η Κατηγορούσα Αρχή όφειλε να αποδείξει ότι οι διευθυντές της εταιρείας βοήθησαν, συνέργησαν ή την προέτρεψαν στη διάπραξη των αδικημάτων. Τέτοια μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε και επομένως οι κατηγορίες σε σχέση με τους κατηγορούμενους 2-5 δεν έχουν αποδειχθεί. Όπως τονίστηκε, μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Σωτηριάδης v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ σελ. 102 και Λoίζoυ v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363: ¨Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνουν εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη πραγματικών γεγονότων που συνιστούν ή αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη.¨ Όλα τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε και απόδειξε εκ πρώτης όψεως την υπόθεση της σε σχέση με όλες τις κατηγορίες για την 1η κατηγορούμενη η οποία καλείται σε απολογία αλλά απέτυχε σε σχέση με τους κατηγορούμενους 2 - 5 τους οποίους απαλλάσσω από αυτό το στάδιο. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο