Γιώργος Αντωνίου ν. Αντώνης Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 15778/09, 28/2/2011

(1)2008 άρθρα 2, 3,

(1)(α)

(4)(α)

(5),4

(1)και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος στις 29/4/2009 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ως εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης δυνάμει δικαστικής απόφασης η οποία λήφθηκε στα πλαίσια της υπ΄ αριθμόν 857/2006 αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, προς καταδολίευση του εξ΄ αποφάσεως πιστωτή του Γιώργου Αντωνίου από την Πάφο, προέβη σε μεταβίβαση του αυτοκινήτου του με αρ. εγγραφής ΕΤΤ 943 στον Γεώργιο Σάββα με σκοπό την παρεμπόδιση ή την καθυστέρηση ικανοποίησης των εκ δικαστικής αποφάσεως χρεών του. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κος Γιώργος Αντωνίου, ο οποίος είναι και ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση. Ανέφερε ότι στις 31/3/2009 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του κατηγορουμένου στην αγωγή 857/2006 με την οποία καταδικάστηκε να πληρώσει στον ίδιο το ποσό των € 22,043,95 σεντ πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 9/3/2006 μέχρι 14/10/2008 και 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €7,267,29 σεντ έξοδα, πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 9/3/2006 μέχρι 14/10/2008 και 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. Κατά την 4/6/2009 εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης της κινητής περιουσίας του κατηγορουμένου το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο με την ένδειξη ότι τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής SB 818 και ΕΤΤ 943 που υποδείχθηκαν από τον ίδιο στον δικαστικό επιδότη και τα οποία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την πιο πάνω αγωγή ήταν εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του κατηγορουμένου, δεν είναι υπό την ιδιοκτησία του κατηγορουμένου αλλά υπό την ιδιοκτησία του πατέρα του κατηγορουμένου Γεώργιου Σάββα από τις 29/4/2009 και αυτό επιβεβαιώθηκε και από έρευνα που έγινε στον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Όπως γνωρίζει, πληροφορείται και πιστεύει, ο κατηγορούμενος προέβηκε στις μεταβιβάσεις των πιο πάνω αυτοκινήτων με πρόθεση καταδολίευσης του ιδίου, για να αποφύγει να πληρώσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος του και ειδικότερα η μεταβίβαση του αυτοκινήτου ΕΤΤ 943 από τον κατηγορούμενο στον πατέρα του δεν έγινε με καλή πίστη, αλλά με πρόθεση να τον παρεμποδίσει ή καθυστερήσει στην είσπραξη του οφειλόμενου ποσού στον ίδιο. Ο πατέρας του κατηγορούμενου από όσα γνωρίζει και πληροφορείται, δεν οδηγεί και ούτε μπορεί να κατέχει άδεια οδηγού. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι κίνησε την παρούσα διαδικασία γιατί θέλει τα λεφτά του και ότι δεν γνωρίζει αν καταχωρήθηκε έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης, δεν του επιδόθηκε αυτή και αυτό το έμαθε πληροφοριακά και το ανέφερε στον δικηγόρο του. Αναφορικά με την γραπτή κατάθεση του, ανάφερε ότι από την πληθώρα των υποθέσεων δεν θυμάται ποιός την σύνταξε και ότι μιλά την κοινή γλώσσα, δεν είναι computer και ότι με τον δικηγόρο του έκατσαν και έκαναν κάποια πράγματα. Πρόθεση καταδολίευσης ανέφερε ότι μάλλον σημαίνει όταν κάποιος θα ξεγελάσει κάποιον και ότι δεν ξέρει τι σημαίνει καλή πίστη, ούτε ποιά είναι η αξία του αυτοκινήτου ΕΤΤ 943, παρά μόνο είπε ότι θέλει ένα ποσό από τον κατηγορούμενο. Δεν ξέρει αν έλαβε οιανδήποτε αίτηση με την οποία ο κατηγορούμενος του ζητούσε να πάρει την εγγυητική, ούτε ξέρει αν ο δικηγόρος του έφερε ένσταση σε αυτήν. Τέλος αρνήθηκε τις υποβολές που του υποβλήθηκαν κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης του παραπονουμένου, κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ανέφερε ότι εναντίον της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης, καταχώρησε έφεση στις 8/5/

1. Μεταβίβασε στον πατέρα του το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ 943 διότι έπρεπε να βρει χρήματα για να πληρώσει τον δικηγόρο του για να καταχωρήσει την έφεση εναντίον της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης, ο οποίος του ζήτησε προκαταβολικά το ποσό των € 5,800 από το σύνολο των € 10,
2. Προς τον σκοπό της εξεύρεσης των πιο πάνω χρημάτων, πήγε στον πατέρα του και του ζήτησε το πιο πάνω ποσό. Ο πατέρας του έδωσε τα χρήματα, αλλά ο πατέρας του, του ζήτησε να του μεταβιβάσει τα αυτοκίνητα ηλικίας 26 και 17 χρόνων αντίστοιχα, ως εξασφάλιση αλλά και για να τα πουλήσει αργότερα και να πάρει τα χρήματα. Η αξία του αυτοκινήτου ΕΤΤ 943 μετά από εκτίμηση που έγινε είναι αξίας €
3. Στις 23/11/09 έμενε στην οδό Μιχαήλ Καραολή 5 και δεν ενημερώθηκε από τον επιδότη ότι ήρθε να πάρει τα χρήματα. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι στις 23/11/09 τα αυτοκίνητα ΕΤΤ 943 και SB 818 δεν ήταν στο όνομα του. Δεν ξέρει ποιός κατέχει τώρα το αυτοκίνητο ΕΤΤ 943 αλλά μετά την μεταβίβαση στον πατέρα του το κατείχε ο ίδιος για λίγο καιρό. Ο πατέρας του είναι άρρωστος και δεν το οδηγεί. Δεν θυμάται ακριβώς πότε ο πατέρας του , του έδωσε το ποσό των € 6,000, το οποίο ήταν σε μετρητά των €50, €100 και €200, αλλά ήταν περίπου αρχές του 2009 και πριν πληρώσει τον δικηγόρο του. Δεν ήξερε που τα βρήκε ο πατέρας του τα χρήματα, ούτε από πότε ο πατέρας του σταμάτησε να έχει άδεια οδηγού, αλλά μπορεί να έχει και 30 χρόνια που δεν κατέχει άδεια οδηγού, ως επίσης περίπου 15 χρόνια που δεν εργάζεται ο πατέρας του. Ο πατέρας του έχει σωρεία προβλημάτων υγείας και λαμβάνει φάρμακα. Ανέφερε ότι δεν μπορούσε να δώσει άλλη εξασφάλιση στον πατέρα του και τότε δεν μπορούσε να εξοφλήσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος του, αλλά αν είχε τα χρήματα θα τα έδινε στον παραπονούμενο, διότι έχει ακίνητη περιουσία στο όνομα του αξίας πέραν των € 500,
4. Άλλστε όπως ανέφερε, δεν μπορούσε να ξεφύγει και να μην πληρώσει διότι ο δικηγόρος του παραπονουμένου στις 29/10/09 έβαλε ΜΕΜΟ με αριθμό 1425/09ΕΒ. Είναι έτοιμος να παραχωρήσει τραπεζική εγγύηση για το ποσό που το Δικαστήριο θα αποφασίσει. Αυτά τα χρήματα δεν τα έχει, αλλά υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θα τον βοηθήσουν και μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να μην θέλουν να ακουστούν τα ονόματα τους στο Δικαστήριο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν διαθέσιμοι πάντα. Αναρωτήθηκε πως με αυτοκίνητα αξίας €1,250 να υπάρχει κάποιος άνθρωπος που να πιστέψει όταν έχει ακίνητη ιδιοκτησία, να έκαμνε κάτι τέτοιο, υπονοώντας ασφαλώς την καταδολιευτική μεταβίβαση του πιο πάνω αυτοκινήτου. Ως Μ.Υ. κατέθεσε ο κος Νίκος Καστανιάς. Ανέφερε ότι εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου και είναι υπεύθυνος των αναγκαστικών πωλήσεων και επιβαρύνσεων. Ο Αντωνάκης Γεωργίου Σάββα, με αριθμό ταυτότητας 739332 (σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας δηλώθηκε ως παραδεχτό γεγονός ότι είναι ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση), έχει εγγεγραμμένο εξ΄ ολοκλήρου επ΄ ονόματι του ένα οικόπεδο εμβαδού 571 τετραγωνικών μέτρων, 529 Φ/Σχ 45/59 W1 και αριθμό εγγραφής 2/531 στο χωριό Έμπα. Ο Γιώργος Αντωνίου από την Άρμου με αριθμό ταυτότητας 752593 ενέγραψε την δικαστική απόφαση με αριθμό 857/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στο πιο πάνω αναφερόμενο οικόπεδο. Η κατάθεση της δικαστικής απόφασης έγινε στις 29/10/09 ώρα 10:25 π.μ και πήρε τον αριθμό ΕΒ 1425/09 από τον δικηγόρο του ενάγοντα. Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει αν ο κατηγορούμενος έχει και άλλη ακίνητη ιδιοκτησία επ΄ ονόματι του. Το πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο ο κατηγορούμενος το απέκτησε με αγορά και με αριθμό φακέλου Π 431/07 στις 27/2/07, χωρίς να γνωρίζει ο εν λόγω μάρτυρας το τίμημα πώλησης. Επί του εν λόγω ακινήτου υπάρχουν και άλλα εμπράγματα βάρη, μια υποθήκη με αριθμό Υ 3107/08 προς όφελος του Ελληνικού Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ για το ποσό των € 205,
5. Επίσης υπάρχει και δεύτερη υποθήκη με αριθμό Υ 6857/08 προς όφελος του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης για το ποσό των €76,
6. Δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει την αξία του εν λόγω ακινήτου. Οι δύο υποθήκες αυτές προηγούνται του ΜΕΜΟ. Περιγράφοντας την διαδικασία εκποίησης ακινήτου, ανέφερε ότι θα πρέπει να προσκομιστεί writ για να ικανοποιηθεί ο δανειστής. Η δεύτερη περίπτωση είναι αυτή που προνοείται στα άρθρα 98 και 99 του Κεφ. 6 με κατευθείαν αίτηση που θα απευθύνεται στο τμήμα του. Πρέπει τουλάχιστον να περάσει ένα έτος από την καταχώρηση του ΜΕΜΟ, να επιδοθεί στον οφειλέτη γνωστοποιώντας το ύψος της απαίτησης και αν παρέλθουν τρεις εβδομάδες από την επίδοση, τότε δύναται να αποταθούν στο τμήμα του. Στην παρούσα υπόθεση εάν επιτύχει πλειστηριασμός, ο οποίος θα λάβει χώρα τουλάχιστον σε μια πενταετία, θα ικανοποιηθούν πρώτα οι ενυπόθηκοι δανειστές κα μετά το ΜΕΜΟ. Ως Μ.Υ. κατέθεσε επίσης η κα Άντρη Λαζάρου, υπεύθυνη του Πολιτικού Πρωτοκολλητείου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και έχει στην κατοχή της την αγωγή με αριθμό 857/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στην ουσία αυτή η μάρτυρας η οποία δεν αντεξετάστηκε, κατέθεσε αριθμό δικογράφων εν γένει που αφορούν την εν λόγω αγωγή. Ως Μ.Υ. κατέθεσε επίσης η κα Φαίδρα Αυγουστή ,υπεύθυνη στο ποινικό τμήμα του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Η παρούσα υπόθεση αλλά και η υπόθεση με αριθμό 15790/09 καταχωρήθηκαν στο τμήμα της, η 15790/09 φαίνεται ότι καταχωρήθηκε στις 11/9/09, η άλλη από ότι φαίνεται δεν έχει ημερομηνία καταχώρησης, αλλά και οι δύο υποθέσεις πήγαν στους Δικαστές για να υπογραφούν στις 15/9/09, ημερομηνία όπου έγινε η καταχώρηση από το πρωτοκολλητείο. Στην παρούσα περίπτωση φαίνεται η ημερομηνία που έβαλε ο Δικαστής και όχι ο δικηγόρος. Οι αριθμοί μεταξύ των δύο υποθέσεων δεν είναι συνεχόμενοι διότι μπορεί να υπήρχε άλλη υπόθεση στη μέση. Δεν μπορεί να ξέρει με βεβαιότητα εάν αυτές οι δύο υποθέσεις καταχωρήθηκαν την ίδια μέρα και ώρα . Ως Μ.Υ. κατέθεσε επίσης ο κος Γεώργιος Σάββα, πατέρας του κατηγορούμενου και συνταξιούχος. Ανέφερε ότι έχει πολύ καλές σχέσεις με τον γιο του. Του ζήτησε ο γιος του να του δώσει € 6,000 για να πληρώσει τον δικηγόρο κ. Τριανταφυλλίδη, δίνοντας του την μια μέρα €5,800 και την άλλη μέρα €
7. Ζήτησε από τον γιο του να εγγράψει τα πιο πάνω αναφερόμενα αυτοκίνητα επ΄ονόματι του, είναι φτωχός, μένει σε ετοιμόρροπο σπίτι και λαμβάνει μια σύνταξη ανικανότητας €
8. Πράγματι ο εν λόγω μάρτυρας έδωσε τα χρήματα στον κατηγορούμενο και ο κατηγορούμενος μεταβίβασε επ΄ονόματι του τα πιο πάνω αυτοκίνητα, για να τα πουλήσει ως ανέφερε και να επιδιορθώσει το σπίτι του. Τα χρήματα τα απέκτησε από μια πώληση ακινήτου αξίας £ 3,000 και τα φύλαγε στο σπίτι του, τα οποία είπε ότι δεν είναι πολλά λεφτά, διότι άκουγε ότι πτώχευαν οι τράπεζες στην Κύπρο και το εξωτερικό. Τα πιο πάνω αυτοκίνητα τα είχε ο κατηγορούμενος στο σπίτι του για λίγο καιρό και μετά τα έφερε στο σπίτι του και επικόλλησε κόλα που ανέγραφε ότι είναι προς πώληση, στις τιμές που εκτιμήθηκαν από τον εκτιμητή κον Σωφρονίου. Ο κατηγορούμενος του έδωσε κάποια χρήματα και παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενο σε αυτόν €1,
9. Τα εν λόγω αυτοκίνητα τα επούλησε αργότερα τον Γενάρη του 2010 σε ένα χωριανό του Γιαννάκη Λάρδου, ο οποίος με την αγορά τους τα πήρε και έφυγε, υπογράφοντας σχετικό έγγραφο. Δεν ξέρει σήμερα που είναι εγγεγραμμένο το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ
10. Τέλος κατέθεσε ως Μ.Υ. ο κος Χριστάκης Σωφρονίου ειδικός εκτιμητής αυτοκινήτων, με σπουδές στην μηχανολογία, τεχνολογία και εκτιμήσεις αυτοκινήτων. Προέβη στην εκτίμηση των πιο πάνω αυτοκινήτων, το δε ΕΤΤ 943 το εκτίμησε στο ποσό των €950 το δε SB 818 στο ποσό των €300, κατόπιν εντολής του ιδιοκτήτη Σάββα Γεώργιου στις 22/1/
11. Ανέφερε ότι για αυτήν την εκτίμηση έλαβε αμοιβή €100 και νομίζει ότι ήταν τοις μετρητοίς. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αναφορικά με τους μάρτυρες Νίκο Καστανιά, Άντρη Λαζάρου και Φαίδρα Αυγουστή, χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχομαι τις μαρτυρίες τους στην ολότητα τους ως ορθές, αληθείς και αξιόπιστες. Οι εν λόγω μάρτυρες στην ουσία δεν αντεξετάστηκαν επί αμφισβητούμενων και καίριων σημείων και έδωσαν στο Δικαστήριο σαφή μαρτυρία που άπτεται των καθηκόντων τους. Μάλιστα η μάρτυρας κα Άντρη Λαζάρου δεν αντεξετάστηκε καθόλου. Επίσης αποδέχομαι και την μαρτυρία του κου Χριστάκη Σωφρονίου. Δεν διέκρινα ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε από την σχετικά σύντομη αντεξέταση του. Αναφορικά με την μαρτυρία του παραπονούμενου, αναμφίβολα δεν γνωρίζει νομικούς όρους και ούτε μπορούσε να ξεχωρίσει τον χαρακτήρα και τον σκοπό της παρούσας διαδικασίας που είναι ο ποινικός κολασμός του κατηγορουμένου, εάν και εφ΄ όσον βεβαίως κριθεί ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όχι εισπρακτικός αστικού χρέους. Παρ΄ όλα αυτά θα αποδεχτώ την μαρτυρία του ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, διότι ο εν λόγω μάρτυρας κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, δεν διέκρινα να έχει οποιαδήποτε δόση υπερβολής για να βοηθήσει τον εαυτό του, ιδίως για να αποδείξει ότι η πιο πάνω μεταβίβαση έγινε προς τον σκοπό καταδολίευσης του, που ήταν ουσιαστικά και το μοναδικό, καίριο και αποφασιστικής σημασίας ζήτημα που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο. Απεναντίας, ο κατηγορούμενος και ο πατέρας του κος Γεώργιος Σάββα, άφησαν πολύ φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία τους ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη για τους πιο κάτω λόγους: Α) Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διέκρινα ότι ο κατηγορούμενος προσπάθησε να βοηθήσει τον εαυτό του για να πείσει το Δικαστήριο ότι προέβη στην μεταβίβαση του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ 943 επ΄ ονόματι του πατέρα του, προβάλλοντας ισχυρισμούς και θέσεις οι οποίοι στερούνται λογικής και πειστικότητας. Ήταν διάχυτη επίσης η εμπάθεια του προς τον παραπονούμενο από την μια και σε ορισμένες περιπτώσεις απέφευγε να απαντήσει με σαφήνεια και θετικότητα. Β) Συγκεκριμένα δεν αποδέχομαι την θέση του ότι συμφώνησε με τον πατέρα του να του μεταβιβάσει το εν λόγω αυτοκίνητο, όπως επίσης και το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής SB 818 για σκοπούς εξασφάλισης του πατέρα του λόγω της ένδειας του και για να τα μεταπουλήσει αργότερα για να επιδιορθώσει το ετοιμόρροπο σπίτι του. Δεν διακρίνω κανέναν απολύτως λόγο, ένας ηλικιωμένος, συνταξιούχος άνθρωπος, ο οποίος δεν κατέχει για πολλά χρόνια άδεια οδηγού, φτωχός, διαμένων σε ετοιμόρροπη κατοικία, να δανείζει τον γιο του το ποσό των € 6,000 και να δέχεται για εξασφάλιση δύο αυτοκίνητα υποπολλαπλάσιας αγοραίας αξίας και με αβέβαιη μελλοντική αξία και καθόλου χρησιμότητα για τον ίδιο. Το αναμενόμενο και λογικό σε τέτοια περίπτωση θα ήταν αυτός ο πατέρας του κατηγορούμενου, να χρησιμοποιούσε εδώ και χρόνια το ποσό των € 6,000 για την άμεση επιδιόρθωση της ετοιμόρροπης κατοικίας του ή τουλάχιστον για την κάλυψη των αναγκών του και όχι να τα δίνει στον γιο του, δίνοντας του ο τελευταίος μια υποπολλαπλάσια εξασφάλιση. Γ) Ερωτηματικά αφήνει και στο Δικαστήριο και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον πατέρα του το ποσό των € 6,000 το οποίο ως ανέφερε θα τα έδινε στον δικηγόρο του ως προκαταβολή για να καταχωρήσει την έφεση στην αγωγή 857/06, χωρίς να κάμνει οιανδήποτε μνεία ή να ανησυχεί για το από που και πότε θα εξεύρει τις υπόλοιπες € 4,000 για να συμπληρωθεί το ποσό των € 10,000 που συμφώνησε με τον δικηγόρο του να του καταβάλει ως δικηγορικά έξοδα για σκοπούς προώθησης της εν λόγω έφεσης. Δ) Δεν είναι πιστευτός ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν ήξερε που βρήκε ο πατέρας του το ποσό των € 6,000. Δεν είναι δυνατόν ο κατηγορούμενος να μην ρώτησε τον πατέρα του ο οποίος είναι ένας ηλικιωμένος, συνταξιούχος άνθρωπος, φτωχός, διαμένων σε ετοιμόρροπη κατοικία, που βρήκε ένα τόσο σημαντικό ποσό. Ε) Δεν έκανε καμία προσπάθεια ο κατηγορούμενος να πουλήσει τα πιο πάνω οχήματα και αν δεν τα κατάφερνε τότε να ζητούσε την βοήθεια του πατέρα του, ή αν κατάφερνε να τα πουλήσει, να ζητούσε λιγότερη βοήθεια από τον πατέρα του που αντιμετώπιζε τόσα προβλήματα, ως αναφέρθησαν πιο πάνω. Ζ) Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν προέβη στην πιο πάνω μεταβίβαση προς σκοπό καταδολίευσης του παραπονουμένου, διότι είναι ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας αξίας πέραν των €500,000 και ότι και να έκανε δεν θα ξέφευγε, διότι ο δικηγόρος κος Βασιλειάδης έβαλε ΜΕΜΟ στην περιουσία του στις 29/10/09 με αριθμό 1425/09 ΕΒ. Αυτή η δικαιολογία ασφαλώς και δεν μπορεί να ευσταθήσει, διότι η μεταβίβαση του αυτοκινήτου ΕΤΤ 943 έγινε προγενέστερα της καταχώρησης του ΜΕΜΟ και εις βάρος του εν λόγω ακινήτου προηγούνται άλλες δύο υποθήκες, ενισχύοντας ακράδαντα πλέον την θέση του παραπονουμένου ότι η μεταβίβαση του εν λόγω αυτοκινήτου έγινε προς τον σκοπό καταδολίευσης του παραπονουμένου, αφού το εν λόγω όχημα μαζί με το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής SB 818, ήταν η μοναδική περιουσία του κατηγορουμένου που θα μπορούσε να αποξενωθεί, εν΄ όψει της ύπαρξης δύο υποθηκών που βαρύναν το ακίνητο του. Η) Ο κατηγορούμενος σε μια προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν προέβη στην μεταβίβαση του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ 943 με σκοπό καταδολίευσης του παραπονουμένου, ανέφερε ότι είναι έτοιμος να παράσχει τραπεζική εγγύηση για να καλύψει το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή με αριθμό 857/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, αναφέροντας ότι υπάρχουν διαθέσιμοι άνθρωποι να τον βοηθήσουν, αποφεύγοντας να τους κατονομάσει, πλην όμως δεν ήταν πάντα διαθέσιμοι. Αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει πιστευτός, διότι το αναμενόμενο θα ήταν να δανειστεί ο ίδιος από αυτούς τους ανθρώπους, τουλάχιστον το ποσό που όφειλε, ως ισχυρίζεται, στον πατέρα του, εξοφλόντας τον πατέρα του που τα είχε τόση ανάγκη εν΄ όψει των προβλημάτων της υγείας του και για να μπορεί ο πατέρας του πλέον να επιδιορθώσει την ετοιμόρροπη κατοικία του. Αναφορικά με την μαρτυρία του πατέρα του κατηγορούμενου κ. Γεώργιου Σάββα αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, όχι μόνο διότι έτεινε να επιβεβαιώσει τις θέσεις του κατηγορουμένου οι οποίες απορρίφθηκαν ως μη πειστικές, λογικές αλλά και ως αναξιόπιστες, αλλά και για τους πιο κάτω λόγους: Α) Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διέκρινα ότι ήταν έκδηλη η προσπάθεια του να βοηθήσει τον γιο του και να πείσει το Δικαστήριο ότι ο γιος του, του μεταβίβασε το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ 943, χωρίς πρόθεση καταδολίευσης του παραπονουμένου, αφήνοντας πολύ φτωχή εικόνα ως προς την αξιοπιστία του. Συγκεκριμένα δεν είναι πειστικός ο ισχυρισμός του εν λόγω μάρτυρα, ο οποίος είναι ένας ηλικιωμένος, συνταξιούχος άνθρωπος, , φτωχός, διαμένων σε ετοιμόρροπη κατοικία, να κατέχει ένα τόσο σημαντικό ποσό, δηλαδή το ποσό των €6,000, και να μην το έχει κατατεθειμένο σε πιστωτικό ίδρυμα, γιατί φοβάται τον κίνδυνο πτώχευσης της τράπεζας και ότι δεν φοβάται αν τον κλέψουν γιατί είναι φτωχός, λέγοντας μάλιστα ότι το ποσό των €6,000 δεν είναι πολλά χρήματα. Αυτές οι θέσεις ασφαλώς και δεν μπορούν να γίνουν πιστευτές, διότι στερούνται στοιχειώδους πειστικότητας και λογικότητας. Το αναμενόμενο θα ήταν ο εν λόγω μάρτυρας να τα χρησιμοποιούσε εδώ και χρόνια το ποσό των € 6,000 για την άμεση επιδιόρθωση της ετοιμόρροπης κατοικίας του ή τουλάχιστον για την κάλυψη των αναγκών του και όχι να τα δίνει στον γιο του, δίνοντας του ο τελευταίος μια υποπολλαπλάσια εξασφάλιση. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Μέσα από την μαρτυρία την οποία αποδέχτηκα ως αξιόπιστη, προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: Α) ο κατηγορούμενος, είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, καθ΄ ότι στις 31/3/2009 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του κατηγορουμένου στην αγωγή 857/2006 με την οποία καταδικάστηκε να πληρώσει στον παραπονούμενο. το ποσό των € 22,043,95 σεντ πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 9/3/2006 μέχρι 14/10/2008 και 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €7,267,29 σεντ έξοδα, πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 9/3/2006 μέχρι 14/10/2008 και 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. Β) ο παραπονούμενος είναι εκ δικαστικής απόφασης πιστωτής του κατηγορούμενου στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή. Γ) στις 29/4/2009 ο κατηγορούμενος μεταβίβασε επ΄ ονόματι του πατέρα του Γεώργιου Σάββα, το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ 943, με σκοπό την καταδολίευση του παραπονούμενου- πιστωτή εκ δικαστικής αποφάσεως. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Η νομική βάση που διέπει την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, στηρίζεται στον περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Ν. 60

(1)/2008. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)(Α)(

1. i): << οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους: (α) προβεί σε οποιαδήποτε: (
2. i)δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου όποιουδήποτε περιουσιακού του στοιχείου εφόσον οι ενέργειες αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εκ δικαστικής αποφάσεων χρεών του είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4>>. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(3): <<οι ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)τεκμαίρονται, μέχρι απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ανεξάρτητα αν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση, την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής>>. Σύμφωνα με το άρθρο 4(α): << Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα του εδαφίου

(1), αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: (α) προκειμένου περί κατηγορίας δυνάμει της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1), για καταδολιευτική μεταβίβαση ή επιβάρυνση ή μετακίνηση ή αποξένωση, ότι η εν λόγω πράξη έγινε προς συγγενικό πρόσωπο ή αγοραστή με καλή πίστη και χωρίς πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τον πιστωτή στην είσπραξη του οφειλόμενου σε αυτόν εξ΄ αποφάσεως χρέους>> Σύμφωνα με το άρθρο 5(α)(β)(i): << Για τους σκοπούς του εδαφίου

(4): (α) συγγενικό πρόσωπο σημαίνει πατέρα, μητέρα, σύζυγο, τέκνο, εγγονό, αδελφό ή αδελφή (β) καλή πίστη σημαίνει: (i) σε σχέση με πράξη που γίνεται προς όφελος συγγενικού προσώπου, μεταβίβαση ή επιβάρυνση που γίνεται έναντι λογικού ανταλλάγματος, περιλαμβανομένης και ανταλλαγής με περιουσία ίσης αξίας ή μεταβίβαση ή επιβάρυνση ή μετακίνηση ή αποξένωση που γίνεται με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου>> Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου, εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, οφειλέτης και χρέος, έχουν την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Μέσα λοιπόν από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις, συνάγεται ότι ο παραπονούμενος θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο κάτω, που συνίστανται στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος: Α) ότι ο παραπονούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Β) ότι ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Γ) ότι υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Δ) ότι ο κατηγορούμενος προέβη στην μεταβίβαση του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ 943 προς όφελος συγγενή του εν τη εννοία του πιο πάνω νόμου. Εφόσον ο παραπονούμενος αποδείξει τα πιο πάνω, τότε ο κατηγορούμενος φέρει το βάρος απόδειξης, με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, σνστρέποντας το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 3

(3)για να αποδείξει ότι η πιο πάνω μεταβίβαση έγινε χωρίς τον σκοπό να καταδολιεύσει τον παραπονούμενο. Επίσης ο κατηγορούμενος μπορεί να προωθήσει ως υπερασπιστική γραμμή μέσα από την συνδυασμένη εφαρμογή των άρθρων 4(α) και 5(α)(β)(i) ότι ο κατηγορούμενος προέβη στην πιο πάνω μεταβίβαση στον πατέρα του με καλή πίστη, δηλαδή με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου ή με λογικό αντάλλαγμα. Μέσα από την μαρτυρία την οποία κρίθηκε ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όλα τα συστατικά του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Δεν υπήρξε άλλωστε και περί του αντίθετου εισήγηση. Το ζητούμενο πλέον είναι, εάν ο κατηγορούμενος κατάφερε να ανατρέψει το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 3

(3)του πιο πάνω νόμου με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, δηλαδή αν η πιο πάνω μεταβίβαση του αυτοκινήτου ΕΤΤ 943 δεν ήταν καταδολιευτική. Εν΄ όψει της απόρριψης της μαρτυρίας του κατηγορουμένου αλλά και του πατέρα του ως αναξιόπιστης, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος δεν κατάφερε να ανατρέψει το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 3

(3)του πιο πάνω νόμου με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, άρα η πιο πάνω μεταβίβαση ήταν καταδολιευτική. Επίσης εν΄ όψει και της απόρριψης της μαρτυρίας του κατηγορουμένου αλλά και του πατέρα του ως αναξιόπιστης, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος δεν κατάφερε να αποδείξει την υπεράσπιση των άρθρων 4(α) και 5(α)(β)(

1. i)με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος προέβη στην πιο πάνω μεταβίβαση στον πατέρα του με καλή πίστη, δηλαδή με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου ή με λογικό αντάλλαγμα. Επίσης ο κατηγορούμενος δεν κατάφερε να αποδείξει την υπεράσπιση των άρθρων 4(α) και 5(α)(β)(
2. i)με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος προέβη στην πιο πάνω μεταβίβαση στον πατέρα του με καλή πίστη, δηλαδή με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου ή με λογικό αντάλλαγμα, διότι: Α) δεν αποδείχτηκε ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΤΤ 943 μεταβιβάστηκε έναντι λογικού ανταλλάγματος, διότι ακόμα και αν κρινόταν αληθής και αξιόπιστη η εκδοχή του κατηγορουμένου και του πατέρα του, δεν υπάρχει λογικό αντάλλαγμα, αφού το εν λόγω αυτοκίνητο είναι αγοραίας αξίας €950 και το δάνειο ήταν ύψους € 6,000. Συνεπεία λοιπόν της πιο πάνω απόκλισης που συνίσταται στο ότι το αντάλλαγμα είναι κατά 6 φορές περίπου υποπολλαπλάσιο, απέτυχε ο κατηγορούμενος να αποδείξει την υπεράσπιση δυνάμει του πιο πάνω άρθρου. Β) Επίσης ο κατηγορούμενος δεν κατάφερε να αποδείξει την υπεράσπιση των άρθρων 4(α) και 5(α)(β)(
3. i)με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος προέβη στην πιο πάνω μεταβίβαση στον πατέρα του με καλή πίστη, δηλαδή με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου ή με λογικό αντάλλαγμα, διότι δεν αποδείχτηκε, αλλά στην ουσία και δεν προωθήθηκε, ότι η πιο πάνω μεταβίβαση έγινε με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου, δηλαδή του πατέρα του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπεία των πιο πάνω, κρίνω ότι ο παραπονούμενος πέτυχε να αποδείξει περάν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο