Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. GABRIEL NICUSOR SERBANICA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15334/08, 8.4.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:B35 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15334/08 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.
- GABRIEL NICUSOR SERBANICA
- GEORGIANA LACRAMIORA Ημερομηνία: 8.4.2011 Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Ξενοφώντος. Για Κατηγορούμενους: κ. Βασιλειάδης. Κατηγορούμενοι παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν στην παρούσα κατηγορία κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός άνευ νομίμου δικαιολογίας, κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος αυτού οι κατηγορούμενοι στις 25.10.08 και ώρα 01:15 στη Λεωφόρο Ποσειδώνος στην Κάτω Πάφο, της Επαρχίας Πάφου, είχαν στην κατοχή τους διαρρηκτικά εργαλεία ήτοι δυο κατσαβίδια, μια ράσπα, ένα σκαρπέλο, μια πένσα και ένα κόπτη άνευ νομίμου δικαιολογίας. Περαιτέρω η κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει και κατηγορία ανησυχίας, κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος αυτού η κατηγορούμενη 2 κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο με την κατηγορία 1 σε δημόσιο μέρος ήτοι στη Λεωφόρο Ποσειδώνος στην Κάτω Πάφο, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν στο Δικαστήριο τέσσερεις μάρτυρες. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων, στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτοί κατέθεσαν ενόρκως και κάλεσαν και ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων και των κατηγορουμένων βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Δεν θα παραθέσω στο σημείο αυτό περίληψη της μαρτυρίας, αλλά θα το κάνω εκεί όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Αστ. 3491 Χάρης Χρυσοστόμου, ο οποίος στις 25.10.08 υπηρετούσε στον ΟΠΕ Πάφου και όντας σε μηχανοκίνητη περιπολία με συνάδελφο του εντόπισαν και ανέκοψαν το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΑΜ376 µάρκας NISSAN PRIMERA (στο εξής το επίδικο αυτοκίνητο) στο οποίο επέβαιναν τέσσερα πρόσωπα με οδηγό την κατηγορούμενη 2 και συνοδηγό τον κατηγορούμενο
- Ο μάρτυρας εξήγησε με λεπτομέρεια τα όσα προηγήθηκαν της ανακοπής του επίδικου οχήματος, τις ενέργειες του, τον έλεγχο που έκανε και τα αντικείμενα που εντόπισε και παρέλαβε από το επίδικο αυτοκίνητο μετά την ανακοπή καθώς και τη συμπεριφορά και τις δηλώσεις των κατηγορουμένων στη σκηνή. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ. 1784 Κώστας Κλεόπα. Ο εν λόγω μάρτυρας στις 25.10.08 παρέλαβε από τον Μ.Κ.2 τα αντικείμενα που εκείνος εντόπισε και παρέλαβε κατά τον έλεγχο του επίδικου οχήματος ενώ πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 (τεκμήριο 5-5Α) και καταθέσεις από τους δύο άλλους άντρες που επέβαιναν στο επίδικο όχημα. Περαιτέρω την ίδια μέρα ο μάρτυρας συνέλαβε με δικαστικά εντάλματα σύλληψης τους κατηγορούμενους (τεκμήρια 6 και 7). Τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και ο Μ.Κ.2 θα πρέπει να λεχθεί ότι μου έκαναν καλή εντύπωση. Περιέγραψαν με λεπτομέρεια και σαφήνεια όλες τις διαπιστώσεις και ενέργειες τους αναφορικά με την παρούσα, απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους έγιναν με αμεσότητα και ευθύτητα, οι θέσεις του ήταν σταθερές, λογικές και συνεπείς και δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση τους. Ήταν δε η θέση της υπεράσπισης ότι τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και ο Μ.Κ.2 δεν είπαν την αλήθεια και ιδιαίτερα σε σχέση με το τι περιείχε η νάιλον σακούλα που εντόπισε ο Μ.Κ.2 στο καπό του επίδικου αυτοκινήτου. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 υποστήριξαν ότι στην εν λόγω σακούλα δεν υπήρχαν άλλα εργαλεία πλην των τεκμηρίων 8-12 ενώ ήταν σταθεροί καθόλη τη διάρκεια της αντεξέταση τους στις υποβολές της υπεράσπισης ότι δεν υπήρχαν και άλλα εργαλεία. Σε σχέση με το θέμα αυτό θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Ο Μ.Κ.2 στην κατάθεση του ανέφερε σχετικά ότι κατά την έρευνα στο καπό του επίδικου οχήματος εντόπισε μια νάιλον σακούλα με διάφορα εργαλεία «µεταξύ αυτών» τα τεκμήρια 8-
- Ανέφερε όμως στην κυρίως εξέταση του αλλά και στην αντεξέταση του ότι τα μόνα εργαλεία που υπήρχαν στη σακούλα ήταν τα εν λόγω τεκμήρια και ανέφερε ότι δεν ξέρει αν ακούγεται λάθος η φράση «µεταξύ αυτών» που χρησιμοποίησε αλλά εννοεί αυτά τα τεκμήρια. Κατά τη μαρτυρία του ανέφερε επίσης ότι όταν άνοιξε το καπό αυτό ήταν ακατάστατο. Δεν θυμάται αν υπήρχε κρίκος στο καπό ή μαρκούτζιη του κρίκου. Ανέφερε όμως στην ουσία πολύ λογικά ότι αν υπήρχαν αυτά δεν υπήρχε λόγος για να τα παραλάβει εφόσον η χρήση τους είναι αποκλειστικά για το αυτοκίνητο. Περαιτέρω και πάλι πολύ λογικά ανέφερε ότι αν υπήρχε σφυρί στη σακούλα θα το έπαιρνε ως τεκμήριο εφόσον αυτό μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως διαρρηκτικό εργαλείο. Από το σύνολο λοιπόν της μαρτυρίας του Μ.Κ.2 αλλά και των όσων ανέφερε σχετικά με το υπό εξέταση θέμα καταλήγω ότι η αναφορά του στην κατάθεση του στη φράση «μεταξύ άλλων» δεν καταδεικνύει ότι αυτός είπε ψέματα αλλά προφανώς ότι αυτός εκφράστηκε λανθασμένα στην προσπάθεια του να περιγράψει το περιεχόμενο της σακούλας. Όσον δε αφορά το Μ.Κ.1 ανέφερε δε σχετικά ότι δεν μπορεί η Αστυνομία να έχει στην κατοχή της αντικείμενα χωρίς να είναι τεκμήρια για κάποια υπόθεση ή χωρίς διάταγμα του Δικαστηρίου. Όσον δε αφορά το ότι ο Μ.Κ.1 στην αντεξέταση του είπε αρχικά ότι έβγαλε από το νάιλον σακούλι δεύτερο το σκαρπέλο και τρίτη τη ράσπα και σε άλλο σημείο είπε ότι ήταν αντίστροφα δεν κρίνω ότι πλήττει την αξιοπιστία του σε βαθμό που να καθιστά τη μαρτυρία του απορριπτέα στο σύνολο της εφόσον πρόκειται προφανώς για μια επουσιώδη αντίφαση. Όσον δε αφορά τη νάιλον σακούλα ο Μ.Κ.1 είπε ότι αυτή ήταν όπως αυτές που δίνουν στις υπεραγορές αλλά δεν έγραφε τίποτα πάνω και ότι ήταν καταστρεμμένη, τρυπημένη, για αυτό και την πέταξε και δεν την προσκόμισε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο. Σε σχέση με το θέμα αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι παρά το ότι η εν λόγω σακούλα θα έπρεπε να προσαχθεί στο Δικαστήριο σε όποια κατάσταση και αν ήταν εντούτοις η μη προσκόμιση της δεν επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο την υπόθεση εφόσον είναι στην ουσία κοινώς αποδεκτό από τους διαδίκους ότι επρόκειτο για μια νάιλον σακούλα όπως αυτές που χρησιμοποιούνται στις υπεραγορές. Ως εκ των άνω καταλήγω ότι οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 είπαν την αλήθεια και η μαρτυρία τους γίνεται δεκτή. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε ο Τσελεπάνης Παναγιώτης, διευθυντής πωλήσεων στην εταιρεία GLI Ioannides Ltd, η οποία είναι αντιπρόσωπος της HONDA στην Πάφο. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι 20 περίπου μέρες πριν τις 25.10.08 ο κατηγορούμενος 1 αγόρασε από την εταιρεία του το επίδικο όχημα. Ανέφερε επίσης ότι όταν πώλησαν το επίδικο όχημα αυτό ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και εξήγησε ότι είναι πολιτική της εταιρείας να γίνεται ένας έλεγχος 107 σημείων στο αυτοκίνητο πριν παραδοθεί στον πελάτη. Σε ερώτηση αν αυτός ο έλεγχος έγινε και σε σχέση με το επίδικο αυτοκίνητο είπε ότι γίνεται σε όλα τα αυτοκίνητα. Δέχθηκε όμως ότι τον έλεγχο αυτό δεν τον κάνει ο ίδιος εφόσον σαν διευθυντής δεν ασχολείται με τις επιδιορθώσεις. Ο έλεγχος αυτός γίνεται στο γκαράζ που είναι δίπλα από το γραφείο του. Σε ερώτηση αν στο καπό του επίδικου αυτοκινήτου είχε τίποτε και το έδωσαν είπε γενικά ότι συνήθως στο καπό έχουν σπέαρ και τον κρίκο και τα κλειδιά για να αλλάζεις το λάστιχο. Δεν μπορούσε να πει από πόσα μέρη αποτελείται ο κρίκος στο επίδικο αυτοκίνητο εφόσον ως εξήγησε κάθε εταιρεία έχει δικό της κρίκο. Πάντως η εταιρεία του σιγουρεύεται ότι το αυτοκίνητο που παραδίδει έχει κρίκο. Έτσι και το επίδικο είχε κρίκο. Άλλα κλειδιά όπως 8ράκια 6ράκια και κατσαβίδι δεν είχε όμως. Σε υποβολή δε ότι είχε πέραν του κρίκου και το μαρκούτζι αυτού και άλλα κλειδιά για τις υπόλοιπες βίδες είπε ότι αυτοί δεν έβαλαν τίποτα έξτρα. Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Άλλωστε το μόνο μέρος που στην ουσία αμφισβητήθηκε από τη μαρτυρία του ήταν το κατά πόσο πριν την παραλαβή του επίδικου αυτοκινήτου από τον κατηγορούμενο 1 έγινε ο μηχανικός έλεγχος που ισχυρίσθηκε ο μάρτυρας. Ήταν όμως εμφανές από το σύνολο της μαρτυρίας του ότι ο μάρτυρας δεν μπορούσε να ξέρει τι έλεγχος έγινε ακριβώς εφόσον δεν έγινε από τον ίδιο. Περαιτέρω σε ερώτηση στην αντεξέταση του αν μπορεί να πει κατά πόσο τα φρένα είχαν πρόβλημα απάντησε ότι επειδή τα φρένα είναι κάτι σημαντικό στο αυτοκίνητο δεν νομίζει να μην το έλεγξαν στο συνεργείο αλλά σε υποβολή ότι τα φρένα ήταν ελαττωματικά είπε ότι δεν γνωρίζει, δεν είναι μηχανικός για να ξέρει και σε άλλη υποβολή ότι 20 μέρες αργότερα το αυτοκίνητο κατέληξε στο μηχανικό γιατί είχε πρόβλημα στα φρένα και πήγε για σέρβις είπε στην ουσία ότι δεν ξέρει τι προβλήματα έβγαλε το αυτοκίνητο. Ως εκ των άνω με εξαίρεση το ότι πριν παραδοθεί το επίδικο αυτοκίνητο έγινε ο έλεγχος που ισχυρίσθηκε ο μάρτυρας και άρα το αυτοκίνητο δεν είχε προβλήματα όσον αφορά τα φρένα, η υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Κ.3 γίνεται δεκτή εφόσον δεν αμφισβητήθηκε. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στην Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ.
- Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Αστ. 1830 Νεόφυτος Παπαριστοδήμου, υπεύθυνος της αποθήκης τεκμηρίων του ΤΑΕ Πάφου. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι κοντά του καταλήγουν τα αντικείμενα τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως τεκμήρια σε ποινική διαδικασία. Τα αντικείμενα-τεκμήρια αυτά που υπάρχουν στην αποθήκη καταχωρούνται σε ειδικό βιβλίο. Εκεί είναι καταχωρημένα και τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα είναι καταχωρημένα εκεί δύο κατσαβίδια, μια ράσπα, ένα σκαρπέλο, μια πένσα και ένας κόπτης. Επίσης εκεί σημειώνεται ότι αυτά κατασχέθηκαν από τον Μ.Κ.2 στην Λεωφόρο Ποσειδώνος εντός του αυτοκινήτου ΗΑΜ376 καθώς και ότι τα παρέλαβε από την αποθήκη τεκμηρίων ο Μ.Κ.1 και τα κατέθεσε στο Ε.Δ. Πάφου στις 6.12.10 (τεκμήριο 17). Από τι γνωρίζει για την παρούσα πλην των προαναφερόμενων τεκμηρίων δεν κρατούνται άλλα τεκμήρια. Αν υπήρχαν άλλα τεκμήρια που κρατούσε η Αστυνομία σίγουρα θα ήταν καταγραμμένα στο εν λόγω βιβλίο. Δεν ξέρει αν εκτός από τα τεκμήρια που ανέφερε ο Μ.Κ.1 είχε και άλλα τεκμήρια στην κατοχή του. Δεν γνωρίζει επίσης αν ο κατηγορούμενος 1 κλήθηκε αμέσως μετά τις 25.10.08 από την Αστυνομία να παραλάβει εργαλεία που δεν ήταν τεκμήρια ούτε και αν πριν ένα μήνα επισκέφθηκε τον Σταθμό Πάφου και ζήτησε επιστροφή εργαλείων και του είπαν ότι αυτά που ζητά αν δεν είναι τεκμήρια να μην τα ψάχνει στην αποθήκη τεκμηρίων. Όσον αφορά τον Μ.Κ.4 θα πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία του στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε και ως εκ τούτου την αποδέχομαι. Πριν προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας των κατηγορουμένων θα αναφερθώ στη μαρτυρία του Χρύσανθου Αντωνίου, μηχανικού αυτοκινήτων (Μ.Υ.1). Σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό το επίδικο αυτοκίνητο του το πήρε ο κατηγορούμενος 1 για σέρβις στις 24.10.08 και αφού το έκανε σέρβις, το απόγευμα της ίδιας μέρας όταν ο μάρτυρας έκλεισε το μαγαζί του το άφησε έτοιμο έξω από το γκαράζ για να το παραλάβει όπως και έγινε. Το αυτοκίνητο όταν του το πήρε στις 24.10.08 είχε πρόβλημα με τα φρένα δηλ. δεν είχε φρένα μπροστά με αποτέλεσμα να φθαρούν οι φλάντζες και να είναι επικίνδυνο για οδήγηση για αυτό και του άλλαξε τα φρένα, φλάντζες. Επίσης η μια βάση της μηχανής ήταν σπασμένη και την άλλαξε (βλ. τεκμήριο 19). Σε ερώτηση αν συμφωνεί ότι τα φρένα χαλούν από κακή χρήση είπε ότι είναι φυσικό φαινόμενο όταν οδηγείται ένα αυτοκίνητο με την πάροδο του χρόνου να χρειάζονται αλλαγή. Ανέφερε δε ότι οι δουλειές που έκανε στο αυτοκίνητο για τον ίδιο ήταν ρουτίνα και ότι για τις φλάντζες και τα δισκόφρενα και το πρόβλημα στη βάση της μηχανής πρέπει να είσαι μηχανικός ή να είσαι γνώστης μηχανικής για να τα φτιάξεις. Δέχθηκε επίσης ότι το αυτοκίνητο πλην των προβλημάτων που αυτός είδε ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και ότι κατά τα άλλα από ότι μπορεί να θυμάται από το 2008 το αυτοκίνητο ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Όσον αφορά το Μ.Υ.1 θα πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία του όπως και εκείνη του Μ.Κ.4 δεν αμφισβητήθηκε και ως εκ τούτου γίνεται δεκτή. Αντίθετα οι κατηγορούμενοι δεν μου έκαναν καλή εντύπωση. Από τη μια προσπάθησαν να προσαρμόσουν τη μαρτυρία τους προβάλλοντας κοινές θέσεις ως προς τα γεγονότα, οι οποίες όμως προφανώς δεν στηρίζονταν στην πραγματικότητα αλλά αποτελούσαν εκ των υστέρων σκέψεις τους ενώ από την άλλη στην προσπάθεια τους αυτή περιέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Αρκετές δε από τις θέσεις τους δεν ήταν πειστικές και δεν βρίσκουν έρεισμα στη λογική. Συγκεκριμένα: Ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του τεκμήριο 5Α ημερ. 25.10.08 την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του είπε ότι στις 24.10.08 και περί ώρα 22:30 πήγε με το αυτοκίνητο του, την αρραβωνιαστικιά του (κατηγορούμενη 2) και δύο φίλους τους στη μπυραρία «BUBBLES» στην Κάτω Πάφο. Μετά γύρω στις 23:00 πήγαν στην μπυραρία «FLAΙRS» στην Κάτω Πάφο και μετά γύρω στις 00:30 έφυγαν για το σπίτι. Λόγω του ότι ο ίδιος είχε πιει και ήταν κουρασμένος οδήγησε το αυτοκίνητο του η κατηγορούμενη 2 και αυτός κάθισε συνοδηγός. Κατά την διαδρομή στο σπίτι τους σταμάτησε για έλεγχο η Αστυνομία. Ενώ όμως στην κατάθεση του ανέφερε συγκεκριμένα ώρες στην αντεξέταση του αρχικά είπε ότι δεν θυμάται τι ώρα ακριβώς έφυγαν από την «FLAΙRS» ενώ στη συνέχεια δέχθηκε ότι έφυγαν από εκεί η ώρα 00:
- Είπε επίσης ότι μετά τη «FLAΙRS» δεν πήγαν πουθενά αλλού και ότι από την ώρα που έφυγαν από εκεί μέχρι την ώρα που τους σταμάτησε η Αστυνομία πέρασαν περίπου 10-15 λεπτά. Στη συνέχεια όμως δεν αμφισβήτησε ότι η Αστυνομία τους ανέκοψε η ώρα 01:15 και σε σχετική ερώτηση δέχθηκε στην ουσία ότι για 45 λεπτά περιπλανιόνταν με το αυτοκίνητο στην Πάφο. Στην αντεξέταση του είπε ότι η Αστυνομία τους σταμάτησε στη Λεωφόρο Ποσειδώνος στο διαχωριστικό πεζοδρόμιο στη μέση του δρόμου ανάμεσα στο ξενοδοχείο και το λούνα παρκ όχι όμως έξω, μπροστά από το ξενοδοχείο «Φαέθων». Σε υποβολή όμως η Αστυνομία τους σταμάτησε έξω από το εν λόγω ξενοδοχείο απάντησε αρχικά καταφατικά για να το αρνηθεί όμως αμέσως μετά. Εδώ να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 σε κανένα σημείο στη μαρτυρία του δεν ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Κ.2 ή κάποιος άλλο αστυνομικός στο χώρο ανακοπής τον έσπρωξε ως ήταν η θέση της κατηγορούμενης
- Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι όσον αφορά το κατσαβίδι που βρήκε η Αστυνομία στο συρταράκι του συνοδηγού του αυτοκινήτου είναι δικό του και το είχε εκεί γιατί συνεχώς είχε προβλήματα το ράδιο και το ήθελε για να το φτιάχνει. Στην αντεξέταση του όμως είπε ότι το εν λόγω κατσαβίδι δηλ. το τεκμήριο 13 το είχε στο συρτάρι για το cd-player που υπήρχε μέσα στο αυτοκίνητο και ότι το χρειαζόταν γιατί είχε ηχεία και ενισχυτή και το χρειάστηκε πολλές φορές για να ανοίξει την ένταση του ηχείου. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι τόσο τα ηχεία όσο και το cd-player - στερεοφωνικό ήταν σε καλή κατάσταση και απλά ήθελε να μεγαλώσει την ένταση και χρησιμοποιούσε το κατσαβίδι γιατί κάθε φορά έπρεπε να βγάλει το ταμπλώ από πίσω από το cd-player. Είναι δε προφανές εδώ ότι η δικαιολογία που έδωσε για τη χρήση του τεκμηρίου 13 δεν συνάδει με αυτό που είπε σχετικά στην κατάθεση του εφόσον εκεί έκανε αναφορά σε ράδιο. Όταν ρωτήθηκε σχετικά είπε ότι το ράδιο ήταν σε καλή κατάσταση αλλά το κατσαβίδι δεν ήταν για το ράδιο αλλά για τα στερεοφωνικά και ότι ράδιο έγραψε η κοπέλα που του πήρε κατάθεση ενώ αυτός είπε cd-player - στερεοφωνικό. Σε σχέση με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι στο τέλος της κατάθεσης του τεκμήριο 5 (στη μητρική του γλώσσα) φαίνεται ότι αυτή του διαβάστηκε, πληροφορήθηκε ότι μπορεί να κάνει διορθώσεις ή προσθήκες ή αλλαγές αλλά αυτός είπε ότι είναι ορθή και την υπέγραψε. Συνεπώς δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του ότι άλλα είπε και άλλα γράφτηκαν. Ακόμη όμως και να γινόταν δεκτό ότι εκεί που λέει στην κατάθεση του για ράδιο εννοεί cd-player - στερεοφωνικό και πάλι τα όσα ανέφερε σχετικά με τη χρήση του τεκμηρίου 13 δεν συνάδουν εφόσον εκεί δεν κάνει λόγο για χρήση του στο να ανοίξει την ένταση των ηχείων αλλά αναφέρεται καθαρά σε προβλήματα της συσκευής την οποία και έφτιαχνε. Σε σχέση δε με το τεκμήριο 13 θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι όταν ο Μ.Κ.2 ρώτησε τόσο τον ίδιο όσο και την κατηγορούμενη 2 μετά που το εντόπισε στο συρταράκι του αυτοκινήτου σε ποιόν ανήκει η κατηγορούμενη 2 είπε ότι ήταν δικό της ενώ ο κατηγορούμενος 1 δεν είπε τίποτα. Στην αντεξέταση του δε για να δικαιολογήσει ο κατηγορούμενος 1 την απάντηση της κατηγορούμενης 2 είπε ότι αυτή απάντησε έτσι γιατί εκείνη την ώρα οι Αστυνομικοί φώναζαν κάτι που ο κατηγορούμενος 1 είπε για πρώτη φορά σε αυτό το σημείο ενώ αυτό δεν υποβλήθηκε στο Μ.Κ.
- Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι τα άλλα εργαλεία που βρήκε η Αστυνομία στο καπό του οχήματος του είναι και αυτά δικά του και τα είχε εκεί μέσα σε νάιλον τσάντα για να φτιάχνει το αυτοκίνητο του γιατί είχε αρκετά προβλήματα. Μάλιστα την προηγούμενη δηλ. 24.10.08 κατά η ώρα 19:00-19:30 είχε παραλάβει το όχημα του από τον μηχανικό. Στα εργαλεία αυτά, είπε, αγγίζει και χρησιμοποιεί μόνο αυτός. Εδώ να σημειωθεί ότι στη σκηνή όταν εντοπίσθηκαν τα εν λόγω εργαλεία από το Μ.Κ.2 και αυτός ρώτησε τους κατηγορούμενους σε ποιόν ανήκουν ο κατηγορούμενος 1 απάντησε ότι είναι δικά του και ότι τα έχει για να κάνει service το αυτοκίνητο του. Την ίδια απάντηση έδωσε ο κατηγορούμενος 1 και όταν ο Μ.Κ.2 τον πληροφόρησε για το αδίκηµα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύχτας και του επέστησε την προσοχή του στο Νόµο. Στην αντεξέταση του ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι τα εργαλεία που υπήρχαν πίσω στο αυτοκίνητο αυτός τα χρησιμοποιούσε γιατί είχε πρόβλημα με το αυτοκίνητο. Όταν όμως ρωτήθηκε τι έφτιαχνε με το σκαρπέλο τεκμήριο 9, γνωρίζοντας προφανώς ότι αυτό δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να φτιάχνει το αυτοκίνητο, είπε στην ουσία ότι δεν το χρησιμοποιούσε για το σκοπό αυτό αλλά το είχε μέσα στη τσάντα γιατί όλα τα εργαλεία ήταν ένα σετ που αγοράστηκε από υπεραγορά και η κάσια στην οποία ήταν έσπασε για αυτό και τα είχε μέσα στη τσάντα. Το ίδιο είπε και για τη ράσπα τεκμήριο
- Εδώ όμως θα πρέπει να σημειωθεί όμως ότι πουθενά στην κατάθεση του δεν αναφέρεται ότι κάποια από τα εργαλεία που βρέθηκαν στη σακούλα δεν τα χρησιμοποιούσε για να φτιάχνει το αυτοκίνητο και ότι τα είχε αγόρασε όλα τα από υπεραγορά σαν σετ, κάτι που δείχνει ότι αυτό αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του. Θα αναμενόταν δε από κάποιο ο οποίος πληροφορείται ότι εναντίον του διερευνάται υπόθεση κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύχτας να δικαιολογήσει στην κατάθεση του την κατοχή όλων των εργαλείων που βρέθηκαν και όχι μόνο μερικών από αυτά. Όσον αφορά τον κόπτη τεκμήριο 11 στην αντεξέταση του είπε ότι και αυτό τον χρησιμοποιούσε για να φτιάξει το αυτοκίνητο και συγκεκριμένα είπε ότι με αυτό έκοψε ένα λάστιχο του αέρα του αυτοκινήτου και μάλιστα ότι το χρησιμοποίησε λίγες μέρες πριν πάρει το αυτοκίνητο στο μηχανικό. Όπως όμως έχει λεχθεί ούτε στην κατάθεση του ούτε όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο στη σκηνή αναφέρθηκε για λάστιχο του αυτοκινήτου κάτι που διαφέρει και από το σέρβις που είπε αλλά και από το να φτιάχνει το αυτοκίνητο γιατί είχε προβλήματα. Σε άλλο δε σημείο στην αντεξέταση του είπε ότι τα εργαλεία που βρέθηκαν στο καπό όλα χρησιμοποιούνταν για το αυτοκίνητο και μέσα στη τσάντα υπήρχε ο κρίκος, το μαρκούτζιη και θα μπορούσε να αλλάξει λάστιχο. Σε άλλο σημείο είπε ότι μάλιστα ότι άλλαξε λάστιχο, όχι όμως με τον κόφτη αλλά με το μαρκούτζιη. Ούτε όμως το ότι γενικά άλλαξε λάστιχο λίγες μέρες πριν το είπε στην κατάθεση του κάτι που είπε κατά τη μαρτυρία του προφανώς για να την προσαρμόσει στα όσα η κατηγορούμενη 2 είπε στην κατάθεση της. Ως όμως έχει αναφερθεί από το Μ.Κ.1 αλλά και είναι λογικό λαμβάνοντας πάντα υπόψην τη χρήση ενός εργαλείου όπως το τεκμήριο 11 αυτό δεν συνηθίζεται να χρησιμοποιείται στην αλλαγή λαστίχου-τροχού του αυτοκινήτου. Όσον αφορά την πένσα τεκμήριο 10 στην αντεξέταση του ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι και αυτήν την χρησιμοποιούσε για να φτιάχνει το αυτοκίνητο και συγκεκριμένα είχε πρόβλημα με τα φρένα και τη χρησιμοποιούσε για να φτιάξει τα φρένα, χωρείς να πει τι ακριβώς έκανε. Είπε και πάλι ότι αυτό το έκανε λίγες μέρες πριν πάρει το αυτοκίνητο για σέρβις. Όπως όμως και για το κόπτη δεν ανέφερε κάτι τέτοιο στην κατάθεση του. Όσον αφορά το κατσαβίδι τεκμήριο 12 στη αντεξέταση του ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι το χρησιμοποιούσε μέσα στη μηχανή του αυτοκινήτου γιατί όπως είπε πριν είχε μηχανική βλάβη χωρίς όμως να εξηγήσει τι ακριβώς έκανε με αυτό. Συμφώνησε δε ότι το κατσαβίδι τεκμήριο 12 είναι στραβό αλλά δεν θυμόταν πως στράβωσε ενώ επέμενε μη πειστικά ότι έτσι στραβό που ήταν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και το χρησιμοποιούσε για να φτιάξει τη μηχανή και πάλι όμως χωρίς να πει τι ακριβώς έφτιαχνε. Όσον αφορά όμως τα προβλήματα που είχε το αυτοκίνητο του στην κυρίως εξέταση του είπε ότι είχε πρόβλημα με τα φρένα και η μηχανή τάραζε, κουνιόταν και ότι πήρε το αυτοκίνητο στον Μ.Υ.
- Ο Μ.Υ.1 στην μαρτυρία του ανέφερε ότι το αυτοκίνητο όταν του το πήρε ο κατηγορούμενος 1 στις 24.10.08 είχε πρόβλημα με τα φρένα μπροστά δηλ. δεν είχε φρένα μπροστά με αποτέλεσμα να φθαρούν οι φλάντζες και να είναι επικίνδυνο για οδήγηση για αυτό και του άλλαξε τα φρένα, φλάντζες. Επίσης η μια βάση της μηχανής ήταν σπασμένη και την άλλαξε. Στην αντεξέταση του όμως ο Μ.Υ.1 είπε ότι για τις φλάντζες και τα δισκόφρενα και το πρόβλημα στη βάση της μηχανής πρέπει να είσαι μηχανικός ή να είσαι γνώστης μηχανικής για να τα φτιάξεις. Δέχθηκε επίσης ο Μ.Υ.1 ότι το αυτοκίνητο πλην των προβλημάτων που αυτός είδε ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και ότι κατά τα άλλα από ότι μπορεί να θυμάται από το 2008 το αυτοκίνητο ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Ο δε κατηγορούμενος 1 δεν ισχυρίσθηκε ότι είχε γνώσεις μηχανικής που αν άλλωστε είχε δεν θα χρειαζόταν προφανώς να πάρει το αυτοκίνητο στον Μ.Υ.1 και συνεπώς δεν ήταν σε θέση να διορθώσει τα προβλήματα που ο ίδιος ανέφερε ήτοι με τα φρένα και τη βάση της μηχανής. Εδώ να σημειωθεί ότι για όλα τα εργαλεία που βρέθηκαν στο καπό του αυτοκινήτου του είπε στην κατάθεση του ότι τα είχε για να φτιάχνει το αυτοκίνητο του γιατί είχε αρκετά προβλήματα ενώ στη σκηνή μετά που εντοπίσθηκαν τα εργαλεία και αφού ο Μ.Κ.2 τον πληροφόρησε για το αδίκηµα το οποίο διέπραττε, δηλαδή για την κατοχή διαρρηχτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύχτας και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόµο αυτός απάντησε «Τα έχω για να κάνω service το αυτοκίνητο µου». Αν όμως τα είχε για να κάνει σέρβις γιατί τότε το πήρε στον Μ.Υ.1 την προηγούμενη μέρα και γιατί έστω μετά δεν τα αφαίρεσε. Στην δε αντεξέταση του δέχθηκε μεν ότι ανέφερε στο Μ.Κ.2 τα πιο πάνω αλλά για να δικαιολογήσει γιατί το είπε αυτό ενώ προφανώς δεν ευσταθεί αφού το πήρε σε μηχανικό ήτοι στο Μ.Υ.1 είπε μη πειστικά ότι εκείνη την ώρα του απάντησε αυτό επειδή είχε όλα τα εργαλεία μαζί και ο ίδιος δεν τα θεωρούσε διαρρηκτικά εργαλεία. Στην κυρίως εξέταση του ο κατηγορούμενος 1 ισχυρίσθηκε ότι στο νάιλον σακούλι που βρέθηκε στο καπό του αυτοκινήτου υπήρχαν τα εργαλεία που πήρε η Αστυνομία δηλ. τα τεκμήρια 8-12 αλλά υπήρχαν και άλλα εργαλεία δηλ ένας κρίκος, άλλα κλειδιά, κάποιες αρίδες και το γάμα (μαρκούτζιη) που ανοίγει τον τροχό. Εδώ να σημειωθεί ότι δεν έκανε λόγο για σφυρί ενώ στους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 δεν υποβλήθηκε ότι υπήρχαν και αρίδες. Μάλιστα ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι τα άλλα εργαλεία που δεν είναι τεκμήρια του τηλεφώνησαν την επόμενη μέρα από το Σταθμό και του είπαν να πάει να τα πάρει. Δεν πήγε όμως γιατί με αυτό που έγινε ντρεπόταν να πάει ξανά στην αστυνομία. Πριν ένα μήνα επισκέφθηκε το σταθμό και του είπε ότι δεν υπήρχε τίποτα εκεί. Στην αντεξέταση του σε όμως σε ερώτηση τι εργαλεία είχε στη νάιλον σακούλα πίσω στο καπό είπε ότι δεν τα θυμάται όλα και έκανε λόγο για ένα μαρκούτζιη, κάτι αρίδες, αλλά και για πρώτη φορά για βίδες και σφυρί. Δεν είναι όμως λογικό να υπήρχαν στην σακούλα εργαλεία όπως σφυρί που όπως και ο Μ.Κ.2 κάλλιστα θα μπορούσε να θεωρηθεί διαρρηκτικό όργανο και να μην το έπαιρνε ο Μ.Κ.2 ή να μην παρουσιαζόταν στο Δικαστήριο. Πέραν τούτου ως πολύ λογικά είπε και ο Μ.Κ.2 αν υπήρχε κρίκος δεν θα τον έπαιρνε γιατί είναι εμφανής ο σκοπός τέτοιου εργαλείου μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Περαιτέρω δεν είναι λογική η θέση του κατηγορούμενου 1 ότι μέσα στη νάιλον σακούλα υπήρχαν και άλλα εργαλεία όπως κρίκος, μαρκούτζιη του κρίκου, άλλα κλειδιά και σφυρί αλλά η Αστυνομία όχι μόνο δεν τα έφερε στο Δικαστήριο αλλά δεν του τα επέστρεψε καν. Αυτό γιατί η ύπαρξη και τέτοιων άλλων εργαλείων στη νάιλον σακούλα προφανώς δεν θα μετέβαλε το γεγονός ότι τα τεκμήρια 8-12 μπορούν εν πάση περιπτώσει να θεωρηθούν διαρρηκτικά εργαλεία. Η κατηγορούμενη 2 στην κατάθεση της είπε ότι στις 24.10.08 πήγε με τον κατηγορούμενο 1 και δύο φίλους τους γύρω στις 23:30 στο μπαρ «BUBBLES» και αφού ήπιαν ένα ποτό έφυγαν και πήγαν στο μπαρ «FLAIRS». Στην Κάτω Πάφο έμειναν περίπου μια ώρα και μετά ξεκίνησαν για σπίτι. Λόγω του ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν λίγο κουρασμένος οδήγησε αυτή το αυτοκίνητο του. Κατά την επιστροφή τους στο σπίτι και πριν αφήσουν τους δύο φίλους τους σπίτι τους τους σταμάτησε η Αστυνομία για έλεγχο. Στην αντεξέταση της είπε αρχικά ότι δεν θυμάται τι ώρα έφυγαν από το «FLAIRS» και μετά ότι μπορεί να ήταν περί τις 11-11:
- Σε ερώτηση όμως αν συμφωνεί ότι τα 45 λεπτά που έφυγαν από το «FLAIRS» μέχρι να τους σταματήσει η Αστυνομία έκαναν βόλτες στην Πάφο είπε στην ουσία ότι έφυγαν από το «μπαρ στριτ» γύρω στις 12:30 κάτι που δείχνει ότι δεν πήγαν κατευθείαν να πάρουν τους φίλους τους σπίτι πριν την ανακοπή τους από την Αστυνομία. Στην αντεξέταση της δεν δέχθηκε ότι πριν την ανακοπή τους το αυτοκίνητο που αυτή οδηγούσε εκινείτο ύποπτα. Σε υποβολή ότι οδηγούσε αναπτύσσοντας ταχύτητα και σταματούσε συνέχεια στο δρόμο είπε ότι δεν σταματούσε αλλά πήγαινε με 50 χλμ. Στη συνέχεια όμως προφανώς για να δικαιολογήσει το γιατί σύμφωνα με τον Μ.Κ.2 το αυτοκίνητο θεάθηκε ενώ η κίνηση στο δρόμο ήταν σχεδόν ανύπαρκτή να πηγαίνει αρκετά σιγά και να ελαττώνει συνέχεια ταχύτητα κάτι που φαινόταν από το ότι τα πισινά του στοπ λάιτς άναβαν και έσβηναν συνέχεια έδωσε το μη πειστικό ισχυρισμό ότι το μόνο πράγμα που δεν φαίνεται καλά με το στόπερ είναι ότι αυτή οδηγεί με τα 2 πόδια και όχι με το ένα γιατί έτσι έμαθε στη Ρουμανία. Σε σχετική δε υποβολή ότι τα κεφάλια των επιβαινόντων στο αυτοκίνητο θεάθηκαν να γυρίζουν αριστερά και δεξιά δεν το διέψευσε αλλά διερωτήθηκε που μπορεί να κοιτάξει αν είναι μέσα στο αυτοκίνητο. Στην κυρίως εξέταση της είπε ότι όταν τους σταμάτησε η Αστυνομία αυτή σταμάτησε το αυτοκίνητο στη μέση του δρόμου μεταξύ ενός λούνα παρκ και ενός ξενοδοχείου. Είπε περαιτέρω ότι εκεί δεν είχε κτίρια πολύ κοντά αλλά τα κτίρια δηλ. το λούνα παρκ και το ξενοδοχείο ήταν περίπου 300-400 μ. Όταν σταμάτησε δεν κατάλαβαν ότι ήταν Αστυνομία και μετά κατέβηκαν και ο αστυνομικός άρχισε να μιλάει δυνατά και έσπρωξε τον κατηγορούμενο 1 και αυτή φοβήθηκε και δεν ήξερε γιατί τα κάνει αυτά και τον ρώτησε γιατί τα κάνει αυτά και γιατί τον έσπρωξε. Δεν έκανε ανησυχία και θόρυβο. Δεν πιστεύει ότι φώναζε πολύ. Και ήταν αργά, ήταν νύκτα, πέρασε και αυτοκίνητο αλλά δεν είδε κανένα να σταματήσει. Δεν απέκλεισε όμως να σταμάτησε και αυτή να μην το είδε. Στην αντεξέταση της δεν δέχθηκε ότι η Αστυνομία την σταμάτησε έξω από το ξενοδοχείο «Φαέθων». Είπε ότι εκεί στη σκηνή επειδή φοβήθηκε και δεν κατάλαβε τι έγινε γιατί ο αστυνομικός φώναζε και έσπρωξε τον κατηγορούμενο 1 αυτή είπε μόνο «Why you make these» στα αγγλικά. Αυτό το είπε λίγο πιο δυνατά από ότι μιλά τώρα. Εδώ θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι κάποιος από τους αστυνομικούς τον έσπρωξε ενώ στον Μ.Κ.2 αυτό που υποβλήθηκε ήταν ότι έπιασε τον κατηγορούμενο 1 από το γιακά. Η κατηγορούμενη 2 είπε ότι το γεγονός ότι ο αστυνομικός έσπρωξε τον κατηγορούμενο 1 για αυτήν ήταν σημαντικό γιατί δεν κατάλαβε γιατί το έκανε. Παρόλα αυτά αυτό όπως και το ότι ο αστυνομικός φώναζε δεν το είπε στην κατάθεση της. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν το είπε έδωσε την μη πειστική απάντηση ότι δεν τη ρώτησε κανένας τι έκανε η Αστυνομία εκεί. Σε υποβολή ότι μετά το πέρας της κατάθεσης της διαβάστηκε και πληροφορήθηκε ότι μπορεί να κάνει διορθώσεις ή να προσθέσει αλλά αυτή τη θεώρησε σωστή και αληθινή και την υπέγραψε απάντησε ότι δεν ήξερε ότι η Αστυνομία θα τους έφερνε στο Δικαστήριο και ότι επειδή έμεινε στο κελί το μόνο που ήθελε ήταν το πρωί να πάει σπίτι της και έτσι έγραψε την κατάθεση. Για αυτό δεν το είπε γιατί δεν ήθελε και άλλες ιστορίες. Ήταν όμως εμφανές από την επίστηση της προσοχής στο Νόμο με την οποία αρχίζει η κατάθεση της ότι η Αστυνομία διερευνούσε εναντίον της μια σοβαρή υπόθεση και θα αναμενόταν στην κατάθεση της να αναφέρει πως αυτή αντέδρασε και το λόγο που αντέδρασε έτσι ιδίως εφόσον σύμφωνα με τη θέση της αυτό οφειλόταν στη συμπεριφορά κάποιου Αστυνομικού απέναντι στον αρραβωνιαστικό της. Σε υποβολή δε στην αντεξέταση της ότι η κατηγορούμενη 2 φώναζε μετά που της επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο στη σκηνή είπε και πάλι ότι δεν θυμάται εκεί να σταμάτησε κανένα αυτοκίνητο πράγμα που ως αναφέρθηκε δεν απέκλεισε στην κυρίως εξέταση της. Σε υποβολή δε ότι κλήθηκε στο μέρος γυναίκα αστυνομικός για να την συνοδεύσει στον Σταθμό γιατί ήταν αντιδραστική και συνέχισε να φωνάζει προκαλώντας ανησυχία ανέφερε ότι μίλησε πιο δυνατά αλλά είπε ότι δεν πιστεύει ότι έκανε ανησυχία. Εδώ να σημειωθεί ότι όταν κατηγορήθηκε γραπτώς στις 25.10.08 και για το ότι ενώ βρισκόταν σε δηµόσιο χώρο φώναζε δυνατά προκαλώντας ανησυχία και διασάλευση της ειρήνης απάντησε σε σχέση με αυτή την κατηγορία ότι έκανε φασαρία επειδή έσπρωξαν τον φίλο της χωρίς λόγο. Όταν όμως στην αντεξέταση της ρωτήθηκε αν παραδέχθηκε στην γραπτή της κατηγορία ότι έκανε φασαρία απάντησε προφανώς μη ειλικρινά ότι δεν είπε ότι έκανε φασαρία. Είπε ότι μίλησε πιο δυνατά επειδή φοβήθηκε και δεν κατάλαβε τι γινόταν. Σε ερώτηση αν αυτό το είπε στην κατάθεση της είπε ότι δεν είχε λόγο να το γράψει στην κατάθεση της. Σε ερώτηση δε αν το είπε στην γραπτή της κατηγορία είπε, παρά το ότι κατηγορήθηκε και για ανησυχία, ότι δεν την ρώτησαν ενώ τέλος σε ερώτηση αν άρα δεν παραδέχθηκε ότι έκανε φασαρία είπε ότι μίλησε πιο δυνατά και δεν ήταν εκεί αυτοκίνητα ούτε και ξενοδοχείο απέναντι, κάτι που δεν έχει σημασία ως προς το αν πράγματι έκανε φασαρία αλλά προφανώς το ανέφερε για να υποστηρίξει ότι δεν προκάλεσε διασάλευση της ειρήνης. Στην κατάθεση της είπε ότι κατά τον έλεγχο που έκανε η Αστυνομία εντόπισαν στο αυτοκίνητο του αρραβωνιαστικού της ορισμένα εργαλεία. Ανέφερε επίσης ότι λόγω του ότι το αυτοκίνητο είχε συνέχεια προβλήματα ο αρραβωνιαστικός της είχε αυτά τα εργαλεία μέσα για να το φτιάχνει και ότι στις 24.10.08 το αυτοκίνητο ήταν για σέρβις σε μηχανουργείο και το παράλαβε ο κατηγορούμενος 1 το προηγούμενο βράδυ. Είπε επίσης ότι τα εργαλεία που βρήκε η Αστυνομία τα χρησιμοποιεί κυρίως ο κατηγορούμενος 1 αλλά την περασμένη βδομάδα τον βοήθησε και αυτή να αλλάξει ένα λάστιχο που είχε πρόβλημα και ότι δεν γνωρίζει κάτι άλλο σχετικά. Στην κυρίως εξέταση της όσον αφορά την κατηγορία για κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων δεν την δέχτηκε και είπε ότι πρώτον το αυτοκίνητο δεν ήταν δικό της αλλά αυτή μόνο το οδηγούσε και μετά δεν ήταν διαρρηκτικά εργαλεία. Αυτά τα εργαλεία ήταν μαζί με άλλα εργαλεία που τους βοηθούσε να φτιάχνουν το αυτοκίνητο. Είπε επίσης ότι στο σακούλι υπήρχαν τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, πολλές βίδες, κρίκος, μαρκούτζιη και άλλα πράγματα. Στην αντεξέταση της όμως είπε ότι πριν τους σταματήσει η Αστυνομία η ίδια δεν ήξερε ότι πίσω στο καπό είχε μια τσάντα που είχε μέσα εργαλεία σε αντίθεση με αυτό που συνάγεται από τα όσα είπε στην κυρίως εξέταση της. Στη συνέχεια όμως στην αντεξέταση της είπε ότι ήξερε από πριν ότι είχαν στο αυτοκίνητο εργαλεία που χρειάζονται για το αυτοκίνητο ενώ σε επόμενη ερώτηση είπε ότι ήξερε γενικά ότι πίσω στο καπό έχει μια τσάντα και έχει μέσα εργαλεία. Σε υποβολή ότι τα μόνο εργαλεία που υπήρχαν στη τσάντα στο καπό του αυτοκινήτου ήταν αυτά που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και ενώ από τα όσα προανέφερε στην αντεξέταση της ήταν εμφανές ότι δεν ήξερε τι ακριβώς εργαλεία υπήρχαν στη σακούλα κατά την ανακοπή, είπε, προφανώς για να προσαρμόσει τη μαρτυρία της σε αυτήν του κατηγορούμενου 1 και να τον βοηθήσει ότι είχαν και άλλα εργαλεία για να φτιάχνουν το αυτοκίνητο και ότι ήταν όλα τα εργαλεία που μπορείς να βρεις σε ένα σετ που αγοράζεις από την υπεραγορά κάτι που δεν ανέφερε στην κατάθεση της. Σε ερώτηση αν δηλ. με όλα τα εργαλεία που είναι τεκμήρια φτιάχνεις μηχανικά το αυτοκίνητο υπεκφεύγοντας είπε ότι όλα αυτά ήταν μαζί με άλλα εργαλεία και όταν της επαναλήφθηκε η ερώτηση είπε ότι μπορείς αλλά είπε ότι ήταν σετ. Εδώ να σημειωθεί ότι όταν στην κυρίως εξέταση της έκανε αναφορά και σε άλλα εργαλεία δεν αναφέρθηκε σε σφυρί, αρίδες και κλειδιά όπως ο κατηγορούμενος
- Είπε επίσης ότι μια εβδομάδα πριν βοήθησε τον κατηγορούμενο 1 να αλλάξει ένα λάστιχο καθώς και γενικά ότι είχαν μηχανικά προβλήματα με το αυτοκίνητο όμως δεν ανέφερε ποια ήταν αυτά τα προβλήματα και ποια εργαλεία και πως ο κατηγορούμενος 1 τα χρησιμοποιούσε για τον σκοπό αυτό. Τέλος σε ερώτηση στην αντεξέταση της αν όταν της πήραν κατάθεση την πληροφόρησαν ότι εναντίον της διερευνάται υπόθεση κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων και ότι η Αστυνομία είχε εναντίον της μαρτυρία που παρείχε εύλογη υποψία για αυτό σε αντίθεση με αυτό που πράγματι αναφέρεται στην αρχή της κατάθεσης της τεκμήριο 3Α είπε ότι το μόνο που της είπε όταν την έβγαλε από το κελί ήταν «Έλα να γράψεις την κατάθεση και μετά μπορείς να πάεις σπίτι» ενώ στη συνέχεια είπε ότι ο Αστυνομικός δεν της είπε ακριβώς ότι διερευνά υπόθεση κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Ως εκ των άνω κρίνω ότι οι κατηγορούμενοι δεν είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και η μαρτυρία τους δεν γίνεται δεκτή. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της νύχτας, βασίζεται στο άρθρο 296(γ) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
- Όποιος ενδέχεται να βρεθεί κάτω από οποιεσδήποτε από τις ακόλουθες περιστάσεις, δηλαδή - .................................... (γ) έχει στην κατοχή του διαρρηκτικό όργανο κατά την διάρκεια νύχτας, χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι' αυτό, της οποίας φέρει και το βάρος απόδειξης ..................................................... είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται- (i) σε περίπτωση καταδίκης δυνάμει της παραγράφου (α), (β), (γ), (ε) ή (στ) σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Παρόμοιο αδίκημα με το επίδικο προβλεπόταν από το άρθρο 28
(2)του Αγγλικού Larceny Act 1916 το οποίο είχε ως εξής: «28. Every person who shall be found by night .
(2)having in his possession without lawful excuse (the proof whereof shall lie on such person) any key, picklock, crow, jack, bit, or other implement of housebreaking . shall be guilty of a misdemeanour .» Η εν λόγω αγγλική διάταξη αναφέρεται μεν συγκεκριμένα σε κάποια διαρρηκτικά όργανα αλλά δεν περιορίζεται σε αυτά εφόσον περιλαμβάνει και «other implement of housebreaking». Έτσι ως έχει η φράση αυτή ερμηνευθεί διαρρηκτικό όργανο θεωρείται οποιοδήποτε όργανο το οποίο από τη φύση του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς διάρρηξης παρά το ότι η συνήθης χρήση του είναι για νόμιμο σκοπό (βλ. Archbold 35th ed. par. 1851). Όσον αφορά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και το βάρος απόδειξης διαφωτιστικά είναι τα όσα αναφέρονται στην R v. Patterson
(1962)1 All E.R 340: «It seems to the court that, in the first instance, the prosecution must prove that the prisoner was found in possession by night of either an implement which can properly be described as one of those specifically named in the section, or of an implement capable in fact of being used as a housebreaking implement from its common though not exclusive use for that purpose or from the particular circumstances of the case in question. Once possession of such an implement has been shown, the burden shifts to the prisoner to prove on the balance of probabilities that there was lawful excuse for his possession of the implement at the time and place in question.» Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση αναφέρεται ότι για τη στοιχειοθέτηση του εν λόγω αδικήματος δεν απαιτείται να αποδειχθεί από την κατηγορούσα αρχή και το ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να χρησιμοποιήσει το διαρρηκτικό όργανο για σκοπούς διάρρηξης. Όσον δε αφορά την κατοχή αυτή έχει την έννοια της φυσικής κατοχής (βλ. Archbold 35th ed. par. 1851). Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία κατοχή ενός αντικειμένου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Queiss ν. Republic
(1987)2 CLR 49, Youssef ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 21). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71 λέχθηκε σχετικά ότι «η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει». Για την απόδειξη της γνώσης της φύσης του αντικειμένου, λόγω του ότι αυτή συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, σπάνια υπάρχει άμεση μαρτυρία και κατά κανόνα η γνώση αυτή συμπεραίνεται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ιδιαίτερα από τη σύνδεση και τις πράξεις του κατηγορούμενου σε σχέση με το παράνομο αντικείμενο (βλ. Queiss ανωτέρω και Χριστοφόρου v. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Με άλλα λόγια εξάγεται από περιστατική μαρτυρία, η οποία μπορεί να οδηγήσει εξίσου σε ασφαλές συμπέρασμα και κάποτε μάλιστα με μεγαλύτερη ασφάλεια (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 388). Το δε αδίκημα της ανησυχίας προβλέπεται από το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα. Από το λεκτικό του υπό αναφορά άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (βλ. Pitsillos v. The Police
(1966)2CLR 50):
- Ο κατηγορούμενος να προκαλεί θόρυβο ή ταραχή,
- Σε δημόσιο χώρο,
- Κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης,
- Η πιο πάνω ενέργεια του κατηγορούμενου να γίνεται χωρίς εύλογη αιτία. Όσον αφορά το τι συνιστά δημόσιο χώρο, ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Κεφ. 154, όπου προβλέπονται τα ακόλουθα: «δημόσιος χώρος» ή «δημόσιο υποστατικό» περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης, όπου κάθε φορά το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου, είτε χωρίς όρους, είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο ή χώρο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση». Η πιο πάνω πρόνοια ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Ευθυμιάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 25 . Για δε το αδίκημα της ανησυχίας βλ. επίσης Ηροδότου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 373 όπου λέχθηκε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό και Νετζιήπ ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.
- Με βάση τη μαρτυρία την οποία έχω κάνει δεκτή στην παρούσα καταλήγω στα ακόλουθα: Στις 25.10.08 και περί ώρα 01:10 ενώ ο Μ.Κ.2 του ΟΠΕ Πάφου βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην Λεωφόρο Ποσειδώνος με συνάδελφο του έλαβε μήνυμα από τον Υπαστυνόμο Αγγελίδη να ανακόψουν το επίδικο όχημα, το οποίο σύμφωνα με το μήνυμα εκινείτο ύποπτα από τη Λεωφόρο Δανάης προς την Λεωφόρο Ποσειδώνος µε ανατολική κατεύθυνση. Ακολούθως η ώρα 01:15 εντόπισαν το εν λόγω όχηµα το οποίο παρατήρησαν ότι εκινείτο ύποπτα. Συγκεκριμένα ενώ η κίνηση στο δρόμο ήταν σχεδόν ανύπαρκτη το επίδικο αυτοκίνητο πήγαινε αρκετά σιγά και ελάττωνε συνέχεια ταχύτητα κάτι που φαινόταν από το ότι τα πισινά του στοπ λάιτς άναβαν και έσβηναν συνέχεια ενώ μπροστά του δεν προπορεύονταν άλλα αυτοκίνητα και φαίνονταν τα πρόσωπα που ήταν μέσα να κοιτούν δεξιά και αριστερά. Έτσι οι αστυφύλακες αποφάσισαν να το σταματήσουν. Τοποθέτησαν τον φάρο που είχαν μέσα στο αυτοκίνητο πάνω στην οροφή, άναψαν τη σειρήνα και έκαναν σήμα στην οδηγό να σταματήσει φωνάζοντας και από τη μικροφωνική. Η οδηγός σταμάτησε το επίδικο όχημα έξω από το ξενοδοχείο «Φαέθων» στη Λεωφ. Ποσειδώνος πάνω στη νησίδα που είναι στη μέση και χωρίζει το δρόμο στα δύο. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.2 πλησίασε το επίδικο όχημα και ανέφερε στην οδηγό του ότι είναι αστυνομικός υποδεικνύοντας ταυτόχρονα και την αστυνοµική του ταυτότητα. Επίσης ανέφερε στους επιβαίνοντες ότι θα γίνει έλεγχος τόσο σε αυτούς όσο και στο αυτοκίνητο. Μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι οδηγός του οχήµατος ήταν η κατηγορούμενη 2, συνοδηγός ο κατηγορούμενος 1 και ότι αυτού επέβαιναν άλλοι δύο άντρες ρουμανικής καταγωγής. Ο Μ.Κ.2 ρώτησε την κατηγορούμενη 2 ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του οχήµατος και αυτή του ανάφερε ότι ανήκει στον κατηγορούμενο 1, ο οποίος ήταν και αρραβωνιαστικός της. Στο µέρος µετέβηκαν ακόμη δύο περίπολα. Στη συνέχεια ερευνήθηκε το επίδικο όχημα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας και περί ώρα 01:20 στο συρταράκι του ταμπλώ µπροστά από τη θέση του συνοδηγού ο Μ.Κ.2 εντόπισε ένα κατσαβίδι του οποίου η λαβή ήταν χρώµατος κίτρινου µε µαύρο µάρκας «STANLEY» (τεκμήριο 13). Ο Μ.Κ.2 ρώτησε τους κατηγορούμενους σε ποιόν ανήκει το κατσαβίδι και η κατηγορούμενη 2 του ανάφερε ότι ήταν δικό της. Ακολούθως την ρώτησε γιατί το έχει στο αυτοκίνητο και αυτή δεν απάντησε τίποτα. Αµέσως ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε την κατηγορούμενη 2 στην αγγλική γλώσσα για το αδίκηµα το οποίο διέπραττε, δηλαδή για την κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύχτας και αφού της επέστησε την προσοχή της στο Νόµο αυτή άρχισε να φωνάζει και να λέει διάφορα στη µητρική της γλώσσα και επίσης στα αγγλικά να λέει «Why you make this?», µε αποτέλεσµα να σταµατούν διερχόµενα οχήµατα για να δουν τι συµβαίνει. Ακολούθως περί ώρα 01:23 ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε την κατηγορούμενη 2 ότι είναι υπό σύλληψη για τα αδικήματα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύχτας και ανησυχίας και αφού της επέστησε εκ νέου την προσοχή της στο Νόµο αυτή συνέχιζε να λέει διάφορα στη µητρική της γλώσσα. Στο µέρος κλήθηκε και η Γ/Αστ. 4792 Ν. Πετεβίνου για να συνοδεύσει την κατηγορούμενη 2 στο Σταθµό για το λόγο ότι ήταν αντιδραστική και συνέχιζε να φωνάζει. Στη συνέχεια της έρευνας και περί ώρα 01:28 στο καπό του επίδικου αυτοκινήτου ο Μ.Κ.2 εντόπισε µια παλιά μισοκαταστρεμμένη σακούλα νάιλον, από αυτές που χρησιμοποιούνται σε υπεραγορές στην οποία υπήρχαν ένα κατσαβίδι µαύρου χρώµατος (τεκμήριο 12), μια ράσπα (τεκμήριο 8), ένα σκαρπέλο (τεκμήριο 9), μια πένσα (τεκμήριο 10) και ένας κόπτης (τεκμήριο 11). Αµέσως ο Μ.Κ.2 ρώτησε τους κατηγορούμενους σε ποιόν ανήκουν αυτά και τότε ο κατηγορούμενος 1 απάντησε ότι είναι δικά του και ότι τα έχει για να κάνει service το αυτοκίνητο του. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 για το αδίκηµα το οποίο διέπραττε, δηλαδή για την κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύχτας και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόµο αυτός απάντησε «Τα έχω για να κάνω service το αυτοκίνητο µου». Ακολούθως και περί ώρα 01:30 ο Μ.Κ.2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι είναι υπό σύλληψη και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόµο αυτός δεν απάντησε τίποτα. Στη συνέχεια οι κατηγορούμενοι μεταφέρθηκαν στην ΑΔΕ Πάφου στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου και µαζί µε τη νάιλον σακούλα στην οποία υπήρχαν τα τεκµήρια 8-12, και το τεκμήριο 13 παραδόθηκαν στον Μ.Κ.
- Όταν ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθη την ίδια μέρα με ένταλμα σύλληψης για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και παράνομης κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύχτας και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του απάντησε «Παραδέχοµαι ότι τα είχα µαζί µου». Όταν την ίδια μέρα ο κατηγορούμενος 1 κατηγορήθηκε γραπτώς (τεκμήριο 1Α) για τα ίδια αδικήματα απάντησε «Ναι τα είχα στην κατοχή μου αυτά τα εργαλεία με σκοπό να φτιάξω το αυτοκίνητο μου, όχι να κάνω κάτι κακό». Όταν η κατηγορούμενη 2 συνελήφθη την ίδια μέρα με ένταλμα σύλληψης για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και παράνομης κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της νύχτας και ανησυχίας και αφού της εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης της απάντησε «Είναι αλήθεια ότι βρέθηκαν αυτά στο αυτοκίνητο αλλά τα χρησιμοποιούσαμε για να το φτιάχνουμε». Όταν δε η κατηγορούμενη 2 την ίδια μέρα κατηγορήθηκε γραπτώς για τα πιο πάνω αναφερόμενα αδικήματα (τεκμήριο 2Α) απάντησε «Δεν παραδέχομαι την 1η και 2η κατηγορία. Στην 3η κατηγορία έκανα φασαρία επειδή έσπρωξαν τον φίλο μου χωρίς λόγο». Από τα πιο πάνω φαίνεται λοιπόν ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι τα τεκμήρια 8-13 δηλ. τα δύο κατσαβίδια, το σκαρπέλο, η ράσπα, η πένσα και ο κόπτης αποτελούν εργαλεία τα οποία από τη φύση τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς διάρρηξης. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι αυτά εντοπίσθηκαν στο καπό του επίδικου αυτοκινήτου η ώρα 01:20 (τεκμήριο 13) και 01:28 (τεκμήρια 8-12) δηλ. κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτό που θα πρέπει να εξετασθεί στη συνέχεια είναι το κατά πόσο έχει αποδειχθεί η κατοχή των πιο πάνω εργαλείων από τους κατηγορούμενους. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1 ο ίδιος στην κατάθεση του ανέφερε στην ουσία ότι το επίδικο αυτοκίνητο ήταν δικό του. Κατά το χρόνο δε της ανακοπής το αυτοκίνητο το οδηγούσε η κατηγορούμενη 2 που ήταν αρραβωνιαστικιά του λόγω του ότι ο ίδιος είχε πιει και ήταν κουρασμένος. Τα πιο πάνω πρέπει να λεχθεί ότι δεν αμφισβητήθηκαν. Περαιτέρω στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι όλα τα εργαλεία που βρήκε η Αστυνομία ήταν δικά του. Από δε τις απαντήσεις που έδωσε στη σκηνή στο Μ.Κ.2 αλλά και όταν συνελήφθηκε αργότερα με ένταλμα σύλληψης και όταν κατηγορήθηκε γραπτώς επίσης συνάγεται αβίαστα ότι παραδέχθηκε ότι τα εν λόγω εργαλεία ήταν δικά του και ότι τα είχε στην κατοχή του. Ως εκ των άνω κρίνω ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος 1 κατά τον επίδικο χρόνο είχε κατοχή των τεκμηρίων 8-
- Όσον αφορά την κατηγορούμενη 2 θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Αυτή κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το επίδικο αυτοκίνητο. Αυτό όμως το έκανε γιατί ως είπε στην κατάθεση της και επιβεβαίωσε ο κατηγορούμενος 1 χωρίς αυτό να αμφισβητηθεί, ο ίδιος εκείνη την ώρα ήταν κουρασμένος. Όσον αφορά τα εργαλεία που εντοπίσθηκαν στο καπό του αυτοκινήτου έχει ήδη αναφερθεί τι είπε στην κατάθεση της όπου στην ουσία ανέφερε ότι αυτά τα είχε στο αυτοκίνητο ο κατηγορούμενος 1 για να το φτιάχνει. Ήταν δε εμφανές από τη μαρτυρία της όπως αναφέρθηκε κατά την αξιολόγηση αυτής ανωτέρω ότι η ίδια δεν γνώριζε ακριβώς τι εργαλεία υπήρχαν στο καπό. Η δε αναφορά της ότι υπήρχαν αυτά τα εργαλεία στο καπό αλλά και άλλα και ότι αυτή βοήθησε τον κατηγορούμενο 1 για να αλλάξει λάστιχο έγινε προφανώς, ως προαναφέρθηκε, για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο 1 και δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί ότι συνάγεται από τη μαρτυρία της και για το ότι στη σκηνή κατά τον εντοπισμό του κατσαβιδιού τεκμηρίου 13 είπε στο Μ.Κ.2 ότι ήταν δικό της εφόσον στην αντεξέταση της ανέφερε ότι το είπε αυτό γιατί αυτή οδηγούσε το αυτοκίνητο και το κατσαβίδι ήταν μέσα ενώ δεν γνώριζε πριν τους σταματήσει η Αστυνομία ότι μέσα στο συρτάρι του αυτοκινήτου υπήρχε το κατσαβίδι που βρέθηκε. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η κατηγορούμενη 2 είχε κατά τον επίδικο χρόνο τον φυσικό έλεγχο των τεκμηρίων 8-
- Ακόμη όμως και αν γινόταν δεκτό ότι τέτοιος φυσικός έλεγχος αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα εν λόγω τεκμήρια βρέθηκαν στο αυτοκίνητο που η κατηγορούμενη 2 οδηγούσε και πάλι δεν θα αποδεικνύετο η κατοχή εκ μέρους της εφόσον δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η κατηγορούμενη 2 είχε ταυτόχρονη γνώση της φύσης των εν λόγω τεκμηρίων μιας και δεν φαίνεται να γνώριζε τι εργαλεία υπήρχαν στο αυτοκίνητο. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εναντίον της κατηγορούμενης 2 το συστατικό στοιχείο της κατοχής των επίδικων εργαλείων. Όσον δε αφορά τον κατηγορούμενο 1 με δεδομένο ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αυτός κατά τον επίδικο χρόνο δηλ. κατά τη διάρκεια της νύχτας είχε στην κατοχή του τα τεκμήρια 8-13 δηλ. διαρρηκτικά όργανα, το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους του να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι υπάρχει νόμιμη δικαιολογία για την κατοχή αυτών των οργάνων. Η μαρτυρία όμως αυτού αλλά και της κατηγορούμενης 2 και η σχετική εκδοχή τους, για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω, δεν έγιναν δεκτές. Συνεπώς ο κατηγορούμενος 1 απέτυχε να αποσείσει το προαναφερόμενο βάρος απόδειξης. Πέραν και ανεξάρτητα του πιο πάνω θα πρέπει να λεχθεί ότι ακόμη και αν γινόταν δεκτή η εκδοχή των κατηγορουμένων ότι τα εργαλεία χρησιμοποιούνταν για επιδιόρθωση των προβλημάτων που είχε το επίδικο αυτοκίνητο και πάλι δεν θα στοιχειοθετείτο νόμιμη δικαιολογία για την κατοχή τους κατά τον επίδικο χρόνο εφόσον στις 24.10.08 το επίδικο αυτοκίνητο είχε γίνει σέρβις από το Μ.Υ.1 και είχαν επιδιορθωθεί τα όποια προβλήματα αυτό είχε γεγονός που καθιστούσε την κατοχή των εν λόγω εργαλείων για τον πιο πάνω σκοπό άνευ αντικειμένου. Ενόψει λοιπόν όλων των ανωτέρω κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορούμενου 1 όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας
- Όσον δε αφορά το αδίκημα της κατηγορίας 2 από τα ευρήματα προκύπτει ότι το συμβάν έγινε σε δημόσιο χώρο εφόσον εκείνη την ώρα βρίσκονταν πάνω στη νησίδα που χωρίζει δημόσιο δρόμο ήτοι τη Λεωφόρο Ποσειδώνος και έξω από συγκεκριμένο ξενοδοχείο. Από τα ευρήματα προκύπτει επίσης ότι εκεί η κατηγορούμενη 2 μετά που ο Μ.Κ.2 την πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε άρχισε να φωνάζει µε αποτέλεσµα να σταµατούν διερχόµενα οχήµατα για να δουν τι συµβαίνει. Η κατηγορούμενη 2 συνέχιζε επίσης να φωνάζει και μετά που ο Μ.Κ.2 την πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη. Με βάση λοιπόν το ότι η κατηγορούμενη 2 φώναζε χωρίς εύλογη αιτία εβρισκόμενη σε δημόσιο δρόμο με αποτέλεσμα μάλιστα να σταματούν διερχόμενα αυτοκίνητα για να δουν τι συµβαίνει και ότι αυτό έγινε έξω από ξενοδοχείο καταλήγω στο συμπέρασμα ότι αυτή προκάλεσε θόρυβο κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Ως εκ των άνω κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας
- Καταληκτικά κρίνω ένοχο τον κατηγορούμενο 1 στην κατηγορία 1 ενώ η κατηγορούμενη 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην εν λόγω κατηγορία και κρίνεται ένοχη στην κατηγορία
- (Υπ.) ...................................... Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων - Ανησυχία) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο