CYPRUS LAPTOPS TRADING LTD ν. Αντώνη Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 15510/08, 13/4/2011

(2),

(3),

(4),

(5)και

(6)ως τροποποιήθηκε από τους Ν. 166/87, Ν. 129

(1)/99και Ν. 25

(1)/2003 και μέχρι σήμερα και των άρθρων 20, 26 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στην Πάφο κατά ή περί τις 30/9/2008 χωρίς εύλογη αιτία και κατά χρόνο προ ή κατά την ημερομηνία που η πιο κάτω επιταγή κατέστη πληρωτέα, προκάλεσε με πράξη του την μη εξόφληση της υπ΄ αρ. 02863168 επιταγής της MARFIN LAIKI BANK ημερομηνίας 26/9/2008 για το ποσό των €5,316,25 η οποία εκδόθηκε έναντι νομίμου ανταλλάγματος προς όφελος των παραπονουμένων (STOP PAYMENT). Στην δεύτερη κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις και συνομωσία για καταδολίευση κατά παράβαση των άρθρων 302, 298 και 297 του Ποινικού Κώδικα όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των άρθρων 20, 26 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά ή περί τον Σεπτέμβριο του 2008 στην Πάφο, απέσπασε με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση από τους παραπονούμενους εμπορεύματα και/ή αγαθά αξίας €5,316,25 παριστάνοντας εν γνώσει του ψευδώς με λόγια και/ή με την επιταγή υπ΄ αρ. 02863168 της MARFIN LAIKI BANK (ημερομηνίας 26/9/2008) ότι θα αποπληρώσει αυτά. Στην τρίτη κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της πρόκλησης μη εξόφλησης επιταγής άνευ ευλόγου αιτίας προ ή κατά του χρόνου που η επιταγή κατέστη πληρωτέα, κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(2),

(3),

(4),

(5)και

(6)ως τροποποιήθηκε από τους Ν. 166/87, Ν. 129

(1)/99και Ν. 25

(1)/2003 και μέχρι σήμερα και των άρθρων 20, 26 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στην Πάφο κατά ή περί τις 15/10/2008 χωρίς εύλογη αιτία και κατά χρόνο προ ή κατά την ημερομηνία που η πιο κάτω επιταγή κατέστη πληρωτέα, προκάλεσε με πράξη του την μη εξόφληση της υπ΄ αρ. 02863169 επιταγής της MARFIN LAIKI BANK ημερομηνίας 26/9/2008 για το ποσό των €5,315,50 η οποία εκδόθηκε έναντι νομίμου ανταλλάγματος προς όφελος των παραπονουμένων (STOP PAYMENT). Στην τέταρτη κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις και συνομωσία για καταδολίευση κατά παράβαση των άρθρων 302, 298 και 297 του Ποινικού Κώδικα όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των άρθρων 20, 26 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2008 στην Πάφο, απέσπασε με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση από τους παραπονούμενους εμπορεύματα και/ή αγαθά αξίας €5,315,50 παριστάνοντας εν γνώσει του ψευδώς με λόγια και/ή με την επιταγή υπ΄ αρ. 02863169 της MARFIN LAIKI BANK (ημερομηνίας 11/10/2008) ότι θα αποπληρώσει αυτά. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κος Ανδρέας Διονυσίου. Ανέφερε ότι είναι διευθυντής της Λαϊκής στο κατάστημα της Πόλης Χρυσοχούς πάνω από 10 χρόνια. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο Α΄ για αναγνώριση που μετέπειτα κατατέθηκε ως τεκμήριο 5, ανέφερε ότι εκδότης του εν λόγω τεκμηρίου, είναι ο Michael Antoni Andrew Andrea για το ποσό των €5,316,25 προς την Cyprus Laptops Ltd και ότι ανακλήθηκε από τον εκδότη της. Η εν λόγω επιταγή ανακλήθηκε από τον εκδότη της, φαίνεται ότι έχει δύο σφραγίδες πάνω σε αυτήν. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο Β΄ για αναγνώριση που μετέπειτα κατατέθηκε ως τεκμήριο 6, ανέφερε ότι εκδότης του εν λόγω τεκμηρίου, είναι ο Michael Antoni Andrew Andrea για το ποσό των €5,315,50 προς την Cyprus Laptops Ltd και ότι ανακλήθηκε από τον εκδότη της. Υπάρχουν εντολές γραπτές τυπωμένες που υπογράφονται από τον πελάτη και για τις δύο περιπτώσεις υπάρχουν εντολές για ανάκληση. Ο λόγος ανάκλησης επί του τεκμηρίου 1 δεν αναφέρεται, υπάρχει ένα πεδίο ως << other>> και δεν καθορίζεται. Το ίδιο συμβαίνει και επί του τεκμηρίου
3. Όταν έγινε ανάκληση των επιταγών δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια και κατέθεσε επί τούτου το τεκμήριο 3 που αφορά κατάσταση λογαριασμού. Αντεξεταζόμενος και όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν τυπώνεται αυτή η φόρμα και στα ελληνικά. Το τεκμήριο 1 το συμπλήρωσε υπάλληλος που χειρίζεται τους λογαριασμούς του εκδότη , δηλαδή η κα Δώρα, όπως την κατονόμασε. Δεν ήταν παρών όταν η κα Δώρα συμπλήρωνε την φόρμα, αλλά έλαβε γνώση εκ των υστέρων και η κα Δώρα δεν του ανέφερε οτιδήποτε για τον λόγο της ανάκλησης. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ανέφερε στην κα Δώρα ότι προέβηκε στην ανάκληση των επιταγών διότι υπήρχαν προβλήματα με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές που παρέλαβε, απάντησε ότι αν ο κατηγορούμενος το είπε, θα είχε καταγραφεί. Ο υπάλληλος της τράπεζας συμπληρώνει το τεχνικό μέρος και μένει να ακούσει από τον εκδότη γιατί θέλει να ανακαλέσει την επιταγή. Αν ο πελάτης δεν θέλει να αναφέρει τον λόγο, καταγράφεται στα << others>>, όπου εκεί είτε δεν αναφέρει ο πελάτης λόγο, είτε δεν καθορίζεται ο λόγος. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα έντυπα ανάκλησης υπογράφει ο κατηγορούμενος. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κος Μιχάλης Ψίντρος. Ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας CYPRUS LAPTOPS TRADING LTD η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των φορητών ηλεκτρονικών υπολογιστών και γνωρίζει τον κατηγορούμενο λόγω της συνεργασίας που είχαν μεταξύ τους. Ο κατηγορούμενος αγόρασε από την παραπονούμενη εταιρεία αριθμό ηλεκτρονικών υπολογιστών και ενώπιον του εξέδωσε προς τον σκοπό αυτό δύο επιταγές, δηλαδή τα τεκμήρια Α και Β για αναγνώριση αντίστοιχα τα οποία τα αναγνώρισε και κατατέθηκαν ως τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα. Οι εν λόγω επιταγές παρουσιάστηκαν για πληρωμή όταν αυτές κατέστησαν πληρωτέες, αλλά αυτές δεν τιμήθηκαν διότι η πληρωμή αυτών έχει ανακληθεί από τον εκδότη τους. Δικαιούχος και των δύο επιταγών, ανέφερε ότι ήταν η εταιρεία CYPRUS LAPTOPS TRADING LTD και ότι η εν λόγω εταιρεία προχώρησε στην καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου, διότι έλαβε νομική συμβουλή ότι η ανάκληση πληρωμής επιταγής χωρίς εύλογη αιτία είναι ποινικό αδίκημα. Η παραπονούμενη εταιρεία έλαβε τις πιο πάνω επιταγές έναντι νομίμου ανταλλάγματος, δηλαδή των ηλεκτρονικών υπολογιστών οι οποίοι ήταν σε άριστη και λειτουργίσιμη κατάσταση και κανένα παράπονο δεν εκφράστηκε από τον κατηγορούμενο. Όλοι οι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που πωλεί η παραπονούμενη εταιρεία καλύπτονται από εγγύηση και αν παρουσιαζόταν κάποιο πρόβλημα, ο υπολογιστής θα επιδιορθώνετο ή θα ανταλλαζόταν με άλλον, αλλά στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Όταν οι επιταγές επιστράφησαν στην εταιρεία με την ένδειξη ότι η πληρωμή τους είχε ανακληθεί, επικοινώνησε ο ίδιος προσωοικά με τον κατηγορούμενο ο οποίος του ανέφερε ότι δεν αμφισβητεί την οφειλή του και ότι θα προσπαθήσει να ελοφλήσει τις επιταγές, πλην όμως στην συνέχεια εξαφανίστηκε και δεν απαντούσε το τηλέφωνο του. Έναντι των εν λόγω επιταγών ο κατηγορούμενος μέσω των δικηγόρων του, πλήρωσε στην παραπονούμενη εταιρεία διάφορα ποσά και παραμένει μέχρι σήμερα υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό εκ € 7,317,35 καταθέτωντας προς τον σκοπό αυτό το τεκμήριο 4 και που αφορά κατάσταση λογαριασμού. Ανέφερε ότι η παραπονούμενη εταιρεία ως οικογενειακή επιχείρηση, έχει πληγεί από τις ενέργειες του κατηγορουμένου, αφού δημιουργείται πρόβλημα ρευστότητας αλλά και εμπιστοσύνης στις συναλλαγές που διεξάγονται. Όπως διαφάνηκε εκ των υστέρων, πιστεύει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι δεν είχε στον λογαριασμό του χρήματα να αγοράσει τους εν λόγω ηλεκτρονικούς υπολογιστές, εξέδωσε τις επίδικες επιταγές με σκοπό να αποσπάσει τους υπολογιστές της παραπονούμενης εταιρείας και στην συνέχεια ανακάλεσε την πληρωμή τους. Αναφορικά με τις επίδικες επιταγές, η παραπονούμενη εταιρεία, εξέδωσε τιμολόγιο, δηλαδή το τεκμήριο 7, που περιλαμβάνει τα προϊόντα που παράγγειλε ο Αντώνης Μιχαήλ και τα οποία παρέλαβε από την εταιρεία εκείνη την ημέρα, στο κάτω μέρος του τιμολογίου αναφέρονται οι επίδικες επιταγές, το υπόγραψε ο κατηγορούμενος και ο αποθηκάριος της εταιρείας. Την ίδια ώρα ο κατηγορούμενος υπόγραψε τις εν λόγω επιταγές ενώπιον του. Στην προηγούμενη συνεργασία ο κατηγορούμενος πλήρωνε με επιταγές και πλήρωνε στην Cyprus Laptops Ltd και δεν είχαν πρόβλημα στην κατάθεση τους και εξέδιδαν τιμολόγια παρόμοια με το τεκμήριο
4. Η παραπονούμενη εταιρεία διατηρεί ιστοσελίδα με την επωνυμία CyprusLaptops.com.cy, είναι ευρύτερα γνωστή ως Cyprus Laptops και δεν υπάρχει άλλη εταιρεία, αφού από προσωπική έρευνα που έκανε στον Έφορο, διαπίστωσε ότι δύο εταιρείες που έχουν την λέξη Cyprus Laptops, η μία είναι η παραπονούμενη εταιρεία και η άλλη είναι η R.M Cyprus Laptops, η οποία είναι εμπορική επωνυμία που του ανήκε προσωπικά και έχει διαγραφεί. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν είχε στην κατοχή του την ημέρα της δικασίμου την σφραγίδα της εταιρείας. Συμφώνησε ότι η CyprusLaptops είναι μια λέξη και όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 4, ανάφερε ότι η εταιρεία του αναγράφεται όπως αναγράφεται επί του εν λόγω τεκμηρίου, ήτοι <<CyprusLaptops Trading Ltd>>. Η εταιρεία Cyprus Laptops Ltd ανέφερε ότι είναι η εταιρεία του. Ο Έφορος δεν αποδέχεται να εγγραφεί εταιρεία με το όνομα Cyprus Laptops Ltd, διότι υπάρχει αυτό το όνομα στην παραπονούμενη. Δεν είναι ο ίδιος διευθυντλης σε άλλη εταιρεία. Στον κατηγορούμενο υποδείχθηκε το σωστό όνομα της εταιρείας και δεν υπέπεσε στην αντίληψη του το όνομα του δικαιούχου των επιταγών και υπέπεσε στην αντίληψη του όταν αυτό το ζήτημα θίχτηκε πρόσφατα. Επίσης ανέφερε ότι δεν πρόσεξε το όνομα του κατηγορούμενου στην επιταγή. Ανέφερε ότι έμεινε έκπληκτος όταν έμαθε για την ανάκληση της επιταγής και ήθελε να του πει ο κατηγορούμενος γιατί ανακάλεσε τις επιταγές και αυτός ήταν και ο λόγος που του τηλεφώνησε. Δεν του ανέφερε ο κατηγορούμενος για κάποιο πρόβλημα για τέσσερις ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αλλά όταν του τηλεφώνησε, ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι φοβόταν την απειλή να παγοποιηθεί ο λογαριασμός του επειδή υπήρχαν τα απαιτούμενα κεφάλαια, οπότε ο ίδιος ανακάλεσε την πληρωμή των επιδίκων επιταγών. Επίσης ανέφερε ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος του είπε ότι, ο τραπεζικός του τον συμβούλεψε να ανακαλέσει τις επιταγές. Αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι υπήρχαν για κάθε ένα από τους τέσσερις ηλεκτρονικούς υπολογιστές και διαφορετικό πρόβλημα και ότι αυτά του υποδείχθηκαν από τον κατηγορούμενο πριν την ανάκληση των επιταγών. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβολή ότι δέχτηκε να του αποσταλούν στην Λευκωσία οι εν λόγω ηλεκτρονικοί υπολογιστές και ότι ανάλαβαν οι παραπονούμενοι να τα επιδιορθώσουν, λέγοντας ότι θα το έκαμνε η παραπονούμενη εταιρεία και ότι θα προέτρεπαν τον κατηγορούμενο αν γινόταν κάτι τέτοιο. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβολή ότι ο κατηγορούμενος διαφώνησε με την εισήγηση των παραπονουμένων να επιδιορθωθούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και ότι ο κατηγορούμενος εισηγήθηκε την αντικατάσταση τους. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβολή ότι ο κατηγορούμενος απέστειλε στην παραπονούμενη εταιρεία τους τέσσερις ηλεκτρονικούς υπολογιστές με ACS και ότι η παραπονούμενη εταιρεία τους παρέλαβε. Ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος πάντα παράγγελνε 1-2 ηλεκτρονικούς υπολογιστές κάθε φορά και καμιά φορά, όπως φαίνεται και από την κατάσταση λογαριασμού του κατηγορούμενου, ο κατηγορούμενος δεν εξασφάλισε ποτέ τιμολόγιο τέτοιου μεγέθους. Δεν μπορεί να ξέρει την οικονομική κατάσταση κάποιου. Τέλος αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η παραπονούμενη εταιρεία δεν είναι η δικαιούχος των επίδικων επιταγών. Με την μαρτυρία του Μ.Κ. 2 η παραπονούμενη εταιρεία έκλεισε την υπόθεση της και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία αποφασίστηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, επεξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και αυτός επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα του όπως παραμείνει σιωπηλός και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αναφορικά με την μαρτυρία του Μ.Κ. 1 αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό την μαρτυρία του στην ολότητα της ως αξιόπιστη, ορθή και αληθή. Κατέθεσε με φυσικό και πηγαίο τρόπο, με ευθύτητα, πληρότητα, λεπτομέρεια και αμεσότητα στο Δικαστήριο όσα γνώριζε και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Αναφορικά με την μαρτυρία του Μ.Κ. 2, ήταν έκδηλη η προσπάθεια του εν λόγω μάρτυρα να βοηθήσει την υπόθεση της παραπονούμενης εταιρείας με κάθε τρόπο, για να πείσει το Δικαστήριο ότι η παραπονούμενη εταιρεία, νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας ποινικής διαδικασίας. Επίσης η συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, έδειχνε άτομο που ήθελε και επιδίωκε να παρουσιάσει την εκδοχή του με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να ξεπεραστεί ο σκόπελος του ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν όχι στο όνομα της παραπονούμενης εταιρείας, αλλά στο όνομα της εταιρείας Cyprus Laptops Ltd. Ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν υπάρχει εταιρεία στον Έφορο Εταιρειών με το όνομα Cyprus Laptops Ltd, αλλά παρ΄ όλα αυτά, σε μια απέλπιδα προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι η παραπονούμενη εταιρεία νομιμοποιείται στη έγερση της παρούσας διαδικασίας, ανέφερε ότι η παραπονούμενη εταιρεία είναι ευρύτερα γνωστή ως Cyprus Laptops, ότι δεν υπάρχει άλλη εταιρεία με αυτό το όνομα, δηλαδή Cyprus Laptops, και ότι δύο εταιρείες έχουν το όνομα Cyprus Laptops, η μια είναι η παραπονούμενη εταιρεία και η άλλη είναι η R.M. Cyprus Laptops. Αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι οι επίδικες επιταγές, εκδόθηκαν επί ανύπαρκτου προσώπου, αλλά και εν πάσει περιπτώσει όχι επ΄ ονόματι των παραπονουμένων, αφού το όνομα των παραπονουμένων είναι CYPRUS LAPTOPS TRADING LTD και όχι Cyprus Laptops Ltd που αναγράφετο στις επίδικες επιταγές ως δικαιούχος. Ούτε μπορεί να γίνει πιστευτός ο ισχυρισμός του εν λόγω μάρτυρα ότι υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο το ακριβές όνομα των παραπονουμένων, διότι θα ήταν λογικά αναμενόμενο ο εν λόγω μάρτυρας, αφού ήταν παρών κατά την έκδοση των επιδίκων επιταγών, γεγονός που αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, να υποδείξει στον κατηγορούμενο να εκδώσει άλλες επιταγές με το σωστό όνομα των παραπονουμένων και να μην αποδεχόταν τις επίδικες επιταγές, αφού αυτές ανέγραφαν λανθασμένο όνομα ως δικαιούχου. Ο ισχυρισμός ότι και στο παρελθόν εκδόθηκαν επιταγές στο όνομα Cyprus Laptops Ltd και όχι στο όνομα των παραπονουμένων και ότι αυτές εξαργυρώνονταν χωρίς κανένα πρόβλημα, απορρίπτεται ως ψευδής και υστερόβουλος, αλλά εν πάσει περιπτώσει και αληθής να ήταν, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι τόσο οι άλλες επιταγές που εκδόθηκαν στο παρελθόν, όσο και οι επίδικες, εκδόθηκαν επί ανυπάρκτου προσώπου, αφού εταιρεία με το όνομα Cyprus Laptops Ltd, ή ακόμα και να υπήρχε θα αποτελούσε ξεχωριστή νομική οντότητα από αυτήν των παραπονουμένων, εν΄ όψει και της διαφορετικότητας και ονομαστικής απόκλισης στην ονομασία τους. Συνεπώς δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στα σημεία που παρουσιάζουν τους παραπονούμενους ως δικαιούχους των επιδίκων επιταγών, άρα και νομιμοποιούμενους να εγείρουν την παρούσα διαδικασία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα η νομική βάση που διέπει τις κατηγορίες 1 και 3, είναι αυτή του άρθρου 305 Α

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και τα οποία η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία είναι τα ακόλουθα: (α) Η έκδοση επιταγής από τον κατηγορούμενο (β) Η οποιαδήποτε πράξη που έχει σαν αποτέλεσμα τη μη εξόφληση της επιταγής να λάβει χώρα πριν ή κατά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα. Η δεύτερη και τέταρτη κατηγορία στηρίζονται ουσιαστικά στα άρθρα 297, 298 και 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Αναφορικά με τον όρο <<ψευδείς παραστάσεις>>, το άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, προνοεί τα ακόλουθα: «Άρθρο 297:- Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.» Το άρθρο 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 155 προνοεί τα ακόλουθα: << Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων>>. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 155 είναι τα ακόλουθα: Α) να υπάρχει ψευδής παράσταση Β) η ψευδής παράσταση να γίνεται με σκοπό καταδολίευσης Γ) να υπάρχει απόκτηση από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής Δ) Διαζευκτικά να υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα Το άρθρο 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 155 προνοεί τα ακόλουθα: << Όποιος συνωμοτεί με άλλο, όπως με απάτη ή με άλλο δόλιο μέσο, επηρεάσει την αγοραία τιμή πράγματος που πωλείται δημόσια, ή να καταδολιεύσει το κοινό ή οποιοδήποτε πρόσωπο, συγκεκριμένο ή όχι ή να αποσπάσει με εκβιασμό οποιαδήποτε περιουσία από άλλο πρόσωπο, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων>>. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 155 είναι τα ακόλουθα: Α) να υπάρχει συνωμοσία με άλλο πρόσωπο Β) με απάτη ή με άλλο δόλιο μέσο Γ) να υπάρχει επηρεασμός της αγοραία τιμή πράγματος Δ) το πράγμα να πωλείται δημόσια Ε) Διαζευκτικά προς τα Γ και Δ, ή να καταδολιεύσει το κοινό ή οποιοδήποτε πρόσωπο, συγκεκριμένο ή όχι ή να αποσπάσει με εκβιασμό οποιαδήποτε περιουσία από άλλο πρόσωπο ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ-ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν΄ όψει της πιο πάνω αξιολόγησης, είναι εύρημα του Δικαστηρίου, ότι οι επίδικες επιταγές πάνω στις οποίες στηρίζονται οι κατηγορίες 1 και 3, εκδόθηκαν επί ανύπαρκτου νομικού προσώπου ή τουλάχιστον επί λανθασμένου νομικού προσώπου και όχι προς όφελος των παραπονουμένων, αφού οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν στην εταιρεία Cyprus Laptops Ltd και όχι στην εταιρεία CYPRUS LAPTOPS TRADING LTD, ως εκ τούτου οι παραπονούμενοι, δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα διαδικασία και ο κατηγορούμενος συνακόλουθα και αναπόφευκτα, αθωώνεται και απαλλάσεται από τις κατηγορίες 1 και
3. Αναφορικά με τις κατηγορίες 2 και 4 και εν΄ όψει της πιο πάνω κατάληξης αναφορικά με τις κατηγορίες 1 και 3, συνακόλουθα και αναπόφευκτα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και από αυτές τις κατηγορίες, αφού οι λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών 2 και 4 όπως είναι διατυπωμένες στο κατηγορητήριο, προϋποθέτουν, αλλά και υποστηρίζουν το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δια μέσου των επίδικων επιταγών προέβη στις ψευδείς παραστάσεις και βάσει αυτών εξασφάλισε τα εμπορεύματα που αναφέρθηκε ο Μ.Κ.
4. Εφόσον λοιπόν οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν επί ανύπαρκτου νομικού προσώπου ή τουλάχιστον επί λανθασμένου νομικού προσώπου και όχι προς όφελος των παραπονουμένων, αφού οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν στην εταιρεία Cyprus Laptops Ltd και όχι στην εταιρεία CYPRUS LAPTOPS TRADING LTD, ως εκ τούτου οι παραπονούμενοι, δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα διαδικασία και ο κατηγορούμενος συνακόλουθα και αναπόφευκτα, αθωώνεται και απαλλάσεται από τις κατηγορίες 2 και 4, αφού ο κατηγορούμενος δεν προέβη σε οποιεσδήποτε ψευδείς παραστάσεις προς την παραπονούμενη εταιρεία δια μέσου των επίδικων επιταγών, αλλά οποιεσδήποτε παραστάσεις δια μέσου των επίδικων επιταγών έγινε επί ανύπαρκτου νομικού προσώπου ή τουλάχιστον επί λανθασμένου νομικού προσώπου ήτοι προς την Cyprus Laptops Ltd. Οι κατηγορίες 2 και 4, στηρίζονται και στο άρθρο 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
5. Αν και το άρθρο 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 συνιστά ξεχωριστό ποινικό αδίκημα από το αδίκημα του άρθρου 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που αναγράφεται στις κατηγορίες 2 και 4, και παρόλο που στις κατηγορίες 2 και 4 ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο αδικήματα στην ίδια κατηγορία στις κατηγορίες 2 και 4, εν τούτοις θα εξετάσω κατά πόσο έχουν αποδειχτεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 που προωθείται στις κατηγορίες 2 και
6. Δεν υπάρχει ενώπιον μου οιαδήποτε μαρτυρία που να καλύπτει τα πρώτα τρία συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος του άρθρου 302 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, αφού δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι υπάρχει εκ μέρους του κατηγορούμενου συνωμοσία με άλλο πρόσωπο, δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι υπάρχει εκ μέρους του κατηγορούμενου απάτη ή με άλλο δόλιο μέσο, αφού οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν επί ανύπαρκτου νομικού προσώπου ή τουλάχιστον επί λανθασμένου νομικού προσώπου και όχι προς όφελος των παραπονουμένων, αφού οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν στην εταιρεία Cyprus Laptops Ltd και όχι στην εταιρεία CYPRUS LAPTOPS TRADING LTD, ούτε τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι υπάρχει εκ μέρους του κατηγορούμενου επηρεασμός της αγοραία τιμή πράγματος. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και από τις κατηγορίες 2 και
7. Συνεπώς η παραπονούμενη εταιρεία απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο