Νίκος Χαριλάου ν. Παναγιώτης Αναστασίου Γκουγκούλης, Αρ. Υπόθεσης: 8450/09, 18/5/2011

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, ως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος τον Δεκέμβριο του 2008 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, εξέδωσε την επιταγή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ( Κύπρου ) με αριθμό 10340319 για το ποσό των € 50,000 εις τον Νίκο Χαριλάου από την Πάφο, πληρωτέα την 27/12/2008, η οποία με την παρουσίαση της στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν εξοφλήθη λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, δηλαδή του κατηγορουμένου, και παρέμεινε απλήρωτη η επιταγή για περίοδο 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως. Η δεύτερη κατηγορία απεσύρθη σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας και ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάγηκε από αυτήν. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο παραπονούμενος κος Νίκος Χαριλάου. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος στις αρχές Δεκεμβρίου του 2008 εξέδωσε σε αυτόν την επιταγή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ( Κύπρου ) Λτδ με αριθμό 10340319 για το ποσό των € 50,000 πληρωτέα την 27/12/2008 και η οποία κατατέθηκε την 11/5/2009 εις την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ/ Bank of Cyprus Public Company Ltd, η οποία τράπεζα αυτή την απέστειλε εις την πληρώτρια τράπεζα- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ( Κύπρου ) Λτδ, δηλαδή παρουσιάστηκε επί της τράπεζας επί της οποίας εκδόθηκε για πληρωμή. Το αντάλλαγμα συνίστατο σε μετρητά που έδωσε ο παραπονούμενος σε μετρητά. Η εν λόγω επιταγή, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 1, δεν εξοφλήθηκε, διότι ο λογαριασμός του κατηγορουμένου ήταν παγοποιημένος, ως η ένδειξη της σφραγίδας της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ( Κύπρου ) Λτδ ημερομηνίας 14/5/2009 και παρέμεινε απλήρωτη πέραν των 15 ημερών από την ημερομηνία παρουσίασης της και που ήταν η 14/5/

1. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος στην εταιρεία Guevara Investments Ltd, στην οποία προσλήφθηκε μια εβδομάδα πριν την ημερομηνία που κατέθετε στο Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση. Από την προηγούμενη του εργασία αποχώρησε στις 6/8/2009 και στο μεσοδιάστημα από 6/8/2009 μέχρι και την πρόσφατη πρόσληψη του δεν δούλευε σε μόνιμη βάση. Δούλεψε τους τελευταίους 2-3 μήνες για να αποφασίσει που θα προσανατολίσει τις εργασίες του. Εργαζόταν επίσης και σε εταιρεία φίλου του για να τον συμβουλέψει αναφορικά με την κερδοφορία της εταιρείας του και γενικότερα τα καθήκοντα του άπτονταν του αντικειμένου των σπουδών του, ήτοι σε θέματα λογιστικής και τα ίδια καθήκοντα έχει και στην παρούσα υπόθεση. Το 2008 εργαζόταν στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου Λτδ και εκτελούσε τα χρέη γραφέα. Τον κατηγορούμενο τον γνώρισε το 2008 στην εργασία του, αφού σύναψε δάνειο στον χώρο όπου εργαζόταν για να αγοράσει ακίνητη περιουσία, όπως ανέφερε και ανέπτυξαν φιλικές και εν μέρει επαγγελματικές σχέσεις. Δεν τον βοήθησε για να συνάψει δάνειο αλλά χρειάστηκε να πάει ο κατηγορούμενος μερικές φορές στο γραφείο του και έτσι αναπτύχθηκε η φιλία τους. Μετά έμαθε από την συνομιλία του με τον κατηγορούμενο ότι ήταν φίλος με την κα Μαρίνα Παπαδοπούλου και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι γνώρισε τον κατηγορούμενο δια μέσου της κας Μαρίνας Παπαδοπούλου. Αναφορικά με το αντάλλαγμα της επίδικης επιταγής, το οποίο συνίστατο σε μετρητά, ανέφερε ότι τα χρήματα που δάνεισε στον κατηγορούμενο, ήτοι € 50,000, τα δανείστηκε ο ίδιος από κάποιον φίλο του με το όνομα Πανίκος Κώστα Αντωνιάδη, και γι΄ αυτόν τον σκοπό ο εν λόγω μάρτυρας υπέγραψε προς όφελος του Πανίκου Κώστα Αντωνιάδη ένα έντοκο γραμμάτιο. Ο Πανίκος Κώστα Αντωνιάδη είναι σήμερα μάγειρας σε εστιατόρια και τότε που έγινε ο δανεισμός ήταν πλασιέ σε εταιρεία. Ο Πανίκος Κώστα Αντωνιάδη του έδωσε το ποσό των € 50,000 σε μετρητά γύρω στις αρχές Δεκεμβρίου 2008 και ο ίδιος με την σειρά του τα έδωσε στον κατηγορούμενο. Ανέφερε στον φίλο του ότι θα του επέστρεφε το εν λόγω ποσό το αργότερο σε ένα χρόνο για να νοιώθει ασφάλεια όπως είπε. Το έντοκο γραμμάτιο, το οποίο αποτελεί μέρος του τεκμηρίου 2, το υπέγραψε στις 1/12/
2. Το ποσό των € 50,000, το εξόφλησε στον Πανίκο Κώστα Αντωνιάδη αν δεν κάνει λάθος τον Απρίλη του 2009, από δάνειο που σύναψε με τον αδερφό του. Συγκεκριμένα ο αδερφός του είναι αυτός που σύναψε δάνειο από την ΣΕΚ για το ποσό των € 126,000 αρχές του 2009 περίπου και κατέθεσε για τα πιο πάνω τα τεκμήρια 2, 3 και 4 και έδωσε την υπόσχεση στον αδερφό του όπως του επιστρέψει το ποσό που του δάνεισε. Συγκεκριμένα ζήτησε από τον αδερφό του το ποσό των € 126,000 και ο αδερφός του σύναψε το εν λόγω δάνειο για το ποσό των € 128,
3. Ο αδερφός του με την σειρά του, του έδωσε το ποσό των € 126,000 για να εξοφλήσει τον Πανίκο Αντωνιάδη και για να εξοφλήσει ένα δάνειο στην Τράπεζα Κύπρου το οποίο σύνηψε μαζί με την πρώην γυναίκα του. Τόσο το ποσό των € 50,000 που δανείστηκε από τον αδερφό του, τόσο και το ποσό των € 20,000 που πήρε από τον Χριστόφορο, δεν τα απέστρεψε. Το πιο πάνω ποσό των € 50,000 τον Μάρτιο του 2009 το είχε φυλαγμένο στο σπίτι που διέμενε και που ήταν συγγενικού του προσώπου. Ήταν φυλαγμένο στο χρηματοκιβώτιο που είναι εγκατεστημένο, κλειδωμένο στο έδαφος και πυρασφαλές, στο οποίο υπήρχαν και άλλα χαρτιά και κατά καιρούς διάφορα άλλα μικροποσά. Πριν να χωρίσει έμενε στην Κισσόνεργα όπου και φύλαγε το ποσό των € 20,000 που πήρε από κάποιον Χριστόφορο και όταν χώρισε, πήρε μαζί του όλα του τα υπάρχοντα, συμπεριλαμβανομένων και των χρημάτων. Παρόλο που δεσμεύτηκε στον Πανίκο Αντωνιάδη ότι θα τον εξοφλούσε σε ένα χρόνο, εντούτοις τον εξόφλησε νωρίτερα διότι ήθελε να χρωστά στον αδερφό του. Στον κατηγορούμενο δάνεισε το ποσό των € 50,000 διότι όπως του είπε ο κατηγορούμενος, βρήκε μια επενδυτική ευκαιρία για να αγοράσει ένα ακίνητο και ότι θα μπορούσε ο κατηγορούμενος να το μεταπωλήσει με κέρδος € 30,000 και ο τελευταίος θα του έδινε το ποσό των € 10,
4. Αναφορικά με την επίδικη επιταγή, του την παρέδωσε ο κατηγορούμενος στο γραφείο του με την ημερομηνία και την υπογραφή του, τα δε υπόλοιπα τα συμπλήρωσε ο ίδιος στην απουσία του, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος ή πρόβλημα γι΄ αυτό. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι την επίδικη επιταγή του την παρέδωσε η Μαρίνα Παπαδοπούλου χωρίς να συμπληρωθεί το ποσό, έτσι να πληρωθούν οι δόσεις του κατηγορουμένου, απαντώντας ότι ο κατηγορούμενος σε κατοπινό στάδιο σε συζητήσεις που είχαν, δεν τον ρώτησε οτιδήποτε αναφορικά με την κατάθεση της επιταγής. Κατέθεσε την επίδικη επιταγή με από πολλές προσπάθειες άκαρπων προσπαθειών να του επιστραφούν τα χρήματα παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις του κατηγορουμένου ότι θα του τα επέστρεφε. Επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν τον κατήγγειλε στην Αστυνομία για πλαστογραφία της επίδικης επιταγής. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κος Μιχάλης Κατσούρης. Ανέφερε ότι είναι διευθυντής σε κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Πάφο. Ο κατηγορούμενος διατηρούσε τρεχούμενο λογαριασμό στις 29/2/2008 για το ποσό των € 3, 417, για τον οποίον εκδόθηκε και βιβλιάριο επιταγών από τον οποίον εκδόθηκε και η επίδικη επιταγή, η οποία φέρει την υπογραφή του κατηγορούμενου. Η εν λόγω επιταγή εκδόθηκε στις 27/12/2008 και παρουσιάστηκε στην Τράπεζα Κύπρου για να γίνει κατάθεση στον λογαριασμό του παραπονουμένου και η εν λόγω τράπεζα την απέστειλε στην Εθνική Τράπεζα για εκκαθάριση. Ο λογαριασμός του κατηγορουμένου, λόγω έλλειψης υπολοίπου και λόγω του ότι παρουσιάστηκαν και στο παρελθόν και άλλες ακάλυπτες επιταγές, μπήκε στο Κ.Α.Π. όπως φαίνεται και στην σφραγίδα επί της επίδικής επιταγής η οποία φέρει ημερομηνία 14/5/
5. Κατέθεσε το τεκμήριο 5 και επεξήγησε την διαδικασία αλλά και την αιτιολογία πως και πότε μπαίνει κάποιος στο Κ.Α.Π. και ποιες οι συνέπειες αυτής της καταχώρησης. Καταθέτοντας και επεξηγώντας το τεκμήριο 6, ανέφερε ότι ο λογαριασμός του κατηγορουμένου στις 27/12/2008, δεν διέθετε κεφάλαια για να τιμήσει την επίδικη επιταγή αλλά ούτε και τις αμέσως επόμενες μέρες. Το εν λόγω τεκμήριο ανέφερε, αφορά τις ημερομηνίες από 27/12/2008 μέχρι που πήγε στις καθυστερήσεις. Από τις 27/12/2008 μέχρι τις 14/5/2009 ουδέποτε ο λογαριασμός του κατηγορουμένου διέθετε επαρκή κεφάλαια για να καλύψει την επίδικη επιταγή, ήτοι δεν διέθετε το ποσό των € 50,
6. Ο κατηγορούμενος δεν έδωσε οδηγίες όπως να μην τιμηθεί η εν λόγω επιταγή, διότι σε τέτοια περίπτωση θα αναγραφόταν επί της επίδικης επιταγής. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει πότε και για ποιαν επιταγή ο κατηγορούμενος μπήκε στο Κ.Α.Π. και ότι το μόνο που βλέπει είναι ότι ο λόγος επιστροφής της επίδικης επιταγής, είναι ότι ο λογαριασμός του κατηγορουμένου είναι παγοποιημένος με ημερομηνία 14/5/
7. Συμφώνησε ότι η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 14/5/
8. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε η κα Άντρη Λαζάρου, υπεύθυνη στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στο τμήμα Αστικών υποθέσεων. Ουσιαστικά η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το ιστορικό του φακέλου της αγωγής με αριθμό 2033/2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και που αφορά την αστική διαδικασία που έλαβε χώρα αναφορικά με την επίδικη επιταγή, όπως είναι η καταχώρηση της αγωγής από τον παραπονούμενο ως ενάγοντα και τον κατηγορούμενο ως εναγόμενο, την έκδοση απόφασης υπέρ του παραπονουμένου λόγω μη εμφάνισης του κατηγορουμένου διότι το σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε μετά την έκδοση της απόφασης, αλλά και τα μέτρα εκτέλεσης της απόφασης τα οποία και εκκρεμούν. Μετά το τέλος της υπόθεσης εκ μέρους του παραπονουμένου, το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και κάλεσε και μια μάρτυρα υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τον παραπονούμενο τον γνώρισε μέσω της κας Μαρίνας Παπαδοπούλου και τον βοήθησε να πάρει δάνειο από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου ( ΣΕΚ ) και πέραν της βοήθειας αυτής δεν είχε καμία άλλη σχέση μαζί του και τον συνάντησε άλλες δύο τρεις φορές στο ταμιευτήριο της ΣΕΚ όταν πήγε για να πληρώσει τις δόσεις του δανείου του. Σε καμία περίπτωση δεν ανέπτυξε φιλικές ή άλλες σχέσεις μαζί του, ούτε του ζήτησε δανεικά για οποιοδήποτε ποσό για να αγοράσει γη και συνεπεία αυτών δεν του υποσχέθηκε να του δώσει € 10,000 με την μεταπώληση γης. Την επίδικη επιταγή την παρέδωσε στην κα Μαρίνα Παπαδοπούλου 22-23 Δεκεμβρίου του 2008, αφού την υπέγραψε και συμπλήρωσε την ημερομηνία, για να πληρωθούν οι καθυστερημένες δόσεις του δανείου του στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου ( ΣΕΚ ), πλην όμως άφησε κενό το όνομα του δικαιούχου και το ποσό, επειδή δεν ήξερε το ποσό, έτσι ώστε να συμπληρωθεί από τον υπάλληλο που θα παραλάμβανε την επιταγή. Όταν πήγε η κα Μαρίνα Παπαδοπούλου στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου ( ΣΕΚ ), λόγω της πολυκοσμίας στο ταμείο, ζήτησε την βοήθεια του παραπονουμένου και αυτός της ανέφερε να αφήσει τις επιταγές και θα τις καταθέσει όταν δεν θα υπάρχει κόσμος. Μέχρι την ημέρα που του επιδόθηκε η παρούσα υπόθεση, δεν ήξερε ότι συμπληρώθηκε από τον παραπονούμενο με το όνομα του ως δικαιούχου για το ποσό των €50,000 και όταν του τηλεφώνησε, ο παραπονούμενος του είπε ότι είτε το θέλει είτε όχι, θα πληρώσει την επίδικη επιταγή και να μην ανακατέψει την Αστυνομία διότι θα την έχει άσχημα. Οι απειλές συνεχίστηκαν και μεταγενέστερα τόσο από τον παραπονούμενο, όσο και από άλλα άτομα τα οποία του τηλεφωνούσαν με απόκρυψη και αυτό έγινε και σε πρόσφατη συνάντηση που είχε με τον παραπονούμενο στα κυβερνητικά κτήρια Πάφου. Συμβουλεύθηκε και από τους δύο δικηγόρους του να καταγγείλει τον παραπονούμενο στην αστυνομία αλλά δεν το έπραξε λόγω φόβου. Αναφορικά με την αστική υπόθεση, παρόλο που ανέθεσε την υπόθεση του στον δικηγόρο κ. Ηλία πληρώνοντας σε αυτόν και σχετική προκαταβολή, αυτός παρέλειψε να το πράξει και εκδόθηκε απόφαση εις βάρος του και εκκρεμεί αίτηση έρευνας. Εναντίον του εν λόγω δικηγόρου δεν κινήθηκε εναντίον του με νομικές διαδικασίες και ο εν λόγω δικηγόρος δεν έχει οικονομικές σχέσεις με τον δικηγόρο ή με την κα Μαρίνα Παπαδοπούλου. Με την ανάθεση της παρούσας υπόθεσης στον νέο δικηγόρο του, ο τελευταίος, ήτοι ο κος Κώστας Σιαηλής καταχώρησε αίτηση παραμερισμού στην εν λόγω αγωγή. Με την κατάθεση της επίδικης επιταγής το όνομα του μπήκε στο Κ.Α.Π. πράγμα που δεν γινόταν στο παρελθόν όταν δεν πληρώνονταν αρχικά οι επιταγές του αλλά με την επανακατάθεση τους εξαργυρόνονταν. Αρνήθηκε τις θέσεις του παραπονουμένου περί συνάντησης του, πέραν της συνάντησης που είχαν στην Σ.Ε.Κ. ως επίσης αρνήθηκε την θέση του παραπονουμένου ότι βρήκε επενδυτική ευκαιρία στα Μαλλιά και ότι θα του έδινε το ποσό των €10,000 από τα κέρδη του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η Μαρίνα Παπαδοπούλου, κατόπιν συνεννόησης εκείνον τον καιρό, του πρότεινε και τελικά αγόρασε τρία οικόπεδα στην Βάσα Κελλακίου στην Πάφο για επενδυτικούς σκοπούς τα οποία ανήκαν στον γιο της, αντί να έχει πέντε ριάλια στην τζέπη, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Επειδή δεν είχε τα χρήματα να τα αγοράσει, η Μαρίνα Παπαδοπούλου τον παρέπεμψε στον παραπονούμενο που εργάζεται ως υπάλληλος στην ΣΕΚ. Το ύψος των του δανείου που σύναψε, ανερχόταν στο ύψος της αξίας των τεμαχίων και από ότι θυμάται ανερχόταν στο ποσό των € 43,
9. Δεν προσκόμισε το αγοραπωλητήριο αλλά έχει τρία κοτσάνια στην Λευκωσία στο σπίτι του. Για το εν λόγω δάνειο, το οποίο σύναψε πριν τον Δεκέμβριο του 2008, καταβάλλει το ποσό των €380 και μέχρι σήμερα πλήρωσε 4-5 δόσεις. Δεν πλήρωσε στην Λευκωσία τις τότε καθυστερημένες δόσεις του στην Λευκωσία που ανερχόταν τότε σε τρεις με τέσσερις στον αριθμό, επειδή έπρεπε να πάει στην Αθήνα για να προσφέρει τις εξειδικευμένες δόσεις του, κατά την διαδικασία πώλησης της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Επειδή είχε εμπιστοσύνη στην κα Μαρίνα Παπαδοπούλου και εφόσον η ίδια θα κατέβαινε στην Πάφο, αυτός ήταν και ο λόγος που δεν πλήρωσε τις καθυστερημένες δόσεις του στην Λευκωσία. Δεν ήξερε το όνομα της Συνεργατικής όπου σύναψε το δάνειο και αυτός ήταν ο λόγος που δεν συμπλήρωσε το όνομα του δικαιούχου για να μην κάνει οποιοδήποτε λάθος. Αν αναγραφόταν στην επιταγή το σωστό όνομα δικαιούχου και ποσού, τότε η επίδικη επιταγή θα εξοφλείτο με μια επιβάρυνση των € 25 μετά από 14 ημέρες. Δεν πλήρωσε τις πιο πάνω αναφερόμενες καθυστερημένες δόσεις στην ΣΕΚ λόγω της εκκρεμοδικίας της παρούσας υπόθεσης. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε η κα Μαρίνα Παπαδοπούλου. Ανέφερε ότι συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο στην Λευκωσία και καθώς συζητούσαν, του ανέφερε ότι θα ερχόταν στην Πάφο για να πληρώσει τις δόσεις των παιδιών της και ο κατηγορούμενος με την σειρά του της έδωσε την επίδικη επιταγή για να πληρώσει 2-3 καθυστερημένες δόσεις του στην ΣΕΚ, συμπληρώνοντας μόνο την ημερομηνία και την υπογραφή του. Όταν πήγε στην ΣΕΚ, λόγω της πολυκοσμίας που υπήρχε στο ταμείο, ο παραπονούμενος της ζήτησε όπως αφήσει τις επιταγές, αναφέροντας της ότι θα συμπληρώσει αυτός το ποσό και ότι θα τις καταθέσει και έτσι η εν λόγω μάρτυρας άφησε τις επιταγές και έφυγε. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζΕΙ την κατηγορία για διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Από το λεκτικό του ως άνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Οι Μ.Κ. 2 και 3 άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατέθεσαν με φυσικό και πηγαίο τρόπο τα όσα εγνώριζαν για την παρούσα υπόθεση με πηγή των γνώσεων τους τα καθήκοντα που εκτελούν στις εργασίες τους. Δεν διέκρινα οποιανδήποτε προσπάθεια να υπερβάλλουν και να βοηθήσουν την υπόθεση του παραπονουμένου. Εξ΄ άλλου η μαρτυρία τους αναλώθηκε σε τυπικά θέματα και ουσιαστικά η μαρτυρία τους δεν αμφισβητήθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης παρά μόνο υποβλήθηκαν διευκρινιστικές ερωτήσεις. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία έκαστου μάρτυρα στην ολότητα τους ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Ο παραπονούμενος Μ.Κ. 1 όμως δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία που παρουσίασε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει την εκδοχή του ότι δάνεισε στον κατηγορούμενο το ποσό των €50,000 και ότι αυτό συνίστατο στο αντάλλαγμα της επίδικης επιταγής, απορρίπτεται στην ολότητα της. Η συμπεριφορά του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, αντικατόπτριζε άνθρωπο ο οποίος δεν ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και ήταν έκδηλη η προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο για αυτήν την εκδοχή, η οποία όμως δεν μπορεί να γίνει πιστευτή για τους πιο κάτω λόγους: 1) Δεν είναι πειστικός και λογικός ο ισχυρισμός του παραπονουμένου, να διατείνεται ότι από την μια δανείστηκε από τον Πανίκο Αντωνιάδη το ποσό των €50,000, υπογράφοντας προς όφελος μάλιστα έντοκο γραμμάτιο, για να τα δανείσει στον κατηγορούμενο το ισάξιο ποσό, χωρίς ο κατηγορούμενος να υπογράφει προς όφελος του παραπονούμενου κάποιο ανάλογο έγγραφο που να τον εξασφαλίζει για την επιστροφή όχι μόνο του ποσού των €50,000, αλλά και του ποσού των €10,000 ως κέρδη από την επικείμενη μεταπώληση γης εκ μέρους του κατηγορούμενου, ως ισχυρίστηκε. 2) Δεν είναι πειστικός επίσης ο πιο πάνω ισχυρισμός διότι δεν είναι λογικό και αναμενόμενο ο παραπονούμενος να δανείζεται από τον Πανίκο Αντωνιάδη το ποσό των €50,000, υπογράφοντας προς όφελος μάλιστα έντοκο γραμμάτιο και με την υποχρέωση να το επιστρέψει σε πρώτη ζήτηση, και από την άλλη να δανείζει αυθημερόν το εν λόγω ποσό στον κατηγορούμενο, χωρίς οποιαδήποτε εξασφάλιση ως πιο πάνω αναφέρεται, και να δίνει πίστη στον κατηγορούμενο χωρίς καμία άλλη έρευνα ή εξασφάλιση για να εξακριβώσει τουλάχιστον το αληθές των ενεργειών ή προθέσεων του κατηγορουμένου για ένα τόσο σημαντικό ποσό, από την στιγμή μάλιστα που ο κατηγορούμενος είναι συνταξιούχος και χωρίς άλλα εισοδήματα. 3) Για να πείσει το Δικαστήριο για την εκδοχή του, ισχυρίστηκε προφορικά ότι δεσμεύτηκε στον Πανίκο Αντωνιάδη ότι θα του επιστρέψει το αργότερο σε ένα χρόνο το εν λόγω ποσό, ενώ το τεκμήριο 2 ορίζει πως ο παραπονούμενος οφείλει να καταβάλει το ισχυριζόμενο ποσό σε πρώτη ζήτηση. 4) Ερωτηματικά δημιουργήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την μη κλήτευση του Πανίκου Αντωνιάδη στο Δικαστήριο και από την στιγμή που ο παραπονούμενος προσκόμισε εξ΄ ακοής μαρτυρία, η οποία και αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση, και που συνίστατο στην εμπλοκή του εν λόγω προσώπου, ήτοι του Πανίκου Αντωνιάδη αναφορικά με την προέλευση του ποσού των €50,000 από τον οποίον προήλθαν τα χρήματα για να δανειοδοτηθεί αυθημερόν ο κατηγορούμενος, ισχυρισμός ο οποίος προωθήθηκε για να υποστηριχτεί η εκδοχή του καλού και νομίμου ανταλλάγματος, το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτήν. 5) Ο παραπονούμενος δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο το εν λόγω πρόσωπο που προέβηκε στις δηλώσεις και στις διαπιστώσεις αυτές χωρίς να εξηγηθεί το γιατί. Έτσι η απουσία του προσώπου που έκανε την αρχική δήλωση και διαπίστωση, στέρησε από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να κρίνει το αξιόπιστο η όχι των όσων αναφέρονται σε αυτά (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τάσου Γεωργίου, Ποινική Έφεση 74/05, ημερ. 22.5.06). 6) Το ίδιο συμβαίνει ασφαλώς και με την μη προσέλευση στο Δικαστήριο, του αδερφού του παραπονουμένου για να υποστηρίξει την θέση του αδερφού του η οποία και αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, ότι τον δανειοδότησε για να εξοφλήσει τον Πανίκο Αντωνιάδη το ποσό που δανείστηκε ο παραπονούμενος για να δανειοδοτήσει ο τελευταίος τον κατηγορούμενο αυθημερόν, ισχυρισμός ο οποίος προωθήθηκε για να υποστηριχτεί η εκδοχή του καλού και νομίμου ανταλλάγματος, τον οποίον το Δικαστήριο δεν κρίνει αποδεχτό ως αξιόπιστο και αληθή. 7) Το ίδιο επίσης συμβαίνει και με την μη προσέλευση στο Δικαστήριο, του αρμόδιου υπάλληλου της ΣΥΤΙΕΚ ΛΤΔ για να υποστηριχτεί η θέση του παραπονουμένου ότι ο αδερφός του σύναψε δάνειο από την ΣΥΤΙΕΚ ΛΤΔ για να βοηθήσει τον παραπονούμενο να εξοφλήσει μεταξύ άλλων τον Πανίκο Αντωνιάδη το ποσό που δανείστηκε ο παραπονούμενος για να δανειοδοτήσει ο τελευταίος τον κατηγορούμενο αυθημερόν, ισχυρισμός ο οποίος προωθήθηκε για να υποστηριχτεί η εκδοχή του καλού και νομίμου ανταλλάγματος. 8) Ερωτηματικά όμως γεννήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με το τεκμήριο

1. Δεν αναγράφεται επί του εν λόγω τεκμηρίου το υπόλοιπο του δανείου αφού στην σχετική ένδειξη υπάρχει κενό, δεν αναγράφεται η ημερομηνία, αναγράφεται ότι το δάνειο παραχωρήθηκε για οικιστικούς σκοπούς ενώ αντίθετη ήταν η εκδοχή του παραπονουμένου ως προς τον σκοπό σύναψης του δανείου. 9) Επίσης πουθενά στο τεκμήριο 3 δεν αναγράφεται οποιαδήποτε υποχρέωση του παραπονουμένου όπως επιστρέψει στον αδερφό του οποιοδήποτε ποσό σε κάποια χρονική στιγμή, αλλά το μόνο που καταγράφεται είναι το ισχυριζόμενο γεγονός της παράδοσης και της λήψης αντίστοιχα του ποσού των €126,
2. Συνεπεία των πιο πάνω, δημιουργήθηκαν σοβαρές αμφιβολίες ως προς το περιεχόμενο των τεκμηρίων 2, 3 και 4 αλλά και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συντάχθηκαν και το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει σε αυτά καμία βαρύτητα. 10) Δεν διακρίνω οποιονδήποτε λογικό, βάσιμο ή πειστικό λόγο, ο παραπονούμενος να είναι αυτός που θα συμπληρώσει το όνομα του επί της επίδικης επιταγής ως δικαιούχου και μάλιστα να αναγράψει ένα τόσο σημαντικό ποσό, αφού όπως ο ίδιος ανέφερε, δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος ή πρόβλημα, αφήνοντας έτσι σκιές ως προς τις συνθήκες συμπλήρωσης των στοιχείων επί της επίδικης επιταγής, δημιουργώντας ταυτόχρονα και σοβαρές αμφιβολίες για την εκδοχή που παρουσίασε ο παραπονούμενος για να στηρίξει την θέση του περί ύπαρξης καλού και νόμιμου ανταλλάγματος. Αναφορικά με την εκδοχή που παρουσίασε ο κατηγορούμενος, ούτε και αυτή γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται στην ολότητα της. Η συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έδειχνε άτομο το οποίο δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και κατέφευγε συχνά σε υπερβολές και άτοπες τοποθετήσεις για να πείσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή του είναι αξιόπιστη και αληθής. Ο κατηγορούμενος μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, έδωσε μια εκδοχή η οποία στερείται σοβαρότητας, λογικότητας και πειστικότητας και το Δικαστήριο δεν δύναται να προσδώσει σε αυτήν οιανδήποτε βαρύτητα για τους εξής λόγους: 1) Δεν είναι πειστικός ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου, να διατείνεται ότι παρέδωσε στην Μαρίνα Παπαδοπούλου την επίδικη επιταγή τον Δεκέμβριο του 2008 για να εξοφλήσει τις καθυστερημένες δόσεις του στην ΣΕΚ και από την άλλη να μην ρωτήσει την Μαρίνα Παπαδοπούλου εντός ολίγων ημερών το αργότερο, τι απέγινε τελικά με την επίδικη επιταγή και τις εν λόγω δόσεις, παρά μόνο να πληροφορείται με την επίδοση της παρούσας υπόθεσης η οποία έγινε ένα χρόνο μετά, ότι αυτή συμπληρώθηκε για το ποσό που αναγράφεται και με δικαιούχο τον παραπονούμενο. 2) Ούτε είναι πειστικός, λογικός και σοβαρός ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι δεν συμπλήρωσε το όνομα του δικαιούχου επί της επίδικης επιταγής διότι δεν γνώριζε το όνομα της ΣΕΚ από την οποία σύναψε ένα δάνειο για ένα τόσο σημαντικό ποσό της τάξης των €43,
3. 3) Ούτε είναι πειστικός ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η επίδικη επιταγή θα πληρωνόταν αν αναγραφόταν ο σωστός δικαιούχος και το σωστό ποσό για να καλυφθούν οι καθυστερημένες δόσεις του δανείου του, διότι όπως αποδείχθηκε ο λογαριασμός του κατηγορουμένου παρουσίαζε χρεωστικό και όχι πιστωτικό υπόλοιπο. 4) Δεν είναι πειστικός επίσης ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου να μην πληρώσει τις καθυστερημένες δόσεις του στην Λευκωσία με ασφάλεια όπου διαμένει, να διαπιστώσει σε μια μέρα προσωπικά το υπόλοιπο των καθυστερημένων δόσεων του και να μην χρειαστεί να παραδώσει λευκή επιταγή ως προς το ποσό και το όνομα του δικαιούχου σε κάποιο άτομο που διαμένει στην Λεμεσό και να κάνει την πληρωμή στην Πάφο και μάλιστα να μην αναρωτηθεί για έναν ολόκληρο χρόνο, τι απέγινε τελικά με την επίδικη επιταγή. 5) Λογικότητας και σοβαρότητας στερείται και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν κατέβαλε τις καθυστερημένες δόσεις στην ΣΕΚ συνεπεία της εκκρεμοδικίας της παρούσας υπόθεσης, διότι καμία νομική και λογική σχέση ή συσχέτιση έχουν η μη πληρωμή των εν λόγω δόσεων με την οποιαδήποτε διαφορά έχει ο κατηγορούμενος με τον παραπονούμενο. Αναφορικά με την εκδοχή που παρουσίασε η Μ.Υ. 2 κα Μαρίνα Παπαδοπούλου, το Δικαστήριο επίσης την απορρίπτει διότι τείνει να επιβεβαιώσει και να υποστηρίξει την εκδοχή του κατηγορουμένου, την οποία το Δικαστήριο ήδη απέρριψε ως αναξιόπιστη στην ολότητα της. Συνακόλουθα το Δικαστήριο, επειδή δεν έχει ενώπιον του ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας είτε από την πλευρά του παραπονούμενου είτε από την πλευρά της υπεράσπισης που να αποδεικνύει το νόμιμο αντάλλαγμα για το οποίο εκδόθηκε η επίδικη επιταγή, δεν απομένει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από του να απορρίψει την παρούσα υπόθεση και να αθωώσει και απαλλάξει τον κατηγορούμενο στην πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει. Συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει. Εν΄ όψει του γεγονότος της μη προσκόμισης αξιόπιστης μαρτυρίας τόσο από τον παραπονούμενο, τόσο και από τον κατηγορούμενο και την μάρτυρα που κάλεσε, δεν εκδίδω καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο