Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μάριος Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 4755/08, 2 Φεβρουαρίου, 2011

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μάριος Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 4755/08, 2 Φεβρουαρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:B13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4755/08 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσα Αρχή - ν - Μάριος Ιωάννου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 2 Φεβρουαρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου Για τον Κατηγορούμενο: κος Φλουρέντζου με κα Ττοφαρίδου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει την κατηγορία της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Συγκεκριμένα, όπως φαίνεται από τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 9 Σεπτεμβρίου 2006, στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου, παρά την Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου, ενώ οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα, ήτοι το λεωφορείο με αριθμούς εγγραφής ΤΕΝΑ 618, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν αναγόταν σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επέφερε το θάνατο της Dinka Ilieva Sivova, τέως από την Βουλγαρία. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε έξι μάρτυρες. Οι Μ.Κ.1, 2, 3, 4, 5 και 6 κατέθεσαν και υιοθέτησαν ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους τις καταθέσεις τους Τεκμήρια 1, 3, 6, 13(α) & 13(β), 14(α) & 14(β), και 15(α) & 15(β), αντίστοιχα, απάντησαν σε ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και αντεξετάστηκαν από το συνήγορο του Κατηγορούμενου. Περαιτέρω ο Μ.Κ.1 κατέθεσε το Τεκμήριο T.2, ο Μ.Κ.2 κατέθεσε τα Τεκμήρια Τ.4 και Τ.5, και ο Μ.Κ.3 κατέθεσε τα Τεκμήρια Τ.7, Τ.8, Τ.9, Τ.10, Τ.11 και Τ.
2. Περαιτέρω στις 18/5/2010 δηλώθηκαν ενώπιον μου και από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκαν σαν αποδεκτά γεγονότα, δυνάμει του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο Έγγραφο Α, τα οποία συναφώς αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου, ήτοι: ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η Νικολέτα Νικολάου νοσηλευτική λειτουργός στο τμήμα πρώτων βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου την 9.9.2006 και ώρα 06.10 έλαβε μήνυμα ότι στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού Πάφου υπήρχε σοβαρό Τροχαίο δυστύχημα. Μετέβηκε στην σκηνή του δυστυχήματος με ασθενοφόρο όπου εξετάζοντας το θύμα DINKA ILIEVA SIVOVA διαπίστωσε ότι δεν παρουσίαζε ζωτικά σημεία. Ακολούθως συνόδευσε το θύμα DINKA ILIEVA SIVOVA με το ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Πάφου και το παρέδωσε στην επί καθήκοντι ιατρό Δρ. Μάρω Σβανά. Η Δρ. Μάρω Σβανά ιατρός στο Τμήμα πρώτων βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου την 9.9.2006 και η ώρα 06.30 στο Νοσοκομείο Πάφου εξέτασε το θύμα DINKA ILIEVA SIVOVA και αφού διαπίστωσε ότι ήταν νεκρή πιστοποίησε τον θάνατο της. Την 11.9.2006 ο SIVOV STEFAN NEYCHEV από τη Βουλγαρία σύζυγος του θύματος DINKA ILIEVA SIVOVA τέως από την Βουλγαρία στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου στην παρουσία του Λοχία 1289 και της ιατροδικαστού ανεγνώρισε την σορό του θύματος DINKA ILIEVA SIVOVA. Την 11.9.2006 η Ιατροδικαστής Ελένη Αντωνίου στο νεκροτομείο το Γενικού Νοσοκομείου Πάφου διενήργησε νεκροψία στην σορό του θύματος DINKA ILIEVA SIVOVA και διαπίστωσε ότι ο θάνατος της προήλθε από πολυτραυματισμό συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος. Περαιτέρω έγιναν κατόπιν σχετικών δηλώσεων και από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 19 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9, σαν αποδεκτά γεγονότα τα πιό κάτω: (α) Στις 21/2/2010, οτι το Τ.13(β) αποτελεί πιστή μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα του Τ.13(α), ήτοι της γραπτής κατάθεσης της Μ.Κ.4, που είναι συνταγμένη στην Βουλγάρικη γλώσσα. (β) Στις 12/4/2010, οτι το Τ.14(β) αποτελεί πιστή μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα του Τ.14(α), ήτοι της γραπτής κατάθεσης της Μ.Κ.5, που είναι συνταγμένη στην Βουλγάρικη γλώσσα. (γ) Στις 7/6/2010, οτι το Τ.15(β) αποτελεί πιστή μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα του Τ.15(α), ήτοι της γραπτής κατάθεσης του Μ.Κ.6, που είναι συνταγμένη στην Βουλγάρικη γλώσσα. (δ) Στις 29/9/2010, ότι ο Μ.Υ.5 επι τη βάση των προσόντων του που εκτίθενται στο παράρτημα Α, του Τ.19, τον καθιστούν ειδικό πραγματογνώμονα ως τα εν λόγω προσόντα. Συναφώς όλα τα πιο πάνω αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία όπως έχει δοθεί είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου γι αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω στην ολότητα της. Ταύτη βεβαίως, μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Ο Αστ. 1054 Ελευθέριος Χαριλάου, Μ.Κ.1, στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι για την παρούσα υπόθεση έκανε μια κατάθεση. Την εν λόγω κατάθεση κατέθεσε ενώπιον μου σαν τεκμήριο 1, την οποίαν διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Το τι αναφέρει σε αυτήν ο Μ.Κ.1 αλλά και στο λοιπό μέρος της κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης του είναι καταγεγραμμένο και δεν κρίνω σκόπιμο να το επαναλάβω αυτολεξεί στην παρούσα. To έχω λάβει υπόψη στο σύνολο του και κατωτέρω θα κάνω αναφορά όσο πιο συνοπτικά κρίνω σε αυτό. Επίσης στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του ή μέρους αυτής, θα κάνω αναφορά όπου κρίνω ότι τούτο είναι επιβεβλημένο και στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Στο Τ.1 ο Μ.Κ.1 περιγράφει το τι προηγήθηκε της άφιξης του στη σκηνή του επίδικου δυστυχήματος, σε τι ενέργειες έκανε σε αυτήν αλλά και μετά την αναχώρηση του από αυτήν. Επίσης ότι την ίδιαν ημέρα στο Τμήμα Τροχαίας Πάφου πήρε πέντε φωτογραφίες του αυτοκινήτου ΥJ
3. Τις εν λόγω φωτογραφίες τις οποίες έδεσε σε βιβλιάριο μαζί με αναλυτικό πίνακα περιεχομένων τον οποίο υιοθέτησε, κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.
4. Από τις φωτογραφίες του Τ.2 αναγνώρισε στην φωτογραφία 7 το λεωφορείο ΤΕΝΑ 618 όπως το βρήκε στο σημείο που σταμάτησε μετά την σύγκρουση. Το εν λόγω λεωφορείο ευρίσκετο σταματημένο στην διαπλάτυνση του δρόμου, εντός της λωρίδας επιτάχυνσης των αυτοκινήτων που εξέρχονται από την έξοδο Γεροσκήπου προς τον αυτοκινητόδρομο. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές από τον συνήγορο του κατηγορουμένου ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής: · Ότι στην σκηνή ο ίδιος δεν άκουσε να λένε ότι κάποιος πολίτης είχε δεί πρίν την σύγκρουση ένα άσπρο αυτοκίνητο να οδηγείται στην λανθασμένη λωρίδα κυκλοφορίας και να κατευθύνεται στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας απέναντι από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Άκουσε να ψιθυρίζεται κάτι τέτοιο μετά από λίγες μέρες. · Ότι δεν θυμόταν να είχε βλάβη ο αριστερός μπροστινός τροχός του λεωφορείου του κατηγορούμενου και ούτε φαίνεται από τις φωτογραφίες του Τ.2 κάτι τέτοιο. Το συγκεκριμένο ελαστικό ήταν πλήρες αέρα όταν το είδε αλλά δεν μπορούσε να γνωρίζει αν είχε βλάβη από μέσα. Διαφώνησε δε έντονα με υποβολή ότι το συγκεκριμένο ελαστικό όταν το είδε δεν είχε αέρα. Ο Αστ. Χρίστος Λιασίδης, Μ.Κ.2, στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι υπηρετεί στη Τροχαία Πάφου, στο Τμήμα διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Για την παρούσα υπόθεση έκανε μια κατάθεση. Την εν λόγω κατάθεση κατέθεσε ενώπιον μου σαν τεκμήριο Τ.3, την οποίαν διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Το τι αναφέρει σε αυτήν ο Μ.Κ.2 αλλά και στο λοιπό μέρος της κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης του είναι καταγεγραμμένο και δεν κρίνω σκόπιμο να το επαναλάβω αυτολεξεί στην παρούσα. To έχω λάβει υπόψη στο σύνολο του και κατωτέρω θα κάνω αναφορά όσο πιο συνοπτικά κρίνω σε αυτό. Επίσης στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του ή μέρους αυτής, θα κάνω αναφορά όπου κρίνω ότι τούτο είναι επιβεβλημένο και στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ο Μ.Κ.2 στο Τ.2 περιγράφει το τι προηγήθηκε της άφιξης του στη σκηνή του επίδικου δυστυχήματος και σε τι ενέργειες έκανε σε αυτήν αλλά και μετά την αναχώρηση του από αυτήν. Eπίσης αναφέρει σε αυτήν ότι σε μεταγενέστερο στάδιο με βάσει το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, ετοίμασε σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος σε κλίμακα 1:
5. Στην κυρίως εξέταση του απαντώντας σε περαιτέρω ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε μεταξύ άλλων ότι : · Κατέθεσε ενώπιον μου το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής καθώς και το σχέδιο επί κλίμακος που ετοίμασε επι τη βάσει του προχείρου, σαν Τ.4 και Τ.5 αντίστοιχα και υιοθέτησε πλήρως τις διάφορες μετρήσεις και σημεία που τοποθέτησε επί των Τ.4 και Τ.
6. Οι αποστάσεις Χ με Χ1 είναι 0.60 μ. (60 εκατοστά), Χ με Χ2 είναι 8.70 μ. (οκτώ μέτρα και 70 εκατοστά), Χ με Χ3 είναι 0.40 μ. (40 εκατοστά) και Χ1 με Χ3 είναι 1.0 μ. (ένα μέτρο). Η δε απόσταση μεταξύ Β και Β1 επί του Τ.5 είναι 1.40 μέτρα. Η ασφάλτινη διαπλάτυνση σύμφωνα με την πορεία Α ήταν χρησιμοποιήσιμη. · Η απόσταση από το Χ μέχρι την μέση της λωρίδας της πορείας Α (διακεκομμένη γραμμή) είναι 3.50 μέτρα. · Η απόσταση του Χ1 μέχρι την αριστερή λωρίδα στάθμευσης, ως η πορεία Α που είναι η γραμμή αριστερά, είναι 0.50 μέτρα το δε πλάτος της λωρίδας ασφαλείας είναι 3 μέτρα. · Τις διαστάσεις των δύο ενεχόμενων οχημάτων δεν τις έχει σημειώσει στο σχέδιο. · Η ορατότητα στο δρόμο, στο σημείο σύγκρουσης είναι απεριόριστη χωρίς όμως να την έχει μετρήσει. · Ο οδηγός του Λεωφορείου ΤΕΝΑ 618 ήταν ο κατηγορούμενος και ο οδηγός του YJ 588 ήταν ο Georgi Vasiliev Stankov, έχουν δε και οι δύο υπογράψει το Τεκμήριο
7. · Την σκηνή την επισκέφθηκε στις 06:30 και υπήρχε φως όταν πήγε. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: · Η εκπαίδευση του στην Αστυνομική Ακαδημία Κύπρου (Α.Α.Κ) ήταν στη σχεδιαγράφηση σκηνής τροχαίων ατυχημάτων σε κλίμακα. Την εκπαίδευση αυτή την πήρε το έτος 2002 και αυτή διαρκεί περίπου 6 βδομάδες. Στην Τροχαία Πάφου υπηρετεί από το έτος
8. · Όταν ξεκίνησε να πάει στο μέρος απ' ότι θυμάται, είχε φως της ημέρας και δεν άναψε φώτα. Ο ίδιος δεν ξέρει τι ώρα ακριβώς έγινε το δυστύχημα. · Το όχημα YJ 588 που επέβαινε το θύμα, δεν βρισκόταν ολόκληρο μέσα στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης στη τελική του θέση. Ένα μέρος του βρισκόταν στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης στα αριστερά και ένα μέρος στην αριστερή λωρίδα του δρόμου σύμφωνα με την πορεία του λεωφορείου, το δε μπροστινό του μέρος έβλεπε προς Λεμεσό. · Ο κατηγορούμενος του είπε αμέσως ότι ο λόγος του δυστυχήματος ήταν ότι την στιγμή της σύγκρουσης ερχόταν κάποιο άλλο αυτοκίνητο, άσπρο mercedes, από απέναντι που οδηγείτο λανθασμένα στον αυτοκινητόδρομο και αυτός ήταν ο λόγος που έγινε το δυστύχημα. · Στο μέρος βρήκε αρχικά το ίχνος τριβής του αριστερού μπροστινού ελαστικού του YJ 588 και στο μέρος υπήρχε ακόμη ένα αυτοκίνητο της ίδιας μάρκας και τύπου με το YJ 588 από το οποίο μέτρησε την διαγώνια απόσταση του μπροστινού αριστερού τροχού προς την πίσω δεξιά γωνία του και βάση αυτών τοποθέτησε με το γράμμα Χ το κατά προσέγγιση κατά την άποψη του, σημείο σύγκρουσης. Δεν βρήκε γυαλιά εκεί ή άλλα αντικείμενα και τούτο λόγω του ότι εκεί υπήρχε και η Πυροσβεστική Υπηρεσία που ασχολείτο με τον απεγκλωβισμό και πιθανό να τα καθάρισαν. · Το μήκος της τριβής του αριστερού μπροστινού λαστίχου του YJ 588 είναι 40 εκατοστά και αυτή φαίνεται επί του Τ.5 εκεί που σημειώθηκε το γράμμα Β. Την δε απόσταση από το γράμμα Β μέχρι τη γραμμή που χωρίζει τη λωρίδα ασφαλείας την μέτρησε, φαίνεται στο πρόχειρο σχέδιο Τ.4 και η απόσταση αυτή με κάθετη μέτρηση είναι 2 μέτρα. · Δεν συμφώνησε ότι μέτρησε την απόσταση μεταξύ των δύο σημείων Χ1 και Χ3 που του έδειξαν οι δύο οδηγοί και ακολούθως την μοίρασε για να τοποθετήσει το γράμμα Χ ως σημείο σύγκρουσης. Τούτο διότι στη σκηνή όταν ετοίμαζε το πρόχειρο σχέδιο (Τ.4) και το τοποθέτησε, παρών ήταν μόνο ο κατηγορούμενος και αργότερα του υπέδειξε το άλλο σημείο ο οδηγός του YJ
9. · Σύμφωνα με τις μετρήσεις που ανέφερε, από τον αριστερό μπροστινό τροχό του YJ 588 μέχρι την πισινή δεξιά γωνία, η διαγώνια απόσταση μετρήθηκε και ήταν 3.60 μέτρα και δεν ταίριαζε με το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε ο κατηγορούμενος και σημείωσε σαν Χ
10. · Το Β.1 μέχρι την λωρίδα ασφαλείας το μέτρησε με τη ρήγα του στο σχέδιο επί κλίμακας, Τ.5 και είναι 1.60 μέτρα. Το Β1 είναι εκδορά στην άσφαλτο που προκλήθηκε από την πίσω δεξιά γωνιά του οχήματος YJ 588, από τα μέταλλα της δεξιάς γωνίας του αυτοκινήτου. · Δεν πήρε καταθέσεις από μάρτυρες για την παρούσα υπόθεση διότι την υπόθεση την ανέλαβε ο λοχίας 1289 (Μ.Κ.3), ο οποίος ανέλαβε την υπόθεση την ίδια μέρα. Ο Μ.Κ.3 ειδοποιήθηκε την ίδια ημέρα επειδή τα τροχαία θανατηφόρα τα επιλαμβάνεται λοχίας και ο ίδιος ασχολήθηκε με τη σχεδιαγράφηση της σκηνής του δυστυχήματος με τον Αστυφύλακα 1054 Χαριλάου (M.K.1), ο οποίος τον βοήθησε να πάρει τα μέτρα.. · Απ' ότι πληροφορήθηκε από το συνάδελφο του Αστυφύλακα 3199 Γιώργο Αντωνίου (Μ.Υ.2), ο οποίος ανέλαβε εντοπισμό αυτόπτη μάρτυρα, υπήρχε κι άλλος μάρτυρας για το γεγονός ότι κατά την ώρα του δυστυχήματος εκινείτο ένα άσπρο αυτοκίνητο mercedes στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, δηλαδή απέναντι από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. · Ο Αστυφύλακας 3199 Γιώργος Αντωνίου είναι αυτός που πήγαν μαζί στη σκηνή. Ο ίδιος δεν άκουσε να λέγεται από άλλο αυτόπτη μάρτυρα ότι υπήρχε άλλο αυτοκίνητο που εκινείτο απέναντι του λεωφορείου του κατηγορούμενου, αλλά αργότερα του λέχθηκε ότι υπήρχε μάρτυρας. Σε υποβολή ότι άκουσε και αυτός τον αυτόπτη μάρτυρα να φωνάζει πως ένα αυτοκίνητο mercedes ήλαυνε από απέναντι από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, απάντησε ότι δεν άκουσε αυτόπτη μάρτυρα να φωνάζει κάτι τέτοιο. · Τον Αρχιλοχία Μ. Μιχαήλ (M.Y.3) δεν τον γνωρίζει. Όταν έφτασε στη σκηνή υπήρχαν πυροσβέστες. Προσωπικά του ιδίου δεν του είπε κάποιος πυροσβέστης ότι υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας που γνώριζε για το άσπρο αυτοκίνητο. · Δεν γνωρίζει αν η ορατότητα όταν επικρατούσε σκοτάδι ήταν απεριόριστη, διότι αυτός στην σκηνή πήγε υπό συνθήκες ημέρας. · Στο Τ.5 φαίνεται ότι υπάρχει μία στροφή πριν το σημείο που ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο YJ 588, αλλά υπάρχει αρκετή απόσταση από το σημείο σύγκρουσης, γύρω στα 80 μέτρα, τοποθέτησε δε με το γράμμα Σ με μπλε μελάνι επί του Τ.5, το σημείο που τελειώνει η στροφή πριν το σημείο Χ. · Το λεωφορείο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος δεν το βρήκε στη τελική του θέση αλλά 500 μέτρα από τη σκηνή του δυστυχήματος προς την Πάφο και δεν θυμάται την ώρα που πήγε να δει το λεωφορείο. Επίσης δεν θυμόταν ακριβώς τη ζημιά του λεωφορείου, θυμάται ότι υπήρχε ζημιά στην αριστερή μπροστινή πλευρά του, για τις ζημιές δε αυτές υπάρχει ειδικός ο Λοχ. 1289 (M.K.3). · Δεν γνώριζε αν πριν πάει ο ίδιος στη σκηνή, πήγε τεχνικός και άλλαξε το λάστιχο του λεωφορείου με συνεργείο που απεγκλώβισε τον τροχό, διότι αυτός σχόλανε η ώρα 07:00 π.μ. την ημέρα που έγινε το δυστύχημα. Ήταν από το βράδυ υπηρεσία, έκανε το σχέδιο, τις μετρήσεις και τα παρέδωσε όλα στο Λοχία 1289 ο οποίος ανέλαβε την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. · Μέτρησε την διαγώνια απόσταση από το αριστερό μπροστινό τροχό προς την πίσω δεξιά γωνιά ενός αυτοκινήτου πού ήταν στην σκηνή της ίδιας μάρκας και του ίδιου τύπου με το YJ 588, τα νούμερα του οποίου όμως δεν τα θυμάται. Τούτο δε νομίζει ότι ήταν ιδιοκτησίας της ίδιας εταιρείας που ανήκε το YJ
11. · Σε ερώτηση πως τον βοήθησε για τον εντοπισμό του σημείου σύγκρουσης αυτή η μέτρηση απάντησε ότι εφόσον αρχικά εντόπισε το ίχνος τριβής του αριστερού μπροστινού ελαστικού του YJ 588 ήρθε και εφάρμοσε το εν λόγω ίχνος στη διαγώνια απόσταση που είχε μετρήσει στο άλλο αυτοκίνητο και έτσι σημείωσε το κατά προσέγγιση ορθό σημείο σύγκρουσης. Σε ερώτηση δε αν αυτό προϋποθέτει ότι το YJ 588 ήταν σταθμευμένο σε ευθεία γραμμή απάντησε ότι δεν ήταν σε ευθεία γραμμή. · Ο κατηγορούμενος δεν του είπε εξ' αρχής αλλά αργότερα ότι το YJ 588 ήταν σταθμευμένο λοξά, με την πίσω γωνιά του να μπαίνει στη πρώτη λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του. Αρνούμενος δε υποβολή ότι του το είπε αμέσως ο κατηγορούμενος, επέμεινε ότι αυτό του το ανέφερε αργότερα. · Σε ερώτηση αν είδε έφεδρους στρατιώτες κατασκηνωμένους την ημέρα του επίδικου δυστυχήματος, παρά την έξοδο από την Γεροσκήπου, απάντησε οτι προσωπικά ο ίδιος δεν είδε. Ο Μ.Κ.2 απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από το Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν μέτρησε τις διαστάσεις του λεωφορείου διότι είχε ζημιές πάνω και δεν μπορούσε να μετρηθεί και το ίδιο για το YJ 588 που ήταν διαλυμένο. Επίσης το αυτοκίνητο που έκανε την μέτρηση δεν φαίνεται στη Φωτογραφία 4 του Τ.2 ούτε και σε άλλη φωτογραφία του Τ.
12. Ο Λοχ. 1289, Πάμπος Αναστάση, Μ.Κ.3, στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι για την παρούσα υπόθεση έκανε μια κατάθεση. Την εν λόγω κατάθεση κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.6, την οποίαν διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Το τι αναφέρει σε αυτήν ο Μ.Κ.3 αλλά και στο λοιπό μέρος της κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης του είναι καταγεγραμμένο και δεν κρίνω σκόπιμο να το επαναλάβω αυτολεξεί στην παρούσα. To έχω λάβει υπόψη στο σύνολο του και κατωτέρω θα κάνω αναφορά όσο πιο συνοπτικά κρίνω σε αυτό. Επίσης στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του ή μέρους αυτής, θα κάνω αναφορά όπου κρίνω ότι τούτο είναι επιβεβλημένο και στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Μεταξύ άλλων στην εν λόγω κατάθεση του Τ.6, ο Μ.Κ.3 αναφέρει ότι έτυχε εκπαίδευσης στην Α.Α.Κ. στην διερεύνηση και σχεδιαγράφηση τροχαίων δυστυχημάτων, στο ΚΕ ΠΑ στην επιθεώρηση μηχ/των οχημάτων, στις Βρετανικές Βάσεις Δεκέλειας από ειδικούς του Northumbria Police του Ηνωμένου Βασιλείου στην διερεύνηση, αναπαράσταση τροχαίων δυστυχημάτων και επιθεώρηση Μηχ/των οχημάτων, στην Α.Α.Κ. προχωρημένου επιπέδου στην διερεύνηση και αναπαράσταση τροχαίων δυστυχημάτων και ότι είναι ειδικός φωτογράφος της Αστυνομίας. Στην συνέχεια αναφέρει ότι την 9/9/2006 ανέλαβε την εξέταση θανατηφόρου τροχαίου δυστυχήματος που έγινε την ίδια ημέρα και ώρα 06.00 π.μ. στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου. Ακολούθως περιγράφει, τις ζημιές των ενεχομένων οχημάτων όπως τις διαπίστωσε στην εξέταση που τους έκανε την επομένη του δυστυχήματος, τις ενέργειες του στο Νοσοκομείο Πάφου κατά την αναγνώριση του θύματος από τον σύζυγο του, τις ενέργειες του κατά την διάρκεια την νεκροψίας του θύματος, στην λήψη διαφόρων φωτογραφιών και τις ενέργειες για την εμφάνιση τους και πότε έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο και πότε τον κατηγόρησε. Επίσης παραθέτει την γνώμη του αναφορικά με το κατά πόσο συνέτεινε στο δυστύχημα οποιαδήποτε βλάβη των ενεχομένων οχημάτων, η οποία είναι ότι κανένα από αυτά δεν είχε οποιαδήποτε βλάβη η οποία να συνέτεινε προς τούτο. Περαιτέρω ο Μ.Κ.3 απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.7 την κατάθεση πού έλαβε από τον κατηγορούμενο στις 10/9/2006 και σαν Τ.8, τις φωτογραφίες που έλαβε του θύματος, τις οποίες έδεσε σε βιβλιαράκι με αριθμούς από ένα έως δέκα, μαζί με τον επισυνημμένο πίνακα τον οποίο υιοθέτησε. Τέλος ανέφερε ότι ήταν ο ίδιος ο εξεταστής του δυστυχήματος και ότι ελέγχοντας από τους σχετικούς πίνακες, η ώρα ανατολής του ηλίου στις 9/9/2006 ήταν η 05:25 π.μ. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, του απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές από τον συνήγορο υπεράσπισης μεταξύ άλλων ανέφερε ότι: · Τις καταθέσεις τις πήρε πριν να προβεί σε εξέταση των εμπλεκομένων αυτοκινήτων και επίσης ότι λάμβανε καταθέσεις από μάρτυρες και αστυνομικούς για πολλούς μήνες μετά το δυστύχημα. Ότι κατηγόρησε ο ίδιος προσωπικά τον κατηγορούμενο και είχε στην κατοχή του και την απάντηση και τη γραπτή κατηγορία που του απήγγειλε την οποία κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.
13. Η γραπτή κατηγορία απαγγέλθηκε στο Κατηγορούμενο δεκαοκτώ μήνες μετά το δυστύχημα και η καθυστέρηση οφείλετο σε πολλούς λόγους ήτοι: α. λόγου φόρτου εργασίας του Τμήματος Τροχαίας της Αστυνομίας, β. λόγω του ότι οι φάκελοι θανατηφόρων δυστυχημάτων αρχικά διαβιβάζονται στον Αστυνομικό Διευθυντή ο οποίος τους μελετά και στη συνέχεια στο Τμήμα Β του Αρχηγείου Αστυνομίας όπου και εκεί μελετάται ο φάκελος, και γ. μετά από τη σχετική μελέτη ο φάκελος καταλήγει στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα ο οποίος και δίδει οδηγίες για το χειρισμό της υπόθεσης. Διαφωνώντας δε με σχετική υποβολή, απάντησε ότι ο φάκελος στον Γενικό Εισαγγελέα διαβιβάζεται προτού προσαφθεί κατηγορία αφού είναι ο Γενικός Εισαγγελέας που αποφασίζει αν θα κατηγορηθεί κάποιο πρόσωπο ή όχι. · Ότι γενικά σε όλα τα θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα λόγω της διαδικασίας που ακολουθείται παρατηρείται η διαρροή αρκετού χρονικού διαστήματος μέχρι να καταχωρηθεί μία υπόθεση στο Δικαστήριο. Σε υποβολή ότι γνωρίζει πως δεν χρειάζεται τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα για να καταχωρηθεί μια υπόθεση στο Δικαστήριο διαφώνησε. · Ότι η δική του εισήγηση ήταν να μην κατηγορηθεί ο Κατηγορούμενος για το αδίκημα που προνοείται στο άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα αλλά να κατηγορηθεί για αμέλεια δυνάμει των άρθρων 8 και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.89/
14. Την άποψη αυτή διευκρίνισε δε ότι την σχημάτισε επί τη βάση της μαρτυρίας και των στοιχείων που είχε ενώπιον του, την οποία μάλιστα έκανε και γραπτώς, αφού υπάρχει στην συνοπτική έκθεση που ετοίμασε για το δυστύχημα, την οποία κατέθεσε κατόπιν σχετικού αιτήματος από την υπεράσπιση, ενώπιον μου σαν Τ.
15. · Ότι την διερεύνηση του δυστυχήματος την ανέλαβε όχι σαν εμπειρογνώμονας αλλά διότι βάση οδηγιών της υπηρεσίας του τα θανατηφόρα δυστυχήματα πρέπει να διερευνώνται από πρόσωπο με βαθμό λοχία και άνω. · Ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν το σύστημα τροχοπέδησης του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου, που ήταν τύπου ABS (αντιμπλοκαρίσματος), διαδραμάτισε ή έπαιξε οποιοδήποτε ρόλο στην πρόκληση του δυστυχήματος ούτε και στην εξέταση του. Από την σκηνή δε του δυστυχήματος και με βάση και τα σχέδια, Τ.4 και Τ.5 που ετοίμασε ο Αστ. 1788 (Μ.Κ.2), δεν μπόρεσε να εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο σε σχέση με τυχόν τροχοπέδηση ή αποτελέσματα από αυτήν, του οχήματος του κατηγορουμένου. · Ότι όταν σβήσει η μηχανή ενός οχήματος όπως του λεωφορείου του κατηγορουμένου, απενεργοποιείται η υδραυλική υποβοήθηση του τιμονιού και χρειάζεται μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη για να στρίψει το τιμόνι. Αυτό συμβαίνει και με το σύστημα τροχοπέδησης, αλλά η δική του θέση είναι πως ένας οδηγός μπορεί να σταματήσει ένα τέτοιο όχημα σε μια λογική απόσταση όταν σβήσει η μηχανή του. Η δε λογική απόσταση στην οποία αναφέρθηκε εξαρτάται και από την ταχύτητα του οχήματος, όμως μια απόσταση 50 - 60 μέτρα είναι λογική με μία ταχύτητα πέριξ των 100 χ.α.ω. · Απαντώντας σε σχετική ερώτηση και διαφωνώντας με τη θέση ότι ένα αυτοκίνητο με ταχύτητα 80 χ.α.ω. δεν θα μπορούσε να σταματήσει σε απόσταση 50 - 60 μέτρων με ξεκινημένη την μηχανή, απάντησε ότι με το να είναι σε λειτουργία η μηχανή θα μπορούσε το αυτοκίνητο να σταματήσει σε μικρότερη απόσταση. · Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι πήρε ο ίδιος κατάθεση από τον Μ.4 επί του κατηγορητηρίου (Ανδρέα Κωνσταντίνου Μ.Υ.4), την οποία κατόπιν σχετικού αιτήματος από την υπεράσπιση κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.
16. · Ότι στο Τ.2 η φωτογραφία αρ. 7, δείχνει το λεωφορείο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και είναι η μοναδική φωτογραφία που λήφθηκε γι' αυτό. Είναι όμως της άποψης ότι θα έπρεπε να ληφθεί και φωτογραφία από το πλάι του λεωφορείου για να φαίνονται πλήρως οι ζημιές που υπέστη. · Ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε πως αμέσως μετά τη σύγκρουση έσβησε η μηχανή του λεωφορείου του αλλά δεν θυμόταν αν του είχε πει πως κατά το χρόνο του δυστυχήματος είχε σε λειτουργία τον αυτόματο ρυθμιστή ταχύτητας. Τούτο δε δεν αναφέρεται ούτε και στην κατάθεση του κατηγορούμενου. Σε ερώτηση δε τι είναι ο ρυθμιστής ταχύτητος απάντησε ότι ο είναι ο επονομαζόμενος «αυτόματος πιλότος» και με αυτό ο οδηγός ρυθμίζει το όχημα του να πηγαίνει με συγκεκριμένη ταχύτητα. · Ότι δεν έτυχε εκπαίδευσης σε θέματα ηλεκτρονικών υπολογιστών μηχανοκινήτων οχημάτων και ότι δεν έκανε αναπαράσταση του δυστυχήματος γιατί δεν υπήρχαν οποιαδήποτε ίχνη τροχοπέδησης ή πλαγιολίσθησης που θα τον βοηθούσαν να προβεί σε αναπαράσταση. · Ότι δεν γνώριζε κατά πόσο μετά τη σύγκρουση πήγε στο μέρος που ήταν το λεωφορείο τεχνικός ο οποίος άλλαξε τον αριστερό μπροστινό τροχό του λεωφορείου και τον απεγκλώβισε από μία «λάμα» που είχε σφηνωθεί σε αυτόν από την σύγκρουση. · Στη σκηνή του δυστυχήματος δεν πήγε την ημέρα που αυτό επεσυνέβει αλλά μετά από 2 - 3 ημέρες και προτού πάει συναντήθηκε με τους Αστυφύλακες Λιασίδη - Αστ. 1788 (Μ.Κ.2) και Αντωνίου - Αστ. 3199 (Μ.Υ.2). Από αυτούς ο Γ. Αντωνίου, Αστ. 3199, θυμόταν ότι του ανέφερε πως όταν έφτασε στη σκηνή του δυστυχήματος στις 9/9/2006, υπήρχε κάποιος πολίτης που έλεγε πως στη σκηνή του δυστυχήματος ερχόταν ένα άσπρο αυτοκίνητο απέναντι από το λεωφορείο του κατηγορουμένου στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. · Ο Αρχιλοχίας - πυροσβέστης Μ. Μιχαήλ (Μ.Υ.3) τον οποίο γνωρίζει, ετοίμασε μια κατάθεση ο ίδιος την οποία και του παρέδωσε και κατόπιν σχετικού αιτήματος από την υπεράσπιση, την κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.
17. · Ότι έστω και αν δεν υπήρχαν θραύσματα στο σημείο σύγκρουσης του επίδικου δυστυχήματος είναι δυνατό εάν υπάρχουν άλλα ίχνη να εντοπιστεί από αυτά το σημείο σύγκρουσης και ως εκ τούτου δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν θραύσματα. Για το συγκεκριμένο δυστύχημα και για εντοπισμό του σημείου σύγκρουσης ασχολήθηκε ο Αστ. 1788 Λιασίδης, (Μ.Κ.2) και επειδή ο ίδιος δεν επισκέφθηκε τη σκηνή την ημέρα του δυστυχήματος δεν ήταν σε θέση με τα όσα καταγράφονται στα Τ.4 και Τ.5 να εκφράσει γνώμη για το σημείο σύγκρουσης. Διευκρίνισε όμως ότι δεν μπορούσε να αποκλείσει ότι η σύγκρουση είναι δυνατό να έγινε και στο σημείο Χ1 που καταγράφεται στα εν λόγω Τεκμήρια. · Ότι η πρώτη έξοδος από τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου, σύμφωνα με τη πορεία του λεωφορείου, ήτοι προς Πάφο, μετά το σημείο του δυστυχήματος και παρά το ότι δεν προέβη σε σχετική μέτρηση, την υπολογίζει γύρω στα 200 μέτρα και αυτή είναι η έξοδος προς Γεροσκήπου. Σε σχετική δε ερώτηση απάντησε ότι ένας οδηγός που βγαίνει από την έξοδο αυτή μπορεί να στρίψει δεξιά και να κατευθυνθεί προς Λεμεσό, αυτό όμως αντικανονικά. Η πρώτη δε έξοδος μετά τη σκηνή του δυστυχήματος με κατεύθυνση προς Λεμεσό του αυτοκινητόδρομου της ίδιας λωρίδας που έγινε το δυστύχημα, είναι αυτή που βρίσκεται στην βιομηχανική περιοχή Ανατολικού σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από τη σκηνή του δυστυχήματος. Από αυτή δε την έξοδο μπορεί κάποιος ο οποίος χρησιμοποιεί τη λωρίδα που εκινείτο το λεωφορείο του κατηγορουμένου αντικανονικά με κατεύθυνση προς Λεμεσό, να εξέλθει από τον αυτοκινητόδρομο. Η δε αερογέφυρα του Ανατολικού βρίσκεται από την σκηνή του δυστυχήματος με κατεύθυνση προς Λεμεσό περί τα 2 χιλιόμετρα. · Σύμφωνα με τη γραπτή κατάθεση του οδηγού του αυτοκινήτου ΥJ 588 αυτός στη σκηνή του δυστυχήματος είχε αναμμένα τα φώτα του αλλά δεν είχε τοποθετήσει τα τρίγωνα στάθμευσης μπροστά και πίσω από το όχημα του μετά που το ακινητοποίησε. · Ότι πριν το σημείο της σύγκρουσης υπάρχει μια στροφή στον αυτοκινητόδρομο η οποία είναι πολύ ανοιχτή και ακόμη και όταν κάποιος οδηγός βρίσκεται με το αυτοκίνητο μέσα στη στροφή, μπορεί να έχει ορατότητα στο σημείο της σκηνής του δυστυχήματος προτού και χωρίς να εξέλθει τελείως από αυτήν. Μετά την έξοδο δε της στροφής αυτής υπάρχει μια πολύ ελαφριά κατωφέρεια η οποία όμως στην προκειμένη περίπτωση δεν εμποδίζει την ορατότητα, κάτι το οποίο διαπίστωσε με σχετική δοκιμή και έλεγχο που έκανε ο ίδιος. · Ότι τον έλεγχο ορατότητας που υπάρχει στην εν λόγω στροφή την πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια συνθηκών ημέρας και σε περίπτωση πλήρους σκότους η ορατότητα διαφέρει. Διευκρίνισε όμως ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση επειδή κατά το χρόνο σύγκρουσης είχε αρχίσει να χαράζει και υπήρχε φως δεν θα υπήρχε μεγάλη διαφορά στην ορατότητα από τον έλεγχο που ο ίδιος πραγματοποίησε. Επειδή δε σε προηγούμενη ερώτηση ανέφερε πως ήταν σκοτάδι την ώρα του δυστυχήματος σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι το δυστύχημα έγινε γύρω στις 6.00 το πρωί όμως επειδή η ανατολή του ηλίου τη συγκεκριμένη ημέρα ήταν στις 05.25, διευκρίνισε ότι το δυστύχημα έγινε μετά την ανατολή του ήλιου όταν είχε αρχίσει να χαράζει. · Σε ερωτήσεις σε σχέση με το κατά πόσο έχει σημασία αν κάποιο αυτοκίνητο έχει αναμμένα τα φώτα ή όχι στις συνθήκες που επικρατούσαν κατά το χρόνο του δυστυχήματος στην ορατότητα, απάντησε ότι ακόμα και να εκινείτο όντως αυτοκίνητο απέναντι από το λεωφορείο του κατηγορουμένου, με τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά το χρόνο του δυστυχήματος, με βάση την επιτόπια επίσκεψη του στη σκηνή και τον έλεγχο που πραγματοποίησε για την ορατότητα, πιστεύει ότι ο κατηγορούμενος ήταν σε θέση να δει ένα τέτοιο αυτοκίνητο σε μία απόσταση γύρω στα 400 μέτρα, έστω και αν το εν λόγω όχημα δεν είχε αναμμένα τα φώτα του. · Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος, όπως λέει στην κατάθεση του συνειδητοποίησε ότι ένα άσπρο αυτοκίνητο ερχόταν απέναντι του 40 - 45 μέτρα πριν τη σκηνή του δυστυχήματος, έκανε χρήση των φρένων του και το σύστημα τροχοπέδησης λειτουργούσε κανονικά, δεν υπήρχε λόγος το λεωφορείο να παρεκκλίνει προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Μόνο εάν υπήρχε κάποια βλάβη θα παρατηρείτο το φαινόμενο αυτό. Ο ίδιος δε θεωρεί ότι θα ήταν πιο λογικό ο κατηγορούμενος να εφάρμοζε πλήρως το σύστημα τροχοπέδησης του λεωφορείου με την ελπίδα να σταματήσει τούτο πριν το αυτοκίνητο YJ 588 για να μην γίνει η σύγκρουση. Η απόσταση δε ακινητοποίησης του εν λόγω λεωφορείου με ταχύτητα 80 χ.α.ω. χωρίς να μπορεί να πει με απόλυτη ακρίβεια είναι 50 - 60 μέτρα. Η απόσταση δε αυτή είναι σε συνάρτηση και με το χρόνο σκέψης - αντίδρασης του οδηγού που είναι 1 - 2 δευτερόλεπτα. Με ταχύτητα δε 80 χ.α.ω. και με χρόνο αντίδρασης 2 δευτερολέπτων ένα αυτοκίνητο διανύει απόσταση 30 μέτρων. Στο Τ.10 ο Μ.Κ.3 κάνει αναφορά στις ενέργειες στις οποίες προέβει κατά την διερεύνηση του δυστυχήματος, παραθέτει τα γεγονότα όπως ο ίδιος θεώρησε ότι έλαβαν χώραν, τα ονόματα των μαρτύρων, σε συνοπτική παράθεση τα όσα αναφέρουν οι μάρτυρες στις καταθέσεις τους τις οποίες έλαβε, προβαίνει σε παρατηρήσεις επί τη βάση του μαρτυρικού υλικού και τέλος εισηγείται όπως ο κατηγορούμενος κατηγορηθεί για αμελή οδήγηση και όχι δυνάμει του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα (την κατηγορία που τελικά αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση). Την εισήγηση του δε αυτή την κάνει αποδεχόμενος σαν δεδομένη την ύπαρξη του άσπρου αυτοκινήτου mercedes στην λανθασμένη λωρίδα και με αντίθετη κατεύθυνση από αυτή του κατηγορούμενου. Τούτο επισημαίνω, παρά το ότι το απόγευμα της ίδιας ημέρας στην γραπτή του κατάθεση ο μάρτυρας στην σκηνή την ημέρα του δυστυχήματος κ. Δημήτρης Χριστοδούλου, αναίρεσε και διαφοροποίησε τα όσα είχε αναφέρει στην σκηνή. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της έκθεσης Τ.10, που επισημαίνω ότι κατατέθηκε με απαίτηση της υπεράσπισης καθιστώντας την έτσι και μαρτυρία πού η ίδια παρουσίασε. «Ο Κατηγορούμενος από την πρώτη στιγμή στην σκηνή του δυστυχήματος ανάφερε στους πρώτους Αστυνομικούς που έφθασαν στο μέρος ότι ένα άγνωστο αυτοκίνητο, κατασκευής MERCEDES, άσπρο παλιό μοντέλο, οδηγείτο από την αντίθετη του κατεύθυνση στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και αυτός ήταν ο λόγος που προσέκρουσε με το λεωφορείο του στο αυτοκίνητο YJ
18. Στην σκηνή του δυστυχήματος κατά την άφιξη της Πυροσβεστικής υπηρεσίας με επικεφαλής τον Α/Λοχ 4446 Μ. Μιχαήλ Κ - 52 και του Αστ. 3199, μάρτυρα 9 (Κ - 51), βρισκόταν ο Δημήτρης Χριστοδούλου, Κ - 20, ο οποίος δήλωνε κατηγορηματικά ότι κατά την ώρα του δυστυχήματος οδηγούσε όχημα μεταφοράς σκυροδέματος στον αυτοκινητόδρομο Πάφου - Λ/σού με κατεύθυνση προς Λ/σο και ενώ βρισκόταν παρά την έξοδο προς Γεροσκήπου δευτερόλεπτα πριν το δυστύχημα είδε ένα άγνωστο αυτοκίνητο κατασκευής MERCEDES, άσπρο να οδηγείται με κατεύθυνση προς την Λ/σο, αλλά στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Την ίδια ημέρα το απόγευμα όταν ο Δημήτρης Χριστοδούλου κλήθηκε στο Τμήμα Τροχαίας Πάφου για να δώσει γραπτή κατάθεση σχετικά με το τι γνωρίζει για το δυστύχημα, άλλαξε τα λεγόμενα του στο δυστύχημα και ανάφερε ότι κατά την ώρα του δυστυχήματος σταμάτησε το όχημα του στην λωρίδα έκτακτης ανάγκης του αυτοκινητόδρομου Πάφου - Λ/σου και είδε μόνο ένα άγνωστο αυτοκίνητο να βρίσκεται σταματημένο στην είσοδο του αυτοκινητόδρομου Λ/σου - Πάφου από Γεροσκήπου, αλλά δεν το είδε μετά πια κατεύθυνση ακολούθησε, δηλ. την κανονική του πορεία προς Πάφο ή την αντίθετη προς Λ/σο. Για κάποιο άγνωστο λόγω ο Δημήτρης Χριστοδούλου Κ - 20, στην γραπτή του κατάθεση άλλαξε τα λεγόμενα του στην σκηνή του δυστυχήματος τα οποία ανέφερε κατά λέξη όπως αναφέρθηκαν πιο πάνω στον μάρτυρα 9 (Κ - 51)». Ο Μ.Κ.3 απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις από το Δικαστήριο ανέφερε: · Ότι η απόσταση ακινητοποίησης που ανέφερε ενός αυτοκινήτου που κινείται με 80 χ.α.ω. ήτοι 50 - 60 μέτρα, είναι η απόσταση που απαιτείται με τη χρήση φρένων συστήματος αντιμπλοκαρίσματος (ABS) αλλά και με οποιαδήποτε άλλα φρένα. · Ότι έπρεπε να ληφθεί ακόμα μία φωτογραφία που να δείχνει την αριστερή πλευρά του λεωφορείου του κατηγορουμένου. · Η έξοδος της στροφής που υπήρχε πριν το σημείο σύγκρουσης απέχει γύρω στα 100 μέτρα. Διευκρίνισε δε μετά από σχετική ερώτηση την οποία επέτρεψε το Δικαστήριο από το συνήγορο υπεράσπισης, ότι είναι μεταξύ 80 - 100 μέτρων. · Ότι με οποιαδήποτε ταχύτητα και αν κινείται ένα αυτοκίνητο αν λειτουργούν τα φρένα του κανονικά δεν παρεκκλίνει της πορείας του. · Προέβη σε δοκιμές με διάφορα οχήματα τα οποία ήταν εφοδιασμένα με σύστημα τροχοπέδησης αντιμπλοκαρίσματος (ABS) αλλά όχι όμως και σε λεωφορείο. · Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε επίσης με τη σύμφωνο γνώμη και της υπεράσπισης σαν έγγραφο Α, τρεις σελίδες από το σύγγραμμα Traffic Accident Reconstruction, Volume 2 of The Traffic Accident Investigation Manual και συγκεκριμένα τις παραγράφους 15 - 25 και 15-27 καθώς επίσης και σημειώσεις της Αστυνομικής Ακαδημίας Κύπρου με τον τίτλο Χρόνος και Απόσταση Ακινητοποίησης, σαν έγγραφο Β, διευκρινίζοντας ότι από τα δύο αυτά συγγράμματα άντλησε τις γνώσεις και αναφορές τις οποίες έχει κάνει. Η κα Anka Solyankova Koleva, Μ.Κ.4, διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της στην Βουλγάρικη γλώσσα, την κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.13(α) και την πιστή μετάφραση της από τα Βουλγάρικα στα Ελληνικά σαν Τ.13(β). Το περιεχόμενο του Τ.13(β) μετά από δήλωση από τον συνήγορο του κατηγορούμενου και της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, εγκρίθηκε και έγινε παραδεκτό γεγονός ότι αποτελεί πιστή μετάφραση του Τ.13(α) από Βουλγάρικα στα Ελληνικά. Το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τ.13(α) υιοθετήθηκε από την Μ.Κ.4 και απετέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της. Το τι αναφέρει σε αυτήν ο Μ.Κ.4 αλλά και στο λοιπό μέρος της κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης της είναι καταγεγραμμένο και δεν κρίνω σκόπιμο να το επαναλάβω αυτολεξεί στην παρούσα. To έχω λάβει υπόψη στο σύνολο του και κατωτέρω θα κάνω αναφορά όσο πιο συνοπτικά κρίνω σε αυτό. Επίσης στο περιεχόμενο της μαρτυρίας της ή μέρους αυτής, θα κάνω αναφορά όπου κρίνω ότι τούτο είναι επιβεβλημένο και στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Μεταξύ άλλων στην εν λόγω κατάθεση της Τ.13(α) περιγράφει το τι προηγήθηκε της σύγκρουσης αλλά και μετά από αυτήν, καθώς επίσης για το πώς μεταφέρθηκε από την σκηνή στο Γενικό Νοσοκομείου Πάφου και για την περίοδο νοσηλείας και αποθεραπείας της. Περαιτέρω απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής η Μ.Κ.4 ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής: · Ότι η φωτογραφία 5 στο Τ.2 απεικονίζει το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε κατά το χρόνο που έγινε το δυστύχημα. · Μετά που σταμάτησε το αυτοκίνητο ο Georgi, κατέβηκαν από το αυτοκίνητο το οποίο ο Georgi το είχε σταματήσει έξω από το δρόμο. Το σημείο δε που ακινητοποίησε το αυτοκίνητο του ο Georgi το σημείωσε με μπλε μελάνι και με το γράμμα Χ επί του Τ.
19. Μετά που ακινητοποίησε το όχημα ο Georgi, βγήκαν όλοι έξω από αυτό και παρέμειναν περίπου για 3 - 4 λεπτά για να δουν και να ελέγξουν γύρω - γύρω το αυτοκίνητο κατά το χρονικό δε αυτό διάστημα στον αυτοκινητόδρομο κινούντο αρκετά αυτοκίνητα με την ίδια κατεύθυνση που είχαν και αυτοί. Το δε χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τη στιγμή που εισήλθαν ξανά μέσα στο αυτοκίνητο μέχρι τη στιγμή που ένιωσε μεγάλο θόρυβο όπως λέει στην κατάθεση της, Τ.13(α), ήταν 2 - 3 λεπτά και κατά το χρονικό αυτό διάστημα υπήρχε τροχαία κίνηση με κατεύθυνση προς την Πάφο στον αυτοκινητόδρομο. · Ότι τη στιγμή της σύγκρουσης η ώρα ήταν περίπου 6.00 το πρωί και δεν υπήρχε πολύς φωτισμός και γι' αυτό έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τα φώτα του αυτοκινήτου που επέβαιναν, γι' αυτό και ο Georgi στο σημείο που ακινητοποίησε το αυτοκίνητο, είχε τα φώτα αναμμένα. · Ότι από τη στιγμή που εισήλθαν ξανά στο αυτοκίνητο μέχρι που αντελήφθηκε ότι κάτι χτύπησε σ' αυτό, έβλεπε συνεχώς μπροστά της στο δρόμο και προς την ταμπέλα για να εξηγήσουν πως θα τους βρουν πιο εύκολα, διότι είχαν σταματήσει δίπλα από αυτή την ταμπέλα. Η απόσταση δε αυτής της ταπέλλας, από το σημείο που σταμάτησαν ήταν 50 - 60 μέτρα. · Όταν αναφέρει στην κατάθεση της ότι άκουσε ένα μεγάλο θόρυβο στα αυτιά και ζαλίστηκε, εννοεί ότι ένοιωσε ένα μεγάλο θόρυβο στο κεφάλι και στα αυτιά της και στη συνέχεια άρχισαν να τριγυρνούν από το χτύπημα που δέχθηκε από πίσω το αυτοκίνητο τους μέσα στο αυτοκίνητο, δηλαδή τα σώματα τους άρχισαν να τριγυρνούν φεύγοντας από τα σημεία που καθόντουσαν. · Ότι αναγνωρίζει το πρόσωπο που φαίνεται στη φωτογραφία 1 του Τ.8 και αυτό είναι η Dinka με την οποία εργαζόντουσαν μαζί. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, της απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές από τον συνήγορο υπεράσπισης η Μ.Κ.4 ανέφερε: · Ότι δεν θυμόταν ποιος εισήλθε στο αυτοκίνητο τελευταίος μετά που κατέβηκαν και εισήλθαν ξανά σ' αυτό. Συγκεκριμένα δεν θυμόταν αν το τελευταίο πρόσωπο που εισήλθε ξανά μέσα σ' αυτό ήταν ο Georgi. · Ότι η ταμπέλα δεν ήταν ακριβώς δίπλα από εκεί που σταμάτησαν αλλά ήταν σε μια απόσταση 50 - 60 μέτρων. · Ότι δεν της έδειξε κανένας προηγουμένως το Τ.5 και γι' αυτό δεν αναφέρει οτιδήποτε για το σημείο που τοποθέτησε σ' αυτό σαν το σημείο που σταμάτησε το αυτοκίνητο ο Georgi στην κατάθεση της. Διευκρίνισε δε ότι η πρώτη φορά που είδε το Τ.5 ήταν όταν της το υπέδειξε στο εδώλιο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής στο Δικαστήριο. · Ότι έχει διορίσει δικηγόρο για τις αξιώσεις της για αποζημιώσεις από το δυστύχημα όμως ούτε ο δικηγόρος της, της έδειξε το Τ.5 ξανά. · Σε σχετική ερώτηση και υποβολή διαφώνησε ότι ο Georgi στάθμευσε λοξά το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν επιμένοντας ότι αυτό ήταν σταθμευμένο σε ευθεία πορεία στο σημείο που τοποθέτησε το γράμμα Χ με μπλε μελάνι στο Τ.
20. Αυτό ήταν επίσης σταθμευμένο κανονικά αφού ο συγκεκριμένος δρόμος είναι κεντρικός και έπρεπε να το παρκάρει σωστά. Επίσης αρνήθηκε υποβολή ότι η δεξιά πίσω γωνία του αυτοκινήτου YJ 588 βρισκόταν εντός της πρώτης λωρίδας του δρόμου με κατεύθυνση προς Πάφο. · Ότι με τον Georgi δεν έχει κάποια συγγενική σχέση ήταν απλώς συνεργάτης της. Αρνήθηκε δε κατηγορηματικά υποβολή ότι ο Georgi ήταν σύζυγος της διευκρινίζοντας περαιτέρω ότι ο σύζυγος της βρίσκεται στη Βουλγαρία από όπου ποτέ δεν εξήλθε. · Σε υποβολή ότι το σημείο που τοποθέτησε με το γράμμα Χ με μπλε μελάνι απείχε 200 μέτρα από την ταμπέλα που έγραφε Κονιά - Γεροσκήπου, επέμεινε στην αρχική της θέση ήτοι ότι ήταν σε απόσταση 50 - 60 μέτρα. · Ότι πίσω από την ίδια καθόταν η συνάδελφος της Velischka (Μ.Κ.5) και η ίδια καθόταν κατά το χρόνο της σύγκρουσης δίπλα από τον οδηγό του αυτοκινήτου, τον Georgi. Αυτή βρίσκεται στη Βουλγαρία τώρα, δεν γνωρίζει όμως πότε έφυγε. · Σε υποβολή ότι δεν υπήρχε τροχαία κίνηση στο δρόμο κατά το χρόνο του δυστυχήματος ήτοι στις 06:00 το πρωί διότι ήταν ημέρα Σάββατο όπως ανέφερε, απάντησε ότι διαφωνεί αφού υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση. · Ότι η πινακίδα - ταμπέλα που έγραφε Κονιά - Γεροσκήπου ήταν μεγέθους περίπου 2 Χ 1 μέτρα και ο λόγος που έβλεπαν προς αυτήν και μπροστά τους ήταν για να βοηθήσουν τον σύζυγο της Dinka για να έρθει να τους βρει και να τους βοηθήσει. Σε υποβολή δε ότι επειδή ήταν συγκεντρωμένη και είχε στραμμένη τη προσοχή της προς τη ταμπέλα μπορεί να μην πρόσεξε αν κάποιο αυτοκίνητο ερχόταν από απέναντι, απάντησε ότι έβλεπε συνεχώς μπροστά της και δεν είδε τέτοιο αυτοκίνητο και γι' αυτό είναι απόλυτα σίγουρη. · Ότι τη στιγμή της σύγκρουσης έβλεπε μπροστά της το δρόμο και τη πινακίδα. Γνώριζε δε ότι απαγορεύεται αυτοκίνητο να κατευθυνόταν στη λωρίδα που κινούντο με κατεύθυνση προς Λεμεσό, ο δε λόγος που έβλεπε και τον δρόμο ενώ κοίταζε και την ταμπέλα είναι διότι η ταμπέλα ήταν μέσα στο δρόμο και στο ίδιο οπτικό πεδίο με αυτήν. · Ότι ο Georgi τη στιγμή της σύγκρουσης βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο διότι αν ήταν έξω από αυτό θα ήταν πεθαμένος. Και γι' αυτό διαφώνησε σε σχετική υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης, τονίζοντας περαιτέρω ότι τη στιγμή της σύγκρουσης ο Georgi ήταν δίπλα της στο κάθισμα του οδηγού δεξιά της. · Ότι μέχρι τις 3/10/2006 που έδωσε κατάθεση δεν μίλησε με τους συναδέλφους της που ήταν μέσα στο αυτοκίνητο μαζί της αφού η ίδια ήταν σπίτι και άρρωστη. Μίλησε με τους εργοδότες της σε σχέση με τη νοσηλεία της αλλά όπως είναι λογικό και για το πώς εξελίχτηκαν τα γεγονότα. Ενόσω δε βρισκόταν στη σκηνή του δυστυχήματος μετά τη σύγκρουση, δεν είδε αν ήρθε οποιοσδήποτε από τους εργοδότες της. · Σε υποβολή ότι η μαρτυρία της ήταν κατασκευασμένη για να στηρίξει της αξιώσεις που έχει για αποζημιώσεις σε σχέση με το δυστύχημα, απάντησε ότι τα όσα είπε στην κατάθεση της και όσα ανέφερε στο Δικαστήριο είναι η αλήθεια και τα όσα η ίδια έχει βιώσει. · Τέλος σε ερώτηση αν τη φωνάζουν Dinka ή Dika απάντησε ότι ούτε Dinka τη φωνάζουν ούτε Dika, την φωνάζουν όμως Άννη. Η κα Velichka Angelova Stefanova, Μ.Κ.5, διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της στην Βουλγάρικη γλώσσα, την κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.14(α) και την πιστή μετάφραση της από τα Βουλγάρικα στα Ελληνικά σαν Τ.14(β). Το περιεχόμενο του Τ.14(β) μετά από δήλωση από τον συνήγορο του κατηγορούμενου και της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, εγκρίθηκε και έγινε παραδεκτό γεγονός ότι αποτελεί πιστή μετάφραση του Τ.14(α) από Βουλγάρικα στα Ελληνικά. Η Μ.Κ.5 υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της Τ.14(α), το οποίο και απετέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της. Το τι αναφέρει σε αυτήν η Μ.Κ.5 αλλά και στο λοιπό μέρος της κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης της είναι καταγεγραμμένο και δεν κρίνω σκόπιμο να το επαναλάβω αυτολεξεί στην παρούσα. To έχω λάβει υπόψη στο σύνολο του και κατωτέρω θα κάνω αναφορά όσο πιο συνοπτικά κρίνω σε αυτό. Επίσης στο περιεχόμενο της μαρτυρίας της ή μέρους αυτής, θα κάνω αναφορά όπου κρίνω ότι τούτο είναι επιβεβλημένο και στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η Μ.Κ.5 στο Τ.14(α) περιγράφει το τι προηγήθηκε της σύγκρουσης αλλά και μετά από αυτήν, καθώς επίσης για το πώς μεταφέρθηκε από την σκηνή στο Γενικό Νοσοκομείου Πάφου και για την περίοδο νοσηλείας και αποθεραπείας της. Περαιτέρω απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής διευκρίνισε ότι στη σελίδα 2 του Τ.14(β) στην τρίτη γραμμή, εκεί που αναφέρει ότι βγήκε από το αυτοκίνητο αμέσως μετά τη σύγκρουση, ο τρόπος που βγήκε ήταν από το παράθυρο του αυτοκινήτου και ότι στη φωτογραφία 5 του Τ.2 αναγνωρίζει ότι το αυτοκίνητο που φαίνεται σε αυτήν είναι το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε και που αναφέρει στην κατάθεση της και αυτό που ενεπλάκη στη σύγκρουση στο επίδικο δυστύχημα. Στην αντεξέταση της η Μ.Κ.5 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ανέφερε μεταξύ άλλων και τα εξής: · Ότι αμέσως μετά που ο Georgi στάθμευσε το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε και διαπίστωσαν ότι ήταν τρυπημένο το μπροστινό αριστερό λάστιχο αυτού, κατέβηκαν και τα τέσσερα πρόσωπα που επέβαιναν σε αυτό και ακολούθως μπήκαν ξανά όλοι μαζί μέσα στο αυτοκίνητο. · Την ημέρα του δυστυχήματος δεν καταλάβαινε την Ελληνική γλώσσα και όταν ήρθε η αστυνομία στη σκηνή η ίδια δεν ήταν παρούσα αφού μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και δεν γνωρίζει τι έγινε μετά την αποχώρηση της από τη σκηνή. · Ότι δεν γνώριζε η ίδια τι ακριβώς είπε ο Georgi και η αποβιώσασα στον σύζυγο της αποβιωσάσης, Stefan, από το τηλέφωνο στη συνομιλία που είχαν μαζί του πριν να γίνει η σύγκρουση και ότι ο Georgi όταν τηλεφώνησε στον Stefan και μίλησε μαζί του βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο. · Σε ερώτηση αν γνώριζε ότι απαγορευόταν να έρχεται αυτοκίνητο από απέναντι τους σύμφωνα με την κατεύθυνση τους και το οποίο να κατευθύνετο προς Λεμεσό στην ίδια λωρίδα με αυτούς, απάντησε ότι δεν ερχόταν και ούτε είδε αυτοκίνητο από την αντίθετη κατεύθυνση με αυτούς. · Ότι ενώ ευρίσκοντο μέσα στο αυτοκίνητο μετά που ξαναμπήκανε σε αυτό, δεν συνομιλούσαν μεταξύ τους αλλά μίλησαν στο τηλέφωνο με τον Stefan, η Dinka (το θύμα) και ο Georgi. Η ίδια δε δεν άκουγε καλά από το αριστερό της αυτί, από το δεξιό της όμως ακούει καλά όταν κάποιος είναι κοντά της. · Ότι η ίδια πριν την σύγκρουση καθόταν πίσω από τον συνοδηγό και από απέναντι δεν είδε να ερχόταν αυτοκίνητο με λανθασμένη κατεύθυνση. Σε υποβολή δε ότι από απέναντι ερχόταν αυτοκίνητο χρώματος άσπρου χωρίς να έχει αναμμένα τα φώτα του και απλά δεν το πρόσεξε, απάντησε με κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν είδε αυτοκίνητο. Επανεξέταση δεν υπήρξε και σε διευκρινιστική ερώτηση που της υποβλήθηκε υπό του Δικαστηρίου ανέφερε ότι μετά που ο Georgi στάθμευσε το αυτοκίνητο και αφού κατέβηκαν και έλεγξαν το λάστιχο και στη συνέχεια ξαναμπήκανε μέσα σε αυτό και μέχρι τη σύγκρουση, η ίδια έβλεπε συνεχώς το δρόμο μπροστά της. Σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης που επετράπη από το Δικαστήριο αν είχε κανένα λόγο εφόσον προσπαθούσε να ακούσει το τι ελέγετο στο τηλέφωνο να ελέγχει και κατά πόσον ερχόταν άλλο αυτοκίνητο από απέναντι, απάντησε ότι όταν εισέρχεται σε αυτοκίνητο κοιτάει συνήθως μπροστά της. Ο κ.Georgi Vasilev Stankov Μ.Κ.6, διάβασε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην Βουλγάρικη γλώσσα, την κατέθεσε ενώπιον μου σαν Τ.15(α) και την πιστή μετάφραση της από τα Βουλγάρικα στα Ελληνικά σαν Τ.15(β). Το περιεχόμενο του Τ.15(β) μετά από δήλωση από τον συνήγορο του κατηγορούμενου και της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, εγκρίθηκε και έγινε παραδεκτό γεγονός ότι αποτελεί πιστή μετάφραση του Τ.15(α) από Βουλγάρικα στα Ελληνικά. Ο Μ.Κ.6 υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο του Τ.15(β) το οποίο και απετέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ο Μ.Κ.6 υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τ.15(α), το οποίο και απετέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Το τι αναφέρει σε αυτήν ο Μ.Κ.6 αλλά και στο λοιπό μέρος της κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης του είναι καταγεγραμμένο και δεν κρίνω σκόπιμο να το επαναλάβω αυτολεξεί στην παρούσα. To έχω λάβει υπόψη στο σύνολο του και κατωτέρω θα κάνω αναφορά όσο πιο συνοπτικά κρίνω σε αυτό. Επίσης στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του ή μέρους αυτής, θα κάνω αναφορά όπου κρίνω ότι τούτο είναι επιβεβλημένο και στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ο Μ.Κ.6 στο Τ.15(α) περιγράφει το τι προηγήθηκε της σύγκρουσης αλλά και μετά από αυτήν στην σκηνή του δυστυχήματος, καθώς επίσης για το πώς μεταφέρθηκε από την σκηνή στο Γενικό Νοσοκομείου Πάφου. Επίσης για το τι έγινε στις 12/9/2006 όταν επισκέφτηκε την σκηνή ξανά για να υποδείξει το σημείο σύγκρουσης στην αστυνομία, αφού δεν συμφωνούσε με αυτά που του υπεδείχθησαν στο πρόχειρο σχέδιο (Τ.4). Στην σκηνή ο Μ.Κ.6 υπέδειξε σαν σημείο σύγκρουσης το σημείο Χ3 και στην συνέχεια υπέγραψε το Τ.4 αφού συμφώνησε με όλα τα άλλα που ήταν σημειωμένα σε αυτό από τον Μ.Κ.
21. Απαντώντας περαιτέρω σε ερωτήσεις της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε την ημέρα του δυστυχήματος το ακινητοποίησε εκεί που έχουν σημειωθεί τα σημεία με το γράμμα Χ με μπλε μελάνι και το γράμμα Χ3 επί του Τ.5 και ότι στη φωτογραφία 5 του Τ.2 αναγνωρίζει το αυτοκίνητο που οδηγούσε την ημέρα του δυστυχήματος το οποίο είναι χτυπημένο, μετά τη σύγκρουση. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.6 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης ανέφερε ανάμεσα σε άλλα και τα εξής: · Ότι στο σημείο με το γράμμα Χ με μπλε μελάνι επί του Τ.5 (το σημείο που σημείωσε η Μ.Κ.4 σαν το σημείο πού στάθμευσε ο Μ.Κ.6 το YJ 588) βρισκόταν περίπου η μέση του πίσω μέρους του αυτοκινήτου του, που είναι η κάσια. · Ότι δεν έχει αποζημιωθεί από το δυστύχημα, έχει όμως καταχωρήσει αγωγή για αποζημιώσεις. · Ότι ενώ τηλεφωνούσε το θύμα στο σύζυγο της, τον Stefan και του έλεγε ότι άδειασε το αριστερό λάστιχο του αυτοκινήτου YJ 588 κόπηκε η γραμμή του τηλεφώνου, προτού δε να διακοπεί είχε πει στον σύζυγο της ότι ευρίσκοντο κοντά σε μία ταμπέλα - πινακίδα που έγγραφε Κονιά - Γεροσκήπου. Η δε απόσταση του αυτοκινήτου του από την εν λόγω ταμπέλα - πινακίδα, ήταν 50 - 60 μέτρα και σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να ήταν 200 μέτρα. · Σε υποβολή ότι στάθμευσε το αυτοκίνητο του λοξά και όχι ευθεία διαφώνησε επιμένοντας κατηγορηματικά ότι αυτό ήταν παρκαρισμένο ευθεία. Επίσης αρνήθηκε υποβολή ότι όπως είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο του η δεξιά πισινή γωνία του καταλάμβανε μέρος της αριστερής λωρίδας του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού - Πάφου ως ήταν η πορεία του και η πορεία του λεωφορείου του κατηγορουμένου. · Συμφώνησε ότι είχε οδηγίες από τον εργοδότη του όταν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα στο δρόμο να τηλεφωνούσε πρώτα σε αυτόν κάτι που δεν έπραξε στην συγκεκριμένη περίπτωση. Eνόσω δε βρισκόταν στη σκηνή δεν ήρθαν οι εργοδότες του στο μέρος. · Ότι ενώ τηλεφωνούσε και μιλούσε με τον Stefan βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο και έβλεπε συνεχώς μπροστά του, αρνήθηκε δε υποβολή περί του αντιθέτου. Κοιτούσε δε μπροστά του γιατί έβλεπε την ταμπέλα προς Γεροσκήπου και έβλεπε κατά πόσον ερχόταν αυτοκίνητο από απέναντι τους. · Ότι ο ίδιος τηλεφώνησε και μίλησε με τον Stefan μετά που συνομίλησε μαζί του το θύμα και είναι τότε που είδε και την ταμπέλα - πινακίδα και ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο. Σε υποβολή δε περί του αντιθέτου, απάντησε ότι αν τη στιγμή της σύγκρουσης βρισκόταν έξω από το αυτοκίνητο του θα σκοτωνόταν. · Σε υποβολή ότι γνωρίζει πως τη στιγμή του δυστυχήματος ερχόταν από απέναντι τους άσπρο αυτοκίνητο με κατεύθυνση προς Λεμεσό στη λανθασμένη λωρίδα κυκλοφορίας, απάντησε αρνητικά. Απορρίπτοντας δε και την πιθανότητα ότι μπορούσε να ερχόταν και να μην το πρόσεξε, τόνισε κατηγορηματικά ότι αν ερχόταν θα το έβλεπε. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74