Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Κόκκινος Φάρμ Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2143/07, 20.5.2011

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 σε καμία από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να τους αθωώσει και απαλλάξει στον παρόν στάδιο. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής συμφώνησε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση στις κατηγορίες 22-24, 45-52, 103, 104, 107, 108, 113 και 114. Αντίθετη όμως ήταν η εισήγηση της κας Ξενοφώντος όσον αφορά τις υπόλοιπες κατηγορίες για τις οποίες υποστήριξε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο πρέπει να καλέσει αυτούς σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ.

1. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
2. Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
3. Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Χριστοδούλου ανωτέρω). Το βάρος απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή σε αυτό το στάδιο είναι διαφορετικό από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό είναι αρκετό η κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ 9). Στην παρούσα υπόθεση το κατηγορητήριο περιλαμβάνει, μετά από τροποποίηση του κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, 139 κατηγορίες. Συγκεκριμένα και οι δύο κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού κατηγορίες πλαστογραφίας και κυκλοφορίας 10 τιμολογίων (κατηγορίες 1, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 13, 14, 16, 17, 19, 20, 22, 23, 25, 26, 28 και 29) και τριών εντύπων παραγγελίας-requisition (κατηγορίες 137-139) καθώς και κατηγορίες απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις (κατηγορίες 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27 και 30). Ο δε κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει περαιτέρω κατηγορίες πλαστογραφίας και κυκλοφορίας 46 τιμολογίων (κατηγορίες 31, 32, 34, 35, 37, 38, 40, 41 και 43-134), απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις (κατηγορία 135), απόπειρας εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις (κατηγορίες 33, 36, 39 και 42) και συγκάλυψης (κατηγορία 136). Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη τα ανωτέρω θα εξετάσει στη συνέχεια αντικειμενικά την υπάρχουσα μαρτυρία, χωρίς να υπεισέρχεται σε κρίση επί της αξιοπιστίας, όπως επιβάλλεται στο στάδιο της διάγνωσης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Από την εν λόγω μαρτυρία προκύπτουν λοιπόν τα ακόλουθα: Όσον αφορά το τιμολόγιο 8641 (τεκμήριο 44) δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να δείχνει ότι αυτό πλαστογραφήθηκε. Άλλωστε ως ανέφερε και ο Μ.Κ.14 Χάρης Π΄Κυριακού αυτό είναι γνήσιο. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση στην κατηγορία 22 που αφορά την πλαστογραφία του εν λόγω εγγράφου. Η κατάληξη δε αυτή σφραγίζει μοιραία και την τύχη της κατηγορίας 23, η οποία αφορά την κυκλοφορία του ίδιου εγγράφου αλλά και της κατηγορίας 24, η οποία αναφέρεται σε απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις εφόσον οι εν λόγω παραστάσεις συνίστανται, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, στην πλαστότητα του ίδιου τιμολογίου. Όσον αφορά τα τιμολόγια με αρ. 0098, 0096, 0091, 0090, 3444 και 3441 (τεκμήρια 67, 68, 69, 70, 96 και 98) σύμφωνα με τη Μ.Κ.14 Μαριλένα Ελευθερίου (βλ. τεκμήριο 280) από την εξέταση που έκανε σε αυτά κατέληξε ότι το καθένα έχει γραφεί με μελάνι ομοίου τύπου. Συνεπώς, ως έχει αναφέρει και η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, δεν έχει αποδειχθεί ότι εισήχθηκαν σε αυτά στοιχεία ώστε να καθίστανται πλαστογραφημένα. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για τις κατηγορίες πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου που αφορούν τα εν λόγω τιμολόγια ήτοι για τις κατηγορίες 45-52, 103-104 και 107-

1. Όσον αφορά τώρα τα τιμολόγια με αρ. 0092, 0793 και 3428 (τεκμήρια 83, 94 και 101) σύμφωνα με τη Μ.Κ.14 (βλ. τεκμήριο 278 και 281) από την εξέταση που έκανε σε αυτά κατέληξε ότι φέρουν γραφή από δύο διαφορετικού τύπου μελάνια. Παρόλα αυτά, ως ανέφερε και η κα Ξενοφώντος σε σχέση με το τεκμήριο 101 αλλά το ίδιο ισχύει και για τα τεκμήρια 83 και 94, η γραφή όσον αφορά τη στήλη βάρος στα εν λόγω τιμολόγια, που είναι σε αυτό που ενδιαφέρει κατά πόσο έχει εισαχθεί κάποιο στοιχείο με βάση την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, έχει γίνει με όμοιου τύπου μελάνι. Συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί ότι εισήχθηκαν σε αυτά στοιχεία ώστε να καθίστανται πλαστογραφημένα. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση ούτε για τις κατηγορίες πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου που αφορούν τα εν λόγω τιμολόγια ήτοι για τις κατηγορίες 77-78, 99-100 και 113-
2. Με βάση λοιπόν τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον κανενός των κατηγορουμένων στις κατηγορίες 22-24 και συναφώς αυτοί αθωώνονται και απαλλάσσονται στις εν λόγω κατηγορίες. Περαιτέρω δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου 2 στις κατηγορίες 45-52, 77-78, 99-100, 103-104, 107-108 και 113-114 και κατ' επέκταση αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες αυτές. Τέλος όσον αφορά τις υπόλοιπες κατηγορίες κρίνω ότι από τη μέχρι τώρα δοθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και ως εκ τούτου καλώ τους κατηγορούμενους σε απολογία σε αυτές που αντιμετωπίζει ο καθένας. (Υπ.) ........................................ Φ. Τιμοθέου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim (Αναφορά: Ποινική - Ενδιάμεση - Πλαστογραφία - Κυκλοφορία - Απόσπαση χρημάτων ψ/π - Συγκάλυψη) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο