Νίκος Χαριλάου ν. Μαρίνα Παπαδοπούλου, Αρ. Υπόθεσης: 9852/09, 14/2/2011

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, ως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, η κατηγορούμενη τον Μάιο του 2009 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, εξέδωσε την επιταγή της Εμπορικής Τράπεζας με αριθμό 20111770 για το ποσό των € 50,000 εις τον Νίκο Χαριλάου από την Πάφο, πληρωτέα την 11/5/2009, η οποία με την παρουσίαση της στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλήθη λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, δηλαδή της κατηγορουμένης, και παρέμεινε απλήρωτη η επιταγή για περίοδο 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως. Επίσης αντιμετωπίζει και την κατηγορία της εξασφάλισης πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297 και 301 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, η κατηγορούμενη τον Μάιο του 2009 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, με ψεύτικες παραστάσεις και με πρόθεση δόλου εξασφάλισε πίστωση από τον Νίκο Χαριλάου ύψους € 50,000, εκδίδοντας την επιταγή της Εμπορικής Τράπεζας με αριθμό 20111770 για το ποσό των € 50,000 εις τον Νίκο Χαριλάου από την Πάφο, πληρωτέα την 11/5/2009, η οποία με την παρουσίαση της στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλήθη λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, δηλαδή της κατηγορουμένης. Οι ψεύτικες παραστάσεις συνίσταντο στο ότι η κατηγορούμενη παρουσίασε ως έχουσα αντίκρυσμα την επιταγή την επιταγή της Εμπορικής Τράπεζας με αριθμό 20111770 για το ποσό των € 50,000, την οποία εξέδωσε και παρέδωσε εις τον Νίκο Χαριλάου από την Πάφο, ενώ ο λογαριασμός από τον οποίο εκδόθηκε η εν λόγω επιταγή ήταν παγοποιημένος (ΚΑΠ). Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο παραπονούμενος κος Νίκος Χαριλάου. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι η κατηγορούμενη τον Δεκέμβριο του 2008 στην Πάφο στην παρουσία του, του εξέδωσε και του παρέδωσε την επιταγή που αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου, την οποία και κατέθεσε ως τεκμήριο

1. Αυτή κατατέθηκε στις 11/5/2009 στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ, η οποία τράπεζα την απέστειλε εις την πληρώτρια τράπεζα για πληρωμή, δηλαδή στην Εμπορική Τράπεζα, πλην όμως αυτή δεν τιμήθηκε διότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια και ότι ο λογαριασμός της κατηγορουμένης ήταν παγοποιημένος (ΚΑΠ). Η εν λόγω επιταγή παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο πέραν των 15 ημερών από την παρουσίαση της στην τράπεζα. Αναφορικά με το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας , ουσιαστικά ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε όσα καταγράφονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας. Επίσης ανέφερε ότι το αντάλλαγμα των € 50,000 συνίστατο σε μετρητά που έδωσε στην κατηγορούμενη, και ότι κατά το διάστημα αυτό είχε καλές σχέσεις με την κατηγορούμενη και τα παιδιά της και ότι υπήρχε σκέψη να συνεργαστεί με την ίδια και τα παιδιά της όπως να ανοίξουν καφετέρια στην Πάφο και γενικά να κάνουν δουλειές μαζί. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι σήμερα είναι λογιστής αλλά δεν έχει δικό του λογιστικό γραφείο και ότι εργάζεται χωρίς μισθό προς το παρόν στην εταιρεία ενός φίλου του που ασχολείται με ταπετσαρίες και τον βοηθά στα τιμολόγια και εν γένει στην οργάνωση της για να είναι παραγωγική και κερδοφόρα και είναι κάτοχος πανεπιστημιακού διπλώματος. Προηγουμένως εργαζόταν στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου Λτδ ως γραφέας με μηνιαίο μισθό €1,800 όπου και σταμάτησε να εργάζεται εκεί στις 6/8/2009, υπέγραψε ανεργιακό μετά τις 6/8/2009, όπου και πληρώθηκε για 6 μήνες. Αποτάθηκε για εργασία αλλά απέτυχαν οι προσπάθειες του. Είναι διαζευγμένος και σήμερα πληρώνει διατροφή €
2. Την κατηγορούμενη την γνώρισε τυχαία στο Ταμιευτήριο όπου εργαζόταν αλλά η κατηγορούμενη δεν ήταν πελάτιδα του Ταμιευτηρίου και οι επαφές και η φιλία τους εγίνετο όλο και πιο στενή. Όταν εργαζόταν στο Ταμιευτήριο διατηρούσε χρεοπιστωτικό λογαριασμό όπως και κάποια δάνεια. Διατηρούσε επίσης έναν αποταμιευτικό λογαριασμό στον οποίον κατατίθεντο £ 5 και μετά € 10 από τον μισθό του. Ο εν λόγω λογαριασμός υφίσταται μέχρι και σήμερα και το ύψος των αποταμιεύσεων ανέρχεται στο ποσό των € 350, μη αποκλείοντας να είναι και μεγαλύτερο ποσό. Αναφορικά με την προέλευση του ποσού των € 50,000, ανέφερε ότι η οικογένεια του πώλησε 2 οικόπεδα στην Aristo Developers και τα λεφτά από την πώληση του ενός οικοπέδου που ανήκε στην μητέρα του, η οποία και του έδωσε το χρήματα που προήλθαν από την εν λόγω πώληση. Επιπλέον ανέφερε ότι δανείστηκε από κάποιον φίλο του με το όνομα Χριστόφορο Χριστοφόρου ποσό ύψους περίπου € 20,000 χωρίς να του παραχωρήσει οιαδήποτε εξασφάλιση αφού δεν του ζητήθηκε. Ανέφερε ότι ο Χριστόφορος έδειξε κατανόηση ότι ξεγελάστηκε από την κατηγορουμένη και δεν έκανε οιαδήποτε συμφωνία με τον Χριστόφορο και ότι με την πρώτη ευκαιρία θα του επέστρεφε το εν λόγω ποσό. Δεν θυμόταν πότε η μητέρα του ακριβώς πώλησε τα οικόπεδα και του έδωσε τα χρήματα, αλλά ανέφερε ότι τα χρήματα τα παρέλαβε από την μητέρα του λίγα χρόνια πριν να δώσει τις € 50,000 στην κατηγορούμενη. Το ποσό που του έδωσε η μητέρα του ανερχόταν στο ποσό των £ 30,
3. Το εν λόγω ποσό δεν το κατέθεσε σε τραπεζικό λογαριασμό αλλά το είχε στο σπίτι του μέχρι την ημέρα που έδωσε το ποσό στην κατηγορούμενη. Ανέφερε επίσης ότι δανείστηκε τα χρήματα από τον φίλο του τον Χριστόφορο για να τα έχει σε περίπτωση έκτακτης οικογενειακής ανάγκης. Ανέφερε ότι με την υιοθέτηση του ευρώ, μετέτρεψε σταδιακά τα πιο πάνω ποσά σε διάφορα πιστωτικά ιδρύματα, μεταξύ αυτών και στο Ταμιευτήριο όπου εργαζόταν και στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα. Τα μετέτρεψε σταδιακά διότι ήταν πολυάσχολος, όπως ανέφερε, πλην όμως δεν τον εμπόδιζε οτιδήποτε να τα μετατρέψει σε μια τράπεζα. Ανέφερε ότι η κατηγορούμενη τον έπεισε και έτσι της έδωσε το ποσό των € 50,
4. Δεν την ρώτησε πως θα αξιοποιήσει το εν λόγω ποσό αλλά η ίδια του ανέφερε ότι είχε κάποια ανάγκη. Ανέφερε ότι η κατηγορούμενη υπέγραψε την επιταγή στην παρουσία του στο γραφείο του, και ότι ο ίδιος συμπλήρωσε το ποσό με υπόδειξη της κατηγορουμένης για να μην κάνει η ίδια λάθος, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε. Αναφορικά με την ημερομηνία πληρωμής, ήτοι την 11/5/09, ανέφερε ότι η κατηγορούμενη του είπε να την συμπληρώσει με αυτόν τον τρόπο. Του ανέφερε ότι έχει μεγάλη περιουσία στο Πισσούρι την οποία θα πουλούσε για να βοηθήσει τα παιδιά της. Με την ολοκλήρωση της υπόθεσης από πλευράς κατηγορούσας αρχής, αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι δήλωσαν ως παραδεχτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, ότι δηλαδή η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε δεόντως στην Τράπεζα και ότι επιστράφηκε πίσω ως απλήρωτη στις 13/5/09 με την ένδειξη να παρουσιαστεί ξανά- μη επαρκή υπόλοιπα και ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε-ΚΑΠ και παραμένει απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από τις 13/5/09 και ότι η υπογραφή που φέρει η επίδικη επιταγή είναι αυτή της κατηγορουμένης. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της σύμφωνα με τον νόμο, αυτή επέλεξε να προβεί στην ακόλουθη ανόμωτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου: << Αυτός ο κος Χαριλάου ποτέ δεν μου δάνεισε χρήματα. Είχα πάει στην δουλεία στην ΣΕΚ που δουλεύει ως τραπεζίτης, εκεί πάντοτε πλήρωνα τις δόσεις των δύο μου παιδιών που είχαν προκάνει δάνεια με υποθήκες, εκεί τον γνώρισα τον κ. Χαριλάου. Όταν αγόρασαν τα κτήματα τα παιδιά μου, ήταν από την Πάφο. Τα κτήματα αυτά τα αγοράσαμε όλως τυχαίως από κάποιον κ. Χριστάκη Ιωάννου ο οποίος πουλούσε κτήματα. Ο κ. Ιωάννου μου σύστησε τον κ. Νικόλα Χαριλάου για να τα βρούμε για τις υποθήκες, ούτε τα παιδιά μου ποτέ βγήκαν έξω μαζί του, τυχαία βρήκε τον πρώτο μου γιο στην Λάρνακα στο ποδόσφαιρο και τον χαιρέτησε. Πήγα στην ΣΕΚ να πληρώσω τις δόσεις των παιδιών μου και εκείνη την ώρα επειδή είχε κόσμο μου λέει άσε μου την επιταγή σου και θα κάνω τον έλεγχο τι χρωστούν και θα συμπληρώσω το ποσό αφού κάνω έλεγχο πως πρέπει να συμπληρωθεί. Μαζί με την δική μου επιταγή μου είχε δώσει και ο κ. Παναγιώτης Κουγκούλης την δικιά του για να βάλει και σε αυτή τις καθυστερημένες δόσεις που είχε στη ΣΕΚ. Εγώ με την ιδιότητα του τραπεζίτη που διαχειριζόταν τα λεφτά, του είχα απόλυτη εμπιστοσύνη και αυτός έβαλε το ποσό και την ημερομηνία που ήθελε για το ποσό των € 50,000 στον κ. Παναγιώτη και κατέθεσε την επιταγή αυτή μετά από πέντε μήνες. Με πήρε τηλέφωνο, έμεινα απορημένη στο τι έκανε>>. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Ο παραπονούμενος δεν άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και απορρίπτω την εκδοχή που παρουσίασε στην ολότητα της. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διέκρινα ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν άνθρωπος που δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, απαντούσε με δισταγμό, ασάφειες, είχε κενά μνήμης και οι απαντήσεις του δεν ήταν άμεσες, πηγαίες και προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι δάνεισε την κατηγορούμενη το ποσό των € 50,000 και ότι εξαπατήθηκε από την κατηγορούμενη. Ειδικότερα απορρίπτω τον ισχυρισμό ότι δάνεισε στην κατηγορούμενη το ποσό των € 50,000, που ήταν και ο λόγος για τον οποίον, σύμφωνα με τον παραπονούμενο, εκδόθηκε η επίδικη επιταγή και για την οποία στηρίζονται ουσιαστικά στην ολότητα τους και οι δύο κατηγορίες, για τους πιο κάτω λόγους: Α) Δεν είναι λογικό και δεν μπορώ να δεχτώ τον ισχυρισμό του παραπονουμένου ότι ο παραπονούμενος, ένας άνθρωπος μορφωμένος και μάλιστα σε θέματα λογιστικής, να πείστηκε από την κατηγορούμενη να της δανείσει ένα τόσο μεγάλο ποσό επειδή απλά την έπεισε ότι είχε κάποια ανάγκη, χωρίς να την ρωτήσει ποιά ήταν αυτή η ανάγκη της, έτσι ώστε να κρίνει αν διακολογείτο δάνειο με τόσο ψηλό ποσό. Β) Δεν είναι λογικό και δεν μπορώ να δεχτώ τον ισχυρισμό του παραπονουμένου ότι ο παραπονούμενος, ένας άνθρωπος μορφωμένος και μάλιστα σε θέματα λογιστικής, να μην τα είχε κατατιθεμένα ασφαλή σε τραπεζικό οργανισμό, αλλά να είχε φυλαγμένα στο σπίτι του αρχικά το ποσό των £ 30,000 και αργότερα το ποσό των € 20,000, συμποσούμενα δηλαδή και των δύο ποσών στο ποσό των € 70,000, χωρίς κανένα φόβο κλοπής του, από την στιγμή μάλιστα που εργαζόταν και σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Γ) Δεν είναι λογικό ο παραπονούμενος να είναι κάτοχος ενός τέτοιου σημαντικού ποσού και να παίρνει το ρίσκο να τα έχει φυλαγμένα στο σπίτι του και να υπάρχει ο κίνδυνος κλοπής του, από την στιγμή που έχει οικογένεια και παιδιά, χωρίς να τα αποταμιεύσει με ασφάλεια σε κάποια τράπεζα, ιδίως μάλιστα του ποσού των € 20,000, το οποίο ήταν προϊόν δανεισμού. Δ) Δεν είναι λογικό και δεν μπορώ να δεχτώ τον ισχυρισμό του παραπονουμένου ότι ο παραπονούμενος, ένας άνθρωπος μορφωμένος και μάλιστα σε θέματα λογιστικής, εργαζόμενος μάλιστα σε τραπεζικό οργανισμό, να μετατρέπει το ποσό των £ 30,000 σε ευρώ σταδιακά και σε διάφορα πιστωτικά ιδρύματα με την δικαιολογία ότι ήταν πολυάσχολος. Το λογικό θα ήταν να τα μετατρέψει στο πιστωτικό ίδρυμα όπου εργαζόταν μέσα σε μία μέρα με ασφάλεια και μάλιστα στον δικό του χώρο, χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο μεταφοράς σημαντικών ποσών και να ξοδεύει χωρίς λόγο, αφού ήταν και πολυάσχολος, πολύτιμες ώρες μεταβαίνοντας σε διάφορα τραπεζικά ιδρύματα. Ε) Δεν είναι λογικό κάποιος άνθρωπος, δηλαδή ο Χριστόφορος Χριστοφόρου, να δανείζει ένα πολύ σημαντικό ποσό της τάξης των € 20,000, χωρίς να παρασχεθεί η παραμικρή εξασφάλιση, επειδή ο λήπτης του δανείου, δηλαδή ο παραπονούμενος ξεγελάστηκε από την κατηγορούμενη. Ζ) Δεν μπορώ να δεχτώ ως λογική και αληθή την θέση του παραπονουμένου ότι δανείστηκε το ποσό των € 20,000, απλά και μόνο για να είναι διαθέσιμο σε περίπτωση έκτακτης οικογενειακής ανάγκης και μάλιστα να το έχει στο σπίτι του αντί σε κάποιο πιστωτικό ίδρυμα με ασφάλεια. Η) Δεν μπορώ να δεχτώ ως αληθή και λογικό τον ισχυρισμό του παραπονουμένου, η κατηγορούμενη να έδωσε άδεια στον παραπονούμενο να συμπληρώσει ο ίδιος το ποσό και μάλιστα ένα τόσο ψηλό ποσό, δηλαδή της τάξης των € 50,000, απλά και μόνο για να μην κάνει η ίδια κάποιο λάθος. Δεν διακρίνω ποιό λάθος θα μπορούσε να κάνει η κατηγορούμενη και να μην είναι αναστρέψιμο, ούτε διακρίνω ποιό λάθος θα μπορούσε να κάνει η κατηγορούμενη, από την στιγμή που σύμφωνα με τον παραπονούμενο ήταν συμφωνημένο το ποσό της δανειοδότησης. Θ) Ο παραπονούμενος δεν κάλεσε την μητέρα του και τον Χριστόφορο Χριστοφόρου να καταθέσουν ως μάρτυρες κατηγορίας, αφήνοντας ερωτηματικά για την μη κλήτευσης τους ως μάρτυρες. Όσον αφορά την επιλογή της κατηγορουμένης να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ,κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση η επιλογή του αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Αφού έλαβα υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης της κατηγορουμένης σε συνάρτηση με την γραμμή υπεράσπισης κατά το στάδιο των υποβολών των θέσεων της στον παραπονούμενο όταν αυτός αντεξεταζόταν, οι οποίες δεν καλυπτόνταν σε μεγάλη έκταση με το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης της κατηγορουμένης, αλλά και σε συνάρτηση της μη προσέλευσης μαρτύρων υπεράσπισης, δεν μπορεί να δοθεί σε αυτήν καμία βαρύτητα. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Τα μόνα ασφαλή ευρήματα τα οποία το Δικαστήριο μπορεί να εξάξει, είναι αυτά που προέρχονται από τα παραδεχτά γεγονότα και που έχουν ως ακολούθως: Α) Η επίδικη επιταγή δηλαδή η επιταγή της Εμπορικής Τράπεζας με αριθμό 20111770 για το ποσό των € 50,000 παρουσιάστηκε δεόντως στην Τράπεζα και ότι επιστράφηκε πίσω ως απλήρωτη στις 13/5/09 με την ένδειξη να παρουσιαστεί ξανά- μη επαρκή υπόλοιπα και ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε-ΚΑΠ και παραμένει απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από τις 13/5/09 και ότι η υπογραφή που φέρει η επίδικη επιταγή είναι αυτή της κατηγορουμένης. Δεν δέχομαι όμως τον ισχυρισμό του παραπονούμενου, εν΄ όψει και της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής στην ολότητα της και της συνακόλουθης απόρριψης της ως αναξιόπιστης, ότι ο παραπονούμενος δάνεισε στην κατηγορούμενη το ποσό των € 50,000 που ήταν και ο λόγος για τον οποίον, σύμφωνα με τον παραπονούμενο, εκδόθηκε η επίδικη επιταγή και για την οποία στηρίζονται ουσιαστικά στην ολότητα τους και οι δύο κατηγορίες, και συνακόλουθα η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσεται και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ο παραπονούμενος να καταβάλει στην κατηγορούμενη, τα δικηγορικά έξοδα. Όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο