Thomas Anthony Mchugh ν. Ενοριακού Ναού Αγίας Κατερίνας Τάλας, Αρ.Υπόθεσης: 7966/2009, 28/2/2011

(1)(β),(στ), 20

(1)(α)(δ),

(3)και των κανονισμών περί οδών και οικοδομών άρθρα 5, 15, Α, Ν. 166/87περί αυξήσεως των χρηματικών ποινών άρθρο 3, Π.Κ. άρθρο

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την περίοδο μεταξύ Μαΐου 2008 μέχρι και σήμερα στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του τεμαχίου 337 του Φ/Σχ 45/6026v02, ενώ ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και ή κάτοχος και ή το πρόσωπο που είχε τον έλεγχο και την διαχείριση του ειρημένου τεμαχίου, επέτρεψε την έναρξη οικοδομικών εργασιών, ήτοι κατασκευή αποχωρητηρίων εντός του ειρημένου τεμαχίου τα οποία εφάπτονται στην οικία του κατηγόρου, χωρίς να εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια οικοδομής από τον Έπαρχο Πάφου προς τον σκοπό αυτό. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο κος Ευαγόρας Ανδρέου. Ανέφερε ότι είναι υπάλληλος στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου στο τμήμα έκδοσης αδειών οικοδομής και έχει στην φύλαξη του τον φάκελο με αρ. Β182/
2. Ο κατήγορος στην παρούσα υπόθεση είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ακινήτων με αρ. τεμαχίων 335 και 336 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού. Η Εκκλησία της Αγίας Κατερίνας Τάλας είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 337 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού. Την 7/5/08 έλαβαν επιστολή ημερ. 2/5/08 από την δικηγόρο Αρίστη Κορακίδου Μακρίδου, δικηγόρου του κατήγορου μέσω ιδιώτη επιδότη, με την οποία τους πληροφόρησε ότι η κατηγορούμενη άρχισε παράνομα την ανέγερση αποχωρητηρίων εντός του τεμαχίου 337, τα οποία εφάπτονταν στα ακίνητα του κατηγόρου και ζητούσε να λάβει η Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου δικαστικά μέτρα για άρση της παρανομίας. Την 15/9/08 απέστειλαν επιστολή στην κ. Κορακίδου, σύμφωνα με την οποία την ενημέρωναν ότι η εκκλησιαστική επιτροπή της εκκλησίας της Αγίας Κατερίνας στην Τάλα, ειδοποιήθηκε γραπτώς να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής για την ανέγερση των αποχωρητηρίων σε τακτή προθεσμία, άλλως πως θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον της και με την σειρά της η εν λόγω δικηγόρος στις 7/12/09 απέστειλε επιστολή στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου, ζητώντας να πληροφορηθεί αν η κατηγορούμενη καταχώρησε αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής και αν εξασφάλισε σχετική άδεια. Η Επαρχιακή Διοίκηση με την σειρά της στις 6/5/10 απέστειλαν επιστολή στην κ. Κορακίδου με την οποίαν την πληροφορούσαν ότι η κατηγορούμενη στις 16/3/09 υπέβαλε αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής η οποία εξεταζόταν με το φάκελο Β182/09 σε συνεργασία με άλλα αρμόδια κρατικά όργανα. Τέλος ανέφερε ότι η κατηγορούμενη δεν εξασφάλισε μέχρι σήμερα άδεια οικοδομής για την ανέγερση των αποχωρητηρίων εντός του τεμαχίου 337 στην Τάλα τα οποία εφάπτονταν επί των τεμαχίων του κατηγόρου, ως επίσης με βάση τα χαρακτηριστικά της περιοχής, επιτρέπεται η ανέγερση βοηθητικής οικοδομής η οποία να εφάπτεται επί άλλου κτιρίου. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο παραπονούμενος-κατήγορος Thomas Anthony Mchugh. Ανέφερε ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ακινήτων με αρ. τεμαχίων 335 και 336 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού και η κατηγορούμενη είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 337 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού, το οποίο εφάπτεται επί των δικών του τεμαχίων. Κατά τον Μάιο του 2008 η εκκλησία της Αγίας Κατερίνας Τάλας, επέτρεψε την έναρξη οικοδομικών εργασιών ανέγερσης δημόσιων αποχωρητηρίων εντός του τεμαχίου 337 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα τα οποία εφάπτονται επί των ακινήτων του επεμβαίνοντας στις ανέσεις του και χωρίς να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων άδεια οικοδομής από τον Έπαρχο Πάφου για τον σκοπό αυτό, αφού με την ανέγερση των εν λόγω οικοδομών, δημιουργήθηκε υγρασία στον τοίχο της οικίας του και προκαλούνται δυσάρεστες οσμές. Παρουσίασε φωτογραφίες οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια και περιγράφοντας τες, ανέφερε ότι κτίστηκαν πάνω στον τοίχο της οικίας του και σκάφτηκε τρύπα σε λιγότερη απόσταση από 3 μέτρα από τα σύνορα των τεμαχίων του για σκοπούς αποχέτευσης. Αμέσως έδωσε οδηγίες στην δικηγόρο του να αποστείλει επιστολή και να ενημερώσει τον Έπαρχο Πάφου για αυτά τα γεγονότα, ως επίσης και να ζητήσει την λήψη δικαστικών μέτρων για άρση της παρανομίας. Στην συνέχεια αναφέρθηκε στην αλληλογραφία που αναπτύχθηκε ως αναφέρθηκε και από τον Μ.Κ.
3. Επειδή η Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου δεν έλαβε τα δέοντα δικαστικά μέτρα ως όφειλε, έδωσε οδηγίες στην δικηγόρο του να κινήσει την παρούσα διαδικασία. Αντεξεταζόμενος περιέγραψε τις συνέπειες που προκλήθηκαν από την ανέγερση των πιο πάνω αποχωρητηρίων, όπως η δημιουργία υγρασίας στον τοίχο του σπιτιού του και η δημιουργία δυσάρεστων οσμών, αφού και με το κτίσιμο των εν λόγω οικοδομών, απεκλείστηκε ένας αγωγός εξαερισμού που υπήρχε στην οικία του. Καθαρίζει συνεχώς τον εσωτερικό τοίχο του σπιτιού του από την υγρασία που προκαλείται συνεπεία της πιο πάνω ανέγερσης αποχωρητηρίων και αυτό που τον απασχολεί περισσότερο είναι οι δυσάρεστες οσμές, οι οποίες δημιουργούνται από την τρύπα στο έδαφος που περιέγραψε. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, κρίθηκε ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης και αφού επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, επέλεξε να καλέσει μια μάρτυρα. Ως Μ.Υ 1 κατέθεσε ενόρκως η κα Μαρούλλα Δανιήλ. Ανέφερε ότι είναι 72 ετών και κατοικεί στη Τάλα από τότε που γεννήθηκε. Είναι συνταξιούχος και ασχολείται με την εκκλησία, τον καθαρισμό αυτής, της αυλής της και μετέχει της εκκλησιαστικής επιτροπής τα τελευταία σχεδόν 10 χρόνια. Ανέφερε ότι κοντά στην εκκλησία υπάρχουν και άλλα σπίτια, χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα και ότι τώρα μόνο παρουσιάστηκε πρόβλημα, ότι δηλαδή μυρίζουν τα αποχωρητήρια της εκκλησίας, ότι δεν τα καθαρίζουν, ότι τραβούν τα σπίτια του διπλανού, πλην όμως δεν το κατάλαβε αυτό, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και ότι είναι κάποιος Άγγλος που κάνει το πρόβλημα. Τα αποχωρητήρια κτίστηκαν πριν από 2 χρόνια, αφού γκρεμίστηκαν οι παλιές που προΰπήρχαν στο ίδιο σημείο. Τα αποχωρητήρια τα καθαρίζει η ίδια δύο φορές την εβδομάδα, είναι κλειστές και κρατά οι ίδια το κλειδί. Τα ανοίγει τις Κυριακές, τα Σάββατα για τον εσπερινό, στις αργίες και στην συνέχεια τις κλείνει και ότι κανένας δεν της έκανε παράπονο παρά μόνο αυτός ο κύριος (εννοώντας προφανώς τον κατήγορο), ως χαρακτηριστικά ανέφερε, αναφέροντας επίσης ότι δεν έχουν υγρασία οι τοίχοι. Ανέφερε επίσης ότι όπως ξέρει, ο λάκκος από το σπίτι του παραπονουμένου είναι περίπου 3 μέτρα και ότι αυτός υπήρχε το έτος

1. Στα αποχωρητήρια δεν πάει πολύς κόσμος παρά μόνο κανένα μωρό. Η Τάλα παλιά είχε πληθυσμό 500 άτομα, αλλά από το 1978 που άρχισαν να έρχονται οι ξένοι μέχρι και σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στις 5,
2. Όταν τις υποδείχθηκε το τεκμήριο 8γ, ανέφερε ότι αυτή τοποθετήθηκε με την ανέγερση των νέων αποχωρητηρίων. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι η εν λόγω μάρτυρας παραδέχθηκε ότι δεν περίμεναν να εκδοθεί η άδεια οικοδομής και άρχισαν την ανέγερση των αποχωρητηρίων και ότι ήξερε ότι χρειάζεται σχετική άδεια προς τον σκοπό αυτό. Επίσης αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι η εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι ο κατήγορος δεν δικαιούται να έχει εξαερισμό και έτσι του έκλεισαν τον έναν. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος , η νομική βάση που εφαρμόζεται, είναι το άρθρο 3

(1)(β) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96. Το άρθρο 3

(1)(β) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, προνοεί τα ακόλουθα: «3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ...................................... χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Από το λεκτικό του άρθρου 3 συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της ανέγερσης οικοδομής, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, όπως αυτή είναι διατυπωμένη στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, και για τα οποία η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να τα αποδείξει πέραν πάσης λογικής μαρτυρίας με αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, είναι τα ακόλουθα:

1. Η μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ή ανοικοδόμηση ή η ανοχή ή το να επιτρέπει κάποιος την μετατροπή, προσθήκη, ανοικοδόμηση ή επισκευή,
2. Η μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ή ανοικοδόμηση ή η ανοχή ή το να επιτρέπει κάποιος την μετατροπή, προσθήκη, ανοικοδόμηση ή επισκευή να γίνεται σε υφιστάμενη οικοδομή.
3. Η μετατροπή, προσθήκη, ανοικοδόμηση ή επισκευή να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή.
4. Η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου, "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο Μ.Κ. 1 άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Παράθεσε με σαφήνεια, πληρότητα, θετικό και πηγαίο τρόπο, όσα εγνώριζε αναφορικά με την παρούσα υπόθεση και ουσιαστικά η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, αφού αυτή δεν αμφισβητήθηκε επί της ουσίας, παρά μόνο του ζητήθηκε να απαντήσει σε διευκρινιστική ερώτηση αναφορικά με τον χαρακτήρα της περιοχής της Τάλας. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 2 επίσης άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Όχι μόνο παράθεσε με σαφήνεια, πληρότητα, θετικό και πηγαίο τρόπο, όσα εγνώριζε αναφορικά με την παρούσα υπόθεση, αλλά δεν διέκρινα καμία δόση υπερβολής για να βοηθήσει την υπόθεση του. Περιέγραψε την φύση και την έκταση των ανέσεων του που επηρεάστηκαν δυσμενώς από την ανέγερση των αποχωρητηρίων, παραθέτωντας και σχετικά τεκμήρια. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Αναφορικά με την μαρτυρία της Μ.Υ. 1 αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή, στην έκταση που αυτή αφορά αμφισβητούμενα γεγονότα, σημεία και θέσεις, όπως είναι ο επηρεασμός των ανέσεων του παραπονουμένου προς το χειρότερο συνεπεία της ανέγερσης των πιο πάνω αναφερόμενων αποχωρητηρίων, το φράξιμο του αγωγού εξαερισμού της κατοικίας του παραπονούμενου και του αποχετευτικού λάκκου σε απόσταση 3 περίπου μέτρων από την οικία του παραπονουμένου, για τους πιο κάτω λόγους: Α) διέκρινα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι η εν λόγω μάρτυρας αναφορικά με τα πιο πάνω αναφερόμενα αμφισβητούμενα γεγονότα, σημεία και θέσεις, ότι ήταν έκδηλη η προσπάθεια της να βοηθήσει τον κατηγορούμενο και να αμφισβητήσει στο μέτρο που μπορούσε, την θέση του κατήγορου ότι δεν επηρεάστηκαν οι ανέσεις του από την ανέγερση των εν λόγω αποχωρητηρίων και την απόφραξη του ενός αγωγού, αλλά και την ύπαρξη ενός λάκκου αποχέτευσης, από τον οποίον προέρχονται δυσάρεστες οσμές. Β) επίσης ήταν έκδηλη και η προσπάθεια της εν λόγω μάρτυρα, να πείσει ότι τα εν λόγω αποχωρητήρια δεν επηρεάζουν τις ανέσεις του κατήγορου, αναφέροντας ουσιαστικά ότι αυτά σχεδόν δεν χρησιμοποιούνται, παρά μόνο από κανένα μωρό, όπως χαρακτηριστικά ανάφερε όταν λειτουργεί η εκκλησία και μόνο. Γ) διαπίστωσα επίσης ότι η όλη στάση της προς τον κατήγορο ήταν ουσιαστικά απαξιωτική και υποτιμητική προς τον ίδιο και τα έννομα συμφέροντα του, αναφέροντας τον με τις φράσεις << είναι κάποιος Άγγλος που κάνει το πρόβλημα>> ή <<αυτός ο κύριος>> Δ) η εν λόγω μάρτυρας σε μια προσπάθεια της να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, ανέφερε ότι δεν κατάλαβε ότι τραβούν οι τοίχοι του γείτονα, εννοώντας το γεγονός της υγρασίας στον τοίχο του κατήγορου. Αυτή η δικαιολογία δεν μπορεί να έχει κάποια βάση όχι μόνο γιατί ειπωθηκε σε μια προσπάθεια της να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, αλλά δεν είναι δυνατόν ή απαραίτητο να αντιληφθεί την υγρασία στον τοίχο του κατήγορου, αφού το πρόβλημα δημιουργήθηκε εντός της οικίας του κατήγορου και δεν προωθήθηκε οποιαδήποτε θέση ότι η εν λόγω μάρτυρας διαπίστωσε ιδίοις όμμασι το εν λόγω πρόβλημα. Ε) η εν λόγω μάρτυρας σε μια προσπάθεια της να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, ανέφερε ότι κανένας άλλος δεν έκανε παράπονο παρά μόνο ο κατήγορος. Αυτή η θέση βεβαίως δεν μπορεί να έχει κάποια βάση όχι μόνο γιατί ειπώθηκε και προωθήθηκε σε μια προσπάθεια της να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, αλλά ήταν και απολύτως δικαιολογημένο ο κατήγορος να έχει παράπονο εν΄ όψει του άμεσου επηρεασμού των ανέσεων του κατήγορου από την ανέγερση των εν λόγω αποχωρητηρίων που εφάπτονταν της οικίας του και της απόφραξης ενός αγωγού εξαερισμού και της δημιουργίας υγρασίας. Ούτε βεβαίως προωθήθηκε οιαδήποτε θέση ότι έκαναν παράπονο άλλοι άνθρωποι και ούτε μπορούσε να προωθηθεί η παρούσα διαδικασία από οποιονδήποτε άλλο, παρά μόνο με ξεχωριστή ιδιωτική ποινική δίωξη από οιονδήποτε τυχόν άλλον παραπονούμενο. Η υπόλοιπη μαρτυρία όμως της εν λόγω μάρτυρα, στην ουσία επιβεβαιώνει την θέση του παραπονουμένου, ότι δηλαδή τα πιο πάνω αναφερόμενα αποχωρητήρια ανηγέρθηκαν από τον κατηγορούμενο, χωρίς να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων η σχετική άδεια από τον Έπαρχο Πάφου που είναι και η αρμόδια αρχή. ΈΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ- ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ Αναφορικά με το έννομο συμφέρον του κατήγορου, ο κατήγορος νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα υπόθεση, διότι ως διεφάνη, ο Έπαρχος Πάφου ουσιαστικά αδράνησε αδικαιολόγητα και για πολλύ χρονικό διάστημα να λάβει εναντίον του κατηγορούμενου δικαστικά μέτρα για άρση της παρανομίας από την οποίαν οι ανέσεις του και γενικά τα έννομα του συμφέροντα επηρεάστηκαν δυσμενώς. Στο σύγγραμμα του Α. Λοϊζου «Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας» στη σελ. 290 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ποινική δίωξη μπορεί να ασκηθεί από πολίτη ο οποίος υπέστη βλάβη από την ποινική πράξη. Το δικαίωμα αυτό του πολίτη που υπάρχει στο Κοινοδίκαιο και που είναι μέρος του Κυπριακού Δικαίου, κάτω από το άρθρο 29

(1)(γ) του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, δεν έχει εξουδετερωθεί από το Σύνταγμα. Ιδιωτική ποινική δίωξη έχει ο πολίτης όταν τα δικαιώματά του παραβιάζονται άμεσα». Στην Αίπεια Λτδ V Sirocco Estates Co Ltd

(1997)2 Α.Α.Δ. 434, το Ανώτατο Δικαστήριο, κάνοντας αναφορά στην Ttofinis, επισημαίνει τα ακόλουθα: «Είναι αναντίλεκτο ότι ιδιώτης έχει δικαίωμα άσκησης ποινικής υπόθεσης μόνο όταν τα δικαιώματά του επηρεάζονται άμεσα από την παράνομη πράξη. Στην υπόθεση Panagiotis Ttofinis V Liozos Theocharides and Another

(1983)2 C.L.R. 363 επαναλαμβάνεται η ρήση του Λόρδου Diplock στην υπόθεση Gouriet V Union of Post Office Workers and Others

(1977)2 ALL E.R., 70,97 H.L., σύμφωνα με την οποία η ποινική δίωξη αποτελεί χρήσιμη συνταγματική εγγύηση εναντίον της παράλειψης ή άρνησης των αρμόδιων αρχών να διώξουν αδικοπραγούντες λόγω ιδιοτροπίας, διαφθοράς ή μεροληψίας. Δικαίωμα άσκησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης δεν έχουν όλοι οι πολίτες. Το διατηρούν μόνο τα θύματα του συγκεκριμένου αδικήματος ................................................................................................................................... Ο περιορισμός του δικαιώματος άσκησης ποινικής δίωξης από ιδιώτες μόνο σε άτομα που έχουν άμεσο συμφέρον, κατά αντίθεση της action popularis του Ρωμαϊκού Δικαίου, τέθηκε για να αποτρέπονται άχρηστες ή κακόβουλες διώξεις. Σκοπός του δεν είναι ο περιορισμός δικαιωμάτων». Στην Απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χαραλαμπίδης V Κωμοδρόμου, Ποινική Εφεση 7063, ημερ. 11.11.2002, (απόφαση πλειοψηφίας)επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Πρέπει στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι το δικαίωμα του πολίτη-θύματος να προβεί σε ιδιωτική ποινική δίωξη δεν συναρτήθηκε στην Ttofinis με την καταγγελία της παράβασης στις αστυνομικές αρχές ή την άρνηση ή την απροθυμία τους να την προωθήσουν. Πέραν τούτου ο εντεινόμενος ρυθμός των σχετικών παραπόνων δεν επιτρέπει στην αστυνομία να ασχοληθεί με σύνολο των περιπτώσεων. Γι' αυτό και αφήνεται η δίωξη στα χέρια των ίδιων των παθόντων, όπως προκύπτει από τις υποθέσεις που έρχονται ενώπιόν μας». Στην ξεχωριστή απόφαση για την ίδια υπόθεση, που έδωσε ο Αρτεμίδης, Δ., όπως ήταν τότε, ο οποίος συμφώνησε με την απόφαση της πλειοψηφίας, επισημαίνεται, ότι: «Το άρθρο 305Α, που με το Ν.186/86ενσωματώθηκε στον ποινικό κώδικα, δημιούργησε το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα με προβλεπόμενη ποινή φυλάκιση ή και πρόστιμο. Εχω ταπεινά τη γνώμη πως εφόσον συγκεκριμένη συμπεριφορά ποινικοποιείται παρέχεται το δικαίωμα στον πολίτη, όταν τηρηθούν βεβαίως οι πρόνοιες του νόμου, ως ιδιώτης κατήγορος να προσάψει κατηγορία εναντίον προσώπου, το οποίο, σύμφωνα με την εισήγηση του κατηγόρου, παραβίασε την ποινική νομοθεσία, όπως έγινε στην υπόθεση που μας απασχόλησε» Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει σαφώς, ότι ένα πρόσωπο μπορεί να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική δίωξη. Δεν είναι επιτρεπτό όμως σε οποιοδήποτε πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, να διώξει ποινικά οποιονδήποτε παρανομούντα. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράνομης πράξης και των νόμιμων δικαιωμάτων του ασκούντος την ποινική δίωξη. Με απλά λόγια, όπως τονίζεται στην προαναφερθείσα νομολογία, δικαίωμα για άσκηση ποινικής δίωξης έχει μόνο το θύμα του εγκλήματος, όπως έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Η πλευρά της υπεράσπισης έθεσε ζήτημα κατά το στάδιο των αγορεύσεων τόσο κατά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της κατηγρούσας αρχής αλλά και κατά το τέλος της υπόθεσης, ότι ο κατηγορούμενος δεν νομιμοποιείται να κατηγορείται στην παρούσα υπόθεση και ότι στην ουσία δεν υφίσταται, απορρίπτεται για τους πιο κάτω λόγους: Α) η πλευρά της κατηγορούσας αρχής, έδωσε μαρτυρία η οποία δεν αντικρούστηκε, ούτε αμφισβητήθηκε, αλλά απεναντίας επιβεβαιώθηκε από την γραμμή της υπεράσπισης και την μαρτυρία που προώθησε, ότι η κατηγορούμενη είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 337 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού, τα οποία εφάπτονται των ακινήτων με αρ. τεμαχίων 335 και 336 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού, ιδιοκτησίας του κατήγορου. Συνεπώς ο κατηγορούμενος κωλύεται από του να προωθεί μια τόσο αντιφατική θέση, ότι δηλαδή από την μια να μην είναι νομικό πρόσωπο με ξεχωριστή οντότητα και από την άλλη να παρουσιάζει τον εαυτό του ως έχων νομική οντότητα, ιδιοκτησία και μάλιστα να απευθύνεται στις αρμόδιες αρχές για εξασφάλιση άδειας οικοδομής για να ανεγείρει τα πιο πάνω αναφερόμενα αποχωρητήρια. Β) Επίσης η πιο πάνω θέση, όχι μόνο δεν υποβλήθηκε στους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής, αλλά ούτε και προωθήθηκε αυτή η θέση από την γραμμή της υπεράσπισης μέσω της προσκομισθείσας μαρτυρίας, αφού μέσα από την μαρτυρία που τέθηκε από πλευράς υπεράσπισης, η Μ.Υ αναφερόταν συνεχώς για τον κατηγορούμενο και ότι μετέχει της εκκλησιαστικής επιτροπής του κατηγορούμενου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Μέσα από την μαρτυρία την οποία αποδέχτηκα ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: Α) Ο κατήγορος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ακινήτων με αρ. τεμαχίων 335 και 336 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού. Β) ο κατηγορούμενος είναι ο ενοριακός Ναός Αγίας Κατερίνας Τάλας και υφίσταται ως ξεχωριστό νομικό πρόσωπο δυνάμει του άρθρου 80 παρ. 3 του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Γ) ο κατηγορούμενος είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 337 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού, τα οποία εφάπτονται των ακινήτων του κατήγορου. Δ) ο κατηγορούμενος τον Μάιο του 2008 επέτρεψε την ανέγερση αποχωρητηρίων εντός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 337 του φ/σχ 45/6026V02 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου εντός του χωριού, τα οποία εφάπτονται των ακινήτων του κατήγορου. Ε) με την ανέγερση των εν λόγω αποχωρητηρίων επηρεάστηκαν οι ανέσεις του κατηγόρου και που συνίστατο στην δημιουργία υγρασίας στον τοίχο εντός της οικίας του κατήγορου, στην δημιουργία δυσάρεστων οσμών και απόφραξη ενός αγωγού εξαερισμού της οικίας του κατήγορου. Ζ) Τα πιο πάνω αποχωρητήρια είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου. Δεν υπήρξε άλλωστε και αντίθετη εισήγηση από την πλευρά της υπεράσπισης. Η) Τα πιο πάνω αποχωρητήρια ανηγέρθηκαν χωρίς να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Συνεπεία των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο