Klaus Boden ν. L S Quality Motors Lt.d κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2425/10, 29/6/2011

(1)/06, 130

(1)/06. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας ως αυτές τροποποιήθηκαν στις 12/11/2010, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και ο κατηγορούμενος 3 ο οποίος παρίστανε τον διευθυντή της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, κατά ή περί της 27/6/2007 με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό καταδολίευσης, απέσπασαν από τον παραπονούμενο το ποσό των Λ.Κ. 15,000 ισάξιο ποσό σε ευρώ € 25,629,02 σεντ ως πληρωμή για την αγορά και μεταβίβαση ενός αυτοκινήτου τύπου Mercedes το οποίο διάνυσε περίπου 40,000 μίλια στον παραπονούμενο, καθ΄ ων χρόνο οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 γνώριζαν ότι το εν λόγω αυτοκίνητο τύπου Mercedes διάνυσε πολύ περισσότερα μίλια από αυτά που αναγράφονταν στο μιλιόμετρο του αυτοκινήτου, και από αυτά που υποσχέθηκαν και διαβεβαίωσαν τον παραπονούμενο ότι είχε διανύσει. Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτής της απάτης με δόλιο τέχνασμα, κατά παράβαση του άρθρου 300 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 18

(1)/

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας ως αυτές τροποποιήθηκαν στις 12/11/2010, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και ο κατηγορούμενος 3 ο οποίος παρίστανε τον διευθυντή της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, κατά ή περί της 27/6/2007 με δόλια τεχνάσματα εξασφάλισαν από τον παραπονούμενο το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 15,000 ισάξιο ποσό σε ευρώ € 25,629,02 σεντ ως πληρωμή για την αγορά και μεταβίβαση ενός αυτοκινήτου τύπου Mercedes το οποίο διάνυσε περίπου 40,000 μίλια στον παραπονούμενο, έχοντας πρόθεση να εξαπατήσουν τον παραπονούμενο, αφού οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 γνώριζαν ότι το εν λόγω αυτοκίνητο τύπου Mercedes διάνυσε πολύ περισσότερα μίλια από αυτά που αναγράφονταν στο μιλιόμετρο του αυτοκινήτου, και από αυτά που υποσχέθηκαν και διαβεβαίωσαν τον παραπονούμενο ότι είχε διανύσει. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο παραπονούμενος ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Κ. 2 αφού ο Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο μεταφραστής που μετέφρασε την γραπτή δήλωση του παραπονουμένου, αναφέρθηκε για την ιδιότητα της κατηγορούμενης 1 ως εταιρείας και του κατηγορούμενου 2 ως διευθυντή της κατηγορούμενης εταιρείας, ως επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 3 παρίστανε και διαφήμιζε τον εαυτό του ως διευθυντή της πιο πάνω εταιρείας. Ανέφερε ότι κατά ή περί το έτος 2007 γνωρίστηκε με τους κατηγορούμενους 2 και 3 οι οποίοι όπως του ανέφεραν, ήταν διευθυντές της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και ασχολούνταν με την αγοραπωλησία και/ή εισαγωγή και/ή εμπορία μεταχειρισμένων αυτοκινήτων και για αυτόν τον σκοπό διατηρούσαν κατάστημα στην Πάφο. Σε μεταγενέστερο στάδιο ανέφερε, ότι οι δικηγόροι του μετά από έρευνα που προέβηκαν στον Έφορο Εταιρειών, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν ήταν διευθυντής της κατηγορούμενης εταιρείας, αλλά παρίστανε τον διευθυντή προκειμένου δολίως και με ψευδείς παραστάσεις να του αποσπάσει χρήματα. Κατά ή περί την 16/5/2007 στην Πάφο συμφώνησε γραπτώς με τους κατηγορούμενους, όπως αυτοί του πωλήσουν ένα αυτοκίνητο μάρκας Mercedes Benz μοντέλο E220 CDI με αριθμούς εγγραφής OE52 CBY έναντι του ποσού των Λ.Κ. 15,000 ισάξιο ποσό σε ευρώ € 25,629,02 σεντ. Κατά ή περί τις 16/5/2007 και επιπρόσθετα δυνάμει έγγραφης διαβεβαίωσης ημερομηνίας 27/6/2007 την οποία υπέγραψαν οι κατηγορούμενοι, οι τελευταίοι του υποσχέθηκαν και/ή τον διαβεβαίωσαν ότι το εν λόγω αυτοκίνητο είχε διανύσει μέχρι τις 27/6/2007 περίπου 40,000 μίλια. Ήταν ρητός και ουσιώδης όρος της μεταξύ τους συμφωνίας ότι το αυτοκίνητο δεν είχε διανύσει περισσότερο από 40,000 μίλια μέχρι την ημερομηνία αγοράς που ήταν η 27/6/2007 και για αυτόν τον λόγο ζήτησε από τους κατηγορούμενους να του προσκομίσουν γραπτές διαβεβαιώσεις προς τον σκοπό αυτό, διότι αν οι κατηγορούμενοι δεν το έπρατταν αυτό, δεν θα προέβαινε στην αγορά του εν λόγω αυτοκινήτου. Έτσι κατόπιν της γραπτής διαβεβαίωσης ημερομηνίας 16/5/2007, προχώρησε στην παραγγελία του αυτοκινήτου και κατέβαλε την ίδια ημέρα στον κατηγορούμενο 3 το ποσό των Λ.Κ. 10,000 ( € 17,086,01 ) ως προκαταβολή με σχετική επιταγή, ενώ ο κατηγορούμενος 3 κανονικά δεν νομιμοποιείτο να εισπράξει από τον ίδιο κανένα ποσό, διότι δεν εκπροσωπεί την κατηγορούμενη εταιρεία αφού δεν είναι διευθυντής της και συνακόλουθα δεν είχε δικαίωμα να εισπράττει και να καταβάλλει Φ.Π.Α. Κατά ή περί τις 27/6/2007 και κατόπιν γραπτής διαβεβαίωσης από τους κατηγορούμενους της ίδιας ημέρας σύμφωνα με την οποία το εν λόγω αυτοκίνητο μέχρι εκείνην την ημέρα δεν είχε διανύσει πάνω από 40,000 μίλια, προχώρησε σε νέα πληρωμή προς τον κατηγορούμενο 3 με σχετική επιταγή και με κενό όνομα δικαιούχου για το ποσό των Λ.Κ. 5,000 ( € 8,543,01 ). Κατά ή περί τις 15/6/2009 αποτάθηκε προσωπικά στην επίσημη αντιπροσωπεία της Mercedes στην Κύπρο, διότι δεν ήταν ευχαριστημένος με την απόδοση του αυτοκινήτου, παρουσίαζε συχνά προβλήματα δυσλειτουργίας και για αυτόν τον λόγο ζήτησε όπως ελεγχθεί το αυτοκίνητο και να του αναφέρουν επακριβώς πόσα μίλια είχε διανύσει και να του προσκομίσουν εγγράφως το ιστορικό του αυτοκινήτου. Η επίσημη αντιπροσωπεία ανταποκρίθηκε άμεσα και κατόπιν ηλεκτρονικού ελέγχου που έγινε στο αυτοκίνητο, κατά /ή περί τις 16/6/2009 του προσκόμισαν εγγράφως το ιστορικό του αυτοκινήτου και προς έκπληξη του διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητο τελικώς είχε διανύσει μέχρι τις 8/12/2006 87,179 μίλια, και ο παραπονούμενος ανέφερε ότι αυτό το γεγονός ήταν γνωστό στους κατηγορούμενους, οι οποίοι τον διαβεβαίωσαν ότι έλεγξαν ηλεκτρονικώς το ιστορικό του αυτοκινήτου ως συνηθίζεται. Περαιτέρω ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι τον διαβεβαίωσαν ότι θα μεταβούν όπως και έπραξαν προσωπικώς στο Ηνωμένο Βασίλειο και παρήγγειλαν το αυτοκίνητο, ότι θα προβούν σε ηλεκτρονικό έλεγχο του αυτοκινήτου και ότι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αυτοκίνητο θα είχε διανύσει λιγότερα από 40,000 μίλια. Αυτή η διαβεβαίωση έγινε και κατά την παράδοση του αυτοκινήτου από τους κατηγορούμενους στον παραπονούμενο. Κατά το έτος 2009 επισκέφθηκε τους δικηγόρους του οι οποίοι τον συμβούλευσαν να προβεί σε καταγγελία στην αστυνομία όπως και έπραξε κατά ή περί τις 6/11/2009, πλην όμως έκτοτε η αστυνομία δεν τον ενημέρωσε για κάποια εξέλιξη και ούτε προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια. Θεωρεί ότι οι κατηγορούμενοι σκοπίμως και εκ προθέσεως τον εξαπάτησαν και δολίως με ψευδείς παραστάσεις του απέσπασαν και/ή του αποστέρησαν το ποσό των Λ.Κ. 15,000 ισάξιο ποσό σε ευρώ € 25,629,02 σεντ προς όφελος τους και ότι με τα ίδια χρήματα θα αγόραζε ένα πολύ καλύτερο αυτοκίνητο καθ΄ 'οτι έχει πληρώσει για το εν λόγω αυτοκίνητο δυσανάλογο ποσό σε σχέση με την τότε πραγματική του αξία. Ο παραπονούμενος κατέθεσε τα τεκμήρια 1 έως 8 για να στηρίξει τους πιο πάνω ισχυρισμούς του. Αντεξεταζόμενος υπεραμύνθηκε της γνώσης του επί της Αγγλικής γλώσσας και ότι ο κατηγορούμενος 3 δια μέσου και του τεκμηρίου 8, του παρουσιάστηκε ως ένας εκ των δύο διευθυντών της εταιρείας και όχι ως διευθυντής πωλήσεων της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Ανέφερε ότι το τεκμήριο 2 αποτελεί την γραπτή συμφωνία που ανέφερε και ότι στο τεκμήριο 3 αναφέρεται ρητά ότι το επίδικο αυτοκίνητο εν θα είχε διανύσει πέραν των 40,000 μιλίων. Για να συνομολογηθεί η μεταξύ τους συμφωνία, οι κατηγορούμενοι του έδειξαν μια προσφορά και με την οποία ήταν ένα αυτοκίνητο Mercedes μεταχειρισμένο που θα εισαγόταν από την Αγγλία για το ποσό των Λ.Κ. 15,000, του ανέφεραν τον τύπο της μηχανής, το είδος του, δηλαδή E Class, ως επίσης και τα επιπρόσθετα που ήταν μέρος του πακέτου, πλην όμως δεν ξέρει από που οι κατηγορούμενοι άντλησαν αυτές τις πληροφορίες. Δεν ήταν σε θέση να θυμάται αν οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 2 τυπώθηκαν στην παρουσία του και ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν οι πληροφορίες που αφορούν το επίδικο αυτοκίνητο αντλήθηκαν από ιστοσελίδα του διαδικτύου. Παρέλαβε τις φωτογραφίες που φαίνονται στο τεκμήριο 2 και εξ΄ όσων θυμάται ο κατηγορούμενος 2 έγραψε τα επιπρόσθετα στοιχεία, τα οποία ο παραπονούμενος κατέδειξε επί του τεκμηρίου, αλλά σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του δεν ήταν σε θέση κατά πόσο ήταν ο κατηγορούμενος 2 ή ο κατηγορούμενος 3 ήταν αυτός που τα κατέγραψε. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι τα καταγραφέντα επί του τεκμηρίου 2 επιπρόσθετα αποτελούν πληροφορίες τις οποίες ο κατηγορούμενος 2 τις κατέβασε από ιστοσελίδα του διαδικτύου, αναφέροντας ότι αυτά του παραδόθηκαν σε μεταγενέστερο στάδιο. Ανέφερε ότι κατά το διάστημα Σεπτεμβρίου όπου του παραδόθηκε το αυτοκίνητο μέχρι τις 15/6/2009, επισκέφθηκε σε διάφορες περιπτώσεις μηχανικό για επιδιόρθωση. Επισκέφθηκε τον μηχανικό της Mercedes και σε ένα ανεξάρτητο τόπο επιδιόρθωσης. Μια ή δύο φορές παραπονέθηκε στους κατηγορουμένους για τα εν λόγω προβλήματα αλλά δεν έχει ότιδήποτε γραπτό που να το αποδεικνύει. Στο επίσημο συνεργείο της Mercedes πήγε μετά που ιδιοκτήτης συνεργείου που επιδιόρθωσε το αυτοκίνητο του, εξέφρασε αμφιβολία αναφορικά με την ένδειξη των μιλίων που παρουσίαζε το μιλιόμετρο του αυτοκινήτου. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιός επενέβηκε στον μιλιοδείχτη, αλλά υπέθεσε ότι ήταν εις γνώση των κατηγορουμένων ότι στην πραγματικότητα το επίδικο αυτοκίνητο διένυσε υπερδιπλάσια μίλια, λόγω των διαβεβαιώσεων των κατηγορουμένων. Επίσης αναφορικά με την θέση του ότι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν για την πραγματικότητα αναφορικά με τα μίλια που διένυσε το αυτοκίνητο, ανέφερε ότι το συμπέρασμα του είναι απλό εν΄ όψει και των διαβεβαιώσεων των κατηγορουμένων. Αν οι κατηγορούμενοι δεν έκαναν τον έλεγχο, τότε οι κατηγορούμενοι του είπαν ψέματα αλλά αν έλεγχαν ηλεκτρονικά το όχημα τότε πιθανόν να το διαπίστωναν και του απέκρυψαν την αλήθεια, δεν ήταν όμως σε θέση να πει με ακρίβεια τι ακριβώς συνέβη. Ανέφερε επίσης ότι δεν έχει να προβεί σε οιαδήποτε περαιτέρω σχόλια αναφορικά με την ύπαρξη πολιτικής αγωγής για τα επίδικα γεγονότα και του τι ζητά τελικά από το Δικαστήριο. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κος Σάββας Τσολάκης. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Κυπριακή Εταιρεία Εισαγωγών, εξουσιοδοτημένη αντιπρόσωπος της Mercedes στην Κύπρο. Εργάστηκε από το 1989 έως το 2002 ως τεχνικός στο συνεργείο και από το 2002 έως το 2004 ως service receptionist- advisor, δηλαδή ως ο άνθρωπος που παραλαμβάνει τα αυτοκίνητα των πελατών για service. Ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι και η διεξαγωγή διαφόρων τεχνικών ελέγχων των οχημάτων . Έχει συνεργαστεί με το Αρχηγείο Αστυνομίας και την Scotland Yard στις πρόσφατες έρευνες που έκαναν στην Δημοκρατία για τυχόν κλοπιμαία ή παραποιημένα αυτοκίνητα, καθώς επίσης έχει άψογη συνεργασία με το τμήμα οδικών μεταφορών και τις τελωνειακές αρχές της Δημοκρατίας. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 4, ανέφερε ότι είναι η έκθεση που αναφέρεται για το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής KRG 697, το οποίο εισήχθηκε στο συνεργείο της εταιρείας στις 15/6/2009 για έλεγχο και για διενέργεια οδομετρικής ένδειξης. Αναφορικά με τα ευρήματα της εν λόγω έκθεσης, ανέφερε ότι με βάση τα ηλεκτρονικά αρχεία του κατασκευαστή στα οποία έχει πρόσβαση και που τηρείται, βρήκε ότι η τελευταία ημερομηνία επιδιόρθωσης βλάβης ήταν η 8/12/2006 και η ένδειξη του οδομετρητή ήταν 87,179 μίλια. Η πιο πάνω αναφερόμενη επιδιόρθωση έγινε σε συνεργείο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα δικά του ευρήματα φέρουν ως ημερομηνία επιδιόρθωσης βλάβης της εταιρείας εισαγωγών 3/12/2008 όπου ήταν και η μοναδική επίσκεψη που είχε το αυτοκίνητο στην εταιρεία που εργάζεται και η οδομετρική ένδειξη που είχε ήταν 90,100 μίλια. Το τεκμήριο 4 υπογράφηκε από τον Άριστο Αριστείδου τεχνικό διευθυντή της εταιρείας που εργάζεται και τον Μιχαήλ Γρηγοριάδη βοηθό τεχνικό διευθυντή της εν λόγω εταιρείας, διότι δεν έχει σχετική εξουσιοδότηση να το πράξει. Προβαίνει και ετοιμάζει την έρευνα του, την παραδίδει στους προϊσταμένους του οι οποίοι την ελέγχουν και την υπογράφουν με βάση τα στοιχεία που τους δίδει. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 και συγκεκριμένα οι φωτογραφίες, ανέφερε ότι δεν μπορεί να αναγνωρίσει αριθμό πλαισίου και αριθμό πινακίδων και ότι στο δικό τους αρχείο έχουν καταχωρημένα αριθμό πλαισίου και αριθμό εγγραφής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 6, ανέφερε ότι το αυτοκίνητο που καταγράφεται σε αυτό είναι το ίδιο με το αυτοκίνητο που καταγράφεται στο τεκμήριο 9 το οποίο κατέθεσε ο ίδιος ως τεκμήριο, σύμφωνα με τον αριθμό πλαισίου και ιδιοκτήτης του είναι ο παραπονούμενος. Ανέφερε ότι περιέπεσε στην αντίληψη του παράπονα στο παρελθόν από άτομα που να παραπονούνται ότι η ένδειξη του μιλιοδείκτη ήταν διαφορετική από αυτή που θα έπρεπε, ότι δεν ξέρει τον παραπονούμενο και τους κατηγορούμενους, δεν ξέρει αν κάποιος μπορεί να παραποιήσει τον οδομετρητή και να στρέψει τα μίλια πίσω και μάλιστα μη εξουσιοδοτημένος. Οι κατηγορούμενοι ως εισαγωγείς του επίδικου αυτοκινήτου, θα μπορούσαν να αποταθούν στην εταιρεία που εργάζεται και να εξακριβώσουν τον ακριβή αριθμό του οδομετρητή. Όμως σε κατοπινό στάδιο της εξέτασης του ανέφερε ότι λόγω προσωπικών δεδομένων, η εταιρεία που εργάζεται, δεν προμηθεύει τους πωλητές μεταχειρισμένων οχημάτων με το ιστορικό του κάθε αυτοκινήτου που προτίθενται να προμηθεύσουν. Σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε, εάν ένας πωλητής αυτοκινήτων πάει στην πιο πάνω εταιρεία και ζητήσει από αυτήν όπως του δοθεί το ιστορικό του αυτοκινήτου που έχει στην κατοχή του, απάντησε πως του δοθεί μόνο όταν προσκομίσει αποδειχτικά στοιχεία που να αποδεικνύουν την ιδιοκτησία του και εφόσον αποταθεί προηγουμένως γραπτώς. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι αυτός που προέβηκε στον τεχνικό έλεγχο που καταγράφεται στο τεκμήριο 4 και ότι το πόρισμα που έδωσε στους Άριστο Αριστείδου και Μιχαήλ Γρηγοριάδη ήταν γραπτό αλλά δεν το προσκόμισε στο Δικαστήριο. Ο έλεγχος γίνονταν για να διαπιστωθεί η παραποίηση του αριθμού πλαισίου του οχήματος με την χρήση διαγνωστικού εξοπλισμού σε διάφορες διαγνωστικές μονάδες του οχήματος, πλην όμως δεν του ζητήθηκε από τις επίσημες αρχές να ελέγξει παραποίηση οδομετρητή. O οδομετρητής ανέφερε, είναι το μιλιόμετρο και μπορεί ένας τεχνικός να το ανοίξει και να κάνει οποιαδήποτε επιδιόρθωση και από την εμπειρία που έχει, δεν έχει δει οδομετρητή να χαλάσει, αλλά δεν αποκλείει τεχνικά ένας οδομετρητής να χαλάσει. Όταν προέβη στον τεχνικό έλεγχο του επίδικου αυτοκινήτου, οπτικά έχει δεν την ένδειξη του οδομετρητή αλλά δεν θυμόταν την ακριβή ένδειξη λόγω του χρόνου που παρήλθε, ούτε θυμόταν αν ταυτιζόταν η ηλεκτρονική ένδειξη του οδομετρητή με αυτή της οπτικής διαπίστωσης, αλλά μπορούσε να πει μόνο για την ένδειξη που έλαβε από τις ηλεκτρονικές υπομονάδες του αυτοκινήτου και αν διέκρινε οποιαδήποτε απόκλιση θα το έλεγχε. Ανέφερε ότι αν διαπίστωνε οποιαδήποτε απόκλιση μεταξύ οπτικής και ηλεκτρονικής ένδειξης θα το κατέγραφε και θα το ανέφερνε στους ανωτέρους του. Δεν ήταν σε θέση να κατονομάσει κάποιον που πιθανόν να μπορούσε να παραποιήσει τον οδομετρητή, δεν αφαίρεσε τον οδομετρητή του οχήματος για να διαπιστώσει αν κάποιος επενέβηκε σε αυτόν, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν έγινε επέμβαση και αν ναι ποιός την έκανε. Με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές της εταιρείας όπου και εργάζεται, έχουν πρόσβαση μέσω διαδικτύου στην βάση των δεδομένων του κατασκευαστή, αλλά δεν ξέρει πως καταχωρούνται οι πληροφορίες κάθε αυτοκινήτου στην δική τους βάση δεδομένων. Η ενημέρωση της βάσης των δεδομένων του κατασκευαστή γίνεται ηλεκτρονικά από τον χειριστή του ηλεκτρονικού υπολογιστή της εταιρείας, δηλαδή οι άνθρωποι που έχουν να κάνουν με το service. Αν η μηχανή ενός αυτοκινήτου έχει αντικατασταθεί από εξουσιοδοτημένο συνεργείο της Mercedes τότε αυτό το γεγονός θα καταγραφεί. Στο τεκμήριο 9 δεν έχει καταγραφεί ο αριθμός της μηχανής του επίδικου αυτοκινήτου, δεν μπορεί να αποκλίσει το ενδεχόμενο η μηχανή του αυτοκινήτου να αλλάχθηκε και ούτε ξέρει αν οι κατηγορούμενοι παραποίησαν τον οδομετρητή. Το επίδικο αυτοκίνητο το έχει αναγνωρίσει ως το αυτοκίνητο του παραπονουμένου από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του, βλέποντας από πίσω τους αριθμούς, τι μοντέλο είναι και σύμφωνα με τον αριθμό πλαισίου του. Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Αστ. 3144 κος Πλαστήρας Συμιλλίδης ο οποίος κατέθεσε και το τεκμήριο 10 και υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Πάφου. Γνωρίζει τον παραπονούμενο, ο οποίος προσήλθε στις 6/11/2009 στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Πάφου με σκοπό να προβεί σε καταγγελία σχετικά με την αγορά ενός αυτοκινήτου. Τα όσα του ανέφερε ο παραπονούμενος, είχε κάνει σχετική καταχώρηση στα αρχεία του Τ.Α.Ε. Πάφου διότι δεν λήφθηκε σχετική κατάθεση. Τα όσα ελέχθησαν αφορούσαν εναντίον των προσώπων των κατηγορουμένων 2 και 3 και δεν προέβηκε σε άλλη ενέργεια διότι ο παραπονούμενος έλαβε συμβουλή από τον δικηγόρο του να κινηθεί με πολιτική αγωγή, διότι σύμφωνα με πάγια τακτική, σε υποθέσεις που κλίνουν περισσότερο σε υποθέσεις αστικής φύσεως να κινούν αγωγές σε μη αστυνομικής φύσεως που δεν διερευνά η αστυνομία και αυτό το ανέφερε στον παραπονούμενο. Ως Μ.Κ. 5 κατέθεσε ο κος Χριστάκης Σωφρονίου ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου
2. Ανέφερε ότι είναι ειδικός εκτιμητής ζημιών αξιών μηχανοκίνητων οχημάτων για 27 χρόνια και έχει αρκετή εμπειρία. Γνωρίζει τον παραπονούμενο όταν τον συνάντησε για έλεγχο του οχήματος του, το οποίο και αναγνώρισε όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ένα όχημα με χρήση πέραν των 87,000 μιλίων εξυπακούει ότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση, υπάρχει ανά πάσα στιγμή ο κίνδυνος παρουσίασης μηχανικής βλάβης. Θεωρεί υπερβολικό τον αριθμό των 87,000 μιλίων για ένα μεταχειρισμένο όχημα εν αντιθέσει με ένα όχημα μεταχειρισμένο με χρήση 20-25 χιλιάδες μίλια το οποίο θεωρείται πιο αξιόπιστο από μηχανικής αξίας. Έθεσε τον αριθμό 87,000 μίλια διότι το ιστορικό από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της Mercedes διέγνωσε ότι το τελευταίο service που είχε το επίδικο αυτοκίνητο τον Δεκέμβρη του 2006 στο Ηνωμένο Βασίλειο, κατέγραψε ότι το όχημα είχε ήδη διανύσει στην τότε ημερομηνία 87,179 μίλια. Επεξηγώντας την λέξη <<κανείς>> που καταγράφει στην τελευταία πρόταση του τεκμηρίου 9, ανέφερε ότι μιλά σε γενικές γραμμές, ότι εγκυμονεί κινδύνους και είναι δύσκολο κάποιος να εμπιστευθεί όχημα με τέτοιες εκτεταμένες χρήσεις. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε αναφορικά με ποια κριτήρια κατέληξε στις €17,000, ανέφερε ότι έχοντας επιθεωρήσει προσωπικά το όχημα και σύμφωνα με την χρήση του με βάση το ιστορικό της Mercedes, κατέληξε ότι η τρέχουσα αξία του οχήματος για το έτος 2007 ήταν γύρω στις €17,
4. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ανέφερε ότι την εκτίμηση την έκανε με βάση την χρήση και μόνο διότι η σειρά του επίδικου αυτοκινήτου εν΄ όψει και του εξοπλισμού του, συμφώνησε όμως ότι η αξία ενός οχήματος εξαρτάται όχι μόνο από την χρήση του αλλά και από τον εξοπλισμό του και την γενική κατάσταση του. Ανέφερε ότι ως λογική αξία εννοεί την εμπορική αξία, δηλαδή αυτήν που ανταποκρίνεται στην προσφορά και ζήτηση της αγοράς εν΄ όψει του εξοπλισμού και της χρήσης. Γνωρίζει τις τιμές των αυτοκινήτων της αγοράς επί καθημερινής βάσεως και είναι γνώστης των τρέχουσων αξιών και με την πολύχρονη πείρα του ήταν σε θέση να προσδιορίσει την τρέχουσα αξία. Ανέφερε επίσης ότι για δύο όμοια οχήματα υπάρχει διακύμανση τιμών νοουμένου ότι θα υπάρχει διαφορά στην τρέχουσα κατάσταση του οχήματος. Εάν τα δύο διαφορετικά οχήματα είναι σε διαφορετική κατάσταση μπορεί οι πωλητές να έχουν διαφορετική τιμή, εάν όμως τα δύο οχήματα πληρούν ισάξιας κατάστασης οι τιμές διακυμαίνονται πολύ κοντά. Η αγοραία αξία είναι η μέση τιμή της αγοράς. Αυτό που ξέρει είναι ότι η ένδειξη των μιλίων με βάση το ιστορικό της Mercedes ήταν διαφορετική, πλην όμως δεν ήταν σε θέση να ξέρει ποιός άλλαξε τον μιλιοδείκτη. Με την κατάθεση του πιο πάνω μάρτυρα, ο παραπονούμενος έκλεισε την υπόθεση του και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, αυτοί επέλεξαν να ασκήσουν το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας, έχει νομοθετικό έρεισμα στα άρθρα 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 τα οποία προνοούν τα ακόλουθα: «Άρθρο 297:- Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.» << Άρθρο 298:-

(1)Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.

(2)Όποιος αποπειράται να διαπράξει το αδίκημα που ορίζεται στο εδάφιο

(1)του παρόντος άρθρου είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων. Το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας, έχει νομοθετικό έρεισμα στο άρθρο 300 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: << Άρθρο 300:- Όποιος με δόλιο τέχνασμα ή επινόημα αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο χρήματα ή αγαθά ή χρηματικό ποσό μεγαλύτερο από εκείνο το οποίο θα πληρωνόταν, ή ποσότητα αγαθών μεγαλύτερη από εκείνη η οποία θα παραδιδόταν αν δεν χρησιμοποιείτο τέτοιο τέχνασμα ή επινόημα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων >>. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ουσιαστικά στην παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη μου την νομική βάση των κατηγοριών και τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, την γραμμή που ακολούθησε ο παραπονούμενος και η υπεράσπιση μέσα από τα γεγονότα που αμφισβήτησε, κρίνω ότι αυτό που έχει αποφασιστική και καθοριστική σημασία για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, είναι να διαπιστωθεί με αξιόπιστη μαρτυρία και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι το επίδικο αυτοκίνητο είχε διανύσει περισσότερα μίλια από αυτά που κατέγραφε ο οδομετρητής ( μιλιόμετρο ) κατά την παράδοση του ως συμφωνήθηκε μεταξύ του παραπονούμενου και των κατηγορουμένων και ότι οι τελευταίοι με σκοπό καταδολίευσης του παραπονουμένου και με δόλιο τέχνασμα, του απέσπασαν το χρηματικό ποσό που κατέβαλε σε αυτούς και ότι αυτό το ποσό που κατέβαλε ο παραπονούμενος στους κατηγορούμενους είναι μεγαλύτερο από αυτό που θα καταβάλλετο εάν δεν χρησιμοποιείτο τέτοιο τέχνασμα ή επινόημα. Υπό το πιο πάνω πρίσμα προχωρώ στην αξιολόγηση εκάστου μάρτυρα που κάλεσε ο παραπονούμενος συμπεριλαμβανομένου και του ιδίου, για να διαπιστώσω κατά πόσον το Δικαστήριο έχει ενώπιον του αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο πάνω καίριας σημασίας αμφισβητούμενα γεγονότα. Αν στο μυαλό του Δικαστηρίου δημιουργηθεί έστω και η παραμικρή αμφιβολία, τότε η μόνη οδός που απομένει είναι της αθώωσης των κατηγορουμένων. Η μαρτυρία των Μ.Κ. 1 και Μ.Κ. 4 κρίνεται ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία τους περιορίστηκε σε τυπικά θέματα και ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν οι μαρτυρίες τους κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Στην παρούσα υπόθεση, έχουν δημιουργηθεί σοβαρά ερωτηματικά και αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με τα πιο πάνω ζητήματα για τους πιο κάτω λόγους: 1) Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διέκρινα ότι ο παραπονούμενος με τον τρόπο που έδινε μαρτυρία αλλά και με το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, επεδίωκε πάση θυσία την καταδίκη των κατηγορουμένων, προσπαθώντας να πείσει το Δικαστήριο ότι έπεσε θύμα απάτης από τους κατηγορουμένους. Η συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα και η μαρτυρία του, ήταν μιασμένη και εμποτισμένη με το στοιχείο της εμπάθειας. 2) Δεν είναι πειστικός ο ισχυρισμός του παραπονουμένου ότι οι φωτογραφίες του επίδικου αυτοκινήτου οι οποίες φαίνονται στο τεκμήριο 2, ότι δεν θυμάται εάν τυπώθηκαν στην παρουσία του, διότι είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο ένας υποψήφιος αγοραστής ενός αυτοκινήτου, να θέλει να δει πρώτα έστω και από φωτογραφία, το αυτοκίνητο που επιθυμεί ή ενδιαφέρεται να αγοράσει, άρα θα θυμόταν ένα τόσο σημαντικό γεγονός, δηλαδή της επίδειξης φωτογραφίας και στοιχείων από το διαδίκτυο στην παρούσα περίπτωση. 3) Ο παραπονούμενος έδωσε συγκεχυμένη, αβέβαιη και ασαφή εικόνα στο Δικαστήριο κατά πόσο ήταν ο κατηγορούμενος 2 ή ο κατηγορούμενος 3 είναι αυτός που κατέγραψε επί του τεκμηρίου 2 τα στοιχεία που αφορούν το επίδικο αυτοκίνητο συμπεριλαμβανομένου και του πλέον αμφισβητούμενου γεγονότος, ήτοι της χρήσης του με βάση τα μίλια που διένυσε και που αναγραφόταν η ένδειξη << 36,000 >>. 4) Όπως ο ίδιος ο παραπονούμενος σε κάποιο μέρος της αντεξέτασης του, ανέφερε ότι δεν ξέρει ποιος επενέβηκε στον οδομετρητή του αυτοκινήτου και είπε πως υπέθεσε πως ήταν εις γνώση των κατηγορουμένων η πραγματική κατάσταση του οχήματος και του οδομετρητή. Δηλαδή εκλείπει από την μαρτυρία του παραπονούμενου, η όποιαδήποτε σαφή και σταθερή μαρτυρία που να εμπλέκει ενεργά και θετικά τους κατηγορούμενους περί ενεργής ανάμειξης τους στην οιανδήποτε παραποίηση του οδομετρητή του επίδικου αυτοκινήτου, ήτοι της απάτης με δόλιο τέχνασμα. 5) Ανέφερε σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του ότι οι κατηγορούμενοι πιθανόν να διαπίστωσαν μετά από τον σχετικό ηλεκτρονικό έλεγχο, την απόκλιση που κατεδύκνυε ο οδομετρητής, με την ένδειξη που αυτός κατέγραφε μετά από την οπτική επαφή. Σε αντίθετη περίπτωση είπε ότι αν οι κατηγορούμενοι δεν προέβηκαν στον ηλεκτρονικό έλεγχο, τότε οι κατηγορούμενοι του είπαν ψέματα και παραβίασαν την μεταξύ τους συμφωνία. Δηλαδή ο ίδιος ο παραπονούμενος με την μαρτυρία που έδωσε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, με την αβεβαιότητα αλλά και την άγνοια του να εμπλέξει τους κατηγορούμενους με την εκ προθέσεως τους απόκρυψης της πραγματικής κατάστασης και ένδειξης του οδομετρητή, αφήνει ανοικτό το παράθυρο των αμφιβολιών αναφορικά με το αν οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι το επίδικο αυτοκίνητο είχε διανύσει περισσότερα χιλιόμετρα από αυτά που παρουσίαζε ο οδομετρητής μετά από οπτικό έλεγχο. 6) O Μ.Κ. 3, ο οποίος άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του κρίνεται ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη στο σύνολο της, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν κάποιος μπορεί εύκολα να αλλάξει τα δεδομένα στα μίλια στο μιλιόμετρο, ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει αν μπορεί να υπάρξει πρόσβαση από άλλον και να στρέψει τα μίλια πίσω, δηλαδή να αλλοιώσει την ένδειξη του οδομετρητή, έτσι ώστε να παρουσιάζει ότι το αυτοκίνητο διένυσε λιγότερα μίλια, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το παράθυρο των αμφιβολιών περί εμπλοκής των κατηγορουμένων στην οιανδήποτε παραποίηση του οδομετρητή του επίδικου αυτοκινήτου, ήτοι της απάτης με δόλιο τέχνασμα. 7) Ο ίδιος ο Μ.Κ. 3 ανέφερε ότι μπορεί να δώσει η εταιρεία που εργάζεται το ιστορικό κάποιου αυτοκινήτου υπό την προϋπόθεση ότι θα προσκομίσουν τα αναγκαία αποδειχτικά στοιχεία ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου, αλλά δεν ήταν σε θέση να αναφέρει αν η εταιρεία αυτή έχει πελάτες οι οποίοι να αποτάθηκαν γραπτώς σε αυτήν και να ζήτησαν το ιστορικό κάποιου αυτοκινήτου, αφήνοντας έτσι ανοικτό το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν αμφιβολίες και κενά στην εκδοχή του παραπονουμένου περί δόλιας απόκρυψης της πραγματικής εικόνας χρήσης του επίδικου αυτοκινήτου, ήτοι των μιλίων που διένυσε, αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι αποτάθηκαν κοντά τους και πληροφορήθηκαν για την ένδειξη των χιλιομέτρων και μεταγενέστερα απέκρυψαν την αλήθεια από τον κατηγορούμενο. Συνεπώς και ο ισχυρισμός του παραπονουμένου ότι οι κατηγορούμενοι τον διαβεβαίωσαν ότι προέβηκαν σε ηλεκτρονικό έλεγχο του επίδικου αυτοκινήτου στο Ηνωμένο Βασίλειο και διαπίστωσαν ότι αυτό διένυσε τα μίλια που έχουν συμφωνήσει και ότι οι κατηγορούμενοι του απέκρυψαν την πραγματικότητα ως προς τα μίλια που πραγματικά διένυσε, δεν γίνεται πιστευτός διότι το αναμενόμενο και λογικό υπό τις περιστάσεις θα ήταν να ζητήσει ο παραπονούμενος από τους κατηγορούμενους το αποτέλεσμα αυτού του ηλεκτρονικού ελέγχου προτού προβεί σε μια τόση σημαντική αγορά, αφού για τον ίδιο είχε τεράστια σημασία η μέχρι τότε χρήση του επίδικου αυτοκινήτου. 8) Επίσης δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να αποδεικνύει παραποίηση του οδομετρητή του επίδικου αυτοκινήτου από τους κατηγορούμενους, και κανένας από τους μάρτυρες που παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα δεν μπόρεσε να τους εμπλέξει θετικά και με βεβαιότητα για ένα τέτοιο γεγονός. Μάλιστα ο Μ.Κ. 3 δεν ήταν σε θέση να απαντήσει με βεβαιότητα αν έγινε τέτοια επέμβαση στον οδομετρητή. 9) Ερωτηματικά και αμφιβολίες έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την αξιοπιστία του Μ.Κ. 5 και το Δικαστήριο απορρίπτει την μαρτυρία και τα ευρήματα του στην ολότητα τους ως αναξιόπιστα. Ο χρόνος ο οποίος κλητεύθηκε ο εν λόγω μάρτυρας για να επιθεωρήσει το επίδικο όχημα και να συντάξει την έκθεση του είναι τουλάχιστον ύποπτος, αφού έγινε τις ημέρες όπου θα έδινε την μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Η έκθεση του, ήτοι το τεκμήριο 11 είναι πολύ σύντομη, αναιτιολόγητη, συντάχθηκε για σκοπούς παρουσίασης της στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την υπόθεση του παραπονουμένου εν΄ όψει και του χρόνου σύνταξης της. Αρκέστηκε απλά και μόνο στην ένδειξη του μιλιοδείκτη, χωρίς να λάβει υπόψιν του όλα τα γενικά και ειδικά χαρακτηριστικά του επίδικου οχήματος, καθιστώντας επισφαλή την οποιαδήποτε κρίση και αξιολόγηση του. Δεν δίστασε ο εν λόγω μάρτυρας να καταφύγει ακόμα και στην υπερβολή και να καταστεί απόλυτος, καταγράφοντας ότι κανείς δεν μπορεί να εμπιστευθεί να αγοράσει ένα αυτοκίνητο το οποίο ήδη διένυσε 87,000 μίλια. Η εν λόγω αναφορά του καταγράφηκε για σκοπούς εντυπωσιασμού αλλά και για να βοηθήσει την υπόθεση του παραπονούμενου. Ούτε έπεισε το Δικαστήριο αναφορικά με την αγοραία αξία του επίδικου αυτοκινήτου κατά το έτος 2007, αφού προσέφυγε σε μια γενική αναφορά ότι κατέληξε σε αυτό το ποσό με βάση και την εμπειρία του. Δεν παρουσίασε όμως κανένα αποδειχτικό στοιχείο έστω και ενδεικτικό για την αγοραία αξία του επίδικου αυτοκινήτου κατά το έτος 2007, όπως π.χ. συγκριτικές πωλήσεις παρόμοιων οχημάτων με παρόμοια γενικά και ειδικά χαρακτηριστικά τα οποία να καθοδηγήσουν και να πείσουν το Δικαστήριο για την ορθότητα των συμπερασμάτων του. Συνεπώς εν΄ όψει της απόρριψης της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο υπόβαθρο και αξιόπιστη μαρτυρία από εμπειρογνώμονα, που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το επίδικο αυτοκίνητο που οι κατηγορούμενοι πώλησαν στον παραπονούμενο είναι υποδεέστερης αξίας από αυτήν που τελικά του πώλησαν, ήτοι €25,629,02 σεντ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν όψει των πιο πάνω και επειδή στο μυαλό του Δικαστηρίου έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες αν οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι το επίδικο αυτοκίνητο που πώλησαν στον παραπονούμενο είχε διανύσει περισσότερα μίλια από αυτά που κατέγραφε ο οδομετρητής ( μιλιόμετρο ) κατά την παράδοση του ως συμφωνήθηκε μεταξύ του παραπονούμενου και των κατηγορουμένων και ότι οι τελευταίοι με σκοπό καταδολίευσης του παραπονουμένου και με δόλιο τέχνασμα, του απέσπασαν το χρηματικό ποσό που κατέβαλε σε αυτούς, ήτοι €25,629,02 σεντ και ότι αυτό το ποσό που κατέβαλε ο παραπονούμενος στους κατηγορούμενους είναι μεγαλύτερο από αυτό που θα καταβάλλετο εάν δεν χρησιμοποιείτο τέτοιο τέχνασμα ή επινόημα, δεν απομένει στο Δικαστήριο άλλη οδός από αυτήν της απόρριψης της υπόθεσης του παραπονουμένου. Συνακόλουθα οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο