Έπαρχος Πάφου ν. Μερόπης Μαυρονικόλα Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 14810/09, 18/4/2011

(1)(ε)

(2), 20

(3),

(4)και

(5)και ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορούμενη κατά και/ή περί τις 15/3/08 και μέχρι σήμερα στη Χλώρακα, τοποθεσία Φιλοξένη, Φ/Σχ. XLV/58W1, αρ. Τεμαχίου 219, της Επαρχίας Πάφου, παρέλειψε να υπακούσει ή συμμορφωθεί προς διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 20/3/03, το οποίο εκδόθηκε στην ποινική υπόθεση 3143/2002, με το οποίο διατάχθηκε η κατηγορούμενη και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι αυτής, όπως τερματίσουν την παράνομη χρήση οικοδομής, δηλαδή να διακόψουν την χρήση του περιπτέρου και να επαναφέρουν την οικοδομή στην εγκριθείσα της χρήση (κατοικία) για την οποία εκδόθηκε άδεια οικοδομής. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, δήλωσαν ως παραδεχτό γεγονός ότι, η κατηγορούμενη είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου όπως αυτό περιγράφεται επί του κατηγορητηρίου. Επίσης δήλωσαν ότι υιοθετούν εκ νέου τα παραδεχτά γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να αποφασιστεί κατά πόσο υπάρχει δεδικασμένο, θέμα το οποίο αποφασίστηκε με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/2/2011. Συγκεκριμένα κατατέθηκε ως τεκμήριο 1, το κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στην υπόθεση με αριθμό 3143/2002 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου από τον Έπαρχο Πάφου εναντίον της κατηγορούμενης Μερόπης Μαυρονικόλα Μιχαηλίδη. Σύμφωνα με το εν λόγω κατηγορητήριο, η κατηγορούμενη αντιμετώπιζε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία κατηγορείτο για το αδίκημα της μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 3 και 20 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, η κατηγορούμενη από το 1999 στη Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, χρησιμοποιούσε την οικοδομή η οποία έχει ανεγερθεί στο τεμάχιο 219 του Φ/Σχ XLV/58 W1 του χωριού Χλώρακα αντί ως κατοικία σε περίπτερο, μετατρέποντας την εγκεκριμένη χρήση της οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Πάφου. Στην δεύτερη κατηγορία κατηγορείτο για το αδίκημα της κατοχής οικοδομής χωρίς να έχει εκδοθεί πιστοποιητικό εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 10 και 20 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, κατηγορείτο ότι από τον Μάρτιο του 1999 στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, κατείχε οικοδομή η οποία βρίσκεται στο τεμάχιο 219 του Φ/Σχ XLV/58 W1, χωρίς να έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Πάφου. Ως τεκμήριο 2 κατατέθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 20/3/03 που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης με αριθμό 3143/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και που έχει ως ακολούθως: << ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα διακοπής της μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής, ήτοι την μετατροπή της υφιστάμενης οικοδομής που χρησιμοποιείται για κατοικία σε περίπτερο, που βρίσκεται στο τεμ. 219 Φ/Σ XLV/58 W1, στο χωριό Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, με αναστολή εκτέλεσης του για 2 μήνες από σήμερα, εκτός αν στο μεταξύ εκδοθεί άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου.>> Σημειωτέο ότι η κατηγορούμενη με την ίδια απόφαση, της επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές και καταδικάστηκε επίσης και στα έξοδα. Ως τεκμήριο 3 κατατέθηκε το κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στην υπόθεση με αριθμό 5549/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με κατηγορούμενη την Μερόπη Μαυρονικόλα Μιχαηλίδη και κατηγορούσα αρχή τον Έπαρχο Πάφου και σύμφωνα με το οποίο η κατηγορούμενη αντιμετώπιζε το αδίκημα της ανυπακοής προς διάταγμα του Δικαστηρίου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 20

(5)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 και Νόμος 166/87.Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορούμενη από τις 20/3/03 μέχρι και σήμερα ( εννοώντας ασφαλώς μέχρι την ημέρα καταχώρησης του κατηγορητηρίου, ήτοι την 30/6/2005), στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, παρέλειψε να υπακούσει να συμμορφωθεί σε Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερ. 20/3/03, το οποίο εκδόθηκε στην ποινική υπόθεση 3143/02 και με το οποίο διατασσόταν όπως διακόψει την χρήση περιπτέρου εντός του τεμαχίου 219, Φ/Σχ. XLV/58W.1 τοποθεσία << Φιλοξένη>>, που βρίσκεται στην Χλώρακα και να επαναφέρει την οικοδομή στην εγκριθείσα της χρήση (κατοικία). Ως τεκμήριο 4 κατατέθηκε η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 14/3/2008 που εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης με αριθμό 5549/05, σύμφωνα με την οποία η διαδικασία ανακόπηκε και η κατηγορούμενη απαλλάγηκε της κατηγορίας λόγω αδικαιολόγητης μεγάλης καθυστέρησης στην εκδίκαση της εν λόγω υπόθεσης. Περαιτέρω, ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κος Γιώργος Γιαννή. Ανέφερε ότι είναι Επαρχιακός Επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου από το 1999 μέχρι και σήμερα και ότι μέχρι το 2010 ήταν υπεύθυνος για την περιοχή του χωριού Χλώρακας της Επαρχίας Πάφου. Κατά το έτος 2002 μετά από επιτόπια έρευνα που έκανε στο χωριό Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη ενώ ήταν ιδιοκτήτρια και/ή κάτοχος του τεμαχίου 219, Φ/Σχ. XLV/58 W1 στο χωριό Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, προέβηκε σε μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής, ήτοι την μετατροπή της υφιστάμενης αδειούχας οικοδομής σε περίπτερο εντός του αναφερόμενου τεμαχίου χωρίς να εξασφαλίσει τις απαραίτητες άδειες από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Δόθηκαν οδηγίες από τον Έπαρχο Πάφου για την καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης. Από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους που χειρίστηκαν την υπόθεση αυτή, γνωρίζει ότι καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση με αρ. 3143/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εναντίον της κατηγορουμένης και στις 20/3/2003 στην παρουσία της κατηγορουμένης, εκδόθηκε διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με το οποίο διατασσόταν η διακοπή της μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής, ήτοι την μετατροπή της αδειούχας υφιστάμενης οικοδομής σε περίπτερο, που βρίσκεται στο τεμάχιο 219, Φ/Σχ. XLV/58 W1 στο χωριό Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, με αναστολή της εκτέλεσης του για 2 μήνες από τις 20/3/03, εκτός αν στο μεταξύ εκδοθεί άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Μετά την πάροδο των δύο μηνών της αναστολής του διατάγματος ημερ. 20/3/03 διαπίστωσαν ότι η κατηγορούμενη δεν έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα τερματισμού της παράνομης χρήσης οικοδομής. Από έρευνα του φακέλου που αφορά την εν λόγω οικοδομή, φαίνεται ότι μετά την πάροδο της δίμηνης αναστολής, η κατηγορούμενη δεν έχει εξασφαλίσει τις απαιτούμενες από τον νόμο άδειες για την χρήση οικοδομής που αναφέρεται στο διάταγμα ημερ. 20/3/

1. Δόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης για ανυπακοή του διατάγματος ημερ. 20/3/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που εκδόθηκε στην ποινική υπόθεση αρ. 3143/
2. Από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους που χειρίστηκαν την υπόθεση, καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση αρ. 5549/09 Ε.Δ. Πάφου. Μετά από επισκέψεις που πραγματοποίησε στο χωριό Χλώρακα μετά τις 14/3/2008, διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη συνέχιζε να παρακούει το διάταγμα ημερ. 20/3/2003 και δόθηκαν ξανά οδηγίες για καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης για παρακοή διατάγματος και στις 14/8/2009 καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση. Ανέφερε επίσης ότι η κατηγορούμενη τόσο πριν την έκδοση του αναφερόμενου διατάγματος, όσο και μετά την έκδοση του, επισκεπτόταν σε πάρα πολλές περιπτώσεις τα γραφεία της Επαρχιακής Διοίκησης και ανέφερε τόσο στον ίδιο αλλά και σε άλλους συναδέλφους του, ότι δεν υπήρχε περίπτωση να επαναφέρει την οικοδομή στην αδειούχα χρήση. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 6, επιστολή του αρχιτέκτονα της, η οποία επιστολή δείχνει την πρόθεση της η οποία δεν είναι να συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου. Κατέθεσε επίσης και ως τεκμήριο 5 την επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης σύμφωνα με την οποία καλείτο η κατηγορούμενη όπως συμμορφωθεί με το εν λόγω διάταγμα. Εξ΄ όσων γνωρίζει, η κατηγορούμενη μέχρι σήμερα δεν έχει επαναφέρει την νόμιμη χρήση της οικοδομής, ούτε έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής για την αλλαγή χρήσης της οικοδομής και κατά συνέπεια δεν έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 20/3/03, ούτε προτίθεται να το πράξει. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η κατηγορούμενη παρακούει το διάταγμα από τις 203/
3. Αναφορικά με το αποτέλεσμα της υπόθεσης με αριθμό 5549/05, ανέφερε ότι εκδικάστηκε στις 14/3/2008 και ότι αποφασίστηκε ότι η περαιτέρω δίωξη της κατηγορούμενης, καταστρατηγούσε τα ανθρώπινα της δικαιώματα και αποφασίστηκε η διακοπή της και αθωώθηκε. Δεν ξέρει ποιός είναι ο κάτοχος και διαχειριστής και κάτοχος του περιπτέρου σήμερα, μίλησε με την κατηγορούμενη την ημέρα που κατέθετε στο Δικαστήριο και του είπε ότι έδωσε στον δικηγόρο της το ενοικιαστήριο έγγραφο που αναγράφεται το όνομα του ενοικιαστή. Από ότι ξέρει ο ίδιος, το Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας καταβάλλει προσπάθειες για να εντάξει το κτήμα της κατηγορούμενης που είναι γεωργική ζώνη, σε εμπορικό άξονα, πράγμα που μέχρι σήμερα δεν έγινε. Εκκρεμεί αίτηση αναθεώρησης για να αποφασιστεί αν ενταχθεί σε εμπορικό άξονα και σε τέτοια περίπτωση θα μπορεί η κατηγορούμενη να εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Όπως πληροφορήθηκε από τον κοινοτάρχη και τον πολιτικό μηχανικό, το περίπτερο ενοικιάστηκε πρόσφατα σε άλλο ιδιώτη. αρνήθηκε δε σχετική υποβολή ότι ενημερώθηκε από τον κοινοτάρχη ότι ενοικιάστηκε το περίπτερο σε εταιρεία από το
4. Αναφορικά με το γεγονός ότι η κατηγορούμενη πλήρωνε φόρο στο Κοινοτικό Συμβούλιο από το 2005, είναι κάτι το οποίο ξέρει το Κοινοτικό Συμβούλιο και δεν είχε η Επαρχιακή Διοίκηση με το Κοινοτικό Συμβούλιο οιαδήποτε αλληλογραφία που να την ενημερώνει γι΄ αυτό και ούτε την αφορά, ενώ το Κοινοτικό Συμβούλιο έχει ανάγκη αυτήν την πληροφορία για να επιβάλει και τις ανάλογες φορολογίες . Διενήργησε πάρα πολλές επιτόπιες επισκέψεις όπως τον Απρίλιο και Σεπτέμβριο του 2010 και Ιανουάριο του 2011 και το 2009 δεν είχαν πληροφορία ότι άλλαξε ιδιοκτήτης, ήταν δε βέβαιοι ότι ιδιοκτήτης ήταν ο ίδιος. Η ιδιοκτήτρια του οικοπέδου είναι η κατηγορούμενη και την ημέρα που κατέθετε ο εν λόγω μάρτυρας στο Δικαστήριο, πήγε στο περίπτερο, φώναξε η ενοικιάστρια που ενοικίαζε το περίπτερο και ήρθε η κατηγορούμενη, το σπίτι της οποίας είναι δίπλα από το περίπτερο. Σε υποβολή ότι η κατηγορούμενη δεν είναι κάτοχος και διαχειρίστρια του περιπτέρου, απάντησε ότι αν είναι κάτοχος του περιπτέρου θα διαφανεί κατά πόσο είναι γνήσιο το ενοικιαστήριο έγγραφο. Συμπεραίνει ότι είναι και κάτοχος του περιπτέρου. Δεν του ανέφερε οποιοσδήποτε άλλος ότι η κατηγορούμενη λειτουργεί το περίπτερο. Το Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας όταν εξετάζει κατά πόσο θα επιβάλει φορολογία ενοικίου, αποστέλλει από πριν επιστολή στον ιδιοκτήτη και του ζητά να προσκομίσει έγγραφα στα οποία να αναφέρονται τα ποσά του ενοικίου, αλλά δεν ξέρει αν αυτό έγινε στην παρούσα υπόθεση αν και πιστεύει ότι έγινε. Ο λόγος που η κατηγορούμενη επισκεφθόταν τα γραφεία της Επαρχιακής Διοίκησης, είναι διότι το Κοινοτικό Συμβούλιο προωθεί αυτήν την διαδικασία σε εμπορικό άξονα, η κατηγορούμενη είχε την άποψη ότι δεν θα συμμορφωθεί με το διάταγμα και αυτό φαίνεται εμπράκτως ότι παράκουσε. Σε ερώτηση αν η κατηγορούμενη μετά την έκδοση του διατάγματος του είπε ότι δεν θα συμμορφωθεί με το διάταγμα ή αν είναι δικό του συμπέρασμα, απάντησε ότι η Επαρχιακή Διοίκηση όταν έχει ένα δικαστικό διάταγμα για να συμμορφωθεί, είναι υποχρέωση της κατηγορούμενης να συμμορφωθεί . Το διάταγμα μιλά από μόνο του, έκαναν τους ελέγχους και γι΄ αυτό έλαβαν δικαστικά μέτρα εναντίον της κατηγορούμενης. Σχολιάζοντας το τεκμήριο 6 σε συνδυασμό με την παράγραφο 7 της γραπτής του δήλωσης, ανέφερε ότι είναι δύο διαφορετικά πράγματα και ότι στο τεκμήριο 6 αναφέρεται σε μια αίτηση και λογικά αυτή θα απορριφθεί διότι το επίδικο ακίνητο βρίσκεται σε γεωργική ανάπτυξη και δεν επιτρέπεται ανάπτυξη περιπτέρου. Με την επιστολή τεκμήριο 5, πιστεύει ότι πρόθεση της κατηγορούμενης είναι να μην τερματίσει την παράνομη χρήση, θέλοντας ο ίδιος να πει ότι η κατηγορούμενη ναι μεν προσπαθεί να πάρει τις άδειες, αλλά σήμερα δεν υπάρχουν πιθανότητες έγκρισης της αίτησης, ενώ θα μπορούσε να συμμορφωθεί με το διάταγμα του 2003, εκφράζοντας και την απορία, γιατί η κατηγορούμενη ενοικίασε το κατάστημα εάν ήθελε να συμμορφωθεί. Σε σχετική ερώτηση αν συμφωνεί ότι η κατηγορούμενη αδυνατεί να συμμορφωθεί επειδή ενοικιάζει το εν λόγω περίπτερο, ανέφερε ότι η κατηγορούμενη διαμένει δίπλα από το περίπτερο και αν τα έγγραφα είναι γνήσια και ενοικίασε το περίπτερο, θα μπορούσε να προβεί σε λήψη μέτρων εναντίον του ενοικιαστή, αλλά αυτή δεν το έκανε αλλά συνεχίζει απρόσκοπτα στον ενοικιαστή να χρησιμοποιεί παράνομα αυτό το υποστατικό. Δεν έχει υπ΄ όψιν του ενέργειες της κατηγορουμένης ότι θέλει να σταματήσει το συμβόλαιο και ότι το γεγονός αυτό και μόνο ότι μένει δίπλα, δείχνει ότι το ανέχεται. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε εάν λήφθηκαν μέτρα εναντίον του ενοικιαστή, ανέφερε ότι για την Επαρχιακή Διοίκηση, ιδιοκτήτρια είναι η κατηγορούμενη και γι΄ αυτό λήφθησαν μέτρα εναντίον της και ότι κάτοχος είναι ο ιδιοκτήτης. Από τις 15/3/2008 η κατηγορούμενη δεν το χρησιμοποιεί το περίπτερο αλλά το κατέχει επειδή διαμένει δίπλα, άρα είναι και κάτοχος. Χρήστης είναι ο ενοικιαστής. Μετά τις 15/3/08 δεν είδε την κατηγορούμενη να χρησιμοποιεί το περίπτερο και ότι μετά τις 15/3/2008 το περίπτερο το χρησιμοποιεί άλλο άτομο. Σε σχετική υποβολή που του υποβλήθηκε ότι δηλαδή, η κατηγορούμενη αδυνατεί να συμμορφωθεί διότι ο κάτοχος και ενοικιαστής, δεν επιτρέπει στην κατηγορούμενη να το χαλάσει και να το επαναφέρει στην προτέρα χρήση, απάντησε ότι σύμφωνα με τις γνώσεις που έχει, όταν ένας ιδιοκτήτης δεν συμφωνεί με κάποιες ενέργειες του ενοικιαστή, δεν τον παρακαλεί αλλά παίρνει δικαστικά μέτρα εναντίον του. Ο ενοικιαστής εδώ χρησιμοποιεί το περίπτερο με το οποίο δεν έχει άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και αυτή συνίσταται η παρανομία του. Σχολιάζοντας το τεκμήριο 6 και κατά πόσο αυτό καταδεικνύει πρόθεση συμμόρφωσης, πιστεύει ότι δεν έγινε η πρέπουσα έρευνα από τον πολιτικό μηχανικό για το τοπικό σχέδιο Πάφου. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης και αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, η κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Η κατηγορούμενη ανέφερε ότι είναι η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 219 τοποθεσία Φιλοξένη στη Χλώρακα της Πάφου και εντός του τεμαχίου βρίσκεται η οικία της καθώς επίσης και περίπτερο. Στην οικία της διαμένει μαζί με τον σύζυγο της ενώ το περίπτερο το έχει ενοικιάσει δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 23/12/2004 στην εταιρεία Γ. ΒΡΟΥΛΛΟΣ ΛΤΔ, η οποία ανέλαβε την κατοχή και διαχείριση του περιπτέρου από την 1/1/2005 μέχρι και σήμερα και το ενοικιαστήριο καλύπτει χρονική περίοδο 30 ετών με δικαίωμα ανανέωσης. Το ενοίκιο του περιπτέρου ανέρχεται στο ποσό των €680, ενώ για την ενοικίαση ενημέρωσε το Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας το οποίο από το έτος 2005 μέχρι και σήμερα της επιβάλλει ετήσιο φόρο ενοικίου τον οποίο και πληρώνει. Υπέβαλε σχέδια στις αρμόδιες αρχές για νομιμοποίηση της λειτουργίας του περιπτέρου, ενώ το Κοινοτικό Συμβούλιο καταβάλλει προσπάθειες και έχει εισηγηθεί την ένταξη του τεμαχίου της σε εμπορική ζώνη και έχει διαβεβαιώσεις ότι αυτό θα επιτευχθεί στην επόμενη αλλαγή ζωνών που θα γίνει σε λίγους μήνες. Μετά την επίδοση της παρούσας ποινικής υπόθεσης εναντίον της, ζήτησε από τον διευθυντή της ενοικιάστριας εταιρείας του περιπτέρου όπως ακυρωθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο που υπόγραψαν, κάτι το οποίο απέρριψε και της έκανε σαφές ότι ο ίδιος δεν πρόκειται να διακόψει την λειτουργία του περιπτέρου, ούτε πρόκειται να επιτρέψει στην ίδια ή σε άλλο πρόσωπο να κάνει κάτι τέτοιο. Μέχρι σήμερα ζήτησε πολλές φορές από τον διευθυντή της ενοικιάστριας εταιρείας την διακοπή της λειτουργίας του περιπτέρου, αλλά πάντα της δίνει την ίδια απάντηση ότι δεν θα το πράξει και ότι δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να του κλείσει το περίπτερο. Ουδέποτε επισκέφθηκε την Επαρχιακή Διοίκηση και ουδέποτε είπε στον κύριο Γεώργιο Γιαννή ή σε οποιονδήποτε άλλο υπεύθυνο στην Επαρχιακή Διοίκηση ότι δεν πρόκειται να συμμορφωθεί στο διάταγμα που εξεδόθη για κλείσιμο του περιπτέρου. Εάν το περίπτερο ήταν στην κατοχή της ή εάν είχε τη δυνατότητα ή εάν η ενοικιάστρια εταιρεία δεχόταν ή έστω της επέτρεπε, σίγουρα θα είχε κλείσει το περίπτερο προ πολλού. Κατέθεσε δε, τα τεκμήρια 7, 8 και

1. Το τεκμήριο 7 συνίσταται στο ενοικιαστήριο έγγραφο που αναφέρθηκε, το τεκμήριο 8 αποτελείται από δέσμη αποδείξεων πληρωμών φόρου ενοικίου που αναφέρθηκε και το τεκμήριο 9 επιστολή του Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας ημερομηνίας 11/5/
2. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι από τις 1/1/2005 το ενοίκιο ανερχόταν σε €600 μηνιαίως και για το περίπτερο δεν υπάρχει άδεια. Σε ερώτηση μετά την έκδοση του διατάγματος τι ενέργειες έκανε για να συμμορφωθεί, ανέφερε ότι είπε στον ενοικιαστή της πολλές φορές να φύγει. Αναφορικά με την υποβολή των σχεδίων για νομιμοποίηση της λειτουργίας του περιπτέρου, ανέφερε ότι νομίζει πως υποβλήθησαν μετά την έκδοση του διατάγματος. Σε ερώτηση που της υποβλήθηκε γιατί έκανε την εν λόγω αίτηση και δεν έκλεισε το περίπτερο, ανέφερε ότι ήταν σε μια πολύ δύσκολη φάση της ζωής της, ο άνδρας της τυφλώθηκε επειδή πάσχει από διαβήτη, δεν έχει παιδιά και έπρεπε να βάλει κάποιον να τους κοιτάζει διότι και ίδια είναι υπερτασική και έπρεπε να πηγαίνει στις πρώτες βοήθειες. Στον διευθυντή της ενοικιάστριας εταιρείας εξήγησε ότι υπάρχει το εν λόγω διάταγμα και τι επιβάλλει αυτό, αλλά επειδή έκανε πολλά έξοδα μέσα, δεν μπορούσε να το κάνει << γιατί ήταν να παττίσει>>, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Δεν έκανε εναντίον του ενοικιαστή δικαστικά μέτρα, διότι βρέθηκε σε μια φάση της ζωής της μόνη της, χωρίς άντρα, άρρωστη και πήγαινε στο εξωτερικό για θεραπείες. Είπε πολλές φορές στον ενοικιαστή της να φύγει αλλά δεν θυμάται πόσες φορές και ούτε θυμάται αν ήταν μετά το
3. Είχε την κατοχή του περιπτέρου μέχρι που το ενοικίασε. Όταν ενοικίασε το περίπτερο αυτό δεν είχε άδεια. Δεν έστειλε οιανδήποτε επιστολή στους ενοικιαστές της. Όταν είδε ότι οι ενοικιαστές δεν έφευγαν, έκανε και την κίνηση να υποβάλει τα πιο πάνω αναφερόμενα σχέδια. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο κος Γιάννης Βρούλλος. Ανέφερε ότι είναι διευθυντής της εταιρείας Γ. ΒΡΟΥΛΛΟΣ ΛΤΔ, η οποία ενοικιάζει και διαχειρίζεται δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 23/12/04 το περίπτερο το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία Φιλοξένη στην Χλώρακα της Πάφου. Το ειρημένο περίπτερο η εταιρεία το κατέχει από την 1/1/2005 μέχρι και σήμερα και έχουν επενδυθεί σε αυτό αρκετά λεφτά σε εξοπλισμό και εμπορεύματα για να είναι ανταγωνιστικό και κερδοφόρο. Μετά την ενοικίαση του και μέχρι σήμερα, η εταιρεία πληρώνει πέραν του ενοικίου, φόρο καθαριότητας, φόρο κοινοτικών υπηρεσιών, φόρο επαγγέλματος και φόρο επαγγελματικού υποστατικού στο Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας όπου και υπάγεται. Αρκετές φορές και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, η ιδιοκτήτρια του ζήτησε να διακόψουν την ενοικίαση, διότι όπως του εξήγησε εκκρεμεί εναντίον της διάταγμα του δικαστηρίου για διακοπή της λειτουργίας του περιπτέρου. Αυτός με την σειρά του εξήγησε στην κατηγορούμενη ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει , γιατί αυτό θα σημαίνει οικονομική καταστροφή για εκείνον και την εταιρεία του. Δεν έχει πρόθεση να επιτρέψει στην κατηγορούμενη, ούτε σε οποιονδήποτε άλλον να καταστρέψει την επιχείρηση του στην οποία έχει επενδύσει όλα του τα λεφτά. Μέχρι σήμερα κανένας υπεύθυνος είτε από την Επαρχιακή Διοίκηση, είτε από το Κοινοτικό Συμβούλιο δεν του ανέφερε ότι η επιχείρηση του λειτουργεί παράνομα και θεωρεί ότι λειτουργεί το περίπτερο νόμιμα, εφόσον πληρώνει όλες του τις υποχρεώσεις όπως φόρους, ενοίκιο κλπ και σκοπεύει να συνεχίσει την λειτουργία του και στο μέλλον. Κατέθεσε το τεκμήριο 10 που είναι πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών, σύμφωνα με το οποίο ο ίδιος καταγράφεται ως διευθυντής της εταιρείας Γ. ΒΡΟΥΛΛΟΣ ΛΤΔ και ως τεκμήριο 11 δέσμη αποδείξεων πληρωμών προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας που πληρώνει η εν λόγω εταιρεία ως φόρο επαγγέλματος, κοινοτικών υπηρεσιών, καθαριότητας κλπ για τα έτη 2007 μέχρι και
4. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το εν λόγω περίπτερο το ενοικιάζει από τις 1/1/05 και την πρώτη φορά, συμφωνήθηκε ως μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των £ 500, διότι η κατηγορούμενη θα τον βοηθούσε στο περίπτερο, ήξερε την πελατεία και μετά τον δεύτερο χρόνο ήταν £ 400, σήμερα δε το μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται στο ποσό των €
5. Δεν θυμάται πόσες φορές η κατηγορούμενη του είπε να διακόψουν το συμβόλαιο, στην αρχή ήταν αραιές, αλλά μετά σχεδόν κάθε εβδομάδα. Άρχισαν να το συζητούν αυτό το ζήτημα μετά από περίπου ένα χρόνο από την έναρξη της ενοικίασης, διότι δεν ήξερε ότι υπήρχε αυτό το διάταγμα και γι΄ αυτό ενοικίασε το περίπτερο. Δεν μπορούσε να σταματήσει το περίπτερο διότι επένδυσε όλες του τις οικονομίες, σαν νέος άνθρωπος έκανε δάνειο για το μέλλον του, έδωσε αρκετά χρήματα για να βάλει τα εμπορεύματα μέσα, να κάνει ανακαίνιση, δεν μπορούσε να το κλείσει και δεν πρόκειται να το κλείσει, διότι αν το κάνει θα καταστραφεί οικονομικά εν΄ όψει και της κρίσης που επηρέασε όλους. Η κατηγορούμενη του εξήγησε τους λόγους μετά από την ενοικίαση και όχι πριν, και αυτός ήταν ο λόγος που το ενοικίασε και έβαλε ένα σημαντικό ποσό για να το κάνει ανταγωνιστικό και με κέρδος. Η κατηγορούμενη του ζήτησε να φύγει και αυτός αρνήθηκε. Η κατηγορούμενη δεν του έστειλε κάποια επιστολή, ούτε δικαστικά μέτρα πήρε εναντίον του, ούτε καταγγελία έχει, αφού δεν έχει τίποτε από τον Έπαρχο ή το Κοινοτικό Συμβούλιο. Πληρώνει τους φόρους του, νομίζει ότι είναι νόμιμος και αν χρειαστεί θα έρθει στο Δικαστήριο να βρει το δίκιο του. Στο περίπτερο υπάρχει και άλλο άτομο που εργάζεται και είναι η μητέρα του. Άτομα της Επαρχιακής Διοίκησης δεν πήγαν να ζητήσουν τον ίδιο αλλά την κατηγορούμενη. Αν έρθει στην αντίληψη του ότι η λειτουργία του περιπτέρου είναι παράνομη, θα κάνει κάτι για να γίνει νόμιμο, αλλά δεν είναι ιδιοκτήτης αλλά ενοικιαστής, όμως αν χρειαστεί να το κάνει θα το κάνει. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αναφορικά με την Μ.Κ. 1, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του στα μη αμφισβητούμενα, πλην όμως στα αμφισβητούμενα σημεία και ειδικότερα στο μέρος της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, που άπτεται του ζητήματος της πρόθεσης καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, αλλά αποδέχεται την εκδοχή που έδωσε η κατηγορούμενη. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στην Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ.

1. Το Δικαστήριο δεν δύναται να στηριχτεί στον ισχυρισμό του εν λόγω μάρτυρα ότι η κατηγορούμενη μετέβαινε στην Επαρχιακή Διοίκηση και έλεγε ότι δεν πρόκειται να συμμορφωθεί, διότι αυτός ο ισχυρισμός στερείται λογικότητας και πειστικότητας. Ο εν λόγω μάρτυρας σε μια προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει ότι η κατηγορούμενη εσκεμμένα δεν υπακούει το επίδικο δικαστικό διάταγμα, προέβη σε αυτήν την υστερόβουλη δήλωση που δεν επιβεβαιώνεται επίσης από καμία άλλη μαρτυρία. Από την άλλη επίσης, ο Μ.Κ. 1 παραδέχτηκε ότι από τις 15/3/08 και μετέπειτα, δεν είδε ο ίδιος την κατηγορούμενη να χρησιμοποιεί το επίδικο περίπτερο και ούτε ξέρει ποιός είναι ο κάτοχος και διαχειριστής του εν λόγω περιπτέρου σήμερα. Κατά τον ίδιο, ιδιοκτήτης συνεπάγεται και κάτοχος, πράγμα που βεβαίως δεν εφαρμόζεται διότι δεν αποκλείεται ιδιοκτήτης και κάτοχος να είναι διαφορετικά πρόσωπα, όπως είναι και στην παρούσα περίπτωση όπου το περίπτερο το κατέχει και το ενοικιάζει η εταιρεία Γ. ΒΡΟΥΛΛΟΣ ΛΤΔ, με βάση και την μαρτυρία που γίνεται αποδεχτή και θα αναφερθεί πιο κάτω. Έκδηλη ήταν και η προσπάθεια του εν λόγω μάρτυρα να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή, όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 8 που αφορά πληρωμές της κατηγορούμενης προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Χλώρακας ως φόρους ενοικίων, αυτός προσπάθησε με υπεκφυγές να μειώσει την σημασία του λέγοντας ότι αφορά φορολογίες για το έτος 2005 και ότι αυτό δεν αφορά την Επαρχιακή Διοίκηση. 'Όμως το τεκμήριο 8 αφορά πληρωμές για τα έτη 2005 έως 2008, επιβεβαιώνοντας τους ισχυρισμούς της κατηγορούμενης για τους οποίους θα γίνει αναφορά πιο κάτω. Έκδηλη ήταν και η προσπάθεια του εν λόγω μάρτυρα να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή, όταν άφηνε υπονοούμενα αναφορικά με το ενοικιαστήριο έγγραφο που υπέγραψε η κατηγορούμενη με την εταιρεία Γ. ΒΡΟΥΛΛΟΣ ΛΤΔ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι αν είναι η κατηγορούμενη κάτοχος ή όχι, αυτό θα καταφανεί κατά πόσο το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι γνήσιο ή όχι. Σημειωτέο ότι η γνησιότητα του ενοικιαστηρίου εγγράφου δεν αμφισβητήθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Ο εν λόγω μάρτυρας από την μια ανέφερε ότι διενεργούσε επιτόπιους ελέγχους όπως τον Απρίλη και Σεπτέμβρη του 2010 και τον Ιανουάριο του 2011 και από την άλλη ανέφερε ότι η κατηγορούμενη από τις 15/3/2008 και μετέπειτα, δηλαδή κατά τον ουσιώδη χρόνο όπως αυτός προσδιορίζεται μέσα από το κατηγορητήριο, η κατηγορούμενη δεν το χρησιμοποιεί το επίδικο περίπτερο αλλά το κατέχει επειδή διαμένει δίπλα από αυτό. Αυτός ο ισχυρισμός όμως, δεν μπορεί βεβαίως να γίνει πιστευτός, διότι στερείται πειστικότητας και λογικότητας. Από την άλλη όμως ανέφερε ότι χρήστης του περιπτέρου είναι ο ενοικιαστής και ότι δεν είδε την κατηγορούμενη από τις 15/3/2008 και μετά να χρησιμοποιεί το περίπτερο και ότι από τις 15/3/2008 και μετά, το περίπτερο το χρησιμοποιεί άλλο άτομο. Ούτε άλλο άτομο του είπε ότι η κατηγορούμενη είναι κάτοχος και διαχειρίστρια του περιπτέρου. Συνεπεία των πιο πάνω, η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα αναφορικά με την πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος, δεν είναι αποδεχτή διότι στερείται πειστικότητας, λογικότητας και επάρκειας. Από την άλλη, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της κατηγορουμένης ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της. Έδωσε την εκδοχή της ενώπιον του Δικαστηρίου με φυσικό, πηγαίο, αυθόρμητο και άμεσο τρόπο, χωρίς υπερβολές και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις, και δεν διέκρινα οποιαδήποτε πρόθεση της να βοηθήσει την υπόθεση της. Επιπλέον η μαρτυρία της επιβεβαιώνεται και μέσα από έγγραφα, όπως είναι το τεκμήριο 8 το οποίο προέρχεται από δημόσια αρχή, αλλά και από το τεκμήριο 7, η εγκυρότητα του οποίου δεν προσβλήθηκε. Η εκδοχή της ότι βρέθηκε σε δεινή οικονομική και όχι μόνο κατάσταση εν΄ όψει και των προβλημάτων υγείας της ίδιας αλλά και του συζύγου της ο οποίος τυφλώθηκε από τον διαβήτη, συνηγορεί και είναι λογικό να προέβηκε στην ενοικίαση του επίδικου περιπτέρου πριν τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι την 23/12/04, για να εξασφαλιστεί ως ένα βαθμό, αφού ήταν μια γυναίκα μόνη της και χωρίς παιδιά και χωρίς κανέναν να τους προσέχει. Η εκδοχή της, ιδίως σε ότι αφορά την αδυναμία συμμόρφωσης της με το επίδικο διάταγμα, επιβεβαιώνεται και μέσα από την μαρτυρία του Μ.Υ. 2, ο οποίος ευθαρσώς και χωρίς κανέναν ενδοιασμό ή φόβο, παραδέχτηκε ότι εμποδίζει την κατηγορούμενη να συμμορφωθεί με το εν λόγω διάταγμα και ότι είναι γνώστης της ύπαρξης και του περιεχομένου του και παρ΄ όλα αυτά δεν έχει καμία πρόθεση να επιτρέψει την υλοποίηση του εν λόγω διατάγματος. Αναφορικά με την μαρτυρία του Μ.Υ. 2, η μαρτυρία του επίσης γίνεται αποδεχτή ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω ευθαρσώς και χωρίς κανέναν ενδοιασμό ή φόβο, παραδέχτηκε ότι εμποδίζει την κατηγορούμενη να συμμορφωθεί με το εν λόγω διάταγμα και ότι είναι γνώστης της ύπαρξης και του περιεχομένου του και παρ΄ όλα αυτά δεν έχει καμία πρόθεση να επιτρέψει την υλοποίηση του εν λόγω διατάγματος. Προέβη σε παραδοχές εις βάρος των νομίμων συμφερόντων του από το στάδιο της κύριας εξέτασης του δια της γραπτής του δήλωσης και επανέλαβε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του. Δεν διέκρινα οποιαδήποτε πρόθεση του να βοηθήσει την κατηγορούμενη διότι το μόνο που τον απασχολούσε ήταν τα οικονομικά του συμφέροντα και μόνο, αδιαφορώντας παντελώς για την ποινική δίωξη της κατηγορούμενης, αλλά και για την υλοποίηση του επίδικου διατάγματος. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν τα παραδεχτά γεγονότα, αλλά και την μαρτυρία που κρίθηκε ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα: 1) Στις 20/3/03 εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης με αριθμό 3143/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, διάταγμα εναντίον της κατηγορουμένης και που έχει ως ακολούθως: << ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα διακοπής της μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής, ήτοι την μετατροπή της υφιστάμενης οικοδομής που χρησιμοποιείται για κατοικία σε περίπτερο, που βρίσκεται στο τεμ. 219 Φ/Σ XLV/58 W1, στο χωριό Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, με αναστολή εκτέλεσης του για 2 μήνες από σήμερα, εκτός αν στο μεταξύ εκδοθεί άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου.>> 2) Η κατηγορούμενη γνωρίζει για την ύπαρξη του εν λόγω διατάγματος, αφού κατά την έκδοση του ήταν παρούσα. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική εισήγηση από την πλευρά της υπεράσπισης 3) Η κατηγορούμενη από τις 20/5/03 μέχρι και σήμερα, δεν συμμορφώθηκε με το εν λόγω διάταγμα και βρίσκεται σε παρακοή διατάγματος. 4) Η κατηγορούμενη είναι η ιδιοκτήτρια του περιπτέρου που βρίσκεται στο τεμ. 219 Φ/Σ XLV/58 W1, στο χωριό Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου. 5) Η κατηγορούμενη ενοικίασε δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου στην εταιρεία Γ. ΒΡΟΥΛΛΟΣ ΛΤΔ, το επίδικο περίπτερο για 30 χρόνια, από τις 1/1/
2. 6) Η εταιρεία Γ. ΒΡΟΥΛΛΟΣ ΛΤΔ από τις 1/1/2005 μέχρι και σήμερα, κατέχει και διαχειρίζεται το επίδικο περίπτερο. 7) Η κατηγορούμενη δεν έχει πρόθεση καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος, αλλά έχει πρόθεση να συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα. 8) Η κατηγορούμενη αδυνατεί να συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα, διότι ο διευθυντής της εταιρείας Γιάννης Βρούλλος Λτδ κος Γιάννης Βρούλλος, δεν επιτρέπει και ουσιαστικά εμποδίζει την κατηγορουμένη από του να συμμορφωθεί με το επίδικο διάταγμα, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της κατηγορουμένης όπως ακυρωθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 23/12/2004, για λόγους καθαρά οικονομικούς και δεν προτίθεται ο κος Γιάννης Βρούλλος να επιτρέψει στην κατηγορούμενη να συμμορφωθεί με το εν λόγω διάταγμα και ούτε προτίθεται να προβεί ο ίδιος σε οιανδήποτε ενέργεια για να υλοποιηθεί το εν λόγω διάταγμα, παρ΄ όλο που γνωρίζει για την ύπαρξη και το περιεχόμενο του εν λόγω διατάγματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομική βάση που διέπει την κατηγορία που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη, είναι αυτή του άρθρου20

(5)του Κεφ. 96. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως προκύπτουν από το λεκτικό του άρθρου 20

(5)του Κεφ. 96 είναι τα ακόλουθα: 1. Η ύπαρξη διατάγματος, που εκδόθηκε, δυνάμει των εδαφίων

(3)ή (3Α) του άρθρου 20 του Κεφ. 96 και

1. Η ανυπακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα αυτό, του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται. Για να επιτύχει η κατηγορούσα αρχή την στοιχειοθέτηση του δεύτερου συστατικού στοιχείου του αδικήματος θα πρέπει να αποδείξει:
2. Ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την ύπαρξη του διατάγματος και
3. Ότι με πρόθεση το καταστρατήγησε, δηλ. να αποδείξει την ένοχη διάνοια του (mens rea). Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι αναφορικά με το αδίκημα της παρακοής διατάγματος δεν είναι αρκετό να αποδειχθεί η παρακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης αλλά πρέπει να αποδειχθεί και ότι αυτή ήταν ηθελημένη (βλ. Δήμος Έγκωμης ν. Πέτρου

(1997)2 ΑΑΔ 70). Στη Δήμος Έγκωμης v. Πέτρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 70 έγινε αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287 για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου». Στην παρούσα υπόθεση, η κατηγορούσα αρχή με βάση τα ευρήματα τα οποία εξάχθηκαν από τα παραδεχτά γεγονότα και την μαρτυρία που κρίθηκε ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, πλην της πρόθεσης καταστρατήγησης του επίδικου διατάγματος. Συνεπεία της αποτυχίας της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει το πιο πάνω αναφερόμενο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ήτοι της πρόθεσης καταστρατήγησης, η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Η κατηγορούσα αρχή να καταβάλει στην κατηγορούμενη τα δικηγορικά έξοδα ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο