Έπαρχος Πάφου ν. Φρειδερίκης Μαρμαρά, Αρ.Υπόθεσης: 5888/2010, 15/2/2011

(1)(β), 3

(1)(στ), 20

(1)(α), 20 (3α) και (3Α )του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, η κατηγορούμενη ενώ ήταν ιδιοκτήτρια και κάτοχος του τεμαχίου 740 του Φ/Σχ. 45/60 στο Μέσα Χωριό της Επαρχίας Πάφου, κατά και/ή περί το έτος 2005, ανήγειρε κατοικία επί του αναφερόμενου τεμαχίου χωρίς να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Στην δεύτερη κατηγορία και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορούμενη ενώ ήταν ιδιοκτήτρια και κάτοχος του τεμαχίου 740 του Φ/Σχ. 45/60 στο Μέσα Χωριό της Επαρχίας Πάφου, κατά και/ή περί το έτος 2005, επέτρεψε την ανέγερση κατοικίας επί του αναφερόμενου τεμαχίου χωρίς να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β) και (στ), 20

(1)(α), 20

(2)και 20(2Α), 20(3α) και (3Α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Η τρίτη κατηγορία που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη, αφορά το αδίκημα της κατοχής και χρησιμοποίησης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, κατά παράβαση των άρθρων 10

(2), 20

(1)(α), 20(2Α), 20

(3), 20

(2)και 20(3α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, η κατηγορούμενη ενώ ήταν ιδιοκτήτρια και κάτοχος του τεμαχίου 740 του Φ/Σχ. 45/60 στο Μέσα Χωριό της Επαρχίας Πάφου, από το έτος 2005, κατέχει και χρησιμοποιεί κατοικία επί του αναφερόμενου τεμαχίου χωρίς να εξασφαλίσει πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε η κα Μαρία Χαραλάμπους η οποία είναι Βοηθός Επόπτη στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου .Ανάμεσα στα καθήκοντα της είναι και η εξέταση υποθέσεων στις κοινότητες όπου είναι υπεύθυνη, όπως ο έλεγχος των παράνομων οικοδομών, ανάμεσα στα οποία είναι και το Μέσα Χωριό. Γνωρίζει που είναι το τεμάχιο με αριθμό 740 του Φ/Σχ. 45/60 στο Μέσα Χωριό της Επαρχίας Πάφου, διότι το επισκέφθηκε τον Οκτώβριο του 2009, αφού έλαβε γραπτή ενημέρωση από το Τμήμα Πολεοδομίας ότι απορρίφθηκε αίτηση που υποβλήθηκε για ανέγερση κατοικίας από την αιτήτρια στην Πολεοδομία για χορήγηση πολεοδομικής άδειας, η οποία αφορούσε ανέγερση κατοικίας στο τεμάχιο 9 του Φ/Σχ XLV 60 στο Μέσα Χωριό. Αυτή η αίτηση απορρίφθηκε και η ενημέρωση που είχε από την Πολεοδομία αφορούσε 2 λόγους, αφορούσαν την έλλειψη ικανοποιητικής προσπέλασης προς το τεμάχιο. Με αυτά τα δεδομένα δεν είναι δυνατόν να εκδοθεί οικοδομική άδεια στο μέλλον. Κατά την επίσκεψη της διαπίστωσε την ύπαρξη κατοικίας η οποία είχε ολοκληρωθεί. Δεν γνωρίζει πότε ανηγέρθηκε, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες από τον κοινοτάρχη του Μέσα Χωριού, αυτή κτίστηκε γύρω στο
2. Επίσης κατά την επίσκεψη της δεν είδε την κατηγορούμενη στο τεμάχιο. Ανέφερε ότι ως Επαρχιακή Διοίκηση δεν διατηρούν αρχείο, αλλά έχουν καθημερινή επικοινωνία με το Κτηματολόγιο, από τα αρχεία του οποίου λαμβάνουν όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται και έτσι έμαθαν ότι η κατηγορούμενη είναι ιδιοκτήτρια του εν λόγω τεμαχίου. Επισκέφθηκε εκ νέου ο τεμάχιο για άλλη υπόθεση η οποία είναι υπόθεση που αφορούσε γειτονικό τεμάχιο. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Χ΄΄ Κλεοβούλου ο οποίος είναι γραφέας στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου. Χειρίζεται το αρχείο του κλάδου αδειών οικοδομής. Ανέφερε ότι δεν υποβλήθηκε αίτηση για άδεια οικοδομής που να αφορά το τεμάχιο με αριθμό 740 του Φ/Σχ. 45/60 στο Μέσα Χωριό της Επαρχίας Πάφου. Οι πιο πάνω μάρτυρες δεν αντεξετάστηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορουμένης. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της σύμφωνα με τον νόμο, αυτή επέλεξε να προβεί στην ακόλουθη ανόμωτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου: << Εγώ δεν είμαι κάτοχος του τεμαχίου 740, ούτε ιδιοκτήτρια>>. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Οι μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο, αφού δεν διέκρινα οιαδήποτε δόση υπερβολής και κατέθεσαν με φυσικό και πηγαίο τρόπο όσα εγνώριζαν αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. Δεν μπορώ όμως να αποδεχτώ την μαρτυρία της Μ.Κ. 1 αναφορικά με το ζήτημα του χρόνου της ανέγερσης της κατοικίας αλλά και της ιδιοκτησίας της οικίας, ότι αυτή είναι ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης, διότι αυτοί οι ισχυρισμοί αποτελούν εξ΄ ακοής μαρτυρία, διότι η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ως πηγή της τρίτα άτομα, ήτοι τον κοινοτάρχη του Μέσα Χωριού αλλά και το Κτηματολόγιο Πάφου αντίστοιχα. Η κατηγορούσα αρχή δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο τα πρόσωπα που προέβηκαν στις δηλώσεις και στις διαπιστώσεις αυτές χωρίς να εξηγηθεί το γιατί. Έτσι η απουσία των προσώπων που έκαναν τις αρχικές δηλώσεις και διαπιστώσεις, στέρησε από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να κρίνει το αξιόπιστο η όχι των όσων αναφέρονται σε αυτά (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τάσου Γεωργίου, Ποινική Έφεση 74/05, ημερ. 22.5.06). Ενόψει αυτού καθώς και του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης με βάση το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί στη πιο πάνω μαρτυρία, στο μέτρο που περιέχει ενοχοποιητικά για την κατηγορούμενη στοιχεία, καμία βαρύτητα. Όσον αφορά την επιλογή της κατηγορουμένης να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ,κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση η επιλογή του αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Λαμβάνοντας το υπόψη την απουσία αντεξέτασης ή υποβολής οιασδήποτε θέσης στους μάρτυρες κατηγορίας αλλά και σε συνάρτηση της μη προσέλευσης μαρτύρων υπεράσπισης, δεν μπορεί να δοθεί σε αυτήν καμία βαρύτητα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο που την διέπει, είναι αυτή του άρθρου 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Στο εδάφιο

(2)του άρθρου 3 προβλέπεται ότι: «

(2)Αρμόδια Αρχή εντός: (α) (β) οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 αναφέρεται ότι: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού όπως είναι διατυπωμένα στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης είναι τα εξής: (α) Η ανέγερση οικοδομής (β) Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το νόμο (γ) Η ανέγερση της οικοδομής να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. (δ) Η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Από την ενώπιον μου μαρτυρία, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η κατηγορούμενη ανήγειρε οικοδομή επί του τεμαχίου 740 του Φ/Σχ. 45/60 στο Μέσα Χωριό της Επαρχίας Πάφου, αφού δεν υπάρχει μαρτυρία αποδεχτή που να αποδεικνύει ότι η κατηγορούμενη ανήγειρε κατοικία επί του τεμαχίου όπως αυτό αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου ή επί του τεμαχίου 9 του Φ/Σχ XLV 60 στο Μέσα Χωριό. Επίσης κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η κατηγορούμενη είναι ιδιοκτήτρια της κατοικίας επί του τεμαχίου όπως αυτό αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου ή επί του τεμαχίου 9 του Φ/Σχ XLV 60 στο Μέσα Χωριό, διότι δεν υπάρχει μαρτυρία αποδεχτή που να αποδεικνύει την θέση αυτή της κατηγορούσας αρχής. Συνεπώς η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσεται στην πρώτη κατηγορία. Αναφορικά με το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας, αναμφίβολα η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όχι μόνο τα συστατικά στοιχεία της πρώτης κατηγορίας, αλλά πρέπει να αποδείξει ότι η κατηγορούμενη επέτρεψε την ανέγερση της οικοδομής, όπως αυτή περιγράφεται επί του κατηγορητηρίου. Από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία, δεν υπάρχει ίχνος αποδεχτής μαρτυρίας ότι η κατηγορούμενη επέτρεψε την ανέγερση κατοικίας επί του τεμαχίου όπως αυτό αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου ή επί του τεμαχίου 9 του Φ/Σχ XLV 60 στο Μέσα Χωριό, διότι δεν υπάρχει μαρτυρία αποδεχτή που να αποδεικνύει την θέση αυτή της κατηγορούσας αρχής. Συνεπώς η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσεται στην δεύτερη κατηγορία. Αναφορικά με το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας που αντιμετωπίζουν η κατηγορούμενη, αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο που την διέπει, είναι αυτή του άρθρου 10

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «10.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει, ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου

1. Από το λεκτικό του άρθρου 10 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
3. Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
4. Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.
5. Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή. Από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία, δεν υπάρχει ίχνος αποδεχτής μαρτυρίας ότι η κατηγορούμενη κατέχει κατοικία επί του τεμαχίου όπως αυτό αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου ή επί του τεμαχίου 9 του Φ/Σχ XLV 60 στο Μέσα Χωριό, διότι δεν υπάρχει μαρτυρία αποδεχτή που να αποδεικνύει την θέση αυτή της κατηγορούσας αρχής. Συνεπώς η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσεται στην τρίτη κατηγορία. Συνακόλουθα η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες τις κατηγορίες και η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσεται σε όλες τις κατηγορίες. Η κατηγορούσα αρχή να καταβάλει στην κατηγορούμενη τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο