Έφορος Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ν. PE IO LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13783/08, 26/1/2011

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ο κατηγορούμενος 2 προέβη στην πιο κάτω ανώμοτη δήλωση: << Είμαι αθώος, δεν έβαλα εγώ τα έντυπα, ούτε η εταιρεία>> ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Η Μ.Κ. 1 άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι γνώριζε αναφορικά με την παρούσα υπόθεση με πηγαίο και αυθόρμητο τρόπο, χωρίς να διακρίνω οιαδήποτε δόση υπερβολής για να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή. Εξ΄ άλλου δεν αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου 2. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία της στην ολότητα της ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή. Η Μ.Κ. 2 επίσης άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατέθεσε στο Δικαστήριο, ότι γνώριζε αναφορικά με την παρούσα υπόθεση με πηγαίο και αυθόρμητο τρόπο, χωρίς να διακρίνω οιαδήποτε δόση υπερβολής για να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή. Περιέγραψε με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα τεκμήρια που κατέθεσε και ούτε κλονίστηκε η αξιοπιστία της από την αντεξέταση που υποβλήθηκε. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία της στην ολότητα της ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή. Αναφορικά με την θέση που προβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι οι κατατιθέμενες φορολογικές δηλώσεις δεν δεσμεύουν τους κατηγορούμενους 1 και 2, αυτή δεν μπορεί να ευσταθήσει διότι δυνάμει του Παραρτήματος 10 παράγραφος 10 του Ν. 95

(1)/2000, όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα, πιστοποιητικό του Εφόρου που βεβαιώνει ότι (α) το πρόσωπο ήταν ή δεν ήταν εγγεγραμμένο δυνάμει Νόμου ή (β) οποιαδήποτε φορολογική δήλωση που απαιτείται από ή με βάση τον παρόντα νόμο δεν έχει υποβληθεί σε οποιαδήποτε ημερομηνία (γ) οποιοσδήποτε Φ.Π.Α. που εμφαίνεται ως οφειλόμενος σε οποιαδήποτε φορολογική δήλωση ή βεβαίωση φόρου που εκδόθηκε ή............, δεν έχει καταβληθεί ή (δ)............, (ε) αποτελεί επαρκή απόδειξη του γεγονότος που βεβαιώνει, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο. Εν όψει λοιπόν του γεγονότος ότι η πλευρά της υπεράσπισης δεν προσκόμισε οιαδήποτε μαρτυρία αντίθετη με το περιεχόμενο των εν λόγω φορολογικών δηλώσεων για να ανατρέψει το μαχητό τεκμήριο που δημιουργείται βάσει της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης, έτσι ώστε να αμφισβητηθεί το περιεχόμενο ή η γνησιότητα τους, η εισήγηση της υπεράσπισης απορρίπτεται. Επίσης απορρίπτεται και η εισήγηση της υπεράσπισης που τέθηκε περί μη ύπαρξης ή παρουσίασης των κανονισμών που προβλέπει το άρθρο 20

(1)του Ν. 95

(1)/2000, διότι οι κανονισμοί υπάρχουν, είναι νομοθέτημα και ως τέτοιοι αποτελούν Δικαστική Γνώση και συγκεκριμένα είναι τα άρθρα 17

(1)και 29

(2)των Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Κανονισμοί (Κ.Δ.Π. 314/2001). Όσον αφορά την επιλογή του κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ,κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση η επιλογή του αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Αφού έλαβα υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης κατάθεσης του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με τη γραμμή υπεράσπισης καθώς και με την δοθείσα μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, την οποία έχω κάνει δεκτή μετά από τη σχετική αξιολόγηση, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στην ανώμοτη κατάθεση της κατηγορούμενου, δεν μπορεί να δοθεί καμία βαρύτητα στο μέτρο που αυτή συγκρούεται με τα όσα ανέφεραν σχετικά οι μάρτυρες κατηγορίας. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Σύμφωνα με την μαρτυρία που δέχτηκα ως αξιόπιστη ορθή και αληθή, προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: Α) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών, δεόντως εγγεγραμμένη στη Κύπρο από τις 18/2/2002 και είναι εγγεγραμμένη μέχρι και σήμερα. Β) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας από τις 1/3/2002 και είναι εγγεγραμμένη μέχρι και σήμερα. Γ) Ο κατηγορούμενος 2 ήταν μέχρι τις 26/3/2009 ένας εκ των διευθυντών της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, ως φαίνεται στο τεκμήριο 4 και σήμερα κατέχει το αξίωμα του γραμματέα στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Δ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι υποκείμενο σε φορολογία Φ.Π.Α. πρόσωπο. Ε) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 5/5/2005 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/1/2005 μέχρι 31/3/2005, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 1,509.45 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €2,579,05 σεντ. Ζ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 4/8/2005 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/4/2005 μέχρι 30/6/2005, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 6,845,95 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €11,697,00 σεντ. Η) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 9/11/2005 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/7/2005 μέχρι 30/9/2005, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 3,426,47 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €5,854,47σεντ. Θ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 9/2/2006 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/10/2005 μέχρι 31/12/2005, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 1,790,15 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €3,058,65 σεντ. Ι) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 4/5/2006 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/1/2006 μέχρι 31/3/2006, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 2,078,35 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €3,551,07 σεντ. Κ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 10/8/2006 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/4/2006 μέχρι 30/6/2006, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 7,714,69 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €13,181,33 σεντ. Λ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 6/11/2006 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/7/2006 μέχρι 30/9/2006, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 8,846,13 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €15,114,51 σεντ. Μ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στις 9/2/2007 δια μέσου του διευθυντή της Ιωακείμ Φιλίππου, υπέβαλε φορολογική δήλωση στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο από 1/10/2006 μέχρι 31/12/2006, σύμφωνα με την οποία δηλώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των Λ.Κ. 738,73 σεντ, δηλαδή σε ευρώ €1,262,20 σεντ. Ν) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία παρέλειψε μέχρι τις 10/8/2007 να υποβάλει την φορολογική δήλωση για την φορολογική περίοδο από 1/4/2007 μέχρι 30/6/2007. Ξ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία παρέλειψε μέχρι τις 10/11/2007 να υποβάλει την φορολογική δήλωση για την φορολογική περίοδο από 1/7/2007 μέχρι 30/9/2007. Ο) Οι αναλογούσες χρηματικές επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία για την βεβαίωση φόρου λόγω της μη υποβολής της φορολογικής δήλωσης για την φορολογική περίοδο από 1/7/2007 μέχρι 30/9/2007 που δεν καταβλήθηκαν, καθώς και οι τόκοι ήσαν μέχρι τις 10/9/2008 συνολικά €1,144,54σεντ (£669,87σεντ). Π) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία παρέλειψε μέχρι τις 10/2/2008 να υποβάλει την φορολογική δήλωση για την φορολογική περίοδο από 1/10/2007 μέχρι 31/12/2007. Ρ) Οι αναλογούσες χρηματικές επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία για την βεβαίωση φόρου λόγω της μη υποβολής της φορολογικής δήλωσης για την φορολογική περίοδο από 1/10/2007 μέχρι 31/12/2007 που δεν καταβλήθηκαν, καθώς και οι τόκοι ήσαν μέχρι τις 10/9/2008 συνολικά €1,005,54σεντ (£588,52σεντ). Σ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία παρέλειψε μέχρι τις 10/5/2008 να υποβάλει την φορολογική δήλωση για την φορολογική περίοδο από 1/1/2008 μέχρι 31/3/2008. Τ) Οι αναλογούσες χρηματικές επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία για την βεβαίωση φόρου λόγω της μη υποβολής της φορολογικής δήλωσης για την φορολογική περίοδο από 1/1/2008 μέχρι 31/3/2008 που δεν καταβλήθηκαν, καθώς και οι τόκοι ήσαν μέχρι τις 10/9/2008 συνολικά €866,79σεντ (£507,31σεντ). Υ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία παρέλειψε μέχρι τις 10/8/2008 να υποβάλει την φορολογική δήλωση για την φορολογική περίοδο από 1/4/2008 μέχρι 30/6/2008. Φ) Οι αναλογούσες χρηματικές επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία για την βεβαίωση φόρου λόγω της μη υποβολής της φορολογικής δήλωσης για την φορολογική περίοδο από 1/4/2008 μέχρι 30/6/2008 που δεν καταβλήθηκαν, καθώς και οι τόκοι ήσαν μέχρι τις 10/9/2008 συνολικά €728,04σεντ (£426,10σεντ). Χ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατέβαλε μερικώς την περίοδο από 1/1/2005 μέχρι 31/3/2005 κάποιο ποσό και σήμερα παραμένει οφειλόμενο ποσό για την εν λόγω περίοδο εκ € 1,591,36. Ψ) Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν κατέβαλε οιοδήποτε άλλο ποσό πέραν του πιο πάνω αναφερόμενου ποσού στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. ούτε και οιαδήποτε άλλη χρηματική επιβάρυνση ή τόκο, αλλά ούτε και υπέβαλε οιαδήποτε φορολογική δήλωση για οιαδήποτε από τις πιο πάνω φορολογικές περιόδους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με τις πρώτες 8 κατηγορίες, αναμφίβολα η νομική βάση που τις διέπει, είναι αυτή του άρθρου 46

(9)του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95

(1)/2000 ως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και που προνοεί τα ακόλουθα: <<οποιονδήποτε πρόσωπο που παραλείπει να καταβάλει το Φ.Π.Α. που εμφαίνεται σε φορολογική δήλωση του ως καταβλητέος σε σχέση με οποιαδήποτε περίοδο μέσα στην προθεσμία που προβλέπουν Κανονισμοί που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 20

(1), είναι ένοχο ποινικού αδικήματος>>. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 6 του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95

(1)/2000 ως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και που προνοεί τα ακόλουθα: << Υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο είναι κάθε πρόσωπο που είναι εγγεγραμμένο ή που απαιτείται να είναι εγγεγραμμένο με βάση τον παρόντα νόμο>> Επίσης τα άρθρα 17

(1)και 29

(2)της Κ.Δ.Π. 314/2001 προνοούν τα ακόλουθα: <<17.

(1)Κάθε πρόσωπο που είναι εγγεγραμμένο ή που ήταν ή απαιτείται να είναι εγγεγραμμένο οφείλει, σε σχέση με κάθε περίοδο τριμήνου ή στην περίπτωση προσώπου που είναι εγγεγραμμένο, κάθε περίοδο 3 μηνών που λήγει κατά τις ημερομηνίες που γνωστοποιούνται είτε στο πιστοποιητικό εγγραφής που εκδίδεται σε αυτό το πρόσωπο ή διαφορετικά, όχι αργότερα από τη δέκατη ημέρα μετά το τέλος του μήνα που ακολουθεί το τέλος της περιόδου με την οποία σχετίζεται, να υποβάλει στον ΄Εφορο φορολογική δήλωση σε έντυπο που καθορίζεται με Γνωστοποίηση του Εφόρου που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στην οποία να δηλώνεται το ποσό του Φ.Π.Α. που οφείλει να καταβάλει από αυτό και η οποία να περιέχει πλήρεις πληροφορίες σε σχέση με τα άλλα θέματα που καθορίζονται στο έντυπο και δήλωση, υπογραμμένη από αυτό, ότι η φορολογική δήλωση είναι αληθής και πλήρης: 29

(2)Οποιοδήποτε πρόσωπο που έχει υποχρέωση να υποβάλει φορολογική δήλωση, οφείλει να καταβάλει στον ΄Εφορο το ποσό Φ.Π.Α. που είναι καταβλητέο σε σχέση με την περίοδο στην οποία αφορά η φορολογική δήλωση όχι αργότερα από την τελευταία ημέρα κατά την οποία απαιτείται να υποβληθεί η φορολογική δήλωση.>> Για να αποδείξει λοιπόν η κατηγορούσα αρχή τις πρώτες 8 κατηγορίες εις βάρος των κατηγορουμένων 1, θα πρέπει να προσκομίσει αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος για κάθε κατηγορία: Α) ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο εν τη εννοία του άρθρου 6 του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95

(1)/2000. Β) ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία υπέβαλε φορολογική δήλωση για συγκεκριμένη περίοδο. Γ) ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία στην φορολογική δήλωση, δηλώθηκε από την ίδια και φαίνεται ως καταβλητέος φόρος για συγκεκριμένη περίοδο. Δ) ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία παρέλειψε να καταβάλει εμπρόθεσμα το Φ.Π.Α. που δηλώθηκε, σύμφωνα με τους κανονισμούς, δηλαδή όχι αργότερα μετά την δέκατη μέρα του μήνα που ακολουθεί η φορολογική περίοδος, δηλαδή μετά το τέλος κάθε τριμήνου κάθε εγγεγραμμένο πρόσωπο είναι υποχρεωμένο μέσα σε 40 μέρες, να υποβάλλει την φορολογική δήλωση και να καταβάλλει τον οφειλόμενο φόρο, όπως ορίζουν τα άρθρα 17

(1)και 29

(2)των Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Κανονισμοί (Κ.Δ.Π. 314/2001 ) Μέσα από την μαρτυρία που αποδέχτηκα ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή και από τα ευρήματα που εξάχθηκαν από αυτήν, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όλα τα συστατικά των πρώτων 8 κατηγοριών και βρίσκω την κατηγορούμενη 1 εταιρεία ένοχη στις κατηγορίες 1 έως 8. Αναφορικά με τις κατηγορίες 9, 10, 12, 14 και 16, αναμφίβολα η νομική βάση που τις διέπει, είναι αυτή του άρθρου 46

(10)του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95

(1)/2000 ως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και που προνοεί τα ακόλουθα: << Οποιοδήποτε πρόσωπο παραλείπει να υποβάλει φορολογική δήλωση για καθορισμένη φορολογική περίοδο μέσα στην προθεσμία που προβλέπουν Κανονισμοί που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 20

(1), είναι ένοχο ποινικού αδικήματος>>. Για να αποδείξει λοιπόν η κατηγορούσα αρχή τις κατηγορίες 9, 10, 12, 14 και 16 εις βάρος των κατηγορουμένων 1, θα πρέπει να προσκομίσει αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος για κάθε κατηγορία: Α) ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο εν τη εννοία του άρθρου 6 του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95

(1)/2000. Β) ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, παρέλειψε να υποβάλει φορολογική δήλωση για συγκεκριμένη περίοδο. Γ) ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, παρέλειψε να υποβάλει φορολογική δήλωση για συγκεκριμένη περίοδο εμπρόθεσμα σύμφωνα με τους κανονισμούς, δηλαδή όχι αργότερα μετά την δέκατη μέρα του μήνα που ακολουθεί η φορολογική περίοδος, δηλαδή μετά το τέλος κάθε τριμήνου κάθε εγγεγραμμένο πρόσωπο είναι υποχρεωμένο μέσα σε 40 μέρες, να υποβάλλει την σχετική φορολογική δήλωση, όπως ορίζουν τα άρθρα 17

(1)και 29

(2)των Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Κανονισμοί ( Γενικοί) του 2001 (Κ.Δ.Π. 314/2001 ). Μέσα από την μαρτυρία που αποδέχτηκα ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή και από τα ευρήματα που εξάχθηκαν από αυτήν, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όλα τα συστατικά των κατηγοριών 9, 10, 12, 14 και 16 και βρίσκω την κατηγορούμενη 1 εταιρεία ένοχη στις κατηγορίες 9, 10, 12, 14 και 16. Αναφορικά με τις κατηγορίες 11,13,15 και 17, αναμφίβολα η νομική βάση που τις διέπει, είναι αυτή του άρθρου 46

(10)(Α) του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου 95

(1)/2000 ως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και που προνοεί τα ακόλουθα: <<Κάθε πρόσωπο που παραλείπει ή αρνείται να καταβάλει στον Έφορο οποιοδήποτε ποσό πρόσθετου φόρου ή χρηματικής επιβάρυνσης ή τόκου που επιβάλλεται δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου ή των κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει αυτού είναι ένοχο ποινικού αδικήματος>>. Μέσα από την μαρτυρία που αποδέχτηκα ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή και από τα ευρήματα που εξάχθηκαν από αυτήν, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 11,13,15 και 17, διότι αποδείχτηκε ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν κατέβαλε τις αναλογούσες χρηματικές επιβαρύνσεις που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία, συνεπεία της διάπραξης των αδικημάτων των κατηγοριών 9, 10, 12, 14 και 16, δηλαδή της παράλειψης υποβολής των φορολογικών δηλώσεων για την περίοδο από 1/4/2007 μέχρι 30/6/2008. Συνεπώς οι κατηγορούμενοι 1 κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 11,13,15 και 17. Αναφορικά με την ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου 2, αυτή εδράζεται στο άρθρο 48 του Ν. 95 (Ι)/2000 προνοεί τα ακόλουθα: «48.-

(1)Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα που αναφέρεται στον παρόντα Νόμο από νομικό πρόσωπο, την ευθύνη για το αδίκημα αυτό φέρουν εκτός από το ίδιο το νομικό πρόσωπο, οι σύμβουλοι ή οι διευθύνοντες αξιωματούχοι του νομικού προσώπου.

(2)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου «διευθύνων αξιωματούχος», σε σχέση με νομικό πρόσωπο, σημαίνει οποιοδήποτε διευθυντή, γραμματέα ή άλλο παρόμοιο αξιωματούχο του νομικού προσώπου ή οποιοδήποτε πρόσωπο που φέρεται ότι ενεργεί σε σχέση με οποιαδήποτε τέτοια ιδιότητα ή ως σύμβουλος.» Για να αποδείξει η κατηγορούσα αρχή όλες τις πιο πάνω αναφερόμενες κατηγορίες εναντίον του κατηγορουμένου 2, θα πρέπει να αποδείξει όχι μόνο τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αναφέρθησαν πιο πάνω και που έχουν βεβαίως αποδειχτεί, αλλά και την ιδιότητα του κατηγορουμένου 2 ως διευθυντή της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο το οποίο έχει τροποποιηθεί με το Ν. 95

(2004)ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 1/5/2004, όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα από νομικό πρόσωπο, την ευθύνη για το αδίκημα αυτό φέρουν εκτός από το ίδιο το νομικό πρόσωπο, οι σύμβουλοι ή οι διευθύνοντες αξιωματούχοι του νομικού προσώπου, δηλαδή οι διευθυντές, ο γραμματέας ή άλλος παρόμοιος αξιωματούχος του νομικού προσώπου. Σύμφωνα λοιπόν με τις πρόνοιες της εν λόγω νομοθετικής διάταξης, για να στοιχειοθετηθεί η ποινική ευθύνη του διευθυντή ή άλλου αξιωματούχου ενός νομικού προσώπου, δεν απαιτείται οιαδήποτε συμμετοχή του στην διάπραξη του ποινικού αδικήματος. Η ιδιότητα του προσώπου ω διευθυντή του νομικού προσώπου, θεμελιώνει την ποινική του ευθύνη, η οποία βρίσκει έρεισμα στις πράξεις ή παραλείψεις του νομικού προσώπου που είναι υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο. Δεν απαιτείται η συμμετοχή του αξιωματούχου του νομικού προσώπου στη λήψη της απόφασης που συνιστά την αδικοπραγία.( Ποινική Έφεση 55/2007 κ.α Λινός Μελάς-ν- Δημοκρατίας ημερομηνίας 19/6/2008). Επίσης στην απόφαση Μαρκίδης ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Νομικό Ερώτημα)

(2002)2 ΑΑΔ 316, στη σελ. 320, σκοπός του νομοθέτη είναι ο καταλογισμός ευθύνης και τιμωρίας σε αξιωματούχους ενός νομικού προσώπου, ώστε να διασφαλίζεται η εκπλήρωση των νομικών υποχρεώσεων του νομικού προσώπου, μέσω του κολασμού των αξιωματούχων του. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, αλλά και το παραδεχτό γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν μέχρι τις 26/3/2009 ένας εκ των διευθυντών της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, ως φαίνεται στο τεκμήριο 4 και σήμερα κατέχει το αξίωμα του γραμματέα στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1 έως 17 αναφορικά και με το πρόσωπο του κατηγορούμενου 2 και βρίσκω αυτόν ένοχο στις κατηγορίες 1 έως 17 που αντιμετωπίζει. Συνακόλουθα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο