PLATANICO WINES SPIRITS LTD ν. NIKOY ΣΙΕΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 15394/10, 6/4/2011

(1)2008 άρθρα 2, 3

(1)(γ),

(3), 4

(3). Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι παρέλειψε να καταβάλει στους παραπονούμενους τις μηνιαίες δόσεις που αντιστοιχούν στους μήνες Μάιο του 2010 μέχρι Δεκέμβριο του 2010 αμφοτέρων μηνών συμπεριλαμβανομένων. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών νόμου 60

(1)2008, <<εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους>>, <<εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής>> και <<εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος>>, <<έχουν την έννοια που αποδίδεται στο άρθρο 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6>>. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, << εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους σημαίνει πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστική απόφαση με την οποία διατάσσεται η πληρωμή χρημάτων>>. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, << εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής σημαίνει πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδίδεται δικαστική απόφαση με την οποία διατάσσεται η πληρωμή χρημάτων>>. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών νόμου 60

(1)2008, << διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, σημαίνει διάταγμα που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 90 του μέρους ΙΧ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου>>. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, << εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος σημαίνει χρήματα που επιδικάστηκαν με δικαστική απόφαση>>. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)(γ) του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών νόμου 60

(1)2008, << οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος>>. Σύμφωνα με το άρθρο 4

(3)του περί περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών νόμου 60

(1)2008, << το Δικαστήριο σε περίπτωση καταδίκης δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1)του άρθρου 3, εκδίδει, εφόσον υποβληθεί αίτηση προς τούτο, διάταγμα είσπραξης των οφειλόμενων δόσεων του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους, ως χρηματικής ποινής, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ή οιουδήποτε άλλου νόμου καταργούντος ή τροποποιούντος τούτο>>. Σύμφωνα με το άρθρο 120

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,<< κάθε φορά που Δικαστήριο διατάσσει την πληρωμή χρηματικής ποινής, αυτό δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 128, να ορίσει την περίοδο φυλάκισης την οποία το πρόσωπο που επηρεάζεται θα εκτίσει λόγω παράλειψης πληρωμής της χρηματικής ποινής και η περίοδος αυτή δύναται να περιληφθεί σε οποιοδήποτε διάταγμα που εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου

(2)του παρόντος άρθρου>>. Σύμφωνα με το άρθρο 120

(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, <<κάθε φορά που Δικαστήριο διατάσσει την πληρωμή χρηματικής ποινής από πρόσωπο, αυτή δύναται να εισπραχτεί δυνάμει εντάλματος κατάσχεσης επί της κινητής ή ακίνητης ιδιοκτησίας του προσώπου αυτού όπως εκτίθεται στο άρθρο 121>>. Σύμφωνα με το άρθρο 121 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, <<τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 120, οι διατάξεις που αφορούν την εκτέλεση χρεών, δυνάμει αποφάσεων σε αστικές διαδικασίες δυνάμει οποιουδήποτε νόμου που ισχύει εκάστοτε, εφαρμόζονται στην εκτέλεση εντάλματος που εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 120>>. Η Διαταγή 40 Θεσμός 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: <<Where six years have elapsed since the judgment or date of the order, or where any change has taken place by death or otherwise in the parties entitled or liable to execution, the party alleging himself to be entitled to execution may apply to the Court or a Judge for leave to issue execution accordingly. And such Court or Judge may, if satisfied that the party so applying is entitled to issue execution, make an order to that effect, or may order that any issue or question necessary to determine the rights of the parties shall be tried in any of the ways in which any question in an action may be tried. And in either case the Court or Judge may impose such terms as to costs or otherwise as shall be just.>> Σε ελεύθερη μετάφραση: << Όπου έχουν περάσει έξι χρόνια από την έκδοση της απόφασης ή την ημερομηνία του διατάγματος ή που έχει επέλθει αλλαγή λόγου θανάτου ή άλλως στους διαδίκους που δικαιούνται ή υπόκεινται σε εκτέλεση, ο διάδικος που ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε εκτέλεση, μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για άδεια για έκδοση εκτέλεσης ανάλογα με την περίπτωση. Και το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, αν ικανοποιηθεί ότι ο διάδικος που αποτείνεται δικαιούται σε έκδοση εκτέλεσης, να εκδώσει σχετικό διάταγμα ή μπορεί να διατάξει όπως οποιοδήποτε ζήτημα ή ερώτημα αναγκαίο για τον καθορισμό των δικαιωμάτων των διαδίκων θα εκδικαστεί με οποιοδήποτε από τους τρόπους που οποιοδήποτε ερώτημα μπορεί να εκδικασθεί σε μια αγωγή. Και είτε στη μια είτε στην άλλη περίπτωση το Δικαστήριο ή ο Δικαστής, μπορεί να επιβάλει τέτοιους όρους όσον αφορά τα έξοδα ή άλλως που θα ήθελε κρίνει δίκαιους>> Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, το διάταγμα πληρωμής μηνιαίων δόσεων, όπως είναι και στην παρούσα υπόθεση, είναι τρόπος εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Επίσης δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι για να στοιχειοθετηθεί ποινική ευθύνη κάποιου εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη για την μη καταβολή μηνιαίων δόσεων που διατάχθηκε να καταβάλει, θα πρέπει να υφίσταται δικαστική απόφαση η οποία να είναι εκτελεστή, αφού η ποινική ευθύνη του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, πηγάζει από την ύπαρξη του διατάγματος μηνιαίων δόσεων που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής. Στην υπόθεση PETROS YEROLEMIDES -V- THE MUNICIPALITY OF NICOSIA AND/OR THE CHAIRMAN OF THE MUNICIPAL COMMITTEE OF NICOSIA

(1985)1 C.L.R. 104 , στην οποία εγέρθησαν παρόμοια ζητήματα και που αφορούσαν μεταξύ άλλων και την εφαρμογή των άρθρων 120 και 121 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 αλλά και την εφαρμογή της Διαταγής 40 Θεσμός 8, αποφασίστηκαν τα εξής: << Now, two crucial issues fall for determination in the present proceedings before me: (

1. a)Whether the Civil Procedure Rules are applicable to the execution of the warrants which are exhibits 1 and 2 before me. (
2. b)Whether six years have elapsed since the day of the judgment and/or order sought to be enforced. I shall deal with issue (
3. a)above first. Section 121 of the Criminal Procedure Law Cap. 155 reads as follows: "121. Subject to the provisions of section 120 of this law, the provisions .relating to execution of judgment debts in civil proceedings under any enactment in force for the time being, shall apply to the execution of any warrant issued under the provisions of section 120 of this Law". Order 40, rule 8 of our Civil Procedure Rules reads as follows: "8. Where six years have elapsed since the judgment or date of the order, or where any change has taken place by death or otherwise in the parties entitled or liable to execution may apply to the Court or a Judge for leave to issue execution accordingly. And such Court or judge may, if satisfied that the party so applying is entitled to issue execution, make an order to that effect, or may order that any issue or question necessary to determine the rights of the parties shall be tried in any of the ways in which any question in an action may be tried. And in either case the Court or Judge may impose such terms as to costs or otherwise as shall be just". Exhibits 1 and 2 in the present proceedings are self-described as "warrant(
4. s)of execution on movables" issued under s. 118 of Cap. 14; Cap. 14 was the Criminal Procedure of the 1950 codification of the Cyprus Laws and s. 118 thereof (subject to an amendment of 1953 - s. 10 of Law 6/53) is identical to s. 120 of Cap. 155. The contents of both said warrants coupled with their aforesaid self-description leave no margin for. doubt that they are warrants of execution on movables issued under the provisions of s. 120 of Cap. 155. The provisions of s: 121 of Cap. 155 are clear and unequivocal: the provisions relating to execution of judgment debts in civil proceedings, under any enactment in force for the time being, shall apply to the execution of any warrant issued under the provisions of s. 120 of Cap. 155. The words of s. 121 of Cap. 155 are not succeptible of any interpretation as there is no ambiguity; clear and unequivocal as they are must be given their ordinary meaning. Therefore there can be no room for doubt that the Civil Procedure Rules are applicable in the case of warrants of execution on movables issued under s. 120 of the Criminal Procedure Law, Cap. 155, which is the case with exhibits 1 and 2 of the present proceedings. It follows that once the Civil Procedure Rules are applicable, O. 40, r. 8 thereof is also applicable in cases of course where 6 years have elapsed since the day of the judgment and/or order sought to be enforced. Having answered issue (
5. a)in the affirmative I shall now proceed to examine issue (b). On this latter issue learned counsel for applicant submitted that the time of six years runs from the date of the judgment or order, which is the 9th of July 1971. Learned counsel for the respondent submitted that we should not look upon the date of the judgment of the Court of Appeal (9.7.71) in order to decide from which period does the time of six years run; the amount is not fined, counsel submitted, therefore time should be computed to run from the time each instalment became due and payable. Although I am inclined to the view that the time should be computed to run from the date of the judgment and/or order (9.7.71), as O. 40, r. 8 provides verbatim "where sin years have elapsed since the judgment or date of the order", I have carefully considered the submission of learned counsel of the respondent but I am afraid her way of computing time cannot help the respondent for the following reasons:

(1)As regards ex. 1 time of six years has elapsed from the time each one of the instalments therein contained became due and payable; this is apparent on the face of ex. 1 and it was so conceded by learned counsel appearing for the respondent.

(2)As regards ex. 2 it is true that time of six years has elapsed for instalments covering approximately £270.— out of the total of £6,741 sought to be enforced. but the fact remains that the amount in ex. 2 is one and indivisible and it is not for me at this stage to see that the time-barred amount be separated from the remainder. Having answered issue (b) in the affirmative as well, and bearing in mind that learned counsel appearing for the respondent conceded that the respondent had not obtained, or even applied for leave pursuant to the provisions of O. 40, r. 8 prior to the issue of warrants ex. 1 and ex. 2. I have decided to grant the Orders of Certiorari and Prohibition as applied. In issuing the aforesaid Orders, I repeat that I have ignored the allegation of the applicant to the effect that the nuisance in question has been abated; I leave entirely open the question of alleged abatement. Further I feel that it should be added here that the issue of the present orders does not prevent the respondent Municipality from initiating once again warrants of execution on movables for the same or any amount due by the applicant subject of course to prior compliance with the provisions of O. 40, r. 8 of the Civil Procedure Rules>> Τηρουμένων λοιπόν των αναλογιών ( mutatis mutandis) των αρχών που τέθηκαν από την πιο πάνω αναφερόμενη Νομολογία και εφ΄ όσον δεν έχει εξασφαλιστεί άδεια για εκτέλεση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου λόγω παρόδου 6 ετών από την έκδοση της, η παρούσα υπόθεση απορρίπτεται λόγω πρόωρης προώθησης της και ο κατηγορούμενος δεν αθωώνεται αλλά μόνο απαλλάσεται, εν΄ όψει και του τι αποφασίστηκε στην πιο πάνω υπόθεση. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο