Έπαρχος Πάφου ν. Γεωργία Χαραλάμπους Φουρνίδου, Αρ. Υπόθεσης: 14802/09, 7/6/2011

Έπαρχος Πάφου ν. Γεωργία Χαραλάμπους Φουρνίδου, Αρ. Υπόθεσης: 14802/09, 7/6/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:B52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Προσ.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14802/09 Έπαρχος Πάφου Κατηγορούσα αρχή Εναντίον 1) Γεωργία Χαραλάμπους Φουρνίδου 2) Έλλη Χρίστου Χαραλάμπους 3) Ιφιγένεια Χρίστου Χαραλάμπους 4) Φάνης Θεοφάνους 5) Γρηγόρης Πασιαρδής Κατηγορουμένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7/6/2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δήμητρα Καρακώστα Για τους Κατηγορούμενους : κος Επαμεινώνδας Κορακίδης Κατηγορούμενοι : παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζουν συνολικά έξι κατηγορίες. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι κατηγορούμενοι στις κατηγορίες 1 και 2 κατά ή περί τις 15/6/2009 και μέχρι σήμερα στο χωριό Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου, εκούσια παρεμποδίζουν την ελεύθερη δίοδο και/ή χρήση του δημόσιου δρόμου του χωριού Γυαλιά, και/ή επέτρεψαν και/ή ανέχθηκαν την εκούσια παρεμπόδιση ελευθέρας διόδου του πιο δρόμου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3(ζ)(ια), 5 του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ. 83 και του Νόμου 166/87 περί αυξήσεως των χρηματικών ποινών και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Περαιτέρω οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται στις κατηγορίες 3 και 4 ότι κατά ή περί τους μήνες Μάιο και/ή Ιούνιο και/ή Ιούλιο του 2009 και/ή πρότερον και/ή μέχρι σήμερα τοποθέτησαν και/ή εναπόθεσαν και/ή αποθήκευσαν και/ή έριξαν χώματα, πέτρες και/ή άλλα αντικείμενα και/ή σκύβαλα και/ή άλλα υλικά και/ή ακαθαρσίες και/ή επέτρεψαν και/ή ανέχθηκαν τις πιο πάνω ενέργειες, σε δημόσιο δρόμο στο χωριό Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3(δ), 5 του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ. 83 και του Νόμου 166/87 περί αυξήσεως των χρηματικών ποινών και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Τέλος οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται στις κατηγορίες 5 και 6 ότι εκούσια παρεμποδίζουν την ελεύθερη διέλευση σε δημόσια δίοδο ή δημόσιο χώρο στο χωριό Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου και /οτι επέτρεψαν την εκούσια παρεμπόδιση της ελεύθερης διέλευσης σε δημόσια δίοδο ή δημόσιο χώρο στο χωριό Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου με την τοποθέτηση χωμάτων, πετρών και/ή άλλων αντικειμένων και/ή άλλων σκυβάλλων και/ή άλλων ή/και με την εγκατάλειψη και/ή ρίψη απορριμάτων που προκαλούν ή που είναι προορισμένα να προκαλέσουν δυσοσμία, κατά παράβαση του άρθρου 374(α)(β)(δ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 του Νόμου 166/87 περί αυξήσεως των χρηματικών ποινών και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο κος Πέτρος Ιωσήφ ο οποίος κατέθεσε τα τεκμήρια 1 έως

1. Ανέφερε ότι εργάζεται ως τεχνικός- μηχανικός χωρομετρίας στο τμήμα κτηματολογίου και χωρομετρίας Πάφου από τον Σεπτέμβριο του 2008 και ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι η διενέργεια όλων των ειδών χωρομετρικών εργασιών όπως οριοθετήσεις, διαχωρισμοί, φιλονικίες συνόρων και εκσυγχρονισμοί τίτλων. Έχει στην κατοχή του τον φάκελο με αριθμό ΑΧ 1492/2009 ο οποίος ανοίχθηκε μετά από αίτημα του Επάρχου Πάφου με επιστολή του ημερομηνίας 16/6/2009 η οποία παραλήφθηκε την επόμενη ημερομηνία και με την οποία ζητούσε την οριοθέτηση τμήματος του δημόσιου δρόμου για να επιβεβαιωθεί επέμβαση που έγινε στον δημόσιο δρόμο από τους συνιδιοκτήτες του τεμαχίου 32 και παρέπεμψε στο τεκμήριο
2. Στις 1/7/2009 μετά από οδηγίες που έλαβε από τον προϊστάμενο του τμήματος του, προχώρησε στην οριοθέτηση του τμήματος του δημόσιου δρόμου που εφάπτεται των τεμαχίων 32, 2, 3 και 31, φ/σχ. 26/29 στο χωριό Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου, αφού μετέβηκε εκεί και τοποθέτησε τα ορόσημα του δημόσιου δρόμου. Κατά την διάρκεια της οριοθέτησης παρατήρησε ότι όγκος από χώματα μπροστά από το τεμάχιο 32 επεμβαίνει στον δημόσιο δρόμο, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η ελεύθερη χρήση του. Παρέπεμψε δε στο τεκμήριο 2 για να υποδείξει τα σημεία της επέμβασης, αναφέροντας ότι τα χώματα καταλάμβαναν ολόκληρο τον δρόμο κατά πλάτος και είχε κλείσει ο δρόμος, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διασχίσει τον δρόμο αυτοκίνητο ή πεζός. Τα χώματα έφθαναν σε απόσταση μέχρι και 40 μέτρα περίπου και για να τοποθετήσει τα ορόσημα αναγκάστηκε να ανέβει στα χώματα. Περιέγραψε τι απεικονίζει το τεκμήριο 2 και ανέφερε ότι η επί τόπου θέση του δρόμου είναι η ίδια με την θέση η οποία καταγράφεται στα επίσημα κτηματολογικά σχέδια παραπέμποντας δε στο τεκμήριο
3. Με το τέλος της εργασίας του, ετοίμασε το σχέδιο του και με σχετικό του σημείωμα ημερομηνίας 2/7/2009 το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο 4, ενημέρωσε τον λειτουργό χωρομετρίας. Στο εν λόγω σημείωμα παρέλειψε να αναφερθεί στην επέμβαση που διαπίστωσε και να αποτυπώσει τα χώματα στο σχέδιο, δηλαδή στο τεκμήριο
4. Στις 23/10/2009 αποστάληκε στον Έπαρχο Πάφου επιστολή, ήτοι το τεκμήριο 5, η οποία συντάχθηκε σύμφωνα με τις σημειώσεις του, σύμφωνα με την οποία δεν διαπιστώθηκε επέμβαση σε δημόσιο δρόμο. Ακολούθησε αλληλογραφία, ήτοι τα τεκμήρια 6 και 7, σύμφωνα με την οποία ζητήθηκαν επεξηγήσεις εάν διαπιστώθηκε επέμβαση και η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ήταν θετική και συνακόλουθα συντάχτηκε το τεκμήριο 8 σύμφωνα με το οποίο ζητείτο να αγνοηθεί το τεκμήριο 5 και πληροφορείτο ο Έπαρχος για την επέμβαση στον δημόσιο δρόμο από όγκο χωμάτων. Αντεξεταζόμενος υπεραμύνθηκε την ορθότητα των τεκμηρίων, αναφέροντας ότι το τεκμήριο 2 το σύνταξε στις 1//6/09 μετά το πέρας της χωρομετρικής εργασίας αλλά μεταγενέστερα ανέφερε ότι νομίζει πως ήταν στις 1/7/2009, αρνούμενος επίσης σχετικές υποβολές πως αναγκάστηκε από την προϊστάμενη του να συντάξει τα σχετικά τεκμήρια και να αναφέρει ότι υπήρξε επέμβαση στον δημόσιο δρόμο. Αναφορικά με τα χώματα που διαπίστωσε περιέγραψε τα σημεία που κάλυπταν αλλά δεν μέτρησε το ύψος τους. Ήταν μήκους 40 μέτρα περίπου και πλάτους 4-5 μέτρων. Για την εργασία του βασίστηκε στο σχέδιο, στην επί τόπου κατάσταση και σε παλιές χωρομετρικές εργασίες που έγιναν στην περιοχή και γενικότερα επεξήγησε τι έλαβε υπόψιν του όπως είναι το ενιχρήση σχέδιο και την κλίμακα αυτού, ένας όχτος, παλαιότερες εργασίες, κάποιες συντεταγμένες, αεροφωτογραφίες και την γραμμή της θάλασσας. Αναφορικά με τα ακαδημαϊκά του προσόντα ανέφερε ότι σπούδασε ηλεκτρονικούς υπολογιστές στο ΤΕΙ Πειραιά και όχι τοπογράφος. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο κος Μωυσής Πεγειώτης ο οποίος κατέθεσε και τα τεκμήρια 9 (α)(β)(γ) τα οποία είναι αντίγραφα φωτογραφιών που τράβηξε ο ίδιος και οι οποίες είναι αντίγραφα αυτών που κατατέθηκαν σε άλλη δικαστική διαδικασία. Ανέφερε ότι είναι διοικητικός λειτουργός στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και εκτελεί καθήκοντα βοηθού επαρχιακού επόπτη και είναι υπεύθυνος για την περιοχή Πόλης Χρυσοχούς από τον Μάιο του 2007, στην οποία περιλαμβάνεται και το χωριό Γυαλιά. Στα πλαίσια των καθηκόντων του εξετάζει αιτήσεις για άδειες οικοδομής, πιστοποιητικά εγκρίσεως, επέμβαση σε δημόσιους δρόμους, σε δημόσια αργάκια και γενικά έχει πείρα στην χρήση κτηματολογικών. Οι κατηγορούμενες 1-3 είναι συνιδιοκτήτριες του τεμαχίου 32 φ/σχ 26/29 στο χωριό Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου μαζί με άλλες δύο που είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Στις 15/6/2009 του τηλεφώνησε ο κοινοτάρχης του χωριού Γυαλιάς κος Κρίνος Εφραίμ και του ανέφερε ότι οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 32, άδειασαν στον δρόμο 5-6 φορτηγά χώμα κατά τρόπο που ο δρόμος δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και εμποδιζόταν η διέλευση πεζών και οχημάτων. Την άλλη μέρα το πρωί μετέβηκε στην περιοχή, δεν υπήρχε αστυνομία εκεί ούτε κανένας, διαπίστωσε ότι σωροί από χώματα υπήρχαν στον δημόσιο δρόμο και ο δρόμος ήταν κλειστός αφού δεν μπορούσε αυτοκίνητο ή πεζός να τον διασχίσει. Επέστρεψε στο γραφείο του, ενημέρωσε τον προϊστάμενο του ο οποίος του έδωσε οδηγίες όπως ετοιμάσει έκθεση πταίσματος για λήψη δικαστικών μέτρων. Προέβηκε σε έρευνα αναφορικά με τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου μέσω του κτηματολογίου, επικοινώνησε με τον κοινοτάρχη του χωριού και τον πληροφόρησε για το γεγονός της επίσκεψης του στην περιοχή και της διαπίστωσης της επέμβασης στον δημόσιο δρόμο που συνίστατο σε όγκο από χώματα που έκλειναν τον δρόμο σε όλο το πλάτος του και είχαν μήκος περίπου 40 μέτρα. Ο κατηγορούμενος 5 ήταν ο οδηγός του φορτηγού με αριθμό εγγραφής KVC 18 που μετέφερε και τοποθέτησε τα χώματα στον δημόσιο δρόμο μετά από εντολή και οδηγίες των κατηγορουμένων 1-4 και αυτά τα πληροφορήθηκε από τον κοινοτάρχη του χωριού και που ο τελευταίος έλαβε τις πληροφορίες αυτές από τον κ. Χρήστο Αλεξάνδρου ο οποίος ήταν παρών την ώρα που τοποθετήθηκαν τα χώματα διότι εργαζόταν σε παρακείμενη οικοδομή. Περαιτέρω εισηγήθηκε όπως αποσταλεί επιστολή στο κτηματολόγιο Πάφου με την οποία να ζητείται η οριοθέτηση του δρόμου και να επιβεβαιωθεί η επέμβαση, πράγμα το οποίο έγινε, ανοίχθηκε σχετικός φάκελος και μετέβηκε αρμόδιος υπάλληλος για αυτόν τον σκοπό στις 1/7/2009, ημερομηνία κατά την οποία παρίστατο εκ μέρους του Επάρχου άλλο άτομο λόγω απουσίας του στο εξωτερικό και τον πληροφόρησε για την επέμβαση. Στην συνέχεια έκανε αναφορά για τα τεκμήρια 5 και 8 και τις συνθήκες που αυτά συντάχθηκαν και του τι προηγήθηκε, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι παραξενεύτηκε με την αρχική διαπίστωση ότι δεν υπήρχε επέμβαση στον δημόσιο δρόμο, αφού όπως ανέφερε την ημέρα που έγινε η έρευνα υπήρχαν χώματα στον δρόμο, τον οποίον γνωρίζει πολύ καλά λόγω των καθηκόντων του και τον διέσχισε πολλές φορές. Ο δρόμος παρέμεινε κλειστός για περίπου 5 μήνες και ανοίχτηκε με την απομάκρυνση των χωμάτων έπειτα από ενέργειες και έξοδα του κοινοτικού συμβουλίου του χωριού. Ένα μήνα πριν την τοποθέτηση των χωμάτων στον δημόσιο δρόμο και συγκεκριμένα τον Μάιο του 2009, του τηλεφώνησε ο κοινοτάρχης του χωριού και του ανέφερε ότι οι κατηγορούμενες 1-3 τοποθέτησαν χώματα στον δημόσιο δρόμο και τον έκλεισαν, πράγμα το οποίο διαπίστωσε και ο ίδιος με την επί τόπου επίσκεψη του. Παρόντες εκείνην την ημέρα ήταν ο κοινοτάρχης, οι κατηγορούμενες 1-3 με την μητέρα τους οι οποίες ισχυρίζονταν ότι τα χώματα βρίσκονταν στο τεμάχιο τους και όχι στον δημόσιο δρόμο και κατόπιν συνεννόησης διευθετήθηκε η απομάκρυνση των χωμάτων. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στην περιοχή έχτιζε η εταιρεία Pafilia και ότι ο επίδικος δρόμος δεν είναι μονοπάτι αλλά δημόσιος δρόμος με βάση το επίσημο χωρομετρικό σχέδιο, συμφώνησε όμως ότι είναι χωμάτινος. Αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι τόσον ο ίδιος, τόσον η Επαρχιακή Διοίκηση και ο κοινοτάρχης του χωριού ήθελαν να προβούν σε ενέργειες εις βάρος των ιδιοκτητών του τεμαχίου 32 για να εξυπηρετήσουν την εταιρεία Pafilia με την επέμβαση στο εν λόγω τεμάχιο. Αναφορικά με το τεκμήριο 9 ανέφερε ότι δεν εμπίπτει στα καθήκοντα του και δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ή να τοποθετηθεί στο ζήτημα του ποιός τοποθέτησε τα χώματα που απεικονίζονται στο εν λόγω τεκμήριο, αλλά αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι αυτά τοποθετήθηκαν από το Κοινοτικό Συμβούλιο με την βοήθεια της Επαρχιακής Διοίκησης. Δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί επακριβώς για το περιεχόμενο του φακέλου του 2001 αλλά νομίζει ότι αφορούσε την οριοθέτηση όλου του δημόσιου δρόμου της τουριστικής περιοχής. Κατά την εκεί επίσκεψη του ανέφερε πως οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι ο δημόσιος δρόμος αποτελούσε μέρος του τεμαχίου τους, μίλησε με την μητέρα τους η οποία του υπέδειξε κάποια σημάδια του ιδιώτη χωρομέτρη, διευκρινίζοντας ότι αυτά μπήκαν με την δεύτερη τοποθέτηση χωμάτων. Παραξενεύτηκε να έχει δίκιο η μητέρα των κατηγορουμένων, διότι ήταν σχεδόν βέβαιος ότι τα χώματα τοποθετήθηκαν σε δημόσιο δρόμο, αφού είναι υπεύθυνος της περιοχής και με σχετική πείρα στα κτηματικά σχέδια. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κος Κρίνος Εφραίμ. Ανέφερε ότι είναι ο κοινοτάρχης του χωριού Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου από το 2002 μέχρι και σήμερα. Γνωρίζει τις κατηγορούμενες 1-3 και την μητέρα τους η οποία μεταβίβασε στις κατηγορούμενες 1-3 το τεμάχιο 32 ως επίσης έπραξε και με τις δύο αδερφές τους που ζουν μόνιμα στο εξωτερικό. Ο κατηγορούμενος 4 είναι ο σύζυγος της κατηγορούμενης
5. Στις 8/5/2009 ξεκίνησαν εργασίας με πρέμιξ στον δημόσιο δρόμο και την επόμενη μέρα πήγε στο σημείο όπου το συνεργείο θα συνέχιζε τις εργασίες, βρήκαν τον δρόμο κλειστό και τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου 32 να βρίσκονται εκεί και να λένε ότι τοποθέτησαν τα χώματα διότι είναι δικό τους χωράφι και όχι δημόσιος δρόμος και τηλεφώνησε στην αστυνομία και στον Μ.Κ.2 όπου και κατέφθασαν. Η αστυνομία ανέφερε ότι δεν μπορεί να επέμβει και ότι πρέπει να πάει το κτηματολόγιο για την οριοθέτηση. Το συνεργείο απομακρύνθηκε και κατόπιν συνεννόησης με τις ιδιοκτήτριες, συμφωνήθηκε όπως φέρουν το κτηματολόγιο και διευθετήθηκε η απομάκρυνση των χωμάτων. Έπειτα από ένα μήνα του τηλεφώνησε ο Χρήστος Αλεξάνδρου, κατασκευαστής έργου της εταιρείας Pafilia στην περιοχή απέναντι από το τεμάχιο 32, αναφέροντας του ότι είδε ένα φορτηγό να αδειάζει χώματα στον δημόσιο δρόμο με αποτέλεσμα ο δρόμος να καταστεί απροσπέλαστος για αυτοκίνητα και πεζούς. Αμέσως παρευρέθηκε στην περιοχή και διαπίστωσε ότι υπήρχαν 5-6 αυτοκίνητα χώμα με τα οποία είχε κλείσει ο δρόμος και κάλυπταν μια απόσταση περίπου 40 μέτρων. Τηλεφώνησε στον Μ.Κ. 2 και στην αστυνομία η οποία εισηγήθηκε τα ίδια με την πρώτη φορά και παρούσες ήταν οι κατηγορούμενες 1-3 με την μητέρα τους και ισχυρίζονταν ότι τα χώματα τοποθετήθηκαν αφού ο δρόμος είναι δικός τους. Έφυγε από την περιοχή αφήνοντας τον δρόμο κλειστό, κάνοντας εισήγηση όπως το θέμα λυθεί δια μέσου του κτηματολογίου. Από εκείνην την ημέρα τα περισσότερα αυτοκίνητα περνούσαν μέσα από το τεμάχιο 32 και κατέληγαν στον υφιστάμενο δρόμο για να καταλήξουν στον κύριο δρόμο και μάλιστα ο ιδιοκτήτης του διπλανού τεμαχίου άνοιξε προσωρινό δρόμο μέσα από το χωράφι του με τον οποίο εξυπηρετείτο όχι μόνο ο ίδιος αλλά και άλλα αυτοκίνητα και πεζοί. Την 1/7/2009 αρμόδιος υπάλληλος του τμήματος χωρομετρίας του κτηματολογίου Πάφου πήγε στην περιοχή για οριοθέτηση και εκείνην την ημέρα βρίσκονταν τα χώματα στο ίδιο σημείο, αναφέροντας επίσης και ποιοί ήταν παρόντες. Το κτηματολόγιο έβαλε τα σημάδια του δημόσιου δρόμου εκεί που ήταν και προηγουμένως και φάνηκε ότι τα χώματα τοποθετήθηκαν στον δημόσιο δρόμο, όμως χώματα βρίσκονταν και επί του τεμαχίου
6. Ο δρόμος παρέμεινε κλειστός επί 5 μήνες και αυτά απομακρύνθηκαν με δαπάνη του Κοινοτικού Συμβουλίου. Γνωρίζει τον συγκεκριμένο δρόμο ότι είναι δημόσιος όχι μόνο από την προσωπική του εμπειρία αλλά και ως κοινοτάρχης μέσα από τους χάρτες και της σχετικής υποχρέωσης του. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε σε κάποια προηγούμενη οριοθέτηση του κτηματολογίου για το τεμάχιο απέναντι του τεμαχίου 32 και με βάση αυτήν την οριοθέτηση δόθησαν οι οδηγίες για να επιδιορθωθεί ο δρόμος για 10,5 πόδια. Η μητέρα των κατηγορουμένων 1-3 ήταν επίμονη στις θέσεις της και γι΄ αυτό δεν έκαναν τίποτα και αποφασίστηκε η οριοθέτηση του τεμαχίου
7. Δεν βρήκαν παλιούς χάρτες διότι το χωριό ήταν τουρκοκυπριακό. Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο κος Χρήστος Αλεξάνδρου. Ανέφερε ότι κατάγεται από την Πάφο και είναι διευθυντής εταιρείας που ασχολείται στον κατασκευαστικό κλάδο. Γνωρίζει τα πρόσωπα των κατηγορουμένων 3, 4 και 5 από περιστατικά που έγιναν έξω από το έργο που κατασκεύαζε η εταιρεία του στο χωριό Γυαλιά της Επαρχίας Πάφου. Ένα πρωινό ο επιστάτης του τον ενημέρωσε ότι δύο κυρίες τον αναζητούν στην δυτική πλευρά του έργου και ότι θέλουν να του μιλήσουν. Πήγε τότε σε εκείνο το σημείο και εκεί γνώρισε την μητέρα των κατηγορουμένων 1-3 με την μια κόρη της που δεν θυμάται ποιά ήταν, οι οποίες αμφισβητούσαν έντονα τα σύνορα των δύο τεμαχίων και ο ίδιος τους επεξήγησε τις θέσεις του αλλά και ζητήματα ρυμοτομίας. Στην συνέχεια του χρόνου είδε κάποια φορτηγά με πρέμιξ που θα προχωρούσαν με την επάλειψη του δρόμου του μοναδικού που έδινε πρόσβαση στο έργο, πλην όμως την ίδια μέρα έμαθε ότι αυτά εκδιώχθηκαν από τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου του οποίου δεν γνωρίζει τον αριθμό, γνωρίζει όμως τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου υποδεικνύοντας τους κατηγορούμενους 1, 3, 4 και
8. Τηλεφώνησε αυθημερόν στον κοινοτάρχη του χωριού ο οποίος του ανέφερε ότι το πρέμιξ δεν θα γίνει συνεπεία της αντίθετης άποψης των κατηγορουμένων. Επίσης ο επιστάτης του ένα άλλο πρωινό, τον ενημέρωσε ότι ένα φορτηγό αδειάζει χώματα επί του δημοσίου δρόμου και πήγε στην περιοχή όπου συνάντησε τον κ. Πασιαρδή περιγράφοντας και του τι συζητήθηκε μεταξύ τους. Εκείνην την φορά αδειάστηκαν 5-6 φορτηγά χώμα με αποτέλεσμα ο δρόμος να κλείσει σε όλο του το πλάτος και σε μήκος 40 μέτρων περίπου. Στην συνέχεια επικοινώνησε με τον κοινοτάρχη επιστώντας του την προσοχή αναφορικά με το καθήκον του να καθαρίσει τον δρόμο ως την μοναδική πρόσβαση, πλην όμως αυτός του ανέφερε ότι χειρίζεται το θέμα και ότι αυτό είναι δύσκολο να γίνει και αναγκαστικά εξασφάλισε πρόσβαση στο έργο από άλλη ακίνητη περιουσία που γειτνιάζει. Ο δρόμος καθαρίστηκε μετά από πέντε περίπου μήνες και κατά την διάρκεια αυτών των πέντε μηνών διαπίστωσε τις μετρήσεις που έγιναν από την χωρομετρία και επικοινώνησε με τον κοινοτάρχη απαιτώντας να καθαριστεί ο δρόμος. Αντεξεταζόμενος αφού επανέλαβε τι συζήτησε με την μητέρα των κατηγορουμένων 1-3 αναφορικά με τα ζητήματα της ρυμοτομίας, αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι επενέβηκε στο τεμάχιο
9. Ανέφερε ότι πριν να τοποθετηθεί το πρέμιξ έχει τοποθετηθεί υπόβαση, δηλαδή κράσιερα, αναφέροντας επίσης και τις εργασίες επιδιόρθωσης σωλήνων που έγιναν στην περιοχή. Με την κατάθεση του εν λόγω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή ολοκλήρωσε την υπόθεση της και με την ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον όλων των κατηγορουμένων. Αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους σύμφωνα με τον νόμο, η κατηγορούμενη 3 κατέθεσε ενόρκως καταθέτωντας επίσης τα τεκμήρια 10-14 και κάλεσαν ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Η κατηγορούμενη 3 ανέφερε ότι το κτήμα με αριθμό εγγραφής 5088 φ/σχ 26/29 το οποίο βρίσκεται στην κοινότητα Γυαλιάς, ανήκει εξ΄ αδιαιρέτου ανά 1/5 μερίδιο σε εκείνην και τις αδερφές της κατηγορούμενες 1 και 2 και τις Ειρηνούλλα και Γιαννούλα οι οποίες κατοικούν στις Η.Π.Α. και αποκτήθηκε δυνάμει δωρεάς το 1992 από την μητέρα τους κα Λευκού Χρίστου. Το εν λόγω τεμάχιο συνορεύει στην βορειοδυτική του πλευρά με δημόσιο μονοπάτι και γνωρίζει πολύ καλά την περιοχή από τα παιδικά της χρόνια. Ο ιδιοκτήτης του κτήματος που βρίσκεται στην δυτική πλευρά του μονοπατιού φύτευε δένδρα και σιγά σιγά επενέβηκε στο μονοπάτι. Κατά ή περί το 2001 μετά από αίτηση τους, το κτήμα τους οριοθετήθηκε από το κτηματολόγιο και τοποθετήθηκαν ορόσημα. Πιστεύει ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Γυαλιάς, στα πλαίσια καθαρισμού των αγροτικών δρόμων, κάθε χρόνο επενέβαινε σιγά σιγά στο κτήμα τους διαπλατύνωντας το δημόσιο μονοπάτι σε βάρος του κτήματος τους, εφόσον από την άλλη πλευρά υπήρχαν τα δένδρα που φύτεψε ο ιδιοκτήτης του κτήματος που συνορεύει με την δυτική πλευρά του μονοπατιού. Κατά τον Μάρτη του 2008 μετά από μια τέτοια επέμβαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Γυαλιάς, απέστειλαν μέσω δικηγόρου επιστολή ημερομηνίας 14/4/08 χωρίς να λάβουν απάντηση και το ίδιο έτος ζήτησαν από τον χωρομέτρη κ. Ιεζεκιήλ Ιεζεκιήλ να τους υποδείξει τα σύνορα του κτήματος τους προς την πλευρά του δημόσιου μονοπατιού και αυτός τα υπέδειξε και που ήταν τα ίδια που υποδείχθηκαν από το κτηματολόγιο το
10. Κατά τον Μάρτιο του 2009 το Κοινοτικό Συμβούλιο Γυαλιάς επενέβηκε ξανά στο κτήμα τους και αναφέρθηκε σε σχετική αλληλογραφία επί του συμβάντος. Κατά τον Απρίλιο του 2009 πήγαν στο μέρος μηχανήματα για σκοπούς επίστρωσης με πρέμιξ και η μητέρα της διαμαρτυρήθηκε έντονα αλλά και η ίδια και λόγω των διαμαρτυριών οι εργασίες δεν έγιναν. Την επόμενη μέρα η μητέρα της φρόντισε να μετακινηθεί χώμα εντός του κτήματος τους προς την πλευρά που συνορεύει με το δημόσιο μονοπάτι για να μην μονιμοποιηθεί η επέμβαση στο κτήμα τους. Ειδοποιήθηκε η Αστυνομία και η Επαρχιακή Διοίκηση και εκεί μετέβηκε ο κος Μωυσής Πεγειώτης μαζί με μια γυναίκα η οποία φαινόταν να είναι προϊστάμενη και στην οποία εξήγησαν το ζήτημα της διαφοράς των συνόρων και αυτή έδωσε οδηγίες να αποχωρήσουν τα οχήματα και να επιλυθεί πρώτα το ζήτημα των συνόρων. Σε συνεννόηση με την Αστυνομία δέχθηκαν όπως γίνει μερική μετακίνηση των χωμάτων ελπίζοντας ότι δεν θα γινόταν οτιδήποτε πριν την επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Κατά τον Ιούνιο του 2009 έγινε ξανά επέμβαση στο κτήμα τους από το Κοινοτικό Συμβούλιο Γυαλιάς με σκοπό να προχωρήσει η επίστρωση με πρέμιξ και ζητήθηκε ξανά από τον ίδιο χωρομέτρη να επισκεφθεί το μέρος και να ετοιμάσει σχετικό σχέδιο, πράγμα το οποίο και έγινε. Μετά από λίγες μέρες εμφανίστηκαν εκ νέου μηχανήματα για να διενεργήσουν τις εν λόγω εργασίες πλην όμως εκ νέου η μητέρα της αντιστάθηκε και μερίμνησε όπως μέσα στην νύχτα τοποθετηθούν στο κτήμα της 5-6 αυτοκίνητα χώμα και έτσι η επίστρωση δεν προχώρησε. Κατά ή περί τις 1/7/2009 ήλθε στο μέρος ο Πέτρος Ιωσήφ για σκοπούς χωρομέτρησης. Οι ίδιοι δεν ειδοποιήθηκαν από το κτηματολόγιο πλην όμως ειδοποιήθηκαν για το γεγονός από τηλεφώνημα που έλαβε η μητέρα τους αυτό και αυτός τοποθέτησε τα ορόσημα εκεί που επιθυμούσε το Κοινοτικό Συμβούλιο Γυαλιάς και αγνόησε την προηγούμενη οριοθέτηση που έκανε το κτηματολόγιο το
11. Στις 6/7/2009 καταχωρήθηκε η αίτηση συνοριακής διαφοράς με αριθμό ΑΧ 1618/09 και πιστεύει ότι αυτή η αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί πρώτα αφού πιστεύει ότι γίνεται επέμβαση στο κτήμα της. Ακολούθως αναφέρθηκε στο τι ακολούθησε των πιο πάνω γεγονότων, όπως π.χ η αποστολή επιστολής ημερομηνίας 17/7/09, η επίδοση του κατηγορητηρίου, η μετακίνηση χωμάτων, η εκκρεμοδικία της πολιτικής αγωγής και οι ενέργειες επίστρωσης με κατρά. Αντεξεταζόμενη ανέφερε για την διαφορά μεταξύ δρόμου και μονοπατιού, για τις ενέργειες που γίνονταν όταν ο γείτονας φύτευε τα δένδρα, επανέλαβε εκ νέου τις ενέργειες που προέβηκε ο κος Ιεζεκιήλ Ιεζεκιήλ και τις ενέργειες του Κοινοτικού Συμβουλίου Γυαλιάς με την επέμβαση στο κτήμα τους όπως π.χ. από τριγωνικό το κτήμα στην άκρη έγινε στρογγυλό και που αυτό οφειλόταν και από ενέργειες αυτοκινήτων ιδιωτικών εταιρειών πετάγοντας τα σύνορα του τεμαχίου της, τον όχτο που υπήρχε παλιά και που σήμερα δεν υπάρχει, τις υποδείξεις του κοινοτάρχη προς την Α.ΤΗ.Κ. για εκσκαφή αυλακιού και τοποθέτηση καλωδίων και παραδεξάμενων, τις ενέργειες διαπλάτυνσης που έγιναν και τις ενέργειες που έκανε η μητέρα της για να προστατέψει την περιουσία της, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, με την τοποθέτηση χωμάτων. Δεν ήταν παρούσα όταν γινόταν η οριοθέτηση από το κτηματολόγιο το 2001 αλλά ήταν παρούσα η μητέρα της. Η ίδια ήταν παρούσα στην οριοθέτηση που έγινε το 2008 και το 2009 και ο κος Πέτρος Ιωσήφ ήρθε μετά τον κ. Ιεζεκιήλ. Τον Απρίλη του 2009 είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Μωυσή, τον οποίον όμως δεν τον γνωρίζει προσωπικά αλλά ήξερε ότι είναι υπεύθυνος της περιοχής και του τηλεφώνησε για να του πει το παράπονο της. Ήταν παρών και ο κοινοτάρχης, ο οποίος ήταν και ο μεσολαβητής του έργου στην περιοχή και από ότι ξέρει επικοινώνησε και ο κοινοτάρχης με την Επαρχιακή Διοίκηση και ειδοποίησε την Αστυνομία. Ανέφερε ότι τα χώματα εφάπτονταν με το μονοπάτι και το χωράφι τους και μπήκαν στην μύτη του τεμαχίου όπου υπάρχει το πρόβλημα και ήταν δυνατή η διέλευση οχημάτων και πεζών αφού υπήρχε και άλλο μονοπάτι στην άλλη πλευρά του χωραφιού τους και ότι θα μπορούσαν να πάνε από άλλο δρόμο. Το Κοινοτικό Συμβούλιο απομάκρυνε τα χώματα διότι ήθελαν να περάσουν τον δρόμο από εκείνο το σημείο σε συνεργασία με την Επαρχιακή Διοίκηση. Δεν ήταν σε θέση να πει με βεβαιότητα αν το επίδικο σημείο ήταν δημόσιος δρόμος ή μονοπάτι αλλά σύμφωνα με την μητέρα της είναι μονοπάτι. Επεξήγησε τις ενέργειες που προέβηκε στο κτηματολόγιο και την χρονική στιγμή που τις έκανε αφού δεν έβρισκαν ανταπόκριση και βοήθεια από κανέναν και οι ενέργειες της μητέρας της την έβρισκαν σύμφωνη. Αναφορικά με την απομάκρυνση μέρους των χωμάτων, ανέφερε ότι αυτός ήταν ένας συμβιβασμός διότι σε λίγο καιρό θα πήγαινε στον χώρο η χωρομετρία. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο κος Ιεζεκιήλ Ιεζεκιήλ. Ανέφερε ότι είναι αγρονόμος και τοπογράφος μηχανικός και είναι υπάλληλος σε ιδιωτική εταιρεία που κατονόμασε. Ασχολείται από το 1989με τοπογραφικές και χαρτογραφικές μελέτες και εφαρμογές, επιβλέψεις τεχνικών έργων, από το 2005 είναι εγγεγραμμένος αρμόδιος χωρομέτρης στο Συμβούλιο κτηματογράφησης Κύπρου και παρουσιάστηκε πολλές φορές στο Δικαστήριο ως ειδικός εμπειρογνώμονας για πάρα πολλά θέματα συνοριακών διαφορών και γενικά κτηματολογικών προβλημάτων. Είναι απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής αγρονόμων και τοπογράφων μηχανικών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γνωρίζει τους κατηγορούμενους, το 2001 με οδηγίες της μητέρας τους κας Λευκούς, οριοθέτησε το επίδικο τεμάχιο διότι είχε διαπιστωθεί συνοριακή διαφορά με το γειτονικό νότιο τεμάχιο του δικού τους τεμαχίου. Επίσης μεταγενέστερα γύρω στο 2008 κατόπιν οδηγιών των κατηγορουμένων, οριοθέτησε εκ νέου το τεμάχιο για την πλευρά που συνόρευε με τον δρόμο δηλαδή την βόρεια και βορειοανατολική πλευρά του τεμαχίου η οποία είναι η δεξιά πλευρά του. Το τεμάχιο είναι τριγωνικό και στις δύο πλευρές συνορεύει με δρόμο και η άλλη με γειτονικό τεμάχιο. Περίπου τον Μάη του 2009 ετοίμασε σχέδιο και κατατέθηκε ως τεκμήριο
12. Πήγε στο επίδικο μέρος και προέβηκε σε μετρήσεις. Διαπίστωσε στην βόρεια γωνιά που συνορεύει το τεμάχιο με τον δρόμο και είχε περίπου 280 τετραγωνικά μέτρα περίπου μέρος του τεμαχίου επιστρωθεί με υποθεμέλιο από άτομα της Επαρχιακής Διοίκησης και ετοιμαζόταν να από ότι του ανέφεραν οι ίδιοι με ασφαλτική στρώση ή μπετόν. Τα σύνορα τα υπόδειξε και το 2001, με τα οποία συμφώνησε και το κτηματολόγιο, διότι με την συνοριακή διαφορά που είχε προκύψει με τον γείτονα στο νότιο σύνορο του τεμαχίου των κατηγορουμένων, τα οποία υπέδειξε ο ίδιος και το
13. Στην βόρεια πλευρά στην μύτη προς τα δυτικά έχει γειτονικό τεμάχιο που έχει φυτεμένα δέντρα τα οποία δεν περιορίζονται εντός του τεμαχίου αλλά επεμβαίνουν και μέσα στο δημόσιο μονοπάτι και συγκεκριμένα τα δέντρα βρίσκονται στο τεμάχιο
14. Σημείωσε δε επί του τεκμηρίου 15 το σημείο της επέμβασης και γενικά επεξήγησε τα ευρήματα του που καταγράφονται επί του εν λόγω τεκμηρίου. Αντεξεταζόμενος έδωσε απαντήσεις για τα όσα καταγράφει και αποτυπώνει στο τεκμήριο 15 που ετοίμασε ο ίδιος. Τα στοιχεία που κατέγραψε προέκυψαν και το 2001 με την προηγούμενη οριοθέτηση αλλά και από σταθερά τριγωνομετρικά σημεία περιφερειακά των επιδίκων τεμαχίων τα οποία δεν φαίνονται στο τεκμήριο 15 διότι βρίσκονται μακριά από τα επίδικα τεμάχια. Για να συντάξει το τεκμήριο 15 πήρε από το κτηματολόγιο το εν χρήση σχέδιο, το μεγάλο φ/σχ που είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζουν τις μετρήσεις τους, λαμβάνοντας πάντοτε σταθερά σημεία τα οποία υπήρχαν στην αρχική χωρομετρία γύρω στο 1920 τα οποία υπάρχουν και σήμερα επί του εδάφους και που αυτά είναι τριγωνομετρικά σημεία, πηγές, δόμες, σπίτια και υφιστάμενα σύνορα που δεν άλλαξαν. Οι δημόσιοι δρόμοι συμβολίζονται με μονές ή διπλές διακεκομμένες γραμμές εφόσον είναι εγγεγραμμένοι. Επειδή οι κτηματολογικοί χάρτες είναι σε κλίμακα 1: 5,000 οι περισσότεροι συνήθως σε γεωργικές περιοχές, η μονή γραμμή στους κτηματολογικούς χάρτες έχει καθοριστεί με οδηγίες του κτηματολογίου από 0 έως 2 μέτρα. Η διπλή γραμμή είναι πέραν των 2 μέτρων, μετράται γραφικά και είναι πλάτους πέραν των 2 μέτρων. Τα μονοπάτια συμβολίζονται με μονή διακεκομμένη γραμμή. Η μόνη διαφορά μονοπατιού και δημόσιου δρόμου είναι το πλάτος, αλλά το μονοπάτι είναι δημόσιος δρόμος. Το πλάτος του επίδικου δρόμου το μέτρησε και είναι γύρω στα 3,5 με 4 μέτρα. Επί τόπου πήγε τρεις φορές και μια τέταρτη κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου. Το 2001 έλαβε οδηγίες από την κα Λευκού και το 2008 οριοθέτησε όλο το μήκος του τεμαχίου που συνόρευε με το μονοπάτι όπως το αποτύπωσε και επί του τεκμηρίου
15. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας