← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Χρυσόστομου Μιχαηλίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1882/07, 13.4.2011

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Χρυσόστομου Μιχαηλίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1882/07, 13.4.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:B38 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. ΛΙΜΝΑΤΙΤΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1882/07 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής Εναντίον

  1. Χρυσόστομου Μιχαηλίδη
  2. Άριστου Αριστείδη
  3. Κυριάκου Νικολάου
  4. Κυριάκου Μιλτιάδους Κατηγορούμενων ---------------------- Ημερομηνία: 13.4.2011 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Περγαντή Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Ε. Κορακίδης Για τον κατηγορούμενο 3: κ. Χ. Ζόππος Κατηγορούμενοι 1 - 4 παρόντες ---------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Οι τέσσερις κατηγορούμενοι οι οποίοι στον ουσιαστικό χρόνο ήταν μέλη της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου αντιμετωπίζουν δυο κατηγορίες για επίθεση και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης εναντίον του Γιάννη Αϊτίδη από τη Γεωργία και του Όλεκ Δομαντζίδη από τη Ρωσία, κατά παράβαση των Άρθρων 243 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  5. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που περιγράφονται στις κατηγορίες 1 και 2, οι κατηγορούμενοι την 21.6.2004 στην Πάφο επιτέθηκαν εναντίον των προσώπων αυτών και τους προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη. Όπως επανειλημμένα έχει αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου η Κατηγορούσα Αρχή έχει την υποχρέωση να αποδείξει τις κατηγορίες και κάθε στοιχείο που τις συνιστά με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία. Για το σκοπό αυτό η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες και εκ συμφώνου κατατέθηκαν επίσης τα ιατρικά πιστοποιητικά που αφορούν τόσο τους παραπονούμενους όσο και τους κατηγορούμενους. Πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα (Μ.Κ.1) ήταν ο Υπαστυνόμος Κυριάκος Κυριάκου, η κατάθεση του οποίου έγινε Τεκμήριο
  6. Κατέθεσε επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου τις γραπτές κατηγορίες που αφορούν τους κατηγορούμενους ως Τεκμήρια 2, 3, 4 και
  7. Στις γραπτές κατηγορίες οι κατηγορούμενοι δεν παραδέχονται τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται. Ανέφερε στην αντεξέταση του ότι οι παραπονούμενοι έστειλαν επιστολές στον Αρχηγό της Αστυνομίας, ακολούθως διορίστηκε ποινικός ανακριτής και τις οδηγίες για την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης τις έδωσε ο Γενικός Εισαγγελέας. Δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα (Μ.Κ.2) ήταν ο Γιάννης Αϊτίδης. Η γραπτή του κατάθεση έγινε Τεκμήριο
  8. Όπως αναφέρει στην κατάθεση του η οποία φαίνεται να δόθηκε στον ποινικό ανακριτή, κατάγεται από τη Γεωργία και βρίσκεται στην Κύπρο έξι χρόνια πριν τη λήψη της κατάθεσης αυτής. Σύμφωνα πάντοτε με την κατάθεση του στις 21.6.2004 και γύρω στα μεσάνυχτα ήταν μαζί με το δεύτερο παραπονούμενο μέσα στο αυτοκίνητο τους το οποίο ήταν σταθμευμένο μέσα σε χώρο στάθμευσης στην Κάτω Πάφο κοντά στο σπίτι του δεύτερου παραπονούμενου. Τους πλησίασαν δυο αστυνομικοί με το αυτοκίνητο τους, ο ένας ήταν ο Τόμας, του ζήτησε την άδεια οδηγού, ο ίδιος την έδωσε και ο Τόμας του είπε ότι οδηγά το αυτοκίνητο μεθυσμένος. Αρνήθηκε αυτό τον ισχυρισμό και όπως επίσης αναφέρει στην κατάθεση του το αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο και τα κλειδιά δεν ήταν πάνω στο αυτοκίνητο. Ανάφερε περαιτέρω ότι τόσο ο Τόμας όσο και ο άλλος αστυνομικός που ήταν μαζί του τους έλεγαν ότι ήταν Τούρκοι και όχι Έλληνες και τότε ο Τόμας του είπε «εφόσον δεν οδηγάς το αυτοκίνητο τότε τι κάνες μέσα σε αυτό;» Ο ίδιος του απάντησε ότι κουβέντιαζε με το φίλο του, επειδή όμως όπως ανέφερε δεν άρεσε στο Τόμας ο τρόπος με τον οποίο του απάντησε κάλεσε από το τηλέφωνο του και ήρθαν ακόμη τρεις αστυνομικοί. Τους ζήτησαν να βγουν από το αυτοκίνητο, τους έβαλαν χειροπέδες και ακολούθως τους χτύπησαν πρώτα ο Τόμας και ο αστυνομικός που ήταν μαζί του και μετά τους χτύπησαν και οι άλλοι. Ένας από τους αστυνομικούς τον χτύπησε στο αριστερό φρύδι με κάτι που ήταν σαν κλειδιά. Του προκάλεσαν πληγή από την οποία έτρεχε αίμα. Οι αστυνομικοί χτύπησαν πιο πολύ το δεύτερο παραπονούμενο αντί τον ίδιο. Στη συνέχεια όπως ανέφερε τους μετάφεραν στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφου και εκεί χτύπησαν πολύ το δεύτερο παραπονούμενο, αλλά όχι τον ίδιο. Επειδή δεν αισθανόταν καλά ζήτησε να τον μεταφέρουν στο Νοσοκομείο. Ένοιωθε άσχημα, έχασε τις αισθήσεις του και ήταν στο κρεβάτι του Νοσοκομείου όλη την ημέρα με τις χειροπέδες. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν θυμόταν τα πρόσωπα των αστυνομικών, όμως ήταν οι αστυνομικοί που τους οδήγησαν στο Νοσοκομείο. Είχε όπως ανέφερε ένα τραύμα στο φρύδι και του το έραψαν. Στο Νοσοκομείο παρέμεινε μέχρι την άλλη μέρα το πρωί. Σε υποβολή των δικηγόρων υπεράσπισης ότι ο ίδιος ήταν μεθυσμένος, ανέφερε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια και στο Νοσοκομείο ήταν όπως χαρακτηριστικά είπε «σοβαροί». Ανέφερε ότι το περιστατικό έγινε γύρω στις 00:30 και σε υποβολή της υπεράσπισης ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια αλλά το ανέφεραν για να μη φανεί ότι κατανάλωναν ποτό για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτή είναι η αλήθεια και αρνήθηκε ότι μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο στις 02:
  9. Ανέφερε επίσης στην αντεξέταση του ότι στην αρχή οι δυο αστυνομικοί δεν τον χτύπησαν ενώ στη συνέχεια όταν έφτασαν στο χώρο οι άλλοι δυο αστυνομικοί, του έσχισαν όπως είπε το φρύδι και τα ρούχα του ήταν ολοκόκκινα από το αίμα. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι στο Νοσοκομείο διαπιστώθηκε ότι ήταν μεθυσμένοι και ο ίδιος ανέφερε ότι αυτός που το είπε έκανε λάθος. Επανέλαβε επίσης ότι στον Αστυνομικό Σταθμό χτύπησαν πολύ άσχημα το δεύτερο παραπονούμενο. Τρίτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα (Μ.Κ.3) ήταν ο δεύτερος παραπονούμενος Όλεκ Δομαντζίδης ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του η οποία έγινε Τεκμήριο 13 και στην οποία αναφέρει ότι οι δυο αστυνομικοί δεν τους κτύπησαν, κτύπησε τον πρώτο παραπονούμενο ο ένας από τους αστυνομικούς που ήρθαν μετά και στη συνέχεια τον κτύπησαν όλοι. Στο περιεχόμενο της κατάθεσης αυτής θα επανέλθω στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Στην προφορική του μαρτυρία ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι το σημείο όπου ήταν το αυτοκίνητο τους είναι αδιέξοδο. Βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο μαζί με το φίλο του και το αυτοκίνητο της Αστυνομίας σταμάτησε δυο μέτρα από το δικό τους. Κατέβηκαν οι δυο αστυνομικοί, ήρθαν προς το μέρος τους, οι ίδιοι την ώρα που σταμάτησε το αυτοκίνητο δεν έδωσαν σημασία. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι το αυτοκίνητο δεν ήταν σε λειτουργία και τα κλειδιά ήταν στη τσέπη του οδηγού. Αυτό όπως ανέφερε έγινε γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα. Ανέφερε επίσης ότι στο σημείο εκείνο κτυπήθηκαν από τους αστυνομικούς και ακολούθως, όπως είπε, τους πήραν στον Αστυνομικό Σταθμό και αργότερα, γύρω στις 01:00 στο Νοσοκομείο. Σε υποβολή της υπεράσπισης ότι στο Νοσοκομείο πήγαν στις 02:45, ο μάρτυρας ανέφερε ότι περίπου ήταν 01:00 η ώρα με 01:
  10. Ανέφερε επίσης ότι οι δυο πρώτοι αστυνομικοί δεν τους πείραξαν, όταν ήρθαν οι άλλοι δυο άρχισαν να τους χτυπούν. Οι δυο πρώτοι αστυνομικοί όπως ανέφερε «δεν επέμεναν να τους πιέζουν τόσο πολύ να μεταφερθούν στον Αστυνομικό Σταθμό» αλλά όταν ήρθαν οι άλλοι δυο τους πίεσαν πολύ, τους έλεγαν ότι είναι μεθυσμένοι και ότι οδηγούσαν το αυτοκίνητο μεθυσμένοι. 'Εχουν γίνει εκ συμφώνου Τεκμήρια τα ιατρικά πιστοποιητικά που αφορούν τους δυο παραπονούμενους αλλά και το ιατρικό πιστοποιητικό που αφορά τους κατηγορούμενους Κυριάκο Μιλτιάδους και Κυριάκο Νικολάου. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 10, ο Κυριάκος Μιλτιάδους έφερε εκδορές στους δυο αντιβραχίονες εσωτερικά, στο στήθος και στο αριστερό μέρος του λαιμού. Ο Κυριάκος Νικολάου έφερε εκδορές στα αντιβραχιόνια και στο αριστερό μέρος του λαιμού. Το Τεκμήριο 11 είναι το ιατρικό πιστοποιητικό του Ιατρού Μάριου Φιλίππου που είναι ο πρώτος γιατρός που εξέτασε τους παραπονούμενους. Αυτό έγινε στις 21.6.2004 και ώρα 02:45 όταν με τη συνοδεία αστυνομικών έφτασαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Σύμφωνα με τον γιατρό Μάριο Φιλίππου, ο Όλεκ Δομαντζίδης παραπονιόταν ότι πονούσε το δεξί οφθαλμό και κατά την εξέταση του βρέθηκε πληγή κάτω από το δεξί οφθαλμό και οίδημα, κοκκίνισμα και αιμάτωμα στον αριστερό οφθαλμό. Επίσης υπήρχε εκδορά στην αριστερή πλευρά. Οι κόρες των οφθαλμών αντιδρούσαν φυσιολογικά. Ο ασθενής, όπως αναφέρει στο Τεκμήριο 11 ο Μάριος Φιλίππου, «ήταν σε κατάσταση ευθυμίας και δεν αποδέχθηκε συρραφή του τραύματος του δεξιού οφθαλμού» και στη συνέχεια απολύθηκε. Ο Γιάννης Αϊτίδης είχε όπως αναφέρεται στο πιστοποιητικό φυσιολογική αντίδραση στις κόρες των οφθαλμών και πληγή δυο εκατοστών στο αριστερό φρύδι. Έγινε συρραφή του τραύματος και γύρω στις 03:15 εισήχθηκε στην χειρουργική κλινική. Όπως φαίνεται στο ιατρικό πιστοποιητικό και ο παραπονούμενος αυτός βρισκόταν σε κατάσταση ευθυμίας κατά την παραμονή του στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 21.6.2004, στις 02:45 οι παραπονούμενοι έφεραν τα τραύματα τα οποία περιγράφονται στο Τεκμήριο
  11. Τα υπόλοιπα ιατρικά πιστοποιητικά αφορούν μεταγενέστερες χρονικά εξετάσεις των παραπονούμενων από τους γιατρούς στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ όπου και αν χρειαστεί. Οι κατηγορούμενοι 1 και 3 έδωσαν προφορική μαρτυρία και οι κατηγορούμενοι 2 και 4 προέβησαν σε ανόμωτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορούμενου, όπως είχαν δικαίωμα. Κάλεσαν τον αστ. 3026 Α. Μιχαήλ της Τροχαίας Πάφου (Μ.Υ.1), η κατάθεση του οποίου έγινε Τεκμήριο 17 και στην οποία αναφέρει ότι στις 21.6.2004 και γύρω στις 01:40 κλήθηκε από ειδικό περίπολο να μεταβεί στην οδό Λαέρτη για κάποιο περιστατικό. Εκεί συνάντησε τους συναδέλφους του που είναι οι κατηγορούμενοι και με υπόδειξη του κατηγορούμενου 1 ζήτησε από το Γιάννη Αϊτίδη να δώσει προκαταρκτικό δείγμα εκπνοής για έλεγχο alco-test, αυτός όμως αρνήθηκε. Του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αναφέροντας του ότι διαπράττει αδίκημα και ο παραπονούμενος απάντησε ότι δε ήθελε να δώσει. Επίσης στην παρουσία του το πρόσωπο αυτό ζήτησε να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο γιατί όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «ήπιε ένα βαρέλι ποτό». Στην προφορική του μαρτυρία ο Μ.Υ.1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του και ανέφερε ότι κατά το χρόνο μεταφοράς των παραπονούμενων στην Αστυνομία «νομίζω ότι ο ένας είχε τραύμα στο φρύδι». Κάλεσαν επίσης οι κατηγορούμενοι τον Ευάγγελο Αθανασίου (Μ.Υ.2), ο οποίος κατέθεσε το Τεκμήριο 18 που είναι φωτογραφία του τόπου που έγινε το περιστατικό αφού υπήρξε αμφισβήτηση από την Κατηγορούσα Αρχή αν ο χώρος εκεί ήταν χώρος στάθμευσης ή δρόμος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι δυο παραπονούμενοι στην προφορική τους μαρτυρία αναφέρθηκαν σε αδιέξοδο και ενόψει του γεγονότος ότι υπάρχει στην είσοδο της οδού Λαέρτη σήμα τροχαίας που υποδηλεί αδιέξοδο όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 18 είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι το επεισόδιο έγινε σε αδιέξοδο δρόμο. Είναι ήδη εύρημα του Δικαστηρίου ότι στον ουσιαστικό χρόνο οι παραπονούμενοι έφεραν τραύματα όπως αυτά αναφέρονται στο ιατρικό πιστοποιητικό. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι αν αυτά προκλήθηκαν από τους κατηγορούμενους μέσα στα πλαίσια της έννοιας της επίθεσης ότι δηλαδή οι κατηγορούμενοι άσκησαν παράνομη βία εναντίον των παραπονούμενων. Με τον όρο επίθεση εννοείται οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλο ενδιαφέρον να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα εξασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης παράνομης χρήσης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος. Αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι οι παραπονούμενοι ήταν μεθυσμένοι στον ουσιαστικό χρόνο. Όπως αναφέρεται στο ιατρικό πιστοποιητικό οι παραπονούμενοι όταν μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο «ήταν σε κατάσταση ευθυμίας». Η κα Περγαντή παρέπεμψε το Δικαστήριο στο λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη για την έννοια της λέξης και ανέφερε ότι σημαίνει «ευχάριστη, χαρούμενη ψυχική διάθεση». Βεβαίως αν δεχτώ τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής για την έννοια της λέξης, το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτοί οι άνθρωποι είχαν συναίσθηση του χώρου που βρίσκονταν. Όμως στο λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη υπάρχει και μια δεύτερη ερμηνεία ότι κατάσταση ευθυμίας «είναι η ευχάριστη διάθεση που δημιουργείται υπό την επήρεια ελαφράς μέθης». Αυτό σε συσχετισμό με τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 ότι οι κατηγορούμενοι τον κάλεσαν για να διενεργήσει έλεγχο alcotest καταδεικνύει ότι στον ουσιαστικό χρόνο οι παραπονούμενοι ήταν υπό την επήρεια ελαφράς μέθης. Πριν προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής η οποία έχει το βάρος απόδειξης των κατηγοριών, θα πρέπει να αναφέρω ότι στο κατηγορητήριο υπάρχουν δυο αδικήματα τα οποία αναφέρουν το ένα ως παραπονούμενο το Γιάννη Αϊτίδη και το δεύτερο τον Όλεκ Δομαντζίδη. Από τη μαρτυρία των δυο παραπονουμένων φαίνεται να αναφέρονται σε δυο περιστατικά κατά τα οποία σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς τους χτυπήθηκε ο Όλεκ Δομαντζίδης. Το πρώτο περιστατικό ήταν στον αδιέξοδο δρόμο και το δεύτερο στον Αστυνομικό Σταθμό. Σύμφωνα δε με τη μαρτυρία τους, στον Αστυνομικό Σταθμό η επίθεση την οποία δέχθηκε ο Όλεκ Δομαντζίδης ήταν πολύ μεγαλύτερη και οι σωματικές βλάβες βαρύτερες. Τον χτύπησαν στα μάτια και του τα μαύρισαν. Η θέση της Κατηγορούσας Αρχής όπως φαίνεται τόσο μέσα από την κυρίως εξέταση των μαρτύρων όσο και από την αντεξέταση των κατηγορουμένων περιορίζει τα γεγονότα τα οποία αφορούν οι κατηγορίες 1 και 2 στον αδιέξοδο δρόμο. Για τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς των παραπονούμενων για επίθεση και πρόκληση σωματικής βλάβης στον Αστυνομικό Σταθμό δεν υπάρχει αντίστοιχη κατηγορία και έτσι η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα περιοριστεί μέσα στα πλαίσια που θέτει το ίδιο το κατηγορητήριο. Τα πιο πάνω θα πρέπει να πω ότι αφορούν και το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με βάση το οποίο έχουν γίνει τα ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου. Στη μαρτυρία του ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι όταν τον πήραν στο Σταθμό, ο 3ος κατηγορούμενος άρχισε να τον χτυπά στο μάτι τρεις - τέσσερις φορές και από τα χτυπήματα αυτά μαύρισε το μάτι του. Αυτή η μαρτυρία όπως ανέφερα δεν έχει ως υπόβαθρο αντίστοιχο αδίκημα στο κατηγορητήριο που να αναφέρεται στον Αστυνομικό Σταθμό. Ταυτόχρονα στο ιατρικό πιστοποιητικό περιλαμβάνονται τραύματα τα οποία σύμφωνα με τον παραπονούμενο προκλήθηκαν στο σταθμό αφού στο χώρο του αδιεξόδου συγκεκριμενοποίησε ότι τον χτύπησαν στην άκρη του δεξιού ματιού και στα πλευρά. Ως εκ τούτου, και σε σχέση με το ιατρικό πιστοποιητικό το Δικαστήριο θα πρέπει και πάλι να περιοριστεί στους ισχυρισμούς του παραπονούμενου για τα τραύματα που υπέστη στο χώρο του αδιέξοδου δρόμου. Εξετάζοντας τη μαρτυρία των δυο παραπονούμενων μέσα στα πλαίσια που έχω αναφέρει και με δεδομένο ότι οι δυο κατηγορίες αναφέρονται στο χώρο του αδιέξοδου δρόμου, παρατηρώ ότι ο Γιάννης Αϊτίδης αναφέρει στη γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 6 ότι οι Αστυνομικοί τους έβαλαν χειροπέδες και τους χτύπησαν πρώτα «ο Τόμας και ο Αστυνομικός που ήταν μαζί του» και μετά τους χτύπησαν και οι άλλοι. Ένας από τους αστυνομικούς τον χτύπησε όπως είπε στο φρύδι. Στη δική του κατάθεση Τεκμήριο 13, ο Όλεκ Δομαντζίδης αναφέρει ότι οι δυο αστυνομικοί δεν τους χτύπησαν ενώ «ο ένας από τους δυο που ήρθαν αργότερα» χτύπησε το Γιάννη. Μετά όλοι τον χτύπησαν στην άκρη του δρόμου. Όπως είναι σαφές οι καταθέσεις των δυο παραπονουμένων παρουσιάζουν διαφοροποίηση των ισχυρισμών τους σε σχέση με το ποιοι τους χτύπησαν πρώτοι και πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα. Τόσο ο Όλεκ Δομαντζίδης όσο και ο Γιάννης Αϊτίδης κατά τη διάρκεια της προφορικής τους μαρτυρίας προσπάθησαν να δώσουν την εικόνα ότι χτυπήθηκαν, κακοποιήθηκαν και τραυματίστηκαν από τους κατηγορούμενους στο χώρο του αδιέξοδου που έγινε το περιστατικό. Η μαρτυρία τους όμως δεν ήταν σαφής και ξεκάθαρη και εμπλέκεται με ισχυρισμούς που αφορούν άλλο περιστατικό. Ενώ αρνήθηκαν ότι κατανάλωσαν ποτό είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ήταν σε κατάσταση ελαφράς μέθης. Από τη μαρτυρία τους όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι η κατάληξη μου ότι δεν μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια ότι στον ουσιαστικό χρόνο οι παραπονούμενοι χτυπήθηκαν από τους κατηγορούμενους μέσα πλαίσια της έννοιας της επίθεσης. Όπως φαίνεται από τη μαρτυρία η οποία έχει τεθεί από την πλευρά των κατηγορούμενων και σε μεγάλο μέρος της μαρτυρίας αυτής οι ισχυρισμοί των κατηγορουμένων συνάδουν με τους ισχυρισμούς των παραπονουμένων, έστω και αν οι παραπονούμενοι δίδουν σε αυτή διαφορετική ερμηνεία οι κατηγορούμενοι 1 και 2 που ήταν σε περιπολία αντιλήφθηκαν το αυτοκίνητο των παραπονουμένων από το γεγονός ότι είχε αναμμένα τα φώτα και αυτό τους οδήγησε στο χώρο του αδιεξόδου. Εκεί ζήτησαν τα στοιχεία των παραπονούμενων και αντιλήφθηκαν ότι οι παραπονούμενοι ήταν σε κατάσταση ελαφράς μέθης αφού μύριζαν αλκοόλ. Όταν τους ζητήθηκε να γίνει alcotest οι παραπονούμενοι αντέδρασαν με αποτέλεσμα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 να ζητήσουν ενισχύσεις και να φτάσουν στο μέρος οι κατηγορούμενοι 3 και 4. Το τι ακολούθησε δεν είναι σαφές από τη μαρτυρία των παραπονουμένων αλλά ούτε και αποδέχομαι τη μαρτυρία των κατηγορούμενων για τα γεγονότα. Ο ισχυρισμός τους ότι δεν είχαν τραύματα οι παραπονούμενοι δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του μάρτυρα τον οποίο οι ίδιοι κάλεσαν, ο οποίος αναφέρθηκε έστω και με δυσκολία σε τραύματα που αντιλήφθηκε να έχει ο ένας παραπονούμενος. Οι κατηγορούμενοι 3 και 4 φέρουν τραύματα όπως περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό και καταδεικνύουν κατά την κρίση μου ότι υπήρχε αντίδραση από τους παραπονούμενους. Μέσα σε ποια πλαίσια όμως δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία και είναι η κατάληξη μου ότι και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν έχουν πει όλη την αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εξελίχθηκε το επεισόδιο στο χώρο του αδιέξοδου δρόμου. Οι κατηγορούμενοι όμως δεν έχουν οποιοδήποτε βάρος απόδειξης στα γεγονότα της υπόθεσης αυτής. Το βάρος απόδειξης παραμένει στην Κατηγορούσα Αρχή η οποία με τη μαρτυρία που έχει προσκομίσει δεν έχει καταφέρει να αποσείσει το βάρος απόδειξης των κατηγοριών που είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου οι κατηγορίες εναντίον των κατηγορούμενων απορρίπτονται, οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Λ.Κ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.