Δημοκρατίας ν. Στέφανος Μενδώνης κ.α., Αρ. Υπ.: 17167/11, 16 Νοεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2011:14 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 17167/11 Μεταξύ: Δημοκρατίας v.
- Στέφανος Μενδώνης
- Gareth Norster
- Gonzalez Cordon Carolina
- Ζαχαρίας Καλλή Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 16 Νοεμβρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ευθυβούλου και κα Α. Κωνσταντίνου για κ. Ν. Κέκκο Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Γ. Γεωργίου Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Γ. Γεωργίου για κ. Α. Δημητρίου Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Ενδιάμεση Απόφαση (Ex tempore) Μετά την επιβολή ποινής στους Κατηγορούμενους 3 και 4, το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για ακρόαση για τους Κατηγορούμενους 1 και 2 οι οποίοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες, στις 9/01/
- Η Κατηγορούσα Αρχή είχε ζητήσει όπως οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία ακρόασης, αίτημα στο οποίο οι ίδιοι μέσω των δικηγόρων τους έφεραν ένσταση. Ως λόγος για το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής, προβάλλεται ο κίνδυνος μη προσέλευσης τους στην δίκη. Η πάγια νομολογία δεικνύει ότι η στέρηση της ελευθερίας Κατηγορουμένου σε ποινική δίκη δεδομένου του Συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας, συνιστά μέτρο που αποφασίζεται κατ' εξαίρεση. Ως θέμα γενικής αρχής, ο Κατηγορούμενος αφήνεται ελεύθερος εκτός αν διαπιστωθούν λόγοι που δικαιολογούν την κράτηση του. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Θεοδωρίδης κ.ά. v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139 στις σελ. 141-142 και οι Χριστόδουλος Νικήτα κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 195 και 196/10, ημερ. 18/2/11. Παράγοντες που σταθμίζονται για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος μη προσέλευσης είναι οι ακόλουθοι: 1) Η σοβαρότητα του αδικήματος. 2) Η πιθανότητα καταδίκης. 3) Η ποινή που δυνατό να επιβληθεί. Στην Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. σελ. 48, λέχθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 53: «. σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος.» Οι αρχές της νομολογίας μας σε σχέση με τον παράγοντα αυτό είναι σε πλήρη αρμονία με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. ΄Αλλοι παράγοντες που πρέπει να συνεκτιμηθούν είναι οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου, οι σχέσεις του με την Κύπρο λόγω καταγωγής, οικογένειας και εργασίας. Στην υπόθεση Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790 λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 798: «., είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται.» Θα προχωρήσουμε τώρα να εξετάσουμε όλους τους πιο πάνω σχετικούς παράγοντες. Σοβαρότητα αδικήματος και ποινή που δυνατό να επιβληθεί. Οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν σειρά κατηγοριών που αφορά σε κατοχή ναρκωτικών ουσιών καθώς και σε κατοχή τους με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Τα ναρκωτικά που ανευρέθησαν είναι πέραν των 6,5 κιλών, ήτοι 6300,9931 γρ. κάνναβης και 430,02 γρ. ρητίνης καθώς και 4,1976 γρ. χάπια ecstasy. Ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει συνολικά δέκα κατηγορίες ενώ ο Κατηγορούμενος 2 δεκατέσσερεις κατηγορίες για τις πιο πάνω ποσότητες. Επιπρόσθετα ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει τέσσερεις κατηγορίες που αφορούν σε σοβαρές κατηγορίες κατά την προσπάθεια του να διαφύγει, όπως για παράδειγμα πράξεις που σκοπούσαν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με βάση το Άρθρο 228(α) του Ποινικού Κώδικα, απερίσκεπτης και αλόγιστης πράξης, ΄Αρθρο 236(α) του Ποινικού Κώδικα, κακόβουλη βλάβη, ΄Αρθρο 324
(1)του Ποινικού Κώδικα και επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης, ΄Αρθρο 244(β) του Ποινικού Κώδικα. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αποδεικνύεται και από την μέγιστη προβλεπόμενη ποινή που για κάποιες κατηγορίες είναι μέχρι φυλάκιση δια βίου. Είναι νομολογημένο ότι όσο πιο σοβαρή είναι μια κατηγορία, τόσο μεγαλύτερα είναι και τα κίνητρα ενός Κατηγορουμένου να μην παρουσιαστεί στην δίκη του (βλ. Τσαπατσάρης v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600). Η δε νομολογία δεικνύει ότι οι ποινές που επιβάλλονται για τέτοιου είδους αδικήματα είναι ποινές πολυετούς φυλάκισης και για το γεγονός αυτό το Δικαστήριο μπορεί να λάβει σχετική δικαστική γνώση. Στην παρούσα περίπτωση, πρόκειται για μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε περίπτωση που οι Κατηγορούμενοι κριθούν ένοχοι θα τους επιβληθούν ποινές πολυετούς φυλάκισης εφόσον εκτός από τη μεγάλη ποσότητα, οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, όπως θα περιγραφούν πιο κάτω, υποδεικνύουν μία καλά οργανωμένη επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών. Επομένως, διαπιστώνουμε ότι οι δύο αυτές προϋποθέσεις ενυπάρχουν και δικαιολογούνται, δηλαδή η σοβαρότητα αδικήματος και η αυστηρή ποινή που δυνατό να επιβληθεί. Πιθανότητα Καταδίκης. Στο θέμα αυτό δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση από τους δικηγόρους των Κατηγορουμένων. Στην υπόθεση Νικήτα
(2011)πιο πάνω, επαναλήφθηκε η αρχή ότι πιθανολόγηση καταδίκης συναρτάται με το μαρτυρικό υλικό το οποίο υπάρχει ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Στο στάδιο αυτό το υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις. Προβλήθηκε ισχυρισμός από πλευράς Κατηγορουμένων ότι η μαρτυρία που συνδέει τους Κατηγορούμενους με τα αδικήματα προέρχεται από τους πρώην συγκατηγορούμενους τους, Κατηγορούμενους 3 και 4 στους οποίους επιβλήθηκε ποινή ενωρίτερα αλλά αυτοί δεν έχουν προστεθεί ως μάρτυρες, γι' αυτό σύμφωνα με την υπεράσπιση οι καταθέσεις τους με τις οποίες εμπλέκουν τους παρόντες Κατηγορούμενους δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Φυσικά, σημειώνεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει ήδη εκδηλώσει την πρόθεση της όπως αυτά τα άτομα χρησιμοποιηθούν ως μάρτυρες κατηγορίας. Διαφωνούμε με το επιχείρημα της υπεράσπισης. Οι καταθέσεις των πρώην Κατηγορουμένων 3 και 4 αποτελούν μέρος του μαρτυρικού υλικού που βρίσκεται ενώπιον μας και σε αυτές περιγράφεται καθαρά η εμπλοκή των Κατηγορουμένων 1 και 2. Τον μεν Κατηγορούμενο 1 εμπλέκει με τις Καταθέσεις του ο πρώην Κατηγορούμενος 4, τον δε Κατηγορούμενο 2 εμπλέκουν τόσο η πρώην Κατηγορούμενη 3 όσο και ο πρώην Κατηγορούμενος 4, καθώς και αστυφύλακες οι οποίοι έλαβαν μέρος στην καταδίωξη του η οποία εν τέλει οδήγησε και στη σύλληψη του. Η δε πρώην Κατηγορούμενη 3 τον υπέδειξε ως το πρόσωπο στο οποίο παρέδωσε την βαλίτσα με τα ναρκωτικά που είχε μεταφέρει από το εξωτερικό. Είναι νομολογημένο ότι σε περιπτώσεις διαδικασίας κράτησης, ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση Κατηγορουμένου εναντίον συγκατηγορουμένου του δύναται να ληφθεί υπόψη. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Ευρυπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790. Με βάση όλα τα πιο πάνω θεωρούμε ότι και αυτή η προϋπόθεση ικανοποιείται. Η έμφαση που δόθηκε από τους δικηγόρους των Κατηγορουμένων στις δυσμενείς επιπτώσεις που τυχόν θα έχει κράτηση και τελικά αθώωση τους αποτελεί επιχειρηματολογία η οποία σημειώνεται μεν, αλλά τέτοια εξέλιξη και οι επιπτώσεις της, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως δεδομένες αφού κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα δικά της γεγονότα. Αναφορικά με το Ηλεκτρονικό Μήνυμα στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Α. Δημητρίου, για τον ισχυρισμό απειλής κατά της Κατηγορουμένης 3 από πλευράς αστυνομίας για να καταθέσει, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εφόσον αυτό δεν τέθηκε ενώπιον μας και παρέμεινε μόνο υπό μορφή δήλωσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων. Παρόλο ότι το θέμα εγέρθηκε επιδερμικά από πλευράς Κατηγορουμένων λαμβάνουμε ως δεδομένο ότι οι Κατηγορούμενοι είναι Κύπριοι, μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου, οι οικογένειες τους διαμένουν στην Κύπρο και κατά συνέπεια έχουν δεσμούς στην Κύπρο. Με βάση την υπόθεση Νικολάου ανωτέρω, οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Σχετική επίσης είναι η Νικολάου v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 170. Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχουν τεθεί ενώπιον μας οποιαδήποτε στοιχεία για ιδιαίτερες περιστάσεις που να μας οδηγούν ότι αυτές υπερφαλαγγίζουν τους υπόλοιπους παράγοντες. ΄Εχουμε επιπρόσθετα λάβει υπόψη και το χρόνο για τον οποίο ζητείται η κράτηση και ο οποίος με βάση τη νομολογία (Νικολάου
(2011)) συνυπολογίζεται μαζί με τους άλλους παράγοντες, τόσο η διάρκεια του μέχρι την ακρόαση όσο και η συνολική διάρκεια της κράτησης. Θεωρούμε ότι επειδή η υπόθεση έχει οριστεί αρχές Ιανουαρίου, δηλαδή σε λιγότερο από δύο μήνες από σήμερα, ο χρόνος αυτός δεν μπορεί να θεωρηθεί μακράς διάρκειας, ούτε από μόνος του αλλά ούτε συνυπολογιζόμενος από την ημερομηνία σύλληψης των δύο Κατηγορουμένων. Για τον λόγο αυτό και συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, έχουμε καταλήξει να εγκρίνουμε το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής και να διατάξουμε την κράτηση των Κατηγορουμένων 1 και 2 μέχρι τις 09/01/12. (Υπ.) ................................... Χ. Ι. Πογιατζής , Π.Ε.Δ. (Υπ.) ...................................... Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................................. Θ. Θωμά, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο