Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Nίκος Λεωνίδου Σιήκκης, Αρ. Υπόθεσης: 12461/07, 7.1.2011

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε και τέσσερις μάρτυρες υπεράσπισης. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο Αστ.2543 Τρύφωνας Τρύφωνος, ειδικός φωτογράφος, ο οποίος η μόνη ενέργεια που έκανε σε σχέση με την παρούσα ήταν να λάβει στις 28.11.07 στην ΑΔΕ Πάφου, στην παρουσία και καθ' υπόδειξη του Αστ. 3059, δύο φωτογραφίες (τεκμήριο 2) δύο air-condition (συστήματα κλιματισμού). Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν τυπική και δεν αμφισβητήθηκε στην ουσία της. Συνεπώς την αποδέχομαι. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Χριστόδουλος Ιωάννου, ο οποίος στην κατάθεση του (τεκμήριο 3 ημερ. 13.11.07) την οποία υιοθέτησε ανέφερε τα ακόλουθα: Είναι ιδιοκτήτης του νυκτερινού κέντρου που βρίσκεται στην οδό Ιωάννη Αγρότη στην Πάφο με την ονομασία «Γιολάντα». Τρεις περίπου μήνες πριν και ενώ το μαγαζί του ήταν κλειστό έδωσε στον κατηγορούμενο εργολαβία για να του κάνει πλήρη ανακαίνιση. Κατά την συμφωνία ο μάρτυρας είπε στον κατηγορούμενο ότι ήθελε να του βάλει και 4 air-condition. Ο κατηγορούμενος του είπε ότι είχε άνθρωπο δικό του και θα κανόνιζε (ο κατηγορούμενος στο μάρτυρα) 4 air condition για Λ.Κ.160 και Λ.Κ.50 κόπο τοποθέτησης για το καθένα. Ο μάρτυρας συμφώνησε και τελικά του έβαλαν τα air condition και τους πλήρωσε. Ο κατηγορούμενος δεν του είπε ποιος ήταν ο άνθρωπος που είχε τα air-condition. Τα εν λόγω air-condition είναι αυτά που βρήκε η Αστυνομία στο μαγαζί του και είναι μάρκας «Thermitron». Ο Μ.Κ.2 πρέπει να λεχθεί ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του προσπάθησε να πείσει ότι δεν ένιωθε οποιαδήποτε εμπάθεια για τον κατηγορούμενο εκ του ότι τα συστήματα κλιματισμού που του πούλησε τα παρέλαβε η Αστυνομία στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας και ο ίδιος δεν πήρε πίσω τα λεφτά του. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του όμως περιέπεσε σε αρκετές αντιφάσεις, η εκδοχή του δεν ήταν συνεπής και σταθερή ενώ ήταν εμφανές ότι διακατεχόταν από εμπάθεια και προσπάθησε να δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις για τον κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα: Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι κατά τη συμφωνία που έκανε με τον κατηγορούμενο για πλήρη ανακαίνιση του καμπαρέ του ο ίδιος είπε στον κατηγορούμενο ότι ήθελε να του βάλει και 4 air-condition και ο κατηγορούμενος του είπε ότι είχε άνθρωπο δικό του και θα κανόνιζε. Στην αντεξέταση του όμως είπε ότι ήταν ο κατηγορούμενος που προς το τέλος της ανακαίνισης τον προσέγγισε στο καφενείο που βρισκόταν και του είπε ότι όταν χρειαστεί air-condition έχει συνεργάτες, οι οποίοι είναι αντιπροσώποι αυτών των air-condition και να τους τα βάλουν. Περαιτέρω στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος του είπε ότι αυτά τα air-condition είναι πολύ καλά και ότι έβαλε και ο ίδιος αλλά και αλλού καθώς και ότι στη συνέχεια πήγαν στο καμπαρέ και ο κατηγορούμενος του είπε από που θα τα πάρει και ο ίδιος δεν ήξερε από air-condition και του είπε ότι ήθελε

1. Τελικά συμφώνησαν να του βάλει 4 για Λ.Κ.160 και Λ.Κ.50 εφαρμογή το ένα. Όσον αφορά το πότε έγινε αυτή η κουβέντα είπε αρχικά ότι έγινε στις 13.8.70 ενώ στη συνέχεια είπε ότι ο χρόνος ήταν λάθος και ότι ήταν πριν 3 χρόνια και συγκεκριμένα το
2. Όταν δε ρωτήθηκε σε ποιο καφενείο έγινε απάντησε στο καφενείο του Αντρέα το οποίο βρίσκεται απέναντι από το καμπαρέ του. Σε άλλο σημείο όμως όταν ρωτήθηκε αν μιλά για το καφενείο που είναι απέναντι από το καμπαρέ του είπε ότι ήταν το καφενείο του Αντρέα και ότι το απέναντι ήταν του Τζιώρτζιη. Σε ερώτηση στην αντεξέταση του αν εκείνος δεν ήθελε να βάλει air-condition και αυτό το σκέφτηκε από μόνος του ο κατηγορούμενος απάντησε καταφατικά και πρόσθεσε ότι του είπε ότι όταν κάνεις ανακαίνιση πρέπει να βάλεις και air-condition. Σε επόμενη όμως ερώτηση αν πείστηκε επειδή του είπε ο κατηγορούμενος ότι χρειάζεται απάντησε ότι το μαγαζί όπως έγινε ανακαίνιση έπρεπε να μπουν air-condition. Όταν του τέθηκε ότι στην κατάθεση του ανέφερε ότι ο ίδιος είπε στον κατηγορούμενος ότι ήθελε air-condition και όχι αντίστροφα προφανώς για να δικαιολογήσει την αντίφαση απάντησε ότι ο κατηγορούμενος του είπε αλλά και ο ίδιος ήθελε στην πραγματικότητα air-condition. Στο σημείο αυτό πρόσθεσε ότι συζήτησαν αυτό το πράγμα στο καφενείο και ότι μετά πήγαν και στο καμπαρέ και ότι ο κατηγορούμενος εκεί έβγαλε μία βαλίτσα και του έδειχνε κάτι φωτογραφίες και την τιμή, ο ίδιος δεν καταλαβαίνει από τέτοια πράγματα και είπε στον κατηγορούμενο να προχωρήσει. Όταν του υποβλήθηκε ότι αυτό δεν το είπε στην κατάθεση του είπε ότι εκεί ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ο κατηγορούμενος του είπε ότι φέρνει και air-condition από τους αντιπροσώπους και τους συνεργάτες του, στοιχίζουν τόσα και συμφώνησε να προχωρήσουν. Στην κατάθεση του όμως πέραν του ότι δεν αναφέρθηκε ότι του υποδείχθηκαν φωτογραφίες δεν είπε ούτε ότι ο κατηγορούμενος έκανε λόγο για αντιπροσώπους. Όταν δε του υποβλήθηκε ότι το μόνο φωτογραφικό υλικό που είδε για τα air-condition ήταν αυτά που είχαν μέσα τα κιβώτια όταν άνοιξαν για να τοποθετηθούν για να πείσει για τη θέση του αυτή ανέφερε, χωρίς να είναι ο ίδιος εργολάβος, ότι όταν είσαι εργολάβος και φέρνεις κάτι για να το πλασάρεις δείχνεις το μοντέλο του σε φωτογραφία για να μπορέσει ο πελάτης να το αγοράσει, όπως και έκανε ο κατηγορούμενος επιμένοντας ότι του είπε ότι έβαλε και σε άλλους. Επίσης όταν ρωτήθηκε που έγινε αυτό ενώ πριν έκανε λόγο μόνο για το καμπαρέ απάντησε ότι έγινε και στο καμπαρέ και στο καφενείο. Τέλος ενώ ήταν εμφανές από το σύνολο της μαρτυρίας του και της όλης στάσης του, την οποία εξωτερίκευσε με έντονο και θυμωμένο ύφος, ότι θεωρούσε υπεύθυνο τον κατηγορούμενο για το ότι η Αστυνομία πήρε τα 4 air-condition που του πλήρωσε δήλωσε ότι δεν είναι θυμωμένος μαζί του και ότι όταν τελειώσει από το Δικαστήριο θα βάλει δικηγόρο να απαιτήσει τα μεροκάματα και τα λεφτά του για τα air-condition ή θα πιάσει τα air-condition ή θα του πληρώσει ο κατηγορούμενος ότι του έδωσε γιατί αυτός αυτόν πλήρωσε και δεν ξέρει κανένα άλλο. Και ενώ τα ανέφερε όλα αυτά όταν ρωτήθηκε αν έχει παράπονο εναντίον του κατηγορούμενου απέφυγε να απαντήσει ευθέως και είπε ότι αν έχει τέτοιο θα βάλει δικηγόρο να κινήσει αγωγή. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο Μ.Κ.2 δεν ήταν ειλικρινής και η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή με εξαίρεση το ότι ο κατηγορούμενος περί τον Αύγουστο του 2007 ανέλαβε την ανακαίνιση του καμπαρέ του και στα πλαίσια αυτής του πούλησε 4 air-condition. Το πιο πάνω μέρος της μαρτυρίας του γίνεται δεκτό γιατί δεν αμφισβητήθηκε και συνάδει στην ουσία με τα όσα ο κατηγορούμενος είπε στην κατάθεση του (τεκμήριο 5). Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε ο Αστ. 1031 Μάριος Τρύφωνος. Ο εν λόγω μάρτυρας στις 14.11.07 βάση δικαστικού εντάλµατος έρευνας (τεκμήριο 9), διενήργησε έρευνα στο καµπαρέ µε την ονοµασία «TELEPHONE BAR», στην παρουσία του ιδιοκτήτη του δηλ. του κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα αφού ενημερώθηκε ο κατηγορούμενος για το ένταλμα τους υπέδειξε δύο συστήµατα κλιµατισµού µάρκας «Thermitron» 12000 BTU (αυτά που φαίνονται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 2) τα οποία ήταν τοποθετημένα στο υποστατικό. Στη συνέχεια ο μάρτυρας παρέλαβε ως τεκµήρια τα υπό αναφορά συστήματα κλιματισμού αφού προηγουµένως επέστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στον Νόµο, ο οποίος απάντησε «Εγόρασα τα και έχω απόδειξη». Περαιτέρω την ίδια μέρα στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο μάρτυρας έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση (τεκμήριο 5). Ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε με την αστυνομία. Στα πλαίσια της παρούσας ο μάρτυρας έλαβε δύο καταθέσεις από το Μ.Κ.7 (τεκμήρια 6 και 7) και επίσης παρέλαβε από το πρόσωπο αυτό την κλεμμένη επιταγή (τεκμήριο 8). Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Αστ. 3070 Ανδρέας Τσεκούρας. Ο μάρτυρας αυτός στις 11.11.07 έλαβε θεληµατική κατάθεση από τον Χαράλαµπο Χαραλάµπους, ΔΤ:898574 όπου µεταξύ άλλων του ανέφερε ότι ο ίδιος µαζί µε άλλα δύο πρόσωπα παρέλαβαν 16 συστήματα κλιματισμού µάρκας «Thermitron» πληρώνοντας µε κλοπιµαία επιταγή στο όνοµα της Άντρης Τοµάζου. Επίσης του ανέφερε ότι ο ιδιοκτήτης του καµπαρέ µε την ονοµασία «Γιολάντα» πήρε δύο από τα πιο πάνω συστήματα κλιματισμού. Στις 13.11.07 ο μάρτυρας βάση δικαστικού εντάλµατος έρευνας, διενήργησε έρευνα στο καµπαρέ µε την ονοµασία «Γιολάντα» στην παρουσία του ιδιοκτήτη Μ.Κ.
3. Κατά την έρευνα αυτήν ανευρέθηκαν τοποθετημένα στο υποστατικό 4 συστήµατα κλιµατισµού µάρκας «Thermitron» 12000 BTU (βλ. φωτογραφίες τεκμηρίου 11), τα οποία ο μάρτυρας παρέλαβε ως τεκµήρια αφού προηγουµένως επέστησε την προσοχή του Μ.Κ.2 στον νόµο του και εκείνος του απάντησε «Εβαλέν τα ο Σιήκκης». Τόσο ο Μ.Κ.3 όσο και ο Μ.Κ.4 μου έκαναν καλή εντύπωση. Απαντούσαν με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν και εξήγησαν με σαφήνεια και λεπτομέρεια όλες τις ενέργειες που έκαναν στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας χωρίς να περιπέσουν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Πέραν των πιο πάνω η μαρτυρία τους δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση τους. Συναφώς δέχομαι τη μαρτυρία τους. Ως Μ.Κ.6 κατέθεσε η Άντρη Τουμάζου. Η μάρτυρας αυτή ανέφερε ότι στις 30.3.06 διαρρήχθηκε η οικία της στην Χλώρακα της Πάφου και κλάπηκαν από αυτήν χρυσαφικά και τιμαλφή αξίας περίπου Λ.Κ.7.000 καθώς και 3 βιβλιάρια κενών επιταγών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) στο όνομα της. Η επιταγή τεκμήριο 8 για το ποσό των Λ.Κ.3,128, η οποία είναι υπογραμμένη στη θέση του εκδότη, φέρει ημερ. 18.7.07 και έχει δικαιούχο τον Χαράλαμπο Ξιναρή είναι μια από αυτές που υπήρχαν σε ένα από τα προαναφερθέντα βιβλιάρια που κλάπηκαν. Η υπογραφή στη θέση του εκδότη δεν ανήκει στη μάρτυρα και αυτή δεν εξουσιοδότησε κανένα να υπογράψει εκ μέρους της. Η εν λόγω επιταγή όταν κλάπηκε το βιβλιάριο εντός του οποίου βρισκόταν ήταν λευκή. Η μάρτυρας δεν γνωρίζει το Γιαννάκη Τουμάζου, ούτε το δικαιούχο που αναγράφεται στην επιταγή αλλά ούτε και ποιος υπέγραψε στη θέση του εκδότη. Όλες οι επιταγές της που κλάπηκαν έχουν ανακληθεί. Ως Μ.Κ.5 κατέθεσε ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους, σύζυγος της Μ.Κ.6, ο οποίος επίσης αναφέρθηκε στη διάρρηξη που έγινε στην οικία τους στις 30.3.06 καθώς και στο ότι ανάμεσα σε άλλα κλάπηκαν και 3 βιβλιάρια επιταγών στο όνομα της συζύγου του. Οι Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6 μου έκαναν επίσης καλή εντύπωση. Αναφέρθηκαν με σαφήνεια στα όσα γνώριζαν σε σχέση με την παρούσα και η μαρτυρία τους στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε. Ως εκ τούτου και αυτών η μαρτυρία γίνεται δεκτή. Ως Μ.Κ.7 κατέθεσε ο Χαράλαμπος Ξιναρής, ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα: Είναι συνιδιοκτήτης της εταιρείας «Xinaris & Ioannnou Mechanicals Ltd» η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων και με πωλήσεις και επιδιορθώσεις συστημάτων κλιματισμού. Η εταιρεία του είναι οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποί των συστημάτων κλιματισμού «Thermitron» στην Πάφο σε συνεργασία με την εταιρεία «Παπέττας». Στις 13.7.07 τηλεφώνησε στο μάρτυρα ο Παντελής Παπέττας και του είπε ότι κάποιος Γιαννάκης Τομάζου από την Πάφο άκουσε την διαφήμιση της εταιρείας στο ραδιόφωνο και του παράγγειλε 16 air-condition 12000 ΒΤU μάρκας «Thermitron». Ο Παντελής αφού έκλεισε την συμφωνία πήρε τηλέφωνο το μάρτυρα και τον ενημέρωσε και του έδωσε το τηλέφωνο του Τομάζου 99009290 για να εξηγηθεί για την παράδοση τους. Στις 17.7.07 το πρωί ο μάρτυρας πήρε τηλέφωνο τον Τομάζου, τον οποίο δεν γνώριζε, για να εξηγηθούν και εκείνος του ζήτησε να του τα πάρει μετά το μεσημέρι αλλά επειδή ο μάρτυρας δεν μπορούσε το αναβάλαν για τις 18.7.
4. Στις 18.7.07 το απόγευμα μιλήσαν και ο Τομάζου του είπε ότι, για να μην τον ταλαιπωρεί να του παίρνει τα air-condition στην Πόλη Χρυσοχούς, θα ερχόταν ένας υπάλληλος του στην Πάφο και θα του τηλεφωνούσε να εξηγηθούν. Έτσι την ίδια μέρα πήρε το μάρτυρα τηλέφωνο από το τηλέφωνο 99179714 ένα άγνωστο του άτομο το οποίο συστήθηκε ως υπάλληλος του Γιαννάκη Τομάζου και του είπε να βρεθούν πίσω από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις στην Πάφο όπου και βρεθήκαν στο χώρο στάθμευσης της εταιρείας SONY. Εκεί που βρεθήκαν ο μάρτυρας είδε τρία άτομα, ένα εκ των οποίων γνώριζε και ήταν ο Ελληνοπόντιος Κώστας Αμβροσίδης, ο οποίος μόλις τον είδε έφυγε τρέχοντας αλλά ο μάρτυρας δεν έδωσε σημασία. Όταν ξεφόρτωσε τα air-condition ο ένας από τα πρόσωπα αυτά υπέγραψε και παρέλαβε το τιμολόγιο της εταιρείας του μάρτυρα με αριθμό 0164 για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.3,128 (τεκμήριο 15) καθώς και την απόδειξη είσπραξης της ίδιας εταιρείας με αριθμό 0102 και για εξόφληση των air-condition παρέδωσε στο μάρτυρα την επιταγή της Εθνικής Τράπεζας με αριθμό 02049747, ημερομηνίας 18.7.07, για το ποσό των Λ.Κ.3,128 (τεκμήριο 8). Όταν ο μάρτυρας παρέλαβε την επιταγή ήταν γραμμένο το ποσό ολογράφως και αριθμητικά και υπήρχε και η υπογραφή. Ο μάρτυρας συμπλήρωσε στην επιταγή το όνομα του και την υπέγραψε στο πίσω μέρος όπου έγραψε και το δελτίο ταυτότητας του και το τηλέφωνο του. Έμαθε ότι η επιταγή αυτή ήταν κλοπιμαία όταν πήγε στην Τράπεζα στις 19.7.07 για να την αλλάξει. Στις 28.8.07 ο μάρτυρας αναγνώρισε στο ΤΑΕ Πάφου τον Χαράλαμπο Χαραλάμπους ως ένα από τα τρία πρόσωπα στα οποία παρέδωσε τα συστήματα κλιματισμού. Περαιτέρω στις 13.11.07 ο μάρτυρας και πάλι στο ΤΑΕ Πάφου αναγνώρισε τον Ιάσωνα Κεσίδη ως το τρίτο από τα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα. Ο Κεσίδης ήταν αυτός που παρέδωσε στο μάρτυρα την επιταγή τεκμήριο 8 και υπέγραψε και το σχετικό τιμολόγιο. Στις 22.11.07 στο ΤΑΕ Πάφου στην παρουσία του Μ.Κ.8 ο μάρτυρας είδε 6 συστήματα κλιματισμού μάρκας «Thermitron» τα οποία αναγνώρισε ως μέρος της ποσότητας που παρέδωσε στις 18.7.07 στα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα. Το καθένα από τα υπό αναφορά πωλείται λιανικώς Λ.Κ.330 αλλά χονδρικώς και όταν επρόκειτο για μεγαλύτερη ποσότητα τα πωλούσαν Λ.Κ.195 το καθένα χωρίς την εγκατάσταση. Η τιμή στο τιμολόγιο τεκμήριο 15 είναι χωρίς την εγκατάσταση και ήταν μια καλή και κανονική τιμή. Όταν τα παρέδωσε τα συστήματα ήταν μέσα στις κάσιες τους όπως ήλθαν από το εργοστάσιο. Μέσα στις κάσιες αυτές υπάρχουν και τα διάφορα βιβλία λειτουργίας τους. Ο Μ.Κ.7 μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του περιέγραψε με σαφήνεια και σταθερότητα τα γεγονότα όπως τα βίωσε, η εκδοχή του ήταν συνεπής και λογική και η όλη εικόνα του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Συνεπώς και αυτού η μαρτυρία γίνεται δεκτή. Ως Μ.Κ.8 κατέθεσε ο Αστ. 3059 Αλέξανδρος Γκιόκας, εξεταστής της υπόθεσης. Στις 16.11.07 ο μάρτυρας ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης και τον χειρισµό των τεκµηρίων αυτής. Συγκεκριµένα την ίδια μέρα παρέλαβε από τον Μ.Κ.4 τα 4 συστήµατα κλιµατισµού τα οποία αυτός παρέλαβε από το καµπαρέ «Γιολάντα» (αυτά που φαίνονται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 11) και από τον Μ.Κ.3 τα 2 συστήματα κλιµατισµού τα οποία αυτός παρέλαβε από το καµπαρέ «TELEPHONE BAR» (αυτά που φαίνονται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 2) και τα έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Στις 22.11.07 ο Μ.Κ.7 στην παρουσία του μάρτυρα είδε και αναγνώρισε τα πιο πάνω συστήματα κλιματισμού ως μέρος της ποσότητας αυτών που του είχαν αποσπαστεί µε ψευδής παραστάσεις από την εταιρεία του στις 18.7.
5. Στις 12.12.07 ο μάρτυρας κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το αδίκηµα της κλεπταποδοχής και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόµο εκείνος απάντησε ««Δεν παραδέχοµαι ο τρόπος που τα αγόρασα ήταν νόµιµος» (τεκμήριο 20). Τέλος ο μάρτυρας ερεύνησε σε σχέση με το πρόσωπο που αναφέρει ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του ως Πάμπο από τα Μανδριά και κατέληξε ότι επρόκειτο για τον Χαράλαμπο Χαραλάμπους τον οποίο αναγνώρισε ο Μ.Κ.7 στις 28.8.07 στο ΤΑΕ Πάφου ως ένα από τα τρία πρόσωπα που του είχαν αποσπάσει τα συστήματα κλιματισμού. Ο Μ.Κ.8 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ενέργειες στις οποίες προέβηκε ως εξεταστής της υπόθεσης δικαιολογώντας αυτές καθώς και στη μαρτυρία με βάση την οποία κατηγόρησε το κατηγορούμενο. Κατά τη μαρτυρία του δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και η εικόνα του δεν κλονίσθηκε στην αντεξέταση του. Ως εκ των άνω δέχομαι τη μαρτυρία του. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση ημερ. 14.11.07, την οποία στην ουσία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, ανέφερε τα ακόλουθα: Έχει εταιρεία που ασχολείται με ανακαινίσεις και είναι επίσης ιδιοκτήτης του καμπαρέ «Telephone Bar» στην Πάφο. Μαζί του στις ανακαινίσεις δουλεύει και ο γαμπρός του. Γύρω στις αρχές Αυγούστου του 2007 έκανε ανακαίνιση το καμπαρέ «Γιολάντα», ο ιδιοκτήτης του οποίου Χριστάκης του ζήτησε να του βάλει και 4 air-condition. Ο γαμπρός του κατηγορούμενου είχε ένα γνωστό τον Πάμπο από τα Μαντριά, τον άντρα της Χριστίνας από την Γεροσκήπου, που είπε στον γαμπρό του κατηγορούμενου ότι εάν ηθέλαν air-condition θα μπορούσε αυτός να τους βρει καλά. Ο εν λόγω Πάμπος πήγε στην αποθήκη τους στην Γεροσκήπου και τα κατέβασε εκεί. Ο κατηγορούμενος είχε ρωτήσει τιμές για τέτοιου είδους air-condition και του είπαν ότι air-condition 12000 ΒΤU στην αγορά είναι γύρω στις Λ.Κ.120 πάνω του. Ο Πάμπος ζήτησε από τον κατηγορούμενο Λ.Κ.140 αλλά λόγω του ότι ήταν καλή μάρκα και ήθελα και 2 για το μαγαζί του δηλ. σύνολο 6 δέχτηκε. Επίσης πρίν κλείσει τη συμφωνία με τον Πάμπο του ζήτησε να του δείξει χαρτιά για την προέλευση των air-condition αφού ο κατηγορούμενος δεν ήξερε το ποιόν του και εκείνος του παρουσίασε τιμολόγια που ανέγραφαν αναλυτικά τα air-condition και τις τιμές τους και έτσι τον εμπιστεύτηκε. Τα air-condition του τα άφησαν στην αποθήκη μάλλον κατά την διάρκεια της μέρας και πήγε και τα βρήκε εκεί. Άφησε τα 2 στο μαγαζί του και τα άλλα τα 4 τα πήρε στο «Γιολάντα». Τα 4 air-condition του «Γιολάντα» τα τοποθετήσαν την ίδια μέρα δυο πρόσωπα των οποίων δεν θυμάται το όνομα. Την ίδια νύχτα πήγε ο Πάμπος με άλλο ένα άτομο στο καμπαρέ του κατηγορούμενου και ο τελευταίος τον πλήρωσε μετρητά. Ο Πάμπος του είπε ότι θα του έδινε απόδειξη πράγμα και το οποίο έκανε μετά παρέλευση δυο-τριών ημερών. Τα 2 air-condition στο μαγαζί του τα τοποθέτησαν τρεις με τέσσερις ημέρες μετά από αυτό του «Γιολάντα», τα ίδια άτομα που τα εγκατέστησαν και στο «Γιολάντα». Για τα 2 air-condition στο μαγαζί του του χρέωσαν για εγκατάσταση Λ.Κ.50 το ένα ενώ για τα τέσσερα του «Γιολάντα» Λ.Κ.75 το ένα γιατί ήταν δύσκολη η εφαρμογή τους. Ο κατηγορούμενος πλήρωσε τον Πάμπο μετρητά και χρέωσε τον ιδιοκτήτη του «Γιολάντα» ισάξιο ποσό. Δεν ήξερε ότι τα air-condition ήταν κλοπιμαία. Εάν το ήξερε δεν θα τα αγόραζε ούτε θα είχε καμιά σχέση. Τα δύο air-condition που πήρε από τον Πάμπο είναι αυτά που παρέδωσε στην Αστυνομία στις 14.11.07 στο μαγαζί του. Ο κατηγορούμενος πρέπει να λεχθεί ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του περιέπεσε σε αρκετές αντιφάσεις ακόμη και στην ίδια την κυρίως εξέταση του, κάποιες θέσεις του διαψεύδονται από άλλη μαρτυρία ενώ άλλες αποτελούν εμφανώς εκ των υστέρων σκέψεις του. Συγκεκριμένα: Όσον αφορά το πρόσωπο από το οποίο αγόρασε τα επίδικα air-condition στην κατάθεση του είπε ότι επρόκειτο για τον Πάμπο από τα Μαντριά, τον άντρα της Χριστίνας από την Γεροσκήπου, ο οποίος ήταν γνωστός του γαμπρού του. Στην κυρίως εξέταση του όμως ανέφερε ότι το πρόσωπο αυτό ήταν γείτονας του καθώς και ότι το πρόσωπο που ανέφερε ο Μ.Κ.8 ότι συνελήφθη ήταν άλλο πρόσωπο και συγκεκριμένα ο Πάμπος από τη Γεροσκήπου ο γιος της Καλλιστώς ενώ ο Πάμπος στον οποίο αναφερόταν ο κατηγορούμενος δεν είναι από τη Γεροσκήπου και το όνομα της γυναίκας του ήταν Χριστίνα και αυτή ήταν από τα Μαντριά. Στην δε αντεξέταση του είπε ότι στην κατάθεση του ανέφερε ότι το πρόσωπο αυτό ήταν γείτονας του ενώ όταν ρωτήθηκε αν επρόκειτο για τον Πάμπο από τα Μαντριά απάντησε στην ουσία ότι ανέφερε ότι είναι από τα Μαντριά επειδή η γυναίκα του ήταν από εκεί. Αυτό όμως πρέπει να λεχθεί ότι δεν τέθηκε στον Μ.Κ.8 για να το σχολιάσει. Είναι λοιπόν εμφανές ότι αυτό αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του κατηγορούμενου. Ενώ στην κατάθεση του ανέφερε ότι περί τις αρχές Αυγούστου του 2007 έκανε ανακαίνιση στο καμπαρέ του Μ.Κ.2, ο οποίος του ζήτησε να του βάλει και 4 air-condition, στην κυρίως εξέταση του ανέφερε στην ουσία ότι αυτό έγινε περί τις αρχές Ιουλίου του
6. Αυτό όμως προφανώς αποτελούσε εκ των υστέρων σκέψη του για να συσχετίσει το χρόνο με την επιταγή στην οποία αναφέρθηκε και η οποία κατατέθηκε αργότερα από το Μ.Υ.2 ως τεκμήριο 21 και φέρει ημερομηνία 23.7.07 και στην οποία βάσισε τη θέση του για την τιμή που πούλησε τα εν λόγω συστήματα κλιματισμού στον Μ.Κ.
7. Για να πείσει ότι ο Μ.Κ.2 τον πλήρωσε με επιταγή στην κυρίως εξέταση του είπε ότι ο Μ.Κ.2 το έκανε αυτό με την επιταγή υπ αρ. 2261236 για το ποσό των Λ.Κ.560 και ότι η επιταγή του δόθηκε στο καφενείο του Μ.Υ.3 στην παρουσία του τελευταίου. Ανέφερε περαιτέρω ότι την επιταγή αυτή αφού την υπέγραψε ο ίδιος ο κατηγορούμενος στο πίσω μέρος την εξαργύρωσε ο Μ.Υ.
8. Στην αντεξέταση του μάλιστα ανέφερε ότι η επιταγή αυτή αναγράφει πάνω το όνομα του κατηγορούμενου. Η θέση του όμως αυτή διαψεύδεται από την ίδια την επιταγή η οποία κατατέθηκε στην συνέχεια από το Μ.Υ.2 ως τεκμήριο 21 και φέρει ως δικαιούχο κάποια Βασιλεία Ηροδότου και όχι τον κατηγορούμενο. Πέραν τούτου ο Μ.Υ.3 στην μαρτυρία του ανέφερε ρητά ότι του ζητήθηκε να εξαργυρώσει την επιταγή αλλά δεν το έκανε. Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι και τα 6 air-condition του τα άφησαν στην αποθήκη εννοώντας προφανώς την ίδια μέρα. Στην κυρίως εξέταση του όμως και στην αντεξέταση του ανέφερε ότι τα 2 air-condition που έβαλε στο μαγαζί του του παραδόθηκαν μετά τα 4 που πήρε για τον Μ.Κ.2 περίπου μια εβδομάδα από τις 23.7.
9. Περαιτέρω στην αντεξέταση του είπε ότι τα 6 air-condition δεν τα παρέλαβε τον Αύγουστο καθώς και ότι στην κατάθεση του ανέφερε ότι τα air-condition δεν του τα παρέδωσε όλα μαζί. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι ο Πάμπος την ίδια νύχτα που παραδόθηκαν τα air-condition πήγε στο καμπαρέ του κατηγορούμενου και ο τελευταίος τον πλήρωσε μετρητά καθώς και ότι ο Πάμπος του πήρε σχετική απόδειξη δυο-τρεις μέρες μετά. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι την απόδειξη την πήρε ο Πάμπος 3 μέρες μετά. Στην αντεξέταση του όμως είπε ότι ο ίδιος μίλησε με τον Πάμπο μόνο στην πληρωμή και όχι πριν καθώς και ότι τον Πάμπο τον είδε 2 μέρες μετά την παράδοση των air-condition. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι ο ίδιος είχε ρωτήσει τιμές για τέτοιου είδους air-condition και του είπαν ότι air-condition 12000 ΒΤU στην αγορά είναι γύρω στις Λ.Κ.120 πάνω του και ότι ο Πάμπος ζήτησε Λ.Κ.140 αλλά λόγω του ότι ήταν καλή μάρκα και ήθελα και δύο για το μαγαζί του δέχτηκε. Στην αντεξέταση του αρχικά είπε ότι ρώτησε στην αγορά την τιμή για air-condition 12000 ΒΤU και ότι οι τιμές τους ήταν από Λ.Κ.130-
10. Ο λόγος που τα πήρε Λ.Κ.140 και κινέζικα είναι γιατί ήταν γείτονας του, είχε σχέση με το γαμπρό του και για ΛΚ40 διαφορά δεν ήθελε να κάνει κάποια εντύπωση στο γείτονα του. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε αν ρώτησε για τις τιμές ή τις ήξερε είπε ότι τις τιμές τις ήξερε γιατί έκτισε 3 σπίτια για τις κόρες του και κατά διαστήματα τους έβαλε και air- condition. Δεν ήξερε για τα κινέζικα κονβέρτερ αλλά πίστευε ότι η τιμή που αγόρασε τα συγκεκριμένα ήταν μέσα στα πλαίσια. Η τιμή για τα κονβέρτερ 12άρι ήταν από Λ.Κ.130 το κινέζικο μέχρι Λ.Κ.170 το εγγλέζικο. Σε ερώτηση ότι άρα δεν χρειαζόταν να ρωτήσει είπε όχι. Τέλος στην αντεξέταση του είπε για πρώτη φορά ότι ο Πάμπος ήθελε Λ.Κ.170 και τους έκανε έκπτωση 25% και κατέβηκε στις Λ.Κ.
11. Όταν δε ρωτήθηκε γιατί αυτό δεν το είπε στην κατάθεση του απάντησε ότι δεν το έκανε γιατί δεν τον ρώτησε για αυτό η Αστυνομία αλλά πόσο τα αγόρασε. Θα αναμένετο όμως λογικά από ένα πρόσωπο το οποίο αντιμετωπίζει κατηγορία όπως την επίδικη να αναφέρει από μόνος του κάτι τόσο σημαντικό για την υπεράσπιση του όπως το ποια ήταν η αρχική αξία των air-condition. Προφανώς και αυτή του η θέση αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ειλικρινής και η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Αντρέας Τρύφωνος, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο λειτουργούσε καφενείο στην οδό Γράμμου 2 στην Πάφο. Το καφενείο αυτό βρισκόταν σε απόσταση 30 μέτρων από το καμπαρέ «Γιολάντα» τον ιδιοκτήτη του οποίου γνωρίζει εδώ και χρόνια. Τον κατηγορούμενο τον γνωρίζει εδώ και ένα χρόνο περίπου. Σύμφωνα με το μάρτυρα το καλοκαίρι του 2007 δεν έγινε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ του ιδιοκτήτη του «Γιολάντα» και του κατηγορούμενου στο μαγαζί του μάρτυρα. Το καλοκαίρι του 2007 δεν γνώριζε τον κατηγορούμενο ούτε και πήγε ποτέ αυτός στο μαγαζί του μάρτυρα. Η πιο πάνω θέση όμως του Μ.Υ.1 δεν μπορεί να γίνει δεκτή εφόσον στην αντεξέταση του δέχθηκε ότι στο καφενείο του εργοδοτούσε υπάλληλο και ότι πολλές φορές ο ίδιος απουσίαζε από το καφενείο και έμενε εκεί ο υπάλληλος του. Ανέφερε επίσης ότι δεν ξέρει αν όταν αυτός απουσίαζε πήγε ο κατηγορούμενος εκεί με τον ιδιοκτήτη του «Γιολάντα» και έκαναν συμφωνία, κάτι που στην ουσία δεν μπόρεσε να αποκλείσει τελικά. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Χριστάκης Χ'Κλεοβούλου, προϊστάμενος εργασιών στο Ελληνικό Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου. Γνωρίζει τον Μ.Κ.2 αφού είναι πελάτης τους και διατηρεί λογαριασμό εκεί. Σϋμφωνα με το Μ.Υ.2 ο Μ.Κ.2 έκδοσε την επιταγή με αρ. 2261236, με ημερομηνία 23.7.07 για το ποσό των Λ.Κ.560 και δικαιούχο την Βασιλεία Ηροδότου, η οποία είναι αδελφή του κατηγορούμενου (πιστό αντίγραφο της επιταγής κατατέθηκε ως τεκμήριο 21). Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει ποιος εξαργύρωσε την υπό αναφορά επιταγή και δεν απέκλεισε η επιταγή να μην παρουσιάσθηκε από την αναγραφόμενη σε αυτή δικαιούχο δηλ. τη Βασιλεία Ηροδότου. Τέλος συμφώνησε ότι Βασιλείες Ηροδότου έχει πάρα πολλές στην Κύπρο και ότι ο ίδιος δεν ξέρει αν η Ηροδότου που είναι δικαιούχος στην εν λόγω επιταγή είναι η αδελφή του κατηγορούμενου. Εδώ πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία του Μ.Υ.2 πλην του ότι το πρόσωπο που αναγράφεται στην επιταγή ως δικαιούχος είναι η αδελφή του κατηγορούμενου δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς δέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 με εξαίρεση το ότι η δικαιούχος στην επιταγή τεκμήριο 21 είναι η αδελφή του κατηγορούμενου. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο Γεώργιος Καλλικάς, ο οποίος διατηρεί καφενείο στην οδό Ιωάννου Αγρότη
12. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο αφού είναι πελάτης στο καφενείο του. Γνωρίζει επίσης τον Μ.Κ.2 αφού και αυτός ήταν πελάτης του και το καμπαρέ του είναι απέναντι από το καφενείο του μάρτυρα. Σύμφωνα με το Μ.Υ.3 ο κατηγορούμενος και ο Μ.Κ.2 έκλεισαν στο καφενείο τη συμφωνία για να κάνει την ανακαίνιση του καμπαρέ ο κατηγορούμενος. Προς το τέλος που ήθελαν air-condition τους άκουσε που έλεγαν Λ.Κ.140 το ένα. Ο μάρτυρας ήταν επίσης παρών όταν ο Μ.Κ.2 έκοψε και έδωσε επιταγή στον κατηγορούμενο για το ποσό των Λ.Κ.560 και είπε σε αυτόν «Βάλ' το όνομα σου πάνω και άλλαξε το και είναι εντάξει». Ο μάρτυρας αυτός πρέπει να λεχθεί ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Αυτό γιατί ήταν εμφανές από τη μαρτυρία του ότι ήλθε στο Δικαστήριο όχι για να πει την αλήθεια αλλά για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο. Στην προσπάθεια του όμως αυτή περιέπεσε σε αντιφάσεις ενώ επίσης η μαρτυρία του δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Συγκεκριμένα: Για να πείσει ότι γνώριζε όλα όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ του κατηγορούμενου και του Μ.Κ.2 στην κυρίως εξέταση του ανέφερε χωρίς να ερωτηθεί συγκεκριμένα ότι τα περισσότερα τα συμφώνησαν στο καφενείο του και μάλιστα ότι ο μάρτυρας ήταν σχεδόν παρών σε όλα. Και όλα αυτά ενώ, ως είπε στην αντεξέταση του, ταυτόχρονα εργαζόταν και περαιτέρω ο κατηγορούμενος είναι απλά γνωστός του. Δεν είναι λοιπόν λογικό κάποιος που εργάζεται σε ένα χώρο που προφανώς έχει και άλλους πελάτες να είναι παρών και να γνωρίζει τι ακριβώς συμφωνήθηκε μεταξύ δύο προσώπων που ήταν απλά πελάτες του για θέματα που δεν τον αφορούσαν. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι τον κάλεσαν στο Δικαστήριο για την επιταγή και ότι δεν του υπενθύμισαν το ποσό γιατί θυμόταν που έκαναν την πράξη η οποία ήταν για 4 air condition. Επέμενε ότι το τεκμήριο 21 είναι η επιταγή που είδε το Μ.Κ.2 να δίνει στον κατηγορούμενο και είπε ότι το λέει αυτό γιατί αναγνωρίζει σε αυτή το ποσό των Λ.Κ.560 και ότι είναι του Ταμιευτηρίου. Όταν όμως σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του ρωτήθηκε ποια ήταν ημερομηνία της επιταγής είπε στην ουσία ότι δεν ήταν σε αυτόν που δόθηκε για να θυμάται την ημερομηνία και τον αριθμό αλλά και τα λεφτά. Ήταν επίσης προφανώς η θέση του ότι είδε κιόλας την εν λόγω επιταγή. Μάλιστα δέχθηκε ότι όταν ο Μ.Κ.2 την έδωσε στον κατηγορούμενο ο τελευταίος συμπλήρωσε σε αυτήν τα στοιχεία του. Αυτό όμως διαψεύδεται από το ίδιο το τεκμήριο 21 όπου ως δικαιούχος αναφέρεται η Βασιλεία Ηροδότου και πουθενά δεν φαίνονται στοιχεία που ανήκουν στον κατηγορούμενο. Σε άλλο μάλιστα σημείο σε αντίθεση με τα πιο πάνω ανέφερε ότι η επιταγή είναι η ίδια με μόνη διαφορά ότι έχει όνομα πάνω. Όσον αφορά το πότε δόθηκε η εν λόγω επιταγή δεν απέκλεισε αυτό να έγινε και τον Αύγουστο του
13. Αυτό όμως δεν συμφωνεί με το ίδιο το τεκμήριο 21 το οποίο φέρει ημερομηνία 23.7.
14. Τέλος ενώ ο ίδιος ανέφερε ότι την εν λόγω επιταγή ο κατηγορούμενος του την έδωσε για να του την αλλάξει γιατί είχε δουλειές αλλά ο μάρτυρας του είπε ότι δεν μπορούσε γιατί θα έλειπε ο κατηγορούμενος στη δική του μαρτυρία είπε ότι την επιταγή αυτή, αφού ο ίδιος την υπέγραψε πίσω, την εξαργύρωσε ο Μ.Υ.
15. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο Μ.Υ.3 δεν ήταν ειλικρινής και η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή. Ως Μ.Υ.4 κατέθεσε ο Μάριος Στυλιανού, εδώ και 15 χρόνια διευθυντής καταστήματος το οποίο ασχολείται με γενικό εμπόριο περιλαμβανομένων ηλεκτρικών συσκευών και air condition κυρίως μάρκας «RCA» και κάποτε και «FIJIAIR». Το καλοκαίρι του 2007 τα εν λόγω air condition των 12000 ΒΤU τα πουλούσαν περί τις Λ.Κ.
16. Δεν γνωρίζει τη μάρκα air condition «Thermitron» και έτσι δεν μπορεί να τα συγκρίνει με τα δικά τους. Όσον αφορά το μάρτυρα αυτό πρέπει να λεχθεί ότι τα πιο πάνω στην ουσία δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Πέραν τούτου επρόκειτο για ένα ανεξάρτητο μάρτυρα, ο οποίος δεν είχε κανένα συμφέρον στην υπόθεση. Συνεπώς η μαρτυρία του γίνεται δεκτή. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Το αδίκημα της κλεπταποδοχής εδράζεται στο άρθρο 306 του Ποινικού Κώδικα το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
17. Όποιος αποδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή κλάπηκε ή αποκτήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου βαθμού (κακουργήματος ή πλημμελήματος) και υπόκειται- (α) στην περίπτωση κακουργήματος, σε φυλάκιση πέντε χρόνων. (β) στην περίπτωση πλημμελήματος, σε φυλάκιση δύο χρόνων. Από το λεκτικό λοιπόν του εν λόγω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχείου του αδικήματος αυτού είναι:
18. Ο κατηγορούμενος να αποδέχεται ή να κατακρατά περιουσία.
19. Η περιουσία αυτή να κλάπηκε ή να αποκτήθηκε κάτω από περιστάσεις που να συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα.
20. Η γνώση του κατηγορουμένου ότι η περιουσία αυτή κλάπηκε ή ότι αποκτήθηκε υπό περιστάσεις που να συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα. Η αποτυχία απόδειξης κλοπής της περιουσίας ή ότι αυτή αποκτήθηκε υπό περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα συνεπάγεται μοιραία αποτυχία απόδειξης κατηγορίας για κλεπταποδοχή. Η μαρτυρία για τα πιο πάνω δεν είναι απαραίτητο να είναι άμεση αλλά μπορεί να συναχθεί και από τις περιστάσεις της υπόθεσης. Οι περιστάσεις λοιπόν υπό τις οποίες ο κατηγορούμενος πήρε την περιουσία μπορεί να είναι αρκετές να αποδείξουν ότι αυτή ήταν κλοπιμαία ή λήφθηκε υπό περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα αλλά και ότι κατά τον ίδιο χρόνο αυτός γνώριζε ότι τα πιο πάνω (βλ. Kyprianou v. The Police

(1976)2 C.L.R. 75 και Archbold 35th ed. par. 2089). Πρέπει επίσης να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η περιουσία ήταν κλοπιμαία ή λήφθηκε υπό περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα κατά το χρόνο παραλαβής της (βλ. R. v. Matthews 34 Cr. App. R. 55 και R. v. Johnson 6 Cr. App. R. 128). Το στοιχείο της γνώσης έχει απασχολήσει επί μακρόν την αγγλική νομολογία. Η αναφορά σε αγγλικές αποφάσεις και συγγράμματα γίνεται γιατί το άρθρο 306 του Ποινικού μας Κώδικα, είναι παρόμοιο με το καταργηθέν άρθρο 33

(1)του αγγλικού Larceny Act 1916 με τη διαφορά ότι στο δικό μας άρθρο περιλαμβάνεται και η κατακράτηση της περιουσίας. Ως προς την απαιτούμενη ένοχη διάνοια η υπό αναφορά αγγλική διάταξη ταυτιζόταν με την δική μας αφού και εκεί χρησιμοποιείται η λέξη "knowing". Όσον αφορά το συστατικό στοιχείο της γνώσης αυτό δεν είναι πάντοτε δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που αποδεικνύουν τη γνώση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Στην περίπτωση δε που οι εξηγήσεις του κατηγορουμένου δημιουργούν αμφιβολία στο Δικαστήριο ως προς το στοιχείο της γνώσης τότε αυτός πρέπει να αθωωθεί (βλ. Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ 104). Στην Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ 258 τονίστηκε ότι ως θέμα αρχής η αγορά κλαπέντων εμπορευμάτων σε τιμή πολύ χαμηλότερη από την αξία τους μπορεί να ενισχύσει μαρτυρία για την ύπαρξη γνώσης για την προέλευση τους και παράλληλα να αποτελέσει αυτοτελή μαρτυρία από την οποία δυνατό να εξαχθούν ενοχοποιητικά συμπεράσματα. Η αποδεικτική της αξία συναρτάται άμεσα με το βαθμό και την έκταση που προδίδει γνώση για την προέλευση των αντικειμένων. Σε τέτοια περίπτωση η τεκμηρίωση της αξίας των κλαπέντων κατά τον κρίσιμο χρόνο είναι απαραίτητη ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να συναγάγει οποιαδήποτε συμπεράσματα συσχετίζοντας την αξία στην οποία αποκτήθηκαν με την αξία τους στην ελεύθερη αγορά. Στην ίδια υπόθεση αναφέρθηκε επίσης ότι η ηθελημένη απόκρυψη της φύλαξης της κλοπιμαίας περιουσίας τείνει να ενισχύσει την ύπαρξη γνώσης για την προέλευσης της. Επίσης η άρνηση του κατηγορούμενου ότι κατείχε τη συγκεκριμένη περιουσία μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι γνώριζε ότι αυτή είναι κλοπιμαία (βλ. Archbold 35th ed. par. 2097). Περαιτέρω και ψέμα του κατηγορούμενου αναφορικά με την κλοπιμαία περιουσία μπορεί επίσης να οδηγήσει στο ίδιο συμπέρασμα. Όπου η μόνη μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου είναι ότι κατείχε πρόσφατα κλαπείσα περιουσία η γνώση του ότι αυτή ήταν κλοπιμαία μπορεί να συναχθεί αν αυτός δεν προσφέρει καμία εξήγηση αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες την έχει αποκτήσει ή αν η εξήγηση που δίδει κριθεί ότι δεν είναι αληθινή (βλ. Archbold 35th ed. par. 2103, Ττοουλιάς και Kyprianou ανωτέρω). Αυτό όμως δεν καταδεικνύεται ως νομικό δόγμα αλλά ως ένα στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία για να καταδειχθεί κατά πόσον στοιχειοθετείται το αδίκημα. Εάν η εξήγηση που δίδει ο κατηγορούμενος αφήνει αμφιβολίες ως προς τη γνώση του ότι η περιουσία ήταν κλοπιμαία τότε το αδίκημα δεν αποδεικνύεται. Το τι συνιστά πρόσφατα κλαπείσα περιουσία εξαρτάται από τη φύση της περιουσίας και τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (βλ. Archbold 35th ed. par. 2103). Από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και έχουν γίνει δεκτά καταλήγω στα ακόλουθα: Τα 6 συστήματα κλιματισμού μάρκας «Thermitron» 12000 BTU δηλ. τα 4 που βρέθηκαν από την Αστυνομία στο καμπαρέ του Μ.Κ.2 στις 13.11.07 καθώς και τα 2 που βρέθηκαν στο καμπαρέ του κατηγορούμενου στις 14.11.07 ήταν μέρος της ποσότητας των 16 συστημάτων κλιματισμού που παρέδωσε ο Μ.Κ.7, συνιδιοκτήτης της εταιρείας «Xinaris & Ioannnou Mechanicals Ltd», στις 18.7.07 στους Ιάσωνα Κεσίδη και Χαράλαμπο Χαραλάμπους. Τα συστήματα αυτά αποσπάστηκαν από την εν λόγω εταιρεία αφού για την πληρωμή τους ο Κεσίδης έδωσε στο Μ.Κ.7 την επιταγή τεκμήριο 8, η οποία ήταν υπογραμμένη στη θέση του εκδότη και συμπληρωμένη ως προς το ποσό. Η εν λόγω επιταγή ήταν μια από αυτές που περιλαμβάνονταν σε ένα από τα μπλοκ επιταγών που ανήκαν στη Μ.Κ.6 και κλάπηκαν κατά τη διάρρηξη της οικίας αυτής στις 30.3.

1. Η εν λόγω επιταγή κατά την κλοπή του βιβλιαρίου ήταν ασυμπλήρωτη και ανυπόγραφη. Περαιτέρω η Μ.Κ.6 δεν είχε εξουσιοδοτήσει κανένα πρόσωπο να υπογράψει την επιταγή αυτή εκ μέρους της. Από τα πιο πάνω φαίνεται λοιπόν ότι τα 6 επίδικα συστήματα κλιματισμού αποσπάσθηκαν από την εταιρεία «Xinaris & Ioannnou Mechanicals Ltd» με ψευδείς παραστάσεις εφόσον για την πληρωμή τους δόθηκε και συναφώς τέθηκε σε κυκλοφορία η πλαστογραφημένη επιταγή τεκμήριο
2. Εδώ να σημειωθεί ότι τόσο το αδίκημα της απόσπασης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις όσο και αυτά της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστής επιταγής αποτελούν, σύμφωνα με τα άρθρα 298, 336 και 339 του Ποινικού Κώδικα αντίστοιχα, κακουργήματα. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε στην κατάθεση του ότι αγόρασε τα εν λόγω 6 συστήματα κλιματισμού, στις αρχές Αυγούστου του 2007, για το ποσό των Λ.Κ.140 το ένα, από κάποιον Πάμπο, ο οποίος μετά από έρευνες της Αστυνομίας, διαπιστώθηκε ότι ήταν ο προαναφερόμενος Χαράλαμπος Χαραλάμπους. Από τα εν λόγω συστήματα τα 4 τοποθετήθηκαν στο καμπαρέ του Μ.Κ.2 στα πλαίσια εργασιών ανακαίνισης που ανέλαβε να κάνει εκεί ο κατηγορούμενος ενώ τα άλλα 2 ο κατηγορούμενος τα τοποθέτησε στο δικό του καμπαρέ. Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω κρίνω ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος αποδέχτηκε περιουσία δηλ. τα 6 προαναφερόμενα συστήματα κλιματισμού τα οποία προηγουμένως αποκτήθηκαν κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα. Απομένει λοιπόν να εξετασθεί κατά πόσο έχει αποδειχθεί και το τρίτο συστατικό στοιχείο του επίδικου αδικήματος ήτοι ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο που αγόρασε τα εν λόγω συστήματα κλιματισμού γνώριζε ότι αυτά αποκτήθηκαν υπό περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα. Άμεση μαρτυρία για την ύπαρξη τέτοιας γνώσεις δεν υπάρχει στην παρούσα. Ως έχει λεχθεί όμως το στοιχείο της γνώσης μπορεί να συναχθεί από τις περιστάσεις της υπόθεσης. Για να αποδειχθεί όμως το συστατικό αυτό στοιχείο πρέπει από τις περιστάσεις αυτές να συνάγεται ως μόνο και αναμφίβολο συμπέρασμα η γνώση του κατηγορούμενου. Από το σύνολο λοιπόν της μαρτυρίας την οποία έχω κάνει δεκτή φαίνονται περαιτέρω τα ακόλουθα:
3. Τα συστήματα κλιματισμού αγοράστηκαν από τον κατηγορούμενο στις αρχές Αυγούστου του 2007 δηλ. λίγο καιρό μετά που αποσπάστηκαν με ψευδείς παραστάσεις από την εταιρεία «Xinaris & Ioannnou Mechanicals Ltd» στις 18.7.
5. Ο κατηγορούμενος τα αγόρασε για το ποσό των Λ.Κ.140 το καθένα.
6. Η πραγματική αξία τους κατά το χρόνο που αυτά αγοράστηκαν από τον κατηγορούμενο ήταν Λ.Κ.195 το καθένα. Το θέμα λοιπόν που προκύπτει είναι εαν από τα πιο πάνω μπορεί να συναχθεί χωρίς αμφιβολία το στοιχείο της γνώσης εκ μέρους του κατηγορούμενου. Όσον αφορά το ότι ο κατηγορούμενος κατείχε περιουσία η οποία πρόσφατα είχε αποκτηθεί υπό περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα πρέπει να λεχθεί ότι οι αυτός έδωσε εξ αρχής εξήγηση αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες την έχει αποκτήσει και συγκεκριμένα ότι την απέκτησε αγοράζοντας την από τον Χαραλάμπους για το ποσό των Λ.Κ.140 το κάθε σύστημα, κάτι που δεν έχει αμφισβητηθεί. Περαιτέρω καθώς ανέφερε και ο Μ.Κ.2 όταν τα εν λόγω κλιματιστικά μεταφέρθηκαν από τον κατηγορούμενο στο καμπαρέ του μάρτυρα αυτά ήταν συσκευασμένα. Όσον αφορά την τιμή αγοράς τους αυτή ως αναφέρθηκε ήταν Λ.Κ.140 το ένα. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι η πραγματική τους αξία στην αγορά κατά το χρόνο της αγοράς του ήταν Λ.Κ.195 το ένα δεν μπορεί να λεχθεί ότι ο κατηγορούμενος τα αγόρασε σε τιμή πολύ χαμηλότερη της αξίας τους. Όσον αφορά το ότι σύμφωνα με τον κατηγορούμενο ο Χαραλάμπους του έδειξε πριν αγοράσει τα συστήματα τιμολόγιο αγοράς τους πρέπει να λεχθεί ότι δεν έχει καταδειχθεί, εφόσον δεν του έχει υποδειχθεί και δεν έχει ερωτηθεί, ότι αυτό ήταν το τιμολόγιο τεκμήριο 15 από το οποίο φαίνεται πράγματι ότι η τιμή αγοράς εκάστου συστήματος ήταν Λ.Κ.
7. Επίσης δεν έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο γνώριζε θετικά ότι η εταιρεία «Xinaris & Ioannnou Mechanicals Ltd» ήταν ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος της συγκεκριμένης μάρκας κλιματιστικών. Η παρούσα αποτελεί ποινική υπόθεση και ως είναι παγίως νομολογημένο κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη και επίσης δεν επιτρέπονται ούτε υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Περαιτέρω πρέπει να λεχθεί ότι από τη μαρτυρία την οποία έχω κάνει δεκτή φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος δεν προσπάθησε να αποκρύψει ότι απέκτησε τα εν λόγω συστήματα. Μάλιστα ήταν αυτός που αμέσως υπέδειξε στην Αστυνομία κατά την έρευνα στο καμπαρέ του τα δύο από αυτά που τοποθετήθηκαν εκεί και ήταν στην κατοχή του ενώ στην κατάθεση του αποκάλυψε ότι τα άλλα 4 τα πώλησε στον Μ.Κ.2 και τοποθετήθηκαν στο καμπαρέ του τελευταίου. Όσον αφορά την τιμή πώλησης των 4 συστημάτων στον Μ.Κ.2 η δική του εκδοχή δεν έγινε δεκτή όπως δεν έγινε δεκτή ούτε αυτή του κατηγορούμενου. Συνεπώς δεν μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε οποιοδήποτε σχετικό εύρημα από το οποίο θα μπορούσε να αντλήσει κάποια σχετικά συμπεράσματα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην όλα τα πιο πάνω στοιχεία κρίνω ότι δημιουργείται αμφιβολία ως προς το ότι ο κατηγορούμενος κατά χρόνο που αγόρασε τα 6 συστήματα κλιματισμού γνώριζε ότι αυτά αποκτήθηκαν υπό περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα. Αυτό με οδηγεί λοιπόν στην κατάληξη ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την επίδικη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ...................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Κλεπταποδοχή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο