Δημοκρατίας ν. Πέτρου Τρύφωνος κ.α., Αρ. Υπ.: 13501/11, 22 Δεκεμβρίου, 2011

(2), 30, 31 και 38 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Ν. 29/77, όπως αυτός τροποποιήθηκε (2η κατηγορία) και β) Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', ήτοι 11,2872 και 4,9677 γραμμάρια κάνναβης, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Ν. 29/77, όπως αυτός τροποποιήθηκε (κατηγορίες 5 και 7 αντίστοιχα). Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε επιπλέον τις κατηγορίες 3, 9 και 11 και η κατηγορούμενη 2 τις κατηγορίες 1, 4 και 6 σε σχέση με τα ακόλουθα αδικήματα: Α) Ο 1ος κατηγορούμενος: α) Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' ήτοι 118,7386 γραμμάρια ηρωίνης, με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3, 6

(3), 5

(1), 26, 30, 31 και 38 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Ν. 29/77 όπως τροποποιήθηκε (3η κατηγορία). β) Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' ήτοι ζυγαριά ακριβείας πάνω στην οποία εντοπίστηκαν ίχνη ηρωίνης (9η κατηγορία) και, γ) Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', ήτοι ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κάνναβης (11η κατηγορία). Β) Η κατηγορούμενη 2, τέλος, παραδέχθηκε ότι: α) Εισήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α', δηλαδή την πιο πάνω ποσότητα ηρωίνης των 118,7386 γραμμαρίων, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3, 4

(1)(α), 26, 30, 31 και 38 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Ν. 29/77, όπως τροποποιήθηκε (1η κατηγορία). β) Εισήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β΄, δηλαδή τις ποσότητες κάνναβης που αναφέρονται στις κατηγορίες 5 και 7 (κατηγορίες 4 και 6, αντίστοιχα). Τα αναντίλεκτα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά εκτέθηκαν από τη Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως ακολούθως: Ο πρώτος κατηγορούμενος είναι κάτοικος Λεμεσού και η δεύτερη κατηγορούμενη, κάτοικος Λάρνακας. Η δεύτερη κατηγορούμενη συνδεόταν φιλικά με τον αδελφό του πρώτου κατηγορουμένου και συνεπεία αυτής της σχέσης γνώρισε και τον πρώτο κατηγορούμενο. Και οι δύο είναι χρήστες ναρκωτικών ουσιών και ιδιαίτερα ηρωίνης. Περί τις αρχές Ιουλίου 2011, οι δύο κατηγορούμενοι συμφώνησαν να μεταβούν στην Ολλανδία με σκοπό να προμηθευτούν ναρκωτικές ουσίες για να τις μεταφέρουν στην Κύπρο. Την 5/7/11 οι δύο κατηγορούμενοι αναχώρησαν μαζί για Ολλανδία από το αεροδρόμιο Πάφου. Η αναχώρηση τους περιήλθε σε γνώση της ΥΚΑΝ Πάφου αλλά και Λάρνακας, οπόταν διαπιστώθηκε ότι και οι δύο κατηγορούμενοι θα επέστρεφαν στην Κύπρο, μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας, στις 10/7/11. Κατόπιν τούτου, όλες οι αφίξεις στο αεροδρόμιο Λάρνακας από Αθήνα, καθόσον οι δύο κατηγορούμενοι θα επέστρεφαν μέσω Αθήνας, τέθηκαν υπό την διακριτική παρακολούθηση μελών της ΥΚΑΝ. Πράγματι, την ίδια ημέρα, οι δύο κατηγορούμενοι προερχόμενοι από Αθήνα, έφτασαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας. ΄Αρχισε, τότε, η παρακολούθηση τους από τα μέλη της ΥΚΑΝ Λάρνακας που βρίσκονταν στο αεροδρόμιο Λάρνακας, οι οποίοι συνεννοήθηκαν με τις τελωνειακές αρχές για διεξαγωγή έρευνας στις αποσκευές των κατηγορουμένων. Ερευνήθηκαν οι αποσκευές των δύο κατηγορουμένων χωρίς ωστόσο να εντοπιστεί οτιδήποτε πλην όμως η δεύτερη κατηγορούμενη, ενόσω βρισκόταν στο αεροδρόμιο Λάρνακας, είχε παραπονεθεί στη ΜΚ12 στο κατηγορητήριο ότι ένοιωθε πόνους στην κοιλιά. Κατόπιν τούτου, η ΜΚ12 ζήτησε από τη δεύτερη κατηγορούμενη τη συγκατάθεση της για ιατρική εξέταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Στο Νοσοκομείο Λάρνακας, μετέβη για τον ίδιο σκοπό και ο πρώτος κατηγορούμενος. Στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας η δεύτερη κατηγορούμενη παραδέχθηκε στην ΜΚ12 ότι είχε στο σώμα της ναρκωτικές ουσίες και προς τούτο κλήθηκε η ΜΚ1, γυναικολόγος του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, για να την εξετάσει. Κατά την διάρκεια της εξέτασης αφαιρέθηκαν από τα γεννητικά όργανα της κατηγορουμένης 15 σκευάσματα, τα οποία περιείχαν 118,7386 γρ. ηρωίνη, 11,2872 γρ. κάνναβης και 4,9677 γρ. ρητίνη κάνναβης. Κατόπιν τούτου η δεύτερη κατηγορούμενη, παραδέχθηκε και ανέφερε στους ανακριτές τα ανωτέρω γεγονότα, ότι δηλαδή κατόπιν συμφωνίας με τον πρώτο κατηγορούμενο, μετέβηκαν σε πρώτο στάδιο στην Ολλανδία και ακολούθως στην Αθήνα, από όπου προμηθεύτηκαν ναρκωτικές ουσίες. Στη συνέχεια έγινε έρευνα των αποσκευών του πρώτου κατηγορουμένου και εντοπίστηκε μία ζυγαριά ακριβείας πάνω στην οποία εντοπίστηκαν ίχνη ηρωίνης και ίχνη κάνναβης. Ο κατηγορούμενος 1 ζήτησε να ληφθεί υπόψη η υπόθεση αρ. 21156/11 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, αίτημα στο οποίο συγκατατέθηκε ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής. Η υπόθεση αφορά το αδίκημα της κατοχής αεροβόλου όπλου χωρίς άδεια κατοχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2 και 23 του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/04, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 91(Ι)/2005 και 56(Ι)/

1. Ανάλογο αίτημα έγινε και από τη κατηγορούμενη 2, στο οποίο, επίσης, συγκατατέθηκε η Κατηγορούσα Αρχή. Πρόκειται για την υπόθεση 14977/11 που αφορά αδικήματα κλοπής, πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και απόσπασης ποσού ΛΚ33.
2. Σύμφωνα με τα γεγονότα που αναφέρθηκαν, η κατηγορούμενη, τον Οκτώβριο του έτους 2004, έκλεψε την επιταγή που είχε αποστείλει το Γενικό Λογιστήριο στη παραπονούμενη, η οποία διέμενε δίπλα από το σπίτι της κατηγορούμενης στο συνοικισμό Αγίων Αναργύρων. Στη συνέχεια την πλαστογράφησε και την παρουσίασε σε περίπτερο, αποσπώντας το ποσό της επιταγής που ήταν ΛΚ33.
3. Αφού ηγέρθηκαν υποψίες εναντίον της, ανακρίθηκε και παραδέχθηκε τα αδικήματα, αποδίδοντας τη πράξη της στο γεγονός ότι ήθελε να πάρει τη δόση της. Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με επτά προηγούμενες καταδίκες ως ακολούθως:
4. Υπόθεση αρ. 3858/01 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Καταδικάστηκε στις 26.4.2002 σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14, 8 και 5 μηνών για τα αδικήματα της κατοχής με σκοπό τη προμήθεια, καλλιέργειας και κατοχής φυτών κάνναβης. Ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε τέσσερεις μήνες μετά τη καταδίκη του μετά από έφεση που άσκησε κατά της ποινής. Το Εφετείο επικύρωσε μεν τις ποινές αλλά διέταξε την αναστολή τους για περίοδο 3 χρόνων, με συνέπεια την αποφυλάκιση του την ημέρα εκδίκασης της έφεσης. Στην επιβολή ποινής στην πιο πάνω υπόθεση, λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 16070/00 που αφορούσε αδικήματα μεταφοράς μάχαιρας και απόδρασης από νόμιμη κράτηση.
5. Υπόθεση αρ. 9767/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Καταδικάστηκε στις 23.11.2006, σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης επτά και δύο μηνών, αντίστοιχα, για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α'.
6. Υπόθεση Κακουργιοδικείου αρ. 17445/
7. Καταδικάστηκε από το μόνιμο Κακουργιοδικείο Λεμεσού στις 17.11.2006 σε ποινή φυλάκισης 3 ετών για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α'. Στην επιβολή ποινής λήφθηκε υπόψη και η υπόθεση 23220/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην οποία, επίσης, αντιμετώπιζε κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α'.
8. Υπόθεση αρ. 25155/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερ. καταδίκης 13/2/
9. Καταδικάστηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 μηνών για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' και κατοχής σκευών για τη λήψη ναρκωτικών ουσιών.
10. Υπόθεση αρ. 14619/07 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Καταδικάστηκε στις 3.10.2007 σε φυλάκιση 9 και 3 μηνών, αντίστοιχα, σε κατηγορίες για παράνομη κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α'.
11. Υπόθεση 11403/07 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Καταδικάστηκε στις 7.2.2008 σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα παράνομης κατοχής και χρήσης απαγορευμένου φαρμάκου τάξεως Α' και ενός μηνός για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Στην επιβολή ποινής λήφθηκε υπόψη και η υπόθεση 2030/07 στην οποία, επίσης, αντιμετώπιζε κατηγορίες για παράνομη κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α.
12. Υπόθεση αρ. 21599/07 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Καταδικάστηκε στις 21.10.2008 σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 και 6 μηνών για αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' και Β', αντίστοιχα και σε ποινές 12 και 6 μηνών, αντίστοιχα, για χρήση ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α' και Β', οι οποίες διατάχθηκε όπως συντρέχουν. Στην επιβολή ποινής λήφθηκε υπόψη και η υπόθεση αρ. 24802/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που αφορούσε παρόμοιας φύσης αδικήματα (παράνομη κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α'). Η κατηγορούμενη 2 βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη. Καταδικάστηκε στις 20.2.2009 από το μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας (υπόθεση αρ. 15761/08) σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 χρόνων και 18 μηνών, με τριετή αναστολή για τα αδικήματα: α) της χρήσης ηρωίνης (2 χρόνια). β) κατοχής ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α' με σκοπό τη προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και, γ) της προμήθειας ηρωίνης από άλλα πρόσωπα (18 μήνες σε κάθε μία κατηγορία). Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων, υιοθέτησαν το περιεχόμενο των εκθέσεων του Γραφείου Κοινωνικής Ευημερίας εκτός από τα σημεία στα οποία γίνεται αναφορά ότι δεν παραδέχονται τη διάπραξη των αδικημάτων. Τονίζοντας την παραδοχή τους, κάλεσαν το Δικαστήριο να τους αντιμετωπίσει ως χρήστες και όχι ως έμπορους ναρκωτικών. Οι δύο συνήγοροι αναγνώρισαν τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπράξει οι κατηγορούμενοι. Ζήτησαν όμως από το Δικαστήριο να αποφύγει την επιβολή εξοντωτικής ποινής, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες: α) Την παραδοχή που αποτελεί και την έμπρακτη μεταμέλεια τους. Ιδιαίτερη αναφορά ως προς τον παράγοντα αυτό έγινε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορουμένης 2, ο οποίος αναφέρθηκε στη σημασία που είχε η στάση που τήρησε για την εξιχνίαση της υπόθεσης. Μια στάση, όπως είπε, που της δημιούργησε σοβαρά προβλήματα κατά τη κράτηση της στις φυλακές, γιατί αντιμετωπίστηκε με χλευασμό και απαξίωση από άλλους κρατούμενους και υποδίκους, λόγω της απόφασης της να συνεργαστεί με την αστυνομία. Εξίσου βοηθητική, όπως υποστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1, ήταν και η δική του παραδοχή, υποδεικνύοντας πως η μόνη μαρτυρία που τον εμπλέκει είναι αυτή της συγκατηγορουμένης του. Επέλεξε όμως να παραδεχθεί γιατί πήρε την απόφαση να απαλλαγεί από τα ναρκωτικά. β) Οι κατηγορούμενοι, ανάφεραν οι συνήγοροι τους, αποφάσισαν να απαλλαγούν από τη μάστιγα των ναρκωτικών, καταβάλλοντας προσπάθεια απεξάρτησης με τη βοήθεια των αρμόδιων αρχών στις φυλακές. γ) Αναφέρθηκαν, τέλος, στα δύσκολα παιδικά τους χρόνια και στις άλλες προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις που, ομολογουμένως, παρουσιάζουν μια τραγική ιστορία για τον κάθε ένα από αυτούς. Στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 38 ετών και προέρχεται από πολυμελή οικογένεια, χαμηλής εισοδηματικής κατάστασης. Ο πατέρας εγκατέλειψε την οικογένεια όταν ο κατηγορούμενος ήταν 7 ετών. ΄Εζησε δύσκολα παιδικά χρόνια σε συγκρουσιακό περιβάλλον. Υπήρξε θύμα και μάρτυρας σωματικής κακοποίησης του ίδιου και της μητέρας του, από τον πατέρα του. Μεγάλωσε, όπως συμπλήρωσε ο συνήγορος του, χωρίς πατρικό πρότυπο και στοργή. Φοίτησε μέχρι τη Γ' Γυμνασίου και δεν εκτέλεσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία, λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Απασχολήθηκε για κάποιο διάστημα ως εργάτης στις οικοδομές και με την εκτροφή σκύλων. Κατά το χρόνο της σύλληψης του ήταν λήπτης δημοσίου βοηθήματος, λόγω ανικανότητας να εργαστεί μετά από το τραυματισμό του σε τροχαίο ατύχημα τον Ιούλιο του έτους
13. Η κατηγορούμενη 2, ηλικίας 24 ετών, έχει ένα υιό ηλικίας 10 ετών ο οποίος διαμένει με τη γιαγιά του (μητέρα της κατηγορουμένης), λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει η ίδια, από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Είναι σε διάσταση με το σύζυγο της και συζεί με τον αδελφό του κατηγορουμένου 1, επίσης χρήστη ναρκωτικών ουσιών. Κατάγεται και η ίδια από διαλυμένη οικογένεια με τους γονείς της να είχαν χωρίσει, όταν ήταν σε βρεφική ηλικία. ΄Οπως αναφέρεται στην ΄Εκθεση Κοινωνικής Ευημερίας, γνώρισε το πατέρα της σε ηλικία 17 ετών. Είχε δύσκολα παιδικά χρόνια και φέρεται να υπήρξε θύμα σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης από συγγενικό της πρόσωπο. Διέκοψε τις γυμνασιακές της σπουδές πολύ νωρίς, λόγω της συναναστροφής της με άτομα με παραβατική συμπεριφορά. Δημιούργησε δεσμό στα 13 της χρόνια και στα 14 της παντρεύτηκε και έγινε μητέρα. Διατηρεί καλές σχέσεις με την αδελφή και τη μητέρα της. ΄Αρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών σε πολύ μικρή ηλικία. ΄Οπως διευκρίνισε ο συνήγορος της, εθίστηκε στην κάνναβη με παρότρυνση του προσώπου με το οποίο είχε συνάψει δεσμό, στα 13 της χρόνια και στη συνέχεια σε ηλικία 15 χρόνων παρασύρθηκε από άλλο φίλο της και εθίστηκε στην ηρωίνη. ΄Εκτοτε βρίσκει καταφύγιο σε πρόσωπα που της εξασφαλίζουν τη δόση της. Η απόφαση της να καταθέσει εναντίον του αδελφού του φίλου της στη παρούσα υπόθεση, κατέληξε ο συνήγορος, φανερώνει την απόφαση της να διακόψει τους δεσμούς της με τα ναρκωτικά και να απαλλαγεί από αυτό το μαρτύριο. Συντρέχουν, είπε, όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες που προβλέπονται στο άρθρο 30 παρ. 4 της σχετικής νομοθεσίας, γεγονός που δικαιολογεί την επίδειξη κάθε δυνατής επιείκειας από το Δικαστήριο στη κατηγορούμενη
14. Σημειώνεται, τέλος, η αναφορά που γίνεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ότι η κατηγορούμενη 2 έκαμε 15 ανεπιτυχείς προσπάθειες απεξάρτησης. Τα αδικήματα που έχουν διαπράξει οι Κατηγορούμενοι είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής αλλά και από την έξαρση των αδικημάτων, τα οποία, σύμφωνα με τη Νομολογία πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα. Θα ήταν αρκετό να λεχθεί ότι για τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται κατ' ανώτατο όριο, φυλάκιση δια βίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα υποδείξει την ανάγκη για την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε όσους εμπλέκονται με ναρκωτικά, τα οποία ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία στους νέους, κυρίως, αλλά και στις οικογένειες τους. Ιδιαίτερη αυστηρότητα θα πρέπει να επιδεικνύεται στους εμπόρους ναρκωτικών, για τους οποίους, εκτός από την παραδοχή, είναι δύσκολο να εντοπιστούν άλλοι μετριαστικοί παράγοντες, αφού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, ενσπείρουν τον όλεθρο στην κοινωνία (Jokarbozorgi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 726, Γενικός Εισαγγελέας v. Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297). Τα αδικήματα της κατοχής και ιδιαίτερα της εμπορίας σκληρών ναρκωτικών, όπως είναι η ηρωίνη, αντιμετωπίστηκαν διαχρονικά από τα Δικαστήρια με την επιβολή αυστηρών κυρώσεων. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε μερικές από τις δεκάδες υποθέσεις που έχουν απασχολήσει, κατά καιρούς, τα Δικαστήρια. Στη Jokarbozorgi ανωτέρω, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ποσότητας 12,266 γραμμ. ηρωίνης. Ένα χρόνο νωρίτερα, στην υπόθεση Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων για κατοχή με σκοπό τη προμήθεια 237 γραμμαρίων ηρωίνης. Στις υποθέσεις Sikaf v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 και El Kara v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 239, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 7 ετών που είχαν επιβληθεί στους κατηγορουμένους για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 587 γραμμαρίων κοκαϊνης και 247 γραμμαρίων ηρωίνης, αντίστοιχα. Μεταγενέστερα, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 377, η ποινή φυλάκισης 5 χρόνων που επιβλήθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ποσότητας 391,25 γραμμ. ηρωίνης, αυξήθηκε από το Εφετείο σε 8 χρόνια. Στην Dos Santos ανωτέρω, η ποινή φυλάκισης 6 χρόνων που επιβλήθηκε Πρωτόδικα για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός περίπου κιλού κοκαϊνης, αυξήθηκε από το Εφετείο σε φυλάκιση 9 χρόνων. Στην υπόθεση αυτή, λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Στην Hassan v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 356, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 χρόνων για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 227,82 γραμμ. ηρωίνης. Στην Ηλία v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 124, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών για κατοχή με σκοπό τη προμήθεια 52 γραμμαρίων ηρωίνης. Πολύ πιο πρόσφατα, στην υπόθεση Τσιάκκα κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. αρ. 42/2010 και 43/2010, ημερ. 14/7/2011, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 48,0943 γραμμ. ηρωίνης. Έχει υποδειχθεί πως η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα, τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών καθώς και το βαθμό συμμετοχής και τον ρόλο των συνενόχων στην τέλεση του εγκλήματος (βλ. Hassan v. Αστυνομίας, ανωτέρω, Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 197 και Μιχάλης Αριστείδου v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφεση Αρ. 223/2009, ημερομηνίας 15.2.2011). Θεωρούμε την παρούσα υπόθεση αρκετά σοβαρή όχι μόνο λόγω της ποσότητας και του είδους της απαγορευμένης ουσίας, η οποία συγκαταλέγεται στα σκληρά ναρκωτικά, αλλά και των περιστάσεων κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα. Οι κατηγορούμενοι, σε συνεννόηση μεταξύ τους, οργάνωσαν και μεθόδευσαν τη διάπραξη των αδικημάτων, μεταβαίνοντας αρχικά στην Ολλανδία και ακολούθως στην Αθήνα από όπου προμηθεύτηκαν τις ναρκωτικές ουσίες, αντικείμενο των κατηγοριών που έχουν παραδεχθεί. Προκειμένου να αποφύγουν τον εντοπισμό και σύλληψη τους, αφού ήταν γνωστοί χρήστες ναρκωτικών, επινόησαν να τα αποκρύψουν στα γεννητικά όργανα της κατηγορούμενης 2 για να ξεγελάσουν τις αρχές που θα προέβαιναν σε έλεγχο των αποσκευών τους. Η πιο πάνω οργάνωση και μεθόδευση υποδηλώνει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη εγκληματική συμπεριφορά. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, η επιβολή στους κατηγορούμενους αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών είναι αναπόφευκτη. Παρά την διαπιστωθείσα ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικής ποινής, προσμετρούμε υπέρ των κατηγορουμένων την παραδοχή τους. Ιδιαίτερη βαρύτητα προσδίδουμε στην άμεση παραδοχή της κατηγορουμένης 2, η οποία συνοδεύτηκε και από τη συνεργασία της με τις αστυνομικές αρχές για την εξιχνίαση της υπόθεσης. Εκδηλώθηκε, μάλιστα, έμπρακτα με την πρόθεση της να καταθέσει εναντίον του συγκατηγορουμένου της. Τα Δικαστήρια επικροτούν ανάλογες στάσεις από Κατηγορούμενους, συνυπολογίζοντας τόσο τη βοήθεια που προσφέρουν για τη σύλληψη και τιμωρία των εμπόρων, όσο και τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται με την αποκάλυψη των συναυτουργών τους, αφού πιθανό να αντιμετωπίσουν την εκδικητική διάθεση των αδίστακτων ατόμων που συνήθως κρύβονται πίσω από τα ναρκωτικά (βλ. Bitar and another v. Police

(1980)2 CLR 225, Biruta Marco v. The Republic

(1987)2 CLR 188 και Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 242). Μάλιστα, όπως ανέφερε ο δικηγόρος της κατηγορουμένης 2, η ίδια έχει αρχίσει ήδη να βιώνει τις συνέπειες της στάσης της αυτής αφού παρόλο ότι τελεί υπό κράτηση αντιμετωπίζει την εχθρική στάση και χλευασμό των άλλων κρατουμένων. Έχει τονιστεί από τους δικηγόρους των κατηγορουμένων χωρίς να αμφισβητηθεί ότι και οι δύο είναι χρήστες ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών ναρκωτικών, όπως είναι η ηρωίνη. Κατέβαλαν όμως και συνεχίζουν να καταβάλλουν προσπάθειες αποτοξίνωσης. Είναι νομολογημένο ότι προσπάθεια για απεξάρτηση προσμετρά υπέρ του κατηγορουμένου ανεξάρτητα από την επιτυχία της (βλ. Χριστοφίδης v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148). Ως εκ τούτου, θα λάβουμε υπόψη υπέρ των κατηγορουμένων τις προσπάθειες τους για απεξάρτηση παρόλο ότι μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να ήταν επιτυχείς. ΄Εχει επίσης ξεκαθαριστεί από το δικηγόρο του κατηγορουμένου 1 ότι το γεγονός ότι είναι χρήστης δεν εξυπακούει ανάλογο ισχυρισμό του ότι τα ναρκωτικά προορίζονταν για δική του χρήση ούτως ώστε να τεθεί υπό αμφισβήτηση το μαχητό τεκμήριο της προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα όπως αυτό τίθεται από το Άρθρο 30Α του Ν. 29/77 (βλ. επίσης Αντωνάκης Σάββα Ηλία v. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφεση 188/2010, ημερ. 21 Οκτωβρίου, 2011). Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις των δύο κατηγορουμένων. Αυτό, παρόλο που η νομολογία αποκαλύπτει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το στοιχείο της εξατομίκευσης προσλαμβάνει δευτερεύοντα ρόλο, χωρίς, ωστόσο, να χάνει εντελώς τη σημασία του (βλ. Abe πιο πάνω, Παναγιώτου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478, Μιχάλης Αριστείδου v. Δημοκρατίας, ανωτέρω και Γρηγόρης Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφεση 213/2008, ημερ. 31/5/2011). Περαιτέρω αναφορά στο θέμα αυτό θα γίνει πιο κάτω κατά την εξέταση του κατά πόσο δικαιολογείται διαφοροποίηση της ποινής. Αφού λάβαμε υπόψη κάθε σχετικό παράγοντα που σχετίζεται τόσο με τη φύση και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων όσο και με τους μετριαστικούς παράγοντες, καταλήξαμε ότι δικαιολογείται διαφοροποίηση της ποινικής μεταχείρισης των δύο κατηγορουμένων. Στην κατάληξη μας αυτή, λάβαμε υπόψη τους ακόλουθους παράγοντες. (α) Ο ρόλος της κατηγορουμένης 2 περιορίζεται στην εισαγωγή των ναρκωτικών, ενώ ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε κατηγορία κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. (β) Το γεγονός ότι η άμεση παραδοχή και συνεργασία της κατηγορουμένης 2 με την Αστυνομία, όπως περιγράφεται πιο πάνω, διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στην εξιχνίαση της υπόθεσης (βλ. Γεωργίου v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 155). (γ) Το νεαρό της ηλικίας της κατηγορουμένης 2 η οποία είναι 24 ετών. Από την άλλη, ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 38 ετών. (δ) Ιδιαίτερο όμως ρόλο διαδραματίζει το γεγονός ότι η κατηγορούμενη 2 είναι μητέρα ενός ανήλικου υιού ηλικίας μόλις 10 ετών. Στην Νίκη Τσιάκκα κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2011)ανωτέρω, αναφέρθηκε ότι η Νομολογία έχει από νωρίς αναγνωρίσει την ιδιαίτερη σχέση της μητέρας προς το παιδί το οποίο μένει απροστάτευτο κατά τον εγκλεισμό της στις φυλακές. Στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά και στην Μπαλλής v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 273, όπου είχε αναφερθεί ότι η αποστέρηση των παιδιών από τη μητέρα σε περίπτωση φυλάκισης της, δικαιολογεί επιείκεια. Στην Τσιάκκα

(2011), πιο πάνω, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή των 5 ½ χρόνων που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στην Εφεσείουσα, σε 4 χρόνια, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι ήταν μητέρα ενός ανήλικου παιδιού, καθώς και στο γεγονός ότι το παιδί θα παρέμενε αναγκαστικά στην Παιδική Στέγη λόγω εγκλεισμού στη φυλακή και του πατέρα του. Στην παρούσα περίπτωση, όπως αναφέρεται πιο πάνω, ο ανήλικος διαμένει με τη μητρική του γιαγιά στη Λάρνακα, όμως οι περιστάσεις της κατηγορουμένης 2 όπως περιγράφονται πιο πάνω, διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο τόσο στο ύψος της ποινής, αλλά και στη διαφοροποίηση της ποινής μεταξύ των δύο κατηγορουμένων. (ε) Η κατηγορούμενη 2, όπως έχει ήδη αναφερθεί, βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη, σ' αντίθεση με τον κατηγορούμενο 1, που βαρύνεται με επτά. Μάλιστα, όλες οι προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου 1 αφορούν σε υποθέσεις ναρκωτικών. Είναι νομολογημένο ότι οι προηγούμενες καταδίκες καταδεικνύουν μια πολύ αρνητική συμπεριφορά και έλλειψη σεβασμού στο κοινωνικό σύνολο. Η επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά είναι τέτοια που δεν αφήνει περιθώρια για διαμόρφωση της ποινής (βλ. Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφ. 145/2010, ημερ. 13/5/2011). Από την άλλη, η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών που επιφέρει ανάλογη μείωση στο βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο άλλως θα επιδείκνυε, δεν πρέπει βεβαίως να χρησιμοποιείται ως δικαιολογούσα τέτοια ποινή που να έδινε την εντύπωση ότι ο δράστης τιμωρείται για δεύτερη φορά (βλ. Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Τσιάκκα

(2011), πιο πάνω). Στην παρούσα περίπτωση, οι προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου 1 μειώνουν σημαντικά το οποιοδήποτε περιθώριο επίδειξης επιείκειας, ο δε παράγοντας αυτός συνηγορεί για διαφοροποίηση της ποινής υπέρ της κατηγορουμένης

1. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, έχουμε καταλήξει ότι δικαιολογείται διαφοροποίηση της ποινής προς όφελος της κατηγορουμένης
2. Ενόψει όλων όσων έχουν αναφερθεί, επιβάλλουμε στους κατηγορούμενους τις ακόλουθες ποινές: Α) Στον κατηγορούμενο 1:
3. Στη 3η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών.
4. Στη 5η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 5 μηνών.
5. Στην 7η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 3 μηνών.
6. Στην 9η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 3 μηνών.
7. Στην 11η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στη 2η κατηγορία, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή, αφού τα γεγονότα της κατηγορίας περιλαμβάνονται στα γεγονότα της 3ης κατηγορίας. Β) Στην κατηγορούμενη 2:
8. Στη 1η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 3 ετών.
9. Στη 2η κατηγορία, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή αφού τα γεγονότα της κατηγορίας περιλαμβάνονται στα γεγονότα της 1ης κατηγορίας.
10. Στην 4η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 9 μηνών.
11. Στην 5η κατηγορία, δεν επιβάλλεται ποινή γιατί τα γεγονότα της κατηγορίας περικλείονται στην 4η κατηγορία.
12. Στην 6η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 6 μηνών.
13. Στην 7η κατηγορία, δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα της κατηγορίας περιλαμβάνονται στην 6η κατηγορία. Δεδομένου του ύψους της επιβληθείσας ποινής στην κατηγορουμένη 2, μας έχει προβληματίσει το ενδεχόμενο διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Αφού λάβαμε υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τις περιστάσεις της υπόθεσης, θεωρούμε ότι δεν δικαιολογείται μια τέτοια διαταγή. Η κατηγορούμενη 2 έτυχε εξάλλου του ευεργετήματος της αναστολής στην αναφερθείσα υπόθεση 15761/
14. ΄Εχουμε επιπρόσθετα εξετάσει το ενδεχόμενο ενεργοποίησης της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης. Αφού λάβαμε υπόψη τις σχετικές πρόνοιες του Περί της Υφ' όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις, Νόμου του 1972, σε συνάρτηση και με τις νομολογιακές αρχές που τυγχάνουν εφαρμογής (βλ. Ρόπας v. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 443 και Σύμκασης v. Aστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 1), καταλήξαμε πως δεν δικαιολογείται ενεργοποίηση της ποινής ή οποιουδήποτε μέρους αυτής. Στην κατάληξη μας αυτή, αχθήκαμε αφού λάβαμε υπόψη το γεγονός ότι η περίοδος της 3ετούς αναστολής βρίσκεται προς το τέλος της και τυχόν ενεργοποίηση της ποινής θα παραβίαζε την αρχή της συνολικότητας της ποινής (βλ. Αντρέας Θεοδώρου v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 72/2010, ημερ. 19.9.2011). Τα τεκμήρια να καταστραφούν μετά την εκπνοή της περιόδου έφεσης. Οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του ΄Αρθρου 117 του Κεφ. 155, οι ποινές φυλάκισης να αρχίζουν από σήμερα αλλά η περίοδος να μειωθεί κατά το διάστημα που οι Κατηγορούμενοι τελούσαν σε προφυλάκιση, δηλαδή από 10/7/2011. Κατά την επιβολή της ποινής, λήφθηκαν υπόψη για τον μεν κατηγορούμενο 1 η υπόθεση αρ. 21156/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και για την δε κατηγορουμένη 2, η υπόθεση 14977/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. (Υπ.) ................................... Χ. Ι. Πογιατζής , Π.Ε.Δ. (Υπ.) ...................................... Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................................. Θ. Θωμά, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο