Δημοκρατία ν. Aleksej Meterin, Αρ. Υπόθεσης: 11653/10, 4 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2011:6 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11653/10 Δημοκρατία εναντίον Aleksej Meterin Κατηγορούμενου ----------------- Ημερομηνία: 4 Μαρτίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Π Κυριακίδης Για τον Κατηγορούμενο: κα. Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενος παρών Για σκοπούς μετάφρασης από τα Ελληνικά στα Ρώσικα και αντίστροφα ορκίζεται ο κ. Γ. Ματσουκατίδης -------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στην κατηγορία του βιασμού κατά παράβαση των άρθρων 144, 145 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ότι δηλαδή στις 10.4.2005 στη Κάτω Πάφο μαζί με άλλα δύο πρόσωπα ήρθαν σε παράνομη συνουσία με την παραπονούμενη χωρίς τη συγκατάθεση της. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης εμφαίνονται στην καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.2.
- Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ανέρχονται σε €
- Ο κατηγορούμενος βρίσκεται υπό κράτηση από τις 23.9.2010 όταν συνελήφθηκε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Στην αγόρευση της για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και στην οποία περιγράφονται οι προσωπικές του περιστάσεις που συνοπτικά είναι οι ακόλουθες. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 32 ετών και κατάγεται από την Λιθουανία. Προέρχεται από οικογένεια μέτριας κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Σε ηλικία 5 ετών έχασε τον πατέρα του. Μετά την εξέλιξη αυτή η μητέρα του τέλεσε δεύτερο γάμο. Ο ίδιος διατηρεί πολύ καλή σχέση με τον πατριό του. Η μητέρα του είναι σήμερα ηλικίας 52 ετών και εργάζεται σε μερική απασχόληση λόγω προβλημάτων υγείας, ενώ ο πατριός του είναι ηλικίας 56 ετών και απασχολείται ως διευθυντής σε ξενοδοχείο. Από τον γάμο τους απέκτησαν μια θυγατέρα ηλικίας σήμερα 22 ετών η οποία βρίσκεται στη Λιθουανία για σπουδές. Ο κατηγορούμενος θεωρεί ότι παρά την απώλεια του βιολογικού του πατέρα ο ίδιος μεγάλωσε σε φιλήσυχο περιβάλλον όπου απουσίαζε οποιασδήποτε μορφής βία. Μετά την ολοκλήρωση της φοίτησης του στο σχολείο ο κατηγορούμενος παρακολούθησε σπουδές στο κλάδο της Μηχανολογίας για περίοδο 3 χρόνων. Κατά το έτος 2003 μετέβηκε στη Κύπρο και άρχισε να εργάζεται στην Επαρχία Πάφου ως καλουψιής. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Ιρλανδία όπου εργαζόταν ως μηχανοδηγός. Κατά την επιστροφή του στη πατρίδα του με άδεια ανάπαυσης και κατά την εκεί παραμονή του συνελήφθηκε από τις Αστυνομικές Αρχές της χώρας του σε σχέση με την παρούσα υπόθεση όπου παρέμεινε υπό κράτηση για περίοδο δύο μηνών μέχρι την μεταφορά του στη Κύπρο. Σήμερα διατηρεί δεσμό με γυναίκα της ίδιας καταγωγής ηλικίας 25 ετών η οποία εργάζεται στη Λιθουανία σε κατάστημα αρωματικών ειδών. Δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας, δεν έχει κάνει ποτέ χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών ή και κατάχρηση αλκοόλ. Ασχολείτο πάντοτε με τον αθλητισμό και δεν ανέπτυξε στο παρελθόν οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά. Η συνήγορος του κατηγορούμενου τόνισε ως ελαφρυντικό το πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει από τις 10.4.2005 ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι σήμερα, γεγονός που θα πρέπει, κατά την εισήγηση της, να προσμετρήσει υπέρ του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση που παρατηρείται στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Στο διάστημα που μεσολάβησε ο κατηγορούμενος έχει φτιάξει τη ζωή του και διατηρεί σοβαρό δεσμό με κοπέλα ο οποίος αναμένεται να επισημοποιηθεί. Ανέφερε ακόμα ότι μετά την πιο πάνω ημερομηνία ο κατηγορούμενος συνέχισε να διαμένει και να εργάζεται στη Πάφο και ότι η Αστυνομία θα μπορούσε εύκολα να τον εντοπίσει καταβάλλοντας εύλογη προσπάθεια. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι η θέση του κατηγορούμενου που τέθηκε κατά την ακρόαση ότι αυτός εγκατέλειψε την Κύπρο μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας δεν αμφισβητήθηκε από τον εξεταστή της υπόθεσης αστυφύλακα 1827 Μ. Καλλή (Μ.Κ.2). Πρόταξε τέλος, με αναφορά στη νομολογία, ότι ο χρόνος που διέρρευσε επηρέασε και την υπεράσπιση της υπόθεσης του κατηγορούμενου αφού κάποιος μάρτυρας που προτίθετο να κλητευθεί από την πλευρά του δεν ανευρέθηκε. Στην υπόθεση Suilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, λέχθηκε ότι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και τούτο είναι στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Παράλληλα όμως με την σοβαρότητα του αδικήματος το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής έχει καθήκον να την εξατομικεύσει σύμφωνα με τις αρχές που καθιερώθηκαν από την νομολογία. Η διεργασία της εξατομίκευσης που στοχεύει στην εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μην συνιστά μόνο τιμωρία αλλά και να αρμόζει στο άτομο του παραβάτη, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος και ιδιαίτερα το στοιχείο της αποτροπής. Επίσης η προσπάθεια συσχετισμού της τιμωρίας με το άτομο του παραβάτη με κανένα τρόπο δεν σημαίνει και την αποκλειστική συνάρτηση της ποινής με τις προσωπικές του συνθήκες. Βάσει του άρθρου 145 του Κεφ. 154 το έγκλημα του βιασμού τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι και διά βίου. Η μέγιστη αυτή ποινή αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα που προσδίδεται στο συγκεκριμένο έγκλημα από τον νομοθέτη και αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες επιπτώσεις του. Όπως τονίστηκε στην Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 259, σε σεξουαλικά αδικήματα πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές για την καταστολή τους ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλημάτων τα οποία όχι μόνο στρέφονται κατά των ηθών αλλά και γιατί προσβάλλουν την προσωπικότητα του θύματος (βλ. επίσης Rana κ.α. v. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 489, 500). Τέτοιες πράξεις προκαλούν αίσθημα αποστροφής στους άλλους πολίτες την κοινωνίας μας και εμφανίζεται επιτακτική η ανάγκη να έχει η τιμωρία παραδειγματικό και αποτρεπτικό χαρακτήρα (βλ. M.W. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 4/2009, ημερ. 17.12.2009). Ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης η ποινή μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρή και πολυετής (βλ. Γιάγκου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 67). Η σοβαρότητα του αδικήματος αυτού, τονίστηκε και στην υπόθεση Keith Billan & Others
(1986)3 Cr. App. Rep.
(5)48, όπου καθορίστηκαν οι επιβαρυντικοί ή ελαφρυντικοί παράγοντες σε ένα βιασμό οι οποίοι καθορίζουν και το ύψος της ποινής. Το έγκλημα πρέπει να θεωρείται ότι περιέχει επιβαρυντικά στοιχεία όταν συντρέχει ένας από τους πιο κάτω παράγοντες: (α) Η βία που χρησιμοποιήθηκε είναι υπερβολική, (β) όταν χρησιμοποιείται όπλο για εκφοβισμό ή πρόκληση βλάβης στο θύμα, (γ) όταν ο βιασμός επαναλαμβάνεται, (δ) όταν έχει προσεκτικά σχεδιαστεί, (ε) όταν ο κατηγορούμενος έχει προηγούμενες καταδίκες για βιασμό ή άλλα σεξουαλικά αδικήματα ή αδικήματα βίας, (στ) όταν το θύμα έχει υποβληθεί σε σεξουαλικό εξευτελισμό, (ζ) όταν το θύμα είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο και (η) οι επιπτώσεις στο θύμα (ψυχικές ή σωματικές) είναι ιδιάζουσας σοβαρότητας. Λέχθηκε περαιτέρω στην ίδια απόφαση ότι όπου το θύμα μπορεί να θεωρηθεί ότι εξέθεσε τον εαυτό του σε κίνδυνο ενεργώντας απερίσκεπτα, για παράδειγμα όπου αποδέχθηκε να μπει σε αυτοκίνητο ξένου προσώπου, δεν συνιστά μετριαστικό παράγοντα. Ούτε όμως οι προηγούμενες σεξουαλικές εμπειρίες του θύματος, είναι σχετικές ούτε και συνιστούν ελαφρυντικό παράγοντα. Τονίστηκε επίσης ότι όταν δεν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες, η πενταετής φυλάκιση σε μια υπόθεση που οδηγήθηκε σε ακρόαση θεωρείται σαν η αφετηρία στην επιμέτρηση της ποινής. Συνιστά επίσης επιβαρυντικό για την ποινή παράγοντα όταν ο κατηγορούμενος υποβάλει το θύμα σε περαιτέρω αναξιοπρεπείς ή διαστροφικές σεξουαλικές πράξεις. Χωρίς αμφιβολία τα περιστατικά διάπραξης του αδικήματος καθιστούν την παρούσα υπόθεση ιδιαίτερα σοβαρή. Ο κατηγορούμενος ήλθε σε δύο περιπτώσεις σε παράνομη συνουσία με την παραπονούμενη, στη πρώτη περίπτωση με τη χρήση βίας και παρά την σθεναρή αντίσταση της και στη δεύτερη μετά σύντομου χρονικού διαστήματος χωρίς η παραπονούμενη να αντισταθεί, φοβούμενη για τη ζωή της. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση ο κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε στο στόμα της παραπονούμενης με αποτέλεσμα αυτή να κάνει εμετό. Κατά την διάρκεια των άνομων πράξεων του ο κατηγορούμενος συνεπικουρείτο από τον Ρώσο ο οποίος ήλθε επίσης σε παράνομη συνουσία μαζί της σε δύο περιπτώσεις. Ακόμα ο κατηγορούμενος μαζί με το Ρώσο, φίλο και συγκάτοικο του, επέβαλαν στην παραπονούμενη την παράνομη συνουσία της με τρίτον άντρα ως όρο για να την αφήσουν να φύγει από το σπίτι. Η παραπονούμενη υπό το κράτος φόβου για τη ζωή της δεν αντιστάθηκε στις συνουσίες που έλαβαν χώρα στο ισόγειο. Πιστώνουμε όμως υπέρ του κατηγορούμενου ότι δεν ήταν το πρόσωπο που παρέσυρε την παραπονούμενη στο σπίτι τους και ούτε αυτός επιδίωξε τη συνάντηση μαζί της. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος και ο Ρώσος με τη βία που εξάσκησαν στην παραπονούμενη με τα χέρια τους για να πετύχουν την παράνομη συνουσία μαζί της προκάλεσαν σε αυτή κακώσεις σε διάφορα μέρη του σώματος της όπως θλαστικές εκχυμώσεις και εντυπώματα δακτύλων. Με τις πράξεις του αλλά και την όλη συμπεριφορά του η οποία ήταν βάρβαρη, απάνθρωπη και μειωτική για την παραπονούμενη, προκαλώντας της εκτός από πόνο και φόβο για τη ζωή της και σεξουαλικό εξευτελισμό, δεν είχε ως συνέπειες μόνο σωματικά τραύματα στην παραπονούμενη αλλά είναι φυσικό να στιγμάτισε και την προσωπικότητα της. Ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι η πολύ μεγάλη συχνότητα που διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το ζήτημα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη τον μεγάλο αριθμό παρόμοιων υποθέσεων που τίθενται ενώπιον μας για εκδίκαση. Θα πρέπει να πούμε ότι η συχνότητα αυτή έχει πάρει πλέον όχι μόνο ανησυχητικές αλλά και τρομακτικές διαστάσεις. Στην επιβολή της ποινής, το Δικαστήριο εκτός από τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τις συνθήκες διάπραξης τους, λαμβάνει υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. σελ. 9). Όταν το έγκλημα είναι σοβαρό και το στοιχείο της αποτροπής λαμβάνεται υπόψη στον προσδιορισμό της ποινής, το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση δεν ατονεί (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 109, 111). Η εξατομίκευση όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα (βλ. Μουσικός ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. σελ. 286 και Souilmi v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Σημειώνουμε όλα όσα ανέφερε η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορούμενου, όπως επίσης και κάθε τι άλλο το οποίο τέθηκε υπόψη μας. Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου και το λευκό ποινικό του μητρώο. Ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει κατηγορία συνωμοσίας και επομένως τον πιστώνουμε με την έλλειψη στοιχείων οργάνωσης και προσχεδιασμού εκ μέρους του. Στα πλαίσια που η νομολογία επιτρέπει και προστάζει λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου όπως αυτές διαφαίνονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι έστω και αν μεγάλωσε σε φιλήσυχο περιβάλλον, εντούτοις στερήθηκε την παρουσία και την καθοδήγηση του βιολογικού του πατέρα από πολύ μικρή ηλικία. Η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από την διάπραξη του αδικήματος αναγνωρίζεται από την νομολογία ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πότση κ.α.
(2000)2 Α.Α.Δ. 252, Γενικός Εισαγγελέας v. Γεωργίου
(2001)2 Α.Α.Δ. 272, Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη κ.α. (Αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σε αριθμό αποφάσεων έχει λεχθεί ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος από την διάπραξη του αδικήματος είναι ανεπιθύμητη εκτός αν θεωρείται απόλυτα αναγκαία λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος. Η καθυστέρηση συναρτάται με την μεταβολή των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου αλλά και τη συμπεριφορά του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Γεωργίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 511, Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Σ.Ε.Κ. v. Samoa Clothing Industry Ltd κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 79 και Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη (ανωτέρω). Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λαμβάνουμε υπόψη υπέρ του κατηγορούμενου το γεγονός της παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος από την διάπραξη του αδικήματος σε συνδυασμό με την μεταβολή των προσωπικών του συνθηκών. Όπως έχει αναφερθεί από τη συνήγορο του στο διάστημα που μεσολάβησε η ζωή του κατηγορούμενου έχει πάρει την πορεία της για να φτιάξει τη δική του οικογένεια αφού διατηρεί σοβαρό δεσμό ο οποίος σύντομα θα επισημοποιηθεί. Δεν είναι μόνο οι προσωπικές του συνθήκες που άλλαξαν αλλά και οι επαγγελματικές. Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν στην Ιρλανδία και η σύλληψη του έγινε κατορθωτή όταν επισκέφθηκε τη χώρα του με άδεια ανάπαυσης από την εργασία του αυτή. Περαιτέρω, όπως ο ίδιος ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής παραδέχθηκε, το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε στις 12.3.2010 δηλαδή σχεδόν πέντε χρόνια μετά την διάπραξη του αδικήματος χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην έκδοση του. Δεν μας διαφεύγει ότι από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μας διαφάνηκε ότι μετά την αναγνώριση του κατηγορούμενου από την παραπονούμενη ως ένα από τους βιαστές της εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου ένταλμα σύλληψης και αυτός αναζητείτο ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο όταν αυτός μετέβηκε στο εξωτερικό προχώρησε, όπως και ο ίδιος παραδέχεται στις καταθέσεις του και στην ανώμοτη δήλωση του, στην έκδοση νέου διαβατηρίου με διαφορετικό όνομα από αυτό που αναγράφετο στο διαβατήριο του που είχε στην κατοχή της η Αστυνομία. Γεγονός όμως παραμένει ότι δεν δόθηκε ικανοποιητική ή οποιαδήποτε εξήγηση γιατί υπήρξε τόσο πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην έκδοση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης εναντίον του. Πάντως τα πιο πάνω απαντούν αρνητικά στην εισήγηση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος επηρέασε αρνητικά την υπεράσπιση του κατηγορούμενου. Ήταν ο ίδιος ο κατηγορούμενος που επέλεξε να ξεφύγει από τις συνέπειες της παράνομης δραστηριότητας του με τη διαφυγή του, τρέχοντας, στη θέα της παραπονούμενης και της συνοδείας της, όταν αυτή τον αναγνώρισε ως ένα από τους βιαστές της. Αυτή του η φυγή εκτός από την καθυστέρηση εντοπισμού του συνέβαλε κατά συνέπεια και στην καθυστέρηση εκδίκασης της υπόθεσης. Είναι σημαντικό επίσης να σημειωθεί ότι η συνήγορος υπεράσπισης ουδέποτε έθεσε θέμα χρόνου σε οποιοδήποτε στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας που προηγήθηκε της καταδίκης του. Η ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο πρέπει να αντικατοπτρίζει την τοποθέτηση του νομοθέτη σε τέτοιας φύσης αδικήματα και να επενεργεί σαν προειδοποίηση για άλλους επίδοξους δράστες αλλά και να αποτελέσει τιμωρία για τον ίδιο. Στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λαμβάνουμε υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος και τον τρόπο που ο κατηγορούμενος ενήργησε. Ενδιατρίψαμε στις αρχές που διέπουν το ζήτημα της επιμέτρησης της ποινής σε συνάρτηση με το υπόψη αδίκημα. Είναι μετά από μελέτη αλλά χωρίς κανένα δισταγμό που καταλήξαμε ότι η αρμόζουσα και μόνη κατάλληλη υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της φυλάκισης και τούτο έχοντας υπόψη ότι αυτή επιβάλλεται εκεί μόνο όπου οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής. Ενόψει όλων των ανωτέρω καταδικάζουμε τον κατηγορούμενο σε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Η έκτιση της ποινής να άρχεται από τις 23.9.2010 όταν ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής ύψους €232 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ (Υπ.) ............. Α. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο