Δημοκρατία ν. Φιλόκυπρου Παντελή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 21382/09, 20 Ιανουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2011:2 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 21382/09 Δημοκρατία ν.
- Φιλόκυπρου Παντελή
- Θάνου Μιχαήλ Κατηγορουμένων ------------------ Ημερομηνία: 20 Ιανουαρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Π. Κυριακίδης (για ν' ακούσει ποινή κ. Γ. Αργυρού) Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Χ. Φωτίου Κατηγορούμενος 2 παρών ------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος 2 έχει βρεθεί ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στην κατηγορία της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή την παράνομη εισαγωγή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η κατηγορία). Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος 2 βρέθηκε ένοχος σε 3 κατηγορίες που αφορούν: παράνομη εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης (2η κατηγορία), κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή της πιο πάνω ποσότητας, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (3η κατηγορία) και κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή της πιο πάνω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (4η κατηγορία) κατά παράβαση προνοιών του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί. Τα γεγονότα που συνέθεσαν την ετυμηγορία είναι καταγραμμένα στην απόφαση μας και δεν κρίνουμε σκόπιμο να τα επαναλάβουμε. Αναφέρουμε μόνο συνοπτικά τα ακόλουθα: Στις 12/11/2009 ο Κατηγορούμενος 1 ταξίδευσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας με τη πτήση CY498 με προορισμό το Άμστερνταμ Ολλανδίας και επέστρεψε από το Άμστερνταμ στην Κύπρο μέσω του αεροδρομίου Πάφου στις 13/11/2009 με την πτήση CY599 μεταφέροντας μαζί του την βαλίτσα-τεκμήριο 6 μέσα στην οποία ανευρέθησαν οι ναρκωτικές ουσίες που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Στο ίδιο αεροσκάφος και με την ίδια πτήση επέστρεψε και ο Κατηγορούμενος 2 από το Άμστερνταμ (μετά από παραμονή τριών ημερών) στο αεροδρόμιο Πάφου συνοδεύοντας τον Κατηγορούμενο
- Στη βαλίτσα-τεκμήριο 6 και κάτω από τη φόδρα της που εσχίσθηκε από τον αρμόδιο τελωνειακό λειτουργό κατά τον τελωνειακό έλεγχο στο αεροδρόμιο Πάφου εντοπίστηκαν τα πιο πάνω ναρκωτικά. Εκεί στην κάτω πλευρά της σκισμένης φόδρας εντοπίστηκε και το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου 2 το οποίο εναπόθεσε ο ίδιος κατά τη συσκευασία των ναρκωτικών εντός της βαλίτσας-τεκμήριο
- Ο κατηγορούμενος 2 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες ενώ τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ανέρχονται σε €252,
- Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ημερομηνίας 14.1.2011 στην οποία περιγράφονται οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 που συνοπτικά είναι οι εξής: Ο κατηγορούμενος 2 είναι σήμερα 43 ετών και προέρχεται από οικογένεια μέσου μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου. Έχασε τον πατέρα του στην ηλικία των 14 χρόνων και μεγάλωσε με αρκετές δυσκολίες αφού η μητέρα του αναγκάστηκε να εργοδοτηθεί για να συντηρεί τα παιδιά της, στερώντας τα συχνά βασικά αγαθά, ακόμα και φροντίδα. Ο κατηγορούμενος 2 αφού αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή Λεμεσού υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Όταν απολύθηκε εργοδοτήθηκε αμέσως. Εργάστηκε στον τομέα των οικοδομών για περίοδο 2-3 χρόνων ενώ στη συνέχεια εργάστηκε σε νυχτερινά μαγαζιά με κυριότερο κίνητρο όπως αναφέρει ο ίδιος, το γεγονός ότι αμείβετο πολύ ικανοποιητικά. Κατά την νεαρή ηλικία ασκούσε και δεύτερο επάγγελμα για περίοδο 5-6 χρόνων, αυτό του σιδερά. Παντρεύτηκε σε ηλικία 29 ετών με αλλοδαπή την οποία γνώρισε στο χώρο της εργασίας του. Με τη σύζυγο του ανάπτυξε καλή και στενή σχέση και απόκτησε μαζί της δύο παιδιά προτού ακόμα την νυμφευθεί. Μετά όμως την γέννηση του δεύτερου του παιδιού άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα στο γάμο του λόγω του ότι η σύζυγος του άλλαξε θρησκευτικό δόγμα με αποτέλεσμα να αλλάξει η στάση και η συμπεριφορά της σε διάφορα ζητήματα με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν προβλήματα στο γάμο του. Πριν από περίπου δύο χρόνια το ζεύγος ήλθε σε διάσταση ενώ το διαζύγιο εκδόθηκε λίγο αργότερα. Έκτοτε ο κατηγορούμενος 2 διατηρεί στενή επικοινωνία με τα παιδιά του, τη θυγατέρα του ηλικίας 10 ετών και το γιό του ηλικίας 9 ετών, με τα οποία συναντάται και μοιράζονται χρόνο σε εβδομαδιαία βάση. Κατά το έτος 2008 ο κατηγορούμενος 2 άρχισε να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες εξ' αιτίας του γεγονότος ότι παρέμεινε άνεργος. Από τον Μάιο του 2010 συντηρείται με Δημόσιο Βοήθημα που του παραχωρείται με την ιδιότητα του ανέργου. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 επικαλέστηκε επίσης κατά την αγόρευση του την αρχή της ισότητας υποστηρίζοντας ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου 1 ήταν ενεργότερος από αυτόν του κατηγορούμενου 2 και εισηγήθηκε ότι η ποινή η οποία θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2 θα πρέπει να είναι ανάλογη με αυτή του κατηγορούμενου
- Η συνωμοσία προς διάπραξη του κακουργήματος της 2ης κατηγορίας (1η κατηγορία) τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 7 έτη. Η παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' (3η κατηγορία) τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 12 έτη. Τα αδικήματα των λοιπών κατηγοριών τιμωρούνται με μέγιστη ποινή φυλάκισης την δια βίου. Στην υπόθεση Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, λέχθηκε ότι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και τούτο είναι στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Αναμφίβολα κεντρικά στοιχεία της υπόθεσης είναι η εισαγωγή των ναρκωτικών, το είδος τους και η κατοχή τους με σκοπό την προμήθεια, όπου και θα επικεντρωθούμε. Αναφέρεται στην Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 442, 453-454 πως: "Έχει επανειλημμένα τονιστεί η ανάγκη για την επιβολή αυστηρών ποινών με σκοπό την αποτροπή. Η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών υπαγορεύεται από την ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται παρόμοια αδικήματα. Η εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών, με σκοπό την εμπορία τους, αποτελεί αδίκημα το οποίο στρέφεται κατά του κοινωνικού συνόλου. Πλήττει τον κοινωνικό ιστό. Απειλεί τα θεμέλια της κοινωνίας μας. Αποτελεί θανάσιμη απειλή για τη νεολαία μας. Είναι γι' αυτό το λόγο που η νομολογία μας έχει διατυπώσει την αρχή ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου είναι περιθωριακής σημασίας". Στην Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437, 443-444 σημειώνεται πως: "Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονισθεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών. (Βλ. Kablawi & Others v. Δημοκρατίας,
(1990)2 ΑΑΔ 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, όπως φαίνεται από τη σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. (Βλ. μεταξύ άλλων Hassan v. Δημοκρατίας
(1971)2 CLR 210, Abdullah v. Δημοκρατίας
(1971)2 CLR 323, Esper v. Δημοκρατίας
(1972)2 CLR 73 και Moussa v. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο". Τονίζεται στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 478, 484 η αναγκαιότητα τα Δικαστήρια να επιβάλλουν αυστηρές ποινές ώστε να δίδεται το μήνυμα σε όλους τους επίδοξους μεταφορείς ναρκωτικών ουσιών, με σκοπό την προμήθεια, ότι ανάλογη θα είναι και η αντιμετώπιση τους. Υπάρχουν πολλές αποφάσεις σε ποινικές εφέσεις που παρέχουν άριστη καθοδήγηση αναφορικά με τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων παραβατών. Θα αναφερθούμε αρχικά στις αποφάσεις εκείνες που εμπεριέχουν το στοιχείο της εισαγωγής των ναρκωτικών ουσιών από ξένη επικράτεια στη Κύπρο με σκοπό την προμήθεια τους και που αφορούν ναρκωτικές ουσίες Τάξεως Α'. Στην Sikaf v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 467 ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που παραδέχθηκε την εισαγωγή με σκοπό την προμήθεια 587,3412 γραμμαρίων κοκαΐνης έναντι αμοιβής σε κοκαΐνη αξίας $5.000 χαρακτηρίστηκε ως επιεικής που με μεγάλο δισταγμό δεν αυξήθηκε από το Εφετείο. Στην Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388 επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που παραδέχθηκε την εισαγωγή 130 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια, ποινή φυλάκισης 10 ετών. Σημειώνεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (που επικύρωσε την ποινή) πως η ποσότητα δεν ήταν ευκαταφρόνητη ούτε μπορούσε να θεωρηθεί ως μικρή. Στην Κώστας Βενιζέλου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 63/2007, ημερομηνίας 11.2.2009 ποινή φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκε, κατόπιν ακροάσεως, στον εφεσείοντα που εισήξε 1.045,06 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια, μειώθηκε σε 10 έτη. Ανάλογα αυστηρές ποινές παρουσιάζονται και στις περιπτώσεις εισαγωγής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Β' όταν η ποσότητα είναι πολύ μεγάλη. Στην Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211 μειώθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών που επιβλήθηκε πρωτοδίκως, σε ποινή φυλάκισης 13 ετών στον εφεσείοντα που εισήξε 23 κιλά κάνναβη με σκοπό την προμήθεια. Στην Παναγιώτου (πιο πάνω) ποινή φυλάκισης 14 ετών που επιβλήθηκε πρωτοδίκως στον εφεσείοντα που παραδέχθηκε την εισαγωγή περίπου 6,5 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 12 ετών. Ανάλογα αυστηρές ποινές βρίσκουμε να επιβάλλονται και στις υποθέσεις κατοχής, όχι μικρών ποσοτήτων, ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια που δεν ενέχουν το στοιχείο εισαγωγής των ναρκωτικών στη Κύπρο. Στην Saremi κ.α. ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 56-57/2008, ημερομηνίας 10.4.2009, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 12 ετών, που επιβλήθηκαν στους Εφεσείοντες κατόπιν ακρόασης. Κατείχαν σχεδόν τρία κιλά όπιο με σκοπό την προμήθεια. Σημειώνεται στη σελίδα 17 πως «το όπιο είναι κατηγορίας Α όπως είναι και άλλα «σκληρά», όπως έχουν περιγραφεί από τη νομολογία, ναρκωτικά όπως είναι ηρωίνη και κοκαΐνη». Στην Eminiyet κ.α. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 216 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκαν, κατόπιν ακρόασης, στους εφεσείοντες που κατείχαν 228 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια. Στην Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 124 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που παραδέχθηκε την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1610 δισκίων ecstasy (βάρους 373,1872 γραμμαρίων). Ο εφεσείοντας ήταν ηλικίας 21 ετών. Κατά την επιμέτρηση της ποινής είχε ληφθεί υπόψη ακόμα μια υπόθεση κατοχής 24 περίπου γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια. Στην Ηροδότου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 175 επικυρώθηκε κατ' έφεση ποινή φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα κατόπιν ακροάσεως, για την κατοχή 2280 δισκίων ecstasy με σκοπό την προμήθεια. Στην Χαρίτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 225 ποινή φυλάκισης 10 ετών που επιβλήθηκε πρωτοδίκως στον εφεσείοντα κατόπιν ακρόασης μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Ο Εφεσείων κατείχε 910 δισκία ecstasy με σκοπό την προμήθεια, ενώ στην Ζάνα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 127/2008, ημερομηνίας 11.2.2009, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών στον εφεσείοντα που κατείχε 540 δισκία ecstasy με σκοπό την προμήθεια. Σημειώνεται πως ο πιο πάνω αριθμός χαπιών αντιστοιχούσε με 120 γραμμάρια της ναρκωτικής ουσίας τάξεως Α', Dimethyl (methylenedioxy) phenethylamine (MDMA). Καθοδηγητική είναι επίσης η υπόθεση Πολυδώρου κ.α. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 492 όπου επικυρώθηκε 8ετής ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 733 γραμμαρίων κάνναβης. Αναφέρεται στην Παναγιώτου (πιο πάνω) σελ. 482 που αφορούσε, όπως προειπώθηκε, εισαγωγή μεγάλης ποσότητας καννάβεως πως οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου δεν παραβλέπονται, αλλά αυτές έχουν σαφώς μειωμένη σημασία εξαιτίας του στοιχείου της αποτροπής που θα πρέπει να διέπει την ποινή. Γίνεται αναφορά στην Ρεσλάν v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127 όπου τονίστηκε ότι οι προσωπικές περιστάσεις στις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών ".διαδραματίζουν ασήμαντο μέχρι μηδενικό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής.". Μνημονεύεται ακόμα η Abe (πιο πάνω), 223224 όπου σημειώνεται πως παρά την αυστηρότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται οι υποθέσεις ναρκωτικών και παρά τη διαχρονική νομολογιακή αναφορά ότι οι προσωπικές συνθήκες σε αυτού του είδους τις υποθέσεις έχουν μειωμένη αξία, δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι στην ουσία δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη, εξουδετερώνοντας έτσι την ενασχόληση του Δικαστηρίου με την διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Στην Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, 391 αναφέρεται με παραπομπή στην Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, ότι οι προσωπικές περιστάσεις, ενώ λαμβάνονται υπόψη σε κάποιο βαθμό και γίνεται προσπάθεια εξατομίκευσης της ποινής, εντούτοις δεν αφήνονται να εξουδετερώσουν ή αποδυναμώσουν την μέριμνα της προστασίας της κοινωνίας και να επιδράσουν κατά τρόπο, που στην ουσία να εξασθενίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου και την προσπάθεια για καταστολή της διάδοσης του θανάτου, ο οποίος αργά αλλά σταθερά καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό. Στα πλαίσια που η Νομολογία επιτρέπει και επιτάσσει λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2 όπως εμφαίνονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας ημερομηνίας 14.1.2011 που ετοιμάστηκε για το πρόσωπο του και αναπτύχθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του, και ότι άλλο τέθηκε ενώπιον μας. Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 και οι τυχόν επιπτώσεις της ποινής που θα επιβληθεί στα ανήλικα παιδιά του, για τα οποία εκφράζουμε τη συμπάθεια μας, δεν ανατρέπουν την προσέγγιση του Δικαστηρίου στον τρόπο αντιμετώπισης του. Αναφέρεται στην Atallah v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 94: "Οι οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου πράγματι αποτελούν στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Πέραν όμως από τα επακόλουθα στην οικογένεια και τα παιδιά του εφεσείοντα που η ποινή που θα επιβληθεί σ' αυτόν θα προκαλέσει, θα πρέπει να αναλογισθεί ένα δικαστήριο τις χιλιάδες άλλους νέους και γέρους, που θα υποφέρουν πολύ περισσότερο και θα πληρώνουν πολύ μεγαλύτερο τίμημα αν πρόσωπα όπως τον εφεσείοντα δεν αποτρέπονται με αυστηρές ποινές από του να διαπράττουν εγκλήματα όπως η εμπορία και μεταφορά ναρκωτικών. (Βλέπε Chanine v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 183 και Khalifeh v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 162.) " Κρίνουμε ότι οι ποινές οι οποίες θα πρέπει να επιβληθούν στο κατηγορούμενο 2 θα πρέπει να είναι διαφοροποιημένες σε σχέση με αυτές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1. Και τούτο γιατί ο κατηγορούμενος 1, σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 2, προέβηκε σε παραδοχή των πιο πάνω κατηγοριών που και ο ίδιος αντιμετώπιζε. Επίσης συνεργάστηκε με την Αστυνομία και αποκάλυψε την εμπλοκή δεύτερου ατόμου στην παρούσα υπόθεση έστω και χωρίς να τον κατ' ονομάσει. Περαιτέρω υπέδειξε προθυμία στο να υποβοηθήσει την Αστυνομία να συλλάβει τα πρόσωπα τα οποία θα παραλάμβαναν από κοντά του τα ναρκωτικά. Αυτά τα στοιχεία τα οποία προσμέτρησαν υπέρ του κατηγορούμενου 1, απουσιάζουν στην περίπτωση του κατηγορούμενου 2 (βλ. Κώστας Βενιζέλου (ανωτέρω)). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Νίκος Νικολάου κ.α. v. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 27/09 και 30/09 ημερομηνίας 20.12.2010 όπου εγέρθηκε θέμα ανισότητας ποινών γίνεται αναφορά στην Λοίζου κ.α. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 546, όπου υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 45 του Συγγράμματος Sentencing References 1998 του D. Thomas (σε ελεύθερη μετάφραση): "Δεν προκύπτει ανισότητα εάν η διαφορά στην ποινή αντανακλά τη διαφορά στις αντίστοιχες ευθύνες των παραβατών, ή διαφορά στην ηλικία τους, προηγούμενες καταδίκες, ή την ύπαρξη προσωπικών μετριαστικών παραγόντων οι οποίοι σχετίζονται με ένα από αυτούς. Όπου ένας παραβάτης διαθέτει το ευεργέτημα προσωπικών ελαφρυντικών περιστάσεων, το οποίο δεν διαθέτουν οι άλλοι παραβάτες, στους άλλους παραβάτες δεν πρέπει να δοθεί το ευεργέτημα εκείνου του ελαφρυντικού". Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Eminiyet κ.α. (πιο πάνω). Στην πιο πάνω πρόσφατη απόφαση οι Εφεσείοντες βρέθηκαν ένοχοι με δική τους παραδοχή σε 3 κατηγορίες ήτοι για συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή την κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α ήτοι 355,92 γραμμαρίων ηρωίνης χωρίς άδεια και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών. Ο Εφεσίων 1 παραδέχθηκε και τέταρτη κατηγορία για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Το Ανώτατο Δικαστήριο ως Εφετείο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης 8 χρόνων που επέβαλε το Κακουργιοδικείο στον Εφεσείοντα 1 στην κατηγορία της εμπορίας, δηλαδή της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ενώ μείωσε την ποινή των 7 χρόνων που επιβλήθηκε στον Εφεσείοντα 2 στην ίδια κατηγορία σε 6 χρόνια αποδεχόμενο κατά κύριο λόγο τον μειωμένο ρόλο που είχε στην όλη υπόθεση, την άμεση συνεργασία του με την Αστυνομία, την μετέπειτα παραδοχή του στο Δικαστήριο όλων των κατηγοριών, την υπόδειξη ποσότητας ναρκωτικών που οδήγησε στην κατηγορία για εμπορία, την ύπαρξη κατά πολύ λιγότερων προηγούμενων καταδικών σε σχέση με τον Εφεσείοντα 1 και τέλος την μεγάλη ηλικία του (65 χρόνων) σε σχέση με αυτή του Εφεσείοντα 1 (32 χρονών). Έχοντας υπόψη την καθοδήγηση που παρέχεται από την νομολογία επί του θέματος ως επίσης τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως καταγράφονται πιο πάνω κρίνουμε ότι επιβάλλεται η επιβολή διαφοροποιημένων ποινών στον κατηγορούμενο 2 σε σχέση με αυτές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1, ακριβώς γιατί απουσιάζουν τα στοιχεία εκείνα που λήφθηκαν υπέρ του κατηγορούμενου 1, προς επιβολή επιεικέστερης ποινής. Δεν συμφωνούμε με την εισήγηση του συνήγορου του κατηγορούμενου 2 ότι ο κατηγορούμενος 1 είχε ενεργότερο ρόλο στην όλη υπόθεση. Ο ρόλος του κατηγορούμενου 2 ήταν εξίσου σημαντικός με αυτόν του κατηγορούμενου 1 αφού όπως αναφέρεται και στην απόφαση μας ημερομηνίας 11.1.2011, ο κατηγορούμενος 2 συμμετείχε στη συσκευασία των ναρκωτικών στη βαλίτσα-Τεκμήριο 6 που κρατούσε ο κατηγορούμενος 1 και τον συνόδευσε κατά την πτήση από Άμστερνταμ προς αεροδρόμιο Πάφου ελέγχοντας τη μεταφορά των ναρκωτικών. Καταλήξαμε πως οι αρμόζουσες ποινές για τον κατηγορούμενο 2 είναι οι κάτωθι: 1η κατηγορία, 5 έτη φυλάκιση 2η κατηγορία, 9 έτη φυλάκιση 3η κατηγορία, ουδεμία ποινή επιβάλλεται καθότι η κατοχή του ελεγχόμενου φαρμάκου περιλαμβάνεται στα γεγονότα της 4ης κατηγορίας. 4η κατηγορία, 9 έτη φυλάκιση Οι ποινές να συντρέχουν και η έκτιση τους να άρχεται από την 11.1.2011 που ο κατηγορούμενος 2 τέθηκε υπό κράτηση. Τα έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και σε περίπτωση μη καταχώρησης έφεσης να καταστραφούν μετά την εκπνοή της σχετικής προθεσμίας (βλ. Abe (πιο πάνω)). (Υπ.) .............................................. Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............................................. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............................................. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο