← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Costel Dumitru Neica, Αρ. Υπόθεσης: 14434/10, 24 Μαΐου, 2011

Δημοκρατία ν. Costel Dumitru Neica, Αρ. Υπόθεσης: 14434/10, 24 Μαΐου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2011:10 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14434/10 Δημοκρατία εναντίον Costel Dumitru Neica Κατηγορούμενου -------------------- Ημερομηνία: 24 Μαΐου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Στ. Ερωτοκρίτου Για τον κατηγορούμενο: κ. Α. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος παρών ----------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ) Έχω αναγνώσει με προσοχή την απόφαση της πλειοψηφίας. Με όλο το σεβασμό διαφωνώ με το γενικότερο συμπέρασμα στο οποίο αυτή καταλήγει. Κυρίως λόγω της διαφορετικής μου προσέγγισης ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας κυρίως της παραπονούμενης στην οποία στηρίζεται ουσιαστικά η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Γι' αυτό παραθέτω κατωτέρω τη δική μου διιστάμενη απόφαση. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία), τρεις κατηγορίες για βιασμό κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Κεφ. 154 (2η, 3η και 4η κατηγορία), μια κατηγορία για απαγωγή γυναίκας με σκοπό την συνουσία και κατακράτηση της χωρίς τη θέληση της κατά παράβαση των άρθρων 148 και 247 του Κεφ. 154 (5η κατηγορία), μια κατηγορία για απαγωγή προσώπου με σκοπό να υποβληθεί σε βαριά σωματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 247, 248 και 251 του Κεφ. 154 (6η κατηγορία), δύο κατηγορίες για απαγωγή προσώπου με σκοπό να υποβληθεί στις παρά φύση ορέξεις κατά παράβαση των άρθρων 247, 248 και 251 του Κεφ. 154 (7η και 8η κατηγορία) και μια για απαγωγή προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό κατά παράβαση των άρθρων 247, 248 και 250 του Κεφ. 154 (9η κατηγορία). Τα ισχυριζόμενα αδικήματα διαπράχθηκαν, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στις 28.11.2010 στη Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου σε βάρος της Huong Τhu Nguyen από το Βιετνάμ και τώρα στη Πάφο. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε επτά μάρτυρες. Ουσιαστικά η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής βασίζεται στη μαρτυρία της παραπονούμενης (Μ.Κ.2) εφόσον δεν υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες. Στη μαρτυρία της υιοθέτησε το περιεχόμενο των τεσσάρων γραπτών καταθέσεων της που έδωσε στην Αστυνομία για σκοπούς κύριας εξέτασης της. Έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες και διευκρινίσεις κατά την αντεξέταση της. Συνοπτικά στις καταθέσεις της (Τεκμήρια 56, 57, 58 και 59) ισχυρίζεται τα εξής: Είναι Βιετναμέζα ηλικίας 40 χρόνων. Ο σύζυγος της και τα δύο παιδιά της βρίσκονται στο Βιετνάμ. Ήλθε στη Κύπρο στις 22.2.2008 με σκοπό να εργοδοτηθεί ως οικιακή βοηθός στην οικογένεια της Βαρβάρας Μανώλη, στη Κολώνη της Επαρχίας Πάφου. Την Κυριακή συνήθιζε να βγαίνει για 2­3 ώρες όπου πήγαινε κυρίως στο σπίτι φίλης της στο οποίο μαγείρευαν και έτρωγαν. Στις 28.11.2010 έφυγε από το σπίτι που εργαζόταν η ώρα 15:40 και περπατώντας η ώρα 16:06 έφτασε σε ένα πάρκο στη Γεροσκήπου. Εκεί συνάντησε τις φίλες της Lien και Hoi. Κατά την διάρκεια της παραμονής της στο πάρκο τις πλησίασαν κάποιοι άντρες του Γραφείου Εργασίας οι οποίοι τις ρώτησαν για τις συνθήκες εργασίας τους. Γύρω στις 16:30 έφυγε από το πάρκο με σκοπό να πάει στο σπίτι της φίλης της Ηoa, στη Γεροσκήπου, για να μαγειρέψουν και να φάνε. Καθοδόν αγόρασε κρέας από ένα κρεοπωλείο και ενώ η ώρα 17:00 περνούσε έξω από ένα περίπτερο στον κύριο δρόμο της Γεροσκήπου είδε ένα άντρα, που εκ των υστέρων αναγνώρισε ως τον κατηγορούμενο, να στέκεται έξω από το περίπτερο και να καπνίζει. Αυτός της είπε στην ελληνική γλώσσα "γεια σου". Την ρώτησε από πού κατάγεται και αυτή του απάντησε στην αγγλική γλώσσα ότι είναι Βιετναμέζα. Της είπε στα ελληνικά ότι υπήρχε μια Βιετναμέζα γυναίκα στο σπίτι του που ήταν κουρασμένη. Τον ρώτησε στα αγγλικά πού ήταν το σπίτι του και αυτός της υπέδειξε μια κατεύθυνση με το χέρι του λέγοντας της στα ελληνικά "κοντά". Του απάντησε ότι ήθελε να δει την γυναίκα αυτή για λίγο και αυτός της είπε να τον ακολουθήσει. Κάλυψαν πεζοί μια απόσταση περίπου 50 μέτρων και ανέβηκαν με το ασανσέρ στον δεύτερο όροφο μιας πολυκατοικίας. Ο κατηγορούμενος άνοιξε την εξώπορτα του διαμερίσματος του με ένα από τα κλειδιά που κρατούσε και εισήλθαν στο διαμέρισμα. Ξαφνικά ο κατηγορούμενος έκλεισε την εξώπορτα και αφού την κλείδωσε έβαλε τα κλειδιά του στην ίδια τσέπη του παντελονιού του που βρίσκονταν προηγουμένως. Η παραπονούμενη τον ρώτησε στα ελληνικά να της δείξει τη γυναίκα που της ανάφερε προηγουμένως και αυτός της απάντησε μισά ελληνικά μισά αγγλικά "μόνο εγώ, μεγάλο δωμάτιο". Την ρώτησε αν ήθελε να φάει κάτι και αυτή αρνήθηκε ζητώντας του να την αφήσει να φύγει. Της είπε ότι δεν υπήρχε καμιά Βιετναμέζα γυναίκα στο σπίτι του και ότι της είπε ψέματα γιατί ήθελε να κάνει σεξ μαζί της. Η παραπονούμενη του απάντησε ότι αν δεν της άνοιγε την πόρτα θα πηδούσε από το παράθυρο και τότε αυτός έτρεξε μπροστά από το παράθυρο. Ακολούθως η παραπονούμενη του είπε ψέματα ότι αν την άφηνε να φύγει θα του έδινε τον αριθμό του τηλεφώνου της και θα τον συναντούσε μια άλλη φορά επειδή ήταν με την "περίοδο" της. Για να την πιστέψει δε, του είπε τον αριθμό του τηλεφώνου της τον οποίο ο κατηγορούμενος πληκτρολόγησε στο κινητό του. Ακολούθως ο κατηγορούμενος της έκανε μια αναπάντητη κλήση στο κινητό της τηλέφωνο και της ζήτησε να κάνει και αυτή το ίδιο προς το δικό του τηλέφωνο. Τις κλήσεις αυτές η παραπονούμενη τις διέγραψε αργότερα από το κινητό της τηλέφωνο. Ο κατηγορούμενος δεν πίστεψε την δικαιολογία που του έδωσε και της ζήτησε να του αποδείξει αν είχε "περίοδο" ή όχι. Η ίδια αρνήθηκε και προσπάθησε να τρέξει για να πηδήξει από το παράθυρο αλλά πάλι την απέτρεψε ο κατηγορούμενος. Ακολούθως έτρεξε προς την πόρτα φωνάζοντας "παρακαλώ, παρακαλώ" αλλά πάλι την εμπόδισε ο κατηγορούμενος σπρώχνοντας την. Σιγά-σιγά την έσπρωξε με τα χέρια του στο υπνοδωμάτιο όπου την άρπαξε από τον ώμο και την έριξε πάνω στο κρεβάτι. Της έβγαλε το παντελόνι και το εσώρουχο της και τα έριξε στο πάτωμα. Τη στιγμή αυτή χτύπησε το κινητό της τηλέφωνο που βρισκόταν πάνω στο τραπέζι του καθιστικού του διαμερίσματος, που το είχε τοποθετήσει ο κατηγορούμενος όταν της το πήρε. Τότε η παραπονούμενη σηκώθηκε από το κρεβάτι και έτρεξε προς το καθιστικό όπου απάντησε το τηλέφωνο. Ήταν ο εργοδότης της που την ρώτησε πού βρισκόταν και αυτή του είπε ότι ήταν στο σπίτι της φίλης της, επειδή φοβήθηκε να του πει την αλήθεια. Ο εργοδότης της την ρώτησε σε ποιά φίλη της και αυτή του απάντησε ότι θα πήγαινε αμέσως στο σπίτι. Ενώ συνομιλούσε με τον εργοδότη της, ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε σε κάποιους φίλους του στη Λεμεσό που, όπως της είπε, τους ζήτησε να έρθουν για να τον βοηθήσουν. Όταν αυτή τέλειωσε την συνομιλία της, επέστρεψε στο υπνοδωμάτιο και είδε τον κατηγορούμενο να είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι γυμνός και τα ρούχα του στο πάτωμα. Τότε η παραπονούμενη σήκωσε από το πάτωμα το παντελόνι του για να ψάξει να βρει το κλειδί του διαμερίσματος αλλά ο κατηγορούμενος το είχε κρύψει κάπου. Ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι θα έπρεπε να φύγει γιατί ο εργοδότης της θα δήλωνε την απουσία της στην Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε και την έσπρωξε και πάλι πάνω στο κρεβάτι όπου την βίασε τοποθετώντας το πέος του μέσα στον κόλπο της και αυτό διήρκησε περίπου 20 λεπτά. Στο σημείο αυτό και πριν εκσπερματώσει ο κατηγορούμενος χτύπησε η πόρτα του διαμερίσματος και ο κατηγορούμενος αφού φόρεσε ένα κοντό παντελόνι άνοιξε την εξώπορτα και εισήλθαν τέσσερεις άνδρες που μιλούσαν πιθανόν τη Ρουμάνικη γλώσσα. Η ίδια έκλεισε την πόρτα του υπνοδωματίου ώστε να μπορέσει να ντυθεί και ενώ φορούσε ακόμα το σακάκι της, ένας ψηλός άνδρας άνοιξε την πόρτα του υπνοδωματίου και της είπε στα ελληνικά "εγώ θέλει εσύ". Η παραπονούμενη αρνήθηκε και αυτός άρχισε να την χαστουκίζει στο πρόσωπο και στο κεφάλι με τα δυο του χέρια, όποτε αυτή προσπαθούσε να φωνάξει. Σε μια περίπτωση λιποθύμησε αλλά με νέο χαστούκι που δέχθηκε, ξαναβρήκε τις αισθήσεις της. Επειδή ο άνδρας αυτός συνέχισε να την χαστουκίζει φοβήθηκε, γι' αυτό συμμορφώθηκε βγάζοντας όλα της τα ρούχα και ξαπλώνοντας μετά στο κρεβάτι. Ο ψηλός άνδρας άρχισε να την βιάζει τοποθετώντας το πέος του μέσα στο κόλπο της και σε ένα σημείο την γύρισε ανάποδα και ασέλγησε παρά φύση πάνω της για κάποιο χρόνο. Την ξαναβίασε και πάλι από τον κόλπο της ενώ την χτυπούσε συνέχεια στο πρόσωπο και στο κεφάλι με αποτέλεσμα να αιμορραγεί από το στόμα. Συνολικά ο ψηλός άνδρας την βίασε για περίπου 20 λεπτά και εκσπερμάτωσε ακολούθως σε μια μπλε πετσέτα (Τεκμήριο 21) την ίδια πετσέτα που χρησιμοποίησε προηγουμένως και ο κατηγορούμενος για να καθαρίσει το πέος του. Ο άνδρας αυτός ντύθηκε και μετά μερικά λεπτά η παραπονούμενη είδε τους τέσσερεις άνδρες να εγκαταλείπουν το διαμέρισμα. Τον ψηλό άνδρα αναγνώρισε την 1.12.2010 σε φωτογραφία ταυτότητας που της έδειξε η Αστυνομία. Ακολούθως ντύθηκε και η ίδια και προσπάθησε να φύγει αλλά ο κατηγορούμενος, που είχε ξανακλειδώσει την εξώπορτα και έκρυψε κάπου το κλειδί, την έσπρωξε προς τα πίσω. Την υποχρέωσε να καθαρίσει το τραπέζι στο οποίο έτρωγε προηγουμένως μαζί με τους τέσσερεις άνδρες και να πλύνει όλα τα πιάτα. Τελειώνοντας, του ζήτησε εκ νέου να της επιτρέψει να φύγει και αυτός της απάντησε ότι αν υπακούσει στις οδηγίες του θα την άφηνε να φύγει. Ο κατηγορούμενος μετά, προσπάθησε σπρώχνοντας την να την οδηγήσει πίσω στο υπνοδωμάτιο, αλλά η παραπονούμενη τον έσπρωξε προς τα πίσω και προσπάθησε να πηδήξει από το παράθυρο αλλά πάλι ο κατηγορούμενος την τράβηξε πίσω. Αλληλοσπρώχνονταν για περίπου μισή ώρα αλλά ο κατηγορούμενος κατάφερε να την οδηγήσει τελικά στο υπνοδωμάτιο. Η παραπονούμενη συμμορφώθηκε με την εντολή του να βγάλει τα ρούχα της επειδή φοβήθηκε όταν της είπε ότι θα την χτυπούσε. Ένοιωθε τόσο εξουθενωμένη που δεν μπορούσε να σταθεί άλλο γι' αυτό και ξάπλωσε πάνω στο κρεβάτι. Την βίασε ξανά από τον κόλπο και τον πρωκτό. Μετά από την νέα σεξουαλική κακοποίηση της από την κατηγορούμενο που διήρκησε μια ώρα, ντύθηκε και προχώρησε προς το καθιστικό. Η ίδια ένοιωθε κουρασμένη και κάθισε στον καναπέ στον οποίο ο κατηγορούμενος ήταν ξαπλωμένος. Ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν σ' αυτή τη θέση, με τα χέρια του κρατούσε τα γόνατα της για να μην δραπετεύσει. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα η παραπονούμενη άκουε το κινητό της τηλέφωνο να χτυπά αλλά δεν μπορούσε να το απαντήσει. Μετά δεκαπέντε λεπτά ο κατηγορούμενος της ζήτησε να πάνε πίσω στο υπνοδωμάτιο και όταν αυτή αρνήθηκε άρχισαν πάλι να αλληλοσπρώχνονται. Ο κατηγορούμενος της ζήτησε πάλι να βγάλει τα ρούχα της, όπως και έκαμε λόγω φόβου, και αυτός άρχισε πάλι να την βιάζει αναφέροντας της ότι αν δεν εκσπερμάτωνε δεν θα της επέτρεπε να φύγει. Ακολούθως την βίασε εκ νέου δια μέσου του κόλπου και του πρωκτού της και όταν τελικά στις 23:30 εκσπερμάτωσε, καθάρισε το πέος του με την ίδια μπλε πετσέτα ενώ η παραπονούμενη ντύθηκε και κάθισε στον καναπέ του καθιστικού, όπως της είπε ο κατηγορούμενος. Μετά πέντε λεπτά ο κατηγορούμενος της άνοιξε την εξώπορτα και της επέτρεψε να φύγει. Η παραπονούμενη διευκρινίζει ότι τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο ψηλός άνδρας δεν χρησιμοποίησαν προφυλακτικό κατά τους διαδοχικούς βιασμούς της. Φεύγοντας από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου, η παραπονούμενη επέστρεψε στο σπίτι της χωρίς προηγουμένως να τηλεφωνήσει σε κανένα. Στο σπίτι την ανέμεναν οι εργοδότες της οι οποίοι επέμεναν να τους πει πού βρισκόταν προηγουμένως. Αυτή τους εξήγησε τι συνέβηκε, αλλά δεν αντιλήφθηκε αν εκείνοι κατάλαβαν όσα τους είπε. Ακολούθως ο εργοδότης της την πήρε στο Νοσοκομείο και αργότερα στην Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορούμενου και δεν κάλεσε μάρτυρες. Ήταν απόλυτο δικαίωμα του να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και να μην καλέσει μάρτυρες. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas & Another ν. Repubblic

(1973)2 C.L.R.139, 188-191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R.97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R.152, 245-288, Δημοσθένους κα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195 και Κρίνος Θεοχάρους v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 22). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Ενόψει των πιο πάνω δεν έχω να αντιπαραβάλω οτιδήποτε ως προς τις λεπτομέρειες της εκδοχής της παραπονούμενης για όσα κατ' ισχυρισμό συνέβησαν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου μεταξύ των δύο. Θα εξετάσω επί μέρους σημεία της μαρτυρίας της παραπονούμενης στα οποία η υπεράσπιση στάθηκε ιδιαιτέρως και σε άλλα που κρίνω ότι άπτονται της αξιοπιστίας της. Σημειώνω πως η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στη πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. Η αρχή αυτή έχει μεγαλύτερη δύναμη στη ποινική δίκη όπου η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σε αντίθεση με τη πολιτική δίκη στην οποία ο Ενάγων αποδεικνύει την υπόθεση του στο ισοζύγιο της πιθανότητας να έχει δίκαιο στην αξίωση του (βλ. Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71 και Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 371). Στο σημείο αυτό θα πρέπει να εισαγάγω τις θέσεις των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας. Η Γεωργιάνα Ράντου (M.K.3) κατάγεται από την Ρουμανία και τον τελευταίο 1½ χρόνο εργάζεται ως υπάλληλος στο περίπτερο "Zeneddin Kiosk", έξω από το οποίο η παραπονούμενη συνάντησε τον κατηγορούμενο. Η Γεωργιάνα γνωρίζει τον κατηγορούμενο γιατί αυτός διαμένει σε πολυκατοικία δίπλα από το περίπτερο και γιατί είναι πελάτης του περιπτέρου. Στις 28.11.2010 και γύρω στις 17:00 ενώ η Γεωργιάνα καθόταν στο ταμείο στο βάθος του περιπτέρου, είδε ένα αυτοκίνητο να σταματά ακριβώς έξω από το περίπτερο και τον οδηγό του να εξέρχεται του αυτοκινήτου και να εισέρχεται εντός του περιπτέρου. Μέσα στο αυτοκίνητο κάθονταν άλλοι τρεις Ρουμάνοι ένας εκ των οποίων ήταν ο κατηγορούμενος. Ενώ ο οδηγός του αυτοκινήτου ψώνιζε στο περίπτερο, η Γεωργιάνα είδε μια κοπέλα από το Βιετνάμ, που αναγνώρισε μετά σε φωτογραφία ως την παραπονούμενη, να περνά πεζή μπροστά από το περίπτερο και τον κατηγορούμενο να κατεβαίνει από τη θέση του συνοδηγού και να μιλά μαζί της. Η Βιετναμέζα τον αγνόησε αλλά ο κατηγορούμενος, που πιθανόν να ήταν μεθυσμένος, την ακολούθησε συνεχίζοντας να της μιλά. Από τη συμπεριφορά της κοπέλας κατάλαβε ότι ο κατηγορούμενος την παρενοχλούσε φραστικά και ότι δεν την γνώριζε προηγουμένως. Ο Νίκος Νικολάου (Μ.Κ.4) ήταν ο εργοδότης της παραπονούμενης εδώ και τρία χρόνια. Ήταν αυτός που κατάγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία και μετέφερε την παραπονούμενη στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, η παραπονούμενη δεν είχε δημιουργήσει ποτέ πρόβλημα κατά την διάρκεια της εργοδότησης της και ούτε αργούσε να επιστρέψει στο σπίτι κατά την έξοδο της τις Κυριακές. Με εξαίρεση στις 28.11.2010 που έφυγε γύρω στις 15:30 για την καθιερωμένη της έξοδο και ενώ αναμένετο να επιστρέψει το αργότερο η ώρα 20:00, μέχρι τις 20:30 δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Την κάλεσε στο κινητό της τηλέφωνο και η παραπονούμενη του ανέφερε ότι βρισκόταν σε μια φίλη της. Όταν την ρώτησε σε ποιά, εκείνη του είπε "Boss come in house now". Μετά μια ώρα περίπου όταν η παραπονούμενη δεν είχε επιστρέψει στο σπίτι ο ίδιος μετέβη στην πλατεία Γεροσκήπου και έψαξε να την βρει χωρίς όμως να την εντοπίσει γι' αυτό και επέστρεψε στο σπίτι. Ενημέρωσε την Αστυνομία για την απουσία της ενώ η σύζυγος του εξακολουθούσε να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί της τηλεφωνικά. Γύρω στις 23:45 η παραπονούμενη απάντησε στην τελευταία της κλήση και της ανέφερε ότι βρισκόταν έξω από το σπίτι. Την βρήκαν έξω από το σπίτι χτυπημένη και με εμφανές τραύμα στο κάτω μέρος του δεξιού της ματιού ενώ στο χέρι της κρατούσε μια τσάντα που περιείχε ωμό κρέας. Από τα λεγόμενα της κατάλαβε ότι αυτή είχε χτυπηθεί στο πρόσωπο και στο κεφάλι και μπορεί να υπήρξε και θύμα βιασμού γι' αυτό την μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Ακολούθως διέκοψαν το συμβόλαιο εργοδότησης της. Η Βαρβάρα Μανώλη (Μ.Κ.5) είναι η σύζυγος του Μ.Κ.
  1. Στη μαρτυρία της επανέλαβε ουσιαστικά όσα ανάφερε και ο σύζυγος της για τις προσπάθειες τους να εντοπίσουν την παραπονούμενη στις 28.11.
  2. Πρόσθεσε ότι μετά από τις ανεπιτυχείς τηλεφωνικές κλήσεις της προς την παραπονούμενη, τηλεφώνησε σε κάποια φίλη της παραπονούμενης που την φωνάζουν Seven και την ρώτησε αν γνώριζε που βρισκόταν η παραπονούμενη. Η Seven της είπε ότι η παραπονούμενη βρισκόταν μαζί της μέχρι η ώρα 18:30 και ακολούθως της είπε "Don't know". Η συνομιλία μεταξύ τους ήταν δύσκολη γιατί της μιλούσε μισά αγγλικά και μισά βιετναμέζικα. Μετά την συνομιλία τους η κα Μανώλη ειδοποίησε την Αστυνομία ότι η παραπονούμενη απουσίαζε από το σπίτι τους αδικαιολόγητα. Κατά διαστήματα όμως συνέχιζε να παίρνει τηλέφωνο την παραπονούμενη χωρίς ανταπόκριση μέχρι που η ώρα 23:45 την βρήκε να κάθεται στα σκαλιά του σπιτιού με εμφανές κοκκίνισμα κάτω από το δεξί της μάτι. Απ' ότι αντιλήφθηκε, η παραπονούμενη ήθελε να πάει στο δωμάτιο της αλλά δεν την άφησε και επέμενε να της εξηγήσει τι συνέβηκε. Τότε η παραπονούμενη της απάντησε "Madam one people hit me". Η Μανώλη την ρώτησε "Sex" και αυτή της απάντησε "No sex madam". Από τις κουβέντες που αντάλλαξαν μαζί της συμπέρανε με το σύζυγο της ότι πιθανόν να βιάστηκε, γι' αυτό και την μετέφεραν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Η μάρτυρας διευκρίνισε ότι βλέποντας την παραπονούμενη έξω από το σπίτι "τα ρούχα της ήταν μια χαρά, δεν φαινόταν κλαμένη, σκοτωμένη". Εκ των υστέρων, με τα λίγα αγγλικά που γνωρίζει η παραπονούμενη, της έδωσε να καταλάβει ότι η παραπονούμενη έκανε σεξ με ένα πρόσωπο και ότι άλλοι τέσσερεις την χτύπησαν. Μετά την καταγγελία στην Αστυνομία ακολούθησε η αστυνομική διερεύνηση της υπόθεσης. Ο αστυφύλακας 3070 Αντρέας Τσεκούρας (Μ.Κ.1), εξεταστής της υπόθεσης έλαβε αρχικά κατάθεση από την παραπονούμενη και την γραπτή συγκατάθεση της για εξέταση της από τον κυβερνητικό Ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους. Ο Τσεκούρας παρέλαβε τεκμήρια της υπόθεσης τα οποία προώθησε περαιτέρω για επιστημονικές εξετάσεις και κάλεσε την παραπονούμενη να του υποδείξει διάφορους χώρους στους οποίους έκανε αναφορά στην κατάθεση της. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου ως Τεκμήρια αριθμός γραπτών καταθέσεων μαρτύρων που λήφθηκαν κατά την διερεύνηση της υπόθεσης το περιεχόμενο των οποίων εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Όπως της Πέτιας Ζαίκοβα (Τεκμήριο 1) που είναι η διαχειρίστρια των δύο πρώτων ορόφων της πολυκατοικίας "Γιάλλουρος Court" στην οποία ο κατηγορούμενος ενοικιάζει το διαμέρισμα αριθμός 102 από τις 16.4.2010 στο οποίο διαμένει μόνος του τον τελευταίο 1½ μήνα, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 46). Επίσης από την Yen Thu Nguyen (Τεκμήριο 3) που εκτέλεσε χρέη μεταφραστή κατά την λήψη των γραπτών καταθέσεων της παραπονούμενης από την Αστυνομία, κατά την εξέταση της από τον Ιατροδικαστή και κατά τις υποδείξεις σκηνών. Ο αρχιαστυφύλακας 1825 Α. Χριστοφίδης (κατάθεση του Τεκμήριο 4) ειδικός φωτογράφος της Αστυνομίας έλαβε φωτογραφίες του διαμερίσματος του κατηγορούμενου και των τεκμηρίων που περισυνέλλεξε (βλ. σετ φωτογραφιών Τεκμήριο 5). Η Μανουέλλα Αποστούλ (καταθέσεις της Τεκμήρια 6 και 7) γνώστρια της Ρουμανικής γλώσσας, εκτέλεσε χρέη μεταφραστή κατά την αστυνομική έρευνα στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου, κατά την λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του (Τεκμήριο 63) και της γραπτής κατηγορίας (Τεκμήριο 50), κατά την διαδικασία αναγνώρισης του από την παραπονούμενη και κατά την ιατρική εξέταση του κατηγορούμενου από την κυβερνητική ψυχίατρο. Η γυναίκα αστυφύλακας 3421 Περσούλα Νεοφύτου (κατάθεση της Τεκμήριο 54) ειδική φωτογράφος της Αστυνομίας έλαβε φωτογραφίες της παραπονούμενης κατά την εξέταση της από τον Ιατροδικαστή στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου (σετ φωτογραφιών Τεκμήρια 55(Α), (Β)) και παρέλαβε τεκμήρια τα οποία αφού συσκεύασε, ακολούθως προωθήθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Ο αστυφύλακας 711 Θ. Παπαδόπουλος (κατάθεση του Τεκμήριο 62) έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 63) και την γραπτή του συγκατάθεση για λήψη μετρήσεων, αποτυπωμάτων κ.λ.π. τα οποία προωθήθηκαν περαιτέρω στον αστυνομικό εξεταστή της υπόθεσης. Ο αστυφύλακας 1525 Γ. Μαννούρης (κατάθεση του Τεκμήριο 61) συνέλαβε τον κατηγορούμενο στις 29.11.2010 κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος σύλληψης και έλαβε μέρος στην έρευνα που διεξήχθηκε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου όπου παρελήφθη αριθμός τεκμηρίων. Η αστυφύλακας 3025 Έλενα Παρπέρη (κατάθεση της Τεκμήριο 69) η ώρα 23:30 της 28.11.2010 δέχθηκε τηλεφωνικά την καταγγελία του Νικολάου για την αδικαιολόγητη απουσία της παραπονούμενης από το σπίτι η οποία έπρεπε να επιστρέψει η ώρα 18:00 και δεν το έπραξε. Ο Νικολάου ξανατηλεφώνησε η ώρα 24:00 και την πληροφόρησε ότι η παραπονούμενη είχε επιστρέψει στο σπίτι και ότι του έδωσε ως δικαιολογία για την καθυστέρηση ότι την χτύπησαν άγνωστα πρόσωπα. Η παραπονούμενη στις 29.11.2010 και ώρα 02:15 της υπέδειξε το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Η Παρπέρη επίσης παρέλαβε από την παραπονούμενη το σακάκι (Τεκμήριο 35), το κορμάκι (Τεκμήριο 36), το στηθόδεσμο (Τεκμήριο 37), το εσώρουχο (Τεκμήριο 38) και το τζιν παντελόνι (Τεκμήριο 32)που ήταν τα ρούχα που φορούσε κατά την έξοδο της τη συγκεκριμένη Κυριακή. Τα πιο πάνω τεκμήρια παρέδωσε ακολούθως στον Τσεκούρα. Παρέμεινε τέλος η μαρτυρία του Ιατροδικαστή Νικόλα Χαραλάμπους (Μ.Κ.7) και του γενετιστή Δρα Μάριου Καριόλου (Μ.Κ.6). Ο Ιατροδικαστής στις 29.11.2010 και μεταξύ των ωρών 13:10 και 14:20 εξέτασε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου την παραπονούμενη στην παρουσία του γυναικολόγου Αντρέα Πατσαλίδη και της Γ/αστυφύλακα 3421 Π. Νεοφύτου. Κατά την εξέταση ο Ιατροδικαστής διαπίστωσε τις εξής κακώσεις τις οποίες υπέδειξε και στις φωτογραφίες (Τεκμήρια 55(Α)(Β)).
  3. Θλαστική εκχύμωση μετά εξοιδήσεως στο κάτω βλέφαρο του δεξιού ματιού.
  4. Θλαστική εκχύμωση στο άνω έσω χείλος δεξιά.
  5. Τραύμα στο κάτω χείλος αριστερά.
  6. Δύο θλαστικές εκχυμώσεις διαστάσεων 1 x 0.5 εκ. και 0.7 x 0.5 εκ. στην πρόσθια χώρα του δεξιού βραχίονα.
  7. Θλαστική εκχύμωση διαστάσεων 2.2 x 1.4 εκ. στον δεξιό αγκώνα.
  8. Τέσσερεις θλαστικές εκχυμώσεις διαστάσεων 1.5 x 1 εκ., 2.5 x 2 εκ., 1 x 1 εκ. και 1.5 x 1.6 εκ. στην πρόσθια χώρα του δεξιού μηρού.
  9. Δύο θλαστικές εκχυμώσεις διαστάσεων 2 x 1.8 και 2 x 1.4 εκ. στην πρόσθια χώρα του αριστερού μηρού.
  10. Πολλαπλές ρήξεις στο βλεννογόνο του πρωκτού. Όλες οι πιο πάνω κακώσεις πλήν μιας εξ εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 6 πιο πάνω, που χαρακτήρισε παλαιά δηλαδή 4-5 ημερών, προκλήθηκαν εντός του 24ώρου, από άσκηση δύναμης στα σημεία των μεν εκχυμώσεων από θλών όργανο, του δε τραύματος στο κάτω χείλος αριστερά από την βίαιη επαφή του χείλους με τα δόντια της παραπονούμενης. Οι ρήξεις στο βλεννογόνο του πρωκτού είναι αποτέλεσμα πρόσφατης εισόδου κάποιου ξένου σώματος στον πρωκτό όπως του πέους. Έλαβε επίσης κολπικά και πρωκτικά επιχρίσματα τα οποία μαζί με άλλα τεκμήρια προωθήθηκαν για τις εξετάσεις του Δρα Καριόλου (Μ.Κ.6) για σκοπούς DNA. Ο Δρ. Καριόλου, Ανώτερος Μοριακός Γενετιστής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής εξέτασε επιστημονικά αριθμό τεκμηρίων και ετοίμασε έκθεση (Τεκμήριο 68) έχοντας ως βάση το γενετικό υλικό που πάρθηκε από τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου και εκείνα της παραπονούμενης. Από τις συγκρίσεις που έγιναν τόσο ο κατηγορούμενος όσο και η παραπονούμενη συνδέθηκαν με τεκμήρια της υπόθεσης. Με τεκμήρια συνδέθηκαν επίσης και άλλα άγνωστα άτομα. Ιδιαίτερη αναφορά στα επί μέρους ευρήματα του Δρα Καριόλου και ποια είναι η σημασία τους θα γίνει πιο κάτω. Εγκρίθηκε επίσης αριθμός παραδεκτών γεγονότων στα οποία θα γίνει αναφορά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ένα από αυτά αφορά στη νομότυπη λήψη και διακίνηση τεκμηρίων. Ο συνήγορος υπεράσπισης στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της παραπονούμενης είναι παντελώς αναξιόπιστη. Στάθηκε ιδιαίτερα σε λεπτομέρειες της μαρτυρίας της που, κατά την εισήγηση του, καταδεικνύουν το παράδοξο των ισχυρισμών της τονίζοντας παράλληλα τις αντιφάσεις που επισήμανε σ' αυτήν και σε σύγκριση με εκείνη των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αντέτεινε το αξιόπιστο της μαρτυρίας της παραπονούμενης και των άλλων μαρτύρων κατηγορίας που την ενισχύουν και κάλεσε το Δικαστήριο να καταδικάσει τον κατηγορούμενο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους (με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης), με βάση το περιεχόμενο της, τη ποιότητα και πειστικότητα της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Επίσης την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους όπου είχαν να θυμούνται ή να πίστευαν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων. Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε επίσης και η συνεχής δικαστική τριβή και εμπειρία, γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης, ανθρώπινης βέβαια, για εύρεση της αλήθειας (βλ. μεταξύ άλλων Παπακόκκινου και Άλλης ν. Σμυρλή και Άλλου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1653, Ομήρου ν. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, C & A. Pelecanos Associates Ltd ν. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, Χ"Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174). Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κυρίως κατηγορίες για βιασμό και για άλλα ολιγότερον σοβαρά αδικήματα σεξουαλικής φύσεως. Ενόψει της φύσεως των κατηγοριών θα εξετάσω την αξιοπιστία της παραπονούμενης στην οποία βασίζεται κυρίως η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής και μετά θα αναζητήσω, αν παραστεί ανάγκη, ενισχυτική μαρτυρία. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση D.P.P. v. Hester
(1972)3 All E.R. 1056 και D.P.P. v. Kilbourne
(1973)1 All E.R. 440, δεν τίθεται θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας όπου το Δικαστήριο δεν θα ήταν διατεθειμένο κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να στηριχθεί στη μαρτυρία προσώπου του οποίου η μαρτυρία κρίνεται αναξιόπιστη. Η ουσία της ενισχυτικής μαρτυρίας έγκειται στο ότι ένας αξιόπιστος μάρτυρας επιβεβαιώνει αυτά που είχε πει ένας άλλος αξιόπιστος μάρτυρας. Σκοπός της ενίσχυσης της μαρτυρίας δεν είναι να δίνει αξία ή αξιοπιστία σε μαρτυρία η οποία είναι ελλιπής ή ύποπτη ή αναξιόπιστη, αλλά μόνο να επιβεβαιώνει και να στηρίζει εκείνο που κρινόμενο σαν μαρτυρία είναι αρκετό, ικανοποιητικό και αξιόπιστο. Η ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο θα παίξει το ρόλο της όταν η ίδια είναι απόλυτα αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. Παρμαξής v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 224 και Vouniotis v. The Republic
(1975)2 CLR 34). Η ενισχυτική μαρτυρία θα πρέπει, όχι μόνο να προέρχεται από άλλη πηγή, ανεξάρτητη από τον μάρτυρα, τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει, αλλά θα πρέπει να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι, όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα, αλλά και ότι εκείνος που το διέπραξε είναι ο κατηγορούμενος, Λοίζου κ.α v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 469 και Ττοουλιάς v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 258, 265). Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Turner v. Blunden
(1986)2 All E.R. 75 δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ' εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ό,τι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο κατηγορούμενος. Η αναγκαιότητα της αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας δεν είναι όμως απόλυτη. Το Δικαστήριο νοουμένου ότι αποδέχεται τη μαρτυρία της παραπονούμενης για το σεξουαλικό αδίκημα μπορεί να ενεργήσει πάνω σ' αυτή, χωρίς άλλη ενισχυτική μαρτυρία, με την προϋπόθεση ότι προειδοποιεί τον εαυτό του για τους κινδύνους να βασιστεί αποκλειστικά σε τέτοια μαρτυρία χωρίς ενίσχυση (βλ. Νικολάου v. Δημοκρατίας
(2000)2Α.Α.Δ. 390, Καιλής v. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 251 και Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 371). Έχω βέβαια κατά νου πως δεν υπάρχει νομικός κανόνας που να καθιστά αναγκαία την εξέταση του αξιόπιστου της μαρτυρίας της παραπονούμενης προτού εξεταστεί το κατά πόσο οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία την ενισχύει είναι αξιόπιστη, εφόσον "δεν υπάρχει λογικό έρεισμα στον κατατεμαχισμό της μαρτυρίας για σκοπούς αξιολόγησης της αξιοπιστίας οποιουδήποτε μάρτυρα (και) η μαρτυρία πρέπει να κρίνεται ως ενιαίο σύνολο", όπως είπε ο Δικαστής Γ.Μ. Πικής, όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Ττοουλιάς v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) με αναφορά στην A.G. of Hong Kong v. Wong Muk-ping
(1987)2 All E.R. 488, 493, (PC) και Saad and Another v. Δημοκρατίας
(1992)2 A.A.D. 106). Όπως αναφέρεται στην υπόθεση R. v. Turner
(1975)61 Cr. App. R. 67, σελ. 84, η αξιοπιστία του μάρτυρα που χρειάζεται ενίσχυση κρίνεται όχι μόνο από την ίδια τη μαρτυρία του αλλά και από ολόκληρη τη μαρτυρία στην υπόθεση. Σε μερικές περιπτώσεις αυτό που παρέχει αξιοπιστία στη μαρτυρία του παρέχει και την ενίσχυση. Ενόψει των πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης θα έχω βέβαια κατά νου ότι η εκτίμηση της αξιοπιστίας της δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία της αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. Η αρχή αυτή έχει μεγαλύτερη δύναμη στην ποινική δίκη όπου η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σε αντίθεση με την πολιτική δίκη στην οποία ο Ενάγοντας αποδεικνύει την υπόθεση του στο ισοζύγιο της πιθανότητας να έχει δίκαιο στην αξίωση του (βλ. Βούτουνος v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71 και Ευαγγέλου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 371). Όπως λέχθηκε στη Βούτουνος (ανωτέρω): "Η φύση οποιουδήποτε αδικήματος, και οι διάφορες απόψεις που επικρατούν στη κοινωνία αναφορικά με, την διάπραξη του, δεν διαφοροποιούν τις αρχές του δικαίου που εφαρμόζονται και άπτονται της απόδειξης ποινικής κατηγορίας εναντίον προσώπου. Ο κατηγορούμενος θεωρείται αθώος μέχρις ότου η ενοχή του αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αυτό επιβάλλει το άρθρο 30 του Συντάγματος και το αντίστοιχο άρθρο 6 της Σύμβασης για Ανθρώπινα Δικαιώματα. Προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί η ποινική δικονομία η οποία και εφαρμόζεται σε όλες ανεξαίρετα τις υποθέσεις". Η θέση της υπεράσπισης, όπως προκύπτει από τη γραμμή αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας, την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου και την αγόρευση του δικηγόρου του, είναι πως με την θέληση της η παραπονούμενη επισκέφθηκε το διαμέρισμα του κατηγορούμενου όπου παρέμεινε μέχρι τις 23:00 περίπου. Τηγάνισαν ψάρι, έφαγαν και η παραπονούμενη με δική της πρωτοβουλία του έκαμε στοματικό έρωτα χωρίς ο κατηγορούμενος να έλθει σε σεξουαλική επαφή μαζί της. Κανένας δεν επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο και συνακόλουθα η παραπονούμενη με κανένα δεν ήλθε σε σεξουαλική επαφή στο διαμέρισμα του είτε δια μέσου του κόλπου της ή του πρωκτού της. Με επιμέρους ισχυρισμούς της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου θα ασχοληθώ κατωτέρω. Προτού εξετάσω την αξιοπιστία της παραπονούμενης κρίνω σκόπιμο να αξιολογηθεί κατ' αρχήν η μαρτυρία των αστυνομικών. Εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία του αστυνομικού εξεταστή της υπόθεσης (Μ.Κ.1) εφόσον η μαρτυρία των υπολοίπων αστυνομικών που έλαβαν μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης συνιστά παραδεκτό γεγονός. Τη μαρτυρία του Τσεκούρα την αποδέχομαι ως καθόλα αληθινή και αντικειμενική. Αυτή ως επί το πλείστον ήταν τυπική και αναφέρετο στις διάφορες ενέργειες και διαβήματα που έλαβε κατά τη διερεύνηση του παραπόνου περί βιασμού και των άλλων αδικημάτων των υπολοίπων κατηγοριών. Κατά συνέπεια αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τη μαρτυρία της παραπονούμενης είτε απομονωμένα είτε σε συνδυασμό με την υπόλοιπη μαρτυρία. Θα προχωρήσω να εξετάσω εκείνα τα σημεία από τη μαρτυρία της που μας παρέπεμψε ο συνήγορος του κατηγορούμενου και σε άλλα που, κατά την κρίση μου, χρήζουν κάποιας εξήγησης για να διαπιστωθεί κατά πόσο τα γεγονότα συνέβησαν όπως τα περιέγραψε η παραπονούμενη ή υπάρχει αμφιβολία. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης θα παρεμβάλλεται, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο, η μαρτυρία άλλων μαρτύρων και μαρτυρικού υλικού. Είναι κοινό έδαφος ότι η παραπονούμενη στις 28.11.2010 και περίπου η ώρα 17:00 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο έξωθι του περιπτέρου με την ονομασία "Zeneddin Kiosk" στον κύριο δρόμο Γεροσκήπους και τον ακολούθησε στο διαμέρισμα του. Διάσταση μεταξύ τους υπάρχει όσον αφορά τον λόγο προσέλευσης της παραπονούμενης στο σπίτι του κατηγορούμενου. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω με κάποια λεπτομέρεια την εκδοχή του κατηγορούμενου ώστε να υπάρχει μια πλήρης εικόνα της υπεράσπισης του κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονουμένης. Στην ανώμοτη δήλωση του ο κατηγορούμενος χαρακτήρισε ως ψέματα τα όσα του καταλογίζει η παραπονούμενη. Πρόταξε ότι η αλήθεια είναι αυτή που περιγράφει στην κατάθεση του την οποία υιοθετεί. Παραθέτω τα κύρια σημεία από την ανακριτική του κατάθεση. Ήλθε στη Κύπρο τον Οκτώβριο του 2009 και τον Νοέμβριο του 2010 διέμενε μόνος του σε διαμέρισμα στη Γεροσκήπου. Στις 28.11.2010 και γύρω στις 17:00 πήγε στο περίπτερο που βρισκόταν κοντά στο σπίτι του για να αγοράσει τσιγάρα. Έξω από το περίπτερο τον ανέμενε η παραπονούμενη την οποία είχε γνωρίσει πριν τρεις εβδομάδες και με την οποία συμφώνησε να συναντηθούν, όπως του ζήτησε τηλεφωνικά η ίδια κατά τις 16:30 ενώ ακόμα βρισκόταν στο σπίτι του. Αφού αγόρασε τσιγάρα περπάτησαν μαζί μέχρι το σπίτι του. Μπήκαν μέσα και ο ίδιος άφησε την εξώπορτα ανοικτή γιατί η παραπονούμενη τηγάνισε ψάρι. Ακολούθως αφού έφαγαν, κοιμήθηκε στο καναπέ γιατί είχε καταναλώσει μπύρες και ξύπνησε στις 21:00. Η παραπονούμενη βρισκόταν ακόμα εκεί και έπλενε τα πιάτα. Όπως του απάντησε σε σχετική ερώτηση του, αυτή παρέμεινε για να καθαρίσει το σπίτι. Ακολούθως η παραπονούμενη κάθισε στον καναπέ και ο κατηγορούμενος κοιμήθηκε στα πόδια της ενώ αυτή παρακολουθούσε τηλεόραση. Γύρω στις 23:00 ξύπνησε και όταν της ζήτησε να κάνουν σεξ, γιατί προηγουμένως δεν μπορούσε να έχει στύση λόγω του αλκοόλ που είχε καταναλώσει, η παραπονούμενη πήρε το πέος του με το χέρι της και άρχισε να "το παίζει δυνατά". Μετά το έβαλε στο στόμα της μέχρι που ο κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε. Η παραπονούμενη τότε τον καθάρισε με την μπλε πετσέτα και όταν αυτός πήγε στο μπάνιο, εκείνη έφυγε χωρίς να έλθει σε σεξουαλική επαφή μαζί της. Η παραπονούμενη δεν φορούσε εσώρουχο γιατί ήταν με την περίοδο της και είχε αίματα και ο κατηγορούμενος της είπε να σκουπιστεί με μια άσπρη πετσέτα, όπως και έκαμε. Κατά το χρόνο παραμονής της στο διαμέρισμα κανένας δεν τον επισκέφθηκε και ούτε ο ίδιος τηλεφώνησε σε κανένα να έλθει να τον βοηθήσει. Με την παραπονούμενη έκανε σεξ στο σπίτι του τις δύο προηγούμενες Κυριακές μέσω του κόλπου της. Κατ' αρχάς θα πρέπει να πω ότι κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης θα έχω υπόψη μου ότι αυτή δόθηκε στο Δικαστήριο μέσω δύο διερμηνέων που σίγουρα τέτοια διαδικασία ενέχει τις δυσκολίες της. Γιατί υπάρχει ο κίνδυνος σε κρίσιμα σημεία της μαρτυρίας της η μετάφραση να μην αποδίδει το ακριβές νόημα των λεχθέντων. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ανάγνωσης της πρώτης γραπτής κατάθεσης της ως μέρος της κύριας εξέτασης της, η παραπονούμενη φαινομενικά ήταν ταραγμένη και έκλαιγε. Διατηρώ επιφυλάξεις όσον αφορά την γνησιότητα της συναισθηματικής της κατάστασης, όπως προσπάθησε να την παρουσιάσει, και δεν αποκλείω το συνεχές σκούπισμα των ματιών της με τα χέρια της να ήταν απλά προσποίηση ότι έκλαιγε, εφόσον δεν διέκρινα ούτε ένα δάκρυ να χύνεται από τα μάτια της. Γενικά ο τρόπος που φαινόταν ότι έκλαιγε μου φάνηκε αφύσικος και επιτηδευμένος. Ο συνήγορος υπεράσπισης στάθηκε ιδιαίτερα σε αριθμό αντιφάσεων που επισήμανε στη μαρτυρία της παραπονούμενης και με εκείνη των υπόλοιπων μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής. Σημειώνω ότι δεν είναι όλες οι αντιφάσεις που επηρεάζουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα. Θα πρέπει να είναι τέτοιες που να δημιουργούν ρήγμα στην υπόθεση. Να είναι ουσιαστικής μορφής δηλαδή να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή να φανερώνουν την διάθεση του να ψευσθεί. Πρέπει τέλος να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν τη μαρτυρία στο βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της από το Δικαστήριο (βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 41, 75 και Ανθία ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 558). Τόνισε επίσης ότι σημαντικά γεγονότα που η παραπονούμενη περιέγραψε στη δια ζώσης μαρτυρία της δεν περιλαμβάνονται στις γραπτές της καταθέσεις και ότι απέκρυψε άλλα βασικά γεγονότα. Έδωσε έμφαση στη παράλειψη της να αναφέρει στη γραπτή της κατάθεση ότι έκαμε στοματικό έρωτα στον κατηγορούμενο. Είναι γεγονός ότι ενώ προβαίνει στη γραπτή της κατάθεση σε λεπτομερή αναφορά και περιγραφή όλων των φερόμενων διαδοχικών βιασμών της από μέρους του κατηγορούμενου και του ψηλού άντρα που τον επισκέφθηκε στο διαμέρισμα (που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο ψηλός άντρας"), τόσο μέσω του κόλπου όσο και του πρωκτού της καθώς και σε παράθεση πολλών άλλων λεπτομερειών για όσα κατ' ισχυρισμό συνέβησαν στο διαμέρισμα, εντούτοις παραλείπει να αναφέρει και τη συγκεκριμένη σεξουαλική δραστηριότητα του κατηγορούμενου. Σημειώνω ότι η αποκάλυψη της αυτή δεν έγινε αυθόρμητα αλλά κάτω από την πίεση που δέχθηκε κατά την αντεξέταση της από το συνήγορο του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τα λεχθέντα της, δεν την άφησε ανεπηρέαστη ώστε να τη θεωρήσει ως ήσσονος σημασίας ή μικρολεπτομέρεια. Ένοιωσε, όπως είπε, αποστροφή όταν ο κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε εν μέρει στο στόμα της. Σημειώνω ότι αυτή ήταν και μια από τις θέσεις του κατηγορούμενου στη γραπτή του κατάθεση ότι δηλαδή η μόνη σεξουαλική δραστηριότητα που είχε με την παραπονούμενη στο διαμέρισμα του, είναι όταν αυτή γύρω στις 23:00 με δική της πρωτοβουλία και με τη θέληση της του έκαμε στοματικό έρωτα. Δεν μπορώ να αποφανθώ με θετικότητα ότι η παραπονούμενη εσκεμμένα απέκρυψε το πιο πάνω περιστατικό από την Αστυνομία. Ούτε και η ίδια ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο γιατί να μην το αναφέρει. Σημειώνω την απάντηση που έδωσε σε ερώτηση κατά την αντεξέταση της γιατί να αποκρύψει τέτοια ενέργεια του κατηγορούμενου από την αρχική της κατάθεση, που ήταν "Περίπου έβαλε το πέος του μέσα στο στόμα μου". Κρίνω ως εντελώς αφύσικη την πιο πάνω εξήγηση της που ίσως να αποσκοπούσε σε αποφυγή της να απαντήσει ή γιατί δεν ήξερε τι να πει. Δεν αποκλείω όμως να ενήργησε και με πρόθεση να αποσιωπήσει τα γεγονότα που αντικειμενικά ιδωμένα εξασθενούν τη θέση της περί σεξουαλικής κακομεταχείρισης της από τον κατηγορούμενο χωρίς τη θέληση της, ενώ κάνοντας του στοματικό έρωτα να θεωρηθεί ότι συμμετείχε και η ίδια σε σεξουαλική δραστηριότητα με τη θέληση της. Εκείνο το οποίο σημειώνω είναι ότι η παράλειψη αναφοράς της παραπονούμενης και σ' αυτή τη σεξουαλική κακομεταχείριση της στην πρώτη κατάθεση της δημιουργεί ερωτηματικά ως προς τις προθέσεις της και αναπόφευκτα παραβλάπτει την αξιοπιστία της. Θα πρέπει να πω ότι ο κύριος και ουσιαστικός κορμός της μαρτυρίας της παραπονούμενης που αφορά στα διάφορα κατ' ισχυρισμό επεισόδια σεξουαλικής επαφής και άλλης κακοποίησης της, όπως προσπάθησε να περιγράψει στη μαρτυρία της, χαρακτηρίζεται από ασάφεια, ασυνέπεια και αστάθεια. Γενικά η μαρτυρία της δεν είχε εκείνο το συμπαγή χαρακτήρα που απαιτείται να έχει ώστε να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Ο βασικός πυρήνας της μαρτυρίας της έχει κλονιστεί χωρίς η παραπονούμενη να δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις για την αλλαγή των θέσεων της. Και εξηγώ. Ενώ η αρχική της θέση στη μαρτυρία της ήταν ότι σε τρεις περιπτώσεις ο κατηγορούμενος ήλθε σε σεξουαλική επαφή μαζί της, δια μέσου του κόλπου και στις τελευταίες δύο δια μέσου και του πρωκτού της χωρίς τη θέληση της, σε άλλο σημείο κατά την αντεξέταση της αναφέρθηκε σε τρία επεισόδια που ο κατηγορούμενος την υποχρέωσε να του κάμει στοματικό έρωτα για τα οποία, τονίζω, καμιά αναφορά κάνει στη κατάθεση της. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της μαρτυρίας της για σκοπούς καλύτερης παρακολούθησης: "Ε. Κυρία μάρτυς έκαμες στοματικό έρωτα στον κατηγορούμενο; Α. Ποιόν από τους δύο; Ε. Σε τούτον δαμέ κυρία τον άνθρωπο (δείχνει τον κατηγορούμενο). Α. Ναι. Ε. Πόση ώρα του έκαμες στοματικό έρωτα; Α. Στην αρχή 20 λεπτά, τη δεύτερη περίπου 1 ώρα. Την τρίτη δεν μπορώ να θυμηθώ. Ε. Εγώ σου λέω κυρία μάρτυς μόνο μια φορά έκαμες στοματικό έρωτα κοντά στις 11 η ώρα, την ώρα που ξύπνησε ο κατηγορούμενος. Α. Γύρω στις 8:30 η πρώτη φορά διήρκεσε περίπου 20 λεπτά, την δεύτερη φορά όταν οι τέσσερεις Ρουμάνοι άντρες αναχώρησαν το έκανα άλλη 1 φορά για 1 ώρα. Όταν με έσπρωξε πίσω στο υπνοδωμάτιο και με βίασε για περίπου μέχρι τις 11:30, τελείωσε εκείνη τη στιγμή. Ε. Εκσπερμάτωσε στο στόμα σου κυρία μάρτυς; Α. Λίγο στο στόμα μου αλλά αργότερα την έβγαλε έξω και εκσπερμάτωσε στην πετσέτα." Το παράδοξο του πιο πάνω ισχυρισμού της είναι ότι οι ώρες στις οποίες φέρεται να του έκαμε στοματικό έρωτα είναι περίπου οι ίδιες με εκείνες που υποτίθεται ο κατηγορούμενος ήλθε σε σεξουαλική επαφή μαζί της μέσω του κόλπου και του πρωκτού της χωρίς τη θέληση της. Επίσης οι δύο πρώτες περιπτώσεις του στοματικού έρωτα φέρεται να είχαν και την ίδια διάρκεια με τις άλλες δύο σεξουαλικές κακοποιήσεις της. Δηλαδή την πρώτη φορά 20 λεπτά και τη δεύτερη μία ώρα. Όσον αφελή και απλοϊκή να χαρακτηρίσω την παραπονούμενη, με τις πιο πάνω απαντήσεις της ανατρέπει το όλο σενάριο που περιέγραψε αρχικά σε σχέση με την σεξουαλική δραστηριότητα του κατηγορούμενου σε βάρος της. Δεν μπορώ να αποφανθώ μετά βεβαιότητας ότι η νέα της θέση οφειλόταν σε σύγχυση των επεισοδίων μέσα στο μυαλό της γιατί εξήγησε περαιτέρω και πού εκσπερμάτωσε ο κατηγορούμενος στις περιπτώσεις του στοματικού έρωτα, δηλαδή εν μέρει στο στόμα της και μετά στην πετσέτα. Σημειώνω ότι η πιο πάνω μαρτυρία αναφέρεται στον πυρήνα των γεγονότων και ποιά ήταν ακριβώς η επιλήψιμη συμπεριφορά του κατηγορούμενου σε βάρος της και ως τέτοια θα έπρεπε να την χαρακτηρίζει ευθύτητα. Τρία επεισόδια στοματικού έρωτα που κατέληξαν σε εκσπερμάτωση του κατηγορούμενου, κρινόμενα σε συνδυασμό με άλλα τρία επεισόδια σεξουαλικής επαφής μέσω του κόλπου και πρωκτού της παραπονούμενης που τα δύο εξ' αυτών επίσης καταλήγουν σε εκσπερμάτωση, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως άνευ ή ήσσονος σημασίας. Συνεπώς κρίνω ότι η ασάφεια στην μαρτυρία της και οι διαφορετικές της θέσεις για το πιο πάνω θέμα πλήττουν καίρια την αξιοπιστία της. Διαφωνία υπήρξε όσον αφορά το λόγο της επίσκεψης της παραπονούμενης στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Η ίδια αποδίδει έμμεσα την επίσκεψη της σε παραπλάνηση της από μέρους του κατηγορούμενου. Ότι δηλαδή της είπε ότι στο σπίτι του βρισκόταν μια "κουρασμένη" Βιετναμέζα και αυτή του ζήτησε να τη δει για λίγο. Δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί ο αστυφύλακας Τσεκούρας κατά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου αναφέρετο σε "άρρωστη" Βιετναμέζα εφόσον η ίδια η παραπονούμενη τόσο στη γραπτή της κατάθεση όσο και στην διά ζώσης μαρτυρία της αναφέρετο σε "κουρασμένη" Βιετναμέζα. Μάλιστα η παραπονούμενη αναφέρει στη κατάθεση της και την ακριβή λέξη που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος "κουράστηκα". Γεννάται εύλογα το ερώτημα τι το ιδιαίτερο είχε μια "κουρασμένη" Βιετναμέζα, ώστε χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από μέρους του κατηγορούμενου να αποφασίσει η παραπονούμενη να του προτείνει να πάνε στο διαμέρισμα του που, σημειωτέον, μόλις τον είχε γνωρίσει μέσα στο δρόμο, για να την δει για λίγο. Χωρίς να αποκλείω την πιθανότητα διαφορετικής νοοτροπίας ή τρόπο σκέψης ή αφέλειας από μέρους της, είμαι της άποψης ότι φαντάζει απίθανη τέτοια εκδοχή έχοντας κατά νου και ότι η παραπονούμενη ήταν ώριμης ηλικίας και τη στιγμή εκείνη κατευθύνετο στο σπίτι της φίλης της για να μαγειρέψουν για να φάνε και γνώριζε ότι η ώρα 18:00 δηλαδή μετά μία ώρα από τη γνωριμία της με τον κατηγορούμενο θα έπρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της. Ως εκ τούτου διατηρώ αμφιβολίες κατά πόσο η απόφαση της να ακολουθήσει τον κατηγορούμενο στο διαμέρισμα του ήταν αποτέλεσμα παραπλάνησης της από μέρους του. Ο συνήγορος υπεράσπισης αντεξετάζοντας την παραπονούμενη της υπέβαλε μεταξύ άλλων ότι επινόησε το σενάριο περί απαγωγής, βιασμού και κατακράτησης της δια της βίας από τον κατηγορούμενο, ως δικαιολογία προς τους εργοδότες της για την καθυστέρηση της να επιστρέψει στο σπίτι. Από την όλη μαρτυρία της παραπονούμενης διαφαίνεται ότι την απασχολούσε έντονα η πιθανότητα αντίδρασης των εργοδοτών της σε τέτοιο ενδεχόμενο τους οποίους, από τα λεχθέντα της, κρίνει αυστηρούς. Τους αποδίδει ακόμα και να ελέγχουν τα τηλεφωνήματα της που έκαμνε η ίδια και εκείνα που δεχόταν στο κινητό της τηλέφωνο. Γι' αυτό και μόλις της τηλεφώνησαν περίπου η ώρα 20:30 ενώ αυτή βρισκόταν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου, τους είπε ότι θα επιστρέψει αμέσως. Βέβαια τέτοια θέση για έλεγχο των κλήσεων του κινητού της απορρίπτει ο Νικολάου στη μαρτυρία του ισχυριζόμενος ότι η μόνη σχέση του με το κινητό της τηλέφωνο ήταν όταν αντικαθιστούσε την κάρτα του τηλεφώνου της την οποία αγόραζε ο ίδιος. Η παραπονούμενη απέδωσε στη μαρτυρία της την απόλυση της από την εργασία της σ' αυτήν ακριβώς την καθυστέρηση της να επιστρέψει το συγκεκριμένο βράδυ στο σπίτι, αν και το ζεύγος Νικολάου απέδωσε την απόλυση της σε άλλους λόγους, ότι δηλαδή η πιθανότητα βιασμού της παραπονούμενης να είχε μεταξύ άλλων συνεπειών έμμεσο αντίκτυπο στα παιδιά τους. Δεν είναι η κατάλληλη διαδικασία ν' αποφασιστεί το θέμα και ούτε αφορά το παρόν Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο καθίσταται σαφές είναι ότι η παραπονούμενη γνώριζε ότι η καθυστερημένη άφιξη της στο σπίτι δεν θα ήταν αρεστή στους εργοδότες της και ίσως να μην έμενε χωρίς συνέπειες οπότε η θέση του κατηγορούμενου περί κατασκευασμένης υπόθεσης δεν μπορεί να αποκλειστεί. Τα πιο κάτω αποσπάσματα από την αντεξέταση της είναι ενδεικτικά του φόβου της από την ενδεχόμενη αντίδραση των εργοδοτών της και όχι, τονίζω, για τα κατ' ισχυρισμό τεκταινόμενα γεγονότα σε βάρος της: "Ε. Τώρα κυρία μάρτυς, όταν επήγες και απάντησες το τηλέφωνο και ο κατηγορούμενος λέεις εν μέσα στο κρεβάτι, γιατί επέστρεψες στο υπνοδωμάτιο; Α. Διότι ήθελα να ψάξω για το κλειδί το οποίο είχε μέσα στο παντελόνι του. Εγώ φοβόμουν γιατί μου ζήτησε ο εργοδότης μου να επιστρέψω". Επίσης σε άλλο σημείο όταν πιέστηκε από το δικηγόρο του κατηγορούμενου στο θέμα του χρόνου που φέρεται να διαπράχθηκαν οι διαδοχικοί βιασμοί της απάντησε ως εξής: "Ε. Κυρία μάρτυς και όταν μπαίνετε στο υπνοδωμάτιο, σε πόση ώρα σας βγάζει τα ρούχα ο κατηγορούμενος; Α. Διότι, εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσα να θυμηθώ με ακρίβεια την ώρα, ήμουν πάρα πολύ φοβισμένη. Απλά θυμάμαι ότι η ώρα που είχα ανάγκη να πάω σπίτι και έπρεπε να επιστρέψω σπίτι στις 6:30, αυτό μου είχε πει ο εργοδότης μου". Στο σημείο αυτό παρεμβάλλω τη μαρτυρία των εργοδοτών της. Και ο Νικολάου και η σύζυγος του μετέφεραν στο Δικαστήριο την αγωνία και αναστάτωση που τους προκάλεσε η οικιακή τους βοηθός όταν καθυστέρησε να επιστρέψει στο σπίτι. Γι' αυτό γύρω στις 20:30, σύμφωνα με τον Νικολάου, την κάλεσε από το κινητό του τηλέφωνο με αριθμό 99-
  1. Η παραπονούμενη απαντώντας το κινητό της τηλέφωνο, του φάνηκε ταραγμένη και σε σχετική ερώτηση του, αυτή του απάντησε ότι ήταν σε μια φίλη της. Όταν την ρώτησε σε ποιά, αυτή του είπε "Boss come in house now". Ακολούθως ο Νικολάου ενημέρωσε την Αστυνομία για την απουσία της εφόσον ούτε και η προσπάθεια του να την εντοπίσει στη πλατεία της Γεροσκήπου είχε θετικό αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι η παραπονούμενη φάνηκε στο Νικολάου ότι ήταν ταραγμένη στο τηλέφωνο, δεν αποκλείω η ταραχή της να οφειλόταν σ' αυτόν ακριβώς το φόβο της για την πιθανή αντίδραση του εργοδότη της από την καθυστέρηση της να επιστρέψει στο σπίτι, γι' αυτό και προσπάθησε να τον καθησυχάσει και όχι απαραίτητα στα όσα κατ' ισχυρισμό βίωνε τη συγκεκριμένη στιγμή. Με βάση τις συνθήκες, όπως τις περιέγραψε η ίδια η παραπονούμενη, όταν απάντησε το τηλέφωνο, δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο ξαπλωμένος και μιλούσε στο τηλέφωνο με φίλους του, δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο όταν ρωτήθηκε από τον Νικολάου να του πει σε ποιά φίλη της βρισκόταν, που η ίδια του είπε ότι ήταν σε φίλη της, ή να του απαντήσει έστω ότι ήταν με ένα άγνωστο της άντρα αν δεν μπορούσε να του εξηγήσει περισσότερο για να αντιληφθεί. Δεν αμφιβάλλω ότι εφόσον ήταν σε θέση να πει στον Νικολάου ότι ήταν σε μια φίλη της με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να του πει ότι ήταν με κάποιο που δεν ήταν φίλος της ή ότι κινδύνευε. Εν πάση περιπτώσει τα λίγα Ελληνικά ή Αγγλικά που γνώριζε δεν την εμπόδιζαν να επικοινωνεί με τους εργοδότες της ή με τον κατηγορούμενο. Η ίδια έκανε αναφορά στη μαρτυρία της για τη συνομιλία που είχε με τον κατηγορούμενο και τι διημήφθη μεταξύ τους. Η παραπονούμενη δεν είπε όμως τίποτε στον εργοδότη της παρά μόνο ότι θα επιστρέψει αμέσως στο σπίτι. Η ίδια απέδωσε την παράλειψη της αυτή στην ντροπή και στο φόβο της να του πει την αλήθεια προσθέτοντας ότι θα του την αποκάλυπτε με την επιστροφή της στο σπίτι. Όσο μεγάλος όμως και να ήταν ο φόβος της που, όπως μπορώ να υποθέσω, αναφερόταν στην ενδεχόμενη αντίδραση του εργοδότη της για τη καθυστέρηση της να επιστρέψει στο σπίτι, αυτός δεν μπορεί να συγκριθεί με το φόβο που φυσιολογικά αναμένεται να την διακατείχε ενόψει των όσων κατ' ισχυρισμό βίωνε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Ούτε και ετίθετο θέμα ντροπής εφόσον ήταν αποφασισμένη να του αποκαλύψει την αλήθεια στο σπίτι. Ίσα-ίσα αν του αποκάλυπτε κατ' εκείνο το χρονικό σημείο το λόγο της καθυστέρησης της να επιστρέψει ήταν ίσως πιο πιθανό να είχε διαφορετική αντιμετώπιση ή να κρινόταν ως δικαιολογημένη από τον εργοδότη της. Κρίνω το ζεύγος Νικολάου ως αξιόπιστους μάρτυρες και ότι κατέθεσαν την αλήθεια. Από τη μαρτυρία του Νικολάου διατηρώ επιφυλάξεις όσον αφορά τον ισχυρισμό του ότι ήταν με το κινητό του τηλέφωνο που επικοινώνησε με την παραπονούμενη γύρω στις 20:30 για τον εξής λόγο. Προσπάθησα να εντοπίσω την κλήση του Νικολάου στον κατάλογο των εισερχομένων και εξερχομένων κλήσεων του τηλεφώνου της παραπονούμενης (Τεκμήριο 73) στο οποίο φέρεται να τηλεφώνησε ο Νικολάου, ενόψει της αρχικής ασάφειας και αβεβαιότητας της παραπονούμενης ως προς το χρόνο που έγινε η κλήση. Δεν εντόπισα τέτοια κλήση. Αντίθετα η ώρα 20:28 της ίδιας μέρας που είναι περίπου η ώρα που καθόρισε ο Νικολάου ότι επικοινώνησε με την παραπονούμενη, και συμφώνησε και η παραπονούμενη, το κινητό της δέχθηκε κλήση από το σταθερό τηλέφωνο 26-913095 και υπήρξε κάποια συνομιλία της παραπονούμενης με το πρόσωπο που την κάλεσε στο τηλέφωνο. Δεν αποκλείω η πιο πάνω κλήση να ήταν εκείνη στην οποία αναφέρετο ο Νικολάου. Μόνο σε υποθέσεις όμως μπορώ να προβώ ελλείψει θετικής μαρτυρίας. Αυτή η αντίφαση στη μαρτυρία του Νικολάου δεν είναι ουσιώδης και κατ' ουδένα τρόπο επηρεάζει την αξιοπιστία του. Από τον κατάλογο των κλήσεων του τηλεφώνου της παραπονούμενης δεν εντόπισα άλλες εισερχόμενες ή εξερχόμενες κλήσεις από η ώρα 20:28 που υποθέτω έγινε η κλήση του Νικολάου μέχρι τις 23:30 που, σύμφωνα με την παραπονούμενη, είναι ο χρόνος που εγκατέλειψε το σπίτι του κατηγορούμενου. Μόνο μηνύματα φαίνεται να δέχθηκε. Δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου κατά πόσο στον κατάλογο κλήσεων του κινητού της παραπονούμενης (Τεκμήριο 73) εμφαίνονται και οι αναπάντητες κλήσεις. Δεν έχω όμως λόγο να μην δεχθώ τη θέση της παραπονούμενης ότι άκουσε το κινητό της να χτυπά ενώ αυτή βρισκόταν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Σημειώνω ότι και η Νικολάου ισχυρίστηκε ότι κάλεσε σε αρκετές περιπτώσεις την παραπονούμενη στο κινητό της μετά που αυτή συνομίλησε με το σύζυγο της, χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση. Δεν μπορώ όμως να δεχθώ με την απόλυτη βεβαιότητα ότι ο λόγος που η παραπονούμενη δεν απαντούσε το κινητό της, όταν αυτό χτυπούσε, ήταν γιατί κρατούσε το κινητό της ο κατηγορούμενος που ήταν η αρχική της θέση ή ότι δεν την άφηνε ο κατηγορούμενος όπως ισχυρίστηκε μετά. Το κινητό της σύμφωνα με τα λεχθέντα της, βρισκόταν στο καθιστικό και δεν είχε μεσολαβήσει οτιδήποτε από τη στιγμή που ανταποκρίθηκε στην κλήση του εργοδότη της μέχρι που εγκατέλειψε το διαμέρισμα, ώστε να αλλάξει τακτική ο κατηγορούμενος και να της απαγορεύσει πλέον να το απαντά. Ασάφεια, αστάθεια και ασυνέπεια χαρακτηρίζει τη μαρτυρία της παραπονούμενης και σ' όσον αφορά το χρόνο και τη σειρά που έλαβαν χώρα οι κατ' ισχυρισμό διαδοχικοί βιασμοί της και τα άλλα γεγονότα που φέρεται να της συνέβησαν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Και αυτό το μέρος της μαρτυρίας της δεν αναφέρεται σε λεπτομέρειες και ούτε σε επουσιώδη γεγονότα. Αντίθετα σχετίζονται με τον πυρήνα των γεγονότων στα οποία στηρίζεται η εκδοχή της. Ήταν η θέση της παραπονούμενης ότι εισερχόμενοι στο διαμέρισμα γύρω στις 5:00 μ.μ. ο κατηγορούμενος της είπε να καθίσει και ανοίγοντας το ψυγείο τη ρώτησε αν ήθελε να φάει κάτι ενώ μιλούσε στο τηλέφωνο. Αυτή αρνήθηκε και όταν ο κατηγορούμενος της είπε ότι ήθελε να κάνει σεξ μαζί της, αυτή του ζήτησε να την αφήσει να φύγει. Τότε άρχισαν τα αλληλοσπρωξίματα μεταξύ τους που κράτησαν 2-2½ ώρες μέχρι που τελικά ο κατηγορούμενος την οδήγησε στο υπνοδωμάτιο. Σημειώνω τις υπεκφυγές της παραπονούμενης να απαντήσει ευθέως τι ώρα εισήλθαν στο υπνοδωμάτιο. Ίσως γιατί ένοιωθε ότι ήταν δύσκολο ή και αδύνατο να δικαιολογήσει την πάροδο τόσο μεγάλου χρόνου μέχρις ότου ο κατηγορούμενος αρχίσει να θέτει σε εφαρμογή τους παράνομους σκοπούς του και να ελλοχεύει ο κίνδυνος να θεωρηθεί ότι η παραπονούμενη βρισκόταν εκεί με τη θέληση της. Τα αλληλοσπρωξίματα όμως δεν τελείωσαν εδώ, αλλά συνεχίστηκαν και στο υπνοδωμάτιο μέχρις ότου ο κατηγορούμενος κατάφερε να την σπρώξει στο κρεβάτι, να της βγάλει το παντελόνι και το εσώρουχο της και να ξαπλώσει από πάνω της. Σ' αυτό το σημείο έγινε το τηλεφώνημα του εργοδότη της οπότε, με βάση τα όσα η ίδια μαρτύρησε, τα αλληλοσπρωξίματα φέρεται να διήρκεσαν συνολικά 3:00-3:30 ώρες. Είναι λογικό μετά από τόσα αλληλοσπρωξίματα, που δεν ήταν σε θέση η παραπονούμενη να εξηγήσει σε τι ακριβώς συνίσταντο, για 3:00-3:30 ώρες και τις επίμονες προσπάθειες του κατηγορούμενου να της αφαιρέσει με τη βία τα ρούχα της, αυτά να παρουσίαζαν κάποια ζημιά ή έστω να παρείχαν κάποια ένδειξη προηγηθείσας πάλης. Σημειώνω την κατάσταση των ρούχων της παραπονούμενης όταν αυτή επέστρεψε στο σπίτι, όπως την αντιλήφθηκε η Νικολάου, ότι αυτά «ήταν μια χαρά». Και το ίδιο το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τα επιθεωρήσει εφόσον είναι Τεκμήρια και επιβεβαίωσα την άριστη κατάσταση τους. Δεν έχουν καμία ζημιά ή σημάδι. Επίσης μου δημιουργούνται υποψίες ότι και ο ισχυρισμός της παραπονούμενης ότι φώναζε ενώ αλληλοσπρώχνονταν με τον κατηγορούμενο ή καθ' όν χρόνο την βίαζε ο ψηλός άνδρας, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η πολυκατοικία δεν βρισκόταν σε ερημική περιοχή αλλά περίπου στο κέντρο της Γεροσκήπου και όπως τοποθετεί η παραπονούμενη το διαμέρισμα να βρίσκεται στον 2ο όροφο, οι κατ' ισχυρισμό φωνές της αναμένετο να ακουστούν όχι μόνο από τους ένοικους των υπόλοιπων διαμερισμάτων αλλά και έξω στο δρόμο. Δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αλλ' ούτε και μαρτυρία αν έγιναν προσπάθειες εντοπισμού ύπαρξης τέτοιας. Δεν αποκλείω, ο ισχυρισμός για τις φωνές της να ήταν ακόμα μια επινόηση της παραπονούμενης για να πείσει ότι η παραμονή της στο διαμέρισμα δεν ήταν εθελούσια. Έχω μελετήσει με πάσα λεπτομέρεια την κάθε πτυχή της μαρτυρίας της παραπονούμενης για όσα κατ' ισχυρισμό συνέβησαν στο διαμέρισμα την οποία αντιπαράθεσα και με την εκδοχή του κατηγορούμενου στη γραπτή του κατάθεση. Εκτός από τα πιο πάνω τρωτά σημεία στη μαρτυρία της έχω επισημάνει και πολλά άλλα που επηρεάζουν επίσης αρνητικά την αξιοπιστία της παραπονούμενης. Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής: Ήταν η θέση της ότι ο κατηγορούμενος δια της βίας την κατακρατούσε στο διαμέρισμα με απώτερο σκοπό να έλθει σε σεξουαλική επαφή μαζί της και αυτή, αν και αρχικά αντιστάθηκε με αλληλοσπρωξίματα, προφανώς για να τονίσει την έλλειψη συγκατάθεσης από μέρους της σ' όσα φέρεται να επακολούθησαν, σε ορισμένες περιπτώσεις συμμορφωνόταν με τις υποδείξεις του κατηγορούμενου από φόβο. Έχω εξονυχίσει και αυτή την πτυχή της μαρτυρίας της και διατηρώ αμφιβολίες κατά πόσο η παραπονούμενη κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου διακατείχετο από τέτοιο φόβο ικανό στο να υποκύψει στις σεξουαλικές ορέξεις του κατηγορούμενου. Οι πράξεις και ενέργειες που του αποδίδει, αντικειμενικά ιδωμένες, δεν φαίνονται βίαιες σε βαθμό μάλιστα που να της προκαλέσουν τέτοιο συναίσθημα. Ο κατηγορούμενος δεν την απείλησε ή την εκφόβισε για τη ζωή της και ούτε την χτύπησε. Η μόνη απειλή που εντόπισα είναι αυτή στη κατάθεση της ότι θα την χτυπούσε αν δεν έβγαζε τα ρούχα της, όπως της είχε ζητήσει. Η φερόμενη αναφορά του ότι δεν θα την άφηνε να φύγει προτού εκσπερματώσει, αναφέρεται στη τελευταία σεξουαλική επαφή της με τον κατηγορούμενο που ολοκληρώθηκε η ώρα 23:
  2. Κατ' ουδένα λόγο μπορεί να κριθεί ως απειλή για όσα προηγήθηκαν. Η παραπονούμενη αναφέρθηκε στη δια ζώσης μαρτυρία της σε διάφορες ενέργειες της που αποσκοπούσαν στη διαφυγή της, στην προσπάθεια της προφανώς να καταδείξει ότι κατακρατείτο δια της βίας στο διαμέρισμα. Συγκεκριμένα ήταν η θέση της ότι ο κατηγορούμενος ενώ μιλούσε στο τηλέφωνο προσπαθούσε ταυτόχρονα να την αποτρέψει όταν αυτή ήθελε να πηδήσει από το παράθυρο, "προστατεύοντας το" ή τραβώντας την πίσω όταν αυτή ήθελε να "πηδήξει" προς την πόρτα, όπως η ίδια μαρτύρησε, όταν της ζήτησε να κάμουν σεξ και αυτή δεν ήθελε. Σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος είχε τηλεφωνική επικοινωνία σε μερικές περιπτώσεις με διάφορα πρόσωπα ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στο διαμέρισμα του, πολύ μικρής διάρκειας. Αυτό καταδεικνύει ο κατάλογος κλήσεων του κινητού του (Τεκμήριο 72). Διατηρώ αμφιβολίες κατά πόσο η πρόθεση της να πηδήσει από την πόρτα ή το παράθυρο ήταν πραγματική. Αν είχε τέτοια πρόθεση γεννάται το ερώτημα γιατί δεν την υλοποίησε όταν ο κατηγορούμενος πήγε στο καθιστικό να ανοίξει την εξώπορτα όταν χτύπησε το κουδούνι του διαμερίσματος; Τα ρούχα της ήταν στο πάτωμα του υπνοδωματίου τα οποία θα μπορούσε να πάρει και να προσπαθήσει να διαφύγει από το παράθυρο του υπνοδωματίου όπου βρισκόταν, όπως προσπάθησε και προηγουμένως να κάνει και επακολούθησαν αλληλοσπρωξίματα. Σημειώνω ότι η ίδια, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, έκλεισε την πόρτα του υπνοδωματίου για να ντυθεί όταν χτύπησε το κουδούνι, οπότε δεν υπήρχε ο κίνδυνος να αντιληφθεί τις προθέσεις ή κινήσεις της ο κατηγορούμενος. Την ίδια ευκαιρία είχε να διαφύγει από το παράθυρο του καθιστικού όταν έτρεξε στο καθιστικό να απαντήσει το τηλέφωνο της. Έδωσε τη δικαιολογία ότι δεν φορούσε το παντελόνι της που βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο στο οποίο ήταν επίσης και ο κατηγορούμενος. Πώς όμως μπορεί να ευσταθήσει τέτοιος ισχυρισμός της όταν η ίδια μαρτύρησε ότι επέστρεψε στο υπνοδωμάτιο και έψαχνε μέσα στο παντελόνι του κατηγορούμενου, που βρισκόταν πεταμένο στο πάτωμα, για το κλειδί της εξώπορτας, χωρίς ο κατηγορούμενος να την εμποδίσει ή να αντιδράσει έστω σ' αυτή της την ενέργεια; Αναμένεται, αν ήταν πραγματική η πρόθεση της να διαφύγει, ότι με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να πάρει το παντελόνι της και να φύγει από το παράθυρο. Εκτός των πιο πάνω, το επιπρόσθετο ερώτημα που γεννάται είναι κατά πόσο οι ενέργειες που αποδίδει στον κατηγορούμενο, κάτω από τις περιβάλλουσες συνθήκες που περιέγραψε, ήταν τέτοιας δυναμικής και ικανές στο να την εμποδίσουν από το να πηδήξει από το παράθυρο ή την πόρτα. Είναι όμως ερωτηματικά που αναφέρονται σε βασικές πτυχές της μαρτυρίας της και άπτονται άμεσα της εκδοχής της περί παράνομης κατακράτησης της, με αποτέλεσμα να επηρεάζουν αρνητικά την αξιοπιστία της και συνακόλουθα να δημιουργούν επιπρόσθετες αμφιβολίες όσον αφορά την αλήθεια των λεχθέντων της. Πολλοί άλλοι ισχυρισμοί της παραπονούμενης επίσης δεν αντέχουν στη βάσανο της λογικής. Παράδειγμα, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες απάντησε το κινητό της. Περιέγραψε στη μαρτυρία της ότι ενώ βρισκόταν στο κρεβάτι χωρίς παντελόνι και με τον κατηγορούμενο να είναι πεσμένος από πάνω της, όταν άκουσε το τηλέφωνο της να χτυπά, έτρεξε στο χώλ να το απαντήσει χωρίς ο κατηγορούμενος να προβάλει οποιαδήποτε αντίρρηση ή να λάβει μέτρα να την αποτρέψει. Τα πιο πάνω δεδομένα δεν συμβαδίζουν με την εκδοχή της για κατακράτηση της δια της βίας στο διαμέρισμα για τους εξής λόγους: Ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε ποιός της τηλεφωνούσε όπως ούτε και η παραπονούμενη. Θα μπορούσε να ήταν κάποια φίλη της Βιετναμέζα οπότε ελεύθερα και χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα γλώσσας να ήταν σε θέση να της εξιστορήσει τα όσα της έχουν συμβεί και εξακολουθούσαν να της συμβαίνουν. Αντίθετα ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τα λεχθέντα της, όχι μόνο παρέμεινε απαθής αλλά και ο ίδιος μιλούσε στο τηλέφωνο με φίλους του. Διατηρώ αμφιβολίες για την αλήθεια του τελευταίου ισχυρισμού της. Από το κατάλογο κλήσεων του τηλεφώνου του (τεκμήριο 72) δεν εντόπισα καμιά κλήση γύρω στις 20:30 που τοποθετείται το τηλεφώνημα του εργοδότη της. Η τελευταία τηλεφωνική επικοινωνία που φαίνεται να είχε ο κατηγορούμενος στις 28/11/10 ήταν η ώρα 18:35:31 όταν ο ίδιος κάλεσε τον αρ. τηλεφώνου 99931744 και ακολούθησε συνομιλία διάρκειας 125 δευτερολέπτων. Δεν αποκλείω ο πιο πάνω ισχυρισμός της να αποσκοπούσε στο να δικαιολογήσει τη στάση του κατηγορούμενου που δεν την εμπόδισε να απαντήσει το τηλέφωνο ότι τάχα ήταν και ο ίδιος απασχολημένος, που ίσως έκρινε ότι δεν συμβιβάζεται με την εκδοχή της. Γεγονός παραμένει ότι ο κατηγορούμενος δεν την απέτρεψε να απαντήσει το τηλέφωνο όταν αυτό χτυπούσε. Από την άλλη αν η ίδια ένοιωθε ότι κατακρατείτο χωρίς τη θέληση της ή ότι κινδύνευε, είχε κάλλιστα την ευκαιρία όταν έτρεξε στο χωλ, με το τέλος της συνδιάλεξης να καλέσει κάποια φίλη της με την οποία δεν θα είχε κανένα πρόβλημα επικοινωνίας, αν ένοιωθε ότι αντιμετώπιζε τέτοιο πρόβλημα, και να της πει πού βρισκόταν και κάτω από ποιές συνθήκες. Όπως η ίδια μαρτύρησε, δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο τη στιγμή εκείνη να τηλεφωνήσει σε κάποια φίλη της. Δεν έκαμε όμως καμιά προσπάθεια. Την ίδια ευκαιρία φαίνεται να είχε όταν έπλενε τα πιάτα μετά που είχαν φύγει οι τέσσερεις Ρουμάνοι. Επίσης δεν μου διαφεύγει ότι ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος της είχε πάρει το τηλέφωνο, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της ισχυρίστηκε ότι η ίδια το άφησε στο καθιστικό. Είτε ο κατηγορούμενος της το πήρε και το τοποθέτησε κάπου, είτε η παραπονούμενη το άφησε στο καθιστικό, σημασία έχει ότι αυτή γνώριζε το σημείο που βρισκόταν και θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει στην κατάλληλη στιγμή εφόσον πιστεύω ότι είχε την ευκαιρία ή ευκαιρίες να το κάνει αν πράγματι ένοιωθε ότι βρισκόταν εκεί δια της βίας. Τον ίδιο ισχυρισμό πρόβαλε επίσης και για το κλειδί της εξώπορτας του διαμερίσματος. Ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος εισερχόμενος στο διαμέρισμα κλείδωσε την πόρτα και έβαλε το κλειδί στην τσέπη του παντελονιού του. Σύμφωνα πάντοτε με την παραπονούμενη, το παντελόνι του κατηγορούμενου πετάχτηκε στο πάτωμα μαζί με τα υπόλοιπα του ρούχα όταν ο κατηγορούμενος ξεντύθηκε και αυτή έψαξε να το βρει όταν επέστρεψε στο υπνοδωμάτιο μετά το τηλεφώνημα. Ήταν η θέση της ότι ο κατηγορούμενος μετά το τοποθέτησε αλλού. Δεν αποκλείω ο τελευταίος ισχυρισμός της να οφείλεται σε ακόμα μια προσπάθεια της για να δικαιολογηθεί γιατί ενώ της παρουσιάζοντο ευκαιρίες να διαφύγει, δεν το έπραξε. Αντιφατικές θέσεις πρόβαλε η παραπονούμενη και ως προς το θέμα του σημείου που εκσπερμάτωσαν ο κατηγορούμενος και ο ψηλός άντρας. Ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο ψηλός άντρας εκσπερμάτωσαν στο σώμα της ακολούθως πρόβαλε άλλη εκδοχή. Ότι δηλαδή εκσπερμάτωσαν πάνω στο σώμα της αλλά και σε πετσέτα. Πιο κάτω κατά την αντεξέταση της έδωσε και τρίτη εκδοχή ότι εκσπερμάτωσαν μόνο στην πετσέτα. Και αυτή η ασυνέπεια στη μαρτυρία της δεν αναφέρεται σε λεπτομέρειες ή διευκρινίσεις αλλά στα κατ' ουσίαν επεισόδια των βιασμών της. Η παραπονούμενη αναγνώρισε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 21 ως την πετσέτα στην οποία φέρεται να εκσπερμάτωσαν ο κατηγορούμενος και ο ψηλός άντρας. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλω την μαρτυρία του Δρα Καριόλου. Σύμφωνα με την μαρτυρία του προέβη σε 8 δειγματοληψίες του Τεκμηρίου
  3. Μια από αυτές (7354-12.1) ήταν θετική στην παρουσία ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών. Κατά την εξέταση που ακολούθησε εντοπίστηκε στο σπερματικό μέρος πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού ενώ στο μη σπερματικό μικτό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, της παραπονούμενης και ενός αγνώστου ατόμου. Σε άλλη δειγματοληψία (7354-12.2) επίσης θετική στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών στο σπερματικό μέρος εντοπίστηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού με τον άγνωστο άντρα Νο. 2 να είναι δότης μέρους του ενώ στο μη σπερματικό μικτό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, της παραπονούμενης, του άγνωστου άντρα Νο. 2 και ενός άγνωστου ατόμου. Σε άλλη δειγματοληψία του ίδιου τεκμηρίου (7354-12-5) θετική επίσης στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών απομονώθηκε στο μη σπερματικό μέρος μικτό γενετικό υλικό με κύρια συνεισφορά την παραπονούμενη ενώ στο σπερματικό μέρος παρουσιάζει κύρια συνεισφορά ο άγνωστος άντρας No. 2 σε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Σε άλλη δειγματοληψία του ιδίου τεκμηρίου (7354-12.7) θετική στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών στο μη σπερματικό μέρος παρουσιάζεται μικτό γενετικό υλικό του αγνώστου άντρα Νο. 1, της παραπονούμενης και άλλου αγνώστου ατόμου ενώ στο σπερματικό μέρος γενετικό υλικό του άγνωστου άντρα Νο.
  4. Σε μια άλλη δειγματοληψία (7354-12.8) εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, της παραπονούμενης και ενός αγνώστου ατόμου και σε άλλη (7354-12.6) θετική στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος, μικτό γενετικό υλικό με κύρια συνεισφορά την παραπονούμενη. Με βάση την εκδοχή της παραπονούμενης ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος και ο ψηλός άντρας εκσπερμάτωσαν στην ίδια μπλε πετσέτα αναμένεται ότι θα εντοπίζοντο στο Τεκμήριο 21 σπερματικές ουσίες του κατηγορούμενου και ενός αγνώστου άντρα. Στο συγκεκριμένο τεκμήριο όμως, που σημειωτέον και ο ίδιος ο κατηγορούμενος κάνει αναφορά στη κατάθεση του ότι χρησιμοποιήθηκε από την παραπονούμενη για να τον καθαρίσει μετά το στοματικό έρωτα που του έκαμε γύρω στις 23:00, εντοπίστηκαν σπερματικές ουσίες εκτός του κατηγορούμενου και άλλων δύο αγνώστων αντρών που ο Δρ. Καριόλου τους περιγράφει ως Νο. 1 και Νο. 2 και όχι ενός. Σημειώνω ότι γενετικό υλικό των δύο αυτών αγνώστων αντρών εντοπίστηκε και σε άλλα τεκμήρια που περισυλλέγησαν από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου μαζί με γενετικό υλικό της παραπονούμενης. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στις δύο πετσέτες η μια χρώματος μπεζ (Τεκμήριο 22) και η άλλη χρώματος άσπρου με μπλε ρίγες (Τεκμήριο 23). Στην μπεζ πετσέτα δεν εντοπίστηκαν σπερματικές ουσίες. Στη δειγματοληψία 7354-13.1 εντοπίστηκε ανθρώπινο αίμα με τον κατηγορούμενο να είναι ο δότης του μονού γενετικού υλικού. Σε άλλη από τις τρεις δειγματοληψίες του τεκμηρίου αυτού (7354-13.3) εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, της παραπονούμενης, του άγνωστου άντρα Νο.2 και δύο άλλων αγνώστων ατόμων. Ενώ στη δειγματοληψία 7354-13.2 εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό του άγνωστου άντρα Νο. 2, του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης. Στην άσπρη πετσέτα με μπλε ρίγες (Τεκμήριο 23) που λήφθηκε από το υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου και από την οποία λήφθηκαν δέκα δειγματοληψίες, μια από αυτές (7354-14.1) ήταν θετική στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών όπου στο μη σπερματικό μέρος εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό της παραπονούμενης και του αγνώστου άντρα Νο. 2, ενώ στο σπερματικό μέρος του άγνωστου άντρα Νο.
  5. Σ' άλλες δύο δειγματοληψίες του ιδίου τεκμηρίου (7354-14.2 και 7354-14.7) η εξέταση για τον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος ήταν θετική και εντοπίστηκε μονό γενετικό υλικό της παραπονούμενης και σε άλλη (7354-14.4) μικτό γενετικό υλικό με την παραπονούμενη να παρουσιάζει κύρια συνεισφορά. Σε άλλη δειγματοληψία (7354-14.5) θετική στην εξέταση για εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών στο σπερματικό μέρος εντοπίστηκε γενετικό υλικό του άγνωστου άντρα Νο. 2, ενώ στο μη σπερματικό μικτό γενετικό υλικό με τον ίδιο άντρα να παρουσιάζει κύρια συνεισφορά καθώς και γενετικό υλικό της παραπονούμενης. Σε άλλη δειγματοληψία (7354-14.8) θετική επίσης στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών, στο σπερματικό μέρος εντοπίστηκε γενετικό υλικό του άγνωστου άντρα Νο. 3, και στο μη σπερματικό μικτό γενετικό υλικό του ιδίου άντρα και της παραπονούμενης. Σε άλλη δειγματοληψία (7354-14.9) στο μη σπερματικό μέρος εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό με την παραπονούμενη να παρουσιάζει κύρια συνεισφορά ενώ στο σπερματικό μέρος πολύ μικρή ποσότητα γενετικού υλικού με τον άγνωστο άντρα Νο. 3 να είναι δότης μέρους του. Σε άλλη δειγματοληψία (7354-14.10) θετική στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών στο σπερματικό μέρος εντοπίστηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού με τον άντρο Νο. 2 να έχει κύρια συνεισφορά και στο μη σπερματικό μικτό γενετικό υλικό του άγνωστου άντρα Νο. 2, της παραπονούμενης και ενός αγνώστου ατόμου. Μόνο σε υποθέσεις μπορώ να προβώ ως προς το ποιά από τις δύο ήταν η πετσέτα που φέρεται να χρησιμοποίησε η παραπονούμενη για να σκουπιστεί μετά τις σεξουαλικές επαφές της με τον κατηγορούμενο και τον ψηλό άντρα ή για να σκουπίσει το στόμα της, όπως ισχυρίστηκε μετά, εφόσον η ίδια δεν έχει αναγνωρίσει το Τεκμήριο 23 αλλ' ούτε και το Τεκμήριο
  6. Τονίζω ότι η παραπονούμενη στη μαρτυρία της έκανε αναφορά για την παρουσία και χρήση μόνο δύο πετσέτων και μόνο με τη μαρτυρία του Δρα Καριόλου διαφάνηκε η ύπαρξη και τρίτης πετσέτας με την οποία επίσης η παραπονούμενη συνδέεται με DNA όπως και άγνωστοι άντρες. Η παράλειψη της αυτή δεν αποκλείω να ήταν στοχευμένη. Στη μία από αυτές και συγκεκριμένα στο Τεκμήριο 23 εντοπίστηκαν σπερματικές ουσίες των αγνώστων αντρών Νο. 2 και Νο.3 μαζί με γενετικό υλικό της παραπονούμενης. Αναφορά για άσπρη πετσέτα κάμνει ο κατηγορούμενος στη κατάθεση του ότι την χρησιμοποίησε η παραπονούμενη για να σκουπίσει τα αίματα επειδή ήταν με την περίοδο της, την οποία μάλιστα ο ίδιος της είχε υποδείξει. Είχα την ευκαιρία να επιθεωρήσω το Τεκμήριο αυτό. Σημειώνω ότι σε διάφορα σημεία υπάρχουν μεγάλοι λεκέδες σκούρου καφέ χρώματος που ομοιάζουν με αίμα. Η όψη της πετσέτας συμβαδίζει με την μαρτυρία του Δρα. Καριόλου ότι σε δειγματοληψίες του τεκμηρίου αυτού εντοπίστηκε ανθρώπινο αίμα με μονό γενετικό υλικό της παραπονούμενης και σε άλλη δειγματοληψία αυτή να εμφανίζει κύρια συνεισφορά σε μικτό γενετικό υλικό. Σημειώνω επίσης τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Δρα Καριόλου σε σχέση με τα κολπικά επιχρίσματα της παραπονούμενης (βλ. 7354-3). Ήταν θετικά στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος με την παραπονούμενη να είναι δότης του γενετικού υλικού που απομονώθηκε. Ήταν η θέση της παραπονούμενης ότι όταν ο κατηγορούμενος της ζήτησε να κάνουν σεξ, για να τον αποφύγει του πρόβαλε μεταξύ άλλων ως δικαιολογία ότι ήταν με την περίοδο της αλλά ο κατηγορούμενος δεν την άκουγε και ήθελε να της αφαιρέσει το παντελόνι της για να το επιβεβαιώσει. Στη δια ζώσης μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι του είπε ψέματα αφού στην πραγματικότητα δεν είχε περίοδο. Την αλήθεια μόνο η ίδια γνωρίζει, την οποία όμως δεν φάνηκε διατεθειμένη να την πει στο Δικαστήριο. Θα μπορούσε να ριχθεί περισσότερο φως στο πιο πάνω θέμα αλλά και σε άλλα που παρέμειναν αδιευκρίνιστα της ειδικότητας του γυναικολόγου, με ιατρική μαρτυρία. Τέτοια μαρτυρία υπήρχε εφόσον κατά την εξέταση της παραπονούμενης από τον Ιατροδικαστή (βλ. Έκθεση του-Τεκμήριο 69) παρών ήταν και ο γυναικολόγος Δρ. Πατσαλίδης στον οποίον έκαμε αναφορά ο Ιατροδικαστής με σκοπό να επιβεβαιώσει ευρήματα του. Δεν προσκομίστηκε τέτοια μαρτυρία και δεν γνωρίζω τους λόγους γι' αυτή την παράλειψη της Κατηγορούσας Αρχής. Εν πάση περιπτώσει ανθρώπινο αίμα εντοπίστηκε και στο εσώρουχο της παραπονούμενης και μάλιστα σε δειγματοληψίες που λήφθηκαν από το πίσω και κάτω μέρος του που η παραπονούμενη παρουσιάζει κύρια συνεισφορά του γενετικού υλικού που απομονώθηκε, καθώς και στο κορμάκι της σε δειγματοληψία που λήφθηκε από το κάτω μέρος του. Δεν μπορώ να θεωρήσω ότι το αίμα στο Τεκμήριο 23 συνδέεται με την φερόμενη αιμορραγία των χειλιών της, εφόσον η ίδια η παραπονούμενη δεν ανέφερε κάτι σχετικό παρά μόνο ότι σκούπισε τα χείλη της με τα χέρια της και έκανε και τη σχετική κίνηση στο Δικαστήριο. Ούτε επίσης τίθεται θέμα τυχαίας εναπόθεσης του όταν σκούπισε το στόμα της μετά την μερική εκσπερμάτωση του κατηγορούμενου σ' αυτό εφόσον στο Τεκμήριο 23 δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου αλλά άλλων αντρών μαζί με το δικό της. Επιπλέον δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία περί αιμορραγίας των άλλων κακώσεων της. Κατά συνέπεια δεν αποκλείω την πιθανότητα η παραπονούμενη να ήταν με την περίοδο της. Σημειώνω ότι αυτή είναι και μια από τις θέσεις του κατηγορούμενου σε αντίθεση με εκείνη της παραπονούμενης. Γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εντοπίστηκε και στα ρούχα που φορούσε η παραπονούμενη το βράδυ της 28.11.2010 τα οποία η ίδια παρέδωσε στην Αστυνομία. Δεν ήταν όμως του μοναδικού άντρα που εντοπίστηκε γενετικό υλικό στα ρούχα της. Συγκεκριμένα στο τζιν παντελόνι της (Τεκμήριο 39) στη δειγματοληψία (7354-30.5) που λήφθηκε από την μπροστινή εξωτερική πλευρά εκτός του κατηγορούμενου εντοπίστηκε γενετικό υλικό και του αγνώστου άντρα Νο. 2, της παραπονούμενης και δύο άλλων αγνώστων ατόμων. Επίσης στη δειγματοληψία (7354-26.1) στο σακάκι της παραπονούμενης (Τεκμήριο 35) στην εξωτερική πλευρά του γιακά που ήταν θετική στον εντοπισμό σπερματικών ουσιών, εκτός του κατηγορούμενου εντοπίστηκε γενετικό υλικό και των αγνώστων αντρών Νο. 2 και Νο. 3, της παραπονούμενης και ενός άλλου αγνώστου ατόμου. Το ίδιο συμβαίνει και με το στηθόδεσμο της (Τεκμήριο 37). Από τις τέσσερεις δειγματοληψίες που έγιναν, σε δύο από αυτές (7354-28.1 και 2) εκτός του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης εντοπίστηκε γενετικό υλικό και άλλων δύο αγνώστων ατόμων. Από τη δειγματοληψία στον αριστερό μηρό της παραπονούμενης (7354-5) εντοπίστηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού αντρικού γενετικού υλικού που ο Δρ. Καριόλου δεν αποκλείει να προέρχεται από τον κατηγορούμενο και τον άγνωστο άντρα Νο. 3 ενώ σε εκείνη του δεξιού της μηρού (7354-6) μικρή ποσότητα αντρικού γενετικού υλικού που δεν αποκλείει να προέρχεται από τον κατηγορούμενο, τον άγνωστο άντρα Νο. 3 και από τουλάχιστο έναν άλλο άγνωστο άντρα. Το τελευταίο συμπέρασμα του Δρα Καριόλου είναι ουσιαστικής σημασίας γιατί υποδηλοί ότι το γενετικό υλικό των δύο αγνώστων αντρών, ένας εκ των οποίων είναι ο Νο. 3, σπερματικές ουσίες του οποίου ανευρέθηκαν σε δειγματοληψίες του Τεκμηρίου 23 μαζί με γενετικό υλικό της παραπονούμενης, θα πρέπει να εναποτέθηκε καθ' ον χρόνο η παραπονούμενη δεν φορούσε το τζιν παντελόνι της, όταν οι μηροί της ήταν ακάλυπτοι. Μονό γενετικό υλικό της παραπονούμενης εντοπίστηκε σε τρείς από τις δειγματοληψίες (7354-9.2, 3 και 6) στο σεντόνι (Τεκμήριο 18), που λήφθηκε από τον καναπέ του καθιστικού. Σε άλλη δειγματοληψία του ίδιου τεκμηρίου (7354-9.1) θετική στον εντοπισμό ανθρώπινου αίματος και σπερματικών ουσιών εντοπίστηκε στο σπερματικό μέρος γενετικό υλικό του αγνώστου άντρα Νο. 1 και στο μη σπερματικό της παραπονούμενης και του αγνώστου άντρα Νο.
  7. Γενετικό υλικό του ίδιου αγνώστου άντρα εντοπίστηκε και σε άλλη δειγματοληψία του ιδίου Τεκμηρίου θετικής στην παρουσία σπερματικών κυττάρων (7354-9.4) στο σπερματικό μέρος. Σε μια από τις δειγματοληψίες (7354-11.5) της μαξιλαροθήκης (Τεκμήριο 20) που λήφθηκε επίσης από τον καναπέ του καθιστικού εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό της παραπονούμενης, του κατηγορούμενου, του αγνώστου άντρα Νο. 2 και δύο αγνώστων ατόμων. Το ίδιο αποτέλεσμα εμφανίζεται σε μια από τις δειγματοληψίες (7354-15.2) άλλης μαξιλαροθήκης χρώματος μπεζ (Τεκμήριο 24) που λήφθηκε από το κρεβάτι του υπνοδωματίου. Από την εξέταση των τριχών (7354-15Τ) που υπήρχαν στην πιο πάνω μαξιλαροθήκη εντοπίστηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού που προέρχεται από την παραπονούμενη, του αγνώστου άντρα Νο. 3 και ενός άλλου αγνώστου ατόμου. Σε ένα από τα επιχρίσματα που λήφθηκαν από την μαξιλαροθήκη χρώματος πράσινου (Τεκμήριο 25) που λήφθηκε επίσης από το κρεβάτι εντοπίστηκε (βλ. αποτέλεσμα 7354-16.1) μικτό γενετικό υλικό της παραπονούμενης, του κατηγορούμενου, του αγνώστου άντρα Νο. 2 και ενός αγνώστου ατόμου ενώ σε άλλη δειγματοληψία (7354-16.2) θετική στην παρουσία σπερματικών ουσιών, στο μη σπερματικό μέρος γενετικό υλικό του κατηγορούμενου της παραπονούμενης και δύο αγνώστων ατόμων. Γενετικό υλικό της παραπονούμενης ανευρέθηκε και στη μαξιλαροθήκη (Τεκμήριο 26) που λήφθηκε από το κρεβάτι μαζί με εκείνο του κατηγορούμενου και ενός αγνώστου ατόμου (βλ. αποτέλεσμα 7354-17.3) ενώ σε άλλη δειγματοληψία του ίδιου Τεκμηρίου (7354-17.1) γενετικό υλικό του αγνώστου άντρα Νο.
  8. Γενετικό υλικό της παραπονούμενης περιλαμβάνεται στο μικτό γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο παντελόνι που φορούσε ο κατηγορούμενος (Τεκμήριο 32) μαζί με εκείνο του κατηγορούμενου και δύο αγνώστων ατόμων καθώς και στο μικτό γενετικό υλικό στο υποκάμισο του (Τεκμήριο 31) μαζί με εκείνο του κατηγορούμενου, του άντρα Νο. 2 και ενός αγνώστου ατόμου. Ο Δρ. Καριόλου εντόπισε γενετικό υλικό και άλλου αγνώστου άντρα Νο. 4 σε ένα από τα αποτσίγαρα που λήφθηκαν από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου καθώς και σε ένα άδειο τενεκεδάκι "shark" (Τεκμήριο 30). Μετά από ενδελεχή μελέτη των αποτελεσμάτων των εξετάσεων του Δρα Καριόλου διαπιστώνεται ότι αυτή σε πολλά σημεία δεν συμβαδίζει με την εκδοχή της παραπονούμενης. Έχω ήδη αναφερθεί σε μερικά πιο πάνω στην απόφαση μου. Θα αναφέρω και άλλα αμέσως πιο κάτω. Η παραπονούμενη στη μαρτυρία της αναφέρθηκε σε διαδοχικές σεξουαλικές επαφές της με τον κατηγορούμενο και τον ψηλό άντρα που ήταν ένας από τους τέσσερεις Ρουμάνους που κατ' ισχυρισμόν επισκέφθηκαν το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Η ίδια δεν τοποθετεί τον εαυτό της να έρχεται σε οποιαδήποτε επαφή ή να βρίσκεται έστω πλησίον των υπολοίπων τριών Ρουμάνων ή άλλων ατόμων. Σημειώνω τη θέση της ότι ενώ αυτή βιάζετο από τον ψηλό άντρα στο υπνοδωμάτιο, που ο βιασμός αυτός άρχισε σχεδόν αμέσως με την είσοδο του στο διαμέρισμα και διήρκησε για 20 λεπτά περίπου, κάποιος ή κάποιοι τηγάνισαν ψάρι στην κουζίνα το οποίο έφαγαν ο κατηγορούμενος και οι υπόλοιποι τρεις Ρουμάνοι, χωρίς η ίδια να τοποθετεί τον εαυτό της, στον ίδιο χώρο με αυτούς. Ένα επιπρόσθετο ερώτημα που γεννάται είναι πώς μέσα στο τόσο μικρό χρονικό διάστημα των 20 λεπτών, δηλαδή όσο διήρκησε ο συγκεκριμένος βιασμός της, όχι μόνο να τηγανιστεί ψάρι για τέσσερα άτομα αλλά να προλάβουν να το φάνε και μετά μερικά λεπτά να φύγουν. Εύλογα ερωτηματικά δημιουργούνται όσον αφορά την παρουσία, το χρόνο και τον τρόπο που εναποτέθηκαν σπερματικές ουσίες και συνακόλουθα γενετικό υλικό και άλλων αντρών εκτός του κατηγορούμενου και του άγνωστου ψηλού άντρα, που έκαμε αναφορά η παραπονούμενη, σε βασικά τεκμήρια της υπόθεσης, ακόμα και στον ρουχισμό και τους μηρούς της. Σημειώνω τη θέση της παραπονούμενης ότι πρώτη φορά επισκεπτόταν το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Η παραπονούμενη αναγνώρισε το Τεκμήριο 21 ως τη μπλε πετσέτα στην οποία εκσπερμάτωσαν ο κατηγορούμενος και ο ψηλός άντρας. Σ' αυτήν εντοπίστηκαν σπερματικές ουσίες του κατηγορούμενου και των αγνώστων αντρών Νο. 1 και
  9. Συνεπώς, σύμφωνα με την εκδοχή της παραπονούμενης, ο ψηλός άντρας θα πρέπει να είναι είτε ο άγνωστος άντρας Νο. 1 είτε ο άγνωστος Νο.
  10. Ούτε ο άγνωστος Νο. 1 ούτε ο άγνωστος Νο. 2 ταιριάζει όμως με την εκδοχή της παραπονούμενης και εξηγώ. Αν υποθέσω ότι ο άντρας Νο. 1 είναι ο ψηλός άντρας στον οποίο έκανε αναφορά ότι τη βίασε και κτύπησε εντός του υπνοδωματίου και γενετικό υλικό του άντρα αυτού εντοπίστηκε στο σπερματικό μέρος δειγματοληψιών μόνο της πετσέτας χρώματος μπλε (Τεκμήριο 21) που ανευρέθηκε εντός του υπνοδωματίου μαζί με γενετικό υλικό της παραπονούμενης στο μη σπερματικό μέρος, τότε τα ευρήματα του Δρα Καριόλου θα συμφωνούσαν με την εκδοχή της. Όμως σπερματικές ουσίες του ίδιου άντρα εντοπίστηκαν και στο σεντόνι που λήφθηκε από τον καναπέ του καθιστικού (Τεκμήριο 18) σε μια από τις δειγματοληψίες μαζί με γενετικό υλικό της παραπονούμενης. Πώς εξηγείται η παρουσία σπερματικών ουσιών του άγνωστου άντρα Νο. 1 και στο σεντόνι του καναπέ μέσα στο καθιστικό; Δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό στη μαρτυρία της η παραπονούμενη. Από την άλλη αν θεωρήσω ότι ο άγνωστος άντρας Νο. 2 ήταν ο ψηλός άντρας, σημειώνω ότι γενετικό του υλικό εντοπίστηκε στο σπερματικό μέρος δειγματοληψίας όχι μόνο του Τεκμηρίου 21 μαζί με γενετικό υλικό της παραπονούμενης στο μη σπερματικό μέρος αλλά και στο σπερματικό μέρος δειγματοληψίας του Τεκμηρίου 23 μαζί με εκείνο της παραπονούμενης στο μη σπερματικό μέρος της. Η παραπονούμενη ήταν κατηγορηματική ότι ο ψηλός άντρας εκσπερμάτωσε στην ίδια μπλε πετσέτα που χρησιμοποίησε και ο κατηγορούμενος για να εκσπερματώσει. Μέχρι και στο στηθόδεσμο της εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό εκτός του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης και δύο άλλων αγνώστων ατόμων καθώς και ορισμένα αλλήλια που παρατηρούνται στο γενετικό προφίλ του άγνωστου άντρα Νο.
  11. Δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ως προς το χρόνο που εναποτέθηκε το γενετικό υλικό της παραπονούμενης και οι σπερματικές ουσίες του κάθε ενός από τους αγνώστους άντρες στα τεκμήρια, αν τέθηκε δηλαδή περίπου τον ίδιο χρόνο ή σε διαφορετικό. Μια τέτοια μαρτυρία θα ήταν βασική αλλά ο Δρ. Καριόλου ήταν σαφής ότι δεν υπάρχει δυνατότητα εντοπισμού του χρόνου εναπόθεσης του. Σημασία έχει ότι σε δειγματοληψίες Τεκμηρίων εντοπίστηκαν στο μη σπερματικό μέρος μικτό γενετικό υλικό της παραπονούμενης μαζί με εκείνο των αγνώστων αντρών Νο. 1, Νο. 2 και Νο. 3 ενώ στο σπερματικό γενετικό υλικό των ίδιων αντρών. Ο άγνωστος άντρας Νο. 3 συνδέεται επίσης με D.N.A. με τους μηρούς της. Επιπρόσθετα οι άγνωστοι άντρες Νο.2 και 3 καθώς και ένας άλλος άγνωστος άντρας συνδέονται από άποψης γενετικού υλικού με το σακκάκι της. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για το ενδεχόμενο τυχαίας εναπόθεσης γενετικού υλικού των αγνώστων αντρών Νο.1, 2 και 3 και του άλλου αγνώστου άντρα ή τυχαίου εντοπισμού του οπότε δεν μπορώ να αποκλείσω ότι τοποθετήθηκε αν όχι ταυτόχρονα, περίπου τον ίδιο χρόνο με εκείνο της παραπονούμενης και ενώ αυτή βρισκόταν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Συνεπώς όσα η παραπονούμενη ισχυρίστηκε ότι συνέβησαν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου με βάση τη μαρτυρία του Δρα Καριόλου όχι μόνο δεν την επιβεβαιώνουν αλλά αντίθετα δημιουργεί σοβαρό ρήγμα στο όλο σενάριο της εκδοχής της περί διαδοχικών βιασμών της. Η μαρτυρία της για το τι ακριβώς συνέβη στο διαμέρισμα δεν ήταν συγκροτημένη και ούτε χαρακτηρίζεται από συνέπεια. Αντίθετα δημιουργεί την εντύπωση ότι απέκρυψε επιλεκτικά γεγονότα που δεν αποκλείω η στάση της αυτή να οφείλεται σε πίστη της ίδιας ότι θα αδυνάτιζαν την εκδοχή της. Δεν είναι επιτρεπτό αλλ' ούτε και επιθυμητό να προβαίνω σε εικασίες για γεγονότα που μόνο η παραπονούμενη γνωρίζει, αλλά σημειώνω ότι δεν φάνηκε διατεθειμένη να επεξηγήσει στο Δικαστήριο με την δέουσα σαφήνεια. Σημειώνω ότι στο εσώρουχο (Τεκμήριο 38) και κορμάκι της (Τεκμήριο 36) της παραπονούμενης καθώς και στα πρωκτικά και κολπικά της επιχρίσματα δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Ο Δρ. Καριόλου εξήγησε κάτω από ποιές προϋποθέσεις μια σεξουαλική επαφή που καταλήγει σε εκσπερμάτωση του αντρός δεν αφήνει γενετικό υλικό του αντρός στον κόλπο ή πρωκτό της γυναίκας. Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, που εντοπίστηκε γενετικό υλικό του αντρός στον κόλπο ή στον πρωκτό της γυναίκας χωρίς να έχει προηγηθεί εκσπερμάτωση στα σημεία. Θα πρέπει να πω ότι το θέμα ενέχει τη σημασία του αν εντοπίζετο γενετικό υλικό του κατηγορούμενου στον κόλπο ή πρωκτό της παραπονούμενης, οπότε τέτοιο ενδεχόμενο ανατρέπει την εκδοχή του κατηγορούμενου ότι δεν ήλθε σε σεξουαλική επαφή μαζί της. Στην παρούσα περίπτωση δεν εντοπίστηκε τέτοιο. Εν πάση περιπτώσει ήταν και μια από τις θέσεις της παραπονούμενης, όπως ανέφερα και πιο πάνω, ότι ο κατηγορούμενος και ο ψηλός άντρας εκσπερμάτωσαν πάνω στο σώμα της ή και στην πετσέτα. Συνεπώς θα μπορούσε ίσως να δικαιολογηθεί η απουσία γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στον πρωκτό ή κόλπο της παραπονούμενης σε περίπτωση βέβαια που γινόταν αποδεκτή η εκδοχή της. Καταλήγοντας θεωρώ ατράνταχτη τη μαρτυρία του Δρα Καριόλου. Σημειώνω ότι ο συνήγορος υπεράσπισης δεν αμφισβήτησε ούτε τα προσόντα αλλ' ούτε και τα ευρήματα του μάρτυρα. Η αντεξέταση του περιορίστηκε κυρίως στον τρόπο που μπορεί να εναποτεθεί γενετικό υλικό ιδιαίτερα στον κόλπο ή πρωκτό της γυναίκας. Κρίνω τον Δρα Καριόλου ως εμπειρογνώμονα για τα θέματα που κατέθεσε γι' αυτό δέχομαι τη μαρτυρία και ευρήματα του στο σύνολο τους. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παρεμβάλω και μια από τις θέσεις του κατηγορούμενου. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι εκτός από την περίπτωση του στοματικού έρωτα που του έκαμε η παραπονούμενη γύρω στις 23:00 και μόνο μια φορά, δεν είχε άλλη σεξουαλική δραστηριότητα μαζί της. Στην εξής ερώτηση που τέθηκε στον κατηγορούμενο κατά την λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του στις 29.11.2010, "Εφόσον εσύ λέεις ότι δεν ήρθες σε σεξουαλική επαφή μαζί με την Nguyen Thi Huong εάν βρεθούν σπέρματα δικά σου στον κόλπο της τι θα έχεις πει γι' αυτό;" ο κατηγορούμενος απάντησε. "Εάν βρεθεί εγώ είμαι δεκτός να πάω φυλακή. Τέτοιο πράγμα δεν θα βρεθεί". Αυτή του η βεβαιότητα και στο χρόνο που σημειώθηκε δηλαδή προτού ακόμα εξαχθούν τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Δρα Καριόλου, είναι ακόμα ένα επιπρόσθετο στοιχείο που μου δημιουργεί αμφιβολίες όσον αφορά την αλήθεια των ισχυρισμών της παραπονούμενης περί σεξουαλικών επαφών της με τον κατηγορούμενο μέσω του κόλπου και του πρωκτού της. Από τα ευρήματα του Δρα Καριόλου καθίσταται σαφές ότι στη μπλε πετσέτα (Τεκμήριο 21) εντοπίστηκαν στην ίδια δειγματοληψία σπερματικές ουσίες του κατηγορούμενου και γενετικό υλικό της παραπονούμενης. Η παρουσία σπερματικών ουσιών του κατηγορούμενου στο Τεκμήριο είναι φυσιολογική εξέλιξη ενόψει και της εκδοχής του κατηγορούμενου. Άλλα ευρήματα του όμως δεν συμβαδίζουν απόλυτα με την εκδοχή της παραπονούμενης για όσα κατ' ισχυρισμό συνέβησαν κατά την παραμονή της στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου και ούτε δόθηκαν οποιεσδήποτε εξηγήσεις σε σημεία που έχριζαν, πιστεύω, κάποιας διευκρίνισης. Τα ευρήματα του Δρα Καριόλου είναι επιπρόσθετα στοιχεία που δημιουργούν περαιτέρω αμφιβολίες αν τα πραγματικά γεγονότα είναι όπως τα περιέγραψε η παραπονούμενη στην μαρτυρία της. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου σε σχέση με την αξιοπιστία της παραπονούμενης, θα προχωρήσω να εξετάσω και άλλες πτυχές από τη μαρτυρία της που προκαλούν επίσης ρήγματα στην όλη δομή της εκδοχής της. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου τόνισε στην αγόρευση του μια άλλη αντίφαση στην μαρτυρία της παραπονούμενης που θεωρεί ουσιώδη, όσον αφορά τα πρώτα πρόσωπα με τα οποία η παραπονούμενη συνομίλησε μετά που έφυγε από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Από τη μαρτυρία του ζεύγους Νικολάου αλλά και της ίδιας της παραπονούμενης φαίνεται ότι η Νικολάου ήταν το πρώτο πρόσωπο το οποίο συνάντησε η παραπονούμενη μετά που εγκατέλειψε το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Η παραπονούμενη όμως περιέπεσε σε αντιφάσεις σε σχέση με τα πρώτα πρόσωπα που συνομίλησε. Ενώ στη κατάθεση της και στη κυρίως εξέταση της ισχυρίστηκε ότι φεύγοντας από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου και προτού ακόμα συναντηθεί ή επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τους εργοδότες της δεν συνομίλησε με κανένα άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα στο τηλέφωνο, κατά την αντεξέταση της αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με δύο φίλες της καθοδόν προς το σπίτι. Σημειώνω ότι η αποκάλυψη αυτή δεν έγινε αυθόρμητα αλλά όταν πιέστηκε κατά την αντεξέταση και μετά που ο συνήγορος υπεράσπισης της υπόβαλε συγκεκριμένα τηλεφωνήματα που είχε κάνει σε συγκεκριμένους αριθμούς τηλεφώνων και την ώρα που έγιναν. Έχω ανατρέξει στον κατάλογο κλήσεων του τηλεφώνου της (Τεκμήριο 73) το περιεχόμενο του οποίου συνιστά παραδεκτό γεγονός όπου διαφαίνεται ότι η ώρα 23:30 η ίδια έκανε κλήση στο τηλέφωνο 99-071693 και από το ίδιο τηλέφωνο δέχθηκε κλήση μετά ένα λεπτό όπου και υπήρξε συνομιλία μεγάλης σχετικά διάρκειας. Με τον κάτοχο του τηλεφώνου αυτού φαίνεται να είχε επίσης επικοινωνήσει τηλεφωνικά η ώρα 16:33 όταν τον κάλεσε η ίδια. Η ώρα 23:39 είναι καταγραμμένη εξερχόμενη κλήση από το κινητό της τηλέφωνο προς το τηλέφωνο 99-880810 με τον κάτοχο του οποίου επίσης είχε συνομιλία. Στο τελευταίο τηλέφωνο έκανε αναφορά και η Νικολάου στη δια ζώσης μαρτυρία της ότι ανήκει στη φίλη της παραπονούμενης ονόματι Seven με την οποία η ίδια είχε επικοινωνήσει προηγουμένως για να τη ρωτήσει πού ήταν η παραπονούμενη. Η παραπονούμενη πρόβαλε αντιφατικές θέσεις όσον αφορά τους λόγους που επικοινώνησε με τις φίλες της ή που απέκρυψε τέτοιο γεγονός από την Αστυνομία. Αρχικά ισχυρίστηκε ότι οι φίλες της αγωνιούσαν επειδή δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί της γι' αυτό τους τηλεφώνησε και τους ανέφερε για τον κατ' ισχυρισμό βιασμό της. Κατόπιν πίεσης της κατά την αντεξέταση αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι ο λόγος που δεν είπε τίποτε στην Αστυνομία ήταν γιατί η συνομιλία που είχε με τις φίλες της αφορούσε σε ερωτήσεις της παραπονούμενης προς αυτές τι δικαιολογία να δώσει στους εργοδότες της για την καθυστέρηση της να επιστρέψει στο σπίτι. Τίθεται εύλογα το ερώτημα γιατί ένοιωθε ότι χρειαζόταν να βρει δικαιολογία; Υπάρχει καλύτερη δικαιολογία από του να αναφέρει όσα κατ' ισχυρισμό βίωσε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου; Προηγουμένως όμως στη διά ζώσης μαρτυρία της είχε δώσει άλλη δικαιολογία γιατί δεν ενημέρωσε την Αστυνομία ότι δηλαδή ήταν πολύ φοβισμένη και ένοιωθε πόνο και δεν θυμόταν ότι είχε ενημερώσει τις φίλες της και ότι είχε επικοινωνήσει μαζί τους. Γεγονός παραμένει ότι απέκρυψε την ύπαρξη τέτοιας βασικής μαρτυρίας από την Αστυνομία που δεν αποκλείω η παράλειψη της αυτή να ήταν στοχευμένη ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Αστυνομία να έρθει σε επαφή μαζί τους με ορατό τον κίνδυνο να αποκαλυφθούν τα μεταξύ τους διαμειφθέντα που ίσως πίστευε ότι είναι εναντίον της εκδοχής της. Σημειώνω ότι η τελευταία της θέση συμβαδίζει με την ουσιαστική υπεράσπιση του κατηγορούμενου, περί φανταστικού δηλαδή σεναρίου από την παραπονούμενη για να δικαιολογηθεί στους εργοδότες της για την καθυστέρηση της να επιστρέψει στο σπίτι. Για σκοπούς ολοκληρωμένης εικόνας σε σχέση με τις τηλεφωνικές κλήσεις της παραπονούμενης από τη στιγμή που συνομίλησε με τις φίλες της και μετέπειτα και τη σημασία τους αναφέρω τα εξής: Από τον κατάλογο (Τεκμήριο 73) φαίνεται ότι η παραπονούμενη δέχθηκε μια κλήση από το τηλέφωνο 99-553788 η ώρα 23:49 και άλλη μια από το τηλέφωνο με αριθμό 99-071693 η ώρα 23:55 όπου συνομίλησε με κάποιον ή κάποιαν. Δεν είμαι σε θέση, παρά μόνο σε εικασίες μπορώ να προβώ, ότι ίσως η κλήση από τον αριθμό τηλεφώνου 99 553788 να ήταν των εργοδοτών της, εφόσον με τον κάτοχο του τηλεφώνου με αριθμό 99071693 είχε τηλεφωνική επικοινωνία και η ώρα 16:
  12. Σημειώνω ότι η Νικολάου ανέφερε ότι περίπου η ώρα 23:45 η παραπονούμενη απάντησε στη κλήση της. Η Νικολάου ήταν πρόσωπο στο οποίο η παραπονούμενη θα μπορούσε να αποκαλύψει τα όσα της συνέβησαν. Στη γραπτή της κατάθεση και μετά στη δια ζώσης μαρτυρία της κατά την αντεξέταση της, η Νικολάου αρνήθηκε ότι η παραπονούμενη της ανέφερε για βιασμό της. Μάλιστα από την πρώτη στιγμή ρώτησε την παραπονούμενη "sex" και αυτή της απάντησε "No sex madam". Αμφιβάλλω αν η παραπονούμενη δεν αντιλήφθηκε την ερώτηση γι' αυτό και έδωσε τέτοια απάντηση. Αν και η Νικολάου στη δια ζώσης μαρτυρία της προσπάθησε να ισχυριστεί ότι ίσως και να μην απάντησε ακριβώς έτσι, εντούτοις αργότερα παραδέχθηκε ότι αυτή ήταν η απάντηση που της έδωσε, όπως αναφέρει και στην κατάθεση της. Σημειώνω από τη μαρτυρία της την αναφορά της ότι "η ίδια της δεν μου έκανε παράπονο ότι βιάστηκε, αλλά εγώ και ο άντρας μου βγάλαμε το συμπέρασμα ότι πιθανόν να ενέχεται σε υπόθεση βιασμού". Και ο σύζυγος της (Μ.Κ.4) αναφέρθηκε στο "συμπέρασμα" αυτό από τα χτυπήματα που πρόσεξαν στο κεφάλι της παραπονούμενης. Μάλιστα η ακριβής του έκφραση ήταν "Από τα λεγόμενα της καταλάβαμε ότι κάποιος την χτύπησε στο πρόσωπο και στο κεφάλι καθώς και ότι μπορεί να συνέβαινε και κάτι άλλο δηλαδή να ήταν θύμα βιασμού". Στην δια ζώσης μαρτυρία του ο Νικολάου πρόσθεσε ότι καθοδόν προς το Νοσοκομείο τη ρώτησε αν έκανε σεξ και αυτή κούνησε προς τα κάτω το κεφάλι της. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι το κούνημα του κεφαλιού της παραπονούμενης προς τα κάτω όταν τη ρώτησε ο Νικολάου αν έκανε "sex" και το συμπέρασμα του από την κίνηση της "ότι τάχα έκανε" συνιστά κατ' αρχάς παράπονο οποιουδήποτε είδους. Η κίνηση της αυτή δεν ήταν αυθόρμητη αλλά εκμαιεύθηκε κατόπιν συζήτησης και εξηγήσεων που οι Νικολάου απαίτησαν να τους δώσει η παραπονούμενη, εφόσον πρόθεση της ίδιας εισερχόμενη στο σπίτι ήταν να πάει στο δωμάτιο της και να κοιμηθεί. Η Νικολάου ήταν σαφής στη μαρτυρία της ότι η ίδια δεν την άφησε να πάει στο δωμάτιο της γιατί απαιτούσε εξηγήσεις για την καθυστέρηση της να επιστρέψει στο σπίτι από την έξοδο της. Σημειώνω επίσης και την εξής αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας της παραπονούμενης και εκείνης των εργοδοτών της που ασφαλώς δεν κρίνω ότι είναι επουσιώδης. Ήταν η θέση της παραπονούμενης ότι είπε στη Νικολάου που ήταν το πρώτο πρόσωπο που συνάντησε "Έχω κάποιο πρόβλημα, παρακαλώ βοηθήστε με". Τα όσα ανέφερε το ζεύγος Νικολάου ότι συνέβησαν κατά την επιστροφή της παραπονούμενης στο σπίτι την διαψεύδουν. Όχι μόνο η παραπονούμενη δεν τους ζήτησε καμία βοήθεια, αλλά ήθελε να πάει να κοιμηθεί. Απλά η πιο πάνω συμπεριφορά και αντίδραση της όταν εισήλθε στο σπίτι, μου δημιουργεί επιπρόσθετες αμφιβολίες όσον αφορά την αλήθεια των ισχυρισμών της για την παράνομη δραστηριότητα του κατηγορούμενου ή του φερόμενου ψηλού άντρα σε βάρος της. Ακόμα και η κατάσταση της παραπονούμενης κατά την επιστροφή της στο σπίτι δεν συνηγορεί υπέρ της εκδοχής της. Η Νικολάου εκτός από το κοκκίνισμα που πρόσεξε στο πρόσωπο της ανέφερε ότι "τα ρούχα της ήταν μια χαρά, δεν φαινόταν κλαμένη". Η Νικολάου, σύμφωνα με τα λεχθέντα της, ήταν περισσότερο αναστατωμένη από την παραπονούμενη γιατί φοβήθηκε ότι κάτι της είχε συμβεί. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι αν η παραπονούμενη είχε υποστεί όλη αυτή την κατ' ισχυρισμό κακοποίηση και ταλαιπωρία για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα δηλαδή από την άφιξη της στο διαμέρισμα γύρω στις 17:00 μέχρι τις 23:00-23:30, που είχε ως αποτέλεσμα ακόμα και λιποθυμία της από τα χτυπήματα του ψηλού άντρα, θα της άφηναν ανεξίτηλα σημάδια και δεν αναφέρομαι σ' αυτά που πρόσεξαν οι εργοδότες της στο σώμα της και αργότερα ο Ιατροδικαστής, αλλά στη ψυχοσύνθεση της. Σημειώνω ότι η μοναδική της έγνοια εισερχόμενη στο σπίτι ήταν να πάει να κοιμηθεί στο δωμάτιο της και να αποφύγει να αντιμετωπίσει τους εργοδότες της ώστε να αναγκαστεί να τους δίνει εξηγήσεις για την καθυστέρηση της να επιστρέψει στο σπίτι. Είναι φανερό με την συμπεριφορά της αυτή, ότι δεν είχε καμιά πρόθεση να αναφέρει στους εργοδότες της όσα κατ' ισχυρισμό βίωσε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου και η απάντηση που έδωσε στη δια ζώσης μαρτυρία της όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση της γιατί δεν αποκάλυψε στον εργοδότη της την αλήθεια κατά την τηλεφωνική τους επικοινωνία, ότι δηλαδή θα την αποκάλυπτε με την επιστροφή της στο σπίτι, δεν ήταν ειλικρινής. Ούτε επίσης έδειξε πρόθεση να καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία. Από τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί είναι φανερό ότι η καταγγελία στην Αστυνομία ήταν απόφαση και ενέργεια των εργοδοτών της και όχι της ίδιας ενώ η εξέταση της στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ήταν απόφαση πάλι των εργοδοτών της σε συνεννόηση με την Αστυνομία. Αυτό μαρτύρησε το ζεύγος Νικολάου. Ως εκ τούτου δεν κρίνω απίθανη την εκδοχή της υπεράσπισης ως εκ των υστέρων σκέψη της παραπονούμενης για να δικαιολογήσει στους εργοδότες της την καθυστερημένη άφιξη της στο σπίτι. Ακόμα και εδώ η παραπονούμενη εκείνο που ανέφερε στους εργοδότες της ήταν για χτυπήματα που δέχθηκε στο κεφάλι από κάποιο ή κάποιους και όχι για οποιοδήποτε άλλο είδος κακοποίησης της, όπως βιασμό ή κατακράτηση της δια της βίας. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται η μαρτυρία του Ιατροδικαστή. Έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, τις κακώσεις που αντιλήφθηκε ο Ιατροδικαστής κατά την εξέταση της παραπονούμενης που ήταν κυρίως εκχυμώσεις στο πρόσωπο, στα χέρια και στα πόδια της. Οι κακώσεις αυτές εκτός από μία στο μηρό, που ήταν παλιά, διευκρίνισε ο Ιατροδικαστής ότι προκλήθηκαν εντός του 24ώρου. Αν και ο ιατροδικαστής κατέφευγε ενίοτε σε συγγράμματα για να απαντήσει σε ορισμένες από τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κυρίως ως προς το χρόνο και τρόπο πρόκλησης των κακώσεων της παραπονούμενης, εντούτοις δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ ως αληθινή τη μαρτυρία του. Τον κρίνω ως εμπειρογνώμονα για τα θέματα που κατέθεσε. Σημειώνω ότι σε ορισμένες περιπτώσεις στη μαρτυρία του αναφέρετο στον γυναικολόγο ότι ήταν επίσης παρών κατά την εξέταση της παραπονούμενης και ότι συμφωνούσε με τα ευρήματα του. Δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία του γυναικολόγου ενώπιον μου την οποία κρίνω ότι θα ήταν βασική όχι μόνο για το θέμα των κακώσεων αλλά και για άλλα όπως αν εξετάστηκε γυναικολογικά ο κόλπος της παραπονούμενης και αν ναι ποια ήταν τα ευρήματα του από την εξέταση. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι η παραπονούμενη κατά την ιατρική εξέταση της στις 29.11.2010 και η ώρα 13:10 έφερε τις κακώσεις που αντιλήφθηκε ο ιατροδικαστής ανωτέρω με τα στοιχεία 1 μέχρι 7, και αυτές είχαν προκληθεί εντός του 24ώρου, εκτός από μία εκχύμωση στο μηρό που αναφέρεται στην παράγραφο
  13. Αυτές προκλήθηκαν από θλών όργανο περιλαμβανομένου και του χεριού. Οι εκχυμώσεις στο σώμα της παραπονούμενης δεν ήταν οι μοναδικές κακώσεις που είχε. Ο Ιατροδικαστής αντιλήφθηκε επίσης πολλαπλές ρήξεις στο βλεννογόνο του πρωκτού που και αυτές, κατά τη γνώμη του, πρέπει να προκλήθηκαν εντός του 24ώρου από την είσοδο στον πρωκτό επιμήκους αντικειμένου όπως του πέους. Υποβλήθηκε στον ιατροδικαστή κατά την αντεξέταση ότι αυτές δεν προκλήθηκαν απαραίτητα από την είσοδο του πέους στον πρωκτό αλλά μπορεί και από την ίδια την παραπονούμενη. Ο Ιατροδικαστής απέκλεισε τέτοιο ενδεχόμενο από το είδος και τον αριθμό των ραβδώσεων. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι ρήξεις του βλεννογόνου του πρωκτού της παραπονούμενης προκλήθηκαν με τον τρόπο που περιέγραψε ο Ιατροδικαστής στη μαρτυρία του και όχι διαφορετικά. Τίθενται περαιτέρω εύλογα τα εξής ερωτήματα: πρώτο αν οι κακώσεις που διαπίστωσε ο Ιατροδικαστής προκλήθηκαν από τον ψηλό άντρα και τον κατηγορούμενο και με τον τρόπο που ανέφερε η παραπονούμενη ή διαφορετικά και δεύτερο αν ήταν το πέος του κατηγορούμενου ή του ψηλού άντρα ή και των δύο που εισχώρησε στον πρωκτό της και αν ναι κατά πόσο αυτό έγινε χωρίς την θέληση της και με τον τρόπο που περιέγραψε στη μαρτυρία της. Σημαντική για το θέμα κρίνω την αναφορά της κατά την αντεξέταση της ότι προτού επισκεφθεί το διαμέρισμα του κατηγορούμενου έκανε σεξ με δύο Ρουμάνους. Η απάντηση της αυτή δόθηκε μετά που ερωτήθηκε αν είχε κάνει προηγουμένως σεξ μέσω του πρωκτού. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τη αντεξέταση της γιατί ενέχει τη σημασία του: "Ε. Κυρία μάρτυς συνηθίζεις να κάνεις έρωτα από τον πρωκτό; Α. Όχι. Ε. Δεν έκανες καμία φορά στη ζωή σου κυρία μάρτυς; Δικαστήριο (προς κ. Αλεξάνδρου): Πριν το περιστατικό; κ. Αλεξάνδρου: Ναι, πριν το περιστατικό. Μάρτυρας: Εννοείτε εάν έκανα σεξ με οποιοδήποτε άλλο; Δικαστήριο (προς μάρτυρα): Ναι δια μέσω του πρωκτού, προηγουμένως. κ. Αλεξάνδρου: Εντιμοτάτη είναι πολύ απλή ερώτηση. Μάρτυρας: Προηγουμένως έκανα σεξ με δύο Ρουμάνους. κ. Αλεξάνδρου: Ε. Πριν πάεις στο σπίτι του κατηγορούμενου, έκαμες σεξ με δύο Ρουμάνους κυρία μάρτυς; Α. Όλη την εβδομάδα ήμουν με τους εργοδότες μου, δεν πηγαίνω οπουδήποτε αλλού". Ενόψει των απαντήσεων που έδωσε σε συνδυασμό με τις πιο πάνω παρατηρήσεις και κρίσεις μου σε σχέση με την αξιοπιστία της, διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο τα τραύματα στον πρωκτό και το υπόλοιπο σώμα της παραπονούμενης προκλήθηκαν από τον κατηγορούμενο ή τον κατ' ισχυρισμό ψηλό άντρα στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου και με τον τρόπο που η παραπονούμενη περιέγραψε στη μαρτυρία της και όχι προηγουμένως ή σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο εντός του εικοσιτετραώρου από άλλα άγνωστα πρόσωπα. Η παραπονούμενη δεν ήταν συνεπής και σε σχέση με τη θέση που πρόβαλε περί αναπάντητων κλήσεων που αντάλλαξε με τον κατηγορούμενο. Είχε ισχυριστεί αρχικά στη διά ζώσης μαρτυρία της και αναφέρει και στη γραπτή της κατάθεση ότι ο κατηγορούμενος πληκτρολόγησε τον αριθμό τηλεφώνου της στο κινητό του και ακολούθως της έκανε αναπάντητη κλήση στο κινητό της τηλέφωνο. Αυτό έγινε, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, κατά το χρόνο που προσπαθούσε να τον πείσει να την αφήσει να φύγει με την υπόσχεση ότι θα συναντιούνταν ξανά. Από τον κατάλογο των κλήσεων του τηλεφώνου του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 72) εντόπισα μια εξερχόμενη κλήση η ώρα 17:04 από το κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου προς το κινητό τηλέφωνο της παραπονούμενης, και υπήρξε συνομιλία μεταξύ τους. Δεν ήταν αναπάντητη. Από τον κατάλογο κλήσεων του κινητού της παραπονούμενης επίσης εντόπισα εισερχόμενη κλήση από το κινητό του κατηγορούμενου η ώρα 17:05:10 που σίγουρα πρόκειται για την ίδια κλήση. Δεν γνωρίζω τους λόγους του ισχυρισμού της παραπονούμενης περί αναπάντητων κλήσεων. Ίσως για να δικαιολογηθεί σε περίπτωση που ο αριθμός τηλεφώνου της ήθελε ανευρεθεί καταχωρημένος στο κινητό του κατηγορούμενου. Παρέμεινε τέλος να εξεταστεί η μαρτυρία της Ράντου. Από τον τρόπο που έδινε μαρτυρία ήταν φανερή η αντιπάθεια της προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου. Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ σε κάθε πτυχή της μαρτυρίας της που καταδεικνύει το αίσθημα της αυτό. Περιορίζομαι μόνο να πω ότι η εχθρική της στάση είναι διάχυτη στη μαρτυρία της. Διατηρώ αμφιβολίες όσον αφορά την αλήθεια του ισχυρισμού της ότι ενώ καθόταν στο ταμείο στο βάθος του περιπτέρου εντός του οποίου υπήρχαν πελάτες που ψώνιζαν, ήταν σε θέση να αντιληφθεί τόσες λεπτομέρειες για γεγονότα που διαδραματίζονταν έξωθι του περιπτέρου, εκτός βέβαια και αν η προσοχή της ήταν συνεχώς εστιασμένη στον κατηγορούμενο, κάπως δύσκολο κάτω από τις περιβάλλουσες συνθήκες. Ενδεικτικό του παράλογου των θέσεων της είναι και η αναφορά της ότι ενώ ο κατηγορούμενος καθόταν εντός του αυτοκινήτου μαζί με τους άλλους δύο Ρουμάνους, όταν πέρασε η παραπονούμενη μπροστά από το περίπτερο, ο κατηγορούμενος βγήκε έξω και άρχισε να την παρενοχλεί φραστικά, χωρίς η παραπονούμενη να σταματά αλλά να συνεχίζει το δρόμο της. Ασφαλώς αυτά που φέρεται να αντιλήφθηκε η Ράντου θα πρέπει να έγιναν μέσα σε δευτερόλεπτα όσο χρειάζεται δηλαδή για να καλύψει η παραπονούμενη πεζή το πλάτος του περιπτέρου που καθόρισε στα τέσσερα μέτρα. Και όμως ήταν η θέση της ότι αντιλήφθηκε κάτω από τις πιο πάνω συνθήκες ότι ο κατηγορούμενος παρενοχλούσε φραστικά την παραπονούμενη. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία της έρχεται σε αντίθεση με εκείνη της παραπονούμενης ότι όταν έφτασε πεζή μπροστά στο περίπτερο ο κατηγορούμενος στεκόταν έξω και κάπνιζε. Από την άλλη, η παραπονούμενη σε καμία περίπτωση ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος την παρενόχλησε φραστικά ή διαφορετικά έξωθι του περιπτέρου. Αντίθετα η ίδια του πρότεινε να πάνε σπίτι του για να δει την Βιετναμέζα. Άλλο παράδοξο που καθιστά τρωτή τη μαρτυρία της Ράντου είναι ότι σ' αυτά τα δευτερόλεπτα που φέρεται να διήρκησε η οπτική επαφή της με την παραπονούμενη, που πρώτη φορά την έβλεπε και χωρίς η παραπονούμενη να έχει κάτι το χαρακτηριστικό, να ήταν σε θέση μετά μια εβδομάδα περίπου να την αναγνωρίσει σε φωτογραφία. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό της ότι μετά μία εβδομάδα περίπου θυμόταν τι αγόρασε τη συγκεκριμένα ώρα ένας άγνωστος της Ρουμάνος και άλλος Ρουμάνος ονόματι Enache τον οποίο επίσης χαρακτήρισε ως παλιοχαρακτήρα. Όσον αφορά τις αποδείξεις (Τεκμήρια 42 και 43) εκείνο που αυτές καταδεικνύουν είναι ότι κάποιοι αγόρασαν τη συγκεκριμένη ώρα τα αντικείμενα που αναγράφονται στις αποδείξεις. Σημειώνω ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε συμβεί οτιδήποτε που να εντυπωθεί στη μνήμη της ώστε να συγκρατήσει τι ακριβώς αγόρασε ο καθένας. Γενικά ιδωμένη η μαρτυρία της Ράντου μου δημιουργεί αμφιβολίες κατά πόσο τα κίνητρα της να δώσει μαρτυρία, πηγάζουν από την επιθυμία της να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο και δεν προέρχονται από την προκατάληψη της εναντίον του κατηγορούμενου, ιδιαίτερα σ' ότι αφορά τις σχέσεις του με τις γυναίκες. Αυτή η εμπάθεια της, όπως μπορώ να τη χαρακτηρίσω, για το πρόσωπο του κατηγορούμενου είναι ιδιαίτερα εμφανής με τον χαρακτηρισμό που έδωσε στην ενέργεια του κατηγορούμενου να κατεβεί από το αυτοκίνητο και να πλησιάσει την παραπονούμενη, ως μη φυσιολογική για το λόγο ότι αυτός θα πήγαινε μετά σε γλέντι. Το τελευταίο είχε πληροφορηθεί από φίλους του κατηγορούμενου. Συνοψίζοντας, η όλη συμπεριφορά της παραπονούμενης, ο τρόπος που προωθήθηκε η καταγγελία στην Αστυνομία, ότι αυτή δεν έγινε αυτόβουλα από την παραπονούμενη αλλά από πρωτοβουλία των εργοδοτών της απ' όσα οι ίδιοι συμπέραναν και η παραπονούμενη απλά συμμετείχε όταν πλέον ίσως ένοιωθε ότι δεν είχε άλλη επιλογή από του να προχωρήσει με την καταγγελία που ήδη υπέβαλαν οι εργοδότες της, ο τρόπος κατά τον οποίο φέρεται να διαπράχθηκε η σεξουαλική κακοποίηση της από τον κατηγορούμενο και τον ψηλό άντρα, οι υπεκφυγές της κάποτε να απαντήσει σε ερωτήματα ουσιαστικής σημασίας και η ποιότητα της εκδοχής της που δεν κρίνω αληθοφανή και ότι μπορεί να ευσταθήσει και τέλος η μαρτυρία του γενετιστή που δεν συμβαδίζει απόλυτα με την εκδοχή της, δημιουργούν επιπρόσθετα ερωτήματα όσον αφορά την αλήθεια των ισχυρισμών της και συνακόλουθα εύλογες αμφιβολίες ως προς την ενοχή του κατηγορούμενου. Κρίνω ότι με βάση τη γενική εικόνα που μου έδωσε η παραπονούμενη αλλά και με βάση τις αντιφάσεις, ασάφειες, αβεβαιότητα και ερωτηματικά που κυριαρχούν στη μαρτυρία της που θεωρώ σημαντικά θα ήταν επικίνδυνο να στηριχθώ σ' αυτήν. Οι αντιφάσεις και ασάφειες είναι ουσιαστικής μορφής και έχουν άμεση σχέση με τα επίδικα θέματα και το πυρήνα των γεγονότων. Πλήττουν καίρια την αξιοπιστία της με αποτέλεσμα να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της από το Δικαστήριο Δεν μου διαφεύγει ότι τα όσα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, εβίωσε η παραπονούμενη βρίσκονται αποκλειστικά εντός της προσωπικής της γνώσης. Θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να υπήρχαν μάρτυρες της φερόμενης κακοποίησης και βιασμού της. Κρίνω όμως με βάση τη πιο πάνω αξιολόγηση την μαρτυρία της ως αναξιόπιστη. Θα πρέπει να πω ότι κάποια στοιχεία από τη μαρτυρία της με προβλημάτισαν θετικά υπέρ της εκδοχής της. Παράδειγμα υπέδειξε στο Τσεκούρα από 12 αντίγραφα ταυτοτήτων Ρουμάνων αντρών, τη φωτογραφία του Enache ως το ψηλό άντρα που την χτύπησε και την βίασε επίσης. Ο Enache δεν ήταν τυχαίο πρόσωπο, αλλά υπήρξε για κάποιο χρονικό διάστημα συγκάτοικος του κατηγορούμενου. Ήταν σύμπτωση ή οφείλετο στον τρόπο που διεξήχθηκε η διαδικασία αναγνώρισης; Ή από την άλλη μήπως σχετίζεται με τα κενά στη μαρτυρία της παραπονούμενης; Δεν μπορώ να αποφανθώ μετά βεβαιότητας. Το στοιχείο αυτό λήφθηκε υπόψη κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της χωρίς όμως να επιφέρει οποιαδήποτε μεταβολή στη κρίση μου σε σχέση με την αξιοπιστία της. Σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας της παραπονούμενης, που σημειώνω δεν αναφέρονται στο πυρήνα των γεγονότων που συνιστούν τη φερόμενη παράνομη συμπεριφορά του κατηγορούμενου αλλά σε λεπτομέρειες, δεν αντεξετάστηκε. Δεν βρίσκω οτιδήποτε το επιλήψιμο στην παράλειψη αυτή ή ότι είναι καταλυτική υπέρ της αποδοχής της μαρτυρίας της ως καθόλα αξιόπιστης. Έχει τεθεί στην παραπονούμενη κατά την αντεξέταση της η εκδοχή της υπεράσπισης και τα ουσιαστικά γεγονότα τα οποία αμφισβητούνται και αυτή έχει τοποθετηθεί. (Βλ. Τάκη ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 599, 609). Έχω αξιολογήσει και την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου ως μέρος της όλης μαρτυρίας ενώπιον μου. Μέρος της σχολιάστηκε πιο πάνω στην απόφαση μου. Αν ορισμένοι ισχυρισμοί στην κατάθεση του κατηγορούμενου δυνατόν να μην ανταποκρίνονται στην αλήθεια όπως ότι του είχε τηλεφωνήσει η παραπονούμενη προηγουμένως γύρω στις 16:30 ενώ δεν ανευρέθηκε τέτοια κλήση στο Τεκμήριο 72 ή και άλλοι, κρίνω ότι αναφέρονται σε επουσιώδη θέματα και κατ' ουδένα λόγο τα ψέματα του κατηγορούμενου απαλλάσσουν την Κατηγορούσα Αρχή από την υποχρέωση της να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη μαρτυρία. Την ίδια σημασία ενέχει και η παράλειψη εξήγησης από μέρους του κατηγορούμενου όσον αφορά την παρουσία γενετικού υλικού αγνώστων αντρών σε Τεκμήρια της υπόθεσης που λήφθηκαν από το διαμέρισμα του ή των κακώσεων στο σώμα της παραπονούμενης. Καταλήγοντας, από τη στιγμή που έκρινα τη μαρτυρία της παραπονούμενης αναξιόπιστη, δεν υπάρχει κανένα μαρτυρικό υλικό ή εύρημα ενώπιον μου που να στοιχειοθετεί τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ενόψει όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 1 μέχρι 9 πέραν από κάθε λογική αμφιβολία τις οποίες και απορρίπτω. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ., Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.