Δέσποινα Παπαπέτρου ν. Στέλιου Νικολαίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2277/08, 18/1/2011

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τους κατηγορούμενους σε αυτό το στάδιο. Αντίθετη επί του θέματος ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και ότι το Δικαστήριο πρέπει να καλέσει αυτούς σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό της δίκης, δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες, που υπάρχουν, στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από τον Δήμο Πέγειας ως της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των άρθρων 10

(1), 20

(1)(α), 20

(3)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96, και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, Περί αυξήσεων των ποινών Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι από τον Μάρτιο του 2006 μέχρι σήμερα, παράνομα κατέχουν και χρησιμοποιούν οικοδομή, ήτοι πέργολα και επέκταση υφιστάμενης οικοδομής, μέσα στον κοινόκτητο και κοινόχρηστο χώρο του τεμαχίου 425 του Φ/Σχ. 45/25 της Πέγειας, επί της Λεωφόρου του Κόλπου των Κοραλίων, μπροστά και δίπλα από το κατάστημα αρ. 4, χωρίς να εξασφαλίσουν πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από τον Δήμο Πέγειας ως Αρμόδιας Αρχής εντός των ορίων του οποίου υπάγεται. Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή την προφορική και γραπτή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Προβαίνοντας σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας, χωρίς να προβαίνω σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας και χωρίς να προβαίνω σε ευρήματα αξιοπιστίας και αποδεικτικής αξιολόγησης και βαρύτητας της ενώπιον μου μαρτυρίας, κρίνω ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και τους καλώ σε απολογία. (Υπ)....................................................... Αλ. Φυλακτού Προς.Ε.Δ Πρωτοκολλητής Πιστό αντίγραφο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο